"imbis" poems - Hello Poetry

Tagu-taguan, Maliwanag ang buwan Munti kong tula, Inyong pakinggan Ito'y patungkol Sa kabataan Na inaakalang Pag-asa ng bayan Wala sa likod, Wala sa harap Ano ang kabataan Sa hinaharap? Handa na ba kayong Malaman ang totoo? Pagbilang ng sampu, Malalaman na ninyo Isa, dalawa, tatlo "Tara, pre! Dota tayo!" Isa, dalawa, tatlo "Kyah, pa-like ng DP ko" Isa, dalawa, tatlo "Naka-hithit na ako" Isa, dalawa, tatlo "Tara, shot na tayo" Mga kabataang nakikiuso Mga kabataang lulong sa bisyo Kabataang imbis na ang dala'y libro Ang palaging hawak ay sigarilyo Apat, lima, anim Wala nang ibang alam gawin Apat, lima, anim Kung hindi gadgets ay pindutin Apat, lima, anim "Babe, walang tao sa'min" Apat, lima, anim "Babe, pwede na nating gawin" Mga kabataang napapariwara Mga kabataang sa tukso'y nadadala Kabataang tinuturing na Maria Clara Na ngayo'y mas kilala na sa Maria Ozawa Pito, walo, siyam Nasirang kinabukasan Pito, walo, siyam "Aking pinagsisisihan" Pito, walo, siyam "Ako'y nanghihinayang" Pito, walo, siyam "Ibalik niyo 'ko sa nakaraan" Totoo nga ang kasabihan Ang pag-sisisi'y nasa hulihan Ang ating nakaraan Ang siyang madidikta ng kinabukasan Ngunit hindi ko naman nilalahat Ang nais ko lang, kabataa'y mamulat Ang buhay natin ay parang aklat Tayo ang gumagawa ng sarili nating kwento at pamagat Hindi ko tatapusin ang bilang sa sampu Dahil hindi ako ang magdidikta ng kinabukasan niyo Ngunit sa pagtatapos ng munting tula ko Sana'y makapagsimula kayo ng panibagong kwento Kwento na kung saan kayo ang bida Kwento na kung saan kayo ang pag-asa Salamat sa pakikinig mula umpisa Ngayon ang tulang ito'y tinatapos ko na

0

May 27, 2018

May 27, 2018 at 11:08 PM UTC

lf5143

TAGU-TAGUAN

Tagu-taguan, Maliwanag ang buwan Munti kong tula, Inyong pakinggan Ito'y patungkol Sa kabataan Na inaakalang Pag-asa ng bayan Wala sa likod, Wala sa harap Ano ang kabataan Sa hinaharap? Handa na ba kayong Malaman ang totoo? Pagbilang ng sampu, Malalaman na ninyo Isa, dalawa, tatlo "Tara, pre! Dota tayo!" Isa, dalawa, tatlo "Kyah, pa-like ng DP ko" Isa, dalawa, tatlo "Naka-hithit na ako" Isa, dalawa, tatlo "Tara, shot na tayo" Mga kabataang nakikiuso Mga kabataang lulong sa bisyo Kabataang imbis na ang dala'y libro Ang palaging hawak ay sigarilyo Apat, lima, anim Wala nang ibang alam gawin Apat, lima, anim Kung hindi gadgets ay pindutin Apat, lima, anim "Babe, walang tao sa'min" Apat, lima, anim "Babe, pwede na nating gawin" Mga kabataang napapariwara Mga kabataang sa tukso'y nadadala Kabataang tinuturing na Maria Clara Na ngayo'y mas kilala na sa Maria Ozawa Pito, walo, siyam Nasirang kinabukasan Pito, walo, siyam "Aking pinagsisisihan" Pito, walo, siyam "Ako'y nanghihinayang" Pito, walo, siyam "Ibalik niyo 'ko sa nakaraan" Totoo nga ang kasabihan Ang pag-sisisi'y nasa hulihan Ang ating nakaraan Ang siyang madidikta ng kinabukasan Ngunit hindi ko naman nilalahat Ang nais ko lang, kabataa'y mamulat Ang buhay natin ay parang aklat Tayo ang gumagawa ng sarili nating kwento at pamagat Hindi ko tatapusin ang bilang sa sampu Dahil hindi ako ang magdidikta ng kinabukasan niyo Ngunit sa pagtatapos ng munting tula ko Sana'y makapagsimula kayo ng panibagong kwento Kwento na kung saan kayo ang bida Kwento na kung saan kayo ang pag-asa Salamat sa pakikinig mula umpisa Ngayon ang tulang ito'y tinatapos ko na

