"putikan" poems - Hello Poetry

Tatlong bituing patungo sa Norte Sa Silangan at Kanluran Ang dugong hindi bughaw Kalayaa'y sagisag. Nagdadalamhati ang Perlas Pagkat ito'y tanyag Sa sari't saring anumalya Pawang sa pulitika't Maging sa simpleng eskinita. Tuwid na daan ang sabi ng Hari Itong kaibigan ko nga Pumaskil pa sa Facebook "Tuwid na daan patungo sa kamalian." Maulop ang daan patungo sa katuwiran May limitasyon sa bawat miyembro ng lipunan Kasapi rin tayo sa eskandalong may hithit Uhaw nga sa salapi, sirang plaka naman. Kinalakhan ko ang dungis ng bayan Nasanay na lang bagkus tuloy lang ang pangarap Sabi nila'y tatsulok ang patakaran Ang mayayama'y tataas* Mahihirap ay lulusong sa putikan Mayroong tama sa bawat nasaksihan Ngunit hindi ko maitatangging Ako'y kasapi ng masalimuot na kasaysayan Ngunit kung tanging mali Ang pupukaw sa paningin Aba't wala akong mararating. Mahirap na nga Makitid pa ang isip Mayaman na nga Hindi pa nasusuka sa kurapsyon. Batu-bato raw sa langit Bagkus ang tamaa'y sa lupa rin ang bagsak Tayo na't sumulong Pagkat ang giyera'y walang urungan. Walang nararapat na panigan Pagkat ang tama'y Hindi na dapat pinag-iisipan Kung ang prinsipyo nati'y Lalang para sa kaluwalhatian Nasisiguro ko, ito'y may magandang patutunguhan.

0

Jul 10, 2014

Jul 10, 2014 at 9:47 PM UTC

psalmiseta

Sapat na, Sumulong Ka Kaibigan

Tatlong bituing patungo sa Norte Sa Silangan at Kanluran Ang dugong hindi bughaw Kalayaa'y sagisag. Nagdadalamhati ang Perlas Pagkat ito'y tanyag Sa sari't saring anumalya Pawang sa pulitika't Maging sa simpleng eskinita. Tuwid na daan ang sabi ng Hari Itong kaibigan ko nga Pumaskil pa sa Facebook "Tuwid na daan patungo sa kamalian." Maulop ang daan patungo sa katuwiran May limitasyon sa bawat miyembro ng lipunan Kasapi rin tayo sa eskandalong may hithit Uhaw nga sa salapi, sirang plaka naman. Kinalakhan ko ang dungis ng bayan Nasanay na lang bagkus tuloy lang ang pangarap Sabi nila'y tatsulok ang patakaran Ang mayayama'y tataas* Mahihirap ay lulusong sa putikan Mayroong tama sa bawat nasaksihan Ngunit hindi ko maitatangging Ako'y kasapi ng masalimuot na kasaysayan Ngunit kung tanging mali Ang pupukaw sa paningin Aba't wala akong mararating. Mahirap na nga Makitid pa ang isip Mayaman na nga Hindi pa nasusuka sa kurapsyon. Batu-bato raw sa langit Bagkus ang tamaa'y sa lupa rin ang bagsak Tayo na't sumulong Pagkat ang giyera'y walang urungan. Walang nararapat na panigan Pagkat ang tama'y Hindi na dapat pinag-iisipan Kung ang prinsipyo nati'y Lalang para sa kaluwalhatian Nasisiguro ko, ito'y may magandang patutunguhan.

42

Isa, dalawa, tatlong yapak sa putik. Isa, dalawa, tatlong lubog sa tubig. Isa, dalawa, tatlong pugpog ng alikabok sa aking mga paa. Hindi ako marunong magsalita ng Tagalog. "Roel! Bilisan mo naman maglakad, patay tayo kay Ginang Cruz." Sambit ni rey. "Oo sandali lang natumba ako sa putikan." "Ang lampa mo kasi." Nagtawanan kaming lahat pagkwa'y tumakbo nang ubod bilis. Mga kamag-aral ko sila. Palagi kaming magkakasabay sa paglakad sa umaga patungo sa eskwela. Natutuwa ako sapagkat masaya silang nag-aasaran kahit hindi ko naman maintindihan ang sinasabi nila. Nahihiya ako kaya nag-eensayo ako sa bahay o habang kami ay naglalakad, pabulong-bulong, ginagaya ang pagbikas ng bibig; ang pagsara, ang pagbukas. Mga kamag-aral ko sila. Isang buong grupo kami na wari ba'y batalyon ng mga sundalo na handang sumabak sa giyera; may putik ang laylayan ng pantalon at basa ang mga paa. Uy malapit na kami sa eskwela, ilang hakbang na lang; tumakbo sila, gayundin ako, mabilis. Nagpatuloy sila ngunit ako'y biglang huminto. "Oo nga pala, hanggang dito na lamang ako", mahinang sambit sa sarili. Natigilan ako, lumiwanag ang mukha at sumilay ang tuwa. Tumakbo ako papalayo sa eskwela't papalapit sa palayan kung saan tutulong ako sa anihan. "Marunong na ako magsalita ng Tagalog!" Sigaw ko sabay yakap sa mga aanihing palay. Salamat sa mga kasabay kong maglakad tuwing umaga, salamat sa mga kamag-aral ko sa kalsada.

