"makinang" poems - Hello Poetry

Ikalawang Kurap Tinatahak ko ng marahan ang isang makinang na landas sa gitna ng mga taong alam kong nananalig din. Hinihila ko ng pilit ang dalawang talampakang hindi dumarampi sa sahig na katulad ko’y nakatingala din sa langit. Ang aking mga palad ay magkaniig at ang mga daliri’y kayakap ang isa’t isa. Naiibsan ang sakit ng aking mga sugat ng nalalanghap kong halimuyak mula sa mga puting bulaklak sa paligid. Tila piraso ng langit ang dambanang ito na kung saan sinasabing tutuparin ang lahat ng mga kahilingan mo at papawiin ang lahat ng sakit at paghihirap na dinaranas ng kahit na sino. Sa lugar na ito nakalilimutan ko ang lahat ng hapdi at pagod na nararanasan ko araw-araw para bang unti-unti niyang hinuhugasan ang buo kong katawan at binibigyan ako ng bagong lakas at pag-asang harapin ang isang bagong bukang liwayway. Habang nananalangin ay napansin ko ang mga matang natuon sa’kin nagmamasid - tila kunot noong nagtatanong kung bakit ang basahang tulad ko na tinalikuran ng lipunan at inaring kanlungan ang lansangan ay naririto’t naninikluhod sa harap ng dalanginan. Alam kong ako’y kanilang napupuna ngunit sila’y bulag. Niyayanig ng aking mga dasal ang buong simbahan ngunit sila’y bingi. May kung sinong hindi ko naaninag ang umakay sa’kin patungo’t papalapit sa dambanang ginigiliw. sa bawat hakbang ay bigla kong naalala ang lahat ng pagdurusa at nasambit ang "salamat sa lahat ng pag-asa." Nilingon ko ang larawan ng madlang dukha’t kaawa ngumiti at binitiwan ang aking huling hininga.

0

Jun 18, 2015

Jun 18, 2015 at 11:44 PM UTC

dalampasigan08

"PIKIT-MATANG LIPUNAN"

Ikalawang Kurap Tinatahak ko ng marahan ang isang makinang na landas sa gitna ng mga taong alam kong nananalig din. Hinihila ko ng pilit ang dalawang talampakang hindi dumarampi sa sahig na katulad ko’y nakatingala din sa langit. Ang aking mga palad ay magkaniig at ang mga daliri’y kayakap ang isa’t isa. Naiibsan ang sakit ng aking mga sugat ng nalalanghap kong halimuyak mula sa mga puting bulaklak sa paligid. Tila piraso ng langit ang dambanang ito na kung saan sinasabing tutuparin ang lahat ng mga kahilingan mo at papawiin ang lahat ng sakit at paghihirap na dinaranas ng kahit na sino. Sa lugar na ito nakalilimutan ko ang lahat ng hapdi at pagod na nararanasan ko araw-araw para bang unti-unti niyang hinuhugasan ang buo kong katawan at binibigyan ako ng bagong lakas at pag-asang harapin ang isang bagong bukang liwayway. Habang nananalangin ay napansin ko ang mga matang natuon sa’kin nagmamasid - tila kunot noong nagtatanong kung bakit ang basahang tulad ko na tinalikuran ng lipunan at inaring kanlungan ang lansangan ay naririto’t naninikluhod sa harap ng dalanginan. Alam kong ako’y kanilang napupuna ngunit sila’y bulag. Niyayanig ng aking mga dasal ang buong simbahan ngunit sila’y bingi. May kung sinong hindi ko naaninag ang umakay sa’kin patungo’t papalapit sa dambanang ginigiliw. sa bawat hakbang ay bigla kong naalala ang lahat ng pagdurusa at nasambit ang "salamat sa lahat ng pag-asa." Nilingon ko ang larawan ng madlang dukha’t kaawa ngumiti at binitiwan ang aking huling hininga.

