"pinalaya" poems
Mahal, tanda mo pa ba yung araw ng ating pagkikita?
Kung saan lahat ay ating ginawa upang kilalanin ang isa't isa.
Mahal, tanda mo pa ba kung paano mo ako kantahan sa mga gabing tumatawag ka?
Kung saan bawat salita natin ay nakakapagpakilig sa buong sistema.
Mahal, tanda mo pa ba ang mga araw na tayo ay magkasama?
Kung saan ang presensya ng bawat isa ang sa atin nakapagpapasaya.
Mahal, tanda mo pa ba ang mga araw na punong-puno tayo ng problema?
Kung saan pilit natin itong kinakaya kahit ang bigat bigat na.
Kay sarap isipin, kay sarap balikan.
Ngunit paano ko ito babalikan kung ako'y iniwan mo ng nag-iisa at luhaan.
Naniwala ako sayo.
Nagtiwala ako sa mga pangako mo.
Hindi ako tumigil kahit nasasaktan na ako.
Nanatili ako kahit alam kong lokohan nalang ito.
Ginawa ko lahat para sa relasyon na ating binuo
Pero mahal, bakit ka sumuko?
Nasan ka na? Nasan na ang mga binibitawan na mga pangako?
Yung pangakong ako lang ang nasa puso mo.
Yung pangakong ikaw lang at ako.
Yung pangakong hindi ka maglokoko.
Yung pangakong kakayanin natin ito.
Yung pangakong tayo lang dalawa hanggang dulo.
Wala na. Naglaho ng parang bula.
Wala na. Dahil may iba ka ng sinisinta.
Sabi mo mahal na mahal mo ako.
Ngunit anong nangyari at nagkaganito?
Akoy iyong ginago at paulit-ulit na niloko.
Ika'y biglang nagbago at unti-unting naglaho.
Bakit mo hinayaang magkaganito?
Pero mahal, alam mo ba?
Mahal na mahal parin kita kahit mukha na akong tanga.
Mahal na mahal parin kita kahit may iba ka na.
Mahal na mahal parin kita kahit alam kong wala ng pag-asa.
Mahal na mahal parin kita kahit tinalikuran mo ako at pinili mo siya.
Pero mahal, pasensya kana dahil ito ay sobra na.
Pagod na pagod na ako kaya pinapalaya na kita.
Ito na ang panahon para piliin ko ang sarili ko.
Ako na nagpakatanga sayo.
Ako na kinalimutan ang sarili ko.
Sarili ko na napabayaan ko dahil sa labis na pagmamahal sayo.
Sana sa araw na ika'y pinalaya.
Hinahangad ko na seryosohin ka niya.
Sana pasayahin mo siya sa araw na kayo'y magkasama.
Sana mahalin mo siya gaya ng pagmamahal ko sayo
Pagmamahal na hindi mo naibigay sa isang tulad ko.
Kaya naman mahal hanggang dito nalang tayo.
Kahit mahirap kakayanin ko.
Kahit masakit titiisin ko.
Paalam mahal, dahil ito na ang huling araw ng pagpapakatanga ko sayo.
Oct 16, 2017
Oct 16, 2017 at 2:27 AM UTC
Maraming beses nang ako'y naging alipin
ng damdaming masidhi't napakahirap supilin;
Mga aliw ng sandaling tila salamisim,
mga sugat ng kahapong wari'y basag na salamin.
Kahit anong gawi'y hindi siya maikubli,
'pag yumakap sa puso'y parang nakatali;
Pumiglas-piglas ka ma'y wala ring magagawa,
Pagka't puso'y gapos na sa pag-ibig na dala.
Ang taglay na karikta'y sadyang mapang-akit,
Ikaw ma'y nakapikit larawan niya'y nakaukit;
At mistula iisa ang 'yong mundo't sinisinta,
Kaya't bulag sa biyaya 'pag nawala na siya.
Oh, linlang na pag-ibig bakit ba mandaraya?
Ang mahina kong puso'y hindi na pinalaya;
Sa ligaw **** pangako ng pag-ibig na totoo,
Kaylan ba matatanto ang wagas na pagsuyo?