64

Jebs na jebs na ako. Dumudungaw na siya na parang isang taong kagigising lang umaga, gustong buksan ang mga bintana, para lumanghap ng hanging bukang liwayway Malapit na siyang lumabas, unti uting tumitigas sa paglipas, Ng bawat, segundo, menuto, kung babae ako, dysmenorrhea na ito. Pero sabi ng mga kaibigan ko, wag ko daw pilitin ito, baka naman daw kase na imbis na ito ay tae, mauwi lang sa utot. At pinagmukha ko lang ang sarili kong tanga. Umasa, nasapag upo ko sa inidoro na lahat ng pagtiis ko, ang piling ko ay giginhawa. Pero wala. Para lang siyang damdamin ko, ang tagal kong kinimkim, ng taimtim sa pag-asang pag ito ay pinakawalan ko, na sasabihin mo na ikaw rin. Na ang nararamdaman mo ay pareho din sa akin. Lahat naman tayo dito nag huhugas ng pwet gamit ang tabo at tubig hindi ba? Pwera nalang kung galing ka sa mataas na estado ng pamumuhay. Ikay gumagamet ng tissue paper o bidet. Pero ako hinuhugasan ko ang puwet ko, kase ito ang turo saakin ng nanay ko. Pero. Bago ko natutunan ito, ang nanay ko ang nag hugas ng pwet ko. Para saatin, wala namang espesyal dito, Pero ngayon ko lang napagtanto, na ang pag hugas ng puwet ko ng nanay ko, ay puno ng pagmamal. Sino ba naman ang gustong mag hugas ng labas ng butas kung saan lumalabas ang pinagtunawan pagkain. Kaya kung sasabihin **** hindi ka mahal ng nanay mo, tignan mo lang ang sarili na nakatalikod sa salamin. At sariwain ang mga alala ng mga sandaling hindi mo kayang linisin. Pero bago iyon, kung sa tingin mo na ang tula na ito, ay hugot lang, nag kakamali ka... Well actually, medjo lang. Puwera biro. Kung tutuusin, di' malayo ang pinag kaiba natin sa Jebs. Kung iisipin, ang mga ginagawa natin araw araw ay mas masahol pa sa jebs. Kung ipipinta ko ang isang imahe, makikita mo na ang jebs ay nakapahid ang tae sa buong kasuluksulukan, at kasingitsingitan ng katawan natin. Pero may Isang tao na gusto padin yumakap at humalik sa pisngi natin. Sino siya? Siya ay ang Pagibig. Araw araw lang siyang nagihintay, na ikay' lumapit sa kanya, magpalinis. Ang gamit niya, na pang hugas ay mga kamay at dugo, dugo na ang tanging nakakapag linis ng katawan at ng kaluluwa mo. Mula ulo hangang hangang sa talampakan ng iyong mga paa. At sa kabila ng lahat gusto niya pa din tawagin mo siyang Ama. At sa imbis na pangdidiri ang kaniyan nadarama, Pag mamahal ang kaniya sayo ay pinadama. Siya ay pinako sa mga kamay na ginagamit sa pag linis saiyo. Sa mga dumi na mas madumi pa sa jebs. Ang iyong mga kasalanan. Siya ay isinakripesiyo para ay ikay manatiling malinis, at iligtas ka sa lugar kung saan umaapaw ang jebs. At dalhin kung saan ang kalsada ay gawa sa ginto, at makasama ka magpakaylanman.

0

Jul 12, 2015

Jul 12, 2015 at 1:59 PM UTC

marlo-cabrera

Jebs.

Jebs na jebs na ako. Dumudungaw na siya na parang isang taong kagigising lang umaga, gustong buksan ang mga bintana, para lumanghap ng hanging bukang liwayway Malapit na siyang lumabas, unti uting tumitigas sa paglipas, Ng bawat, segundo, menuto, kung babae ako, dysmenorrhea na ito. Pero sabi ng mga kaibigan ko, wag ko daw pilitin ito, baka naman daw kase na imbis na ito ay tae, mauwi lang sa utot. At pinagmukha ko lang ang sarili kong tanga. Umasa, nasapag upo ko sa inidoro na lahat ng pagtiis ko, ang piling ko ay giginhawa. Pero wala. Para lang siyang damdamin ko, ang tagal kong kinimkim, ng taimtim sa pag-asang pag ito ay pinakawalan ko, na sasabihin mo na ikaw rin. Na ang nararamdaman mo ay pareho din sa akin. Lahat naman tayo dito nag huhugas ng pwet gamit ang tabo at tubig hindi ba? Pwera nalang kung galing ka sa mataas na estado ng pamumuhay. Ikay gumagamet ng tissue paper o bidet. Pero ako hinuhugasan ko ang puwet ko, kase ito ang turo saakin ng nanay ko. Pero. Bago ko natutunan ito, ang nanay ko ang nag hugas ng pwet ko. Para saatin, wala namang espesyal dito, Pero ngayon ko lang napagtanto, na ang pag hugas ng puwet ko ng nanay ko, ay puno ng pagmamal. Sino ba naman ang gustong mag hugas ng labas ng butas kung saan lumalabas ang pinagtunawan pagkain. Kaya kung sasabihin **** hindi ka mahal ng nanay mo, tignan mo lang ang sarili na nakatalikod sa salamin. At sariwain ang mga alala ng mga sandaling hindi mo kayang linisin. Pero bago iyon, kung sa tingin mo na ang tula na ito, ay hugot lang, nag kakamali ka... Well actually, medjo lang. Puwera biro. Kung tutuusin, di' malayo ang pinag kaiba natin sa Jebs. Kung iisipin, ang mga ginagawa natin araw araw ay mas masahol pa sa jebs. Kung ipipinta ko ang isang imahe, makikita mo na ang jebs ay nakapahid ang tae sa buong kasuluksulukan, at kasingitsingitan ng katawan natin. Pero may Isang tao na gusto padin yumakap at humalik sa pisngi natin. Sino siya? Siya ay ang Pagibig. Araw araw lang siyang nagihintay, na ikay' lumapit sa kanya, magpalinis. Ang gamit niya, na pang hugas ay mga kamay at dugo, dugo na ang tanging nakakapag linis ng katawan at ng kaluluwa mo. Mula ulo hangang hangang sa talampakan ng iyong mga paa. At sa kabila ng lahat gusto niya pa din tawagin mo siyang Ama. At sa imbis na pangdidiri ang kaniyan nadarama, Pag mamahal ang kaniya sayo ay pinadama. Siya ay pinako sa mga kamay na ginagamit sa pag linis saiyo. Sa mga dumi na mas madumi pa sa jebs. Ang iyong mga kasalanan. Siya ay isinakripesiyo para ay ikay manatiling malinis, at iligtas ka sa lugar kung saan umaapaw ang jebs. At dalhin kung saan ang kalsada ay gawa sa ginto, at makasama ka magpakaylanman.

44

Pinas na minamahal Lugar na aking sinilangan Bansang kayraming yaman Ngunit buhay ang kapalit Nang sumigaw upang marinig Pagkat nanlaban kaya dugo ang kapalit Laban nga ba sa droga o laban sa bayan? Ang tanging tanong na binabatid Ang tanong na di mawala sa isip. Ang yaman ng bayan naglalahong parang bula Sa bulsa ng pamahalaan makikita Bilihin na nagmamahal Sa bibig na lang ng presidente ang mura Sa atin pa ba ang bayan? O kabilang na sa mga estado ng tsina at amerika Mga kababayan na lumuluwas sa bayan Makamit lamang ang kaginhawaan Dugo, pawis at buhay ang naging kapalit Ang kabataan nga ba ang pag-asa ng bayan? Pagkat sila’y sa selda makikita imbis na sa paaralan Sambit nila’y kulang daw sa disiplina at pagsisikap Habang sila’y nagbubulag bulagan at nag-bibingi-bingibingian Ano na nga ba ang katotohanan? Saan na nga ba nakabase ang tama at mali? Susunod ba sa pamahalaan o sumigaw para sa ating kinabukasan?