19

Tinukso mo ako ng iyong maskara Ang pinto **** bakal ay nagmukhang pilak Mga bintana mo'y tila walang sara Ang bawat sulok mo'y humahalimuyak Akong naghahanap ng lugar sa mundo Namalik-mata nga't naakit mo agad Sa mga pangako'y nadala't natukso Naghintay ng dulot, magagarang gawad Sa aking pagyakap sa pintong makinang Ngiti ko'y sumilay, nag-isip, nangarap Akala ko'y lungkot dito'y mapupunan Saya ang papalit sa dusa at hirap Subalit nagulat sa aking pagmulat Ang pinto **** pilak ay puro kalawang Mga bintana mo'y nabuway ng lahat Ang bawat sulok mo'y amoy basurahan Paano pa ako ngingiti, sasaya Kung ang pangarap ko ay biglang naglaho? Mabubuhay ka bang kuntento't payapa Sa lugar na itong ngayo'y gumuguho? Nais kong tumakas, lumayo, tumakbo Sa bilangguan kong kakila-kilabot Subalit kadena ko'y mayroong kandado Kasama ba akong mababaon sa limot? Hindi! Ang sigaw ng matapang kong puso Kadena sa paa'y aking wawakasan Mabubuhay ako na hindi bilanggo Ipaglalaban ko, aking kalayaan! ---Marguerite 9/18/2015 7:33 am

0

Sep 18, 2015

Sep 18, 2015 at 5:14 AM UTC

Marguerite

Bilangguan

Tinukso mo ako ng iyong maskara Ang pinto **** bakal ay nagmukhang pilak Mga bintana mo'y tila walang sara Ang bawat sulok mo'y humahalimuyak Akong naghahanap ng lugar sa mundo Namalik-mata nga't naakit mo agad Sa mga pangako'y nadala't natukso Naghintay ng dulot, magagarang gawad Sa aking pagyakap sa pintong makinang Ngiti ko'y sumilay, nag-isip, nangarap Akala ko'y lungkot dito'y mapupunan Saya ang papalit sa dusa at hirap Subalit nagulat sa aking pagmulat Ang pinto **** pilak ay puro kalawang Mga bintana mo'y nabuway ng lahat Ang bawat sulok mo'y amoy basurahan Paano pa ako ngingiti, sasaya Kung ang pangarap ko ay biglang naglaho? Mabubuhay ka bang kuntento't payapa Sa lugar na itong ngayo'y gumuguho? Nais kong tumakas, lumayo, tumakbo Sa bilangguan kong kakila-kilabot Subalit kadena ko'y mayroong kandado Kasama ba akong mababaon sa limot? Hindi! Ang sigaw ng matapang kong puso Kadena sa paa'y aking wawakasan Mabubuhay ako na hindi bilanggo Ipaglalaban ko, aking kalayaan! ---Marguerite 9/18/2015 7:33 am

31

Sa bawat salitang binibigkas ng labi mo, Para bang dinadala ako sa ibang mundo. Sa mundo na kung saan kalmado ang puso at pansamantalang pwedeng lumayo. Sa mundo na espesyal ako kahit papa'no. Alam kong hindi pa malalim ang nararamdaman mo, sinta. Maski ako man ay hindi pa handa. Ngunit hayaan **** ako’y magpasalamat sa saya At kalinga na iyong dala. Nung minsan, tinawag mo akong mahiwaga. Pero hindi mo alam na ikaw ang mas makinang na tala.

0

Nov 18, 2020

Nov 18, 2020 at 1:38 PM UTC

mahiwaga

Puhon

Sa bawat salitang binibigkas ng labi mo, Para bang dinadala ako sa ibang mundo. Sa mundo na kung saan kalmado ang puso at pansamantalang pwedeng lumayo. Sa mundo na espesyal ako kahit papa'no. Alam kong hindi pa malalim ang nararamdaman mo, sinta. Maski ako man ay hindi pa handa. Ngunit hayaan **** ako’y magpasalamat sa saya At kalinga na iyong dala. Nung minsan, tinawag mo akong mahiwaga. Pero hindi mo alam na ikaw ang mas makinang na tala.

11

Malamyos,Mabini Ni-walang Hampas Hindi Habagat O Amihan Ang Siyang Dumadampi Bagkos Masuyong Hinahaplos Ng Alimuom Ang Nagdadalamhating ilog ng kalaliman. samantala may ibig ipabatid Ang liwanag ng sinag mula sa bibig ng Mahiwagang bilog na buwan... at ang wika "ikaw at ang repleksyon ko sa ibabaw mo Maging Sa Karagatan Na Iyong Pinapakitungohan Ay Naroroon Ako Sa Tuwinang Nakatakda Ang Aking Pag-agapay. Sa Kabilang Banda,di Man Dalawin Ng Antok Ang Haring Araw Mismong Mga Ulap Ng Alapaap Ang Magkukubli Sa Silaw. Magbibigay Lilim Sa Walang Silong **** Kalagayan. Umaaraw Umuulan,umaapaw O Lilit Ang Lulan Nasasamsam Man Ang Ilan Sa Mga Taglay **** Nilalaman, Kailan man Ang Paraluman **** inaangkin Ay Di Makakamkam ! Nagdaramdam Ang Matabang Kalupaan Kapag Ito Ay Tigang Sapagkat Kapos Sa Pakikiramay Na Taos. Hiyang Lamang Sa Kapatagan Ng Paratang At Pakinabang... Lupang Hinirang Minsan Nang Nalinlang Talang Makinang, Na Sinagisag Ang Kalasag At Baluti Ng Banyaga.. Sa Ngayon Pahupa Na Ang Tubig Sa Ilog Sukdol Nga Ba O Sakdal Kung Dumatal At Kumintal Ang Alimpuyo't Tagtuyot Sa Panahon Ng Tagdahon At Sa Di Kalayoan Akin Ngang Naulinigan Ang Payo Ng Dayo Sa Bulwagan Kung Saan Ang Aking Katayoan Nagugulumihanan Sa Kanyang Pinamagitan... Ito Ay Kung Ano Din Po Yung Aking Pinamagatan !!!