Jun 15, 2015
Jun 15, 2015 at 12:33 AM UTC
#032516
Buhay nami'y magkakaiba
Mapaba't mapamatanda.
Kami'y mga tupang naligaw
Ngayon, buhay taglay ay Ilaw.
Kami'y pinalaya ng pag-ibig ni Kristo
Siya'y nagparaya sa Krus ng Kalbaryo.
Kaya't kahit kami'y di perpekto,
Patuloy kaming nagpapabago.
Mar 26, 2016
Mar 26, 2016 at 6:26 AM UTC
013017
Hindi ako humihingi ng bago sayo
Pero inabutan mo ako ng blangkong papel
Siguro nga, siguro nga wala kang sinabing magsulat ako
Pero heto ako't isinasatitik pa rin ang bawat tulang naging misteryo sa puso ko.
Hindi ako humingi ng espayo sayo
Pero binigyan mo ako ng patlang --
Mga patlang na hanggang ngayo'y walang sagot
Mga patlang na hindi ko alam kung laan ba sakin
O sinadyang ipadaan lamang sa mga kamay ko
Para lang may maisulat ako ngayon.
Hindi nawalan ng tinta ang panulat ko
Pero tila naubusan ito ng dahilan para magsulat sa mas marami pag mga pahina --
Mga pahinang hindi ko alam kung pinunit mo na rin ba
Hindi ko alam kung ginusot mo na ba
O baka naman ipinadaan mo na sa apoy
At oo, natupok na ang lahat
Pero sariwa pa rin sa akin ang bawat linya ng talata
Siguro nga, siguro nga hindi ko kabisado
Sa kung papaano ako nagsimula
O paano ako nagtapos sa piyesang iyon
Pero ang alam ko -- ayoko na.
Ayoko na -- ayoko nang bumalik sa umpisa
At halukayin na naman ang nakaraan
Yung katulad ng dating magmumukmok ako sa sulok
Sasabay ang luha sa pagpatak ng ulan
Sasabay ang takot sa kulog
Sasabay ang galit sa kidlat
At wala -- wala na naman ako.
Ngayon, naisip kong sa dulo magsimula --
Sa dulo kung saan ay bago na ang lahat
Oo, hindi naman nabubura ang sakit
Pero kaya itong lagpasan
Malalagpasan kasi pinalipas na ang panahon
At hinilom na ang lahat --
Oo, napatawad na kita.
Sabi nila, nasaktan na raw ako ng sobra
Wag ko na raw balikan kasi nga baka di ko na kayanin
Tama na raw, kasi nakakaawa na raw ako
Ano raw bang meron sayo na minahal kita
May mas magmamahal pa raw sa akin
Mapapagod lang daw ako
Sasaktan mo lang daw ako.
Pero alam mo, iba ang sabi Niya --
Na patawarin kita
Na binura Niya na ang lahat ng sakit sa puso ko
Na wag akong magtanim ng sama ng loob
Na pinalaya Niya na ako
Na higit na magtiwala ako sa Kanya
Na muli akong magtiwala sayo
Na wag akong matakot magmahal muli
Na wag akong matakot masaktan
Na lagi kitang ipanalangin.
Sa totoo lang, hindi ko alam
Hindi ko alam kung saan ako kukuha ng dahilan
Kasi pag tinanong mo ako kung ba't kitang mahal,
Wala akong masasagot sayo --
Basta, basta mahal kita
At mas mahal ko Siya --
Doon Niya tayo ipinagbuklod ng pag-ibig Niya.
Jan 30, 2017
Jan 30, 2017 at 9:10 AM UTC
Nag-aanyaya
ang kinagisnang duyan,
sa puso'y kumakatok:
halika, kita'y ipagsasalok
kapeng barako, ika'y lumag’ok
kung kulang ang 'sang tasa'y
mayroon namang mangkok -
Sa Lumang Lipa, ang pakilasa’y
pakiramdam at hindi tam’is
kagaya ng pagsasamahan
o pait na dulot ng kasawian.
