"lalaya" poems - Hello Poetry

Umiibig akong matapat ang puso, sa iyo, O Sintang pithaya ng mundo. Dilag na bulaklak sa harding masamyo, sinuyo’t pinita ng laksang paru-paro. Tinataglay nila’y mararangyang pakpak, subalit ang nasa’y tanging halimuyak. Iba sa bagwis kong luksa ang nagtatak, sa mata ng iba’y isa lamang hamak. Ako’y dahop-palad, niring mundo’y aba, sa utos ng puso, ikaw’y sinasamba. O! ang saklap naman, umagos ang luha, pagkat lumilihis ang ating tadhana. At niring landas ta’y lalong pinaglayo, nang ikaw’y nabihag ng hari ng mundo. Buong taglay niya’y di tapat na puso, tanging hangad lamang ang kagandahan mo. Sinta ko ano pa ang aking magawa, kung sa ngalan ng Diyos kayo’y tinali na? Daloy ng tadhana’y mababago pa ba’t, panaho’y balikang ikaw’y malaya pa? Bihag ka na ngayong walang kalayaan, hawak ang mundo mo ng lilong nilalang Wari'y isang ibong ang lipad may hanggan, at ang yamang pakpak, dustang tinalian. Paano O! Sinta yaring abang buhay? Ikaw’y tanging pintig nitong pusong malumbay. Kung ikaw ang buhay ng buhay kong taglay, Sa iyo mabigo’y sukat ng mamatay. Subalit nasa kong lumawig sa mundo, sapagkat buhay pa niring pag-ibig ko. At ikaw O! Sintang namugad sa puso, napanagimpan kong pinaghintay ako. Sa harap ng hirap na di masawata, tanging asam ko’y lalaya ka Sinta. At itong pagtiis ay alay ko Mutya, mula sa puso kong nagdadaralita. Maghihintay ako sa pagkakahugnos, sa tanikala **** higpit na gumapos, sa kalayaan na lubhang nabusabos, at mariing dulot, galak na di lubos. Ang aking paghintay akay ng pag-asa, lawig ng pag-asa’y kambal ang pagdusa. At ang dukhang pusong batis ng dalita, tila pinagyakap ang pag-asa’t luha. O! aking minahal ako’y maghihintay, kahit walang hanggang paglubog ng araw. Magtitiis ako sa gabing mapanglaw, hanggang sa pagsilang ng bukang liwayway. Yaong sinag nito’y ganap na tatapos, sa dilim na dulot ng dusa’t gipuspos. Sinag na tutuyo sa luhang umagos, niring mga matang namumugtong lubos. Yaong pamimitak ng mithing umaga, araw na mabihis ng mga ligaya, ang buhay kong abang tinigmak ng luha, mula sa kandungan niring Gabing luksa. Maghihintay ako sa gitna ng dusa, kapiling ang munting kislap ng pag-asa. Magtitiis kahit sanlibong pagluha, hanggang sa panahong muli kang lalaya. Maghihintay akong di hadlang ang pagal, kahit ang panaho’y lalakad ng bagal. Magtitiis ako pagkat isang tunay itong pag-ibig kong sa puso’y bumukal. Maghihintay kahit dulong walang hanggan, na pagdaralita’t mga kapanglawan Kahit di tiyak kong muling sisilang, ang bukang liwayway na tanging inasam. ©Raffy Love Canoy |May 2019|

