Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"nagpapaalala" poems
sa gitna ng aking bangungot ako ay biglang nagising sabay tapon sa aking kumot dahil ang teplepono ko ay nagriring sinagot ang tawag sa ibang lingwahe sumagot pabalik ang tinig ng babae akoy nagulat at walang masabe nang marinig ang pangalan nabuo sa isip ang imahe imaheng kamakailan ko lang huling nakita nung isang taon pa ako sa kanya huling nakabisita ang kinalalagyan niya ngayon ay "not too far" biglang pasok ang tanong na, "meron ba kayong C.R."? tinanong ko kung bakit siya napatawag? ako daw ay kanyang namimiss pakipot na ako ay hindi na pumalag gusto kong sanang itanong kung pwede bang pakiss? nawala ang antok at gising na gising kahit sa pagkakataong iyon siya ay lasing walang humpay at nagkwentuhang parang praning pero sayang naman itinapon niya yung sing-sing ^^ hindi maipaliwanag ang eksaktong nararamdaman kagagaling lang sa sakit siguro ay alam mo naman?! mahal kita at takot akong tayo'y magkasakitan "i know Were cool" at sobrang close na magkaibigan ayokong maging bitter ako sa tula kaya kalimutan mo ung pang anim na stanza sobrang mahal kita mula noong hanggang ngayon at kung ikaw ang bumabasa nito ALAM KONG ALAM MO YON! sa puntong ito, lagi kang nagkakape sa isip ko nagpapaalala lang, baka abutin ka jan ng pasko? sobrang init ng kape at hindi mo matapos ng mabilis kanina ka pa jan wala ka bang balak umalis? nilabas ko nang lahat ng nararamdaman ko dito sa tula hindi ko alam kung ikaw ay maiinis o matutuwa sa aspeto ng pagibig itanong mo kay Amora manghuhula at ako naman ay sa Magic 8 ball na hugis bola naiinis ako ngayon sa sarili ko kung babasahin mo yung tula talagang nakakagago PERO parang gusto ko ulit pumasok sa puso mo dahil ako ang U.L.O.L mo! itaga mo yan sa bato! sana gusto mo akong makita ulit kahit na ako'y madaldal at makulit sana magkatotoo ang "Muling Ibalik" sana matikman ko ulit ang matabang na halik . . .
0
Jan 14, 2011
Jan 14, 2011 at 10:20 PM UTC
alvin-guanlao
May C.R. ba kayo?
sa gitna ng aking bangungot ako ay biglang nagising sabay tapon sa aking kumot dahil ang teplepono ko ay nagriring sinagot ang tawag sa ibang lingwahe sumagot pabalik ang tinig ng babae akoy nagulat at walang masabe nang marinig ang pangalan nabuo sa isip ang imahe imaheng kamakailan ko lang huling nakita nung isang taon pa ako sa kanya huling nakabisita ang kinalalagyan niya ngayon ay "not too far" biglang pasok ang tanong na, "meron ba kayong C.R."? tinanong ko kung bakit siya napatawag? ako daw ay kanyang namimiss pakipot na ako ay hindi na pumalag gusto kong sanang itanong kung pwede bang pakiss? nawala ang antok at gising na gising kahit sa pagkakataong iyon siya ay lasing walang humpay at nagkwentuhang parang praning pero sayang naman itinapon niya yung sing-sing ^^ hindi maipaliwanag ang eksaktong nararamdaman kagagaling lang sa sakit siguro ay alam mo naman?! mahal kita at takot akong tayo'y magkasakitan "i know Were cool" at sobrang close na magkaibigan ayokong maging bitter ako sa tula kaya kalimutan mo ung pang anim na stanza sobrang mahal kita mula noong hanggang ngayon at kung ikaw ang bumabasa nito ALAM KONG ALAM MO YON! sa puntong ito, lagi kang nagkakape sa isip ko nagpapaalala lang, baka abutin ka jan ng pasko? sobrang init ng kape at hindi mo matapos ng mabilis kanina ka pa jan wala ka bang balak umalis? nilabas ko nang lahat ng nararamdaman ko dito sa tula hindi ko alam kung ikaw ay maiinis o matutuwa sa aspeto ng pagibig itanong mo kay Amora manghuhula at ako naman ay sa Magic 8 ball na hugis bola naiinis ako ngayon sa sarili ko kung babasahin mo yung tula talagang nakakagago PERO parang gusto ko ulit pumasok sa puso mo dahil ako ang U.L.O.L mo! itaga mo yan sa bato! sana gusto mo akong makita ulit kahit na ako'y madaldal at makulit sana magkatotoo ang "Muling Ibalik" sana matikman ko ulit ang matabang na halik . . .
