"madarama" poems
Kung gustong magpatuloy
Burahin ang nararamdaman
Kung gustong mabuhay
Burahin siya sa iyong isipan
Tamang daan ay alam na alam na
ito na dapat ang ginagawa
pero pinipili pa ring maging masaya
kahit sa dulo alam naman nating talo na
Masaya pa bang ituturing,
Kung ang sakit ay nandoon rin?
Masaya ka bang ituturing,
Kung sa gabi'y mata mo ay lumuluha rin?
Tunay sa ligaya
Di talaga sa materyal na bagay makikita.
Mata ng iyong sinisinta na sa iyo nakatulala
Anong ligaya ang madarama.
Panandaliang ligaya nga naman
Panandalian lang ang lahat
Pang matagalang sakit at poot
Naman ang sa iyo'y idudulot
Hahayaan mo na lang ba na gano'n?
Kung ligaya ay minsang panandalian
Malamang lungkot at paghati ay panandalian lang din.
Ngunit haba ng dulot ng ligaya ay di masusukat
Lungkot na naramdaman ay tiyak malilimot mo na.
Tunay ngang pag-ibig ay magulo
Hindi ko maintindihan
Bakit kapag nasasaktan ka'y ayos lang?
Hindi ko maintindihan
Kapag nama'y masaya ka, babawiin rin lang
Hindi ko maintindihan
Maaari bang madali na lang ang lahat?
Pag-ibig ay talagang magulo
Pagkat kulay nito'y halo-halo.
Mundo ay napapaikot gamit ng pag-ibig na ito,
Sabi nga ng maraming nakaranas na nito
Hindi ka matututo umibig
Kung di ka masasaktan.
Sakit sa pag-ibig ay normal
Pagkat ikaw ay nagmamahal.
Oct 20, 2015
Oct 20, 2015 at 3:01 AM UTC
#040816
Tulang nakatulala,
Tulang lutang sa mga salita.
Tulang may pag-aalinlangan,
Tulang tumatawid sa kawalan.
Sinubukan kong maghimay ng mga letra,
Pero lahat sila'y mawawalan ng saysay.
Hinabi ko ang bawat parirala,
Pero may mga saknong na puno ng mga tanong.
Umaatras abante ang mga kuwit at tuldok,
Mga damdaming may padamdam,
Mga nagugulat na pananda,
Tila nakasalamin buhat sa panahon ng pagkatanda.
Iluluto ko ang mga salitang walang tugma,
Sa kalan at kawali nang walang sandok ng damdamin.
Titikman ko ang sabaw na pag-ibig
Na siya palang papaso sa dilang malambing.
Poot kanyang madarama
Sa mapait na tadhanang may konting kaanghangan.
Isasantabi ko ang hinain,
Saka na lang, pag malamig na ito
Saka ko na lamang titikman.
Nakakapaso kasi, hindi ko malasahan.
Tulang kulang sa rekado,
Tulang mangmang at kabado.
Tulang maraming halo,
Tulang sana'y hindi talo.
Apr 10, 2016
Apr 10, 2016 at 10:16 AM UTC
gusto kitang maniwala
sa mga sasabihin kong salita
ang luha ay ubos na
kalungkutan ko'y nasasabik
gustong magbago at umagos sa pisngi
at hinding hindi maabutan ng bagsik
ang mga tainga **** nagkukunwaring bingi
tuyot sa kailaliman hanggang kaibuturan
o hangin wag mo akong hipan
baka di ko kayanin dala **** ginaw
lamigin ang aking gabi habang ang utak ay natutunaw
ang pagpikit ay gumagarantya sa sariling mundo
walang makakaalam at makakapasok kundi ikaw at ako
magdidilim sa tawag ng reyalidad papunta sa kamang lundo
aking panaginip, bakit hindi kita mailagay sa isang sako?
sa isang buntong hininga madarama ang tinik
sakit na dulot ng panghihinayang at di madaan sa wisik
tinatanong ang sarili kung saan nagkasala
maglalaho ka pala, bakit wala man lang babala?
gusto kitang maniwala
sa mga sasabihin kong salita
ang luha ay ubos na
Nov 25, 2010
Nov 25, 2010 at 9:25 PM UTC
Dati akala ko masakit ang umasa,
pero napagtanto ko na mas masaya ang umasa
Kasi atleast sa utak mo sinasabi mo na pwede pa
Sa bawat sandali na kapiling mo xa, natutuwa kana
Kahit konting kasweetan, bininigyan na ng halaga
Kaya masasabi kong ang umasa, ay masaya pala talaga
pero kailan ba nagiging masakit ang umasa?
kailan ba nagiging mapait ang nadarama?