0

May 28, 2019

May 28, 2019 at 6:21 AM UTC

RLCanoy11

Bukang Liwayway na Hinihintay

Umiibig akong matapat ang puso, sa iyo, O Sintang pithaya ng mundo. Dilag na bulaklak sa harding masamyo, sinuyo’t pinita ng laksang paru-paro. Tinataglay nila’y mararangyang pakpak, subalit ang nasa’y tanging halimuyak. Iba sa bagwis kong luksa ang nagtatak, sa mata ng iba’y isa lamang hamak. Ako’y dahop-palad, niring mundo’y aba, sa utos ng puso, ikaw’y sinasamba. O! ang saklap naman, umagos ang luha, pagkat lumilihis ang ating tadhana. At niring landas ta’y lalong pinaglayo, nang ikaw’y nabihag ng hari ng mundo. Buong taglay niya’y di tapat na puso, tanging hangad lamang ang kagandahan mo. Sinta ko ano pa ang aking magawa, kung sa ngalan ng Diyos kayo’y tinali na? Daloy ng tadhana’y mababago pa ba’t, panaho’y balikang ikaw’y malaya pa? Bihag ka na ngayong walang kalayaan, hawak ang mundo mo ng lilong nilalang Wari'y isang ibong ang lipad may hanggan, at ang yamang pakpak, dustang tinalian. Paano O! Sinta yaring abang buhay? Ikaw’y tanging pintig nitong pusong malumbay. Kung ikaw ang buhay ng buhay kong taglay, Sa iyo mabigo’y sukat ng mamatay. Subalit nasa kong lumawig sa mundo, sapagkat buhay pa niring pag-ibig ko. At ikaw O! Sintang namugad sa puso, napanagimpan kong pinaghintay ako. Sa harap ng hirap na di masawata, tanging asam ko’y lalaya ka Sinta. At itong pagtiis ay alay ko Mutya, mula sa puso kong nagdadaralita. Maghihintay ako sa pagkakahugnos, sa tanikala **** higpit na gumapos, sa kalayaan na lubhang nabusabos, at mariing dulot, galak na di lubos. Ang aking paghintay akay ng pag-asa, lawig ng pag-asa’y kambal ang pagdusa. At ang dukhang pusong batis ng dalita, tila pinagyakap ang pag-asa’t luha. O! aking minahal ako’y maghihintay, kahit walang hanggang paglubog ng araw. Magtitiis ako sa gabing mapanglaw, hanggang sa pagsilang ng bukang liwayway. Yaong sinag nito’y ganap na tatapos, sa dilim na dulot ng dusa’t gipuspos. Sinag na tutuyo sa luhang umagos, niring mga matang namumugtong lubos. Yaong pamimitak ng mithing umaga, araw na mabihis ng mga ligaya, ang buhay kong abang tinigmak ng luha, mula sa kandungan niring Gabing luksa. Maghihintay ako sa gitna ng dusa, kapiling ang munting kislap ng pag-asa. Magtitiis kahit sanlibong pagluha, hanggang sa panahong muli kang lalaya. Maghihintay akong di hadlang ang pagal, kahit ang panaho’y lalakad ng bagal. Magtitiis ako pagkat isang tunay itong pag-ibig kong sa puso’y bumukal. Maghihintay kahit dulong walang hanggan, na pagdaralita’t mga kapanglawan Kahit di tiyak kong muling sisilang, ang bukang liwayway na tanging inasam. ©Raffy Love Canoy |May 2019|

69

Matagal - tagal na rin noong ako'y iyong iniwan Ngunit hanggang ngayon ay umaasa pa ring mababalikan Sino nga ba ang unang nakalimot? Pagmamahalan ba nati'y napalitan na ng poot? Tahanan kong nagsilbing kanlungan Pagkahapo sayo'y naging pahingahan Maraming salamat sa taong nagdaan Lalaya ng muli sa gapos ng nakaraan

0

Feb 7, 2019

Feb 7, 2019 at 12:32 PM UTC

beaclarizbaleta

Gapos ng nakaraan

Matagal - tagal na rin noong ako'y iyong iniwan Ngunit hanggang ngayon ay umaasa pa ring mababalikan Sino nga ba ang unang nakalimot? Pagmamahalan ba nati'y napalitan na ng poot? Tahanan kong nagsilbing kanlungan Pagkahapo sayo'y naging pahingahan Maraming salamat sa taong nagdaan Lalaya ng muli sa gapos ng nakaraan