Continue reading...
44
Ngayong nagdaan na ang isang linggong malamig at maulan, Nagpakita na ang araw, mainit at maliwanag. Alam kong dapat masaya ako pero Paano ako sasaya kung ikaw lang lagi ang naaalala ko? Naiinis ako sa araw, pinapaalala niya ang mga nagdaang linggo, Mga linggong magkausap tayo tungkol sa kahit ano. Mga linggong nakakapagod pero napapawi mo. Mga linggong wala akong maisagot sa papel ko Pero bigla ka nalang papasok sa isip ko, Kasama ng mga sagot na hinahanap ko. Ngunit ngayon, naiisip ko, ano nga ba ang pinagkaiba? Kahit noong tag-ulan, naaalala pa rin kita. Naaalala ko kung paano kita sinasabihang mag-iingat ka At kung paano kita pinaiyak dahil sa isang sala. Naaalala ko rin kung paano mo ako iniwan At kung paano kita hinayaan. Kaya ngayong wala ka na, wala akong magawa Kundi mainis sa lahat ng bagay na nagpapaalala Hindi sa'yo, kundi sa aking mga nagawa Para umalis ka at iwanan mo akong mag-isa.
0
Jul 13, 2015
Jul 13, 2015 at 1:45 PM UTC
frdmwll
Araw at Ulan, Ikaw at Ako
Ngayong nagdaan na ang isang linggong malamig at maulan, Nagpakita na ang araw, mainit at maliwanag. Alam kong dapat masaya ako pero Paano ako sasaya kung ikaw lang lagi ang naaalala ko? Naiinis ako sa araw, pinapaalala niya ang mga nagdaang linggo, Mga linggong magkausap tayo tungkol sa kahit ano. Mga linggong nakakapagod pero napapawi mo. Mga linggong wala akong maisagot sa papel ko Pero bigla ka nalang papasok sa isip ko, Kasama ng mga sagot na hinahanap ko. Ngunit ngayon, naiisip ko, ano nga ba ang pinagkaiba? Kahit noong tag-ulan, naaalala pa rin kita. Naaalala ko kung paano kita sinasabihang mag-iingat ka At kung paano kita pinaiyak dahil sa isang sala. Naaalala ko rin kung paano mo ako iniwan At kung paano kita hinayaan. Kaya ngayong wala ka na, wala akong magawa Kundi mainis sa lahat ng bagay na nagpapaalala Hindi sa'yo, kundi sa aking mga nagawa Para umalis ka at iwanan mo akong mag-isa.
Continue reading...
20
Bumabalik siya Ang mga matatamis na salita Sa aking isipan, tuwing nakikita kita Naaalala ko lahat ng mga bagay na ating ginawa At ako'y naniniwala na kahit anong mangyari, lumayo man ako sayo Mananatili ka parin sa aking isip at puso. Tandaan mo to, ang mga alaala ay di basta-basta nawawala Sila ay nandiyan lamang upang ipaalala na ang bawat bagay ay may dahilan, na sa bawat tao na umaalis ay mga taong bumabalik upang iparamdam sayo na ikaw ay mahalaga. Ang alaala ay nagpapaalala lamang na minsan, sa ating buhay nakaranas tayo ng mapait at masakit na bagay, nakaranas tayong  ngumiti at sumaya Sila ang nagsisilbing inspirasyon kahit minsan sila ang dahilan kung bakit may mga taong gusto ng sumuko.
0
Aug 1, 2016
Aug 1, 2016 at 8:40 AM UTC
mariercg
ALAALA, DI BASTA-BASTA NAWAWALA
Bumabalik siya Ang mga matatamis na salita Sa aking isipan, tuwing nakikita kita Naaalala ko lahat ng mga bagay na ating ginawa At ako'y naniniwala na kahit anong mangyari, lumayo man ako sayo Mananatili ka parin sa aking isip at puso. Tandaan mo to, ang mga alaala ay di basta-basta nawawala Sila ay nandiyan lamang upang ipaalala na ang bawat bagay ay may dahilan, na sa bawat tao na umaalis ay mga taong bumabalik upang iparamdam sayo na ikaw ay mahalaga. Ang alaala ay nagpapaalala lamang na minsan, sa ating buhay nakaranas tayo ng mapait at masakit na bagay, nakaranas tayong  ngumiti at sumaya Sila ang nagsisilbing inspirasyon kahit minsan sila ang dahilan kung bakit may mga taong gusto ng sumuko.
Continue reading...
