"ipag" poems - Hello Poetry

“Binibini” Para sakanya na nalubhasa Sa pagibig sakanya ay nilathala Tila awit at tula na isinulat sa prosa Nais ng binibini ibahagi sinta Ngunit mas nabighani ka sa babaeng dinaan sa ganda Hindi sa pagibig na kaniyang isinulat pa sa pamamagitan ng kanta at tula Para sa binibining sinugatan ng patalim Hayaan **** humilom ang sakit at pighati Mahalin mo ang sarili at hayaang tahiin ang sugat na malalim kahit na mahapdi Para sa binibini’ Patawarin mo na ang sarili Sa nakaraang tinatakbuhan mo lagi Para sa binibining napaka ganda ng ngiti Hayaan **** yakapin ka ng ginoong binigay sayo ang tala at langit At ang halaga na sayo ipinagkait Ang tunay na ginoo ay darating Katulad ng sinta ni maria clara’y makakamit Hayaan mo na sila at pusoy patahanin Isara ang mga mata sa mga taong Hindi kayang manindigan sakanilang salitang tila isang papel na punit punit Binibini ikaw nay magpahinga Hayaan **** maramdaman ang pagiging prinsesa Dahil hindi ka sundalo upang ipag laban Ang isang duwag na ginoo Na nag tatago pa sa saya ng kanyang ina Magpatuloy ka sa kanta at tula May isang nag bubukod tanging ginoo ang sisilip sayong halaga Makakakita at dinig sa ritmo ng kantang tinutugtog at inaawit ng may magandang himig at tugma At siya ang mag sisilbing gamot Sa mahapding sugat na dulot ng maling pag ibig na ibinigay ng ginoong hanggang salita Ginoo ni maria clara , ikaw sanay bumalik. Nakalimutan ka na ng kabataan ginagalawan Ng hinirasiyong mapang akit Ang mga maria clara ngayon Ay umiiyak dahil sa paglisan ng ginoong Tunay , at siyang nag iisang nagpaka lalaki sa mundong puno ng batang pag iisip.

0

Feb 22, 2020

Feb 22, 2020 at 12:43 AM UTC

Mave

“Binibini”

“Binibini” Para sakanya na nalubhasa Sa pagibig sakanya ay nilathala Tila awit at tula na isinulat sa prosa Nais ng binibini ibahagi sinta Ngunit mas nabighani ka sa babaeng dinaan sa ganda Hindi sa pagibig na kaniyang isinulat pa sa pamamagitan ng kanta at tula Para sa binibining sinugatan ng patalim Hayaan **** humilom ang sakit at pighati Mahalin mo ang sarili at hayaang tahiin ang sugat na malalim kahit na mahapdi Para sa binibini’ Patawarin mo na ang sarili Sa nakaraang tinatakbuhan mo lagi Para sa binibining napaka ganda ng ngiti Hayaan **** yakapin ka ng ginoong binigay sayo ang tala at langit At ang halaga na sayo ipinagkait Ang tunay na ginoo ay darating Katulad ng sinta ni maria clara’y makakamit Hayaan mo na sila at pusoy patahanin Isara ang mga mata sa mga taong Hindi kayang manindigan sakanilang salitang tila isang papel na punit punit Binibini ikaw nay magpahinga Hayaan **** maramdaman ang pagiging prinsesa Dahil hindi ka sundalo upang ipag laban Ang isang duwag na ginoo Na nag tatago pa sa saya ng kanyang ina Magpatuloy ka sa kanta at tula May isang nag bubukod tanging ginoo ang sisilip sayong halaga Makakakita at dinig sa ritmo ng kantang tinutugtog at inaawit ng may magandang himig at tugma At siya ang mag sisilbing gamot Sa mahapding sugat na dulot ng maling pag ibig na ibinigay ng ginoong hanggang salita Ginoo ni maria clara , ikaw sanay bumalik. Nakalimutan ka na ng kabataan ginagalawan Ng hinirasiyong mapang akit Ang mga maria clara ngayon Ay umiiyak dahil sa paglisan ng ginoong Tunay , at siyang nag iisang nagpaka lalaki sa mundong puno ng batang pag iisip.

