"makitid" poems - Hello Poetry

Itaas ang iyong noong aliwalas, Mutyang Kabataan, sa iyong paglakad; Ang bigay ng Diyos sa tanging liwanag Ay pagitawin mo, Pag-asa ng Bukas. Ikaw ay bumaba, O katalinuhan, Mga puso namin ay nangaghihintay; Magsahangin ka nga't ang aming isipa'y Ilipad mo roon sa kaitaasan. Taglayin mo lahat ang kagiliw-giliw Na ang silahis ng dunong at sining; Kilos, Kabataan, at iyong lagutin, Ang gapos ng iyong diwa at damdamin. Masdan mo ang putong na nakasisilaw, Sa gitna ng dilim ay dakilang alay, Ang putong na yaon ay dakilang alay, Sa nalulugaming iyong Inang Bayan. O, ikaw na iyang may pakpak ng nais At handang lumipad sa rurok ng langit, Upang kamtan yaong matamis na himig, Doon sa Olimpo'y yamang nagsisikip. Ikaw na ang tinig ay lubhang mairog, Awit ni Pilomel na sa dusa'y gamot Lunas na mabisa sa dusa't himutok Ng kaluluwang luksa't alipin ng lungkot. Ikaw na ang diwa'y nagbibigay-buhay, Sa marmol na batong tigas ay sukdulan, At ang alaalang wagas at dalisay Sa iyo'y nagiging walang-kamatayan. At ikaw, O Diwang mahal kay Apeles, Sinuyo sa wika ni Pebong marikit, O sa isang putol na lonang makitid Nagsalin ng kulay at ganda ng langit. Hayo na ngayon dito papag-alabin mo, Ang apoy ng iyong isip at talino, Ang magandang ngala'y ihasik sa mundo, At ipagbansagan ang dangal ng tao. O dakilang araw ng tuwa at galak, Magdiwang na ngayon, sintang Pilipinas! Magpuri sa Bayang sa iyo'y lumingap, Umakay sa iyo sa magandang palad.

0

Oct 13, 2014

Oct 13, 2014 at 10:15 AM UTC

sherovin

Sa Kabataan Pilipino

Itaas ang iyong noong aliwalas, Mutyang Kabataan, sa iyong paglakad; Ang bigay ng Diyos sa tanging liwanag Ay pagitawin mo, Pag-asa ng Bukas. Ikaw ay bumaba, O katalinuhan, Mga puso namin ay nangaghihintay; Magsahangin ka nga't ang aming isipa'y Ilipad mo roon sa kaitaasan. Taglayin mo lahat ang kagiliw-giliw Na ang silahis ng dunong at sining; Kilos, Kabataan, at iyong lagutin, Ang gapos ng iyong diwa at damdamin. Masdan mo ang putong na nakasisilaw, Sa gitna ng dilim ay dakilang alay, Ang putong na yaon ay dakilang alay, Sa nalulugaming iyong Inang Bayan. O, ikaw na iyang may pakpak ng nais At handang lumipad sa rurok ng langit, Upang kamtan yaong matamis na himig, Doon sa Olimpo'y yamang nagsisikip. Ikaw na ang tinig ay lubhang mairog, Awit ni Pilomel na sa dusa'y gamot Lunas na mabisa sa dusa't himutok Ng kaluluwang luksa't alipin ng lungkot. Ikaw na ang diwa'y nagbibigay-buhay, Sa marmol na batong tigas ay sukdulan, At ang alaalang wagas at dalisay Sa iyo'y nagiging walang-kamatayan. At ikaw, O Diwang mahal kay Apeles, Sinuyo sa wika ni Pebong marikit, O sa isang putol na lonang makitid Nagsalin ng kulay at ganda ng langit. Hayo na ngayon dito papag-alabin mo, Ang apoy ng iyong isip at talino, Ang magandang ngala'y ihasik sa mundo, At ipagbansagan ang dangal ng tao. O dakilang araw ng tuwa at galak, Magdiwang na ngayon, sintang Pilipinas! Magpuri sa Bayang sa iyo'y lumingap, Umakay sa iyo sa magandang palad.