0

Dec 12, 2018

Dec 12, 2018 at 4:17 AM UTC

Jsscjnz

Philippines

Pinas na minamahal Lugar na aking sinilangan Bansang kayraming yaman Ngunit buhay ang kapalit Nang sumigaw upang marinig Pagkat nanlaban kaya dugo ang kapalit Laban nga ba sa droga o laban sa bayan? Ang tanging tanong na binabatid Ang tanong na di mawala sa isip. Ang yaman ng bayan naglalahong parang bula Sa bulsa ng pamahalaan makikita Bilihin na nagmamahal Sa bibig na lang ng presidente ang mura Sa atin pa ba ang bayan? O kabilang na sa mga estado ng tsina at amerika Mga kababayan na lumuluwas sa bayan Makamit lamang ang kaginhawaan Dugo, pawis at buhay ang naging kapalit Ang kabataan nga ba ang pag-asa ng bayan? Pagkat sila’y sa selda makikita imbis na sa paaralan Sambit nila’y kulang daw sa disiplina at pagsisikap Habang sila’y nagbubulag bulagan at nag-bibingi-bingibingian Ano na nga ba ang katotohanan? Saan na nga ba nakabase ang tama at mali? Susunod ba sa pamahalaan o sumigaw para sa ating kinabukasan?

25

Si Jamaeda: Isa siyang matrona na ang pangarap ay ang wagas na kagandahan. Palagi siyang nilalait ng kanyang mga kaeskwela. Maging mga kapatid niya ay nilalayuan siya. Samantala, ang mga magulang niya ay ikinahihiya ang kanyang kakatwang presensiya. Isang araw, kanyang natuklasan isang natatanging pormula upang makamtan pinakamimithing kagandahan. Mula sa laboratoryo lumabas ang isang mestisang diyosa na siyang nagdulot nang tiyak na pagkahulog ng bawat panga na nilalampasan niya. Puri dito, puri doon. Ang tainga niya ay pumapalakpak. Kaway rito, kaway doon, hindi siya matigil sa kahahalakhak. “Sa wakas,” ika niya, kagandaha'y napasakanya. Subalit, ngunit, datapwat, langit biglang kumulog, kumidlat. Habang ang diyosa'y pauwing mahinhing naglalakad, nakasalubong niya ang isang matrona na siyang nagpaalala ng mapait na nakaraan niya. Itsura ng matrona sadyang kasuka-suka mas masahol pa sa dating muka ng diyosa, wika ng marami pinagsukluban ng langit at lupa maging impyerno ay nakialam pa. Hiling nito sa diyosa ibahagi ang sikreto niya sa pagbabago ng uling at naging isang ginto, ngunit ang kagandahan ng diyosa'y panlabas lang sapagkat kanyang budhi lubos-lubos ang kaitiman. Itinaas ang kilay at saka pumanhik, hindi niya namalayan ang nagbabadyang panganib. Plok! Plak! Inay ko po'y kaysakit! Ang diyosang marikit, napasubsob sa putik. Ngunit sa halip na malambot ang lupang hahagip 'yon pala'y sa ilalim may nakatagong talim. Matigas niyang mukha ginuhitan ng pait ang maladiyosang matrona nasiraan ng bait. Lahat ng tao'y naengganyong lumapit, sa lakas ng kanyang sigaw dahil sa sobrang sakit. Imbis na tulunga'y pinagtawanan, nilait. “Hahaha! Buti nga sa 'yo, mayabang ka kasi,” ang kanilang sambit. Luha niya'y nangingilid, ngunit walang pasubali, ang kutya nila'y sumasabay sa ulang masidhi. Sa hindi niya inaasahan, dinamayan siya ng isa. Isang pamilyar na mukhang hindi rin naman naiiba sa kanya. Magbuhat noon, natutunan niya ang isang malaking leksiyon: “Mas masarap ang maging duryan, kaysa maging isang mamon.”

0

Aug 29, 2017

Aug 29, 2017 at 3:46 AM UTC

KRRW

Jamaedurian

Si Jamaeda: Isa siyang matrona na ang pangarap ay ang wagas na kagandahan. Palagi siyang nilalait ng kanyang mga kaeskwela. Maging mga kapatid niya ay nilalayuan siya. Samantala, ang mga magulang niya ay ikinahihiya ang kanyang kakatwang presensiya. Isang araw, kanyang natuklasan isang natatanging pormula upang makamtan pinakamimithing kagandahan. Mula sa laboratoryo lumabas ang isang mestisang diyosa na siyang nagdulot nang tiyak na pagkahulog ng bawat panga na nilalampasan niya. Puri dito, puri doon. Ang tainga niya ay pumapalakpak. Kaway rito, kaway doon, hindi siya matigil sa kahahalakhak. “Sa wakas,” ika niya, kagandaha'y napasakanya. Subalit, ngunit, datapwat, langit biglang kumulog, kumidlat. Habang ang diyosa'y pauwing mahinhing naglalakad, nakasalubong niya ang isang matrona na siyang nagpaalala ng mapait na nakaraan niya. Itsura ng matrona sadyang kasuka-suka mas masahol pa sa dating muka ng diyosa, wika ng marami pinagsukluban ng langit at lupa maging impyerno ay nakialam pa. Hiling nito sa diyosa ibahagi ang sikreto niya sa pagbabago ng uling at naging isang ginto, ngunit ang kagandahan ng diyosa'y panlabas lang sapagkat kanyang budhi lubos-lubos ang kaitiman. Itinaas ang kilay at saka pumanhik, hindi niya namalayan ang nagbabadyang panganib. Plok! Plak! Inay ko po'y kaysakit! Ang diyosang marikit, napasubsob sa putik. Ngunit sa halip na malambot ang lupang hahagip 'yon pala'y sa ilalim may nakatagong talim. Matigas niyang mukha ginuhitan ng pait ang maladiyosang matrona nasiraan ng bait. Lahat ng tao'y naengganyong lumapit, sa lakas ng kanyang sigaw dahil sa sobrang sakit. Imbis na tulunga'y pinagtawanan, nilait. “Hahaha! Buti nga sa 'yo, mayabang ka kasi,” ang kanilang sambit. Luha niya'y nangingilid, ngunit walang pasubali, ang kutya nila'y sumasabay sa ulang masidhi. Sa hindi niya inaasahan, dinamayan siya ng isa. Isang pamilyar na mukhang hindi rin naman naiiba sa kanya. Magbuhat noon, natutunan niya ang isang malaking leksiyon: “Mas masarap ang maging duryan, kaysa maging isang mamon.”