10
Ilang beses ko na bang sinabi na hinding hindi na magyoyosi. Tila sindami na ulan noong Hunyo. Pero bakit ganito wala pang pinagbago. Walang pinagbago gaya ng nararamdaman ko. Alam kong isang malaking kahangalan na sabihin na ikaw parin ay mahal ko. Marahil nga, katangan ito. Mga patak ng ulan ang nagpapaalala Sa mga kahapon na ikaw ay kapiling at kasama. Nalulunod ako, nalulunod sa katahimikan. Katahimikan sa sunod sunod na patak ng ulan. Sa tuwing umuulan, Sinasambit nito ang iyong pangalan. Sinasambit ang mga pangako at mga alaaang hindi kailan man makakalimutan. Mahal kita, mahal mo ako. Yan ang mga salitang naniwala ako. Sinabi ko at sinabi mo. Pero sa isang iglap, nasaan na tayo? Sadya bang nakakaadik Ang nikotin sa ngala-ngala at gilagid? O sadya lang makulit at pasaway Ang aking paglapit? Sa yosing siyang sumagip Sa damdaming pinuno ng sakit Pinuno ng hinagpis at lungkot Mula ng madurog ang pusong nakakapit Sa sumpaang sa tadhana ay sumabit. Naaalala mo pa ba ang ating mga pangako? Na ikaw ang siyang mamahalin hangang sa maging upos ang buhay at hininga ay sumuko. Nagsimula ang lahat ng ikaw ay lumisan Ang pinakamadilim na yugto sa puso at isipan May mga bagay talaga na walang kasagutan Isa na dito ay ang paglayo, mundo ay tinakasan Mula nang ikaw ay nawala sa bisyo ako ay nakipisan. Kasama sa magdamagan nang sakit ay mabawasan Hindi madali nang ikaw ay nawala Hindi ganun kadali na ikaw ay kalimutan Parang isang kanta na paulit ulit Bawat kataga sinasambit ang iyong pangalan. Pangalan at katagang walang katapusan. Bawat hithit bawat buga Ang usok ay siyang sa akin ang nagpapaalala ng iyong wangis at itsura. Sa bawat buga. Nakikita ko ang iyong mukha. At sa isang iglap mawawala. Pero ngayong kaya ko na. Bakit ang bisyo di na maisara? Sadya bang nasanay na? O dahil hinihintay ka pa?
0
Jul 25, 2016
Jul 25, 2016 at 2:28 AM UTC
zeggiecruz
Huling Buga
Ilang beses ko na bang sinabi na hinding hindi na magyoyosi. Tila sindami na ulan noong Hunyo. Pero bakit ganito wala pang pinagbago. Walang pinagbago gaya ng nararamdaman ko. Alam kong isang malaking kahangalan na sabihin na ikaw parin ay mahal ko. Marahil nga, katangan ito. Mga patak ng ulan ang nagpapaalala Sa mga kahapon na ikaw ay kapiling at kasama. Nalulunod ako, nalulunod sa katahimikan. Katahimikan sa sunod sunod na patak ng ulan. Sa tuwing umuulan, Sinasambit nito ang iyong pangalan. Sinasambit ang mga pangako at mga alaaang hindi kailan man makakalimutan. Mahal kita, mahal mo ako. Yan ang mga salitang naniwala ako. Sinabi ko at sinabi mo. Pero sa isang iglap, nasaan na tayo? Sadya bang nakakaadik Ang nikotin sa ngala-ngala at gilagid? O sadya lang makulit at pasaway Ang aking paglapit? Sa yosing siyang sumagip Sa damdaming pinuno ng sakit Pinuno ng hinagpis at lungkot Mula ng madurog ang pusong nakakapit Sa sumpaang sa tadhana ay sumabit. Naaalala mo pa ba ang ating mga pangako? Na ikaw ang siyang mamahalin hangang sa maging upos ang buhay at hininga ay sumuko. Nagsimula ang lahat ng ikaw ay lumisan Ang pinakamadilim na yugto sa puso at isipan May mga bagay talaga na walang kasagutan Isa na dito ay ang paglayo, mundo ay tinakasan Mula nang ikaw ay nawala sa bisyo ako ay nakipisan. Kasama sa magdamagan nang sakit ay mabawasan Hindi madali nang ikaw ay nawala Hindi ganun kadali na ikaw ay kalimutan Parang isang kanta na paulit ulit Bawat kataga sinasambit ang iyong pangalan. Pangalan at katagang walang katapusan. Bawat hithit bawat buga Ang usok ay siyang sa akin ang nagpapaalala ng iyong wangis at itsura. Sa bawat buga. Nakikita ko ang iyong mukha. At sa isang iglap mawawala. Pero ngayong kaya ko na. Bakit ang bisyo di na maisara? Sadya bang nasanay na? O dahil hinihintay ka pa?