40

Tatlong bituing patungo sa Norte Sa Silangan at Kanluran Ang dugong hindi bughaw Kalayaa'y sagisag. Nagdadalamhati ang Perlas Pagkat ito'y tanyag Sa sari't saring anumalya Pawang sa pulitika't Maging sa simpleng eskinita. Tuwid na daan ang sabi ng Hari Itong kaibigan ko nga Pumaskil pa sa Facebook "Tuwid na daan patungo sa kamalian." Maulop ang daan patungo sa katuwiran May limitasyon sa bawat miyembro ng lipunan Kasapi rin tayo sa eskandalong may hithit Uhaw nga sa salapi, sirang plaka naman. Kinalakhan ko ang dungis ng bayan Nasanay na lang bagkus tuloy lang ang pangarap Sabi nila'y tatsulok ang patakaran Ang mayayama'y tataas* Mahihirap ay lulusong sa putikan Mayroong tama sa bawat nasaksihan Ngunit hindi ko maitatangging Ako'y kasapi ng masalimuot na kasaysayan Ngunit kung tanging mali Ang pupukaw sa paningin Aba't wala akong mararating. Mahirap na nga Makitid pa ang isip Mayaman na nga Hindi pa nasusuka sa kurapsyon. Batu-bato raw sa langit Bagkus ang tamaa'y sa lupa rin ang bagsak Tayo na't sumulong Pagkat ang giyera'y walang urungan. Walang nararapat na panigan Pagkat ang tama'y Hindi na dapat pinag-iisipan Kung ang prinsipyo nati'y Lalang para sa kaluwalhatian Nasisiguro ko, ito'y may magandang patutunguhan.

0

Jul 10, 2014

Jul 10, 2014 at 9:47 PM UTC

psalmiseta

Sapat na, Sumulong Ka Kaibigan

Tatlong bituing patungo sa Norte Sa Silangan at Kanluran Ang dugong hindi bughaw Kalayaa'y sagisag. Nagdadalamhati ang Perlas Pagkat ito'y tanyag Sa sari't saring anumalya Pawang sa pulitika't Maging sa simpleng eskinita. Tuwid na daan ang sabi ng Hari Itong kaibigan ko nga Pumaskil pa sa Facebook "Tuwid na daan patungo sa kamalian." Maulop ang daan patungo sa katuwiran May limitasyon sa bawat miyembro ng lipunan Kasapi rin tayo sa eskandalong may hithit Uhaw nga sa salapi, sirang plaka naman. Kinalakhan ko ang dungis ng bayan Nasanay na lang bagkus tuloy lang ang pangarap Sabi nila'y tatsulok ang patakaran Ang mayayama'y tataas* Mahihirap ay lulusong sa putikan Mayroong tama sa bawat nasaksihan Ngunit hindi ko maitatangging Ako'y kasapi ng masalimuot na kasaysayan Ngunit kung tanging mali Ang pupukaw sa paningin Aba't wala akong mararating. Mahirap na nga Makitid pa ang isip Mayaman na nga Hindi pa nasusuka sa kurapsyon. Batu-bato raw sa langit Bagkus ang tamaa'y sa lupa rin ang bagsak Tayo na't sumulong Pagkat ang giyera'y walang urungan. Walang nararapat na panigan Pagkat ang tama'y Hindi na dapat pinag-iisipan Kung ang prinsipyo nati'y Lalang para sa kaluwalhatian Nasisiguro ko, ito'y may magandang patutunguhan.