37

Naging ganito ako dahil sayo Dahil nandyan ka para mahalin ang buo kong pagkatao Tanging kasiyahan ang naramdaman ko Ikaw na laging sinisigaw ng puso Laging nandiyan para iparamdam ang kahalagahan ko Naging ganito ako dahil sayo Dahil ang lahat sa akin ay iyong iyo Sa lahat ay lumaban ako Pagmamahalan natin ay pinaglaban ko Pag iibigan ay inalagaan ng husto Naging ganito ako dahil sayo Dahil sa mga mata mo Mga mata na iba na ang titig sa mga mata ko Mga kamay na lumuluwag ang hawak sa mga kamay ko Mga labi na hindi na ang binabanggit ang pangalan ko Naging ganito ako dahil sayo Dahil sa iyong pagsuko Ganoon ba kahirap na ipag laban ako? Ganoon ba kadaling saktan ang puso? Ganoon ba kahirap na pumasok sa iyong mundo? Naging ganito ako dahil sayo Winasak ko ang sarili ko Tulad ng pagwasak mo sa aking puso Bakit ba ikaw pa ang minahal ko? Bwisit na kupido, palapak na pana't palaso Naging ganito ako dahil sayo Oo, ikaw na walang ginawa kung hindi saktan ako Ikaw na madaling sumuko Ikaw na hindi kayang panindigan ang mga pangako Ikaw na may pag ibig na mabilis maglaho

0

Oct 12, 2016

Oct 12, 2016 at 6:31 AM UTC

Snow

Naging ganito ako

Naging ganito ako dahil sayo Dahil nandyan ka para mahalin ang buo kong pagkatao Tanging kasiyahan ang naramdaman ko Ikaw na laging sinisigaw ng puso Laging nandiyan para iparamdam ang kahalagahan ko Naging ganito ako dahil sayo Dahil ang lahat sa akin ay iyong iyo Sa lahat ay lumaban ako Pagmamahalan natin ay pinaglaban ko Pag iibigan ay inalagaan ng husto Naging ganito ako dahil sayo Dahil sa mga mata mo Mga mata na iba na ang titig sa mga mata ko Mga kamay na lumuluwag ang hawak sa mga kamay ko Mga labi na hindi na ang binabanggit ang pangalan ko Naging ganito ako dahil sayo Dahil sa iyong pagsuko Ganoon ba kahirap na ipag laban ako? Ganoon ba kadaling saktan ang puso? Ganoon ba kahirap na pumasok sa iyong mundo? Naging ganito ako dahil sayo Winasak ko ang sarili ko Tulad ng pagwasak mo sa aking puso Bakit ba ikaw pa ang minahal ko? Bwisit na kupido, palapak na pana't palaso Naging ganito ako dahil sayo Oo, ikaw na walang ginawa kung hindi saktan ako Ikaw na madaling sumuko Ikaw na hindi kayang panindigan ang mga pangako Ikaw na may pag ibig na mabilis maglaho

30

Kung bibigyan ba kita ng tsokolate at bulaklak, sasagutin mo ba ako? Kung gagawin ko lahat ng ipag-uutos mo, maririnig ko na ba ang iyong 'Oo'? Kung magsusulat ba ako ng 'love letter' para sayo, tatanggapin mo na ba ako? Kung yayain ba kitang lumabas araw-araw, magugustuhan mo ba ako? Kung luluhod ako sa harapan mo, sasabihin mo na ba sa akin ang nararamdaman mo? Kung mamamanhikan ako sa bahay ninyo, papayagan ba ako ng magulang mo? Kung liligawan ko ba ang nanay at tatay mo, may pag-asa ba ako? Kung isisigaw ko sa buong mundong mahal kita, lalabas na ba sa bibig mo ang salitang 'I Love You'.

0

Feb 5, 2016

Feb 5, 2016 at 11:36 AM UTC

eugene

Ang iyong 'OO'

Kung bibigyan ba kita ng tsokolate at bulaklak, sasagutin mo ba ako? Kung gagawin ko lahat ng ipag-uutos mo, maririnig ko na ba ang iyong 'Oo'? Kung magsusulat ba ako ng 'love letter' para sayo, tatanggapin mo na ba ako? Kung yayain ba kitang lumabas araw-araw, magugustuhan mo ba ako? Kung luluhod ako sa harapan mo, sasabihin mo na ba sa akin ang nararamdaman mo? Kung mamamanhikan ako sa bahay ninyo, papayagan ba ako ng magulang mo? Kung liligawan ko ba ang nanay at tatay mo, may pag-asa ba ako? Kung isisigaw ko sa buong mundong mahal kita, lalabas na ba sa bibig mo ang salitang 'I Love You'.

