"papakawalan" poems - Hello Poetry

ilang oras, ilang araw, linggo, buwan, ilang taon na akong naglalakbay. nakita't nadaanan ko na lahat. dito sa masalimuot na lansangan memoryado ko na ang mga pasikot-sikot sa mga eskinita, bawat lubak at hukay sa kalye, ang mga graffiti at nangangalawang na karatula. pero kahit kay tagal na ng lumipas na panahon hanggang ngayon, di ko pa rin masikmura ang mga nakakabinging busina at humaharurot na makina ang nakakasulasok na baho ng usok at nagkalat na basura. sa una ako'y nangangawit pero ngayon nangmanhid na ang mga kamay ko sa higpit ng kapit sa manibela na walang sinuman ang makakaangkin dahil ito ay s'akin lamang, akin. puso ko ang mapa: lukot at punit-punit. dito ako sunudsunuran at alipin. kahit alam kong mali, di ako kikibo, ako'y tahimik. naghahanap, pero siya rin mismo nawawala. tahanan lang naman daw ang gusto niya kung saan lulunasan ng yakap ang pagod at pait, kung saan ang mga simangot ay masusuklian ng ngiti. *pero saan? saan kaya?* ako ang hari ng daan. walang kinikilala na batas. nakikipagkarera sa hangin sige-sige sa pag-arangkada. kung may masagasaan, kahit siya ang duguan, siya pa rin ang may kasalanan. dahil paminsan naiisip ko na baka mas swerte pa siyang nakahandusay sa kalsada kaysa sa akin na pagod, naiinip, naiinis sa likod ng manibela. malapit nang maubusan ng gasolina, ang mga gulong ay pudpud na. 'di ko pa rin mahanap ang tahanan kaya tumungo na lang kaya ako sa kamatayan? "para po" ako'y napalingon. oo nga pala, may pasahero ako. inaangkas lang Kita paminsan umuupo likod madalas nakasabit sa may salamin o nakalapag sa harap kasama ng mga abubot at basura. "ate, para po" hindi. inapakan ko pa ang gasolina. nagbibingibingihan sa mga bulong Mo. oo, alam kong pagod na ako pero kaya ko 'to, hindi ko kailangan ng tulong. "para, diyan lang sa may tabi" hindi. hinigpitan ko pa ang hawak sa manibela. gusto ko lang naman makauwi. oo, alam kong nawawala na ako pero sigurado ako ang ginagawa ko siguro, sigurado siguro. "para" ngayon napagtanto ko na ako'y sawi, ako'y mali. papakawalan na ang pagkapit sa patalim, ang pagtiwala sa sarili. sa wakas ako ay bibitaw. sa Iyo na ang manibela, pati na rin itong upuan na 'to, and trono. Ikaw na, ang gasolina at gulong na nagpapatakbo ang mapang nagtuturo mula ngayon hanggang magpakailanman. Ikaw na ang Kapitan ang tagapagmaneho ng buhay na 'to. wala nang pagkuha, pagdukot, pag-angkin. mula ngayon, iaalay ko na ang lahat. ako ay Iyo. ilang oras, ilang araw, linggo, buwan, ilang taon na akong naglalakbay at tuloy pa rin ang biyahe. ganun pa rin ang kalagayan ng kalye: malubak, maingay, madumi. pero kapag Ikaw ang nandyan sa upuan, para tayong lumilipad. anumang madaanan biyahe ay napakabanayad. puso ko'y nananabik. saan Mo ako sunod dadalhin? saan kaya makakarating? kahit saan man mapadpad, kahit gaano man kalayo, 'di na ako mawawala. ako ay nakarating na. o tahanang tinatamasa, nahanap na rin Kita. basta't kasama Ka, Hesus ako'y nakauwi na.

0

May 17, 2015

May 17, 2015 at 2:23 AM UTC

marge-redelicia

ako'y nakauwi na.