Inaapuhap sa aparador na pinagtaguan
ang malukong na tagayan
ng nagkaribok na kabataan;
mula sa sulok ng balintataw,
nilililok, aking natatanaw
ang mga imahen, hindi mga anghel,
nagbabalibol ang kaibigan
kong tagapagtanggol,
habang sa kabilang koponan
nanlilibak ang kalaban -
ako ang bolang pinagpasa-pasahan
binugbog ng mga kahon ng lipunan
kahit alin doon, walang pinagkasyahan
mga kahong nagtatakda ng katangian:
ang tao ay dapat ganito,
ang kilos ay dapat ganoon
ang suot ay dapat ganyan
ang maganda ay ganito ang kulay
ang makisig ay ganoon ang taglay
ang tindig ay hindi malambot na gulay:
“kahon, kahon, kahon,
magkasya sa kahon
kapag nagkataon
lagot ka sa ****
wari’y multong takot lumingon
ang nagtulug-tulugang kahapon
sa ngayo’y gising na kampon -
pinalaya ng kupas na maong
Sisinsay na laang ako doon
at sa huntahan ay tutugon
kung saan nahapon
ang labuyong
hindi kailanman inilaban sa sabong
panalo ka pa rin at karamay,
kapeng gawa sa gal’pong
barako sa isip
matam’is sa puso
at sa lalamunan ko
ikaw ang kasuyo.
Jan 10, 2018
Jan 10, 2018 at 8:51 AM UTC
“Tumakbo ka na”, sabi ng aking mga paa
habang ika’y unti-unting lumalaho sa dilim
at habang ika’y hinahabol ko palayo sa’kin
hinahabol ko ang pagasa; hinahabol ko ang aking hininga
“Huminga ka muna”, sabi ng aking baga
habang pumapatak ang mga malalamig na pawis
nagbabakasakaling maabutan ang dama ng iyong yakap
at makita ang makikintab **** mata
“Pagod na ‘ko”, sabi ng aking puso
“Hindi ka pa ba napapagod? Hindi mo ba naipapansin na malayo na siya sa iyo?”,
dugtong ng puso at labis pigilan ang ikot ng mundo
Patuloy ang lakbay at pilit ‘kong umabot sa piling mo
ngunit kahit gaano kabilis ‘kong palakarin ang mga paa,
ngunit kahit gaano man karaming ikot na ang naidaan ko at ilang patak ng pawis na ang tumulo,
pilit pa ring binabaliktad ng mundo ang daan palayo sa iyo
At kung patuloy akong inililigaw ng buwan patungo sa liwanag
at kung patuloy akong inililigaw ng liwanag patungo sa kadiliman
palayo sa gulo,
bakit nagkaron ng dulo?
At kung tinuturuan pa lang ako ng puso nang umibig ng tama,
bakit ngayon pa?
bakit ngayon pa kung kalian pagod na ang tadhana?
kailan ba sisikat ang araw at sa huli ng storya, tayo ang masaya?
Marami na ang nawala,
mga sugat na ‘di tuluyang naghilom
at mga tahi na nasira,
mga damdamin na pinaraya
at mga ngiting pinalaya
Aakitin rin tayo ng ligaya
darating rin ang panahon na tayo ang maligaya
ng wala sa piling
at sa puso
ng isa’t-isa
Pasensya ka na aking mahal
ngunit hindi ko maitahan ang lumuluhang puso na napilitang pakawalan ang nakaraan –
ang oras ang nakaharang
– Pasensya ka na, hindi kita naabutan
Jan 9, 2018
Jan 9, 2018 at 2:28 AM UTC
Sa aking pagiisa alaala mo'y aking kaulayaw
Ang dilim na bumabalot ay ang bisig mo
Ang dampi ng hangin ay ang marubdob **** halik
Hinahanap-hanap ko ang amoy mo
Ang marinig muli ang iyong halakhak
Maramdaman ang marahan **** paghinga
At ang init nitong kumikiliti sa aking leeg
Ang pakinggan ang musikang likha ng iyong dibdib
Sa marahan at maharot nitong pagkabog
Nilalangoy sa bawat tingin
Manaka-nakang mapapapikit
At ikaw nama'y patuloy sa pananaliksik
Lulunurin kita sa aking panunukso
Ikaw nama'y patuloy sa pagsuyo sa aking mga labi
Nilalaro ang guhit sa iyong palad
Inuukit ang ngalan at ang gabing iyon
Nakasanayan na ang paghagod sa iyong buhok
Linya ng pagngiti ay kabisado na
Hinaharana ako sa gitna ng dilim
Kay higpit ng iyong yakap
At ako'y napapasinghap
Bawat bahagi mo ay naging parte ko
At bawat parte ko ay naging bahagi mo
Tayo ay naging sanlaksa
Nanganak ng mga “ako”
Bumuo sa “tayo” ng uniberso
…
Maayos na ang kobrekama
Malamig ang titig nito
Punyal na tumatarak sa dibdib
Dugo ang bawat paghinga
Bakas ay nilamon na..