Ito ay kung nagsimula kana sa pagdududa
Na sa totoo ay ang pwede, ay di pala
Ito ay kung tumigil kana sa pag-asa
at nasabi **** tama na
kasi ayaw mo na
at susuko kana
Saka mo palang madarama ang sakit
at panghihinayang sa oras na ginugol mo
at inaksaya mo sa pag-aasa
na hindi rin pala nagbunga.
Mar 15, 2016
Mar 15, 2016 at 1:10 PM UTC
Ikaw.
Ikaw.
Ikaw ang naging inspirasyon ko para magpatuloy.
Binigyan mo ako ng lakas para muling humakbang, maglakad.. umakyat.. tumakbo..
Sa mga araw na sunod sunod ang dagok ng panahon na tumulak sa akin padapa..
Sa mga oras na panay ang udyok ng mundo na tumigil ako sa pag galaw..
Sa mga sandali na nasimulan ang pagdududa sa aking sarili na baka nga hanggang doon nalang ako.. Na tila may gumagapos sa aking mga paa at humihila sa akin pailalim..
Dumating ka.
Iniabot mo ang iyong kamay.. at isinama mo ako.
Isinabay mo ako sa paglakad mo.. kumapit ako sayo at
Ipinakita mo na marami pa palang daan.. Na kaya ko pang bumangon at maglakbay kaya't isinama mo ako.
Kahit na may ilang beses na matarik ang daan at hindi ako makasabay, nagsilbi kang gabay sa aking unahan at hindi mo hinayaang maiwanan ako sa paglalakad pasulong.
Binigyan mo ako ng pagkakataong sumunod sayo.. at humabol.. Kahit kapalit nito ay ang pagbagal ng lakad mo.. kahit na para bang naaabala na kita..
Ipinaalala mo na normal lang ang mga bato at putik sa ating nilalakaran.. Normal lang na ika’y pawisan.. Magalusan.. Magkamali at maligaw ng daan.. at minsan pa'y sasabayan ito ng ulan kaya't may mga panahon na hindi mo makikita kung saan ka na ba patungo.
Madudulas ka.. Matitisod.. Madadapa.. Ngunit hindi dapat dito magtapos ang paglalakbay dahil ang hirap at pagod ay may kasunod na dalisay na ginhawa.. Doon sa tuktok.. kasama ng mga ulap at ng hangin..
At kahit na ika’y hingalin ay mapapawi ito ng ligaya na iyong madarama sa oras na tumapak ka na sa pinaka itaas.. Sa wakas.. Nakita mo na kaya mo palang lagpasan ang mga hirap at pagod na ngayo’y iniwan mo na sa ibaba.. Sa lupa.. Kasama ng kay gandang mga balangkas ng tanawin na hinubog ng mundo upang ipakita sa iyo sa mismong pagkakataong ito.. Sa entablado ng daigdig kung saan abot kamay mo ang himpapawid.
Ipinaalam mo sa akin na ito ang kapalit ng mga pagsubok na araw araw nating hinaharap.
Ito ang sandali na ipadarama ng kalawakan na katulad ng oras.. Ay lumilipas din ang lungkot.. At ang kailangan ko lang ay kumapit pa ng mahigpit.. Manalig.. At maghintay at di maglalaon ay darating ang pagkakataong ito.
Kung saan magkasingkahulugan ang sandali at kailanman..
Dito sa tuktok.. Kasama ng mga ulap at ng hangin..
Sinabi mo na hindi ako nagiisa.. Dahil kasama natin ang langit.