103

Buwan ng puso nung una kitang makilala Chinat mo ako at nireplayan naman kita Hanggang sa araw-araw, tuwing umaga Kausap na kita bago pumasok sa eskuwela Simula nun di ko na natiis na hindi mag-facebook Imbis na inaatupag ko dapat yung aking mga textbook Hanggang sa one day, naramdaman ko na merong kakaiba Then narealize ko nalang---shet ! gusto na kita Dun ko nabigyan ng kasagutan Lahat ng nasa isip kong mga katanungan Kung bakit kapag nakikita ka Gusto kong lumundag sa saya Sa tuwing kausap kita May kakaiba akong nadarama At kung bakit nga ba? Madalas, oo madalas na naiisip kita. Kaya tinago ko lahat sa yo At palihim na sumisilay sa labas ng room nyo Pero ng malaman mo lahat ng to Parang gumuho ang mundo ko Oo gumuho ang mundo ko! Hindi ko alam kung ano ang gagawin Mananahimik na lang ba o aamin? Kaya mas pinili ko nalang na sabihin. Pero shet! yun yung masakit sa damdamin New year's eve pa nun nung sinabi mo sakin May gusto kang iba Ang masaklap dun? Yung BESTFRIEND ko pa Yung bagong taon imbis na bagong buhay Sinalubong ako ng sama ng loob at mga lumbay Dun ko na realize na ang tanga ko Para mahulog ako sa isang kagaya mo Kung gusto mo sya, ano pa bang laban ko? Sa mga ganyang bagay, kelan ba ko nanalo? Hanggang ngayon, alam mo ba? Nag sisisi pa rin ako Kung bakit hinayaan kong mafall ako sayo Kaya maalas kapag nagkakasalubong tayo Umiiwas agad ako. Umiiwas ako. Kasi feeling ko awkward na masyado Kaya nga siguro madalas **** tinatanong sakin Kung bakit di kita pinapansin Sorry pero ayoko nang isipin pa Ayoko nang umasa pa Na pagdating ng panahon may tayong dalawa pa Pero alam mo ba? Alam mo bang gusto kobg sabihin na kamusta ka? Okay ka lang ba? Sana maayos ka. Kumain ka na ba? Wag kang magpapagutom huh? Maayos ba tulog mo kagabi? Hinihiling ko yan araw-araw, gabi-gabi Pero hanggang dun lang ako. Hanggang dun lang ako Kasi nga diba? Nakuha na ng iba Yung susi ng puso mo Kaya hanggang hiling nalang ako. Hanggang hiling nalang ako Na sana isang araw, kumustahin mo rin ako. Sana isang araw, alamin mo kung kumain na ba ako O kung naging maayos ba ang tulog ko. Sana kahit minsan maisip mo rin ako. Hindi na yung sya nalang lagi yung nasa utak mo!! Sana isang araw maramdaman mo Na may isang taong nandito lang lagi para sayo. Handang maging takbuhan mo, Hangdang maging karamay sa bawat problema mo. Sana isang araw, malaman mo, Na may isang taong nagmamahal sa yo, Kahit na iba yung laman ng puso mo. Sana malaman mo na nandito lang ako . Maghihintay sayo. Handang magsakripisyo kung kailangan mo. Kahit na kaibigan lang yung turing mo. Masakit man pero Kailangang tanggapin ko. Kasi nga diba! ONE SIDED LOVE lang naman Ang love story na to.

0

Apr 15, 2017

Apr 15, 2017 at 5:51 AM UTC

ChameleonInk

O.S.L. (spoken word poetry)