Continue reading...
52
Nakaupo't-nag-iisa, kagaya kahapon sa bintana siya'y nakadungaw Mula sa kanyang silid, mga mata niya'y malayo ang tinatanaw Ang palagi niyang inaabangan ay ang napakagandang paglubog ng araw Sa paglubog nito'y siya ring pagsalubong niya sa gabing walang kasing ginaw. Sa paglipas ng panahon ay nasanay na nga siyang palaging ganoon Ang paglubog ng araw ay inaabangan niya pa rin maging hanggang ngayon Hindi siya nagsasawa at napapagod sa paghihintay buong maghapon Wari'y kakayanin niya ring mahintay ang pagtuyo ng mga dahon. Ang wika niya, "Sa tuwing lulubog ang araw ay naaalala ko siya" Naaalala niya raw ang kanyang sinta at ang taglay nitong yumi at ganda Kasing liwanag rin daw ng araw ang pagkislap ng kanyang mga mata Ngunit isang hapon raw ay bigla na lang itong kinuha sa kanya. Sa labis niyang pagmamahal sa sinisinta niyan iyon Nabatid kong marahil sa lungkot ay hindi siya makaahon Kaya pala ganoon na lang ang kanyang paghihintay sa buong maghapon Sa paglubog na araw pala na nagpapaalala sa kanyang sinta kahit papaano siya'y nakakaahon.
0
Mar 29, 2020
Mar 29, 2020 at 9:54 PM UTC
XianObrero21
Ang Paglubog ng Araw
Nakaupo't-nag-iisa, kagaya kahapon sa bintana siya'y nakadungaw Mula sa kanyang silid, mga mata niya'y malayo ang tinatanaw Ang palagi niyang inaabangan ay ang napakagandang paglubog ng araw Sa paglubog nito'y siya ring pagsalubong niya sa gabing walang kasing ginaw. Sa paglipas ng panahon ay nasanay na nga siyang palaging ganoon Ang paglubog ng araw ay inaabangan niya pa rin maging hanggang ngayon Hindi siya nagsasawa at napapagod sa paghihintay buong maghapon Wari'y kakayanin niya ring mahintay ang pagtuyo ng mga dahon. Ang wika niya, "Sa tuwing lulubog ang araw ay naaalala ko siya" Naaalala niya raw ang kanyang sinta at ang taglay nitong yumi at ganda Kasing liwanag rin daw ng araw ang pagkislap ng kanyang mga mata Ngunit isang hapon raw ay bigla na lang itong kinuha sa kanya. Sa labis niyang pagmamahal sa sinisinta niyan iyon Nabatid kong marahil sa lungkot ay hindi siya makaahon Kaya pala ganoon na lang ang kanyang paghihintay sa buong maghapon Sa paglubog na araw pala na nagpapaalala sa kanyang sinta kahit papaano siya'y nakakaahon.
Continue reading...
16
Salamat! Ilang buwan na akong nagbibingi-bingihan at nagbubulag-bulagan Ang dami ng bagay at tao ang ginamit mo para ako ay malinawan Pero iba pa ring tinig ang aking pinapakinggan Yung mensahe na ang nais sabihin na ika'y layuan Kahapon natagpuan ko ang sagot sa katanungan Ang puso ko ay parang yelong inilabas sa freezer at natunaw Akala ko ang manhid ay forever nang hindi tatablan Lalambot rin pala sa kalaunan Salamat at hindi mo sinukuan ang tulad ko Na walang ginawa kundi umiyak at isiping kawawa ako Ang akala ko nga mensahe mo’y tapos na Ngayon ay may pahabol ka pa pala Una ang sabi mo'y lumapit sa’yo at kausapin ka Palalimin ang ating relasyon at ibigin ka Ngayon pinaalala mo naman kung paanong mabuhay sa mundong ito Na ikalulugod mo at ikabubuti ng tulad ko Paano bang hindi ka mamahalin? Eh ang dami mo nang ginawa para sa akin Hindi ko na tuloy alam ang gagawin Iaalay nalang sayo ang buhay at damdamin Salamat sa pag-ibig **** walang kapantay Sa akin nagpapaalala na masarap ang mabuhay Dahil mayroong nagmamahal ng tunay Ang buhay niya para sa akin ay inialay
0
Nov 30, 2015
Nov 30, 2015 at 12:20 AM UTC
carlyn-tolentino
Manhid
Salamat! Ilang buwan na akong nagbibingi-bingihan at nagbubulag-bulagan Ang dami ng bagay at tao ang ginamit mo para ako ay malinawan Pero iba pa ring tinig ang aking pinapakinggan Yung mensahe na ang nais sabihin na ika'y layuan Kahapon natagpuan ko ang sagot sa katanungan Ang puso ko ay parang yelong inilabas sa freezer at natunaw Akala ko ang manhid ay forever nang hindi tatablan Lalambot rin pala sa kalaunan Salamat at hindi mo sinukuan ang tulad ko Na walang ginawa kundi umiyak at isiping kawawa ako Ang akala ko nga mensahe mo’y tapos na Ngayon ay may pahabol ka pa pala Una ang sabi mo'y lumapit sa’yo at kausapin ka Palalimin ang ating relasyon at ibigin ka Ngayon pinaalala mo naman kung paanong mabuhay sa mundong ito Na ikalulugod mo at ikabubuti ng tulad ko Paano bang hindi ka mamahalin? Eh ang dami mo nang ginawa para sa akin Hindi ko na tuloy alam ang gagawin Iaalay nalang sayo ang buhay at damdamin Salamat sa pag-ibig **** walang kapantay Sa akin nagpapaalala na masarap ang mabuhay Dahil mayroong nagmamahal ng tunay Ang buhay niya para sa akin ay inialay
Continue reading...