42

In tagalog… Nagmahal ka na ng ilang katawan? Sa lipunang ating ginagalawan naranasan mo na bang matitigan na para kang hinuhubaran? Naranasan mo na bang maging barya? Na gagamitin kang panukli sa mga kasalanan nila. Masarap pa bang mabuhay sa labas, kung ang tingin sayo ay labasan ng sarap ng loob. Nagmahal ka na ba ng ilang katawan? na ang tingin mo lang sa kanya ay panandaliang pulutan. na kapag nabulatlat mo na't lahat ay pssst waiter isa pa ngang ganyan, ung malaman para kumukulo kong kalamnan. ung makinis, masarap titigan, ung masarap hawakan, nagsuot lang ng maikli ay pinasok mo na agad sa makitid **** utak, napakabilis ng kamay mo, sing bilis ng kabayo. Nagmahal ka na bang ilang katawan? dahil lang sa ika'y tigang dahil lang sa hindi mo mapigilang maglibang. Naputokan ka na ba? ng mga sumasabog na alispusta? dahil lang sa nagsuot ka ng maganda, pokpok ka na? Lumaki ako na ang tingin sa ari ng babae ay parang laro sa perya, iyong may itatapon kang matalim para ang lobo'y pasabogin kung ilan ang naputok **** lobo ay yun din ang estado mo, syempre mas marami mas malaki ang premyo. Tinuruan ako ng lipunan na tratohin silang parang salamin, alagaan at mahalin, pero pag sawa ka na't nauumay ay babasagin, na kapag ginawa mo ito ay isa ka ng ganap na lalake. Na para mapitas mo ang mansanas ni eba ay dapat magbalat kayo ka. ahas ika nga, magbabalat ang katawan para sa iba naman. para makarami naman. Na kapag napaikot mo na't sumangayon na sayo ay dahan dahan **** ipasok ang pagkalalake mo. Ito ay para humingi ng tawag I sa mga babaeng nagawan ko ng masama. Sa lipunang ating kinatatayoan, sa lipunang ating unti unting binubuo para sa darating pang henerasyon Magmamahal ka pa ba ilang katawan? Hanggang ngayon maski ang ating lipunan ay hindi alam depinisyonwas one ng pagiging lalake. Pero siguro panahon na para tanongin natin ang ating sarili Kung tama pa ba ang ginagawa natin? ito ba ang gusto nating gayahin ng mga susunod sa atin?

0

May 21, 2018

May 21, 2018 at 10:20 PM UTC

raquezha

Have You Ever Love Some Body (Spoken Word PoetryPiece)

In tagalog… Nagmahal ka na ng ilang katawan? Sa lipunang ating ginagalawan naranasan mo na bang matitigan na para kang hinuhubaran? Naranasan mo na bang maging barya? Na gagamitin kang panukli sa mga kasalanan nila. Masarap pa bang mabuhay sa labas, kung ang tingin sayo ay labasan ng sarap ng loob. Nagmahal ka na ba ng ilang katawan? na ang tingin mo lang sa kanya ay panandaliang pulutan. na kapag nabulatlat mo na't lahat ay pssst waiter isa pa ngang ganyan, ung malaman para kumukulo kong kalamnan. ung makinis, masarap titigan, ung masarap hawakan, nagsuot lang ng maikli ay pinasok mo na agad sa makitid **** utak, napakabilis ng kamay mo, sing bilis ng kabayo. Nagmahal ka na bang ilang katawan? dahil lang sa ika'y tigang dahil lang sa hindi mo mapigilang maglibang. Naputokan ka na ba? ng mga sumasabog na alispusta? dahil lang sa nagsuot ka ng maganda, pokpok ka na? Lumaki ako na ang tingin sa ari ng babae ay parang laro sa perya, iyong may itatapon kang matalim para ang lobo'y pasabogin kung ilan ang naputok **** lobo ay yun din ang estado mo, syempre mas marami mas malaki ang premyo. Tinuruan ako ng lipunan na tratohin silang parang salamin, alagaan at mahalin, pero pag sawa ka na't nauumay ay babasagin, na kapag ginawa mo ito ay isa ka ng ganap na lalake. Na para mapitas mo ang mansanas ni eba ay dapat magbalat kayo ka. ahas ika nga, magbabalat ang katawan para sa iba naman. para makarami naman. Na kapag napaikot mo na't sumangayon na sayo ay dahan dahan **** ipasok ang pagkalalake mo. Ito ay para humingi ng tawag I sa mga babaeng nagawan ko ng masama. Sa lipunang ating kinatatayoan, sa lipunang ating unti unting binubuo para sa darating pang henerasyon Magmamahal ka pa ba ilang katawan? Hanggang ngayon maski ang ating lipunan ay hindi alam depinisyonwas one ng pagiging lalake. Pero siguro panahon na para tanongin natin ang ating sarili Kung tama pa ba ang ginagawa natin? ito ba ang gusto nating gayahin ng mga susunod sa atin?

