"pinaghirapan" poems - Hello Poetry

"pinaghirapan" poems

Natuklasan ko na pagkatapos ng lahat ng hirap at sakit na iyong naranasan Makakangiti ka pa rin pala muli Pagngiti tulad noong unang beses **** makatanggap ng laruan galing sa iyong magulang Tulad noong unang beses **** makausap si crush with matching blush Tulad noong pinagtripan nyo si classmate na uto uto (mga bully!) Tulad noong sinagot ka na ng nililigawan mo Tulad noong nalaman mo na crush ka rin ng crush mo at ayun naging kayo Tulad noong nalaman mo na wala kang grado na singko Tulad noong natanggap ka sa una **** trabaho Tulad noong pagtanggap ng unang sahod na pinaghirapan mo pero sa magulang mo lahat mapupunta Tulad noong napromote ka at unang salary increase mo! Tulad noong sinurprise ka ng mga kaibigan mo nung kaarawan mo Tulad noong pagkatapos ng una niyong halik ng iniibig mo Tulad noong nakikita mo na unti unting natutupad ang mga pangarap mo Sa paglipas ng mga araw Matutunan mo Na pwede kang gumawa ng mga bagay na makakapagpasaya sayo Tulad ng isang ibon na lumilipad kasabay ang hangin

0

Feb 3, 2016

Feb 3, 2016 at 10:21 AM UTC

Natuklasan ko na pagkatapos ng lahat ng hirap at sakit na iyong naranasan Makakangiti ka pa rin pala muli Pagngiti tulad noong unang beses **** makatanggap ng laruan galing sa iyong magulang Tulad noong unang beses **** makausap si crush with matching blush Tulad noong pinagtripan nyo si classmate na uto uto (mga bully!) Tulad noong sinagot ka na ng nililigawan mo Tulad noong nalaman mo na crush ka rin ng crush mo at ayun naging kayo Tulad noong nalaman mo na wala kang grado na singko Tulad noong natanggap ka sa una **** trabaho Tulad noong pagtanggap ng unang sahod na pinaghirapan mo pero sa magulang mo lahat mapupunta Tulad noong napromote ka at unang salary increase mo! Tulad noong sinurprise ka ng mga kaibigan mo nung kaarawan mo Tulad noong pagkatapos ng una niyong halik ng iniibig mo Tulad noong nakikita mo na unti unting natutupad ang mga pangarap mo Sa paglipas ng mga araw Matutunan mo Na pwede kang gumawa ng mga bagay na makakapagpasaya sayo Tulad ng isang ibon na lumilipad kasabay ang hangin

Continue reading...

Ako si Juan Para kanino ba ang pangalang yan? Para sa taong may pinag-aralan? Para sa taong may pinaghirapan? O para rin sa mga taong nahihirapan? Mga tanong yan na umiikot sa mundong kinabibilangan ko. Hindi ko piniling maging ganito pero ito na ata ang isinulat sa tadhana ko. Ang maging di kanais-kais sa paningin At mas lalong di maging kapansin-pansin. Ako Si Juan Pilipino rin ako pero bakit tingin niyo sa akin walang kwentang tao? Pilipino rin ako at hindi ko ninais na maging ganito ang buhay ko. Oo pilipino rin ako pero bakit parang ayaw niyo akong tanggapin bilang tao sa lipunang ito? Dahil ba marumi ang damit ko? Dahil ba nangangamoy araw ako? Dahil ba wala akong napagaralan? O dahil di na ako katangap-tangap? Ako si Juan Pakiusap wag niyo akong husgahan dahil sa ako'y mahirap Di ko pinili ang takbo ng buhay na mayroon ako. Di ko piniling maging pulubing palaboy-laboy At higit sa lahat Di ko piniling mawala ang lahat. Ang pera, ang pagkain, ang tirahan, ang pamilya, ang inumin ang kaibigan. At hindi ko pinili ang maging mahiral. Pasensya ate, kuya, kung lagi ko kayong kinukulit para sa kaunting pansin. Pasensya na ate at kuya kung kinakalabit ko ang mga damit ninyong mamahalin. Pasensya na ate at kuya kung sa bawat pagdaan ninyo'y nababahuan kayo sa akin. Pero maliban sa pera, palimos naman po ng panalangin. Panalangin na sana'y hindi ako sumuko sa ibinigay saking pagsubok Panalangin laban sa lahat ng bagay na nagdala sakin sa pagkalugmok Panalangin na hindi ako paano sa daan kapag ako ay natutulog At panalangin na sa paggising ko'y may lakas pa rin akong bumangon. Pasensya kung gagamitin ko pa ang pangalang Juan na simbolo ng pagiging likas na Pilipinong may pinagaralan Pero sana maisip niyo na di ko kailangan ng mga bagay na sa aki'y magpapayaman Ang kailangan ko ay ang intindihin niyo ang aking kalagayan Kung makikita niyo man akong naglalakad o nakaupo sa lansangan Maaari bang sumigaw kayo o tawagin niyo ako sa pangalang Juan? Dahil minsan rin sa buhay ko ay katulad niyo rin ako Napaglaruan lang ng tadhana at nawala lahat ng meron ako. Pulubi ako, mabaho, konti ang nalalaman, walang panligo, pangkain, perang pambili ng gamot pangotra sa sakit na dala ng paligid. Pero ito ang tandaan ninyo, Huling mensahe ni lumang Juan para sa mga makabagong Juan Ako si Juan Pagnakita ninyo ako wag niyo akong pandirian Subukan niyong kilalanin ako maliban sa aking pangalan Wag niyo akong husgahan na ipambibili ng droga ang naipon kong barya Wag niyo akong husgahan na nagtatrabaho ako sa isang sindikatong galawan. At sana'y ako'y inyong alalahanin at wag niyo sana akong kalimutan Na minsan sa buhay ko na nakapagpakilala ako na "Ako Si Juan ang dating Pilipino na ngayo'y tinatakwil na ng lipunan."