25
kinalimutan mo na kaya ako? sa mga oras na nasa presensya ng bawat isa naaalala mo rin kaya ang mga hangal na desisyong nagbuklod sating dalawa? dahil ako, palagi. sa tuwing nandiyan ay pinapauli-ulit ang transisyon ng pagkawalay ng dalawang pinaglapit sa pagkalimot ng isa paulit-ulit nagsisimula sa umpisa ani mo'y palabas sa sariling haraya iniipit ako ngayon ng tahimik ni walang imik sa pagitan nating dalawa napagod na ang mga paang umakyat para lang matanaw o magbigay ng senyas, nagdadasal na bigyang habag napapangiti na lang sa mga gunita dahil naaalala ang ilang beses na pagsuko at pagtayo namang muli tulad ng paulit-ulit na pagtugtog ng musikang nagpapaalala sayo
0
Feb 3, 2019
Feb 3, 2019 at 2:24 PM UTC
cherryb
palagi.
kinalimutan mo na kaya ako? sa mga oras na nasa presensya ng bawat isa naaalala mo rin kaya ang mga hangal na desisyong nagbuklod sating dalawa? dahil ako, palagi. sa tuwing nandiyan ay pinapauli-ulit ang transisyon ng pagkawalay ng dalawang pinaglapit sa pagkalimot ng isa paulit-ulit nagsisimula sa umpisa ani mo'y palabas sa sariling haraya iniipit ako ngayon ng tahimik ni walang imik sa pagitan nating dalawa napagod na ang mga paang umakyat para lang matanaw o magbigay ng senyas, nagdadasal na bigyang habag napapangiti na lang sa mga gunita dahil naaalala ang ilang beses na pagsuko at pagtayo namang muli tulad ng paulit-ulit na pagtugtog ng musikang nagpapaalala sayo
Continue reading...
17
.. Na sa tuwing tinitignan ko ang mga bituin ay naalala ko ang kislap sa iyong mga mata na minsa'y nag bigay liwang sa buhay ko. Na sa tuwing umiihip ang hangin at nilalamig ang aking katawan ay nangungulila ako sa mga yakap mo na sa sarap at higpit ay minsa'y bumuo sa pagkatao ko. Sa perpektong hugis ng buwan na nagpapaalala sakin sa perpektong hugis ng mga labi mo na minsa'y naging kanlungan ng sa akin. Mga bagay, na dahil sa brown out ay muli kong naalala.. - BROWNOUT, guotana
0
Jan 31, 2016
Jan 31, 2016 at 12:04 PM UTC
paolo-guotana
Brownout
.. Na sa tuwing tinitignan ko ang mga bituin ay naalala ko ang kislap sa iyong mga mata na minsa'y nag bigay liwang sa buhay ko. Na sa tuwing umiihip ang hangin at nilalamig ang aking katawan ay nangungulila ako sa mga yakap mo na sa sarap at higpit ay minsa'y bumuo sa pagkatao ko. Sa perpektong hugis ng buwan na nagpapaalala sakin sa perpektong hugis ng mga labi mo na minsa'y naging kanlungan ng sa akin. Mga bagay, na dahil sa brown out ay muli kong naalala.. - BROWNOUT, guotana
Continue reading...