71

Minsa’y nadako ako sa Kalye Pag-ibig Marahil walang karatula Ang mayroon lamang ay iilang linyang puti Salungat sa kalsada Siya rin palang tulay sa’ting tagpuan. Bawat butil ng Kanyang mukha’y Kumakapit at humihilik sa balat Sa’king palad, umaapaw ang mga ito Hihinto pa ba? Pagkat hindi handa Ang yerong gawa sa plastik Na syang bihis-bihis ng kabilang palad. Maraming yapak, aking naririnig Ngunit alam kong ang berdeng kulay Pawang hindi para sakin at sayo. Ang bawat kasuotan nila’y Tila pustura lang, ako’y nanatiling walang kibo. Unti-unti kong binagtas ang eskinita Makitid doon ngunit alam kong ito’y tama Tila kayrami pa ring paninda Ngunit ang lahat, hindi naman kabili-bili Pagkat minsanan lang ang pag-ibig na totoo Ni hindi ito kinakalakal. Hindi ko man mabili ang nais ko ngayon Masilayan man kita, bagkus likod lamang Ni hindi ko nga matanto ang itsura Basta’t sigurado ako Sa paglingon mo’y parehas na tayong handa. Malayo pa ang lalakbayin Ng pawang minanhid na mga paa Pagkat ang direksyon nati’y Sa ngayo’y alam kong Hindi pa para sa isa’t isa. Ikaw na siyang iniirog Aking hihintayin Hanggang ang oras ay tumiklop At umusbong ang panibagong bulaklak Saka natin pagmasdan Mga paru paro’t iilang kulisap, maging alitaptap. Tatandaan ko ang ating tagpuan Kung saan ihihimlay natin ang kinabukasan Buksan mo ang pusong minsang winarak Bubuuohin muna iyan ng Nasa Itaas At saka na natin isulat ang makabagong alamat. Sa Kalye Pag-ibig, tandaan mo, irog Tayo’y babalik at muling mangangarap Bubuo na panibagong larawan Na may tunay na ngiting Hahalimuyak sa mas Nakatataas. Sa Kalye Pag-ibig, Doon tayo magkita.

0

Dec 1, 2014

Dec 1, 2014 at 7:02 AM UTC

psalmiseta

Kalye Pag-ibig

Minsa’y nadako ako sa Kalye Pag-ibig Marahil walang karatula Ang mayroon lamang ay iilang linyang puti Salungat sa kalsada Siya rin palang tulay sa’ting tagpuan. Bawat butil ng Kanyang mukha’y Kumakapit at humihilik sa balat Sa’king palad, umaapaw ang mga ito Hihinto pa ba? Pagkat hindi handa Ang yerong gawa sa plastik Na syang bihis-bihis ng kabilang palad. Maraming yapak, aking naririnig Ngunit alam kong ang berdeng kulay Pawang hindi para sakin at sayo. Ang bawat kasuotan nila’y Tila pustura lang, ako’y nanatiling walang kibo. Unti-unti kong binagtas ang eskinita Makitid doon ngunit alam kong ito’y tama Tila kayrami pa ring paninda Ngunit ang lahat, hindi naman kabili-bili Pagkat minsanan lang ang pag-ibig na totoo Ni hindi ito kinakalakal. Hindi ko man mabili ang nais ko ngayon Masilayan man kita, bagkus likod lamang Ni hindi ko nga matanto ang itsura Basta’t sigurado ako Sa paglingon mo’y parehas na tayong handa. Malayo pa ang lalakbayin Ng pawang minanhid na mga paa Pagkat ang direksyon nati’y Sa ngayo’y alam kong Hindi pa para sa isa’t isa. Ikaw na siyang iniirog Aking hihintayin Hanggang ang oras ay tumiklop At umusbong ang panibagong bulaklak Saka natin pagmasdan Mga paru paro’t iilang kulisap, maging alitaptap. Tatandaan ko ang ating tagpuan Kung saan ihihimlay natin ang kinabukasan Buksan mo ang pusong minsang winarak Bubuuohin muna iyan ng Nasa Itaas At saka na natin isulat ang makabagong alamat. Sa Kalye Pag-ibig, tandaan mo, irog Tayo’y babalik at muling mangangarap Bubuo na panibagong larawan Na may tunay na ngiting Hahalimuyak sa mas Nakatataas. Sa Kalye Pag-ibig, Doon tayo magkita.

