"pagtahan" poems - Hello Poetry

salamat, sa pagpiling laruin ang aking mga daliri na tila hindi alintana ang pasmang taglay na kung lumuwag man ang kapit ko, ay mas hihigpit ang hawak mo kung dumulas man ang palad ko, ay hahatakin mo ako pabalik patungo sa piling mo upang hindi tayo maligaw sa ating mga sariling halik. salamat, dahil ilang beses kong pinasalamatan ang kalahatan pati ang tila pagyakap ng mga unan sa iyong bawat pagtahan ang mga salitang kaakibat ng kalungkutan at kasiyahan at pagmamahalan, na kung susuriin ay pilit na lumalaban kahit paulit-ulit kitang pinapahirapan. salamat, sa araw-araw **** pagbati ng "magandang umaga" kahit ikaw ang sanhi ng pag-aalinlangan kung tama bang magpahatak sa iyong kanlungan. ilang beses ko bang pagdududahan ang boses **** tila kandungan hindi ko man hiningi ay hinandog ng kalangitan sa likod ng mga telepono'y nagngingitian ngunit pipiliin kong ang akin ay hindi mo masilayan dahil puno ito ng kalungkutan. salamat, sa mga pangakong matulin ang pagkakasabi na bago pa man bigkasin ay batid ang mariing katotohanan na paulit-ulit lang itong maglalaro sa isipan. kahit ilang beses kong pagbawalan ang mundo na bitiwan mo ang kamay ko ay nasasakal na ang mga daliri at humihina ang aking pulso. salamat, dahil ang relasyong ito ay tila hindi matatakasan ang pangungusap na nabubuo'y nagtatapos sa kuwit at ang mga katanungan ay sinagot ng pilit. ang bawat "mahal kita" ay naging nakaririndi nagbabalitaktakan kung kanino ang mas dinig pilit man lakasan ang aking tinig ang panawagan kong umalis ay hindi mababatid. salamat, kahit paulit-ulit kitang pakawalan sa aking puso ay mahigpit ang iyong kapit na sa sobrang higpit ay tila paulit-ulit ding nagdurugo pati ang isip kong tila gumuguho dahil hindi ka lumalayo. patuloy man ang aking pag-ayos at nagtamo pa ng maraming galos; ay patuloy din ang iyong pagsira dahil pareho tayong lumuluha.

0

Jun 9, 2018

Jun 9, 2018 at 12:49 PM UTC

heyastrid

salamat.

salamat, sa pagpiling laruin ang aking mga daliri na tila hindi alintana ang pasmang taglay na kung lumuwag man ang kapit ko, ay mas hihigpit ang hawak mo kung dumulas man ang palad ko, ay hahatakin mo ako pabalik patungo sa piling mo upang hindi tayo maligaw sa ating mga sariling halik. salamat, dahil ilang beses kong pinasalamatan ang kalahatan pati ang tila pagyakap ng mga unan sa iyong bawat pagtahan ang mga salitang kaakibat ng kalungkutan at kasiyahan at pagmamahalan, na kung susuriin ay pilit na lumalaban kahit paulit-ulit kitang pinapahirapan. salamat, sa araw-araw **** pagbati ng "magandang umaga" kahit ikaw ang sanhi ng pag-aalinlangan kung tama bang magpahatak sa iyong kanlungan. ilang beses ko bang pagdududahan ang boses **** tila kandungan hindi ko man hiningi ay hinandog ng kalangitan sa likod ng mga telepono'y nagngingitian ngunit pipiliin kong ang akin ay hindi mo masilayan dahil puno ito ng kalungkutan. salamat, sa mga pangakong matulin ang pagkakasabi na bago pa man bigkasin ay batid ang mariing katotohanan na paulit-ulit lang itong maglalaro sa isipan. kahit ilang beses kong pagbawalan ang mundo na bitiwan mo ang kamay ko ay nasasakal na ang mga daliri at humihina ang aking pulso. salamat, dahil ang relasyong ito ay tila hindi matatakasan ang pangungusap na nabubuo'y nagtatapos sa kuwit at ang mga katanungan ay sinagot ng pilit. ang bawat "mahal kita" ay naging nakaririndi nagbabalitaktakan kung kanino ang mas dinig pilit man lakasan ang aking tinig ang panawagan kong umalis ay hindi mababatid. salamat, kahit paulit-ulit kitang pakawalan sa aking puso ay mahigpit ang iyong kapit na sa sobrang higpit ay tila paulit-ulit ding nagdurugo pati ang isip kong tila gumuguho dahil hindi ka lumalayo. patuloy man ang aking pag-ayos at nagtamo pa ng maraming galos; ay patuloy din ang iyong pagsira dahil pareho tayong lumuluha.