5
Biyaya: Lumabas ako’t nanatili sa aking kinaroroonan. Dinamdam ang bawat sandaling dumadaan, Na para bang ang bawat segundo’y aking inaasam. Isang halik mula sa langit at ako’y nanabik, Isang halik sa sinag ng araw at ako’y napapapikit, Isang halik mula sa hangin at aking linanghap. Ang mga ito nama’y biyayang pruweba ng aking pagkabuhay. Bawat halik mula sa langit ay parang nagpapaalala, Ng mga bagay na sa atin dapat ay mahalaga.
0
May 22, 2015
May 22, 2015 at 4:15 AM UTC
lovestargirl
BIYAYA
Biyaya: Lumabas ako’t nanatili sa aking kinaroroonan. Dinamdam ang bawat sandaling dumadaan, Na para bang ang bawat segundo’y aking inaasam. Isang halik mula sa langit at ako’y nanabik, Isang halik sa sinag ng araw at ako’y napapapikit, Isang halik mula sa hangin at aking linanghap. Ang mga ito nama’y biyayang pruweba ng aking pagkabuhay. Bawat halik mula sa langit ay parang nagpapaalala, Ng mga bagay na sa atin dapat ay mahalaga.
Continue reading...
10
Konti nalang bibigay na Kaya kailangang lumayo na Pagka’t hindi nais maging pangalawa Sa puso **** pagmamay-ari na ng iba Sa pagpaparamdam **** ako’y mahalaga Nabigyan ko ng maling pagpapakahulugan pala Inaamin ko, ako ang may sala Pagka’t ako ay umaasa sa wala Ako ay didistansiya na Dahil ayokong maramdaman niya Ang aking naramdaman sa nauna Na iwan at pagtaksilan dahil may iba na Hindi na muna magbabasa Ng mga librong hilig nating binabasa Pagka’t ang mga dahon ay nagpapaalala Na minsan ang hilig nati’y iisa Pipikit nadin muna tuwing titingala Upang hindi masaksihan ang mga tala Pagka’t ang buwan din ay iyong paborito Dahil sabi mo napakakalma ka ng mga ito Lahat ng ito’y aking gagawin Hindi para sa iyo kundi para sa akin Dahil karapat-dapat akong mahalin Ng taong buong-buo ay akin.
0
Jul 9, 2019
Jul 9, 2019 at 8:37 AM UTC
Dahdahng
Halos
Konti nalang bibigay na Kaya kailangang lumayo na Pagka’t hindi nais maging pangalawa Sa puso **** pagmamay-ari na ng iba Sa pagpaparamdam **** ako’y mahalaga Nabigyan ko ng maling pagpapakahulugan pala Inaamin ko, ako ang may sala Pagka’t ako ay umaasa sa wala Ako ay didistansiya na Dahil ayokong maramdaman niya Ang aking naramdaman sa nauna Na iwan at pagtaksilan dahil may iba na Hindi na muna magbabasa Ng mga librong hilig nating binabasa Pagka’t ang mga dahon ay nagpapaalala Na minsan ang hilig nati’y iisa Pipikit nadin muna tuwing titingala Upang hindi masaksihan ang mga tala Pagka’t ang buwan din ay iyong paborito Dahil sabi mo napakakalma ka ng mga ito Lahat ng ito’y aking gagawin Hindi para sa iyo kundi para sa akin Dahil karapat-dapat akong mahalin Ng taong buong-buo ay akin.
Continue reading...
24
Mga kantang nagpapaalala ng kasaysayan ng ating pagmamahalan; Prosa at tulang ikaw at kwento nating dalawa ang nag-iisang paksa; Ang pait at sakit sa bawat pagsambit na ‘di ka na muling manunumbalik; Luhang nagmistulang mga talon hanggang sa natuyo na lang paglipas ng panahon; Bawat araw na lumilipas ay naiipon na lang tulad ng mga pangako ng kahapon At nang dumating ang araw nagpasiya kang bumalik; hindi na maramdaman ang sabik Tuluyang napagod na at namanhid sa sitwasyon; hindi na ako muling aasa Na masimulang muli ang istoyang ikaw mismo ang nagpasyang ito ay wakasan.
0
Oct 4, 2019
Oct 4, 2019 at 1:33 AM UTC
xyzzz
alaala ng kahapon
Mga kantang nagpapaalala ng kasaysayan ng ating pagmamahalan; Prosa at tulang ikaw at kwento nating dalawa ang nag-iisang paksa; Ang pait at sakit sa bawat pagsambit na ‘di ka na muling manunumbalik; Luhang nagmistulang mga talon hanggang sa natuyo na lang paglipas ng panahon; Bawat araw na lumilipas ay naiipon na lang tulad ng mga pangako ng kahapon At nang dumating ang araw nagpasiya kang bumalik; hindi na maramdaman ang sabik Tuluyang napagod na at namanhid sa sitwasyon; hindi na ako muling aasa Na masimulang muli ang istoyang ikaw mismo ang nagpasyang ito ay wakasan.