8

Matulog ka hirang / at kata'y tutulak Sa landas ng gabing / humahalimuyak Doo'y tutuparin / ng ating pangarap Lahat ng pagsuyo't / pag-ibig na hanap Kata'y aaliwin / ng mga kundiman At patutulugin / ng hanging mahinay Pag-ibig ang ating / magiging himlayan Sa harap ng tala't / mga bulalakaw Sa landas ng tuwa / kata'y matutulog Lilipas ang hirap / lahat malilimot Lalaya ang diwa't / mga bungang-tulog Sa tulong ng gabing / lipos ng pag-irog Kata'y maglalampong / nang buong hinahon Wala ni sinuman / ang makatututol Huhuni't aawit / ang lahat ng ibon Titigil ang luhang / sa mata'y nanalong Lamang ang hangad ko'y / iyong mamalasin Ang aking pintuhong / hindi magmamaliw Sukat na sa akin / na iyong ibigin At kung ibigin ma'y / umibig ka giliw! Tena at humimbing / sa gabing tahimik Na nilalambungan / ng nunungong langit Mga puso'y sabay / na mananaginip Sa awit ng isang / hele ng pag-ibig

0

Jul 18, 2016

Jul 18, 2016 at 7:20 AM UTC

rey-tidalgo

Hele ng Pag-ibig

Matulog ka hirang / at kata'y tutulak Sa landas ng gabing / humahalimuyak Doo'y tutuparin / ng ating pangarap Lahat ng pagsuyo't / pag-ibig na hanap Kata'y aaliwin / ng mga kundiman At patutulugin / ng hanging mahinay Pag-ibig ang ating / magiging himlayan Sa harap ng tala't / mga bulalakaw Sa landas ng tuwa / kata'y matutulog Lilipas ang hirap / lahat malilimot Lalaya ang diwa't / mga bungang-tulog Sa tulong ng gabing / lipos ng pag-irog Kata'y maglalampong / nang buong hinahon Wala ni sinuman / ang makatututol Huhuni't aawit / ang lahat ng ibon Titigil ang luhang / sa mata'y nanalong Lamang ang hangad ko'y / iyong mamalasin Ang aking pintuhong / hindi magmamaliw Sukat na sa akin / na iyong ibigin At kung ibigin ma'y / umibig ka giliw! Tena at humimbing / sa gabing tahimik Na nilalambungan / ng nunungong langit Mga puso'y sabay / na mananaginip Sa awit ng isang / hele ng pag-ibig

24

Isang minuto, kahit isang minuto lang, para matitigan ko pa ang kislap ng iyong mga mata, isang minuto, isang minuto lang, pipilitin ko lang maramdaman ang pintig ng iyong pusong sumigaw ng mahal mo ako, isang minuto, isang minuto pa para tanggaping imposibleng maging tayo. Oo, mahal kita, susulitin ko ang bawat minutong hawak-hawak ko pa ang iyong mga kamay, mahal kita, at patuloy kitang mamahalin hanggang sa maubos man ang tinig o ang ating himig, mahal kita at sana'y minahal mo rin ako. Isang minuto, isang minuto lang bago ako umalis, isang minuto para mahagkan ka muna, isang minuto para masabi sa'yo ang bawat katagang nakaukit sa pinakakasulok ng aking puso, mga katagang nais maipabatid itong nahihikahos na damdamin, mga emosyong mahirap ipaliwanag, at bawat bugso ng gunitang nasa bahaging ang meron lang ay ikaw at ako, pero walang tayo, mga gunitang kahit ilang takipsilim man ang lumipas, di pa rin kayang mabura o kahit man lang matangay ng mga luha. Mahal kita, at patuloy kitang mamahalin, dito sa mundong walang kasiguraduhan, ako'y maghihintay pa rin, isang minuto, isang minuto lang bago ako bumitaw, oo, bibitaw ako, pero di ibig sabihing di na kita mahal, iiwan ko lang ang puso ko, bibitaw ako dahil kahit gaano pa kasakit ang makita kang masaya sa piling ng iba, hangad ko lang ang iyong kaligayahan sa piling niya, lalayo ako para lumaya ka, lalaya ka at lalayo papalapit sa kanya, pero isang minuto lang, oo, isang minuto pa, at pagkatapos nito'y kakalimutan na kita.