Tanging sa isip na lamang kita
makakasama sa tuwina
Nagngingitngit ang aking mga kamay
Mata ay pilit sinasara
Ang katotohana'y ikaw ay malayo na
Pinalaya.
Ikaw sana'y lumago
Ang dilim ang magkukubli sa pagluha
Ang hangin ang bibingi sa sakit
Humayon ka ng mag-isa.
Sep 26, 2015
Sep 26, 2015 at 6:49 AM UTC
puti, para sa malinis na intensyon
para sa mukhang sigaw ay perpeksyon
ako't ikaw ay hanggang sa imahinasyon
walang katapusan, walang limitasyon
pula, para sa mabungang alaala
walang humpay na pagsasaya
hindi matapos-tapos na tawa
pula rin, para sa pagibig na pinalaya
asul, para sa nakakubling nakaraan
mga naburang tawanan
naburang talaan
at naburang pangalan
itim, para sa pusong nagdadalamhati
para sa natamong sugat at pighati
mga nawalang sabi-sabi at bati
itim, para sa pag-ibig kong nahati
Mar 30, 2020
Mar 30, 2020 at 7:42 AM UTC
Gugunitain daw nila ang pagpapakasakit ng anak ng diyos. Paano tanong ng isa sa kanila? Ewan ko, bahala ka. Magpapapako ba ako sa krus o magpapahampas ng latigo habang pasan ko ito? Tang-ina bahala ka pati ba naman yan problema ko pa?
Mas guwapo daw si Hudas kumpara kay Hesus at ito daw si Magdalena ang naging asawa ng Tagapagligtas. E ano ngayon?
Hindi ako apektado kahit pinalaya ni Pilato si Barabas kapalit ni Kristo at wala rin akong paki-alam kahit paulit-ulit na nagduda si Tomas.
Kung nabuhay mang muli si Kristo at umakyat sa langit wala itong kabuluhan, sayang lang ang kanyang pagpapakasakit.
Bakit?
Sapagkat lalong dumami ang mga ulol na tao sa mundo; hindi napabuti ang sangkatauhan sa ginawang pagpapakasakit ng karpintero ng Galileya mukhang lalo pa itong napasama. Patuloy na lumaganap ang kasakiman at kaulolan ng tao sa mundo.
kaya't walang saysay na gunitain ang Mahal na Araw sapagkat mura at walang halaga ang bawat oras ng mga mamamatay tao at manlulupig na nagsasabing sila'y mga tagasunod ni Kristo.
Nov 7, 2017
Nov 7, 2017 at 12:15 AM UTC
Pinalaya mo ako
Sa mundong inakala ko'y
Tahanan ko.
Pinakawalan mo ako
Sa mga kamay ****
Inirog ko.
Pinaubaya mo ako
Sa taong inakala ****
Mas mamahalin ko.
Feb 17, 2019
Feb 17, 2019 at 3:42 AM UTC
061224
Malaya kong isisigaw ang Ngalan Mo —
Dakila Ka,
Dakila Ka ngang talaga.
Saksi ako sa kabutihan Mo
Sa buhay kong balang araw
Ay babalik din sa alikabok —
Na ang bawat pangako Mo’y
Mga balang lumagablag sa aking kaibuturan.