Sep 3, 2017
Sep 3, 2017 at 11:47 AM UTC
Lumayo kana sana,
Sa mundong ito Kalahati ng mga hiling sa tala,
Ay ang mawala ka
At ng sana'y makahanap na ng kapayapaan ang iyong nabiktima
Ikaw, ikaw yung tipong makasarili
Na kahit ano nalang ang iyong kinukuha, bale wala na kung anong possibleng mangyari
Biktima mo’y walang pili
Sa mga mata mo’y para kaming mga pera Naghihintay na magamit pambili
Ikaw yung tipong nakakadismaya
Isa kang bagay na walang ibang dala Kundi kapahamakan ng iba
At kalungkutan na habang buhay ay di mawawala
Bawat binitawang salita
May katumbas na kapalit ng iba
Bawat yakap nilang madarama
Isang bagay na naman ang mawawala
Halaman, aso, pusa, bata, matanda lahat ay walang kawala,
Lahat kami ay maaaring ma biktima
Sa inihandog **** mga parusa
Kahit ano pang kweba ang mapagtaguan sa mga kamay mo kami ay bihag pa
Ngayon, naranasan ko na ang mapalapit sayo
Ang landas natin ay pinagtagpo
Sa oras na di ko inaasahan
Pero bat kailangan mo pang idamay ang mundo ko
Aug 14, 2018
Aug 14, 2018 at 9:17 AM UTC
Mga bagay na gustong gawin
Mabibigyan oras upang tuparin
Ngunit wag muna itong unahin
Dahil alam **** marami ka pang gawain
Nakaabang mga takdang aralin
Naghihintay na gawin
Ikaw man ay malaya
Dapat alam mo pa rin ang kahalagahan ng iba
Iba tulad ng iyong pag aaral na nangangailangn ng pagpapahalaga
Sa pag gawa ng mga bagay na iyong ikasasaya
Wag kalimutan ang nararamdaman ng iba
Baka ikaw ay may nasasaktan na
Mas magiging masaya ka
Kung alam **** wala kang nasasaktang iba
Ang pagiging malaya
Sa paggawa ng mga bagay na iyong ikatutuwa
Ay nakapag papa aliawalas sa iyong mukha
Dahil ito ang dahilan kung bat ang ngiti mo ay masisilayan sa iyong mukha
At sa iyong mata makikita ang kinang na dulot ng kalayaang natatamasa
Pero wag kakalimutan ang pagkakaiba Ng pagpili sa mali at tama
Ikaw man ay naturingang malaya
Dapat alam mo pa rin ang makabubuti at makasasama
Bigyan ng limitation ang sarili, tama naman dba?
Dahil baka sa sobrang saya na iyong madarama
Ikaw ay maging pabaya
Buhay moy malagay sa isang sitwasyon na ndi kaaya aya
At pagsisisi lamang ang makikita sa mukha
Sep 14, 2020
Sep 14, 2020 at 11:58 AM UTC
At oo naman,
oo nga naman;
dapat ay dahan-dahan...
kung hindi ay mabibigla.
Dapat ay hindi binibigla,
kung hindi ay madarama ang puwersa.
Dapat ay hindi pinupuwersa,
kung hindi ay hindi makakababa.
Dapat ay dahan-dahan...
kung hindi ay masasaktan.
sa pag-baba,
sa pagtalon,
sa paglangoy,
dahan-dahan...
sa pag-ibig,
sa pagsisid,
sa paghalik,
dahan-dahan lamang...
Feb 19, 2024
Feb 19, 2024 at 9:40 AM UTC
Hinahanap ka kapag di kita nakikita
Namimiss kislap ng yung mga mata
At sa bawat pagising ikaw ang unang naalala at ninanais na muli kang makasama
Kahit wala ka saking tabi pinipilit kong isang tabi mga lungkot sa aking mga labi at sa bawat gabi akoy humuhikbi dahil wala ka sa aking tabi maari bang humingi kahit isang gabi na ikaw ay makatabi?
Paulit ulit kong inuukit sa aking isip na sa bawat iyong pag alis ako ang laman ng iyong isip at sana sa iyong pag tulog ay iyong naalala bawat halik at yakap na aking iginuhit
oh aking mahal patawad kung akoy naging hangal dahil sa aking kaduwagan di kita maprotektahan pero ito lamang ang iyong tatandaan may salitang ikaw at ako lamang at walang iwanan pangako yan!