Buwan ng puso nung una kitang makilala Chinat mo ako at nireplayan naman kita Hanggang sa araw-araw, tuwing umaga Kausap na kita bago pumasok sa eskuwela Simula nun di ko na natiis na hindi mag-facebook Imbis na inaatupag ko dapat yung aking mga textbook Hanggang sa one day, naramdaman ko na merong kakaiba Then narealize ko nalang---shet ! gusto na kita Dun ko nabigyan ng kasagutan Lahat ng nasa isip kong mga katanungan Kung bakit kapag nakikita ka Gusto kong lumundag sa saya Sa tuwing kausap kita May kakaiba akong nadarama At kung bakit nga ba? Madalas, oo madalas na naiisip kita. Kaya tinago ko lahat sa yo At palihim na sumisilay sa labas ng room nyo Pero ng malaman mo lahat ng to Parang gumuho ang mundo ko Oo gumuho ang mundo ko! Hindi ko alam kung ano ang gagawin Mananahimik na lang ba o aamin? Kaya mas pinili ko nalang na sabihin. Pero shet! yun yung masakit sa damdamin New year's eve pa nun nung sinabi mo sakin May gusto kang iba Ang masaklap dun? Yung BESTFRIEND ko pa Yung bagong taon imbis na bagong buhay Sinalubong ako ng sama ng loob at mga lumbay Dun ko na realize na ang tanga ko Para mahulog ako sa isang kagaya mo Kung gusto mo sya, ano pa bang laban ko? Sa mga ganyang bagay, kelan ba ko nanalo? Hanggang ngayon, alam mo ba? Nag sisisi pa rin ako Kung bakit hinayaan kong mafall ako sayo Kaya maalas kapag nagkakasalubong tayo Umiiwas agad ako. Umiiwas ako. Kasi feeling ko awkward na masyado Kaya nga siguro madalas **** tinatanong sakin Kung bakit di kita pinapansin Sorry pero ayoko nang isipin pa Ayoko nang umasa pa Na pagdating ng panahon may tayong dalawa pa Pero alam mo ba? Alam mo bang gusto kobg sabihin na kamusta ka? Okay ka lang ba? Sana maayos ka. Kumain ka na ba? Wag kang magpapagutom huh? Maayos ba tulog mo kagabi? Hinihiling ko yan araw-araw, gabi-gabi Pero hanggang dun lang ako. Hanggang dun lang ako Kasi nga diba? Nakuha na ng iba Yung susi ng puso mo Kaya hanggang hiling nalang ako. Hanggang hiling nalang ako Na sana isang araw, kumustahin mo rin ako. Sana isang araw, alamin mo kung kumain na ba ako O kung naging maayos ba ang tulog ko. Sana kahit minsan maisip mo rin ako. Hindi na yung sya nalang lagi yung nasa utak mo!! Sana isang araw maramdaman mo Na may isang taong nandito lang lagi para sayo. Handang maging takbuhan mo, Hangdang maging karamay sa bawat problema mo. Sana isang araw, malaman mo, Na may isang taong nagmamahal sa yo, Kahit na iba yung laman ng puso mo. Sana malaman mo na nandito lang ako . Maghihintay sayo. Handang magsakripisyo kung kailangan mo. Kahit na kaibigan lang yung turing mo. Masakit man pero Kailangang tanggapin ko. Kasi nga diba! ONE SIDED LOVE lang naman Ang love story na to.

92

Ano nga ba ang pag-ibig? Nakakain? Naluluwa? Natututunan katulad ng aralin o nababasa katulad ng mga maiikling tula? Nanggaling ba ito sa mga kwentong banyaga at kwentong matatanda? Siyensya? napaliwanag na ba niyan? sa totoo lang di mo yan napag-aaralan, kusa mo kasi yang mararamdam. di mo rin yan pwede ipilit, para kasi yang tao, kusang yang pumipili. di rin yan nakakain katulad ng paborito **** chicken o ng paborito **** pansit bihon, miki o canton. hindi rin mahahalintulad sa mga palabas o mga kwentong wattpad na mababasa mo sa libro. at para sa iba, sabi, pana raw ni kupido ang dahilan tinig ng sirena naman ang kwento ng iilan. di naman dahil raw kasi sa naaakit sila sa panlabas na kaanyuan. hahahaha kalokohan. Wala pang nakakapagpaliwanag niyan. siyensya? pwe, di lahat kaya niyan patunayan basta para sa akin, isa lang ang alam ko diyan. Ang pag-ibig ay regalo mula sa langit. di mo na kailangan pag-aralan, di mo na kailangan pagexperementuhan di mo na kailangan ng kahit na anong katibayan. tandaan mo lang. Regalo yan ng may kapal. kaya bilang tipikal at praktikal na estudyante, wag kang magmadali, darating rin sayo ang mga bagay na ganyan Di mo lang alam, matagal nang nakasulat sa tadhana mo ang kwento na nakalaan sayo. wag **** pangunahan! imbis na pairalin ang tibok ng dibdib, subukan paganahin ang isip. MANGARAP! MAG-ARAL! MAGPURSIGI! wag muna maglandi! pag-aaral ang unahin para makabawi sa paghihirap ng mga magulang natin. at huling pasabi para sa lahat ng kabataan at basta paalala sa lahat ng umiibig, wag **** hayaang mabihag ka ng kalituhan ng mundo protektahan mo sarili mo. yakapin mo ang puso mo. Regalo ng may kapal, Pangalagaan mo.

0

Jan 11, 2018

Jan 11, 2018 at 1:02 PM UTC

BryantArinos

"Charot lang ng Pag-ibig"

Ano nga ba ang pag-ibig? Nakakain? Naluluwa? Natututunan katulad ng aralin o nababasa katulad ng mga maiikling tula? Nanggaling ba ito sa mga kwentong banyaga at kwentong matatanda? Siyensya? napaliwanag na ba niyan? sa totoo lang di mo yan napag-aaralan, kusa mo kasi yang mararamdam. di mo rin yan pwede ipilit, para kasi yang tao, kusang yang pumipili. di rin yan nakakain katulad ng paborito **** chicken o ng paborito **** pansit bihon, miki o canton. hindi rin mahahalintulad sa mga palabas o mga kwentong wattpad na mababasa mo sa libro. at para sa iba, sabi, pana raw ni kupido ang dahilan tinig ng sirena naman ang kwento ng iilan. di naman dahil raw kasi sa naaakit sila sa panlabas na kaanyuan. hahahaha kalokohan. Wala pang nakakapagpaliwanag niyan. siyensya? pwe, di lahat kaya niyan patunayan basta para sa akin, isa lang ang alam ko diyan. Ang pag-ibig ay regalo mula sa langit. di mo na kailangan pag-aralan, di mo na kailangan pagexperementuhan di mo na kailangan ng kahit na anong katibayan. tandaan mo lang. Regalo yan ng may kapal. kaya bilang tipikal at praktikal na estudyante, wag kang magmadali, darating rin sayo ang mga bagay na ganyan Di mo lang alam, matagal nang nakasulat sa tadhana mo ang kwento na nakalaan sayo. wag **** pangunahan! imbis na pairalin ang tibok ng dibdib, subukan paganahin ang isip. MANGARAP! MAG-ARAL! MAGPURSIGI! wag muna maglandi! pag-aaral ang unahin para makabawi sa paghihirap ng mga magulang natin. at huling pasabi para sa lahat ng kabataan at basta paalala sa lahat ng umiibig, wag **** hayaang mabihag ka ng kalituhan ng mundo protektahan mo sarili mo. yakapin mo ang puso mo. Regalo ng may kapal, Pangalagaan mo.

