Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"pili" poems
“Hindi kita iiwan, pangako yan” Ito ang mga huling salitang binitawan Binabalik-balikan ng aking isipan Hindi na alam kung alin ang imahinasyon sa totoo Pero ito pala ang totoo Nagmahal ako ng todo at nadurog ako Nadurog na tila isang salaming Tinitignan mo lang para ipaalala sa sarili **** gwapo ka Matapos nito ay babalewalain Maniwala ka sa’kin nagsimula kami sa magandang istorya Isa akong prinsesang noon ay napaniwala ng tadhana Nahulog sa matatamis niyang ngiti Nahulog sa malalambing niyang mensahe Nahulog sa kaniyang malamig na tinig Nahulog ng walang sumasalo Nadurog sa pagbitaw mo At dahil na-ikwento ko na rin naman ang mga ito Lubos kong ikasasaya kung mauunawaan mo ako Sana maintindihan **** mahirap ang makalimot Sana maintindihan **** sariwa pa ang sugat Sana maintindihan **** hindi mabilis ang paghilom Lalo na kung sa puso ang tama nito Sana maintindihan **** ayoko nang mahulog Dahil basag na basag na ako Sana maintindihan **** hindi ko pa kayang Muling magmahal Sa takot na muling masaktan Sa takot na hindi masklian ang labis kong pagmamahal Sa takot na muling ipagpali sa iba Sa takot na maiwan mag-isa Naiintindihan ko namang handa kang maghintay Na sa akin ka nakabatay Pero tigilan na natin ‘to Tigilan na natin ang kalokohang ito Dahil hindi ko na kayang magpanggap Na kaya ko na hindi ko na kayang magpanggap Na wala akong nararamdaman Dahil hanggang ngayon nasasaktan pa din ako Ang sakit sakit pa din Kaya tigil-tigilan mo na ang pag-asang yan Dahil minsan na akong nilamon ng sistemang yan Minsan na din akong tumambay Sa lugar na tinatawag nilang ere Ngayon pa lang sasabihin ko nang Wala kang pag-asa Siguro dahil hindi pa talaga ito ang panahon At hindi ikaw ang inilaan ng panginoon Siguro kailangan mo munang ayusin ang sarili mo Dahil kahi anong pili mo Hindi nauutusan itong puso ko
0
Dec 2, 2016
Dec 2, 2016 at 6:31 AM UTC
Mahirap Makalimot
“Hindi kita iiwan, pangako yan” Ito ang mga huling salitang binitawan Binabalik-balikan ng aking isipan Hindi na alam kung alin ang imahinasyon sa totoo Pero ito pala ang totoo Nagmahal ako ng todo at nadurog ako Nadurog na tila isang salaming Tinitignan mo lang para ipaalala sa sarili **** gwapo ka Matapos nito ay babalewalain Maniwala ka sa’kin nagsimula kami sa magandang istorya Isa akong prinsesang noon ay napaniwala ng tadhana Nahulog sa matatamis niyang ngiti Nahulog sa malalambing niyang mensahe Nahulog sa kaniyang malamig na tinig Nahulog ng walang sumasalo Nadurog sa pagbitaw mo At dahil na-ikwento ko na rin naman ang mga ito Lubos kong ikasasaya kung mauunawaan mo ako Sana maintindihan **** mahirap ang makalimot Sana maintindihan **** sariwa pa ang sugat Sana maintindihan **** hindi mabilis ang paghilom Lalo na kung sa puso ang tama nito Sana maintindihan **** ayoko nang mahulog Dahil basag na basag na ako Sana maintindihan **** hindi ko pa kayang Muling magmahal Sa takot na muling masaktan Sa takot na hindi masklian ang labis kong pagmamahal Sa takot na muling ipagpali sa iba Sa takot na maiwan mag-isa Naiintindihan ko namang handa kang maghintay Na sa akin ka nakabatay Pero tigilan na natin ‘to Tigilan na natin ang kalokohang ito Dahil hindi ko na kayang magpanggap Na kaya ko na hindi ko na kayang magpanggap Na wala akong nararamdaman Dahil hanggang ngayon nasasaktan pa din ako Ang sakit sakit pa din Kaya tigil-tigilan mo na ang pag-asang yan Dahil minsan na akong nilamon ng sistemang yan Minsan na din akong tumambay Sa lugar na tinatawag nilang ere Ngayon pa lang sasabihin ko nang Wala kang pag-asa Siguro dahil hindi pa talaga ito ang panahon At hindi ikaw ang inilaan ng panginoon Siguro kailangan mo munang ayusin ang sarili mo Dahil kahi anong pili mo Hindi nauutusan itong puso ko
Continue reading...