56

*Ulan ulan Bakit ka ganyan Talaga bang iyong paglalaruan Ang aking nararamdaman Ulan ulan Tama na yan Patuloy lang tayong masasaktan Subukan naman natin ang pagtahan*

0

Dec 16, 2015

Dec 16, 2015 at 12:24 AM UTC

inggo

Ulan, ulan

*Ulan ulan Bakit ka ganyan Talaga bang iyong paglalaruan Ang aking nararamdaman Ulan ulan Tama na yan Patuloy lang tayong masasaktan Subukan naman natin ang pagtahan*

8

Siya ay parang ulan Kay tagal **** hinintay Sa panahon ng tag init, Na sa pag dating nito Ay maiibsan ang sakit Na dala ng sunog Sa iyong katawan. Na dala ng init Na nang gagaling sa kaniyang mga halik. Tandaan mo, siya din ang sumunog sa iyong dibdib Pero siya padin ang iyong hinihimig. Eto ka nanaman, nakatayo sa kalagitnaan ng bagyo. Nakayuko, sinasalo ang bawat patak ng ulan. Umaasang na siya'y iyong mahahawakan. Pero wag kang magpaka tanga. Siya ay tubig, lumulusot sa mga singit ng iyong mga daliri. At humahaplos sa bawat sulok ng iyong mga sanga. Pinararamdam kung anong piling ng kasama siya. Sige, pwede kang umiyak, walang makaka halata, sa bawat pag bagsak ng mga luha na nanggagaling sa iyong mga mata. Iyak lang ng iyak. Maghihintay ako sa iyong pagtahan Pero tandaan mo, wala kang karapatan magselos. Kase hindi mo naman siya pagaari, Siya ay pangpataba ng lupa. Wag kang maging hadlang, Sa pagtubo ng mga bunga ng kanilang pag mamahalan. Pero wag kang magalala. Hindi ko ba nasabi sa iyo Na ikay isang puno, Na paparating na ang tag sibon. At ngayon mo lang mapagtatanto Na sa kabila ng lahat ng ito, siya ay nasa tabi mo lang, patuloy na binubulong sa iyong mga tenga, "Mahal, nadito lang ako. Akap akap ang iyong mga braso. Hinding hindi ako kailanman maglalaho" "Halika tayo'y muling mag simula."

0

Aug 9, 2015

Aug 9, 2015 at 10:53 AM UTC

marlo-cabrera

Pag-Buhos

Siya ay parang ulan Kay tagal **** hinintay Sa panahon ng tag init, Na sa pag dating nito Ay maiibsan ang sakit Na dala ng sunog Sa iyong katawan. Na dala ng init Na nang gagaling sa kaniyang mga halik. Tandaan mo, siya din ang sumunog sa iyong dibdib Pero siya padin ang iyong hinihimig. Eto ka nanaman, nakatayo sa kalagitnaan ng bagyo. Nakayuko, sinasalo ang bawat patak ng ulan. Umaasang na siya'y iyong mahahawakan. Pero wag kang magpaka tanga. Siya ay tubig, lumulusot sa mga singit ng iyong mga daliri. At humahaplos sa bawat sulok ng iyong mga sanga. Pinararamdam kung anong piling ng kasama siya. Sige, pwede kang umiyak, walang makaka halata, sa bawat pag bagsak ng mga luha na nanggagaling sa iyong mga mata. Iyak lang ng iyak. Maghihintay ako sa iyong pagtahan Pero tandaan mo, wala kang karapatan magselos. Kase hindi mo naman siya pagaari, Siya ay pangpataba ng lupa. Wag kang maging hadlang, Sa pagtubo ng mga bunga ng kanilang pag mamahalan. Pero wag kang magalala. Hindi ko ba nasabi sa iyo Na ikay isang puno, Na paparating na ang tag sibon. At ngayon mo lang mapagtatanto Na sa kabila ng lahat ng ito, siya ay nasa tabi mo lang, patuloy na binubulong sa iyong mga tenga, "Mahal, nadito lang ako. Akap akap ang iyong mga braso. Hinding hindi ako kailanman maglalaho" "Halika tayo'y muling mag simula."