Continue reading...
8
Sa bawat pagsikat ng araw Ikaw ang aking gabay at sandigan Maging sa paglubog nya sa hapon Sa kabundukan, ikaw ang aking tanglaw Sa gabing kay panglaw Sa gitna ng dilim Ikaw mahal ang aking ilaw Mahal kita at pakamamahalin habang ako'y nabubuhay. Mananatili ka sa aking puso at isipan Nakatatak sa balat ko At nagpapaalala na ikaw ay aking minahal ng tunay - your ONE
0
Aug 29, 2017
Aug 29, 2017 at 2:12 AM UTC
myONE
IKAW MAHAL...
Sa bawat pagsikat ng araw Ikaw ang aking gabay at sandigan Maging sa paglubog nya sa hapon Sa kabundukan, ikaw ang aking tanglaw Sa gabing kay panglaw Sa gitna ng dilim Ikaw mahal ang aking ilaw Mahal kita at pakamamahalin habang ako'y nabubuhay. Mananatili ka sa aking puso at isipan Nakatatak sa balat ko At nagpapaalala na ikaw ay aking minahal ng tunay - your ONE
Continue reading...
12
121622 Mga pangarap ay nasa alapaap pa, Susungkitin gamit ang pagsisikap Pag-asa at pananampalataya. Minsan, hinahanap ko pa rin ang sarili — Habang sa mga mata ng iba'y Doon pa rin pala ako nananalamin. At baka sa paligid ay naroon ang ligaya Kahit alam ko namang Isa lamang itong patibong. May mga katauhang nagpapaalala saking Gusto ko ring marating kung nasaan man sila. O makihati man lang sa mga bituing Nasa kamay na nila ngayon Habang ako’y naghihintay pa rin Sa sarili kong panahon. Binabalot ng dilim ang aking puso Bagamat ako’y lumalantad sa liwanag. Naghihikahos at nangugusap Ang damdaming namahay na sa parang. Nakakapagod palang mangarap Na tila ba ako’y pinaglipasan na ng panahon. Tila ba wala nang tala para sa’kin. Akala mo ‘yun na, Kaya ibibigay mo ang lahat Ngunit uuwi ka pa ring luhaan Pagkat paulit-ulit ka na ring nasaktan. Saan na nga ba ibabaling ang tingin? Kung ang lahat ng pinto ay kusang sumasara… Kung ang lahat ng balik ay pait at hagupit… Kanino na nga ba magtitiwala pa? Sa sarili ba o sa kanila? Sa kabila ng bigat ng aking mundo'y Nariyan pa rin ang Liwanag Ni hindi Sya natitinag Kahit ako mismo ang mang-iwan… At kung ang Liwanay ay walang kapaguran, Ay baka 'yun na rin ang dahilan Kung bakit mas nararapat ko pa ring piliin Ang pag-usad kahit pa nasasaktan. At baka sa dulo ng Liwanag, Ay naroon ang gantimpala Na kahit ang mundong ito'y Hindi makapagbibigay.
0
Dec 5, 2022
Dec 5, 2022 at 9:11 PM UTC
psalmiseta
Walang Katapusang Liwanag
121622 Mga pangarap ay nasa alapaap pa, Susungkitin gamit ang pagsisikap Pag-asa at pananampalataya. Minsan, hinahanap ko pa rin ang sarili — Habang sa mga mata ng iba'y Doon pa rin pala ako nananalamin. At baka sa paligid ay naroon ang ligaya Kahit alam ko namang Isa lamang itong patibong. May mga katauhang nagpapaalala saking Gusto ko ring marating kung nasaan man sila. O makihati man lang sa mga bituing Nasa kamay na nila ngayon Habang ako’y naghihintay pa rin Sa sarili kong panahon. Binabalot ng dilim ang aking puso Bagamat ako’y lumalantad sa liwanag. Naghihikahos at nangugusap Ang damdaming namahay na sa parang. Nakakapagod palang mangarap Na tila ba ako’y pinaglipasan na ng panahon. Tila ba wala nang tala para sa’kin. Akala mo ‘yun na, Kaya ibibigay mo ang lahat Ngunit uuwi ka pa ring luhaan Pagkat paulit-ulit ka na ring nasaktan. Saan na nga ba ibabaling ang tingin? Kung ang lahat ng pinto ay kusang sumasara… Kung ang lahat ng balik ay pait at hagupit… Kanino na nga ba magtitiwala pa? Sa sarili ba o sa kanila? Sa kabila ng bigat ng aking mundo'y Nariyan pa rin ang Liwanag Ni hindi Sya natitinag Kahit ako mismo ang mang-iwan… At kung ang Liwanay ay walang kapaguran, Ay baka 'yun na rin ang dahilan Kung bakit mas nararapat ko pa ring piliin Ang pag-usad kahit pa nasasaktan. At baka sa dulo ng Liwanag, Ay naroon ang gantimpala Na kahit ang mundong ito'y Hindi makapagbibigay.