0

Sep 21, 2017

Sep 21, 2017 at 10:02 AM UTC

Takas

Estudyante

Isa, dalawa, tatlong yapak sa putik. Isa, dalawa, tatlong lubog sa tubig. Isa, dalawa, tatlong pugpog ng alikabok sa aking mga paa. Hindi ako marunong magsalita ng Tagalog. "Roel! Bilisan mo naman maglakad, patay tayo kay Ginang Cruz." Sambit ni rey. "Oo sandali lang natumba ako sa putikan." "Ang lampa mo kasi." Nagtawanan kaming lahat pagkwa'y tumakbo nang ubod bilis. Mga kamag-aral ko sila. Palagi kaming magkakasabay sa paglakad sa umaga patungo sa eskwela. Natutuwa ako sapagkat masaya silang nag-aasaran kahit hindi ko naman maintindihan ang sinasabi nila. Nahihiya ako kaya nag-eensayo ako sa bahay o habang kami ay naglalakad, pabulong-bulong, ginagaya ang pagbikas ng bibig; ang pagsara, ang pagbukas. Mga kamag-aral ko sila. Isang buong grupo kami na wari ba'y batalyon ng mga sundalo na handang sumabak sa giyera; may putik ang laylayan ng pantalon at basa ang mga paa. Uy malapit na kami sa eskwela, ilang hakbang na lang; tumakbo sila, gayundin ako, mabilis. Nagpatuloy sila ngunit ako'y biglang huminto. "Oo nga pala, hanggang dito na lamang ako", mahinang sambit sa sarili. Natigilan ako, lumiwanag ang mukha at sumilay ang tuwa. Tumakbo ako papalayo sa eskwela't papalapit sa palayan kung saan tutulong ako sa anihan. "Marunong na ako magsalita ng Tagalog!" Sigaw ko sabay yakap sa mga aanihing palay. Salamat sa mga kasabay kong maglakad tuwing umaga, salamat sa mga kamag-aral ko sa kalsada.

11

Umulan ng mga talulot sa simbahan May palakpakan, palirit Sapagkat pumunta sa kasiyahan Daig pa ang fiesta at bagong taon sa lakas ng bulyawan Katabi ng lalaki ang mahal Puro halakhak at wala nang pag ngiti Sa mga ka-nayon na bumabati Inuman maghapon sa magarbong pagdiriwang Paanyaya na natanggap na siyang pinaunlakan Bago matapos ang selebrasyon ay lumapit sa asawa ng maharlika Ang pagbati ay ibinulong sabay nakaw-halik sa pisngi niya Tumalikod at di lumingon Bigla na lang pumatak ang mga luha Sa itinanim na pagsinta, ang naani'y pagdurusa Sapat na ang hilahil upang magpatiwakal Sapagkat di matanggap-tanggap ang pag-iisang dibdib Tibok ng puso'y lumikat Lumakad nang papalayo Kahit mga paa'y mabigat iangat Nanginig nang lumisan Dumanas ng kulimlim ng pag-ibig Nag-iisa sa Cariñosa sa putikan

0

Jan 2, 2019

Jan 2, 2019 at 6:05 PM UTC

haringibon

Ang Buhay sa Takipsilim #40

Umulan ng mga talulot sa simbahan May palakpakan, palirit Sapagkat pumunta sa kasiyahan Daig pa ang fiesta at bagong taon sa lakas ng bulyawan Katabi ng lalaki ang mahal Puro halakhak at wala nang pag ngiti Sa mga ka-nayon na bumabati Inuman maghapon sa magarbong pagdiriwang Paanyaya na natanggap na siyang pinaunlakan Bago matapos ang selebrasyon ay lumapit sa asawa ng maharlika Ang pagbati ay ibinulong sabay nakaw-halik sa pisngi niya Tumalikod at di lumingon Bigla na lang pumatak ang mga luha Sa itinanim na pagsinta, ang naani'y pagdurusa Sapat na ang hilahil upang magpatiwakal Sapagkat di matanggap-tanggap ang pag-iisang dibdib Tibok ng puso'y lumikat Lumakad nang papalayo Kahit mga paa'y mabigat iangat Nanginig nang lumisan Dumanas ng kulimlim ng pag-ibig Nag-iisa sa Cariñosa sa putikan