ilang oras, ilang araw, linggo, buwan, ilang taon na akong naglalakbay. nakita't nadaanan ko na lahat. dito sa masalimuot na lansangan memoryado ko na ang mga pasikot-sikot sa mga eskinita, bawat lubak at hukay sa kalye, ang mga graffiti at nangangalawang na karatula. pero kahit kay tagal na ng lumipas na panahon hanggang ngayon, di ko pa rin masikmura ang mga nakakabinging busina at humaharurot na makina ang nakakasulasok na baho ng usok at nagkalat na basura. sa una ako'y nangangawit pero ngayon nangmanhid na ang mga kamay ko sa higpit ng kapit sa manibela na walang sinuman ang makakaangkin dahil ito ay s'akin lamang, akin. puso ko ang mapa: lukot at punit-punit. dito ako sunudsunuran at alipin. kahit alam kong mali, di ako kikibo, ako'y tahimik. naghahanap, pero siya rin mismo nawawala. tahanan lang naman daw ang gusto niya kung saan lulunasan ng yakap ang pagod at pait, kung saan ang mga simangot ay masusuklian ng ngiti. *pero saan? saan kaya?* ako ang hari ng daan. walang kinikilala na batas. nakikipagkarera sa hangin sige-sige sa pag-arangkada. kung may masagasaan, kahit siya ang duguan, siya pa rin ang may kasalanan. dahil paminsan naiisip ko na baka mas swerte pa siyang nakahandusay sa kalsada kaysa sa akin na pagod, naiinip, naiinis sa likod ng manibela. malapit nang maubusan ng gasolina, ang mga gulong ay pudpud na. 'di ko pa rin mahanap ang tahanan kaya tumungo na lang kaya ako sa kamatayan? "para po" ako'y napalingon. oo nga pala, may pasahero ako. inaangkas lang Kita paminsan umuupo likod madalas nakasabit sa may salamin o nakalapag sa harap kasama ng mga abubot at basura. "ate, para po" hindi. inapakan ko pa ang gasolina. nagbibingibingihan sa mga bulong Mo. oo, alam kong pagod na ako pero kaya ko 'to, hindi ko kailangan ng tulong. "para, diyan lang sa may tabi" hindi. hinigpitan ko pa ang hawak sa manibela. gusto ko lang naman makauwi. oo, alam kong nawawala na ako pero sigurado ako ang ginagawa ko siguro, sigurado siguro. "para" ngayon napagtanto ko na ako'y sawi, ako'y mali. papakawalan na ang pagkapit sa patalim, ang pagtiwala sa sarili. sa wakas ako ay bibitaw. sa Iyo na ang manibela, pati na rin itong upuan na 'to, and trono. Ikaw na, ang gasolina at gulong na nagpapatakbo ang mapang nagtuturo mula ngayon hanggang magpakailanman. Ikaw na ang Kapitan ang tagapagmaneho ng buhay na 'to. wala nang pagkuha, pagdukot, pag-angkin. mula ngayon, iaalay ko na ang lahat. ako ay Iyo. ilang oras, ilang araw, linggo, buwan, ilang taon na akong naglalakbay at tuloy pa rin ang biyahe. ganun pa rin ang kalagayan ng kalye: malubak, maingay, madumi. pero kapag Ikaw ang nandyan sa upuan, para tayong lumilipad. anumang madaanan biyahe ay napakabanayad. puso ko'y nananabik. saan Mo ako sunod dadalhin? saan kaya makakarating? kahit saan man mapadpad, kahit gaano man kalayo, 'di na ako mawawala. ako ay nakarating na. o tahanang tinatamasa, nahanap na rin Kita. basta't kasama Ka, Hesus ako'y nakauwi na.

122

Parang papatak na, Mula sa aking mga mata, Matang kay lungkot, May pinipilit ilimot. Silakbo nitong puso, Pusong nagdurugo, Alam ko naman ang dahilan, Ngunit hindi alam ba't nasasaktan. Pinukaw ng sakit, Kalungkuta'y iginiit, Alam ko naman kung bakit, Kaya ganito pala ka pait. Ang katotohanan, Sa ating pagmamahalan Ang tanging nagdulot, Ng poot na sa puso ko'y nanuot. Paano ko ba papakawalan? Kapag wala nang maramdaman, Huli na ba ang lahat? Ito ba ay nararapat? Ito ba ang mapapala ko? May nadadama pa ba ako? Ang sagot ay isang "Oo", Patunay ang mga luha kong dumaloy dahil sa'yo

0

Aug 26, 2017

Aug 26, 2017 at 11:38 AM UTC

nymriari

Isang "Oo"

Parang papatak na, Mula sa aking mga mata, Matang kay lungkot, May pinipilit ilimot. Silakbo nitong puso, Pusong nagdurugo, Alam ko naman ang dahilan, Ngunit hindi alam ba't nasasaktan. Pinukaw ng sakit, Kalungkuta'y iginiit, Alam ko naman kung bakit, Kaya ganito pala ka pait. Ang katotohanan, Sa ating pagmamahalan Ang tanging nagdulot, Ng poot na sa puso ko'y nanuot. Paano ko ba papakawalan? Kapag wala nang maramdaman, Huli na ba ang lahat? Ito ba ay nararapat? Ito ba ang mapapala ko? May nadadama pa ba ako? Ang sagot ay isang "Oo", Patunay ang mga luha kong dumaloy dahil sa'yo