0

Aug 24, 2018

Aug 24, 2018 at 11:10 PM UTC

Ako si Juan Para kanino ba ang pangalang yan? Para sa taong may pinag-aralan? Para sa taong may pinaghirapan? O para rin sa mga taong nahihirapan? Mga tanong yan na umiikot sa mundong kinabibilangan ko. Hindi ko piniling maging ganito pero ito na ata ang isinulat sa tadhana ko. Ang maging di kanais-kais sa paningin At mas lalong di maging kapansin-pansin. Ako Si Juan Pilipino rin ako pero bakit tingin niyo sa akin walang kwentang tao? Pilipino rin ako at hindi ko ninais na maging ganito ang buhay ko. Oo pilipino rin ako pero bakit parang ayaw niyo akong tanggapin bilang tao sa lipunang ito? Dahil ba marumi ang damit ko? Dahil ba nangangamoy araw ako? Dahil ba wala akong napagaralan? O dahil di na ako katangap-tangap? Ako si Juan Pakiusap wag niyo akong husgahan dahil sa ako'y mahirap Di ko pinili ang takbo ng buhay na mayroon ako. Di ko piniling maging pulubing palaboy-laboy At higit sa lahat Di ko piniling mawala ang lahat. Ang pera, ang pagkain, ang tirahan, ang pamilya, ang inumin ang kaibigan. At hindi ko pinili ang maging mahiral. Pasensya ate, kuya, kung lagi ko kayong kinukulit para sa kaunting pansin. Pasensya na ate at kuya kung kinakalabit ko ang mga damit ninyong mamahalin. Pasensya na ate at kuya kung sa bawat pagdaan ninyo'y nababahuan kayo sa akin. Pero maliban sa pera, palimos naman po ng panalangin. Panalangin na sana'y hindi ako sumuko sa ibinigay saking pagsubok Panalangin laban sa lahat ng bagay na nagdala sakin sa pagkalugmok Panalangin na hindi ako paano sa daan kapag ako ay natutulog At panalangin na sa paggising ko'y may lakas pa rin akong bumangon. Pasensya kung gagamitin ko pa ang pangalang Juan na simbolo ng pagiging likas na Pilipinong may pinagaralan Pero sana maisip niyo na di ko kailangan ng mga bagay na sa aki'y magpapayaman Ang kailangan ko ay ang intindihin niyo ang aking kalagayan Kung makikita niyo man akong naglalakad o nakaupo sa lansangan Maaari bang sumigaw kayo o tawagin niyo ako sa pangalang Juan? Dahil minsan rin sa buhay ko ay katulad niyo rin ako Napaglaruan lang ng tadhana at nawala lahat ng meron ako. Pulubi ako, mabaho, konti ang nalalaman, walang panligo, pangkain, perang pambili ng gamot pangotra sa sakit na dala ng paligid. Pero ito ang tandaan ninyo, Huling mensahe ni lumang Juan para sa mga makabagong Juan Ako si Juan Pagnakita ninyo ako wag niyo akong pandirian Subukan niyong kilalanin ako maliban sa aking pangalan Wag niyo akong husgahan na ipambibili ng droga ang naipon kong barya Wag niyo akong husgahan na nagtatrabaho ako sa isang sindikatong galawan. At sana'y ako'y inyong alalahanin at wag niyo sana akong kalimutan Na minsan sa buhay ko na nakapagpakilala ako na "Ako Si Juan ang dating Pilipino na ngayo'y tinatakwil na ng lipunan."

Continue reading...

Huwag **** kalimutang huminga, Bago magsalita, Bago tumula, Pagkagising mo sa umaga, Huminga ka. Huwag **** kalimutang may dugo sa'yong mga baga Na patuloy pa rin dumadaloy katabi ng puso **** pagod na Huminga ka, Sa bawat halakhak, Sa bawat pag-iyak, Sa bawat paghabol mo ng hininga kapag napapagod. Ito ang sagradong paraan para sabihin Niya sa'yo na kaya mo pa. Huwag **** kalimutang pumikit minsan, Intindihin mo sana na 'di lahat ng bagay ay kailangan **** makita, Na may kapayapaan at katahimikan din sa dilim, Ipa-hinga mo muna ang iyong mga namumugtong mata, Ipa-hinga mo muna ang paghanap sa kanya kung umalis na siya Magpahinga ka muna kasi Kaya mo pang pumikit, Kaya mo pang huminga Huwag **** kalimutang makinig, Sa hampas ng alon sa mga bato, Sa pagtama ng patak ng ulan sa lupa, Sa mga huni ng ibon, Sa mga kuliglig sa katahimikan ng gabing madilim, Sa tunog ng paborito niyong kanta, Sa mga kwento niya, Sa tibok ng puso mo, Sa boses niyang nasa isip mo pa rin na para bang kanina lang kayo nag-usap Pakinggan mo silang mabuti, Kasi Kaya mo pang makinig Kaya mo pang pumikit, Kaya mo pang huminga Huwag mo sanang kalimutan kung paano umibig Kasi nandito pa ako, nakikinig at umiibig pa din sa'yo Kahit nakita na kitang pira-piraso sa pagkabasag mo. Gusto kong guhitan ang buong katawan mo ng mga gusali't siyudad na lumiliwanag sa gabi na para bang dinala ang mga tala sa lupa at sana makita mo na isa kang dahilan kung bakit may liwanag tuwing hindi sinisinagan ng araw ang mundo. Huwag **** kalimutan ang ibig sabihin ng pag-ibig sa'yo At sa huling pagkakataon, Huwag mo sana akong kalimutan, Huwag **** kalimutan na may naniniwala sa'yo Na patuloy pa rin kitang papakinggan at kokolektahin ang bawat luha mo sa garapon. Kung kakayanin ko man, iguguhit ko ang bawat parte ng katawan mo sa bawat blankong papel at kung ipagtatagpi-tagpi, sana makita mo na isa kang pinaghirapan na obra. Sana alalahanin mo na May baga ka para huminga May mga mata ka para pumikit at dumilat at makita na 'di ka nag-iisa May mga tenga kang handang makinig May mga paa ka para tumayo at maglakad At may puso kang basag ngayon Pero kaya pa ring umibig at maniwala na kaya mo pa. Kaya mo pa.