24

#112715 #4:47PM May linyang pahalang at patayo, Ni hindi magpapatisod sa pising sinusuyo. Sila’y liliko sa bawat espayo, Bagkus Ako’y sa’yong puso ang tungo. Mag-aabang sa bawat palapag, Sana sa beranda’y, ikaw ang siyang umaga. Sana sa kusina’y maihain ang tama – Tamang timpla ng walang tagas na pagsinta. Isasantabi Ko ang mga butil na balakid, Hahaluin ang konkretong sabaw ay sirit ng pag-ibig. Papalitadahan natin ang kisameng may bituin, At doon tayo niningas ng panimulang may layunin. Irog, ang puso Ko’y nasa hulog at hinog, Kasingputi ng pinturang pantapal sa putikan **** suot. Nang minsang nilukot ang puso **** papel, Ni hindi ito nayuraka’t nalumot sa lente Kong nasa lebel. Hayaan **** iguhit Ko ang bukas, Nang pundasyo’y uugat sa bato’t di patutumba. Hubad at bitak-bitak ang luwad **** pagkatao, Kaya’t di hahayaang kontratahin ng iba. At sa akin sana’y magpaubaya ng “Oo” Nang maging ako na ang butihin **** Arkitekto.

0

Nov 27, 2015

Nov 27, 2015 at 3:48 AM UTC

psalmiseta

Architect-Ligaw

#112715 #4:47PM May linyang pahalang at patayo, Ni hindi magpapatisod sa pising sinusuyo. Sila’y liliko sa bawat espayo, Bagkus Ako’y sa’yong puso ang tungo. Mag-aabang sa bawat palapag, Sana sa beranda’y, ikaw ang siyang umaga. Sana sa kusina’y maihain ang tama – Tamang timpla ng walang tagas na pagsinta. Isasantabi Ko ang mga butil na balakid, Hahaluin ang konkretong sabaw ay sirit ng pag-ibig. Papalitadahan natin ang kisameng may bituin, At doon tayo niningas ng panimulang may layunin. Irog, ang puso Ko’y nasa hulog at hinog, Kasingputi ng pinturang pantapal sa putikan **** suot. Nang minsang nilukot ang puso **** papel, Ni hindi ito nayuraka’t nalumot sa lente Kong nasa lebel. Hayaan **** iguhit Ko ang bukas, Nang pundasyo’y uugat sa bato’t di patutumba. Hubad at bitak-bitak ang luwad **** pagkatao, Kaya’t di hahayaang kontratahin ng iba. At sa akin sana’y magpaubaya ng “Oo” Nang maging ako na ang butihin **** Arkitekto.

24

082021 Inuusig niya ang mga talang kumikinang At tumatabon sa mga parating na bulalakaw. Ang mga mata ng santelmo’y Hindi na lagim ang ibinubuntong hininga Kundi liwanag na humahabol Sa bawat paghikab nang nakatihaya. Hati-hati sila sa papag Sa kung sino ang taya sa pagsilang ng araw At sa pinintang dilim Na hindi na bangunot ang pasalubong Kundi pag-asang makapagsalu-salong muli Sa hapag-kainan sa panibagong kalendaryo. Habang nagniningas ang mga baga’y Guguhitan nila ang pisngi ng bawat isa Gamit ang bawat kwentong agimat ng kahapon. At mapupuno ng halakhakan ang bawat kurtina Na para bang sila’y nasa entablado Ng sarili nilang istoryang sila rin ang nagbigay-buhay. Ang bawat butil ng bigas Ay katumbas ng pawis na alay nila sa palayan Habang ang kirampot na tuyong walang sawsawan Ay sining na makulay sa kanilang mga mata. At sila’y magtatampisaw Sa putikan ng kanilang hanapbuhay At ni isa sa kanila’y ni minsa’y Di ginambala na ang bukas ay magiging sakuna. Isa, dalawa, tatlo.. Sunud-sunod ang mabibilis na butil Na ni isa’y di mailagan. Ang mga butil ng palay Ay nagmistulang mga basura sa lansangan Na nilalangaw at pinag-aagawan Ng mga itim na ibong gahaman sa kapangyarihan.