0

Mar 22, 2022

Mar 22, 2022 at 10:42 PM UTC

TanglawatPanglaw

" kapag natuyo ang ilog...hintayin mo ang mga ulap "

Malamyos,Mabini Ni-walang Hampas Hindi Habagat O Amihan Ang Siyang Dumadampi Bagkos Masuyong Hinahaplos Ng Alimuom Ang Nagdadalamhating ilog ng kalaliman. samantala may ibig ipabatid Ang liwanag ng sinag mula sa bibig ng Mahiwagang bilog na buwan... at ang wika "ikaw at ang repleksyon ko sa ibabaw mo Maging Sa Karagatan Na Iyong Pinapakitungohan Ay Naroroon Ako Sa Tuwinang Nakatakda Ang Aking Pag-agapay. Sa Kabilang Banda,di Man Dalawin Ng Antok Ang Haring Araw Mismong Mga Ulap Ng Alapaap Ang Magkukubli Sa Silaw. Magbibigay Lilim Sa Walang Silong **** Kalagayan. Umaaraw Umuulan,umaapaw O Lilit Ang Lulan Nasasamsam Man Ang Ilan Sa Mga Taglay **** Nilalaman, Kailan man Ang Paraluman **** inaangkin Ay Di Makakamkam ! Nagdaramdam Ang Matabang Kalupaan Kapag Ito Ay Tigang Sapagkat Kapos Sa Pakikiramay Na Taos. Hiyang Lamang Sa Kapatagan Ng Paratang At Pakinabang... Lupang Hinirang Minsan Nang Nalinlang Talang Makinang, Na Sinagisag Ang Kalasag At Baluti Ng Banyaga.. Sa Ngayon Pahupa Na Ang Tubig Sa Ilog Sukdol Nga Ba O Sakdal Kung Dumatal At Kumintal Ang Alimpuyo't Tagtuyot Sa Panahon Ng Tagdahon At Sa Di Kalayoan Akin Ngang Naulinigan Ang Payo Ng Dayo Sa Bulwagan Kung Saan Ang Aking Katayoan Nagugulumihanan Sa Kanyang Pinamagitan... Ito Ay Kung Ano Din Po Yung Aking Pinamagatan !!!

31

Ang binuo nating samahan Mga pasimple kong tawa sa banat **** linyahan Ang titig **** Hindi ko maipaliwanag Lahat iyan ay aking iingatan Hindi na nagpapansinan Wala na rin ang matamis na titigan Huwag kang Mag alala, ikaw ay tumahan Ang mga iyan ay hindi ko pahihintulutan Hindi ko hahayaang ang makinang **** mga Mata Ay mapalitan ng pagtinging naiilang Sa oras na marinig mo na ikaw ang nilalaman Mga titik na bumubuo ng iyong pangalan Hindi kailanman mangyayari Na sa iyo ay aking masabi Ikaw ang nais makatabi Ikaw lang ang sambit ng mga labi Hindi ko alam Kung kailan nagsimula Bakit ikaw na ang hanap ng mga mata? Nagpapanggap sa sarili, Hindi ikaw Hindi ikaw Paano mangyayaring sa kapit mo'y di bibitaw? Tuksuhan dito, tuksuhan doon Tila ba sang-ayon sa atin ang panahon Isang araw sa aki'y may nagtanong "Paano Kung kayo sa dulo ?" paano nga kung umabot tayo doon? Naisasala ng imahinasyon Pinapangarap subalit di lubos maisip Umabot tayo sa bangin ng limitasyon Mayakap ka, hanggang dito na lamang ba sa panaginip?