0

May 15, 2016

May 15, 2016 at 12:13 AM UTC

Huwag **** kalimutang huminga, Bago magsalita, Bago tumula, Pagkagising mo sa umaga, Huminga ka. Huwag **** kalimutang may dugo sa'yong mga baga Na patuloy pa rin dumadaloy katabi ng puso **** pagod na Huminga ka, Sa bawat halakhak, Sa bawat pag-iyak, Sa bawat paghabol mo ng hininga kapag napapagod. Ito ang sagradong paraan para sabihin Niya sa'yo na kaya mo pa. Huwag **** kalimutang pumikit minsan, Intindihin mo sana na 'di lahat ng bagay ay kailangan **** makita, Na may kapayapaan at katahimikan din sa dilim, Ipa-hinga mo muna ang iyong mga namumugtong mata, Ipa-hinga mo muna ang paghanap sa kanya kung umalis na siya Magpahinga ka muna kasi Kaya mo pang pumikit, Kaya mo pang huminga Huwag **** kalimutang makinig, Sa hampas ng alon sa mga bato, Sa pagtama ng patak ng ulan sa lupa, Sa mga huni ng ibon, Sa mga kuliglig sa katahimikan ng gabing madilim, Sa tunog ng paborito niyong kanta, Sa mga kwento niya, Sa tibok ng puso mo, Sa boses niyang nasa isip mo pa rin na para bang kanina lang kayo nag-usap Pakinggan mo silang mabuti, Kasi Kaya mo pang makinig Kaya mo pang pumikit, Kaya mo pang huminga Huwag mo sanang kalimutan kung paano umibig Kasi nandito pa ako, nakikinig at umiibig pa din sa'yo Kahit nakita na kitang pira-piraso sa pagkabasag mo. Gusto kong guhitan ang buong katawan mo ng mga gusali't siyudad na lumiliwanag sa gabi na para bang dinala ang mga tala sa lupa at sana makita mo na isa kang dahilan kung bakit may liwanag tuwing hindi sinisinagan ng araw ang mundo. Huwag **** kalimutan ang ibig sabihin ng pag-ibig sa'yo At sa huling pagkakataon, Huwag mo sana akong kalimutan, Huwag **** kalimutan na may naniniwala sa'yo Na patuloy pa rin kitang papakinggan at kokolektahin ang bawat luha mo sa garapon. Kung kakayanin ko man, iguguhit ko ang bawat parte ng katawan mo sa bawat blankong papel at kung ipagtatagpi-tagpi, sana makita mo na isa kang pinaghirapan na obra. Sana alalahanin mo na May baga ka para huminga May mga mata ka para pumikit at dumilat at makita na 'di ka nag-iisa May mga tenga kang handang makinig May mga paa ka para tumayo at maglakad At may puso kang basag ngayon Pero kaya pa ring umibig at maniwala na kaya mo pa. Kaya mo pa.

Continue reading...

Lumaki ako na sanay sa mga larong pambata, Yung mga tipo ng laro na kapag nalalaro ko ay sobra akong sumasaya, Yung mga tagu-taguan, habol-habulan, agawan base at marami pang iba. pero habang tumatagal, hindi na ako nagiging masaya pa. Ang dating saya ay napalitan ng sakit. Ang dating mga ngiting kay tamis ay napalitan ng mga ngiting kay pait. Ang dating mga tawa sa mukha ay napalitan ng simangot, Ang dating mala anghel na boses ay nabahiran ng galit at poot. Nagsimula lahat yan nung minahal kita, Simula nung minahal kita, sineryoso ko lahat. Pero ikaw ginawa mo lang laro lahat ng yon. Teka lang ah, pero ang pagmamahal kasi hindi isang laro. Hindi isang laro na parang habol-habulan, Na kung san sa simula nag eenjoy ka pa, Pero pag pagod ka na sasabihin mo "taympers muna" Pero yung taympers na yon, mauuwi sa "pagod na ko, ayoko na" At hindi rin ito parang isang agawan base, na kung saan onting layo mo lang sakin, may iba nang susungkit sayo, O kaya, yung kahit anong higpit ng hawak ko sayo, Ikaw yung kusang nagpapahatak mapunta lang sa kabilang grupo. Hindi rin ito parang isang tagu-taguan, Na pagkabilang kong tatlo, nakatago ka na. Nakatago ka na, at may kasamang iba. Isa, dalawa, tatlo, anjan ka lang pala sa likod ko, hawak ang kamay niya Para lang sabihin na, "salamat sa lahat, pero pasensya na may mahal akong iba" Mas lalong hindi toh isang pantintero, Na sa kabila ng lahat ng paghihirap ko para mapasakin ka, May nag iintay na pala sayo sa kabilang banda. Edi bale wala din yung pinaghirapan ko. Siguro, para sayo, isa itong langit lupa. Saksak puso tuluan dugo, wala kang pakialam kung gano mo nasaktan yung puso ko, Basta sabi mo, "pwede umalis ka na sa pwesto mo sa puso ko, kasi may pumalit na sayo" Yung pagmamahal ginawa **** laro, Ako yung naging lata sa tumbang preso, na tinamaan dahil sayo, pero hindi mo man lang tinayo. Ako yung tipong nilaktawan mo sa luksong baka, para lang makapunta sa iba. Wala eh, yung pagmamahal ko sayo, ginawa mo lang lahat na isang biro at laro. Pero kahit papano hinihiling ko na sana isang mobile game nalang ako, Para naman kahit papano, mahalin at seryosohin mo rin ako.

0

Nov 24, 2018

Nov 24, 2018 at 6:00 PM UTC

Lumaki ako na sanay sa mga larong pambata, Yung mga tipo ng laro na kapag nalalaro ko ay sobra akong sumasaya, Yung mga tagu-taguan, habol-habulan, agawan base at marami pang iba. pero habang tumatagal, hindi na ako nagiging masaya pa. Ang dating saya ay napalitan ng sakit. Ang dating mga ngiting kay tamis ay napalitan ng mga ngiting kay pait. Ang dating mga tawa sa mukha ay napalitan ng simangot, Ang dating mala anghel na boses ay nabahiran ng galit at poot. Nagsimula lahat yan nung minahal kita, Simula nung minahal kita, sineryoso ko lahat. Pero ikaw ginawa mo lang laro lahat ng yon. Teka lang ah, pero ang pagmamahal kasi hindi isang laro. Hindi isang laro na parang habol-habulan, Na kung san sa simula nag eenjoy ka pa, Pero pag pagod ka na sasabihin mo "taympers muna" Pero yung taympers na yon, mauuwi sa "pagod na ko, ayoko na" At hindi rin ito parang isang agawan base, na kung saan onting layo mo lang sakin, may iba nang susungkit sayo, O kaya, yung kahit anong higpit ng hawak ko sayo, Ikaw yung kusang nagpapahatak mapunta lang sa kabilang grupo. Hindi rin ito parang isang tagu-taguan, Na pagkabilang kong tatlo, nakatago ka na. Nakatago ka na, at may kasamang iba. Isa, dalawa, tatlo, anjan ka lang pala sa likod ko, hawak ang kamay niya Para lang sabihin na, "salamat sa lahat, pero pasensya na may mahal akong iba" Mas lalong hindi toh isang pantintero, Na sa kabila ng lahat ng paghihirap ko para mapasakin ka, May nag iintay na pala sayo sa kabilang banda. Edi bale wala din yung pinaghirapan ko. Siguro, para sayo, isa itong langit lupa. Saksak puso tuluan dugo, wala kang pakialam kung gano mo nasaktan yung puso ko, Basta sabi mo, "pwede umalis ka na sa pwesto mo sa puso ko, kasi may pumalit na sayo" Yung pagmamahal ginawa **** laro, Ako yung naging lata sa tumbang preso, na tinamaan dahil sayo, pero hindi mo man lang tinayo. Ako yung tipong nilaktawan mo sa luksong baka, para lang makapunta sa iba. Wala eh, yung pagmamahal ko sayo, ginawa mo lang lahat na isang biro at laro. Pero kahit papano hinihiling ko na sana isang mobile game nalang ako, Para naman kahit papano, mahalin at seryosohin mo rin ako.