Saksi ako sa pag-ibig ****
Umaakap at umaakay sa akin
Pabalik at papalapit Sa’yo —
Ang pagmamahal **** kusang ibinibigay,
Ibinubuhos, mabuhay lamang ako.
Saksi ako sa grasya **** umaapaw,
Nalulunod ako Sa’yong pag-ibig
At sa Liwanag Mo’y nabubulag ako
Hanggang sa…
Hindi ko na masilayan
Ang dati kong pagkatao.
Nagbago na pala ako,
Ako’y binago Mo.
Malayang-malaya na pala ako,
Ako’y pinalaya Mo.
Dakila — ‘yan Ka,
Mahal — mahal Kita, Ama.
Jun 12, 2024
Jun 12, 2024 at 9:52 AM UTC
Hindi ko mahanap
ang tamang mga salita
upang maipahayag sa iyo
ang nais kong sabihin.
Ngunit tila panahon na
upang ilabas ko ang lahat ng hinanakit,
ang mga pasakit na dinanas ko
habang nasa piling mo.
Noong mga panahong
akin ka pa,
noong mga araw na magkasama pa tayo,
at noong mga sandaling
may “tayo” pang umiiral.
Hindi ko inasahang magbabago ka,
na magsasawa ka,
na iiwan mo ako,
at ipagpapalit sa kanya.
Pero ang hindi ko maunawaan,
bakit mo nasabing ayaw mo na?
Pagod ka lang ba talaga,
o napagod ka na
sa atin, sa sitwasyon,
sa pagtatago,
sa mga muntikan na tayong mabuking,
o sa mga araw na may nakakita sa atin?
Sino ba talaga ang nagbago—
ako, ikaw,
o baka tayo pareho?
Bakit tila nawalan ka na ng gana?
Ang mga salita mo’y naging malamig,
ang mga yakap mo’y unti-unting naglaho,
at ang dati **** liwanag
sa mga mata’y nawala.
Sa gitna ng lahat ng ito,
ako’y patuloy na lumalaban,
habang ikaw,
unti-unting bumitaw.
Paano mo nagawang balewalain
ang lahat ng pinagsamahan natin?
Paano mo natapos
ang ugnayang binuo natin nang magkasama?
Ngayon, nauunawaan ko na
kung bakit mo ako iniwan:
nakuha mo na ang gusto mo—
sirain ako,
iwan ako,
pagkatapos mo akong pakinabangan.
Noong araw na hinatid mo ako
hanggang sa dulo ng kalsada,
lumingon ako,
nagbabakasakaling lilingon ka rin,
tatakbo papunta sa akin,
yayakapin ako,
susuyuin ako
na huwag kang iwan.
Pero hindi na pala.
Pinili **** lumayo,
at sa wakas,
pinili ko ring
huwag nang bumalik pa.
Nararamdaman ko na lang
ang mga hawak mo—
tila paalam na,
ang mga yakap **** nanlalamig,
ang mga titig **** umiiwas,
hanggang sa tuluyan kang nawala.
Ang mga pangako mong
“mahal kita,”
“ikaw lang,”
at “hindi kita iiwan”—
lahat pala’y kasinungalingan.
Noong akin ka pa,
pinanghawakan ko ang mga salitang iyon,
pero ngayon,
ang “ikaw at ako”
ay naging bulong na lamang sa hangin,
tinatangay ng nakaraan.
Kung iisa tayo,
bakit mo nagawang pagkaisahan
ang damdamin ko?
Saan ako nagkulang?
Saan ako nagkamali?
At bakit mo ako iniwang ganito?
Oo, bigla kang nawala,
at nagmukha akong tanga
kakahanap sa iyo.
Hanggang sa makita kita,
nasa piling na pala ng iba.
Sobrang saya mo sa kanya,
ibang-iba sa tuwing ikaw ay kasama ko noon.
Pinilit kong lumayo,
kahit alam kong mahirap.
Pinalaya kita,
kahit hindi ko kaya.
Ginawa ko ito para
sa kapayapaan nating dalawa.
Hindi na kita hahabulin.
Tanggap ko na—
matagal na tayong wala.