0

Oct 22, 2018

Oct 22, 2018 at 9:02 PM UTC

WorldWar3

Kulungan

Ang binuo nating samahan Mga pasimple kong tawa sa banat **** linyahan Ang titig **** Hindi ko maipaliwanag Lahat iyan ay aking iingatan Hindi na nagpapansinan Wala na rin ang matamis na titigan Huwag kang Mag alala, ikaw ay tumahan Ang mga iyan ay hindi ko pahihintulutan Hindi ko hahayaang ang makinang **** mga Mata Ay mapalitan ng pagtinging naiilang Sa oras na marinig mo na ikaw ang nilalaman Mga titik na bumubuo ng iyong pangalan Hindi kailanman mangyayari Na sa iyo ay aking masabi Ikaw ang nais makatabi Ikaw lang ang sambit ng mga labi Hindi ko alam Kung kailan nagsimula Bakit ikaw na ang hanap ng mga mata? Nagpapanggap sa sarili, Hindi ikaw Hindi ikaw Paano mangyayaring sa kapit mo'y di bibitaw? Tuksuhan dito, tuksuhan doon Tila ba sang-ayon sa atin ang panahon Isang araw sa aki'y may nagtanong "Paano Kung kayo sa dulo ?" paano nga kung umabot tayo doon? Naisasala ng imahinasyon Pinapangarap subalit di lubos maisip Umabot tayo sa bangin ng limitasyon Mayakap ka, hanggang dito na lamang ba sa panaginip?

28

“Kalawakan , daigdig at ikaw na bituwin” Sa malawak na kalawakan At sa makinang na bituwin Sa nag iisang daigdig Ang mundong ginagalawan natin Nakita kita, kagaya ng mga bituwin Kasabay mo silang nag niningning Sa malawak na kalawakan Sinusubukan kitang abutin Ngunit kagaya ng mga bituwin Napaka layo mo saakin Kaya’t ang aking pag-ibig Ay pagtaw nalang sayong makikislap na ngiti Sa nag iisang daigdig Na pinaiikutan natin Nakagawa ng sariling mundo Na sa panaginip na ikaw ay akin Ang nag iisang daigdig na nawawala Sa aking pagising

0

Mar 12, 2020

Mar 12, 2020 at 10:14 PM UTC

Mave

“Sa kalawakan”

“Kalawakan , daigdig at ikaw na bituwin” Sa malawak na kalawakan At sa makinang na bituwin Sa nag iisang daigdig Ang mundong ginagalawan natin Nakita kita, kagaya ng mga bituwin Kasabay mo silang nag niningning Sa malawak na kalawakan Sinusubukan kitang abutin Ngunit kagaya ng mga bituwin Napaka layo mo saakin Kaya’t ang aking pag-ibig Ay pagtaw nalang sayong makikislap na ngiti Sa nag iisang daigdig Na pinaiikutan natin Nakagawa ng sariling mundo Na sa panaginip na ikaw ay akin Ang nag iisang daigdig na nawawala Sa aking pagising

19

Hawak-kamay, sabay na tinahak ang makinang na dalampasigan Patuloy sa paghakbang at paghila sa animo'y hindi dumarampi sa buhanging mga talampakan Mga palad na magkayakap, mga daliring magkaniig Dalawang pares ng matang nakangiti na ayaw bumitiw sa pagtitig Kasabay ng umaawit at mabining pagaspas ng alon Sumakay sa bangka patungo sa paraiso'y masayang sumagwan Subalit sa masayang paglalakbay ay may humulagpos na unos Paligid ay nilamon ng dilim, dumaan sa langit ang kislap ng talim Bangkang sabay na sinasagwan, tumaob at tinangay ng agos Sa gitna ng laot, sabay ding nilamon ng dagat at sa ilalim bumulusok Patuloy ang delubyong pilit na pinaghihiwalay ang magkahugpong na kamay Pilit pa ring lumangoy at magkasamang sumampa sa bangkang gutay-gutay Niyakap nang mahigpit ang kilalang bisig kahit nakapikit Hindi man mapigil ang higanteng alon at malakas na buhos ng ulan Nangangatal, nangangalay man ay hindi huminto sa pagsagwan Muntik mang malunod sa sigalot na mainam na nakaungos Kumalma ang dagat, natawid ng gabi ang umaga sa gitna ng digma at unos Mula sa dalampasigan, sa laot at sa dulo ng mga puso Mamamayani ang pag-ibig sa malawak at mapanghamong mundo