29

Dalawang kahoy na upuan At tatlong libong katanungan 'Yan ang ating distansya. Mahihinang muni-muni Sa lagas nang espasyo Kasabay ng maingay kong pagkabasag. Masidhing pagpindot ng telepono Dahan-dahang pagtakbo ng luha Ang bumuo lamang sa ating usapan. Wala na kong masasabi Wala kang balak sabihin Wala nga talaga tayong sinasabi! Sa patuloy na ingay ng kalsada Umalis akong walang balak bumitaw Nagpaiwan ka bagaman matagal nang lumisan.

0

Feb 20, 2017

Feb 20, 2017 at 2:58 AM UTC

clau

Pagtahan

Dalawang kahoy na upuan At tatlong libong katanungan 'Yan ang ating distansya. Mahihinang muni-muni Sa lagas nang espasyo Kasabay ng maingay kong pagkabasag. Masidhing pagpindot ng telepono Dahan-dahang pagtakbo ng luha Ang bumuo lamang sa ating usapan. Wala na kong masasabi Wala kang balak sabihin Wala nga talaga tayong sinasabi! Sa patuloy na ingay ng kalsada Umalis akong walang balak bumitaw Nagpaiwan ka bagaman matagal nang lumisan.

15

Pasensya ka na Pasensya na kung natagalan Pasensya na kung natagalan ang aking pagtahan Pasensya na kung matagal na panahon kitang hangad Pasensya na kung medyo mabagal ang pag-usad Dahil hindi ganun kadali Matagal na panahon ang kailangan At hindi lang isang sandali Pinagpapaguran ko ang prosesong ito Hindi ito madali dahil kasali dito ang pagpilit sa sarili ko Pero kahit mahirap, kakayanin ko Para sa ikalalaya mo Akala ko nga huli na yung naisulat kong tula dati para sa'yo Ngunit ako mismo ang sumira sa paksa Na akala ko'y yun na ang magiging huling tula Hindi pa pala Hindi ko kayang yun ang magiging huli Hindi pala madali Dahil napagtanto kong nakapagsusulat lamang ako kapag ito'y tungkol sa'yo At dahil nagkamali na naman ako Lulubusin ko na ito Pakinggan mo ako Hindi ko sasabihing ito na ang huli Kasi baka masira ko na naman uli Kaya eto na, pakinggan **** mabuti Sa muling pagkakataon, Sasabihin ko ito sa'yo Mahal kita Pero sawa na ako

0

Nov 13, 2017

Nov 13, 2017 at 6:56 AM UTC

macsyjaay

Pasensya Ka Na

Pasensya ka na Pasensya na kung natagalan Pasensya na kung natagalan ang aking pagtahan Pasensya na kung matagal na panahon kitang hangad Pasensya na kung medyo mabagal ang pag-usad Dahil hindi ganun kadali Matagal na panahon ang kailangan At hindi lang isang sandali Pinagpapaguran ko ang prosesong ito Hindi ito madali dahil kasali dito ang pagpilit sa sarili ko Pero kahit mahirap, kakayanin ko Para sa ikalalaya mo Akala ko nga huli na yung naisulat kong tula dati para sa'yo Ngunit ako mismo ang sumira sa paksa Na akala ko'y yun na ang magiging huling tula Hindi pa pala Hindi ko kayang yun ang magiging huli Hindi pala madali Dahil napagtanto kong nakapagsusulat lamang ako kapag ito'y tungkol sa'yo At dahil nagkamali na naman ako Lulubusin ko na ito Pakinggan mo ako Hindi ko sasabihing ito na ang huli Kasi baka masira ko na naman uli Kaya eto na, pakinggan **** mabuti Sa muling pagkakataon, Sasabihin ko ito sa'yo Mahal kita Pero sawa na ako