0

Aug 20, 2021

Aug 20, 2021 at 9:11 AM UTC

psalmiseta

Palay at Abo

082021 Inuusig niya ang mga talang kumikinang At tumatabon sa mga parating na bulalakaw. Ang mga mata ng santelmo’y Hindi na lagim ang ibinubuntong hininga Kundi liwanag na humahabol Sa bawat paghikab nang nakatihaya. Hati-hati sila sa papag Sa kung sino ang taya sa pagsilang ng araw At sa pinintang dilim Na hindi na bangunot ang pasalubong Kundi pag-asang makapagsalu-salong muli Sa hapag-kainan sa panibagong kalendaryo. Habang nagniningas ang mga baga’y Guguhitan nila ang pisngi ng bawat isa Gamit ang bawat kwentong agimat ng kahapon. At mapupuno ng halakhakan ang bawat kurtina Na para bang sila’y nasa entablado Ng sarili nilang istoryang sila rin ang nagbigay-buhay. Ang bawat butil ng bigas Ay katumbas ng pawis na alay nila sa palayan Habang ang kirampot na tuyong walang sawsawan Ay sining na makulay sa kanilang mga mata. At sila’y magtatampisaw Sa putikan ng kanilang hanapbuhay At ni isa sa kanila’y ni minsa’y Di ginambala na ang bukas ay magiging sakuna. Isa, dalawa, tatlo.. Sunud-sunod ang mabibilis na butil Na ni isa’y di mailagan. Ang mga butil ng palay Ay nagmistulang mga basura sa lansangan Na nilalangaw at pinag-aagawan Ng mga itim na ibong gahaman sa kapangyarihan.

34

Umuulan na naman, Natutuwa ba o nalulungkot ang langit? Walang nakakaalam, Tulad ng damdaming lihim at itinatagong sakit. Sa bawat patak ng ulan ay pagpatak ng luha, Pilit nanunumbalik masasayang alaala. Ulan ang dahilan kung bakit pinagtagpo, Sa ulan din pala magkakalayo. Lakad at takbo sa gitna ng ulan, Mabasa o magkaputik ay hindi alintana. Bugso ng ulan ay biglang dumahan, Payong ang nakita pagkatingala. Ngiti **** nakahahalina, kislap ng iyong mga mata, Iyan ang naaalala sa unang pagkikita. Tila bang tayo ay nasa koreanobela, Damang-dama ang pagiging bida. Ngunit katulad ng mga seryeng inaabangan, Kwento nating dalawa ay may hangganan. Ang masayang wakas, hindi na masasaksihan, Sapagkat ayaw mo nang makita ang dulo, nauna ka nang lumisan. Lakad at takbo sa gitna ng ulan habang habol ka. Basang-basa at putikan, hindi alintana. Mga hikbi ko ay hindi mapatahan, Kasabay nang pagbuhos ng ulan. Payong mo'y hindi na matanaw, Wala na, tuluyan ka nang bumitaw. Iyan ang alaala ng huli nating pagkikita, Ang maging kontrabida sa kwento ng bawat isa.

0

Oct 6, 2020

Oct 6, 2020 at 8:25 AM UTC

NGA2020

Lihim

Umuulan na naman, Natutuwa ba o nalulungkot ang langit? Walang nakakaalam, Tulad ng damdaming lihim at itinatagong sakit. Sa bawat patak ng ulan ay pagpatak ng luha, Pilit nanunumbalik masasayang alaala. Ulan ang dahilan kung bakit pinagtagpo, Sa ulan din pala magkakalayo. Lakad at takbo sa gitna ng ulan, Mabasa o magkaputik ay hindi alintana. Bugso ng ulan ay biglang dumahan, Payong ang nakita pagkatingala. Ngiti **** nakahahalina, kislap ng iyong mga mata, Iyan ang naaalala sa unang pagkikita. Tila bang tayo ay nasa koreanobela, Damang-dama ang pagiging bida. Ngunit katulad ng mga seryeng inaabangan, Kwento nating dalawa ay may hangganan. Ang masayang wakas, hindi na masasaksihan, Sapagkat ayaw mo nang makita ang dulo, nauna ka nang lumisan. Lakad at takbo sa gitna ng ulan habang habol ka. Basang-basa at putikan, hindi alintana. Mga hikbi ko ay hindi mapatahan, Kasabay nang pagbuhos ng ulan. Payong mo'y hindi na matanaw, Wala na, tuluyan ka nang bumitaw. Iyan ang alaala ng huli nating pagkikita, Ang maging kontrabida sa kwento ng bawat isa.