8

061217 Hayaan **** makisabay ang iyong kagaanan sa himpapawid Nang ang bawat hibla'y makatikim ng tagumpay. Pagkat ang iyong baluti'y sagisag ng pagkakaisa At ika'y titingalain sa iyong pagliyad Patungo sa pinakataas-taasang bughaw naming kalangitan. Balutin mo ng dunong ang moog na salinlahi At ika'y gumayak Kasabay ng pagkurap ng haring araw. Wag **** itikom ang panaghoy sa katotohanan Habang ang bulong mo noo'y Maging hayag na sa pitong libong pinagmanahan At maraang mapagyaman ang Perlas ng Silanganan. Ipag-isa mo ang tatlong bituing ipinaglihis ng kadiliman Hindi bilang isang taksil sa lipunang mapanghasik ng lagim. Igapos mo ang kabuuan na tila isang dalisay na karagatan At iyong tabunan ang mga patak ng dugo Sa tigang at umaalingasaw na sistema ng bayan. Sa iyong lubid, kami'y kakapit Habang ang himagsika'y sing-bagsik ng leong May matalim na pangil sa pakikipaglaban. Ang kamandag mo'y tagos sa puso't kaluluwa, Dugtong sa bituka ng kasaysayang may bantog na pag-alala. At sa bawat pintig at pag-indayog ng iyong himig, Ang lahat ay magpakumbaba. Gisingin mo ang diwang nahimbing sa kababalaghan Siyang dulot ng sakim na mekanismo't maitim na pamamaraan. Lapag sa puso at sa sahig ay papagpag ng paninindigan Taas-noo ang aming pagpapatirapa para sa nag-iisang sandigan. Ikaw ang bakas ng aming pinagmulan, Ang ugat ng lakas, dunong at prinsipyo Ng mga supling mo, o Inang Bayan.

0

Jun 13, 2017

Jun 13, 2017 at 8:50 AM UTC

psalmiseta

Ipinag-isang Tatlong mga Bituin

061217 Hayaan **** makisabay ang iyong kagaanan sa himpapawid Nang ang bawat hibla'y makatikim ng tagumpay. Pagkat ang iyong baluti'y sagisag ng pagkakaisa At ika'y titingalain sa iyong pagliyad Patungo sa pinakataas-taasang bughaw naming kalangitan. Balutin mo ng dunong ang moog na salinlahi At ika'y gumayak Kasabay ng pagkurap ng haring araw. Wag **** itikom ang panaghoy sa katotohanan Habang ang bulong mo noo'y Maging hayag na sa pitong libong pinagmanahan At maraang mapagyaman ang Perlas ng Silanganan. Ipag-isa mo ang tatlong bituing ipinaglihis ng kadiliman Hindi bilang isang taksil sa lipunang mapanghasik ng lagim. Igapos mo ang kabuuan na tila isang dalisay na karagatan At iyong tabunan ang mga patak ng dugo Sa tigang at umaalingasaw na sistema ng bayan. Sa iyong lubid, kami'y kakapit Habang ang himagsika'y sing-bagsik ng leong May matalim na pangil sa pakikipaglaban. Ang kamandag mo'y tagos sa puso't kaluluwa, Dugtong sa bituka ng kasaysayang may bantog na pag-alala. At sa bawat pintig at pag-indayog ng iyong himig, Ang lahat ay magpakumbaba. Gisingin mo ang diwang nahimbing sa kababalaghan Siyang dulot ng sakim na mekanismo't maitim na pamamaraan. Lapag sa puso at sa sahig ay papagpag ng paninindigan Taas-noo ang aming pagpapatirapa para sa nag-iisang sandigan. Ikaw ang bakas ng aming pinagmulan, Ang ugat ng lakas, dunong at prinsipyo Ng mga supling mo, o Inang Bayan.