0

Mar 1, 2016

Mar 1, 2016 at 6:01 PM UTC

jkpoetry

Isang Minuto (Ver. 2)

Isang minuto, kahit isang minuto lang, para matitigan ko pa ang kislap ng iyong mga mata, isang minuto, isang minuto lang, pipilitin ko lang maramdaman ang pintig ng iyong pusong sumigaw ng mahal mo ako, isang minuto, isang minuto pa para tanggaping imposibleng maging tayo. Oo, mahal kita, susulitin ko ang bawat minutong hawak-hawak ko pa ang iyong mga kamay, mahal kita, at patuloy kitang mamahalin hanggang sa maubos man ang tinig o ang ating himig, mahal kita at sana'y minahal mo rin ako. Isang minuto, isang minuto lang bago ako umalis, isang minuto para mahagkan ka muna, isang minuto para masabi sa'yo ang bawat katagang nakaukit sa pinakakasulok ng aking puso, mga katagang nais maipabatid itong nahihikahos na damdamin, mga emosyong mahirap ipaliwanag, at bawat bugso ng gunitang nasa bahaging ang meron lang ay ikaw at ako, pero walang tayo, mga gunitang kahit ilang takipsilim man ang lumipas, di pa rin kayang mabura o kahit man lang matangay ng mga luha. Mahal kita, at patuloy kitang mamahalin, dito sa mundong walang kasiguraduhan, ako'y maghihintay pa rin, isang minuto, isang minuto lang bago ako bumitaw, oo, bibitaw ako, pero di ibig sabihing di na kita mahal, iiwan ko lang ang puso ko, bibitaw ako dahil kahit gaano pa kasakit ang makita kang masaya sa piling ng iba, hangad ko lang ang iyong kaligayahan sa piling niya, lalayo ako para lumaya ka, lalaya ka at lalayo papalapit sa kanya, pero isang minuto lang, oo, isang minuto pa, at pagkatapos nito'y kakalimutan na kita.

62

Sapat nang bendisyon Ang luha sa'yong mga Mata upang maging Karapat-dapat ang mga Tuyong talulot ng rosas Na matagal **** ikinubli Sa aklat niya ng mga tula. Marahil, lumipas na nga Ang inyong panahon. Ngunit ang bawat kataga Na minsan niyang inialay Sa'yo ay hiwagang lalang Ng puso, may ritmo ng Pagsuyo, may samyo ng Bagong pangako. Ipako Man ng oras ang ala-ala't Alat ng luha na dumadaloy Sa'yong magkabilang pisngi, Ang mga talulot na ito'y Patuloy na magbibihis ng Bagong pag-asa, lalaya mula sa Siniphayong ligaya, mananahan Sa bawat pahina.

0

Nov 11, 2013

Nov 11, 2013 at 10:46 AM UTC

jose-remillan

Talulot

Sapat nang bendisyon Ang luha sa'yong mga Mata upang maging Karapat-dapat ang mga Tuyong talulot ng rosas Na matagal **** ikinubli Sa aklat niya ng mga tula. Marahil, lumipas na nga Ang inyong panahon. Ngunit ang bawat kataga Na minsan niyang inialay Sa'yo ay hiwagang lalang Ng puso, may ritmo ng Pagsuyo, may samyo ng Bagong pangako. Ipako Man ng oras ang ala-ala't Alat ng luha na dumadaloy Sa'yong magkabilang pisngi, Ang mga talulot na ito'y Patuloy na magbibihis ng Bagong pag-asa, lalaya mula sa Siniphayong ligaya, mananahan Sa bawat pahina.

23

Bonifacio Sinlamig ng gabi Ang tanikala sa aking kamay Habang nakahiga Sa aking hinimhimlayan Singtamihik ng gabi Ang aking paghabol ng hininga Unti-unting naglalaho Gaya ng kandila sa magdamag Babangon sa tunog ng yapak sa kalayuan Bawat yapak, dibdib ay bumibigat Bubukas, lalangitngit ang rehas Pipikit at lalaya ang hininga Di alintana ng naghihingalong katawan Ang sakit at lungkot na nalalasap Sapagkat wala ng mas kikirot pa Sa pagtamasa ng kamatayan sa sariling kadugo, katipan at kasama