51

Minsan magtataka ka Sa kung paano nagsimula Ano ang dulot o sanhi? **Paano ang bukas Kung ang ngayon ay wala na.** Makitid ang daan Patungo sa kabilang espasyo Malayo sa drogang gamot daw. Naryan ang nars Ang sekretaryang nanghihina Mga eroplanong papel Simbolo pala ng iilang humihinga. Takot at may kirot Umuusbong ang sanhing nakakasuka Mga imaheng kilabot sa sikmura Walang nakaririnig Mananatiling pipi't bingi Kahit sandali, kahit sandali lang. Itim ang kulay ng pag-asa Naroon ang pangarap Naroon ang solusyon Tila nag-aabang Sa kakarampot na grasya.

0

Jul 2, 2014

Jul 2, 2014 at 2:47 AM UTC

psalmiseta

Future Surgery

Minsan magtataka ka Sa kung paano nagsimula Ano ang dulot o sanhi? **Paano ang bukas Kung ang ngayon ay wala na.** Makitid ang daan Patungo sa kabilang espasyo Malayo sa drogang gamot daw. Naryan ang nars Ang sekretaryang nanghihina Mga eroplanong papel Simbolo pala ng iilang humihinga. Takot at may kirot Umuusbong ang sanhing nakakasuka Mga imaheng kilabot sa sikmura Walang nakaririnig Mananatiling pipi't bingi Kahit sandali, kahit sandali lang. Itim ang kulay ng pag-asa Naroon ang pangarap Naroon ang solusyon Tila nag-aabang Sa kakarampot na grasya.

23

at muli kitang nasilayan, tumingin ng walang pakundangan walang makitang pagsisisi sa mga sulyap ng nakaraan pumikit at nagkunwaring hindi ako muling nawalan at hindi, hindi ako nawalan ng kamay na makakapitan hindi isang kanlungan na una **** inalok noon sa ulan naaalala pa noong handang handa kitang awitan nawiwili ka sa himig ng aking kalungkutan isang awit na sa akin ang una **** kinuha kasabay ng iyong pag-alis isang kulay sa espektrong makitid kasabay ng pagdiin sa mga naghihilom na sugat at ang pag-apak sa araw na pasikat sa guhit-tagpuan sa lahat ng iyong tinangay sa paglisan maraming bubog ang iyong nakaligtaan mga patalim na ilang taon nang iniiwasan binigyan ng rason para limutin ang pag-asang kinapitan

0

Sep 16, 2017

Sep 16, 2017 at 5:50 AM UTC

cherryb

Para sa tilamsik na akala ko ay dagat

at muli kitang nasilayan, tumingin ng walang pakundangan walang makitang pagsisisi sa mga sulyap ng nakaraan pumikit at nagkunwaring hindi ako muling nawalan at hindi, hindi ako nawalan ng kamay na makakapitan hindi isang kanlungan na una **** inalok noon sa ulan naaalala pa noong handang handa kitang awitan nawiwili ka sa himig ng aking kalungkutan isang awit na sa akin ang una **** kinuha kasabay ng iyong pag-alis isang kulay sa espektrong makitid kasabay ng pagdiin sa mga naghihilom na sugat at ang pag-apak sa araw na pasikat sa guhit-tagpuan sa lahat ng iyong tinangay sa paglisan maraming bubog ang iyong nakaligtaan mga patalim na ilang taon nang iniiwasan binigyan ng rason para limutin ang pag-asang kinapitan