Continue reading...

Nauubos na ang katas ng mga bulaklak sa hardin, Gayundin ang mga dahong tila nagsasayawan sa bawat pagsipol ng hangin. Unti-unting ring nanamlay ang mga iwinawagayway sa bawat pulong ipinagbigkis. At maging ang bahaghari'y waring sanggol na nahihiyang magpakita't piniling magtitiis. Sa pagtikom ng bibig ng tinuturing na demokrasya Ay nasaan nga ba ang tunay na pagkalinga? Na sa tuwing gumagayak ang mga nakapilang ekstranghero Ay magsusulputan ang mga buwayang masahol pa sa nakawala sa hawla. Sinisipat ang mga bulsang walang laman, Para bang mga santo silang naghihintay sa alay na hindi naman nila pinaghirapan. May iilan pa ngang susukli ng lason buhat sa kanilang mga bibig. Matindi pa sa hagupit ng kidlat, kung sila ay magmalupit. Doon sa kasuluk-sulukan ng kurtina sa entablado'y Nagsitikom ang mga buwelta ng mga may puting kapa. Sila sana ang pinakamakapangyarihan Na hindi kung anong elemento ang pinagmumulan. Sila sana ang pinapalakpakan, Ngunit ang suporta'y wala naman palagi sa laylayan. Taas-noo sila para sa bandilang pinilay ng sistema. Bayani kung ituring ngunit sila'y napapagod din. Nakakaawa, pagkat sila'y pinamahayan na rin ng mga gagamba At kung anu-ano pang mga insektong noo'y itinataboy naman sa kanila. Tangay nila ang armas na posibleng lunas sa kamandag, Sila na rin mismo ang dedepensa't aawat Sa paparating na mga kalabang hindi naman nila nakikita. Ano nga ba ang laban nila? Ano nga ba ang tagumpay na maituturing Sa labang tanong din ang katapusan? Samu't saring lahi na may iisang kalaban Ngunit ang tanong ko'y, may iisa rin bang patutunguhan? May iisang sigaw ngunit ang tinig ay wasak sa kalawakan. May iisang mithiin ngunit ito'y panandalian lamang. Pagkat sa oras na ang giyera'y mawaksian na rin, Ang medalya't parangal ay tila isasaboy pa rin sa hangin.

0

May 28, 2021

May 28, 2021 at 3:19 AM UTC

Nauubos na ang katas ng mga bulaklak sa hardin, Gayundin ang mga dahong tila nagsasayawan sa bawat pagsipol ng hangin. Unti-unting ring nanamlay ang mga iwinawagayway sa bawat pulong ipinagbigkis. At maging ang bahaghari'y waring sanggol na nahihiyang magpakita't piniling magtitiis. Sa pagtikom ng bibig ng tinuturing na demokrasya Ay nasaan nga ba ang tunay na pagkalinga? Na sa tuwing gumagayak ang mga nakapilang ekstranghero Ay magsusulputan ang mga buwayang masahol pa sa nakawala sa hawla. Sinisipat ang mga bulsang walang laman, Para bang mga santo silang naghihintay sa alay na hindi naman nila pinaghirapan. May iilan pa ngang susukli ng lason buhat sa kanilang mga bibig. Matindi pa sa hagupit ng kidlat, kung sila ay magmalupit. Doon sa kasuluk-sulukan ng kurtina sa entablado'y Nagsitikom ang mga buwelta ng mga may puting kapa. Sila sana ang pinakamakapangyarihan Na hindi kung anong elemento ang pinagmumulan. Sila sana ang pinapalakpakan, Ngunit ang suporta'y wala naman palagi sa laylayan. Taas-noo sila para sa bandilang pinilay ng sistema. Bayani kung ituring ngunit sila'y napapagod din. Nakakaawa, pagkat sila'y pinamahayan na rin ng mga gagamba At kung anu-ano pang mga insektong noo'y itinataboy naman sa kanila. Tangay nila ang armas na posibleng lunas sa kamandag, Sila na rin mismo ang dedepensa't aawat Sa paparating na mga kalabang hindi naman nila nakikita. Ano nga ba ang laban nila? Ano nga ba ang tagumpay na maituturing Sa labang tanong din ang katapusan? Samu't saring lahi na may iisang kalaban Ngunit ang tanong ko'y, may iisa rin bang patutunguhan? May iisang sigaw ngunit ang tinig ay wasak sa kalawakan. May iisang mithiin ngunit ito'y panandalian lamang. Pagkat sa oras na ang giyera'y mawaksian na rin, Ang medalya't parangal ay tila isasaboy pa rin sa hangin.

Continue reading...

Ang mensahe ko sa pamahalaan, Pakiusap wag niyo kaming gulangan Pagkat di naman kayo dayuhan, Para magkaroon ng pusong gahaman Huwag niyo sanang ibulsa ang pondo Na pagmamay - ari naming mga pilipino Pagkat pinaghirapan namin ito, Dugo't pawis puhunan diyan,para may maibayad sa inyo Ano ang silbi ng mga slogan at mungkahi nihong patakaran Noong nakaraang halalan? Yun ba ay agad nakalimutan? Di ba't marami kayong pangako Na sabi niyo'y di mapapako? Nasaan na ang mga ito? Naglaho ba kasama ng bagyo? Nasaan na ang inyong sinasabi Na bukambibig niyo palagi "Kung walang kurap,walang mahirap" Nakalimutan niyo ba sa isang iglap? Ito pa nga ang isa, Tila mas maganda sa nauna "Ang tuwid na daan" Eh puro liko naman ang nasa pamahalaan! Alam niyo di dapat pilipino Ang itawag sa mga tulad niyo Pagkat kayo'y may pusong dayo Pawang mga gahaman at tuso Para kayong espanyol na dayuhan, Kinakamkam ang aming pinaghirapan mababait lang kapag may kailangan Lalong - lalo na sa araw ng halalan Pwede rin kayong maging amerikano Mayaman nga,panot naman ang ulo Maaari ring maging hapon, Na nagpasakit nang ating kahapon Bakit ko ito sinasabi? Para malaman niyo ang mali, Baka sakaling kayo'y magbago, Para pilipinas,mag-iba ang takbo Wala sanang tamaan dito sa nilalaman, Pagkat ito ay karapatan: Ang maipahayag ang nilalaman, Nitong damdamin ko at isipan..