0

Jul 2, 2015

Jul 2, 2015 at 12:18 PM UTC

jesson-tamondong

Bonifacio

Bonifacio Sinlamig ng gabi Ang tanikala sa aking kamay Habang nakahiga Sa aking hinimhimlayan Singtamihik ng gabi Ang aking paghabol ng hininga Unti-unting naglalaho Gaya ng kandila sa magdamag Babangon sa tunog ng yapak sa kalayuan Bawat yapak, dibdib ay bumibigat Bubukas, lalangitngit ang rehas Pipikit at lalaya ang hininga Di alintana ng naghihingalong katawan Ang sakit at lungkot na nalalasap Sapagkat wala ng mas kikirot pa Sa pagtamasa ng kamatayan sa sariling kadugo, katipan at kasama

17

Manggagawa ang tatay ko at manggagawa din ako, lumaki ako sa lugar na ang mga kapit-bahay ko ay puro mga manggagawa. Dati pangarap ko’ng maging labor lider, maging unyonista na tulad ng tatay ko. Manggagawa mga taong pinalalakas ang katawan dahil ito ang kanilang tanging puhunan. Katawan, dugo at pawis ito ang kailangan dahil wala silang ibang masasandalan. Mga isang-kahig at isang-tuka at mga alipin ng gutom at pangangailangan, mga modernong alipin. Mga factory workers, bodegero, baradero, construction workers, OFW, mga sekyu, mekaniko, latero, karpintero, katulong, hardinero, kubetero, tsuper, kargador, estibador – lahat sila mga manggagawa. Gumagawa araw at gabi kapalit ng maliit na kita, hindi sapat na benipesyo at walang dangal sa harap ng among kapitalista. Mga inuupasala at pinagsasamantalahan, mga gatasan na laging tinatampalasan ng mga walanghiya at mga tampalasan. Manggagawa na walang dangal na laging busabos ng mga mayayaman at makapangyarihan kailan mo kaya makikita ang araw ng iyong katubusan? May mga dambuhalang mahilig kumain ng laman mga halimaw na walang kabusugan, mga bampira na sinasaid ang dugo ng biktimang walang kalaban-laban. Ganyan ang mga kapitalistang ating pinaglilingkuran. Mga walang pakialam sa buhay ng iba ang mahalaga sa kanila ay ang kumita ng limpak-limpak na pakinabang. Mga kapwa manggagawa may araw din na tayo ay lalaya. 'Wag mainip sapagkat nakatunghay ang kasaysayan ang batas nito ang magsasabi kung kelan tayo lalaya sa tanikala ng mga mapang-aping panukala.

0

Nov 30, 2017

Nov 30, 2017 at 8:15 PM UTC

makabagongmakata69

MANGGAGAWA

Manggagawa ang tatay ko at manggagawa din ako, lumaki ako sa lugar na ang mga kapit-bahay ko ay puro mga manggagawa. Dati pangarap ko’ng maging labor lider, maging unyonista na tulad ng tatay ko. Manggagawa mga taong pinalalakas ang katawan dahil ito ang kanilang tanging puhunan. Katawan, dugo at pawis ito ang kailangan dahil wala silang ibang masasandalan. Mga isang-kahig at isang-tuka at mga alipin ng gutom at pangangailangan, mga modernong alipin. Mga factory workers, bodegero, baradero, construction workers, OFW, mga sekyu, mekaniko, latero, karpintero, katulong, hardinero, kubetero, tsuper, kargador, estibador – lahat sila mga manggagawa. Gumagawa araw at gabi kapalit ng maliit na kita, hindi sapat na benipesyo at walang dangal sa harap ng among kapitalista. Mga inuupasala at pinagsasamantalahan, mga gatasan na laging tinatampalasan ng mga walanghiya at mga tampalasan. Manggagawa na walang dangal na laging busabos ng mga mayayaman at makapangyarihan kailan mo kaya makikita ang araw ng iyong katubusan? May mga dambuhalang mahilig kumain ng laman mga halimaw na walang kabusugan, mga bampira na sinasaid ang dugo ng biktimang walang kalaban-laban. Ganyan ang mga kapitalistang ating pinaglilingkuran. Mga walang pakialam sa buhay ng iba ang mahalaga sa kanila ay ang kumita ng limpak-limpak na pakinabang. Mga kapwa manggagawa may araw din na tayo ay lalaya. 'Wag mainip sapagkat nakatunghay ang kasaysayan ang batas nito ang magsasabi kung kelan tayo lalaya sa tanikala ng mga mapang-aping panukala.