51
kabaw ko lain na tao ang gi pili sa imong kasing kasing kabaw ko walay kita pero kung mangayo kog chansa ang matubag ra kay "basin." basin basin ma kaplagan nimo ang mga tula na akong gi pang sunog kay dili na kaya nako ang mga padunggog na kita na. kita na. pero ikaw mismo ang nag ingon na inamiga ra pero sa pag lihok mura nag gugmang di na ma solba. di na ma solba sama sa mga taong kasing kasing na mag sigeg duda, sama kamo na mag away tungod sa mga na dunggang sturya na kita na. kita na miskan naa nakay imoha.
0
Jan 1, 2020
Jan 1, 2020 at 7:55 PM UTC
kita na
Niccolo di bernardo di Machiavelli Ang taong may pera ngunit di makabili Ng mga bagay para sa kanyang sarili Inuuna parati ang bisyong pambababae Ngunit kelan ba ang araw na nagkaroon ka ng ***** Akoy nagtataka dahil Pogi ka naman di lang halata Nakikita kitang laging sawi, Ang sagot mo “sa susunod nalang babawi” Paulit ulit at parati, di ka nagsasawa laging may pili Niccolo, Niccolo, ang buhay mo man ay magulo May makapagbagbagbagbag damdaming kwento Tagus sa balat at sagad buto Hanep ang yong liriko, liriko Niccolo, Niccolo, ang isipan **** magulo Sa larangang paborito Kakaibang istilo mo, Niccolò Babangon Ilang beses man madapa, Ang pangarap mo ay makukuwa Pagkat ang sipag moy di matutumbasan Apak apakan ka man ng sino man, Walang kang pake alam, bastat deretso kalang At sa iyong pananaw, prinsipyong di maagaw Isip Di mababaw, pagkat ayaw mo ng hilaw Dahil.... Niccolo, Niccolo, ang buhay mo man ay magulo May makapagbagbagbagbag damdaming kwento Tagus sa balat at sagad buto Hanep ang yong liriko, liriko Niccolo, Niccolo, ang isipan **** magulo Sa larangang paborito Kakaibang istilo mo, Niccolò
0
Nov 1, 2018
Nov 1, 2018 at 9:02 AM UTC
Niccolo di Bernardo di Machiavelli
Lumayo kana sana, Sa mundong ito Kalahati ng mga hiling sa tala, Ay ang mawala ka At ng sana'y makahanap na ng kapayapaan ang iyong nabiktima Ikaw, ikaw yung tipong makasarili Na kahit ano nalang ang iyong kinukuha, bale wala na kung anong possibleng mangyari Biktima mo’y walang pili Sa mga mata mo’y para kaming mga pera Naghihintay na magamit pambili Ikaw yung tipong nakakadismaya Isa kang bagay na walang ibang dala Kundi kapahamakan ng iba At kalungkutan na habang buhay ay di mawawala Bawat binitawang salita May katumbas na kapalit ng iba Bawat yakap nilang madarama Isang bagay na naman ang mawawala Halaman, aso, pusa, bata, matanda lahat ay walang kawala, Lahat kami ay maaaring ma biktima Sa inihandog **** mga parusa Kahit ano pang kweba ang mapagtaguan sa mga kamay mo kami ay bihag pa Ngayon, naranasan ko na ang mapalapit sayo Ang landas natin ay pinagtagpo Sa oras na di ko inaasahan Pero bat kailangan mo pang idamay ang mundo ko
0
Aug 14, 2018
Aug 14, 2018 at 9:17 AM UTC
Kamatayan part.1
‘Yung kayang manindigan kahit dumating ang puntong nahihirapan. Umuunawa’t hindi basta nangiiwan. Nananatili sa mga araw na hindi magaan. Nananatili dahil alam na ‘yun ang kailangan at sa puso'y nagpapagaan. Na kung sakali man dumating ang mga panahong lilipas na ang kisap ng samahan —hahanap ng paraan upang maibalik ang kilig, ang dating tinginan, ang nawawalang lambingan. Marunong tumanggap ng pagkakamali. May panahon lagi para umintindi. Na sa oras na magpakumbaba ka’t magsisi, yayakapin ng katulad ng dati. Hindi agad umaalis, hindi nagpapadala sa galit, sumasagot sa’yong mga bakit. Higit sa lahat, siyang naaawat ng salitang patawad. Dahil nararapat ang pag-ibig na sigurado. Hindi umaatras, hindi tumatakas. Hindi nagdadalawang-isip kung aalis o mananatili. Ako, na ang tingin sa’yo, ay pag-ibig na kapili-pili