0

Mar 2, 2017

Mar 2, 2017 at 1:43 AM UTC

Ang mensahe ko sa pamahalaan, Pakiusap wag niyo kaming gulangan Pagkat di naman kayo dayuhan, Para magkaroon ng pusong gahaman Huwag niyo sanang ibulsa ang pondo Na pagmamay - ari naming mga pilipino Pagkat pinaghirapan namin ito, Dugo't pawis puhunan diyan,para may maibayad sa inyo Ano ang silbi ng mga slogan at mungkahi nihong patakaran Noong nakaraang halalan? Yun ba ay agad nakalimutan? Di ba't marami kayong pangako Na sabi niyo'y di mapapako? Nasaan na ang mga ito? Naglaho ba kasama ng bagyo? Nasaan na ang inyong sinasabi Na bukambibig niyo palagi "Kung walang kurap,walang mahirap" Nakalimutan niyo ba sa isang iglap? Ito pa nga ang isa, Tila mas maganda sa nauna "Ang tuwid na daan" Eh puro liko naman ang nasa pamahalaan! Alam niyo di dapat pilipino Ang itawag sa mga tulad niyo Pagkat kayo'y may pusong dayo Pawang mga gahaman at tuso Para kayong espanyol na dayuhan, Kinakamkam ang aming pinaghirapan mababait lang kapag may kailangan Lalong - lalo na sa araw ng halalan Pwede rin kayong maging amerikano Mayaman nga,panot naman ang ulo Maaari ring maging hapon, Na nagpasakit nang ating kahapon Bakit ko ito sinasabi? Para malaman niyo ang mali, Baka sakaling kayo'y magbago, Para pilipinas,mag-iba ang takbo Wala sanang tamaan dito sa nilalaman, Pagkat ito ay karapatan: Ang maipahayag ang nilalaman, Nitong damdamin ko at isipan..

Continue reading...

Madilim na sulok kung san nagdurugo ang mga palad Na alala ko pa no'y si Inang ingat na ingat Mga lamok na dumadapo di ligtas sa kanyang paglilitis Na di ko na maalala itsura kung anong ipis Ngunit sa loob ng maliit na kwadro Sapat ang isang upua't mesa at isang kabayo Sabit pati ang yabang kong diploma sa taas ng orocan Lukot na resumé sa aking harapan nagmuka nang basahan Mas tanggap pa sa trabahong pamunas ng puwitan Ngunit mas higit pa ba ang munting papel kung nasaan aking larawan? Bakas ng ilang buwang puyat at thesis na pinaghirapan Bakit ako tatanggap ng trabahong mababa pa sa aking kakayahan O maging alila sa mga sinliit rin nila ang pinag-aralan? Kahapon itlog at pancit canton, Dala ni nanay noon pang huling dalaw sa aking kahon Isang buwan nang matapos na ako Inakalang ito na ang hudyat ng aking pag ahon Totoong mundong ganito pala ang paghamak at paghamon Di maatim ng sikmura sila'y yumayabong Taga UP ako, isang iskolar ng bayang nais maglingkod sa bayan Taas ng pinag-aralan ko, kung sa ibang bansa, sahod lang ng bayaran? Inyo na ang thirteenth month pay ninyong tinamuran!

0

Jul 8, 2016

Jul 8, 2016 at 11:24 AM UTC

Iskolar ng Bayang Dukha

Madilim na sulok kung san nagdurugo ang mga palad Na alala ko pa no'y si Inang ingat na ingat Mga lamok na dumadapo di ligtas sa kanyang paglilitis Na di ko na maalala itsura kung anong ipis Ngunit sa loob ng maliit na kwadro Sapat ang isang upua't mesa at isang kabayo Sabit pati ang yabang kong diploma sa taas ng orocan Lukot na resumé sa aking harapan nagmuka nang basahan Mas tanggap pa sa trabahong pamunas ng puwitan Ngunit mas higit pa ba ang munting papel kung nasaan aking larawan? Bakas ng ilang buwang puyat at thesis na pinaghirapan Bakit ako tatanggap ng trabahong mababa pa sa aking kakayahan O maging alila sa mga sinliit rin nila ang pinag-aralan? Kahapon itlog at pancit canton, Dala ni nanay noon pang huling dalaw sa aking kahon Isang buwan nang matapos na ako Inakalang ito na ang hudyat ng aking pag ahon Totoong mundong ganito pala ang paghamak at paghamon Di maatim ng sikmura sila'y yumayabong Taga UP ako, isang iskolar ng bayang nais maglingkod sa bayan Taas ng pinag-aralan ko, kung sa ibang bansa, sahod lang ng bayaran? Inyo na ang thirteenth month pay ninyong tinamuran!

Continue reading...