0

Oct 6, 2019

Oct 6, 2019 at 8:49 AM UTC

eloisa

Sabay Tayong Sumagwan

Hawak-kamay, sabay na tinahak ang makinang na dalampasigan Patuloy sa paghakbang at paghila sa animo'y hindi dumarampi sa buhanging mga talampakan Mga palad na magkayakap, mga daliring magkaniig Dalawang pares ng matang nakangiti na ayaw bumitiw sa pagtitig Kasabay ng umaawit at mabining pagaspas ng alon Sumakay sa bangka patungo sa paraiso'y masayang sumagwan Subalit sa masayang paglalakbay ay may humulagpos na unos Paligid ay nilamon ng dilim, dumaan sa langit ang kislap ng talim Bangkang sabay na sinasagwan, tumaob at tinangay ng agos Sa gitna ng laot, sabay ding nilamon ng dagat at sa ilalim bumulusok Patuloy ang delubyong pilit na pinaghihiwalay ang magkahugpong na kamay Pilit pa ring lumangoy at magkasamang sumampa sa bangkang gutay-gutay Niyakap nang mahigpit ang kilalang bisig kahit nakapikit Hindi man mapigil ang higanteng alon at malakas na buhos ng ulan Nangangatal, nangangalay man ay hindi huminto sa pagsagwan Muntik mang malunod sa sigalot na mainam na nakaungos Kumalma ang dagat, natawid ng gabi ang umaga sa gitna ng digma at unos Mula sa dalampasigan, sa laot at sa dulo ng mga puso Mamamayani ang pag-ibig sa malawak at mapanghamong mundo

19

Hayaan n’yong lumuha ang aking puso. Malungkot na tanawin ang ganitong tagpo: Hinihiwa mo ang balat ng iyong kinabukasan at duguan na ang angking kasalukuyan gayong hindi pa nga naghihilom man lang ang mga sugat ng mapait nating nakaraan. Subalit masahol ka pa sa putang bayaran na katawan ang puhunan, kapalit ng panghapunan at pagkain sa kinabukasan. Ikaw - dalawa, tatlo, limang daan, kapalit di lang ng iyong karangalan. Idinamay mo pa ang kapakanan ng bayan. Hindi na maaasahan ang dati’y sagradong balota. Karaniwang papel na lamang ito na may mga nakalista At tila tiyan **** nag-alboroto ang diniktahang makina, na kung ano’ng isinubo, siya ring isusuka. Pagkatapos kukulapulan ang daliri ng panandang tinta. Nang humiga ka sa tae, nagmamalaki ka pa: Sapagkat ang makinang tila kumpisalan, may kapirasong tari ng makabagong sabungan na kahit na alin pang mga tandang ang maglaban, tukoy na ng kristo ang panalo sa pustahan. Tapos na ang kwento’t hindi na totoo ang sinabi ng bayaning ang Pilipino ay karapat-dapat sa buhay na nasasakripisyo. Hindi na. Hindi sa salinlahing ito. Sa darating pang mga kabataan, siguro, sa kanila, magbabaka-sakali ako.

0

Dec 29, 2019

Dec 29, 2019 at 11:12 PM UTC

JunLit

Hindi Sa Salinlahing Ito

Hayaan n’yong lumuha ang aking puso. Malungkot na tanawin ang ganitong tagpo: Hinihiwa mo ang balat ng iyong kinabukasan at duguan na ang angking kasalukuyan gayong hindi pa nga naghihilom man lang ang mga sugat ng mapait nating nakaraan. Subalit masahol ka pa sa putang bayaran na katawan ang puhunan, kapalit ng panghapunan at pagkain sa kinabukasan. Ikaw - dalawa, tatlo, limang daan, kapalit di lang ng iyong karangalan. Idinamay mo pa ang kapakanan ng bayan. Hindi na maaasahan ang dati’y sagradong balota. Karaniwang papel na lamang ito na may mga nakalista At tila tiyan **** nag-alboroto ang diniktahang makina, na kung ano’ng isinubo, siya ring isusuka. Pagkatapos kukulapulan ang daliri ng panandang tinta. Nang humiga ka sa tae, nagmamalaki ka pa: Sapagkat ang makinang tila kumpisalan, may kapirasong tari ng makabagong sabungan na kahit na alin pang mga tandang ang maglaban, tukoy na ng kristo ang panalo sa pustahan. Tapos na ang kwento’t hindi na totoo ang sinabi ng bayaning ang Pilipino ay karapat-dapat sa buhay na nasasakripisyo. Hindi na. Hindi sa salinlahing ito. Sa darating pang mga kabataan, siguro, sa kanila, magbabaka-sakali ako.

28