16

‘Para ** ‘Yan ang sambit ng mga pasahero sa t’wing sila’y magpapaalam. Magpapaalam sa tapat na tsuper, na sila’y nalalapit nang magpaalam. Ngunit sa kaso ko, ipapaalam ko sa’yo, Na ako’y magpapaalam na. Sa tinagal ng aking pagsabit sa dunggot nitong hawakan, Sa likod nitong pampasaherong dyip na sa kasagutan mo’y pupunta, Mas pipiliin kong bumitaw na lamang at masugatan. Kaysa patuloy na mangawit sa dulo ng dyip na iyong minamaneho, Tangay ang daan-daang mangingibig. Bawat isa, sabik sa patutunguhang destinasyon mo. Walang kaalam-alam na isa lamang ang maaring parangalan, Ng banayad at matamis **** ‘Oo.’ Ngunit sa bawat pagtapak sa silinyador ng jeep, Sa bawat pagpihit ng kambyo, Ang aking kamay, katawan, binti, at kaluluwa, ay unti-unting nawawalan ng sigla, Hanggang sa mabatid ng aking makitid na pag-unawa, Na ito na ang hangganan, at wala na akong kawala. Kaya bago ako bumitaw sa aking kinakapitang pulungan, Nais kong ipa-alam, na ako’y magpapaalam. Ibinuka ko ang aking nag-aatubiling bibig, at ang mga salitang nakulong sa aking lalamunan, tumakas at nagpaalam. "Para, para sa inyo… Ay hindi. Para sa’yo."

0

Jan 22, 2017

Jan 22, 2017 at 5:03 AM UTC

franz-edward-lagadon

'Para' sa kanya

‘Para ** ‘Yan ang sambit ng mga pasahero sa t’wing sila’y magpapaalam. Magpapaalam sa tapat na tsuper, na sila’y nalalapit nang magpaalam. Ngunit sa kaso ko, ipapaalam ko sa’yo, Na ako’y magpapaalam na. Sa tinagal ng aking pagsabit sa dunggot nitong hawakan, Sa likod nitong pampasaherong dyip na sa kasagutan mo’y pupunta, Mas pipiliin kong bumitaw na lamang at masugatan. Kaysa patuloy na mangawit sa dulo ng dyip na iyong minamaneho, Tangay ang daan-daang mangingibig. Bawat isa, sabik sa patutunguhang destinasyon mo. Walang kaalam-alam na isa lamang ang maaring parangalan, Ng banayad at matamis **** ‘Oo.’ Ngunit sa bawat pagtapak sa silinyador ng jeep, Sa bawat pagpihit ng kambyo, Ang aking kamay, katawan, binti, at kaluluwa, ay unti-unting nawawalan ng sigla, Hanggang sa mabatid ng aking makitid na pag-unawa, Na ito na ang hangganan, at wala na akong kawala. Kaya bago ako bumitaw sa aking kinakapitang pulungan, Nais kong ipa-alam, na ako’y magpapaalam. Ibinuka ko ang aking nag-aatubiling bibig, at ang mga salitang nakulong sa aking lalamunan, tumakas at nagpaalam. "Para, para sa inyo… Ay hindi. Para sa’yo."

30

#120515 Sinuot ko ang mata, nang manlabo sayo Mapagbalat-kayo na naman, Pati ba maskara'y susuotin sa harap mo? Sa pag-istambay mo'y may daplis ng mata, Ni hindi nga nasilayan iyong angkas. Pagkat umaanod ang puso, Takot sa bakal na lambat. Ngalan ko'y sambit ng di kilalang tinig, Kaya't ako'y napalingon, Hindi sa puso mo't baka mapasabit. Siyang angkas mo'y siya palang kadugo rin, Napabuntong-hininga, pagkat walang iba. Makitid sa utak kung pagbubulay-bulayan pa, Hindi makatakbo ang pusong napatid sayo, Pilit na nagtatapon ng panandang may tanong, Baka sakali, baka sakaling masaklolohan mo. Iniiibig kita -- Iniibig lisanin.