24

Ikaw ang alon at ako ang karagatan Sa bawat paghalakhak mo nagkakaroon ako ng kahulugan At sa pagkalma mo, mas lumalalim ang pagtingin ko sa mundo Sa marahan **** pagrolyo Gumagaan ako Huwag ka ng lumisan Dito ka na lang sa tabi ko Ang Bathala, ika'y kinalulugdan Sa mahinhin **** paghampas sa dalampasigan Kasabay ng ngiti **** pinatitingkad ng sinag ng buwan Sa marahan **** pagrolyo Gumagaan ako Huwag ka ng lumisan Dito ka na lang sa tabi ko Ngunit sa t'wing ika'y darating aasa akong muli Na 'wag ng lilisan bagkus ay manatili Hindi ka na papakawalan Dahil ikaw ang alon at ako ang karagatan

0

Feb 29, 2016

Feb 29, 2016 at 9:58 AM UTC

angeliewrites

Alon

Ikaw ang alon at ako ang karagatan Sa bawat paghalakhak mo nagkakaroon ako ng kahulugan At sa pagkalma mo, mas lumalalim ang pagtingin ko sa mundo Sa marahan **** pagrolyo Gumagaan ako Huwag ka ng lumisan Dito ka na lang sa tabi ko Ang Bathala, ika'y kinalulugdan Sa mahinhin **** paghampas sa dalampasigan Kasabay ng ngiti **** pinatitingkad ng sinag ng buwan Sa marahan **** pagrolyo Gumagaan ako Huwag ka ng lumisan Dito ka na lang sa tabi ko Ngunit sa t'wing ika'y darating aasa akong muli Na 'wag ng lilisan bagkus ay manatili Hindi ka na papakawalan Dahil ikaw ang alon at ako ang karagatan

18

siguro magtatagpo ulit tayo kapag tayo ay handa na para sa isat'isa hindi... mali... tangina ng linyang yun! minahal kita ng buong buo gamit ang tangina kong puso pero hindi mo manlang ako minahal ginamot ko ang sarili ko kahit ngayon ginagamot ko pa at gagamutin ko bukas at gagamutin ko sa isang araw hanggang sa isang linggo sa susunod na buwan hanggang sa isang taon gagamutin kopa ang sarili ko at gagamutin ko pa habang nabubuhay pa ako kaya pakiusap... mga tatlong taon bago matapos ang ngayon kung magkita man tayong dalawa sa tambayan na dati tayong magkasama ay sana wag ka nang lang lumapit ilalabas ang apoy sa iyong pagbati ng "kamusta" sisindihan ang pag-ibig na sumunog sa aking pusong natusta na ginawang abo ng iyong pagmamahal wag ka nalang lumapit... ipagpatuloy mo lang ang iyong paglakad kung saan ka man papunta iniwan mo ako nung sabi ko "teka lang" iniwan mo ako nung sinabi kong "pahinga muna" humiling ako ng panandaliang paghinto sa giyera ng ating mga puso dahil sa walang tigil nating pagaaway na ikaw ay biglang bibitaw dahil sa simpleng bagay iniwan mo ako nung sinabi kong "sandali lang" iniwan mo ako nung sinabi kong "itigil na natin" napagod sa pagtakbo sa paghabol sa nauunang hindi naghintay sumuko sa batuhan ng ako ang tama at ikaw ay mali - - kahit kailan hindi ka magiging sapat para sa akin kahit kailan hindi mo magagamot ang nasirang ako ang nawasak na pag-ibig ang nawalang pagmamahal kahit kailan hindi na mababalik ang dati kahit kailan hindi mo mapapapoy ang abo hindi mo maaalis ang sakit na pinagdaanan nito hindi mo matatanggal ang pilat na naging sanhi mo maitatago mo lang ito magpapanggap na hindi nangyare ito lolokohin ang sarili pakiusap lang.. papakawalan na kita na ito ay hindi panandalian na ito ay panghanggang dulo papakawalan na kita na ito ay hindi biro na ito ay totoo na ito ay ang katotohanang palagi **** isusuka pasensya na mahal.. para sa iyo binigay ko ang lahat alam ko hindi pa yun sapat pero ginago mo ako kaya nagbago na ako kaya pakiusap.. wag mo nang gamitin ang oras hindi makakalimutang ang dilim ng nakalipas hindi mapapaltan ng bagong memorya ang masamang ala-ala hindi tayo magiging handa para sa isat isa hindi tayo para sa isat isa isa kang magandang halimbawa na kailan man hindi ko matututunang paghandaan kung pwede lang ibalik ang nakaraan ikaw ay aking tatanggihan