4

sa isang minsan naglaro ang tadhana, pinagtagpo ang mga mata ng dalawang uhaw sa kahulugan sa isang minsan nagsimula ang tagu-taguan, mga salitang walang kahulugang sinasambit ng mga labing mapagpanggap, sa isang minsan nagdikit ang mga labi, pilit itinago ang init na nadama ngunit mga ngiti natin ang nagsasabi sa isang minsan maipapakita natin sa lahat na nandito tayo para sa isa’t-isa at di na kailangan pang matakot sa panghuhusga sa isang minsan, kailangan nating maniwala sa pagdating ng oras at tadhana, magkasamang lalaya, sa isang minsan masasambit rin natin ang ating pagsinta, sa isang sulyap na walang takot, walang alinlangan, sa isang minsan ang minsan ay magiging walang hanggan, panghabang-buhay, kahit saan, kahit kailan, kahit anong oras sa isang minsan darating rin na magtutugma ang tadhana kaya’t makontento muna tayo sa mga nakaw na sandali, sa isang minsan magtatagpo ang ating mga mata at ngiti kahit na walang kahulugan, kahit na tayo’y nasasaktan, sa isang minsan tayo ay nagkatagpo at nagmahalan, kahit alam nating tayo ay sawi, sa pag-ibig nating tulad ng ulan sa isang minsan

0

Nov 4, 2019

Nov 4, 2019 at 7:09 PM UTC

michaelCSH

sa isang minsan

sa isang minsan naglaro ang tadhana, pinagtagpo ang mga mata ng dalawang uhaw sa kahulugan sa isang minsan nagsimula ang tagu-taguan, mga salitang walang kahulugang sinasambit ng mga labing mapagpanggap, sa isang minsan nagdikit ang mga labi, pilit itinago ang init na nadama ngunit mga ngiti natin ang nagsasabi sa isang minsan maipapakita natin sa lahat na nandito tayo para sa isa’t-isa at di na kailangan pang matakot sa panghuhusga sa isang minsan, kailangan nating maniwala sa pagdating ng oras at tadhana, magkasamang lalaya, sa isang minsan masasambit rin natin ang ating pagsinta, sa isang sulyap na walang takot, walang alinlangan, sa isang minsan ang minsan ay magiging walang hanggan, panghabang-buhay, kahit saan, kahit kailan, kahit anong oras sa isang minsan darating rin na magtutugma ang tadhana kaya’t makontento muna tayo sa mga nakaw na sandali, sa isang minsan magtatagpo ang ating mga mata at ngiti kahit na walang kahulugan, kahit na tayo’y nasasaktan, sa isang minsan tayo ay nagkatagpo at nagmahalan, kahit alam nating tayo ay sawi, sa pag-ibig nating tulad ng ulan sa isang minsan