32

Malakas ang bugso ng hangin Bunsod ng pangangailangan Bumubuhos ang ulan ng pananagutan Daluyong, sunud-sunod ang hagupit Mabuti pa ang kabuting mamunso Magkakambal lamang karaniwan kung sumibol Ngunit anong kalupitan mayroon ang kapalaran? Di na nga makaahon sa dagat ng kahirapan Ilulubog na naman ng alon ng kamalasan Bibilangin bang muli ang galos ng panghihinayang Tatapalan na lamang muli ang sugat ng puso Ng dahon ng ikmo ng kapaitan at binulungan ng orasyon ng sama ng loob Bigo pa rin sa paghihintay ng kayamanang mailap Litanya ng kabiguan: Pagkawala ng mga ari-arian.......... Pagka-ilit ng lupa at tahanan.......... Pagkaulila sa magulang.......... Pagkasangla ng kinabukasan.......... Sakuna.......... Tila mga butil ng rosaryo Walang hanggang pagtitiis Bukas darating ang maniningil – ng hinuhulugang 5-6 Nakasangla pa rin ang ATM sa ‘Lend Bank’ – di na matubos-tubos Tinawag na lahat ng santo at santang maaaring utangan Ng panustos na biyaya – GSIS Loan, ipanalangin mo po kami Provident Fund Loan, kaawaan mo po kami Kooperatibang Malapit, maawa ka sa amin Bumbay sa palengke, ipag-adya mo po kami Kubrador ng huweteng, patayain mo po kami Lotto, GrandLotto, MegaLotto, SuperLotto, UltraLotto, patamain mo po kami BIR, patawarin mo po kami Presyo ng langis, kahabagan mo po kami Lahat ng ito’y isinasamo namin Dahil lahat na yata ng kahirapa’y nasa AMEN.

0

Sep 12, 2017

Sep 12, 2017 at 5:08 AM UTC

JunLit

Para sa Kaibigan Kong Binabagyo

Malakas ang bugso ng hangin Bunsod ng pangangailangan Bumubuhos ang ulan ng pananagutan Daluyong, sunud-sunod ang hagupit Mabuti pa ang kabuting mamunso Magkakambal lamang karaniwan kung sumibol Ngunit anong kalupitan mayroon ang kapalaran? Di na nga makaahon sa dagat ng kahirapan Ilulubog na naman ng alon ng kamalasan Bibilangin bang muli ang galos ng panghihinayang Tatapalan na lamang muli ang sugat ng puso Ng dahon ng ikmo ng kapaitan at binulungan ng orasyon ng sama ng loob Bigo pa rin sa paghihintay ng kayamanang mailap Litanya ng kabiguan: Pagkawala ng mga ari-arian.......... Pagka-ilit ng lupa at tahanan.......... Pagkaulila sa magulang.......... Pagkasangla ng kinabukasan.......... Sakuna.......... Tila mga butil ng rosaryo Walang hanggang pagtitiis Bukas darating ang maniningil – ng hinuhulugang 5-6 Nakasangla pa rin ang ATM sa ‘Lend Bank’ – di na matubos-tubos Tinawag na lahat ng santo at santang maaaring utangan Ng panustos na biyaya – GSIS Loan, ipanalangin mo po kami Provident Fund Loan, kaawaan mo po kami Kooperatibang Malapit, maawa ka sa amin Bumbay sa palengke, ipag-adya mo po kami Kubrador ng huweteng, patayain mo po kami Lotto, GrandLotto, MegaLotto, SuperLotto, UltraLotto, patamain mo po kami BIR, patawarin mo po kami Presyo ng langis, kahabagan mo po kami Lahat ng ito’y isinasamo namin Dahil lahat na yata ng kahirapa’y nasa AMEN.

37

tanda mo pa ba ang araw araw na tayo ay magkasama At nag sisimula palang sa umpisa Yun yung araw na sa akin ay nagpasaya yun ung araw na binigyan moko ng isang halik di ko makakalimutan sa aking paglaki Tanda mo ba ung araw na pinunasan ko ang mga luha sa iyong mata At sinabi mo sakin na ayaw mo na di kita iniwan dahil mahal kita sinabi ko sayo nun na sa bawat araw na dadaan Di ko na kakalimutan ang nagdaan at ipag papatuloy natin ang pagmamahalan ang sakit man isipin alam ko na di kana babalik sa dati Kung pano tayo nangako sa isat isa na walang babaguhin Tinanong ko ang sarili san nga ba ako nagkamali san ba ako o pano bako nag kulang sa bawat sandali binalikan ko ang nakaraan Ngunit nakita ko lamang ang mga aalaala na masasaya na kapiling ka Akala ko maalala ko lamang ang mga pag aaway natin at di pag kakaunawaan sa ganitong sandali Nagkamali pala ako maalala ko lang mga panahon na saakin ka masaya unti unti ako dinudurog ng mga alaala Na ikaw ang kasama pinipilit kong tanggalin ang mga nakaraan sa akin puso Pero ang sakit pala Isang araw mumulat ako na magaling nako Na alam kong handa na ko Gumawa ulit ng isang alaala Napatwad kana sa muli nating pag kikita alam kong masaya kana at masaya na din ako sa iba kung magkaroon ulit ng pagmamahalan hindi ko na uulitin itama ang lahat para sakin sapat na ang aking nagawa na kalimutan ang mga sandaling kasama ka dahil isa na lamang tong pahina ng libro na hindi na ulit pdeng itama pa at higit sa lahat di pdeng gayahin ng iba