Ibabaon ko sa limot
ang lahat ng sakit,
ang lahat ng alaala,
at ang lahat ng naging tayo.
Paalam,
nagmamahal pa rin,
Mahal.
Sep 16, 2020
Sep 16, 2020 at 9:27 AM UTC
Ang Dating Tayo
Hindi ko alam kung saan uumpisahan,Ang unang ikakathang tula para Sa ating dalawa.Maaari ko bang umpisahan sa salitang Wala kana. Hinahanap ko yung saya Na nag simula sa ating dalawa ,Yung saya na nabuo nung tayo pang
Dalawa. Yung tayo pa💔Na mimiss ko yung saya ,
Yung pagmamahal na ipinaramdam mo Na para bang ako lang ang babae sa mundo At wala ng iba.
Namimiss ko yung dating tayo lang dalawa At wala pang iba. Sana maibalik pang muli ang dating tayo kahit sa panaginip na lamang ito.
Nag umpisa sa mga katagang binitawan at pinalaya na kita pero Iisa ang ibig sabihin at yun ay ang Mahal kita At matatapos parin sa katagang mahal parin
Kita kahit wala na, kahit wala na ANG DATING TAYO.
Mar 12, 2023
Mar 12, 2023 at 5:01 PM UTC
Lulan ng balangay ang pumpon ng bulaklak
Ibibigay sa kanya
Sadyang dinamihan para hindi kaya tumangan ang lahat
Lohika ng pag-iirog ay malayo sa ekwasyon
Maaliwalas ang alapaap
Minsan ay mapupuna na nababalisa sa ibaba
Ito'y taytay sa mahiang dako
at sa malungkot na pandanggo
Sinaunang tradisyon ng itong bayan
Ang alay ay dote at paninilbihan
Upang ipakita ang sinseridad
Kahit di man paakyatin ng hagdan,
magnilay-nilay sana sa durungawan
Ang pagsinta ay naiiba
Sa karurukan ng adhika ay yari
Ang nanunuksong salamangka para sa tataw ay iwawaksi
Di kayang magdesisyon sa tudlaan ng palaso
Ruta na mula Silangan pakanluran
Napapagod na ang loro
Lumubog na ang balintataw
dahil sa pinalaya ang pag-ibig
Naging manhid sa aktwal na dula
Ang pagganap ay isang pagpapahirap
Dec 28, 2018
Dec 28, 2018 at 6:14 PM UTC
sa huling buwan ng taon,
nilingon kita, kahit wala ka
sa lugar ng ating tagpuan
sinilip ko ang natitirang emosyon
at pinalaya ito,
kasama ang mga alaala mo.
Dec 16, 2020
Dec 16, 2020 at 8:47 PM UTC
Sa iyong pagbabalik, nadarama ulit ang iyong halik
Galing sa biglaang pag-alis, nagdulot pa rin sa puso'y malalim na daplis
Tulang sinulat at inialay sa akin ay naglalaman ng mga dahilan
Mga dahilan na aking intindihin ngunit ako'y masasaktan
Ayaw mo akong lisanin ngunit ayaw mo na rin akong angkinin
Maaari ba iyon? Parang hindi nagkatugma sa totoong depinisyon
Ng tunay na pagmamahal pero yun ang iyong opinyon
Hindi mo ako gustong kalimutan, hindi ako kayang paluhain
Mahal mo akong lubusan, at ayaw **** makasakit ng damdamin
Sana'y malaman mo na natatawa ako sa iyong mga salita
Nang sinabi **** iwanan ako at hayaang sumaya sa iba
Siguro sasaya ako, oo alam ko
Pero asahan mo darating ang panahon na kung kailan pinalaya mo ako
Doon mo na rin malaman na ang bobo mo masyado
Sapagkat minahal kita nang higit sa aking buhay
Inialay ko lahat, kahit minsan ay sumablay
At para na rin pinatunayan **** hanggang salita ka lang naman
Ayaw mo akong saktan? Pero handa mo akong iwanan.
Binulag mo ang sarili sa kaisipang sasaya ako kapag wala ka
Yan ang kamaliang gusto ko sanang itama
Bali-baliktarin man ang buong daigdig, umiiral pa rin sa puso ko ay pag-ibig
Bakit hindi na lang natin isipang tayo na lang dalawa?