0

Dec 9, 2015

Dec 9, 2015 at 7:36 AM UTC

psalmiseta

False Glasses

#120515 Sinuot ko ang mata, nang manlabo sayo Mapagbalat-kayo na naman, Pati ba maskara'y susuotin sa harap mo? Sa pag-istambay mo'y may daplis ng mata, Ni hindi nga nasilayan iyong angkas. Pagkat umaanod ang puso, Takot sa bakal na lambat. Ngalan ko'y sambit ng di kilalang tinig, Kaya't ako'y napalingon, Hindi sa puso mo't baka mapasabit. Siyang angkas mo'y siya palang kadugo rin, Napabuntong-hininga, pagkat walang iba. Makitid sa utak kung pagbubulay-bulayan pa, Hindi makatakbo ang pusong napatid sayo, Pilit na nagtatapon ng panandang may tanong, Baka sakali, baka sakaling masaklolohan mo. Iniiibig kita -- Iniibig lisanin.

19

sinampal ng reyalidad 'di tayo magka-edad eh ano naman? sambit ng rebelde basta 'wag ka ng manangis sayang ang agos ng ilog may pag gagamitan ka nyan ako'y malapit na pagmasdan, mas lumilinaw ang 'di sukat akalain unti-unting niyayapos ng panalangin na minsan magiging akin at tatawagin, sasabihin na itong 'di maipaliwanag natuklasan magyabang akin, tayo, sabay aaminin marahil marami nga sila makitid na lansangan tila mga pang-unawa nakahilera ang bawat tanong kasabay ay pagbugso ng ninanais huwag mag alala dalawa ang pag-ibig nakahain at naghihintay sa'yo kahit anong talinghaga sa ating paliwanag, tayo pa rin ang sampid gayong pahirapan ang pinagdaraanan, magkaiba pa rin ang batid ganito kapayak ang pag-ibig ko mahigpit na yapusan; araw araw simple at dalisay matagal namamatay kaya kahit nakakakapos hininga masaya na ako at naaninag ka

0

Nov 8, 2018

Nov 8, 2018 at 11:46 AM UTC

jazz-magday

pabango ng iyong mga mata

sinampal ng reyalidad 'di tayo magka-edad eh ano naman? sambit ng rebelde basta 'wag ka ng manangis sayang ang agos ng ilog may pag gagamitan ka nyan ako'y malapit na pagmasdan, mas lumilinaw ang 'di sukat akalain unti-unting niyayapos ng panalangin na minsan magiging akin at tatawagin, sasabihin na itong 'di maipaliwanag natuklasan magyabang akin, tayo, sabay aaminin marahil marami nga sila makitid na lansangan tila mga pang-unawa nakahilera ang bawat tanong kasabay ay pagbugso ng ninanais huwag mag alala dalawa ang pag-ibig nakahain at naghihintay sa'yo kahit anong talinghaga sa ating paliwanag, tayo pa rin ang sampid gayong pahirapan ang pinagdaraanan, magkaiba pa rin ang batid ganito kapayak ang pag-ibig ko mahigpit na yapusan; araw araw simple at dalisay matagal namamatay kaya kahit nakakakapos hininga masaya na ako at naaninag ka

36

Matang may takip Ang kabayong may suot na tapaojo Makitid na daan ang tinatahak Sa likod at gilid ay walang makita Bulag sa maraming bagay Magwalang-bahala sa buong tanawin Bingi sa pagbabago Nahuhuli sa ritmo Basag na antipara Ulong walang ulo Nilalang na lusaw ang puso Sambahin ang iyong katotohanan At manatili sa ginhawa ng iyong kabulagan

0

Aug 6, 2022

Aug 6, 2022 at 8:53 PM UTC

monique-pereda

Kabayo

Matang may takip Ang kabayong may suot na tapaojo Makitid na daan ang tinatahak Sa likod at gilid ay walang makita Bulag sa maraming bagay Magwalang-bahala sa buong tanawin Bingi sa pagbabago Nahuhuli sa ritmo Basag na antipara Ulong walang ulo Nilalang na lusaw ang puso Sambahin ang iyong katotohanan At manatili sa ginhawa ng iyong kabulagan

13