0

Oct 30, 2016

Oct 30, 2016 at 6:01 AM UTC

jeramie-paul-quiman

masakit na alaala

tanda mo pa ba ang araw araw na tayo ay magkasama At nag sisimula palang sa umpisa Yun yung araw na sa akin ay nagpasaya yun ung araw na binigyan moko ng isang halik di ko makakalimutan sa aking paglaki Tanda mo ba ung araw na pinunasan ko ang mga luha sa iyong mata At sinabi mo sakin na ayaw mo na di kita iniwan dahil mahal kita sinabi ko sayo nun na sa bawat araw na dadaan Di ko na kakalimutan ang nagdaan at ipag papatuloy natin ang pagmamahalan ang sakit man isipin alam ko na di kana babalik sa dati Kung pano tayo nangako sa isat isa na walang babaguhin Tinanong ko ang sarili san nga ba ako nagkamali san ba ako o pano bako nag kulang sa bawat sandali binalikan ko ang nakaraan Ngunit nakita ko lamang ang mga aalaala na masasaya na kapiling ka Akala ko maalala ko lamang ang mga pag aaway natin at di pag kakaunawaan sa ganitong sandali Nagkamali pala ako maalala ko lang mga panahon na saakin ka masaya unti unti ako dinudurog ng mga alaala Na ikaw ang kasama pinipilit kong tanggalin ang mga nakaraan sa akin puso Pero ang sakit pala Isang araw mumulat ako na magaling nako Na alam kong handa na ko Gumawa ulit ng isang alaala Napatwad kana sa muli nating pag kikita alam kong masaya kana at masaya na din ako sa iba kung magkaroon ulit ng pagmamahalan hindi ko na uulitin itama ang lahat para sakin sapat na ang aking nagawa na kalimutan ang mga sandaling kasama ka dahil isa na lamang tong pahina ng libro na hindi na ulit pdeng itama pa at higit sa lahat di pdeng gayahin ng iba

35

Nais kong simulan pagka't di ko matanto bakit nagiging tuluyan kang laman ng aking diwa at isipan. Sinubukang ibaling sa ibang bagay, ngunit bakit tila ikaw ay kumakaway na halos di ako mapalagay. Paniniwalaan kaya kung malaman mo na tila nakaguhit ang iyong ngiti, na di ko alam kung paano wariin sa aking sarili. Sa pag-lalim nga din nitong gabi, sa apat ng sulok napapamuni muni. Wari ko'y may tawag ang damdamin at tila may napili. Hinahamon ko ang aking puso dahil pag-kakatanto ko'y may nakapunlang butil ng pag-suyo. Ipag-paumanhin ang aking panulat, dahil ang katotohana'y di ko alam ang wastong pamamaraan kung ano o paano ba ang dapat. Marapatin nga sana ng kalangitan, isinusuko sa ilalim ng sansinukob na bihagin ng buwan at mga bituin ang pag-sinta; na sa bawat pag-kutitap nila ay maipamasid ang kinang at taglay ng wagas ng aking paghanga