40

pilit at pilit na sinusupil ang karasahan na kumikitil ng buhay ng mga taong na wala namang kasalanan ngunit tuloy pa ring pinagdidiinan hindi dapat tayo masanay na ang trato sa bawat isa'y 'di pantay-pantay lahat tayo ay may karapatan at dapat lang na ito ay ating ipaglaban lalo na sa panahon ngayon na kung saan ang hustisya'y para na lang sa iilan imbis na paglingkuran ang samabayanan, kinukurap ang mga pera sa kaban ng mamayang dugo't pawis ang inilaan nagmimistulang mga mang-mang sapagkat wala silang kaalam-alam na ang kanilang panginoong pinaglilingkuran ang siyang kumakamkam sa kanilang mga pinaghirapan

0

Oct 4, 2019

Oct 4, 2019 at 1:39 AM UTC

xyzzz

NEVER AGAIN

pilit at pilit na sinusupil ang karasahan na kumikitil ng buhay ng mga taong na wala namang kasalanan ngunit tuloy pa ring pinagdidiinan hindi dapat tayo masanay na ang trato sa bawat isa'y 'di pantay-pantay lahat tayo ay may karapatan at dapat lang na ito ay ating ipaglaban lalo na sa panahon ngayon na kung saan ang hustisya'y para na lang sa iilan imbis na paglingkuran ang samabayanan, kinukurap ang mga pera sa kaban ng mamayang dugo't pawis ang inilaan nagmimistulang mga mang-mang sapagkat wala silang kaalam-alam na ang kanilang panginoong pinaglilingkuran ang siyang kumakamkam sa kanilang mga pinaghirapan

14

Maraming posibleng mangyari sa loob ng isang buwan Agosto, ako'y sigurado na hindi sayo titibok ang puso Ngunit pagsapit ng Setyembre, damdami'y biglang nagbago Ngayon lang ba natanto na noong Hulyo pa napukaw ang damdamin? Sa pag-iingat sa aking puso ay tuluyan na ngang nahulog Bigla na lang natakot na sa'kin ay ika'y mawala Kaya nama'y walang ‘sing tamis ang ating pag-iibigan pagdating ng Oktubre Kahit nagtatalo ay mas nangibabaw ang pagmamahalan Subalit lalo lang lumala at nagkalabuan noong Nobyembre Ako'y nakapagsulat ng tula para sa'yo, mahal ‘Yon nga ba ang nagsalba sa ating dalawa? Disyembre, alam kong pagod ka na Gayunpaman ay pilit kong diniligan ang ating nalalantang pagsinta Ngunit imbis na diligan ay aking binuhusan kaya naman ika'y nalunod At nang ating salubungin ang bagong taon, ako nga'y tuluyan **** binitawan Hindi na sinuyo, wala ng paramdam Masyadong mabilis ang mga pangyayari ‘Di malaman kung saan gusto bumalik— noong Hunyo bago sa'yo'y nagkagusto upang pigilan nang mas maaga ang nararamdaman o Disyembre upang maitama ang aking pagkakamali Hindi naman inaakala na ganito magtatapos noong tayo'y magkalapit noong Abril Hindi na ba tayo masasalba ng aking tula sa pangalawang pagkakataon? Maraming posibleng mangyari sa loob ng isang linggo Marahil ay iyong pinagpatuloy ang iyong paglakbay Habang ako'y nanatili sa lugar kung sa'n ako'y iyong iniwan

0

Jan 18, 2021

Jan 18, 2021 at 4:01 AM UTC

raindrop

Sa Loob ng Isang Buwan

Maraming posibleng mangyari sa loob ng isang buwan Agosto, ako'y sigurado na hindi sayo titibok ang puso Ngunit pagsapit ng Setyembre, damdami'y biglang nagbago Ngayon lang ba natanto na noong Hulyo pa napukaw ang damdamin? Sa pag-iingat sa aking puso ay tuluyan na ngang nahulog Bigla na lang natakot na sa'kin ay ika'y mawala Kaya nama'y walang ‘sing tamis ang ating pag-iibigan pagdating ng Oktubre Kahit nagtatalo ay mas nangibabaw ang pagmamahalan Subalit lalo lang lumala at nagkalabuan noong Nobyembre Ako'y nakapagsulat ng tula para sa'yo, mahal ‘Yon nga ba ang nagsalba sa ating dalawa? Disyembre, alam kong pagod ka na Gayunpaman ay pilit kong diniligan ang ating nalalantang pagsinta Ngunit imbis na diligan ay aking binuhusan kaya naman ika'y nalunod At nang ating salubungin ang bagong taon, ako nga'y tuluyan **** binitawan Hindi na sinuyo, wala ng paramdam Masyadong mabilis ang mga pangyayari ‘Di malaman kung saan gusto bumalik— noong Hunyo bago sa'yo'y nagkagusto upang pigilan nang mas maaga ang nararamdaman o Disyembre upang maitama ang aking pagkakamali Hindi naman inaakala na ganito magtatapos noong tayo'y magkalapit noong Abril Hindi na ba tayo masasalba ng aking tula sa pangalawang pagkakataon? Maraming posibleng mangyari sa loob ng isang linggo Marahil ay iyong pinagpatuloy ang iyong paglakbay Habang ako'y nanatili sa lugar kung sa'n ako'y iyong iniwan

28

Tumutugtog sa iisang saliw Buhay na gustong ipabatid Imbis na magbigay ng saya at aliw Kalungkutan at pighati ang siya nitong hatid Mga tonong nagbibigay buhay Sa kanta ng ating buhay Na sabi nila, isang uri ng tagulaylay Ngunit parang hindi ito tunay. Sabi nila ang tono ng isang kanta ay iba-iba, May mataas at mayroong mababa Ngunit para bang ang kanta ko ay iba Lagi na lamang nasa mababa Nasa mababa nga ba talaga O sadyang ang boses ko’y sintunado lang talaga Baka naman kailangan ko lang talaga Itono ang boses kong tunog lata Para maramdaman ko ang tunay na ganda Ng kantang iyong nilikha Binuo mo kasama ng tuwa at ng luha Para maramdaman ko ang iyong mga salitang: “Anak, Mahal na Mahal kita”. Kaya nais ko sanang iparating sa iyo, aking Sinta Salamat sa Iyo, o aking Ama