42

nasa mata ng tumitingin Meron ang Kagandahan, tulad baga ng maingay na musika sa pandinig nilang tulog - mantika, nangangamoy na ang sulo ng apoy Halimuyak pa rin meron ang Simoy, tila ba malabong bahain ng pag-asa Sila na nasa Seguridad ang panlasa kagat - labi man ang pagtiim - bagang habang iniinda ng kalingkingan ang matimbang na tawag ng inang - kalikasan animoy gantimpalang maitituring ang abot - kamay na pangarap sa pahalang na ilog ng kaulapan na may samut - saring pasaring... dinaramdam ng katauhan ang bawat hangaring Huwag masaktan ang puso kahit ni- ang mga kalamnan Ngunit sadyang nangyayari ang hawi ng kabiglaanan,, Mga balya at salya ng pagsibol ang huwad na kasinongalungan at ang patotot ng katotohanan... bilang Isang mamamayan ng pagsubaybay doon sa mga tulak ng tugma sunog-bahay kahahantongan ng maling bitaw sa batong hawak para sa sungka, Bilang ng mga nilalang kapwa paikot-ikot lamang na tila ba kumpol ng mga balahibong-pusa na tinayoan Umakyat sa leeg ang dagang dati - rati ay nasa dibdib... Maibulalas lamang ang silakbo at simbuyo na kay - tigib. Bilang na pala ang oras at sadyang di namalayan sa LibLib, Magwawakas na pala ang isa- dalawa tatlong pag - iigib sa balong malalim na may apat - lima anim na pakikipag - anib Nalagot ang lubid , nahulog ang sisidlan ng tubig... at natinik sa paglukso ng pag - ibig yaong pawang mga nakayapak Ngunit babangon sa tuwing madarapa ang siyang naiwan na balak Ganyan po ang aral ng Liwanag sa dilim Gabayan ang hangal sa aninag ng lilim ! ika - P i T o .. ika - Walo Hipan lang ang siLbato, bundok man o sa ibayo Siyaman na ulap ay TanTo, Lalaya din ang pangsampo Magtatagumpay ang bunso !!! DahiL ako ang nagsulat nito MarahiL nabatid mo na ang pulso Biyaya ng MaykapaL wag i- abuso Kung tinamaan Ka man ng bagyo Kalimutan ang Tampo at Siphayo

0

Dec 31, 2022

Dec 31, 2022 at 2:35 PM UTC

TanglawatPanglaw

pito

nasa mata ng tumitingin Meron ang Kagandahan, tulad baga ng maingay na musika sa pandinig nilang tulog - mantika, nangangamoy na ang sulo ng apoy Halimuyak pa rin meron ang Simoy, tila ba malabong bahain ng pag-asa Sila na nasa Seguridad ang panlasa kagat - labi man ang pagtiim - bagang habang iniinda ng kalingkingan ang matimbang na tawag ng inang - kalikasan animoy gantimpalang maitituring ang abot - kamay na pangarap sa pahalang na ilog ng kaulapan na may samut - saring pasaring... dinaramdam ng katauhan ang bawat hangaring Huwag masaktan ang puso kahit ni- ang mga kalamnan Ngunit sadyang nangyayari ang hawi ng kabiglaanan,, Mga balya at salya ng pagsibol ang huwad na kasinongalungan at ang patotot ng katotohanan... bilang Isang mamamayan ng pagsubaybay doon sa mga tulak ng tugma sunog-bahay kahahantongan ng maling bitaw sa batong hawak para sa sungka, Bilang ng mga nilalang kapwa paikot-ikot lamang na tila ba kumpol ng mga balahibong-pusa na tinayoan Umakyat sa leeg ang dagang dati - rati ay nasa dibdib... Maibulalas lamang ang silakbo at simbuyo na kay - tigib. Bilang na pala ang oras at sadyang di namalayan sa LibLib, Magwawakas na pala ang isa- dalawa tatlong pag - iigib sa balong malalim na may apat - lima anim na pakikipag - anib Nalagot ang lubid , nahulog ang sisidlan ng tubig... at natinik sa paglukso ng pag - ibig yaong pawang mga nakayapak Ngunit babangon sa tuwing madarapa ang siyang naiwan na balak Ganyan po ang aral ng Liwanag sa dilim Gabayan ang hangal sa aninag ng lilim ! ika - P i T o .. ika - Walo Hipan lang ang siLbato, bundok man o sa ibayo Siyaman na ulap ay TanTo, Lalaya din ang pangsampo Magtatagumpay ang bunso !!! DahiL ako ang nagsulat nito MarahiL nabatid mo na ang pulso Biyaya ng MaykapaL wag i- abuso Kung tinamaan Ka man ng bagyo Kalimutan ang Tampo at Siphayo