Ang natitira sa mundong ibabaw at wala ng iba pa
Nang sa gayon ay hindi mo maisip na ako'y makahanap ng iba
Higpitan mo ang paghawak sa akin at ako'y iyong-iyo na.
Dec 16, 2019
Dec 16, 2019 at 11:28 AM UTC
Ah ngayon mas nauunawaan ko na kapag sinasabi nila na, "Sana umalis ka na lang ng dahan-dahan, hindi ang mabilis hindi rin iyong biglaan."
Dahan-dahan na para bang ipaparamdam mo muna sa kaniya na nanlalamig ka na.
Unti-unti na kulang na lang sabihin mo sa kaniya na wala ka ng gana.
Sa malumanay at hindi sa dahas **** papataying ang pag-ibig niya para sayo hanggang sa kaniyang mapagtanto, "Ayoko na, pagod na ako!"
Iyon na rin ang pagkakataon mo para lumayo at lumisan sa kaniyang kanlungan.
O 'di ba nagtagumpay ka sa pag-alis mo ng dahan-dahan.
Sa isip mo, hindi na siya gaano naman masasaktan.
Dahil unti-unti **** inubos ang pag-ibig niya na sa'yo'y inilaan.
Kaya naman sana mas maging masaya ka na
dahil ngayon pinalaya ka na niya ng tuluyan.
Salita | Ate Yhin
08162022924am
Aug 15, 2022
Aug 15, 2022 at 9:46 PM UTC
🖋//me
Kamusta kana?
Balita ko'y masaya kana
Nakakalungkot lang isipin na pag aari kana nang iba
Subalit wala akong magawa,
Dahil pinalaya kita
Masakit na makita kang kasama nya
Labis na nag dudusa sa aking nagawa
Iniisip na sana pinahalagahan kita
Di sana masaya tayo sa paling nang isa't isa
Patawad kung napagod ako
Kung mas pinili kong sumuko
Hinayaan kitang maglaho
At ngayo'y, heto ako
Umaasa sa salitang TAYO
na hindi na magkakatotoo
Sana pala pinaglaban kita
Sana pala hindi na ako kumawala
Sa pangako nating dalawa
Kase mahal, masakit pala
Masakit parin pala
Tama nga ang sinasabi nila
Na makikita mo lang ang tunay na halaga
Pag ito'y tuluyang nawala
Gusto ko mang' bawiin ka
Pero hindi ko magawa
Kase kita naman sayong mata,
Na masaya kana sakanya
Kaya kahit mahal kita,
Handa akong sumuporta
Sa taong gusto mo
Habang ginugusto kita.
#ManunulatPh.
Jun 14, 2020
Jun 14, 2020 at 12:26 AM UTC
Minsan, parang ang haba ng araw kapag inaantay mo itong lumipas nang wala ng kirot. Isang linggong haba.
Nakakapagod pala talaga. Nakakapagod mag-umpisa. 'Yung hahakbang ka nalang paharap, ang tinig, yapos, at bawat pagsulyap pa rin ang makapagpapahakbang sa'yo pabalik.
Kahit wala na.
Tapos susubok na humakbang muli. Paharap. Kahit bawat yapak, pumapatak ang luha sa paanan **** pagód na't namimitig. Babalik. At masusugatan nang minsan pa.
Bitaw ka na. Ibigay mo sa Kanya.
Ang mga bubog sa pagód **** puso na sumusugat sa bawat pagyapak ay dadamputin Niya nang walang pag-a-alinlangan, dahil una na Siyang nasugatan.
Bitaw ka na. May paghilom sa paglaya. At sa paglaya ka papayapa.
Tahan na. Lalaya ka. Lalaya ka dahil pinalaya ka na.
Isang hakbang pa ulit. Sa Kanya lang ang tingin.
Hindi ka pa man lumalapit, handa na Siyang yumakap.
Takbo ka papalapit. Hayaan **** buuin ka Niyang muli.
Feb 4, 2024
Feb 4, 2024 at 12:07 AM UTC