29

Madilim ang paligid at umiiyak ang langit Ibinuhos ko sa tahimik na paghikbi ang lahat ng kinikimkim na galit Sa lahat ng humusga at sa aki'y lumait At sa mga lalong nagpabigat ng bitbit kong pasakit, Hinayaan kong bumaha ng luha sa munti kong silid Habang minamasdan ang mga larawan ng nakaraan Doon sa isang gilid, Hinayaan kong kumawala Ang nagpupumiglas na mga luha Na itinago ko ng panahong napakahaba Sa loob ng kulungang ako mismo ang gumawa Kulungang ako mismo ang lumikha. Tapos na ang panahon ng pagpapanggap Panahon na upang harapin ko ang reyalidad. Patila na ang ulan at paubos na ang luha At sisiguraduhin kong sa pagpatak ng mga huling butil nito lupa, Ay uusbong ang bagong simula Uusbong ang bagong "ako" Sa aking pagtahan ay kasabay ang pagbabago Sa pagtila ng ulan,muling sisilay ang magandang araw Na magbibigay ng kulay sa mundo kong kay panglaw Sa aking pagtahan haharapin ko ang aking kinatatakutan Sa aking pagtahan haharap akong mas palaban Sa aking pagtahan muli akong ngingiti Sa aking pagtahan,kakalagin ko ang tali, Taling pumipigil sa aking aking paglago Sa aking pagtahan ay uusbong ang isang bagong "ako" Sa aking pagtahan,hindi na ako muli pang magpapatalo Tandaan mo yan: Itaga mo pa sa bato!

0

Oct 11, 2017

Oct 11, 2017 at 1:40 AM UTC

ChameleonInk

Pagtahan

Madilim ang paligid at umiiyak ang langit Ibinuhos ko sa tahimik na paghikbi ang lahat ng kinikimkim na galit Sa lahat ng humusga at sa aki'y lumait At sa mga lalong nagpabigat ng bitbit kong pasakit, Hinayaan kong bumaha ng luha sa munti kong silid Habang minamasdan ang mga larawan ng nakaraan Doon sa isang gilid, Hinayaan kong kumawala Ang nagpupumiglas na mga luha Na itinago ko ng panahong napakahaba Sa loob ng kulungang ako mismo ang gumawa Kulungang ako mismo ang lumikha. Tapos na ang panahon ng pagpapanggap Panahon na upang harapin ko ang reyalidad. Patila na ang ulan at paubos na ang luha At sisiguraduhin kong sa pagpatak ng mga huling butil nito lupa, Ay uusbong ang bagong simula Uusbong ang bagong "ako" Sa aking pagtahan ay kasabay ang pagbabago Sa pagtila ng ulan,muling sisilay ang magandang araw Na magbibigay ng kulay sa mundo kong kay panglaw Sa aking pagtahan haharapin ko ang aking kinatatakutan Sa aking pagtahan haharap akong mas palaban Sa aking pagtahan muli akong ngingiti Sa aking pagtahan,kakalagin ko ang tali, Taling pumipigil sa aking aking paglago Sa aking pagtahan ay uusbong ang isang bagong "ako" Sa aking pagtahan,hindi na ako muli pang magpapatalo Tandaan mo yan: Itaga mo pa sa bato!