0
Dec 16, 2020
Dec 16, 2020 at 1:51 PM UTC
Ang pag-ibig na hindi nagdadalawang-isip.
Magising ka sa ganda ng umaga ba Pero babe, mas maganda ka parin, Tara kain gud tayo, kainin ko yang ngabil mo at inumin ko katas mo, At kung gutom ka rin, pwede mo man kainin tung pandesal ko, kung gusto mo samahan mo na rin konti ng bear brand ko, Labas tayo mamaya, ang kinis ng ulap pero mas kinis man kamay mo babe oy, Gusto ko tikman talaga ba yung mala marshmallow mo gung kutis, Pero, hintay muna tayo ha hindi paman gud lunch, Pag alas dose na ay pwede na kita kainin ay este pwede na tayo kumain, Ano gusto mo kainin? Yung mga egg meal o yung akin? San rin tayo magkain? Sa lamesa or sa bed natin? Mahirap man mag pili babe oy Gusto ko sa sala pero bad man gud ba, Di man gud yan tinuro nila mama Dapat man daw na kainin kita sa lamesa, Baka gusto mo dessert? Busog ka na ba babe? Baka pwede na tanggalin yang skirt? Naka feel pa kasi ako ng crave, Kain tayo ng pina sosyal-sosyal sa dinner Yung may pa wine-wine tayo, Yan lang gud kailangan natin Basta bukas ha ikaw naman ang cleaner.
0
Sep 6, 2018
Sep 6, 2018 at 10:56 PM UTC
Course Meal
We began with little mutations, Harmless, or more so beneficial, We adapted to our love, With no methods of dispersal, People thought we couldn’t get any closer, But your behaviors changed and we began to isolate, We were stabilized so I hoped for fusion, But realized that overtime not even reinforcement could’ve helped, We had our Kingdom set up, And later we fell into a “Family”, But you classified me too general, Now I don’t know where I belong, My feelings for you were like the Cambrian, Sadly enough they became a catastrophe, You started selecting, Seeing me as worthless, But I knew I am not one to select, You looked at me like you’ve studied Phylogenetics, I was at the most top, But ended up at the bottom, You were not natural, but neither was I, What did our selections favor? And our relationship turned into cloud and dust, Sadly it collapsed, And you left me imprints of lies and hurt, And words preserved inside me like a cast, You ingested away my feelings, I was the pili so attached to you, But you were an endospore resisting all of me, You no longer knew what feelings were, And to you, I was an annual, Got replaced so quickly, But I shed tears where the oceans have formed, And supported you like the roots of trees, But you were a virus, A pathogen, A parasite, And I was the host, Blinded by your toxins, And my cells swelled in favor of you, You offered me and I gladly took, I thought I was an obligate, Surviving off of you, But I was too mindless to see the real you, And I was like the Archaea, Survived the harshest paths for you, But with a single expression you crushed my world, And like a Zygomycota you’ve molded our love away, And sadly enough I couldn’t evolve, With pain feeling like spikes inside, I am no longer the magistrate of love, And love is my killer.