Simpleng tula para sayo regalo na galing sa aking puso mga salitang hindi pangako at ni minsan di mapapako kaya iyong bigyang halaga ang bawat letra dahil dito mo makikita at madarama ang tunay na saya
At nga pala mahal kahit masakit na hindi kita katabi sa bawat gabi yuon ay aking naiintindihan pangako yan kaya wag mag alala dahil hindi ako sayo mawawala saan man ako mapunta
Dec 10, 2017
Dec 10, 2017 at 11:27 PM UTC
Ikaw.
Ikaw.
Ikaw ang naging inspirasyon ko para magpatuloy.
Binigyan mo ako ng lakas para muling humakbang, maglakad.. Magsulat.. Bumangon...
Sa mga araw na sunod sunod ang dagok ng panahon na tumulak sa akin padapa..
Sa mga oras na panay ang udyok ng mundo na tumigil ako sa pag galaw..
Sa mga sandali na nasimulan ang pagdududa sa aking sarili na baka nga hanggang doon nalang ako.. Na tila may gumagapos sa aking mga paa at humihila sa akin pailalim..
Dumating ka.
Iniabot mo ang iyong kamay.. at isinama mo ako.
Isinabay mo ako sa paglakad mo.. kumapit ako sayo at
Ipinakita mo na marami pa palang daan.. Na kaya ko pang bumangon at maglakbay kaya't isinama mo ako.
Kahit na may ilang beses na matarik ang daan at hindi ako makasabay, nagsilbi kang gabay sa aking unahan at hindi mo hinayaang maiwanan ako sa paglalakad pasulong.
Binigyan mo ako ng pagkakataong sumunod sayo.. at humabol.. Kahit kapalit nito ay ang pagbagal ng lakad mo.. kahit na para bang naaabala na kita..
Ipinaalala mo na normal lang ang mga bato at putik sa ating nilalakaran.. Normal lang na ika’y pawisan.. Magalusan.. Magkamali at maligaw ng daan.. at minsan pa'y sasabayan ito ng ulan kaya't may mga panahon na hindi mo makikita kung saan ka na ba patungo.
Madudulas ka.. Matitisod.. Madadapa.. Ngunit hindi dapat dito magtapos ang paglalakbay dahil ang hirap at pagod ay may kasunod na dalisay na ginhawa.. Doon sa tuktok.. kasama ng mga ulap at ng hangin..
At kahit na ika’y hingalin ay mapapawi ito ng ligaya na iyong madarama sa oras na tumapak ka na sa pinaka itaas.. Sa wakas.. Nakita mo na kaya mo palang lagpasan ang mga hirap at pagod na ngayo’y iniwan mo na sa ibaba.. Sa lupa.. Kasama ng kay gandang mga balangkas ng tanawin na hinubog ng mundo upang ipakita sa iyo sa mismong pagkakataong ito.. Sa entablado ng daigdig kung saan abot kamay mo ang himpapawid.
Ipinaalam mo sa akin na ito ang kapalit ng mga pagsubok na araw araw nating hinaharap.
Ito ang sandali na ipadarama ng kalawakan na katulad ng oras.. Ay lumilipas din ang lungkot.. At ang kailangan ko lang ay kumapit pa ng mahigpit.. Manalig.. At maghintay at di maglalaon ay darating ang pagkakataong ito.
Kung saan magkasingkahulugan ang sandali at kailanman..
Dito sa tuktok.. Kasama ng mga ulap at ng hangin..
Sinabi mo na hindi ako nagiisa.. Dahil kasama natin ang langit.