0

Feb 28, 2020

Feb 28, 2020 at 1:59 AM UTC

jon-jubail-b-aquino

Wagas ng Aking Paghanga

Nais kong simulan pagka't di ko matanto bakit nagiging tuluyan kang laman ng aking diwa at isipan. Sinubukang ibaling sa ibang bagay, ngunit bakit tila ikaw ay kumakaway na halos di ako mapalagay. Paniniwalaan kaya kung malaman mo na tila nakaguhit ang iyong ngiti, na di ko alam kung paano wariin sa aking sarili. Sa pag-lalim nga din nitong gabi, sa apat ng sulok napapamuni muni. Wari ko'y may tawag ang damdamin at tila may napili. Hinahamon ko ang aking puso dahil pag-kakatanto ko'y may nakapunlang butil ng pag-suyo. Ipag-paumanhin ang aking panulat, dahil ang katotohana'y di ko alam ang wastong pamamaraan kung ano o paano ba ang dapat. Marapatin nga sana ng kalangitan, isinusuko sa ilalim ng sansinukob na bihagin ng buwan at mga bituin ang pag-sinta; na sa bawat pag-kutitap nila ay maipamasid ang kinang at taglay ng wagas ng aking paghanga

43

Sinungaling ang mga manunulat. Mapanlinlang ang kanilang mga akda— Pinaniniwalang maayos lang ang lahat at walang dapat na ipag-alala, Nagpapanggap na tanggap na nila, Ang mapait na sinapit ng ugnayan niyong dalawa— Nagpapanggap na tanggap na nila, Dahil magaling silang magpaikot ng mga salita, At bihisan ng ibang kahulugan ang kanilang mga tugma; Mapanlinlang ang mga manunulat, Paniniwalain ka nilang tanggap na nila ang lahat, Na ayos lang kahit hindi sila ang piliin basta't masaya ka— Wag kang maniniwala sa kanila! Sinungaling sila! Mapagpanggap ang kanilang mga panulat; Masaya kahit nasa piling ka ng iba? Sino ba namang matutuwa 'pag ang bagay na pinapangarap mo ay hawak ng iba? Hindi gano'n kabilis magpalaya ng mga bagay na hindi pa nagiging sa'yo, Pano mo bibitawan kung hindi pa naman dumarampi sa mga palad mo? Kaya maniwala ka. Sinungaling sila. Hindi nila tanggap na hawak ka ng iba. Hindi sila mabilis magpalaya. At wala silang balak na palayain ang pag-ibig. Kahit nagkakasiya sila sa mga simpleng titig— Mga patagong ngiti at kilig Sa t'wing nariyan ka. Oo! Sinungaling sila. Pagkat sa likod ng mabulaklak na isinusulat nilang mga salita, Nakatago ang pusong humihiling, "Sana ako nalang siya".

0

Dec 4, 2019

Dec 4, 2019 at 10:24 PM UTC

ChameleonInk

#84

Sinungaling ang mga manunulat. Mapanlinlang ang kanilang mga akda— Pinaniniwalang maayos lang ang lahat at walang dapat na ipag-alala, Nagpapanggap na tanggap na nila, Ang mapait na sinapit ng ugnayan niyong dalawa— Nagpapanggap na tanggap na nila, Dahil magaling silang magpaikot ng mga salita, At bihisan ng ibang kahulugan ang kanilang mga tugma; Mapanlinlang ang mga manunulat, Paniniwalain ka nilang tanggap na nila ang lahat, Na ayos lang kahit hindi sila ang piliin basta't masaya ka— Wag kang maniniwala sa kanila! Sinungaling sila! Mapagpanggap ang kanilang mga panulat; Masaya kahit nasa piling ka ng iba? Sino ba namang matutuwa 'pag ang bagay na pinapangarap mo ay hawak ng iba? Hindi gano'n kabilis magpalaya ng mga bagay na hindi pa nagiging sa'yo, Pano mo bibitawan kung hindi pa naman dumarampi sa mga palad mo? Kaya maniwala ka. Sinungaling sila. Hindi nila tanggap na hawak ka ng iba. Hindi sila mabilis magpalaya. At wala silang balak na palayain ang pag-ibig. Kahit nagkakasiya sila sa mga simpleng titig— Mga patagong ngiti at kilig Sa t'wing nariyan ka. Oo! Sinungaling sila. Pagkat sa likod ng mabulaklak na isinusulat nilang mga salita, Nakatago ang pusong humihiling, "Sana ako nalang siya".