0
Mar 29, 2018
Mar 29, 2018 at 2:00 PM UTC
Permutations
We began with little mutations, Harmless, or more so beneficial, We adapted to our love, With no methods of dispersal, People thought we couldn’t get any closer, But your behaviors changed and we began to isolate, We were stabilized so I hoped for fusion, But realized that overtime not even reinforcement could’ve helped, We had our Kingdom set up, And later we fell into a “Family”, But you classified me too general, Now I don’t know where I belong, My feelings for you were like the Cambrian, Sadly enough they became a catastrophe, You started selecting, Seeing me as worthless, But I knew I am not one to select, You looked at me like you’ve studied Phylogenetics, I was at the most top, But ended up at the bottom, You were not natural, but neither was I, What did our selections favor? And our relationship turned into cloud and dust, Sadly it collapsed, And you left me imprints of lies and hurt, And words preserved inside me like a cast, You ingested away my feelings, I was the pili so attached to you, But you were an endospore resisting all of me, You no longer knew what feelings were, And to you, I was an annual, Got replaced so quickly, But I shed tears where the oceans have formed, And supported you like the roots of trees, But you were a virus, A pathogen, A parasite, And I was the host, Blinded by your toxins, And my cells swelled in favor of you, You offered me and I gladly took, I thought I was an obligate, Surviving off of you, But I was too mindless to see the real you, And I was like the Archaea, Survived the harshest paths for you, But with a single expression you crushed my world, And like a Zygomycota you’ve molded our love away, And sadly enough I couldn’t evolve, With pain feeling like spikes inside, I am no longer the magistrate of love, And love is my killer.
Continue reading...
52
To the childhood unforgotten-- Take me back again To the games of siato, tumba-lata,  and tagu-taguan with playmates whose faces I long to remember. Take me back again To the carabao rides on the muddy ground The smell of the rain on the rice paddy and the laughs of my cousins as we tumbled down. Take me back again To the dining table lit by a kerosene lamp as we feasted on May's salted fish and mamok With the cold, fresh water from the earthen jar and the coconut and pili conserva in banana leaves. Take me back again To  May's lullabies with the crickets and the river's song in the background To Pay's playing of the old guitar at siesta and the passionate storytelling at night. (c) Glenn Sentes 05.20.23
0
May 19, 2023
May 19, 2023 at 1:38 PM UTC
Memories of my Magallanes
Sorry, love, if you felt nga nasuko ko, It was not anger, it was just my voice nga misaka lang og tono. Walay kasuko sa akong dughan, Only love nga nagapadayon ug ni shine, bisan pa og usahay sakit paminawon. Forgive me for the bad emotion nga basin naka-lead to negative nga pagbati sa atong married life nga gi-build. I never wish to hurt you, akong Kalipay, ikaw ra gyud ang akong pili-on sa kasubo o kaharuhay. One year, one month, and one day pa lang ta, pero akong vow kanimo lig-on, dili maluya. Through sorrows or laughter, in joy or in pain, ako magpabilin nga imong kauban, dili ikaw. Thank you, Love, sa imong pasensya ug understanding, For Accepting sa akong kakulangon ug kaluyahon. I may not be a perfect man, pero I will be your protector, Your shield, your partner, your hubby nga andam mu sulong. Hear my heart my love, dili kasuko akong gipakita, Remember Ikaw ug ako, mag-uban gihapon, magtinabangay, Kay atong panumpa dili malubad, hangtod sa kahangturan, Ako ug Ikaw. I love you my wife, my bestfriend, my forever. I love you so much.
0
Aug 27, 2025
Aug 27, 2025 at 10:40 PM UTC
"Sorry, My Love"