0

Jul 22, 2017

Jul 22, 2017 at 1:22 PM UTC

vj-briones

tula ni VJ: "hindi tayo para sa isa't isa"

siguro magtatagpo ulit tayo kapag tayo ay handa na para sa isat'isa hindi... mali... tangina ng linyang yun! minahal kita ng buong buo gamit ang tangina kong puso pero hindi mo manlang ako minahal ginamot ko ang sarili ko kahit ngayon ginagamot ko pa at gagamutin ko bukas at gagamutin ko sa isang araw hanggang sa isang linggo sa susunod na buwan hanggang sa isang taon gagamutin kopa ang sarili ko at gagamutin ko pa habang nabubuhay pa ako kaya pakiusap... mga tatlong taon bago matapos ang ngayon kung magkita man tayong dalawa sa tambayan na dati tayong magkasama ay sana wag ka nang lang lumapit ilalabas ang apoy sa iyong pagbati ng "kamusta" sisindihan ang pag-ibig na sumunog sa aking pusong natusta na ginawang abo ng iyong pagmamahal wag ka nalang lumapit... ipagpatuloy mo lang ang iyong paglakad kung saan ka man papunta iniwan mo ako nung sabi ko "teka lang" iniwan mo ako nung sinabi kong "pahinga muna" humiling ako ng panandaliang paghinto sa giyera ng ating mga puso dahil sa walang tigil nating pagaaway na ikaw ay biglang bibitaw dahil sa simpleng bagay iniwan mo ako nung sinabi kong "sandali lang" iniwan mo ako nung sinabi kong "itigil na natin" napagod sa pagtakbo sa paghabol sa nauunang hindi naghintay sumuko sa batuhan ng ako ang tama at ikaw ay mali - - kahit kailan hindi ka magiging sapat para sa akin kahit kailan hindi mo magagamot ang nasirang ako ang nawasak na pag-ibig ang nawalang pagmamahal kahit kailan hindi na mababalik ang dati kahit kailan hindi mo mapapapoy ang abo hindi mo maaalis ang sakit na pinagdaanan nito hindi mo matatanggal ang pilat na naging sanhi mo maitatago mo lang ito magpapanggap na hindi nangyare ito lolokohin ang sarili pakiusap lang.. papakawalan na kita na ito ay hindi panandalian na ito ay panghanggang dulo papakawalan na kita na ito ay hindi biro na ito ay totoo na ito ay ang katotohanang palagi **** isusuka pasensya na mahal.. para sa iyo binigay ko ang lahat alam ko hindi pa yun sapat pero ginago mo ako kaya nagbago na ako kaya pakiusap.. wag mo nang gamitin ang oras hindi makakalimutang ang dilim ng nakalipas hindi mapapaltan ng bagong memorya ang masamang ala-ala hindi tayo magiging handa para sa isat isa hindi tayo para sa isat isa isa kang magandang halimbawa na kailan man hindi ko matututunang paghandaan kung pwede lang ibalik ang nakaraan ikaw ay aking tatanggihan

71

I. Akala ko dati masaya mag-isa, Pero hindi pala. Darating ang mga gabing malulumbay ka. At pakiramdam mo iniwan ka na nila. II. Akala ko dati kaya ko mag-isa. Pero hindi pala. Dahil kahit anong mangyari, Kakailangan mo pa rin sila. III. Eto ang isa kong natutunan sa buhay, Sa mundong ito kailangan mo rin ng karamay. Kahit sino, basta’t mapagkakatiwalaan. Pwedeng kaibigan o ka-ibigan. IV. Masaya naman talaga minsan– Ang mamuhay mag-isa. Nagagawa mo ang lahat ng naisin mo. At tiyak na hawak mo ang oras mo. V. Pero mas masaya mamuhay ng may kasama, Kahit isa lang basta tunay siya. Yung laging nariyan para ika'y damayan, At kailanman hindi ka iiwan. VI. Yung taong makakasama mo sa kalokohan at– Yung taong kasundo mo sa lahat ng bagay. At kung sakaling natagpuan mo na s'ya. H'wag mo na s'yang papakawalan pa.

0

Jun 24, 2016

Jun 24, 2016 at 12:01 PM UTC

thealltimejor

Mahirap Mamuhay Ng Walang Karamay

I. Akala ko dati masaya mag-isa, Pero hindi pala. Darating ang mga gabing malulumbay ka. At pakiramdam mo iniwan ka na nila. II. Akala ko dati kaya ko mag-isa. Pero hindi pala. Dahil kahit anong mangyari, Kakailangan mo pa rin sila. III. Eto ang isa kong natutunan sa buhay, Sa mundong ito kailangan mo rin ng karamay. Kahit sino, basta’t mapagkakatiwalaan. Pwedeng kaibigan o ka-ibigan. IV. Masaya naman talaga minsan– Ang mamuhay mag-isa. Nagagawa mo ang lahat ng naisin mo. At tiyak na hawak mo ang oras mo. V. Pero mas masaya mamuhay ng may kasama, Kahit isa lang basta tunay siya. Yung laging nariyan para ika'y damayan, At kailanman hindi ka iiwan. VI. Yung taong makakasama mo sa kalokohan at– Yung taong kasundo mo sa lahat ng bagay. At kung sakaling natagpuan mo na s'ya. H'wag mo na s'yang papakawalan pa.