0

Dec 17, 2018

Dec 17, 2018 at 1:57 AM UTC

AnakniLupe

"Kanta"

Tumutugtog sa iisang saliw Buhay na gustong ipabatid Imbis na magbigay ng saya at aliw Kalungkutan at pighati ang siya nitong hatid Mga tonong nagbibigay buhay Sa kanta ng ating buhay Na sabi nila, isang uri ng tagulaylay Ngunit parang hindi ito tunay. Sabi nila ang tono ng isang kanta ay iba-iba, May mataas at mayroong mababa Ngunit para bang ang kanta ko ay iba Lagi na lamang nasa mababa Nasa mababa nga ba talaga O sadyang ang boses ko’y sintunado lang talaga Baka naman kailangan ko lang talaga Itono ang boses kong tunog lata Para maramdaman ko ang tunay na ganda Ng kantang iyong nilikha Binuo mo kasama ng tuwa at ng luha Para maramdaman ko ang iyong mga salitang: “Anak, Mahal na Mahal kita”. Kaya nais ko sanang iparating sa iyo, aking Sinta Salamat sa Iyo, o aking Ama

23

Siguro sarò ini sa mga aldáw Na daí ako makaisip nin tultol Kadakol ideya, istorya asin manlaenlaen na eksena Sa panaginip an sakuyang pignonotaran Baka sarò ini sa mga aldáw na mangyari an mga ito Kaya man palan kan tao na managinip Nin dai nagpipikit Buklat na mata para sa katotohanan Mayò nang oras para magisip nin tultol Kun ano an maglaog sa payo Iyo na ito. Siguro sarò ini sa mga aldaw Na nagluluya an sakuyang imahenasyon Masakiton magsurat aro-aldaw Manungod sa maski ano Pero pinagtitibay kaini an isipan ko Na imbis na kun ano-ano pa man An maglaog sa utak ko Ining mga tataramon ngunyan na banggi Igwa mang koneksyon o mayo Libre man bagang maging sala Basta aram mo kun sain ka nagkasala Siguro sarò ni sa mga aldaw Na kaipuhan man umuntók Kan púsò asin isipan ko Basta magpakatotoo Ayos na ito. —𝐔𝐧𝐭𝐨𝐤, a Bikol poetry.

0

Aug 9, 2020

Aug 9, 2020 at 11:59 AM UTC

raquezha

Untók

Siguro sarò ini sa mga aldáw Na daí ako makaisip nin tultol Kadakol ideya, istorya asin manlaenlaen na eksena Sa panaginip an sakuyang pignonotaran Baka sarò ini sa mga aldáw na mangyari an mga ito Kaya man palan kan tao na managinip Nin dai nagpipikit Buklat na mata para sa katotohanan Mayò nang oras para magisip nin tultol Kun ano an maglaog sa payo Iyo na ito. Siguro sarò ini sa mga aldaw Na nagluluya an sakuyang imahenasyon Masakiton magsurat aro-aldaw Manungod sa maski ano Pero pinagtitibay kaini an isipan ko Na imbis na kun ano-ano pa man An maglaog sa utak ko Ining mga tataramon ngunyan na banggi Igwa mang koneksyon o mayo Libre man bagang maging sala Basta aram mo kun sain ka nagkasala Siguro sarò ni sa mga aldaw Na kaipuhan man umuntók Kan púsò asin isipan ko Basta magpakatotoo Ayos na ito. —𝐔𝐧𝐭𝐨𝐤, a Bikol poetry.

29

habang naglalakad ako pauwi ng bahay bitbit ang napakabigat na bag laman ang mga gamit na kinakailangan may nakita akong kumikintab na bilog sa dinadaanan huminto ako, napatigil at tinignan at nakita ko itong piso pero imbis na kunin ko ito at ipangbayad sa jeep tinago ko ito at tinabi sa isa pang piso dahil alam ko ang pakiramdam na nag-iisa sa dilim, gulo at ingay sa sarili **** paang naglalakad sa kalyeng madalas ikaw lang magisa, na minsan iniisip mo na sana may isang taong sumasabay sa agos ng galaw nang iyong mga paa sa sarili **** kamay na tumatama sa lamig ng simoy ng hangin, iniisip na sana may isang kamay na handang hawakan ito sa lamig at init sana isang araw, hindi na anino ang kasabay mo pauwi kundi isang tahanan

0

Dec 9, 2019

Dec 9, 2019 at 8:40 AM UTC

wynne

94

habang naglalakad ako pauwi ng bahay bitbit ang napakabigat na bag laman ang mga gamit na kinakailangan may nakita akong kumikintab na bilog sa dinadaanan huminto ako, napatigil at tinignan at nakita ko itong piso pero imbis na kunin ko ito at ipangbayad sa jeep tinago ko ito at tinabi sa isa pang piso dahil alam ko ang pakiramdam na nag-iisa sa dilim, gulo at ingay sa sarili **** paang naglalakad sa kalyeng madalas ikaw lang magisa, na minsan iniisip mo na sana may isang taong sumasabay sa agos ng galaw nang iyong mga paa sa sarili **** kamay na tumatama sa lamig ng simoy ng hangin, iniisip na sana may isang kamay na handang hawakan ito sa lamig at init sana isang araw, hindi na anino ang kasabay mo pauwi kundi isang tahanan