30

UUWI KA NA Ilang buwan ang hinintay ko sa iyong pagbabalik Tinitingnan ang itsura sa salamin kung paano ako maging sabik Siguro'y magliliwanag ang paligid Na tila'y matinding saya talaga ang iyong hatid Sa iyong pagbabalik sa lugar kung sa'n ka nanggaling Matutupad na kaya ang matagal kong hiling? Uuwi ka na At ako'y sabik na sabik na Sa iyong pag-uwi bitbitin mo ang mukhang puno ng saya Ipakita mo sa lahat ng ika'y talagang nagbalik na Uuwi ka na Mararamdaman ko na naman uli ang kaba Ang malakas na tibok ng puso kong masaya Na tila'y ang paligid ay hindi ko na alintana Dahil tinatanaw ko na ang iyong mukha Ano kaya ang aking magiging reaksyon? Ako ba'y tatakbo o magtatago? Ako ba 'y kakabahan o masisiyahan? Ako ba'y mabibigla o matutulala? O baka naman, sa pagbalik mo, ako'y muling masasaktan at maiiwang sugatan. Ako na'y kinakabahan sa pag-iisip na ika'y babalik na Nalilito at di ko mawari ang nadarama Baka ito'y magiging dahilan ng aking di pagtahan Kasabay ng aking pagkasabik, ako din ay nangangamba Na baka ang puso ko'y dudurugin mo pa Na kaya dahil ka bumalik para muling saktan ang puso kong sirang-sira na Tinitingnan ko ang paligid Hinahanap kung saan kita posibleng mahagip Doon ba sa lugar kung saan kita unang nakita O baka sa lugar kung saan ko nakitang kasama mo sya? Uuwi ka na At sana'y sa iyong pag-uwi Ako'y mapapansin mo na Mali Uuwi ka na Pero hindi sa akin Kundi sa piling nya

0

Nov 13, 2017

Nov 13, 2017 at 6:56 AM UTC

macsyjaay

Uuwi Ka Na

UUWI KA NA Ilang buwan ang hinintay ko sa iyong pagbabalik Tinitingnan ang itsura sa salamin kung paano ako maging sabik Siguro'y magliliwanag ang paligid Na tila'y matinding saya talaga ang iyong hatid Sa iyong pagbabalik sa lugar kung sa'n ka nanggaling Matutupad na kaya ang matagal kong hiling? Uuwi ka na At ako'y sabik na sabik na Sa iyong pag-uwi bitbitin mo ang mukhang puno ng saya Ipakita mo sa lahat ng ika'y talagang nagbalik na Uuwi ka na Mararamdaman ko na naman uli ang kaba Ang malakas na tibok ng puso kong masaya Na tila'y ang paligid ay hindi ko na alintana Dahil tinatanaw ko na ang iyong mukha Ano kaya ang aking magiging reaksyon? Ako ba'y tatakbo o magtatago? Ako ba 'y kakabahan o masisiyahan? Ako ba'y mabibigla o matutulala? O baka naman, sa pagbalik mo, ako'y muling masasaktan at maiiwang sugatan. Ako na'y kinakabahan sa pag-iisip na ika'y babalik na Nalilito at di ko mawari ang nadarama Baka ito'y magiging dahilan ng aking di pagtahan Kasabay ng aking pagkasabik, ako din ay nangangamba Na baka ang puso ko'y dudurugin mo pa Na kaya dahil ka bumalik para muling saktan ang puso kong sirang-sira na Tinitingnan ko ang paligid Hinahanap kung saan kita posibleng mahagip Doon ba sa lugar kung saan kita unang nakita O baka sa lugar kung saan ko nakitang kasama mo sya? Uuwi ka na At sana'y sa iyong pag-uwi Ako'y mapapansin mo na Mali Uuwi ka na Pero hindi sa akin Kundi sa piling nya

38

Napagod sa mga panandaliang pagbalik Sa agarang paglisan na akala mo'y sabik Napagod sa mga pagpansin na puro kalokohan Sa mga salitang walang kasiguraduhan Maaari bang kumawala Ang pusong napagod na Sa bawat sakit, kalungkutan at pait Pagod na sa pag-alala sa nakaraan Utang na loob Ipatikim mo naman ang salitang “pagtahan”