30

Dilaw na sinag ang bumungad sa aking kamalayan Habang sumasayaw ang ulap sa bintana Umaawit ang electric fan kasabay ng mga mumunting ingay sa labas ng kwarto Kailngan maghanda dahil ngayon ay mas espesyal pa sa nagbabagang balita sa radyo. Almusal ligo toothbrush bihis na daig pa ang artista sa telebisyon Beso beso, kamayan, tawanan, yakapan, galak, sa mga taong namiss mo noon Preparado ang lahat, nakisama ang panahon Kakausapin ko si Ama na may buong buong desisyon Naguumapaw sa saya na may kasamang kaba Asan na pala sila? Anong oras na ba? Hanggang sa nagsimulang umawit ang mga anghel Isa isang lumakad ang saksi na may kanya kanyang papel Hakbang pakaliwa, hakbang pakanan, onti na lang malapit na Hanggang sa matunton ko ang harapan, naku eto na, kumapit ka Tila nanahimik ang paligid, nakatuon lahat sa nagiisang pintuan Hanggang sa bumukas at lumantad ang nagiisang kasagutan Liwanag. Oo sya ang aking liwanag. Dahan dahan papalapit, upang akoy mapanatag Kislap ang nangingibabaw sa buong kaharian Untiunting pagpatak ng luha sa galak namasdan Napakagandang nilalang, ang nagiisang dahilan Kung may araw sa umaga, sa gabi sya ang buwan Pagkahawak ko sa kamay sabay hinagkan Ngayon naririto kana hindi kana papakawalan Susumpa na animoy umaawit sa pinakamasayang pagkakataon Pagkakataon na tila munting bata na naglalaro sa papalakas na ambon Anong oras na? Alam kong alam mo na Kung paglagay sa tahimik ang tawag dun, ang sagot isigaw mo na Dahil bukas ay di na ko mangangarap pa Bagkus ang bawat bukas ang hanganan para mahalin kita Oras na ang nagbilang para mahanap natin ang isat-isa At kung nagsimula man ang bilang sa isa, magtatapos ang lahat sa labi-ng-dalawa Written: 08/01/2014

0

Aug 3, 2017

Aug 3, 2017 at 8:30 PM UTC

LAtotheZ

Anong oras na?

Dilaw na sinag ang bumungad sa aking kamalayan Habang sumasayaw ang ulap sa bintana Umaawit ang electric fan kasabay ng mga mumunting ingay sa labas ng kwarto Kailngan maghanda dahil ngayon ay mas espesyal pa sa nagbabagang balita sa radyo. Almusal ligo toothbrush bihis na daig pa ang artista sa telebisyon Beso beso, kamayan, tawanan, yakapan, galak, sa mga taong namiss mo noon Preparado ang lahat, nakisama ang panahon Kakausapin ko si Ama na may buong buong desisyon Naguumapaw sa saya na may kasamang kaba Asan na pala sila? Anong oras na ba? Hanggang sa nagsimulang umawit ang mga anghel Isa isang lumakad ang saksi na may kanya kanyang papel Hakbang pakaliwa, hakbang pakanan, onti na lang malapit na Hanggang sa matunton ko ang harapan, naku eto na, kumapit ka Tila nanahimik ang paligid, nakatuon lahat sa nagiisang pintuan Hanggang sa bumukas at lumantad ang nagiisang kasagutan Liwanag. Oo sya ang aking liwanag. Dahan dahan papalapit, upang akoy mapanatag Kislap ang nangingibabaw sa buong kaharian Untiunting pagpatak ng luha sa galak namasdan Napakagandang nilalang, ang nagiisang dahilan Kung may araw sa umaga, sa gabi sya ang buwan Pagkahawak ko sa kamay sabay hinagkan Ngayon naririto kana hindi kana papakawalan Susumpa na animoy umaawit sa pinakamasayang pagkakataon Pagkakataon na tila munting bata na naglalaro sa papalakas na ambon Anong oras na? Alam kong alam mo na Kung paglagay sa tahimik ang tawag dun, ang sagot isigaw mo na Dahil bukas ay di na ko mangangarap pa Bagkus ang bawat bukas ang hanganan para mahalin kita Oras na ang nagbilang para mahanap natin ang isat-isa At kung nagsimula man ang bilang sa isa, magtatapos ang lahat sa labi-ng-dalawa Written: 08/01/2014

33

Tila papatak na, Mula sa'king mga mata, Matang kay lungkot, May pinipilit ilimot. Silakbo nitong puso, Pusong nagdurugo, Di alam ang dahilan, Di alam ba't nasasaktan. Pinukaw ng sakit, Kalungkuta'y iginiit, Di alam kung bakit, Ganito pala ka pait. Ang katotohanan, Ang sagot sa katanungan, Ang tanging nagdulot, Ng poot na sa puso ko'y nanuot. Paano ko ba papakawalan? Kapag wala nang maramdaman, Huli na ba ang lahat? Ito ba ay nararapat? Ito ba ang mapapala ko? May nadadama pa ba ako? Ang sagot ay isang "Oo", Patunay ang mga luha kong dumaloy muli dahil sa'yo.