14

Sa unang tingin, mabibighani Iisiping napakaswerte Tila kasingsaya ng mga tumaya At nanalo sa lotto Nakapipigil-hininga ang ganda Imbis na pumikit upang manalangin Na magkatotoo ang hiling Pilit na dinilat ang mga mata Sa pag-asang Masulit ang bawat segundong Nariyan pa At maaaring masilayan Tala ang tawag ng iba sa kanya Tawag ko naman ay bulalakaw Sa unang tingin pa lamang Kinatatakutan na ang paglisan Dahil ang mga bagay Na nakapagbibigay ng ligaya Madalas ay nawawala Pilitin man ang dumilat Hanggang hindi na kaya ng mga mata Kinailangang pumikit Ilang segundo lang, isang saglit Pagmulat ng mga mata Nawala ka na Napunta sa lugar na hindi ko na mararating Hindi na maabot Pagmulat ng mga mata sa umaga Bigla akong nagtaka Mahal ko, saan ka nagpunta? Kung di ba ako pumikit Hindi ka rin mawawala? Naririto lang ako, naghihintay Kahit abutin ng dekada O ilang taon Umaasa pa rin ng pagkakataong Masilayan ka muli Kahit pa ika'y Isang bulalakaw

0

May 11, 2020

May 11, 2020 at 4:32 AM UTC

andywrites

Bulalakaw

Sa unang tingin, mabibighani Iisiping napakaswerte Tila kasingsaya ng mga tumaya At nanalo sa lotto Nakapipigil-hininga ang ganda Imbis na pumikit upang manalangin Na magkatotoo ang hiling Pilit na dinilat ang mga mata Sa pag-asang Masulit ang bawat segundong Nariyan pa At maaaring masilayan Tala ang tawag ng iba sa kanya Tawag ko naman ay bulalakaw Sa unang tingin pa lamang Kinatatakutan na ang paglisan Dahil ang mga bagay Na nakapagbibigay ng ligaya Madalas ay nawawala Pilitin man ang dumilat Hanggang hindi na kaya ng mga mata Kinailangang pumikit Ilang segundo lang, isang saglit Pagmulat ng mga mata Nawala ka na Napunta sa lugar na hindi ko na mararating Hindi na maabot Pagmulat ng mga mata sa umaga Bigla akong nagtaka Mahal ko, saan ka nagpunta? Kung di ba ako pumikit Hindi ka rin mawawala? Naririto lang ako, naghihintay Kahit abutin ng dekada O ilang taon Umaasa pa rin ng pagkakataong Masilayan ka muli Kahit pa ika'y Isang bulalakaw

39

Sa bawat pag pitik ng orasan Bakit ba lagi ikaw ang laman ng isipan? Kung ang ngiti at sulyap mo lang ay rehas. Siguradong wala ng pagkakataon pang makatakas. Ewan ko ba? Para kang barakong kape Na hindi ako pinapatulog sa gabi. Parating nasa isip ka. at iniisip ko ,kung iniisip mo din ba? Isa, dalawa, tatlo.. gusto ko ng tumakbo Pero papanu? Kung sa kada hakbang ng mga paa ko, imbis na lumayo ay lalo Pang lumalapit sayo. Paanu ba malalaman kung Mahal mo na? Pasensya kana.. Kung ito man ang mga sintomas hindi ko na hahanapan pa ng lunas.

0

Aug 5, 2020

Aug 5, 2020 at 9:35 PM UTC

Zenbillena

Sintomas

Sa bawat pag pitik ng orasan Bakit ba lagi ikaw ang laman ng isipan? Kung ang ngiti at sulyap mo lang ay rehas. Siguradong wala ng pagkakataon pang makatakas. Ewan ko ba? Para kang barakong kape Na hindi ako pinapatulog sa gabi. Parating nasa isip ka. at iniisip ko ,kung iniisip mo din ba? Isa, dalawa, tatlo.. gusto ko ng tumakbo Pero papanu? Kung sa kada hakbang ng mga paa ko, imbis na lumayo ay lalo Pang lumalapit sayo. Paanu ba malalaman kung Mahal mo na? Pasensya kana.. Kung ito man ang mga sintomas hindi ko na hahanapan pa ng lunas.

19

At noong una kong makita ang katawan **** maputla at malamig, Noong ang suot mo'y mga sugat imbis na alahas at palamuti, Bala't mga bubog imbis na hikaw na pilak, Mga pasa't bugbog imbis na koloreteng mas mapula pa sa mamahaling alak, Kasama ang papel na hawak mo sa iyong kaliwang kamay na nagsasabi, "Walang salitang lalabas sa iyong mga labi, Ikaw, ako, at ang siyang oras na nalalabi, Ang katotohanan ay nakatago sa aking labi," Ngunit sa ngayon, Ang kamay mo'y buhangin, Na sa lalong paghigpit ng aking pagkakabigkis, Ay mas lalong nauubos at umaalis, At sa pangalawang pagkakataon, Kapag ang mga mata'y muling nagkita, Ang mga daliri'y hindi na isasarado, Hindi na hahayaan na kahit isang butil ng buhangin ay malaglag mula sa aking mga palad, Pero sa ngayong tinitignan kita, Kahit pa na wala akong makita kundi itim at asul, At ang mga mantsa ng luhang naging dugo sa kakamakaawa, Mas lalo kang gumaganda, At sana, Pati ang langit makita ka.

0

Mar 14, 2022

Mar 14, 2022 at 10:21 PM UTC

urmomclara

Bangkay (2019)

At noong una kong makita ang katawan **** maputla at malamig, Noong ang suot mo'y mga sugat imbis na alahas at palamuti, Bala't mga bubog imbis na hikaw na pilak, Mga pasa't bugbog imbis na koloreteng mas mapula pa sa mamahaling alak, Kasama ang papel na hawak mo sa iyong kaliwang kamay na nagsasabi, "Walang salitang lalabas sa iyong mga labi, Ikaw, ako, at ang siyang oras na nalalabi, Ang katotohanan ay nakatago sa aking labi," Ngunit sa ngayon, Ang kamay mo'y buhangin, Na sa lalong paghigpit ng aking pagkakabigkis, Ay mas lalong nauubos at umaalis, At sa pangalawang pagkakataon, Kapag ang mga mata'y muling nagkita, Ang mga daliri'y hindi na isasarado, Hindi na hahayaan na kahit isang butil ng buhangin ay malaglag mula sa aking mga palad, Pero sa ngayong tinitignan kita, Kahit pa na wala akong makita kundi itim at asul, At ang mga mantsa ng luhang naging dugo sa kakamakaawa, Mas lalo kang gumaganda, At sana, Pati ang langit makita ka.

22