0

Dec 10, 2017

Dec 10, 2017 at 5:49 AM UTC

macsyjaay

Pagtahan

Napagod sa mga panandaliang pagbalik Sa agarang paglisan na akala mo'y sabik Napagod sa mga pagpansin na puro kalokohan Sa mga salitang walang kasiguraduhan Maaari bang kumawala Ang pusong napagod na Sa bawat sakit, kalungkutan at pait Pagod na sa pag-alala sa nakaraan Utang na loob Ipatikim mo naman ang salitang “pagtahan”

10

110221 Bakit nga ba pilit nating sinusugatan ang ating mga kamay? At hinahayaan nating ang ating dugo'y masayang Sa pagluha nito, hanggang sa maubusan na rin tayo ng hininga. Ikinukubli pa rin nating ang ating mga sarili Sa garapon ng ating pagkataong Kailanma'y walang ibang magbubukas ng sagradong pintuan Kundi tayo't tayo pa rin naman. At paulit-ulit tayong humihinga sa ilalim ng makakapal na ulap At sabay na lalanghap ng umuusok na pangambang Ibinalot sa apoy na lagim ang tanging ipinupunla Sa ating mga pusong wala pa noong kamalay-malay. Tinutukso tayo ng mga sitwasyon upang tayo'y magpaubaya At magpa-anod na lamang sa mga kumunoy na hihila sa atin pababa. Ang ating mga halakhakan noong kabataan Ay mga pangarap na sabay na iginuhit sa buhanginan Ay tuluyan nang binura ng dagat na tila walang pakiramdam. Gustuhin man nating umahon nang sabay Ay kailangan may isa sa ating unang bumitaw at unang umahon. Hindi na nga natin kayang sumabay sa isa't isa Ngunit sana'y ang nasa unahan, Siya rin ang unang mag-abot ng kanyang kamay Para sa isang nalulunod pa. Napapagod ako ngunit matapang kong hinaharap Ang mga pagkakataon bagamat wala akong kasiguraduhan. At sana sa panahong panatag na ang mga pusong Naligaw sa sariling mga pasya't pangarap Ay masilayan nating muli ang pagtahan ng mga matang Buong buhay na lumuluha't nanlilimos ng pagpapatawad.

0

Nov 2, 2021

Nov 2, 2021 at 12:01 AM UTC

psalmiseta

Palimos ng Patawad

110221 Bakit nga ba pilit nating sinusugatan ang ating mga kamay? At hinahayaan nating ang ating dugo'y masayang Sa pagluha nito, hanggang sa maubusan na rin tayo ng hininga. Ikinukubli pa rin nating ang ating mga sarili Sa garapon ng ating pagkataong Kailanma'y walang ibang magbubukas ng sagradong pintuan Kundi tayo't tayo pa rin naman. At paulit-ulit tayong humihinga sa ilalim ng makakapal na ulap At sabay na lalanghap ng umuusok na pangambang Ibinalot sa apoy na lagim ang tanging ipinupunla Sa ating mga pusong wala pa noong kamalay-malay. Tinutukso tayo ng mga sitwasyon upang tayo'y magpaubaya At magpa-anod na lamang sa mga kumunoy na hihila sa atin pababa. Ang ating mga halakhakan noong kabataan Ay mga pangarap na sabay na iginuhit sa buhanginan Ay tuluyan nang binura ng dagat na tila walang pakiramdam. Gustuhin man nating umahon nang sabay Ay kailangan may isa sa ating unang bumitaw at unang umahon. Hindi na nga natin kayang sumabay sa isa't isa Ngunit sana'y ang nasa unahan, Siya rin ang unang mag-abot ng kanyang kamay Para sa isang nalulunod pa. Napapagod ako ngunit matapang kong hinaharap Ang mga pagkakataon bagamat wala akong kasiguraduhan. At sana sa panahong panatag na ang mga pusong Naligaw sa sariling mga pasya't pangarap Ay masilayan nating muli ang pagtahan ng mga matang Buong buhay na lumuluha't nanlilimos ng pagpapatawad.

29