42

Ipag paumanhin mo kung natatawa ako, dati kasi isa akong pulubi, Haha! sige tawanan mo muna ang aking sinabi, Habang umiinom ng coke para magka enerhiya, Nakasandal ako sa pader habang nagbibilang ng barya, Isa, dalawa tatlo kelan magiging kuntento?, Sapagkat hindi naman talaga barya ang binibilang ko, Kundi ang bawat pag patak ng segundo, Isa, dalawa tatlo "may halaga pa ba sayo?", Yung oras niya ang nililimos ko noon, Ngunit nagbago na ngayon. Naalala ko pa tumaya ako noon sa lotto, Isa't pangalawang taya ngunit ako parin ay talo, Muli akong tumaya sa pangatlong beses at sabi ko "Huli na to", Sa di ko inaasahan tumama na nga talaga ako dito. Ang lotto ay simbolo lamang ng pag-ibig, Yan ang nais kong ipahiwatig, Sayo ako nanalo, Sayo wala akong talo. Yan ang nagbago ngayon. Kinalimutan ko na ang noon. Napaka swerte kong hindi ko na kailangan mamalimos, Ng oras at atensyong naghihikahos, Sapagkat nariyan kana at handang magbigay, Handang umintindi at handang mag alay, Mag-alay ng pag-ibig na walang kapantay, Walang pag aalinlangan at walang hinihintay, Na ano mang kapalit na sayo'y ibibigay. Marapatin mo akong sumandal muli, Hindi sa pader, kundi sa balikat mo kahit sa isang sandali, Upang maipadama ko sayo kung gaano ako ka saya, Isa, dalawa tatlo ikaw ay mahalaga, Marapatin mo akong sumandal sa iyong tabi, At sa muling pagbibilang ng aking mga labi, Isa, dalawa, tatlo, Sayo ay kuntento.

0

Jul 15, 2022

Jul 15, 2022 at 6:30 PM UTC

josephfloreta

PASANDAL

Ipag paumanhin mo kung natatawa ako, dati kasi isa akong pulubi, Haha! sige tawanan mo muna ang aking sinabi, Habang umiinom ng coke para magka enerhiya, Nakasandal ako sa pader habang nagbibilang ng barya, Isa, dalawa tatlo kelan magiging kuntento?, Sapagkat hindi naman talaga barya ang binibilang ko, Kundi ang bawat pag patak ng segundo, Isa, dalawa tatlo "may halaga pa ba sayo?", Yung oras niya ang nililimos ko noon, Ngunit nagbago na ngayon. Naalala ko pa tumaya ako noon sa lotto, Isa't pangalawang taya ngunit ako parin ay talo, Muli akong tumaya sa pangatlong beses at sabi ko "Huli na to", Sa di ko inaasahan tumama na nga talaga ako dito. Ang lotto ay simbolo lamang ng pag-ibig, Yan ang nais kong ipahiwatig, Sayo ako nanalo, Sayo wala akong talo. Yan ang nagbago ngayon. Kinalimutan ko na ang noon. Napaka swerte kong hindi ko na kailangan mamalimos, Ng oras at atensyong naghihikahos, Sapagkat nariyan kana at handang magbigay, Handang umintindi at handang mag alay, Mag-alay ng pag-ibig na walang kapantay, Walang pag aalinlangan at walang hinihintay, Na ano mang kapalit na sayo'y ibibigay. Marapatin mo akong sumandal muli, Hindi sa pader, kundi sa balikat mo kahit sa isang sandali, Upang maipadama ko sayo kung gaano ako ka saya, Isa, dalawa tatlo ikaw ay mahalaga, Marapatin mo akong sumandal sa iyong tabi, At sa muling pagbibilang ng aking mga labi, Isa, dalawa, tatlo, Sayo ay kuntento.

34

Di na kita mamahalin sinta Di ko kayang magawa na, Makita kita na masaya sa iba Na ang tanging hiling ko lang sana Na sana, di nalang tayo nagkakilala Hinding hindi ko kayang ipag hiling sa tala Na makita pa ang iyong mga mata Inaasam ko na lang Sana Ako'y maka limot na (read from bottom to top)

0

Aug 12, 2018

Aug 12, 2018 at 12:52 PM UTC

Ericjohn

Reverse poem

Di na kita mamahalin sinta Di ko kayang magawa na, Makita kita na masaya sa iba Na ang tanging hiling ko lang sana Na sana, di nalang tayo nagkakilala Hinding hindi ko kayang ipag hiling sa tala Na makita pa ang iyong mga mata Inaasam ko na lang Sana Ako'y maka limot na (read from bottom to top)