Feb 27, 2020
Feb 27, 2020 at 9:31 AM UTC
Lungkot sa mga mata'y iyong pawiin
Lungkot sa mga labi'y iyong tanggalin
Lungkot sa puso'y iyong pagaanin
Lumipas na ang panahon ngunit ikaw parin
Lumipas na't lahat, pakiramda'y pinapainam parin
Muling babalikan ang masasayang ala-ala
Muling ibabalik ang dating sigla
Hanggang kailan ka kaya tatakbo sa aking isipan
Hanggang kailan kaya ngingiti na ikaw ang dhailan
Hanggang kailan kaya madarama itong paru-paru
Ilang beses pa kaya aasa sa iyong pag balik
Ilang tula pa kaya ang gagawin bago ka limutin
Ayoko pa tapusin ang pantasyang ito
Ayoko pa tapusin ang lahat ng ito
Patuloy na mananalig na sana'y dinggin ng tadhana ang siyang hiling
Patuloy na dadamhin ang inam sa pakiramdam na iyong dulot kahit hindi ka na kapiling
Jun 19, 2020
Jun 19, 2020 at 2:24 PM UTC
Pag-ibig na ito’y pagkagulo-gulo,
Kung minsa’y baluktot, kung minsan ay wasto,
Bulag ang katulad, tila nalilito
Kung minsa’y may sakit ng pagkasiphayo.
Ngunit kung tunay nga, wagas at dakila,
Madarama nama’y kilig sa simula,
Sa gitna ay ngiti at dulo’y may tuwa,
Kung magmamahal ka ng tapat at akma.
Sa daraang araw, oras at sandali,
Kahit na mag-isa, ikaw ay ngingiti,
Kung maaalala ang suyuang huli,
At ang matatamis na sintang mabuti.
At ang minamahal kung makakapiling
Ay tila kaybilis ng oras sa dingding
Hahalik sa pisngi at saka yayakapin,
Limot ang problema, hindi makakain.
Kung ika’y iibig, tandaan mo lamang,
Ang tunay na kulay, sikaping sulyapan,
Pagkat marami diya’y nagpapanggap lamang,
Sa baba ng lupa ang pinanggalingan!
Apr 13, 2018
Apr 13, 2018 at 5:12 AM UTC
Hiling kong makasama ka
Kahit di na tayo humihinga
Mahal pa rin natin ang isa't isa
Nang may pinanghahawakang pangako
Kalungkutan ay di madarama
Sapagkat saya at tuwa
Ang tangi kong gagawin sinta
Nang hiling ko matupad sana
Makasama ka sa tuwina
Oct 30, 2017
Oct 30, 2017 at 9:58 AM UTC
Gusto kong kumawala,
Umalis at magpunta sa lugar,
Kung saan walang sakit,
Lungkot na madarama walang pait, Pagkabigong matatamasa,
Nais kong humimbing sa kanlungan ng AMA,
Damhin ang himig na magpapakalma
Sa mga damdaming nilulunod ng sakit na nadarama,
Oct 31, 2020
Oct 31, 2020 at 2:41 AM UTC
Nagsimula sa isang kwentuhan
Hanggang umabot sa biruan
Nakangiti, nakatawa na parang walang problema
Lumulutang sa ulap na may saya.
Minsan sa pag-uwi magkasabay
Nakaalalay at hawak hawak ang aking kamay
Ang iyong labi na ma pula-pula
Ang mga matang kumikinang sa akin ay nakatingin pa.
Dumating ang gabi ikaw ang iniisip
"Kamusta na siya?" yan ang nasa isip
Agad-agad kinuha ang telepono
Tinawagan na walang alinlangan ang maginoo.
Hindi namalayan umabot na ng umaga
Mga kwentuhang napakasarap sa tenga
Mga halakhakan at tawanan nating dalawa
Basta't kausap ka, walang lungkot na madarama.❤️
Feb 25, 2020
Feb 25, 2020 at 2:43 AM UTC
Liwanag ng buwang nagpaparaya
Kalungkutang tinitigang ng araw sa umaga
Paglipas ng panahon madarama
Dahil siya ay iyong muling naalala
Oct 14, 2017
Oct 14, 2017 at 1:00 AM UTC
ang kulay ng mga halaman
sa hardin ng paraiso
na kung saan ay nagkikiskisan
ang mga hubad na katawan ng tao
ito rin ang kulay ng mundong
nabuo sa malikot na isip ko
dahil pakiramdamdam ko
ay nag-iinit ako
sa tuwing madarama ang alindog mo.
ewan ko ba
siguro tama ka
berde ako.
Jul 24, 2020
Jul 24, 2020 at 1:03 AM UTC