0

May 29, 2017

May 29, 2017 at 1:05 PM UTC

taltoy

Luha

Tila papatak na, Mula sa'king mga mata, Matang kay lungkot, May pinipilit ilimot. Silakbo nitong puso, Pusong nagdurugo, Di alam ang dahilan, Di alam ba't nasasaktan. Pinukaw ng sakit, Kalungkuta'y iginiit, Di alam kung bakit, Ganito pala ka pait. Ang katotohanan, Ang sagot sa katanungan, Ang tanging nagdulot, Ng poot na sa puso ko'y nanuot. Paano ko ba papakawalan? Kapag wala nang maramdaman, Huli na ba ang lahat? Ito ba ay nararapat? Ito ba ang mapapala ko? May nadadama pa ba ako? Ang sagot ay isang "Oo", Patunay ang mga luha kong dumaloy muli dahil sa'yo.

24

Kung di kaya tayo nagkita, Paano ko mahahanap ang lihim na palasyo ng saya? Ang alam ko lang musika noon ay namamatay na sigaw galing sa milyong-milyong bangin Kuntento na sana ako malunod doon Paulit-ulit... Hanggang narinig ko ang boses mo na hinalik nang payapa ng isang mitikal na kagubatan sa gitna ng gabi Hinaluan pa ng bagyo ng rebelyon at init na tamang-tama sa akin Nakaka-excite ka... Hinahanap ang iyong tunog sa kahit anong anyo Sa kahit saang lugar Naaaliw sa iyong misteryo Bakit kasi rin ang angas mo noong sa munting sandalian na nag-usap tayo? Planado ko na ipantay ang ihip ng hangin sa direksiyon mo Ang tanglaw ng tadhana Naaabot ko na I-ikaw din pala? Gusto mo ipantay ang direksiyon Hindi pala ako nag-iisa... Hindi na tayo mag-isa. Nabunyag ko pa na may tamis na tago sa iyong pigura Di na kita mabura Paano ka burahin... Paano ka ba buburahin?! Hanggang naintindihan ko na wala nang magpapantay Hinawakan ka na Paulit-ulit Inuulit sa kamay Sa labi Sa isip Napabangungot noong isang gabi na maghiwalay Luha naman ang nahalay Wala man "silang" gusto sa ideya natin Mahihimatay na lang sa tamlay Ng mga nagtatalampasang emosyon nila na walang malay Hahawakan ka hanggang di hulihin Hahalikan ka kahit babagyuhin Walang kahulugan ang pagpigil ng damdamin Unang-una ko itong pag-iibigan Akala ko hindi ko maiiwasan ang kasaysayan ng dugo ko na puro sa maling tao napunta ang pagmamahalan Akala ko wala nang mag-aalaga sa sirang tao na katulad ko Napaka-haba ng iyong pasensya Kasi ako wala na talagang pasensya sa sarili ko Ang presko nang may nagtatanggap sa aking konsensiya Na walang kapalit na hinihintay Na walang sampal na hinihintay Dami dami mo nang ginagawa pero Wala ka talagang kailangan gawin Para pasayahin ako Mamasdan ka lang Kasi hindi kita papakawalan Pumantay ang linya Pumantay ang oras Pumantay ang agos Pumantay ang dagat Sa iyo na ako lulunod magpakailanman Sa bilang ng isa, Dalawa, Tatlo.