41

Isisigaw nang pasukdol ang pangalan-hirang Lalaya na kasabay ng paglisan Dadalhin ang mga kinikimkim Mahapding man parating bukambibig Sumisingaw nang matamis Kahapong ligaya ngayon lumiligalig Nalimbag ang pangyayaring ayaw mawaglit Sana masaya sa piling ng iba Kahit naririto na inaalala pa May saliw ang bawat salita nang ginugunita ang yaong nakalipas na Tukso ba na para kabigin Bakit parang bitag na inihain Sana'y habso ang pagkakabigkis Sa paghayo tungo sa paraiso Iiwan nang may pagkabahala Sana sa eklipse na magaganap Mag iiba ang daan bukas At di muna aalis pa Hihintayin sa pintuan ng wakas Kung saan ang mga bagay bagay ay may kanya kanyang lunas Kung nararamdaman ay di na maibsan Tatanggapin nang pagkagiliw Kahit ililibing nang di naagnas

0

Sep 14, 2019

Sep 14, 2019 at 1:55 AM UTC

haringibon

Ang Buhay sa Takipsilim #79

Isisigaw nang pasukdol ang pangalan-hirang Lalaya na kasabay ng paglisan Dadalhin ang mga kinikimkim Mahapding man parating bukambibig Sumisingaw nang matamis Kahapong ligaya ngayon lumiligalig Nalimbag ang pangyayaring ayaw mawaglit Sana masaya sa piling ng iba Kahit naririto na inaalala pa May saliw ang bawat salita nang ginugunita ang yaong nakalipas na Tukso ba na para kabigin Bakit parang bitag na inihain Sana'y habso ang pagkakabigkis Sa paghayo tungo sa paraiso Iiwan nang may pagkabahala Sana sa eklipse na magaganap Mag iiba ang daan bukas At di muna aalis pa Hihintayin sa pintuan ng wakas Kung saan ang mga bagay bagay ay may kanya kanyang lunas Kung nararamdaman ay di na maibsan Tatanggapin nang pagkagiliw Kahit ililibing nang di naagnas

23

Minsan, parang ang haba ng araw kapag inaantay mo itong lumipas nang wala ng kirot. Isang linggong haba. Nakakapagod pala talaga. Nakakapagod mag-umpisa. 'Yung hahakbang ka nalang paharap, ang tinig, yapos, at bawat pagsulyap pa rin ang makapagpapahakbang sa'yo pabalik. Kahit wala na. Tapos susubok na humakbang muli. Paharap. Kahit bawat yapak, pumapatak ang luha sa paanan **** pagód na't namimitig. Babalik. At masusugatan nang minsan pa. Bitaw ka na. Ibigay mo sa Kanya. Ang mga bubog sa pagód **** puso na sumusugat sa bawat pagyapak ay dadamputin Niya nang walang pag-a-alinlangan, dahil una na Siyang nasugatan. Bitaw ka na. May paghilom sa paglaya. At sa paglaya ka papayapa. Tahan na. Lalaya ka. Lalaya ka dahil pinalaya ka na. Isang hakbang pa ulit. Sa Kanya lang ang tingin. Hindi ka pa man lumalapit, handa na Siyang yumakap. Takbo ka papalapit. Hayaan **** buuin ka Niyang muli.

0

Feb 4, 2024

Feb 4, 2024 at 12:07 AM UTC

rhythmsofraine

Kumusta ka?

Minsan, parang ang haba ng araw kapag inaantay mo itong lumipas nang wala ng kirot. Isang linggong haba. Nakakapagod pala talaga. Nakakapagod mag-umpisa. 'Yung hahakbang ka nalang paharap, ang tinig, yapos, at bawat pagsulyap pa rin ang makapagpapahakbang sa'yo pabalik. Kahit wala na. Tapos susubok na humakbang muli. Paharap. Kahit bawat yapak, pumapatak ang luha sa paanan **** pagód na't namimitig. Babalik. At masusugatan nang minsan pa. Bitaw ka na. Ibigay mo sa Kanya. Ang mga bubog sa pagód **** puso na sumusugat sa bawat pagyapak ay dadamputin Niya nang walang pag-a-alinlangan, dahil una na Siyang nasugatan. Bitaw ka na. May paghilom sa paglaya. At sa paglaya ka papayapa. Tahan na. Lalaya ka. Lalaya ka dahil pinalaya ka na. Isang hakbang pa ulit. Sa Kanya lang ang tingin. Hindi ka pa man lumalapit, handa na Siyang yumakap. Takbo ka papalapit. Hayaan **** buuin ka Niyang muli.

11