28

Ilang dekada na Lumaban ka raw para sa amin Hindi ko man lamang naabutan Patungo raw iyon sa demokrasya. Tingnan mo kami ngayon Ang daang matuwid ay putikan Ganito pala ang lasa ng imoralidad Na kayo-kayo rin ang nagtimpla. Marami nang nakatikim Ng pait at kakunatan ng inyong hain Ilan pa ba ang papalasapin? Kaawa-awang mga dila Mapapaso't kikirot Dulot ng sarili ninyong mantika. Katulad ng ibang baboy, Ilalabas ka sa hawla Nakalilihi ba doon? Kaya nanlumo kayo sa taba Tabang walang kainaman Hindi magamit panggisa ng kamalian. Sandamakmak pala kayo Nagsanib-puwersa sa looban Pinakakain nang tama, pinagsisilbihan Bagkus tambay sa kurapsyon Sa kulungang may posisyon. Bakal ang tali nyo Kaya't sumuko na't wag pumiglas Pagkat sa putikan ang ruta Yang putikang kayo rin ang may gawa.

0

Jul 12, 2014

Jul 12, 2014 at 5:56 AM UTC

psalmiseta

#PorkyProblems

Ilang dekada na Lumaban ka raw para sa amin Hindi ko man lamang naabutan Patungo raw iyon sa demokrasya. Tingnan mo kami ngayon Ang daang matuwid ay putikan Ganito pala ang lasa ng imoralidad Na kayo-kayo rin ang nagtimpla. Marami nang nakatikim Ng pait at kakunatan ng inyong hain Ilan pa ba ang papalasapin? Kaawa-awang mga dila Mapapaso't kikirot Dulot ng sarili ninyong mantika. Katulad ng ibang baboy, Ilalabas ka sa hawla Nakalilihi ba doon? Kaya nanlumo kayo sa taba Tabang walang kainaman Hindi magamit panggisa ng kamalian. Sandamakmak pala kayo Nagsanib-puwersa sa looban Pinakakain nang tama, pinagsisilbihan Bagkus tambay sa kurapsyon Sa kulungang may posisyon. Bakal ang tali nyo Kaya't sumuko na't wag pumiglas Pagkat sa putikan ang ruta Yang putikang kayo rin ang may gawa.

29

Ano bang nais **** mabasa Ano bang nais kong maitala Marahil ito’y tungkol sa mga bulaklak Mahalimuyak, wari pa’y simbolo ng galak Maaari ring tungkol sa mga ulap Tinitingala at hangad ay mayakap O kaya naman ay sa mga paruparo Susundan ng tingin saan man dumapo Ilan lang ‘yan sa mga tuwinang paksa Mga usaping purong halaga ang tinatamasa Kumusta kaya ang mga pangkaraniwan Ang mga patay na dahon sa putikan Bisikleta ng ordinaryong mamamayan Lapis na panulat ng pangalan ng napupusuan Iyong madaling nabubura, hindi nahahalata Kabilang sa mga madalang bigyan ng pansin Mga bagay na sapat na ang isang tingin Kumusta kayo? Kumusta tayo? Siguro’y nangingiti lulan ng duyan Kalmado, mahinahon, malaya Tago sa ingay ng karangyaan Simple, payak... nawa.

0

May 18, 2020

May 18, 2020 at 9:23 AM UTC

jasminl_

Pangkaraniwang Titulo

Ano bang nais **** mabasa Ano bang nais kong maitala Marahil ito’y tungkol sa mga bulaklak Mahalimuyak, wari pa’y simbolo ng galak Maaari ring tungkol sa mga ulap Tinitingala at hangad ay mayakap O kaya naman ay sa mga paruparo Susundan ng tingin saan man dumapo Ilan lang ‘yan sa mga tuwinang paksa Mga usaping purong halaga ang tinatamasa Kumusta kaya ang mga pangkaraniwan Ang mga patay na dahon sa putikan Bisikleta ng ordinaryong mamamayan Lapis na panulat ng pangalan ng napupusuan Iyong madaling nabubura, hindi nahahalata Kabilang sa mga madalang bigyan ng pansin Mga bagay na sapat na ang isang tingin Kumusta kayo? Kumusta tayo? Siguro’y nangingiti lulan ng duyan Kalmado, mahinahon, malaya Tago sa ingay ng karangyaan Simple, payak... nawa.

23