Malanduk! Malanduk! Diyos ng Digmaan! Ikaw ay aking kailangan Isinasamo ko ang iyong kapangyarihan Patuloy mo akong panigan Patuloy mo akong gabayan Sa harap ng aking mga kalaban Hindi ako makapapayag na matalo Akin ang tronong ito Trono at kapangyarihang pinaghirapan ko Hindi! Hindi ako makapapayag Na ako ay kanilang ilaglag Lulupigin ko silang lahat ng walang habag! Mga kawal, sugod!!! -sometime in 02/2016 (Dumarao) *for Lit. Day 2016

0

Sep 27, 2019

Sep 27, 2019 at 10:50 PM UTC

Laban ni Lamitan

Malanduk! Malanduk! Diyos ng Digmaan! Ikaw ay aking kailangan Isinasamo ko ang iyong kapangyarihan Patuloy mo akong panigan Patuloy mo akong gabayan Sa harap ng aking mga kalaban Hindi ako makapapayag na matalo Akin ang tronong ito Trono at kapangyarihang pinaghirapan ko Hindi! Hindi ako makapapayag Na ako ay kanilang ilaglag Lulupigin ko silang lahat ng walang habag! Mga kawal, sugod!!! -sometime in 02/2016 (Dumarao) *for Lit. Day 2016

Continue reading...

pilit at pilit na sinusupil ang karasahan na kumikitil ng buhay ng mga taong na wala namang kasalanan ngunit tuloy pa ring pinagdidiinan hindi dapat tayo masanay na ang trato sa bawat isa'y 'di pantay-pantay lahat tayo ay may karapatan at dapat lang na ito ay ating ipaglaban lalo na sa panahon ngayon na kung saan ang hustisya'y para na lang sa iilan imbis na paglingkuran ang samabayanan, kinukurap ang mga pera sa kaban ng mamayang dugo't pawis ang inilaan nagmimistulang mga mang-mang sapagkat wala silang kaalam-alam na ang kanilang panginoong pinaglilingkuran ang siyang kumakamkam sa kanilang mga pinaghirapan

0

Oct 4, 2019

Oct 4, 2019 at 1:39 AM UTC

pilit at pilit na sinusupil ang karasahan na kumikitil ng buhay ng mga taong na wala namang kasalanan ngunit tuloy pa ring pinagdidiinan hindi dapat tayo masanay na ang trato sa bawat isa'y 'di pantay-pantay lahat tayo ay may karapatan at dapat lang na ito ay ating ipaglaban lalo na sa panahon ngayon na kung saan ang hustisya'y para na lang sa iilan imbis na paglingkuran ang samabayanan, kinukurap ang mga pera sa kaban ng mamayang dugo't pawis ang inilaan nagmimistulang mga mang-mang sapagkat wala silang kaalam-alam na ang kanilang panginoong pinaglilingkuran ang siyang kumakamkam sa kanilang mga pinaghirapan

Continue reading...

"Akin na pera mo." "Dali, ilabas mo pati cellphone mo, lahat!" "Babarilin kita!" Hindi ako nakapagsalita. Hindi nakagalaw. Natulala. Ang bilis ng pangyayari. Nakakatakot. Na wala man lang akong nagawa. Gabi ng lumabas ako sa aming tahanan, Kinailangan kong bumili ng ulam para sa hapunan, Naglalakad ako ng isang kilometro, Makabili lang ng pagkaing ihahain sa mga anak ko. Madilim na. At walang ilaw ang kalye. Mas pinili ko na rin maglakad para tipid pamasahe. Medyo malapit lang din kasi nakasanayan ko na. Ang maglakad ng malayo na walang saplot ang paa. Malamang hinihintay na nila ako. Kaya binilisan ko ang lakad ko. Excited na rin akong makain nila ang paborito nilang ulam. Tortang talong na masustansya para sa aming hapunan. Ngunit nang malapit na ako sa pamilihan, Dalawang lalaking nakamotor, ako'y nilapitan. "Akin na pera mo." "Dali, ilabas mo pati cellphone mo, lahat!" "Babarilin kita!" Napaluhod ako sa kalsada. Nanghinayang sa karampot na baryang aking kinita. Buong araw ako nagtrabaho, Holdaper lang pala ang kukuha ng pinaghirapan ko. "Mga anak, pasensya na, wala akong nabili eh" "Ayos lang yan Pa, may asin at toyo pa naman eh" "Bukas babawi ako mga anak ko." "Hindi po papa, kami po ang babawi sa inyo." Nawalan ako ng pera sa araw na ito, Pero salamat at ganito ang pananaw nila sa mundo, Na ang lahat ng ginagawa para sayo, Ay sakripisyong dapat pinagpapasalamat mo.

0

Nov 9, 2019

Nov 9, 2019 at 11:25 AM UTC

"Salamat, mga anak"

"Akin na pera mo." "Dali, ilabas mo pati cellphone mo, lahat!" "Babarilin kita!" Hindi ako nakapagsalita. Hindi nakagalaw. Natulala. Ang bilis ng pangyayari. Nakakatakot. Na wala man lang akong nagawa. Gabi ng lumabas ako sa aming tahanan, Kinailangan kong bumili ng ulam para sa hapunan, Naglalakad ako ng isang kilometro, Makabili lang ng pagkaing ihahain sa mga anak ko. Madilim na. At walang ilaw ang kalye. Mas pinili ko na rin maglakad para tipid pamasahe. Medyo malapit lang din kasi nakasanayan ko na. Ang maglakad ng malayo na walang saplot ang paa. Malamang hinihintay na nila ako. Kaya binilisan ko ang lakad ko. Excited na rin akong makain nila ang paborito nilang ulam. Tortang talong na masustansya para sa aming hapunan. Ngunit nang malapit na ako sa pamilihan, Dalawang lalaking nakamotor, ako'y nilapitan. "Akin na pera mo." "Dali, ilabas mo pati cellphone mo, lahat!" "Babarilin kita!" Napaluhod ako sa kalsada. Nanghinayang sa karampot na baryang aking kinita. Buong araw ako nagtrabaho, Holdaper lang pala ang kukuha ng pinaghirapan ko. "Mga anak, pasensya na, wala akong nabili eh" "Ayos lang yan Pa, may asin at toyo pa naman eh" "Bukas babawi ako mga anak ko." "Hindi po papa, kami po ang babawi sa inyo." Nawalan ako ng pera sa araw na ito, Pero salamat at ganito ang pananaw nila sa mundo, Na ang lahat ng ginagawa para sayo, Ay sakripisyong dapat pinagpapasalamat mo.

Continue reading...

Kaya palang palamigin ng salitang "nakakapagod na" ang samahang pinapainit ng araw - araw na pag kikita. Kaya palang palamigin ng salitang "nakakasawa na" ang samahang pinapainit ng maraming palitan ng salitang mahal kita. Kaya din palang palamigin ang samahang binalot ng mga yakap, kinandado ng mga halik, pinainit ng mga pag ikot sa kama at samahang matagal **** Pinaglaban, Pinaghirapan, at inalagaan ng isang salitang kahit kelan hindi sumagi sa iyong isip na bitawan. Kaya palang patamlayin ang relasyong wala kang ibang alam gawin kung hindi punuin ng mga tawanan, biruan at walang iyakan at sigawan. Kapag wala ng tamis, at puro na lang pait. madali na lang sabihin ang salitang, "Sandali lang, hindi pa pala ako handa". Ganon na lang ba kadaling masira, mawala, maglaho ng parang bula. at isang gabi magigising ka wala na sya.