0

Oct 16, 2022

Oct 16, 2022 at 7:45 AM UTC

insertname

Wala nang Magpapantay

Kung di kaya tayo nagkita, Paano ko mahahanap ang lihim na palasyo ng saya? Ang alam ko lang musika noon ay namamatay na sigaw galing sa milyong-milyong bangin Kuntento na sana ako malunod doon Paulit-ulit... Hanggang narinig ko ang boses mo na hinalik nang payapa ng isang mitikal na kagubatan sa gitna ng gabi Hinaluan pa ng bagyo ng rebelyon at init na tamang-tama sa akin Nakaka-excite ka... Hinahanap ang iyong tunog sa kahit anong anyo Sa kahit saang lugar Naaaliw sa iyong misteryo Bakit kasi rin ang angas mo noong sa munting sandalian na nag-usap tayo? Planado ko na ipantay ang ihip ng hangin sa direksiyon mo Ang tanglaw ng tadhana Naaabot ko na I-ikaw din pala? Gusto mo ipantay ang direksiyon Hindi pala ako nag-iisa... Hindi na tayo mag-isa. Nabunyag ko pa na may tamis na tago sa iyong pigura Di na kita mabura Paano ka burahin... Paano ka ba buburahin?! Hanggang naintindihan ko na wala nang magpapantay Hinawakan ka na Paulit-ulit Inuulit sa kamay Sa labi Sa isip Napabangungot noong isang gabi na maghiwalay Luha naman ang nahalay Wala man "silang" gusto sa ideya natin Mahihimatay na lang sa tamlay Ng mga nagtatalampasang emosyon nila na walang malay Hahawakan ka hanggang di hulihin Hahalikan ka kahit babagyuhin Walang kahulugan ang pagpigil ng damdamin Unang-una ko itong pag-iibigan Akala ko hindi ko maiiwasan ang kasaysayan ng dugo ko na puro sa maling tao napunta ang pagmamahalan Akala ko wala nang mag-aalaga sa sirang tao na katulad ko Napaka-haba ng iyong pasensya Kasi ako wala na talagang pasensya sa sarili ko Ang presko nang may nagtatanggap sa aking konsensiya Na walang kapalit na hinihintay Na walang sampal na hinihintay Dami dami mo nang ginagawa pero Wala ka talagang kailangan gawin Para pasayahin ako Mamasdan ka lang Kasi hindi kita papakawalan Pumantay ang linya Pumantay ang oras Pumantay ang agos Pumantay ang dagat Sa iyo na ako lulunod magpakailanman Sa bilang ng isa, Dalawa, Tatlo.

58

Nakakalungkot isipin, na sa hulng pagkakataon ng buhay ko nais ko lamang iparinig sayo ang kaisa isang daing ng buhay ko. ang salitang mahal kita. Ang tagal kong pinag isipan kung papakawalan ko ba o hahayaan ko na lang lumipas pa ang mga araw oo, ang mga araw na naging linggo ngunit ayoko kong maging buwan para patagalin at di na muling sabihin pa. oo mahal pa rin kita kahit alam kong hindi na tama kahit alam kong hanggang dito na lang at wala ng patutunguhan pa. oo mahal pa rin kita, at mahal na mahal ka nya oo mahal kita, pero alam kong dapat tama na hanggang isang araw nagising ako, wala na nga. wala na akong maramdaman pa, sayo, sa paligid ko, sa mundo ko nakalimutan ko lahat ng ito ikaw lang bumubuo. sabi ko, patas pa ba ako? sayo sa sarili ko kasi iniisip ko, mahal na mahal parin kita kahit iba na ang ritmo ko. pero sabi ko sa sarili ko, hindi ako bibitaw kasi minahal kita ng husto. pero hindi pala, nung araw na sinabi kong mahal kita, dun ko napagtanto. pareho na tayo, sa tagal ng pagsasama natin dalawang beses tayo nagkasundo. una, ang pinili nating mahalin ang isat isa pangalawa, ay ang piliin nating huwag saktan ang isat isa kasi nung iniwan mo ako sa gitna ng usapan natin kanina dun ko napagtanto. hindi na pala natin mahal ang isat-isa.

0

Jun 20, 2018

Jun 20, 2018 at 7:12 AM UTC

khat_R

Huling minuto

Nakakalungkot isipin, na sa hulng pagkakataon ng buhay ko nais ko lamang iparinig sayo ang kaisa isang daing ng buhay ko. ang salitang mahal kita. Ang tagal kong pinag isipan kung papakawalan ko ba o hahayaan ko na lang lumipas pa ang mga araw oo, ang mga araw na naging linggo ngunit ayoko kong maging buwan para patagalin at di na muling sabihin pa. oo mahal pa rin kita kahit alam kong hindi na tama kahit alam kong hanggang dito na lang at wala ng patutunguhan pa. oo mahal pa rin kita, at mahal na mahal ka nya oo mahal kita, pero alam kong dapat tama na hanggang isang araw nagising ako, wala na nga. wala na akong maramdaman pa, sayo, sa paligid ko, sa mundo ko nakalimutan ko lahat ng ito ikaw lang bumubuo. sabi ko, patas pa ba ako? sayo sa sarili ko kasi iniisip ko, mahal na mahal parin kita kahit iba na ang ritmo ko. pero sabi ko sa sarili ko, hindi ako bibitaw kasi minahal kita ng husto. pero hindi pala, nung araw na sinabi kong mahal kita, dun ko napagtanto. pareho na tayo, sa tagal ng pagsasama natin dalawang beses tayo nagkasundo. una, ang pinili nating mahalin ang isat isa pangalawa, ay ang piliin nating huwag saktan ang isat isa kasi nung iniwan mo ako sa gitna ng usapan natin kanina dun ko napagtanto. hindi na pala natin mahal ang isat-isa.