Continue reading...
44
Sa t'wing pinagmamasdan ko ang mapayapang pag-alon ng tubig sa asul na dagat, naalala kita. Sa t'wing dadampi sa'kin ang malamig na simoy ng hangin, naalala kita Sa t'wing tatama sa aking mga balat ang malinaw na tubig ng karagatan, naaalala kita Ang kapayapaang dala sa'kin ng mga iyon ay nagpapaalala kung gaano kagaan ang pakiramdam na iyong dala Ngunit napagtanto kong, hindi araw-araw ay kailangan kita hindi palagi'y kailangan ko ang 'yong presensya Hindi araw-araw kailangan kong ilublob ang aking mga paa at hintaying lumapit ka upang alisin ako sa pagkakalunod sa kalungkutang nadarama Hindi dapat ako umasang sasagipin mo ako sa mga oras na nanghihina at 'di makatayo dahil kailangan kong humakbang mag-isa— at maging matatag kahit hindi ka na kasama Masakit panigurado, pero iyon ang hinihingi ng mundo Ang isuko natin ang laban na ito dahil hindi lahat ay dapat ipanalo Palayain na muna natin ang ating mga sarili sa ngayon Dahil alam kong magtatagpo ulit tayo — pagdating ng panahon.
0
Aug 20, 2021
Aug 20, 2021 at 11:49 AM UTC
MiruMcFritz
Pag laya.
Sa t'wing pinagmamasdan ko ang mapayapang pag-alon ng tubig sa asul na dagat, naalala kita. Sa t'wing dadampi sa'kin ang malamig na simoy ng hangin, naalala kita Sa t'wing tatama sa aking mga balat ang malinaw na tubig ng karagatan, naaalala kita Ang kapayapaang dala sa'kin ng mga iyon ay nagpapaalala kung gaano kagaan ang pakiramdam na iyong dala Ngunit napagtanto kong, hindi araw-araw ay kailangan kita hindi palagi'y kailangan ko ang 'yong presensya Hindi araw-araw kailangan kong ilublob ang aking mga paa at hintaying lumapit ka upang alisin ako sa pagkakalunod sa kalungkutang nadarama Hindi dapat ako umasang sasagipin mo ako sa mga oras na nanghihina at 'di makatayo dahil kailangan kong humakbang mag-isa— at maging matatag kahit hindi ka na kasama Masakit panigurado, pero iyon ang hinihingi ng mundo Ang isuko natin ang laban na ito dahil hindi lahat ay dapat ipanalo Palayain na muna natin ang ating mga sarili sa ngayon Dahil alam kong magtatagpo ulit tayo — pagdating ng panahon.
Continue reading...
31
Nag Nagpaparamdam Nagpapadama Nagpapaalala Nagpapadala Ang damdamin Sa mga parirala Bagamat Walang sukat Ito ang inaakala Mga salitang Walang tugma Pero ikaliligaya Nalilito Nagtataka Nagtatanong Pilit iniintindi Ang bawat Bulong Hinuhukay ang Anumang natitirang Nakalubong Madumi at pilit pipigilan ito sa pag-usbong Nakita na Nakita ko na Kailan ba naging malinaw ang mali na.
0
Apr 12, 2021
Apr 12, 2021 at 3:02 PM UTC
idontwantyoutoknowme
Nag
Nag Nagpaparamdam Nagpapadama Nagpapaalala Nagpapadala Ang damdamin Sa mga parirala Bagamat Walang sukat Ito ang inaakala Mga salitang Walang tugma Pero ikaliligaya Nalilito Nagtataka Nagtatanong Pilit iniintindi Ang bawat Bulong Hinuhukay ang Anumang natitirang Nakalubong Madumi at pilit pipigilan ito sa pag-usbong Nakita na Nakita ko na Kailan ba naging malinaw ang mali na.
Continue reading...
29