0

May 22, 2018

May 22, 2018 at 5:29 AM UTC

Kaya palang palamigin ng salitang "nakakapagod na" ang samahang pinapainit ng araw - araw na pag kikita. Kaya palang palamigin ng salitang "nakakasawa na" ang samahang pinapainit ng maraming palitan ng salitang mahal kita. Kaya din palang palamigin ang samahang binalot ng mga yakap, kinandado ng mga halik, pinainit ng mga pag ikot sa kama at samahang matagal **** Pinaglaban, Pinaghirapan, at inalagaan ng isang salitang kahit kelan hindi sumagi sa iyong isip na bitawan. Kaya palang patamlayin ang relasyong wala kang ibang alam gawin kung hindi punuin ng mga tawanan, biruan at walang iyakan at sigawan. Kapag wala ng tamis, at puro na lang pait. madali na lang sabihin ang salitang, "Sandali lang, hindi pa pala ako handa". Ganon na lang ba kadaling masira, mawala, maglaho ng parang bula. at isang gabi magigising ka wala na sya.

Continue reading...

Patawad Inay sa walang pakundangang pagsuway sa iyong mga pinaguutos, Sa walang kagatol-gatol na pagsumbat sa bawat pangaral, Sa walang lamas na pagwaldas sa mga pinaghirapan niyong salapi, At sa patuloy na pakikipagkaibigan sa mga kaaway. Ako, kami, ay hindi na nakikinig, hindi na natututo mula sa mga nangyari noong pahanon mo, mula sa mga karanasang hindi mo malilimutan. Kaya´t Inay sa susunod na mga taon ay sisikapin ko, sa tulong ng aking mga kapatid, ng aking mga kaibigan na patuloy na nagtitiwala sa akin, ay babaguhin ko ang aming bansa. Kami ay magiging radikal upang ang pagbabagong ito ay hindi masayang at maging isang panaginip lamang.

0

Nov 30, 2017

Nov 30, 2017 at 9:25 AM UTC

shesanothergirl

Patawad Inay sa walang pakundangang pagsuway sa iyong mga pinaguutos, Sa walang kagatol-gatol na pagsumbat sa bawat pangaral, Sa walang lamas na pagwaldas sa mga pinaghirapan niyong salapi, At sa patuloy na pakikipagkaibigan sa mga kaaway. Ako, kami, ay hindi na nakikinig, hindi na natututo mula sa mga nangyari noong pahanon mo, mula sa mga karanasang hindi mo malilimutan. Kaya´t Inay sa susunod na mga taon ay sisikapin ko, sa tulong ng aking mga kapatid, ng aking mga kaibigan na patuloy na nagtitiwala sa akin, ay babaguhin ko ang aming bansa. Kami ay magiging radikal upang ang pagbabagong ito ay hindi masayang at maging isang panaginip lamang.

Continue reading...

Nangarap lang naman ng isang pag-ibig Na kayang magtagal sa aking mga bisig Ngunit bakit ganoon kadaya ang tadhana? Parati na lamang naiiwan at namamaalam. Wagas na pagmamahal ay kayang ialay Ngunit kahit nilalako na ang pag-ibig Walang sinuman ang tumatanggap Walang sinuman ang kayang tumagal Hanggang dito na lang ba talaga tayo? Wala na bang pwede pang iareglo? Pinagdasal na umabot sana sa simbahan Ngunit mukhang ako lang talaga ang umasa Ang pinakamasakit sa lahat ng 'to? Yung naiwan kang nag-iisip na baka Pwede pang isalba kung anong meron Pero hindi ka pinayagang gumawa ng hakbang Kaya 'eto't nagmumukmok sa isang tabi Iniisip kung ano bang nagawang mali Kasi ang mga rasong "hindi ikaw, ako" Ay mas masakit pa sa "may iba ako" Mas maiintindihan ko pa kung ang pag-ibig Na kay tagal kong pinaghirapan ay bigla na lang maglaho Kaysa sa mga rasong malabo namang basahin At ang mga mala-bugtong na sagot sa aking mga tanong Namamaalam muli sa pag-ibig na hindi nagtagal Na kahit anong pilit ang aking gawin, walang nararating Walang kapangyarihang baguhin ang kasalukuyan Ang mga pinanghawakan dumudulas sa aking mga kamay. Hanggang sa mawala sa puso Isisigaw ang pagmamahal sa'yo Sambit ng mga labi ang ngalan mo Hanggang ang pag-ibig ay maglaho.

0

Mar 25, 2019

Mar 25, 2019 at 6:40 AM UTC

Nangarap lang naman ng isang pag-ibig Na kayang magtagal sa aking mga bisig Ngunit bakit ganoon kadaya ang tadhana? Parati na lamang naiiwan at namamaalam. Wagas na pagmamahal ay kayang ialay Ngunit kahit nilalako na ang pag-ibig Walang sinuman ang tumatanggap Walang sinuman ang kayang tumagal Hanggang dito na lang ba talaga tayo? Wala na bang pwede pang iareglo? Pinagdasal na umabot sana sa simbahan Ngunit mukhang ako lang talaga ang umasa Ang pinakamasakit sa lahat ng 'to? Yung naiwan kang nag-iisip na baka Pwede pang isalba kung anong meron Pero hindi ka pinayagang gumawa ng hakbang Kaya 'eto't nagmumukmok sa isang tabi Iniisip kung ano bang nagawang mali Kasi ang mga rasong "hindi ikaw, ako" Ay mas masakit pa sa "may iba ako" Mas maiintindihan ko pa kung ang pag-ibig Na kay tagal kong pinaghirapan ay bigla na lang maglaho Kaysa sa mga rasong malabo namang basahin At ang mga mala-bugtong na sagot sa aking mga tanong Namamaalam muli sa pag-ibig na hindi nagtagal Na kahit anong pilit ang aking gawin, walang nararating Walang kapangyarihang baguhin ang kasalukuyan Ang mga pinanghawakan dumudulas sa aking mga kamay. Hanggang sa mawala sa puso Isisigaw ang pagmamahal sa'yo Sambit ng mga labi ang ngalan mo Hanggang ang pag-ibig ay maglaho.

Continue reading...