38

Oo torpe ako kasi hindi ako kagwapuhan at hindi rin ako mayaman Hindi rin ako yung tipo **** lalake Ako yung taong simple lang, konti lang ang kaibigan, hindi famous Nahihiya akong lumapit, nahihiya kasi ako sa mga kaibigan mo Kasi sa sobra **** ganda tapos ako hindi naman kagwapuhan pero hindi naman sobrang panget Sakto lang pero sobra sobra ako magmahal pero nakukuha pa rin akong saktan Kasi ako yung tipo ng tao na once na mag kagusto gagawa at gagawa ako ng paraan upang mapa sa akin Kahit na mahiyain gagawa at gagawa ako ng paraan para mapansin mo Kasi kaming mga torpe sa pang aasar kami dumidiskarte Kahit minsan napaka mais ng jokes namin pero nakukuha pa rin namin kayong pangitiin Pero once na maging tayo Hindi hindi kita papakawalan hindi agad agad kita isusuko Kahit anong mangyari hindi tayo masisira Na kahit anong pagsubok ang dumaan hindi tayo bibigay Alam mo naman na mahal na mahal kita Iiwan ko ang pagkamahiyain ko para sayo Kami yung minsan ka lang kiligin Mahilig sa biglaan Sa mga suprise Yung basta basta ka na lang kikiligin Kami yung laging dahilan ng ngiti niyo kapag kausap niyo kami Hanggang sa matapos ang relasyon natin Hindi kita hahayaang umiyak

0

Aug 19, 2019

Aug 19, 2019 at 10:44 AM UTC

patrickbarcelita

Torpe

Oo torpe ako kasi hindi ako kagwapuhan at hindi rin ako mayaman Hindi rin ako yung tipo **** lalake Ako yung taong simple lang, konti lang ang kaibigan, hindi famous Nahihiya akong lumapit, nahihiya kasi ako sa mga kaibigan mo Kasi sa sobra **** ganda tapos ako hindi naman kagwapuhan pero hindi naman sobrang panget Sakto lang pero sobra sobra ako magmahal pero nakukuha pa rin akong saktan Kasi ako yung tipo ng tao na once na mag kagusto gagawa at gagawa ako ng paraan upang mapa sa akin Kahit na mahiyain gagawa at gagawa ako ng paraan para mapansin mo Kasi kaming mga torpe sa pang aasar kami dumidiskarte Kahit minsan napaka mais ng jokes namin pero nakukuha pa rin namin kayong pangitiin Pero once na maging tayo Hindi hindi kita papakawalan hindi agad agad kita isusuko Kahit anong mangyari hindi tayo masisira Na kahit anong pagsubok ang dumaan hindi tayo bibigay Alam mo naman na mahal na mahal kita Iiwan ko ang pagkamahiyain ko para sayo Kami yung minsan ka lang kiligin Mahilig sa biglaan Sa mga suprise Yung basta basta ka na lang kikiligin Kami yung laging dahilan ng ngiti niyo kapag kausap niyo kami Hanggang sa matapos ang relasyon natin Hindi kita hahayaang umiyak

28

Paano ko ba sisimulan; Paano ko ba papakawalan ang mga salitang gusto ng kumawala sa aking isipan; Ang hirap simulan; Lalo't hindi mo alam kung papaano at saan; Paano nga ba? Paano nga ba ko mag sisimula ulit; Paano nga ba ko makakabangon sa hirap at sakit; Na iniwan mo buhat ng ika'y lumayo Sa paulit- ulit kong "paano"; Hanggang ngayon nandito pa din ako.

0

Sep 24, 2017

Sep 24, 2017 at 9:26 AM UTC

bianca-pablo

Paano?

Paano ko ba sisimulan; Paano ko ba papakawalan ang mga salitang gusto ng kumawala sa aking isipan; Ang hirap simulan; Lalo't hindi mo alam kung papaano at saan; Paano nga ba? Paano nga ba ko mag sisimula ulit; Paano nga ba ko makakabangon sa hirap at sakit; Na iniwan mo buhat ng ika'y lumayo Sa paulit- ulit kong "paano"; Hanggang ngayon nandito pa din ako.

10

hindi ako produkto na pwedeng **** ibenta kada minuto na ika’y magkakagusto ng bago kapag ako’y hindi na ang uso sa panahon hindi na ako ang mahal mo Kaya heto tayo Papakawalan mo na ako pagkat nagmahal ka na ng Bago na hindi ka naman Sapat ang iyong pagkatao Sa kanyang bawat minuto kaya mo ako ginawang produkto

0

May 21, 2018

May 21, 2018 at 9:29 AM UTC

strangekiddoofmnl

11

hindi ako produkto na pwedeng **** ibenta kada minuto na ika’y magkakagusto ng bago kapag ako’y hindi na ang uso sa panahon hindi na ako ang mahal mo Kaya heto tayo Papakawalan mo na ako pagkat nagmahal ka na ng Bago na hindi ka naman Sapat ang iyong pagkatao Sa kanyang bawat minuto kaya mo ako ginawang produkto

16