10

Kung hintayan ng langit ang huling saglit Huwag mo sana ipag-kait Na ika’y umakyat na sa langit Dahil ang pagmamahal sa lupa’y nakamit Kung ako man ay hintayin sa gitna Asahan mo na habang ako’y nasa mundo Ang pag-ibig ko’y buong-buo At hind kailanman nanghina Kung lahat ng bagahe’y iwan Sakaling ika’y aakyat na Huwag kang mag-alala Dahil ito’y sagot sa aking dinasalan Humantong ang buhay sa huling saglit Isa lamang ang aking dinggin Sa langit ako’y salubungin Mahal ko’y hindi ka na maghihintay muli

0

Jul 26, 2019

Jul 26, 2019 at 3:37 AM UTC

Lacuna

Hintayan ng Langit

Kung hintayan ng langit ang huling saglit Huwag mo sana ipag-kait Na ika’y umakyat na sa langit Dahil ang pagmamahal sa lupa’y nakamit Kung ako man ay hintayin sa gitna Asahan mo na habang ako’y nasa mundo Ang pag-ibig ko’y buong-buo At hind kailanman nanghina Kung lahat ng bagahe’y iwan Sakaling ika’y aakyat na Huwag kang mag-alala Dahil ito’y sagot sa aking dinasalan Humantong ang buhay sa huling saglit Isa lamang ang aking dinggin Sa langit ako’y salubungin Mahal ko’y hindi ka na maghihintay muli

16

Ngayong Nandito Kana Ilang beses nang nag-mahal at ilang beses nang nasaktan at umiyak ngunit patuloy na lumalaban sa sakit na pinag daanan kapalit ng kasiyahan Ang dami kong piniling mahalin ngunit ako lang ang nagka-mali hindi maipaliwanag ang sakit na aking pinag daanan sa mga taong ginusto kong mahalin Ngunit "NGAYONG NANDITO KANA" hindi maipaliwanag ang saya na aking nadarama hindi maipaliwanag yung saya na meron kana Ang sarap pala ng ganito ang sarap ipag-malaki ang sarap mahalin nung taong mahal ka den yung saya na ayaw mona matapos yung pag-mamahal na ngayon mo lang naramdaman yung ngiti na kailan man hindi mo naramdaman sa mga taong minahal mo Nag bago ang mundo ng mapasayo nawala lahat ng takot ko nawala yung pangamba ko na baka isang araw iwanan mo din ako nag bago ang ikot ng mundo yung sakit na naramdaman ko yung mga luha na pumatak mula sa mga mata ko Napalitan lahat ng saya at ngiti eto yung pangarap kona ngayon ay nangyayare na Laking pasasalamat mula sa may kapal dahil NGAYON NANDITO KANA salamat din sayo at ako ay minahal at pinag malaki mo. rm: Handog ko ang poetry na ito mula sa mga taong ilang beses nang nag-mahal at paulit ulit na nasasaktan. Hope you like this. 😊

0

Mar 12, 2023

Mar 12, 2023 at 12:52 PM UTC

Princeallival132923

ngayong nandito kana

Ngayong Nandito Kana Ilang beses nang nag-mahal at ilang beses nang nasaktan at umiyak ngunit patuloy na lumalaban sa sakit na pinag daanan kapalit ng kasiyahan Ang dami kong piniling mahalin ngunit ako lang ang nagka-mali hindi maipaliwanag ang sakit na aking pinag daanan sa mga taong ginusto kong mahalin Ngunit "NGAYONG NANDITO KANA" hindi maipaliwanag ang saya na aking nadarama hindi maipaliwanag yung saya na meron kana Ang sarap pala ng ganito ang sarap ipag-malaki ang sarap mahalin nung taong mahal ka den yung saya na ayaw mona matapos yung pag-mamahal na ngayon mo lang naramdaman yung ngiti na kailan man hindi mo naramdaman sa mga taong minahal mo Nag bago ang mundo ng mapasayo nawala lahat ng takot ko nawala yung pangamba ko na baka isang araw iwanan mo din ako nag bago ang ikot ng mundo yung sakit na naramdaman ko yung mga luha na pumatak mula sa mga mata ko Napalitan lahat ng saya at ngiti eto yung pangarap kona ngayon ay nangyayare na Laking pasasalamat mula sa may kapal dahil NGAYON NANDITO KANA salamat din sayo at ako ay minahal at pinag malaki mo. rm: Handog ko ang poetry na ito mula sa mga taong ilang beses nang nag-mahal at paulit ulit na nasasaktan. Hope you like this. 😊

39