Kaba. Yan yung nararamdaman ko noon Sa tuwing nakikita ko siya. Pero bakit ngayon, parang may kakaiba? Sa lahat halos ng aking ginagawa, Kinakabahan ako. Bakit ganito? Isip ko'y nalilito Hindi ko na alam kung ano yung gagawin Masyado na rin akong naging malungkutin Ilang araw na rin akong ganito, Parang laging nakikipagkarera yung puso ko Hindi ko alam kung ano yung hinahabol nya Pero minsan ako, naghahabol ng hininga Gusto kong iiyak na lang ang lahat Pero ang luha ko'y ayaw nang pumatak Tila ba naging tigang na lupa Sa gitna ng tag ulan Naubos na ang aking mga luha At naipon ang nararamdaman Naghahanap ng sagot sa lahat ng tanong sa isip At luminaw ang lahat, mas malinaw pa sa aking panaginip. Pero ayokong aminin Ayokong tanggapin Pero alam kong kailangan Gagawan ko ito ng paraan. Ayokong masira lahat ng aking pinaghirapan. Kakayanin ko'to Sarili'y kailangan ko lang pagtiwalaan.

0

Oct 11, 2017

Oct 11, 2017 at 1:35 AM UTC

Kaba. Yan yung nararamdaman ko noon Sa tuwing nakikita ko siya. Pero bakit ngayon, parang may kakaiba? Sa lahat halos ng aking ginagawa, Kinakabahan ako. Bakit ganito? Isip ko'y nalilito Hindi ko na alam kung ano yung gagawin Masyado na rin akong naging malungkutin Ilang araw na rin akong ganito, Parang laging nakikipagkarera yung puso ko Hindi ko alam kung ano yung hinahabol nya Pero minsan ako, naghahabol ng hininga Gusto kong iiyak na lang ang lahat Pero ang luha ko'y ayaw nang pumatak Tila ba naging tigang na lupa Sa gitna ng tag ulan Naubos na ang aking mga luha At naipon ang nararamdaman Naghahanap ng sagot sa lahat ng tanong sa isip At luminaw ang lahat, mas malinaw pa sa aking panaginip. Pero ayokong aminin Ayokong tanggapin Pero alam kong kailangan Gagawan ko ito ng paraan. Ayokong masira lahat ng aking pinaghirapan. Kakayanin ko'to Sarili'y kailangan ko lang pagtiwalaan.

Continue reading...

Akala ko dati ay tama ang pinasok ko, Ngayon sa aking pag munu-muni’y aking napagtanto Hinyaan kitang pumasok sa puso ko Di ko alam na ito’y wawasakin mo. Noon ako ay nagpakatanga sa iyo Marahil ay mahal kita kahit ika’y gago… Noong panahon na lumisan ka Lahat ng pagmamahal ko saiyo ay nawala. Noon ay nanumpa ka’t nangako Hindi ko alam na ito pala’y mapapako, Sabi mo hindi mo ako sasaktan, alam mo bang sa ginawa Mo ay para mo na rin akong sinasakal? Para kang kabute na sumulpot sa kong saan Ngunit bula namang maturingan; Pinaghirapan mo akong madungkit ang masaklap lang Ay binitiwan mo’t di na nagbalik. Sa tuwina ay maririnig ko Ang malakas na batingaw sa isang sulok “TangaLang, TangaLang, TangaLang” Napatawa na lang ako at napatungo, parang tanga lang.

0

Jul 9, 2019

Jul 9, 2019 at 12:47 AM UTC

Akala ko dati ay tama ang pinasok ko, Ngayon sa aking pag munu-muni’y aking napagtanto Hinyaan kitang pumasok sa puso ko Di ko alam na ito’y wawasakin mo. Noon ako ay nagpakatanga sa iyo Marahil ay mahal kita kahit ika’y gago… Noong panahon na lumisan ka Lahat ng pagmamahal ko saiyo ay nawala. Noon ay nanumpa ka’t nangako Hindi ko alam na ito pala’y mapapako, Sabi mo hindi mo ako sasaktan, alam mo bang sa ginawa Mo ay para mo na rin akong sinasakal? Para kang kabute na sumulpot sa kong saan Ngunit bula namang maturingan; Pinaghirapan mo akong madungkit ang masaklap lang Ay binitiwan mo’t di na nagbalik. Sa tuwina ay maririnig ko Ang malakas na batingaw sa isang sulok “TangaLang, TangaLang, TangaLang” Napatawa na lang ako at napatungo, parang tanga lang.

Continue reading...

Sakim ako ee, Ayoko masyadong mag isip, Ngayong malapit na ako, Sa tuktok ng aking mga panaginip. Mas malakas ka pa kasi sa nescafe Magpa-gising. . . Mas matindi ka pa sa kopiko, Magpakabog ng dibdib. . . Delikado. . . . . Baka kung kelan malapit na ko sa tuktok Tsaka pa madulas pabulusok At ang masakit? Hindi yung pagbagsak e, Yung katotohanan na Hindi ka man lang mag iintay Kahit k a u n t i , Para ako'y saluhin. Ang masaklap? Hindi yung mawala yung mga taong pinaghirapan ko, Pero, yung malaman ko na: Kahit ano pa man Ang mapabayaan ko, Walang magiging tayo. Kaya eto ako, masaya.. . Masaya pala, na mag isa, Pero mas masaya kung may, Makakasama ako sa twina, Yung kahit hindi ikaw, Basta handa siyang maging ikaw, Sa pwesto ng puso kong, Dati, ikaw ang sigaw.

0

Jul 18, 2017

Jul 18, 2017 at 8:19 AM UTC

Sakim ako ee, Ayoko masyadong mag isip, Ngayong malapit na ako, Sa tuktok ng aking mga panaginip. Mas malakas ka pa kasi sa nescafe Magpa-gising. . . Mas matindi ka pa sa kopiko, Magpakabog ng dibdib. . . Delikado. . . . . Baka kung kelan malapit na ko sa tuktok Tsaka pa madulas pabulusok At ang masakit? Hindi yung pagbagsak e, Yung katotohanan na Hindi ka man lang mag iintay Kahit k a u n t i , Para ako'y saluhin. Ang masaklap? Hindi yung mawala yung mga taong pinaghirapan ko, Pero, yung malaman ko na: Kahit ano pa man Ang mapabayaan ko, Walang magiging tayo. Kaya eto ako, masaya.. . Masaya pala, na mag isa, Pero mas masaya kung may, Makakasama ako sa twina, Yung kahit hindi ikaw, Basta handa siyang maging ikaw, Sa pwesto ng puso kong, Dati, ikaw ang sigaw.

Continue reading...