"magtiis" poems - Hello Poetry

Binibini, isang liham ang aking isinulat para sa iyo, Maaari mo bang ibahagi sa akin ang kislap ng iyong kagandahan? Marami ang nakakakita ng kagandahan ngunit, naipakita mo na ba ang kailaliman? Sa isang kupas na imaheng namumuo sa aking isipan, Higit pa ang kalawakan at kung maikukumpara ko sa mga tala sa kalangitan, Iisa ang isinasaad ng iyong kagandahan. Yun ay ang kalungkutan. Isang sulyap na tila ba wala ka ng ibang nanaisin pa, o hihilingin. Ang paghahangad ay labis subalit sasapat sa nagkukulang kong damdamin. Binibini, bakit nga ba namumuo sa'yong mata ang labis na kalungkutan? Bakit tila, sa aking pananaw ay nagsasabi na ika'y pagod na? Bakit ako ang nakakakita ng iyong paghihirap? Binibini, sa kabila ng lahat ng iyon, nagagawa mo parin na magtiis? Hanga ako sayo binibini. Hindi lang paghanga ang aking nadarama. Higit pa sa matatamis na salita. Higit pa sa pagpaparamdam ko sa'yo. Binibini, lubos akong nagmamahal sa iyo. Maaari ba'ng ako naman ang pakinggan mo? Na sana ay makarating sa'yo ang lahat ng hangad ko? Hangad ko ang iyong kaligayahan. Ngunit hindi ko maipapangako na sa bawat sandali ay naroroon ako para sa iyo. Hindi ko maipapangako na hindi kita sasaktan. Hindi ko maipapangako sa iyo na ang bawat alaala sa aking piling ay magiging espesyal. Sapagkat sa likod ng matatamis na salita ay ang pagkukubli ng masamang hangarin. Hangarin na ika'y saktan. Hangarin na sa bawat pangakong binitawan ay walang matupad. Hangarin na iwanan ka'ng nag-iisa. At hangarin na mag-iiwan sa iyo ng bakas na magdudulot ng iyong pagkahina. Hindi ko man maipangako na hindi ka saktan, Ang aking saloobin sa iyo ay totoo at walang bahid ng kasamaan. Hindi ko man magawang makapunta sa iyong tabi, Nakasisiguro ako na makararating sa'yo ang aking alab na damdamin.

0

Jul 1, 2019

Jul 1, 2019 at 10:02 AM UTC

RuiJasper

Binibini.

Binibini, isang liham ang aking isinulat para sa iyo, Maaari mo bang ibahagi sa akin ang kislap ng iyong kagandahan? Marami ang nakakakita ng kagandahan ngunit, naipakita mo na ba ang kailaliman? Sa isang kupas na imaheng namumuo sa aking isipan, Higit pa ang kalawakan at kung maikukumpara ko sa mga tala sa kalangitan, Iisa ang isinasaad ng iyong kagandahan. Yun ay ang kalungkutan. Isang sulyap na tila ba wala ka ng ibang nanaisin pa, o hihilingin. Ang paghahangad ay labis subalit sasapat sa nagkukulang kong damdamin. Binibini, bakit nga ba namumuo sa'yong mata ang labis na kalungkutan? Bakit tila, sa aking pananaw ay nagsasabi na ika'y pagod na? Bakit ako ang nakakakita ng iyong paghihirap? Binibini, sa kabila ng lahat ng iyon, nagagawa mo parin na magtiis? Hanga ako sayo binibini. Hindi lang paghanga ang aking nadarama. Higit pa sa matatamis na salita. Higit pa sa pagpaparamdam ko sa'yo. Binibini, lubos akong nagmamahal sa iyo. Maaari ba'ng ako naman ang pakinggan mo? Na sana ay makarating sa'yo ang lahat ng hangad ko? Hangad ko ang iyong kaligayahan. Ngunit hindi ko maipapangako na sa bawat sandali ay naroroon ako para sa iyo. Hindi ko maipapangako na hindi kita sasaktan. Hindi ko maipapangako sa iyo na ang bawat alaala sa aking piling ay magiging espesyal. Sapagkat sa likod ng matatamis na salita ay ang pagkukubli ng masamang hangarin. Hangarin na ika'y saktan. Hangarin na sa bawat pangakong binitawan ay walang matupad. Hangarin na iwanan ka'ng nag-iisa. At hangarin na mag-iiwan sa iyo ng bakas na magdudulot ng iyong pagkahina. Hindi ko man maipangako na hindi ka saktan, Ang aking saloobin sa iyo ay totoo at walang bahid ng kasamaan. Hindi ko man magawang makapunta sa iyong tabi, Nakasisiguro ako na makararating sa'yo ang aking alab na damdamin.

32

Minsan kahit anong ingat mo na hindi matisod at magalusan Darating ka sa puntong babasagin ka ng mundo Hindi mo man malugod na matanggap Kalaunan magpapasalamat ka nalang sa pagkabasag Sa pira-pirasong sariling kelangang pagtyagaang pulutin para mabuo ulit May mga parteng hindi mo na mahahanap dahil hindi mo na makita Iba na kasi ang hugis Hindi ka na tulad ng dati Paniguradong iiyakan mo ang pagkamatay ng sarili **** may makulay na pananaw sa mundong akala mo'y hindi ka kayang saktan Na tila ba'y nakatira ka sa isang palasyong may masugid na taga-silbi At may isang magiting na prinsipe o prinsesang kukumpleto sa kwento mo Sino ba naman ang hindi tatangis kung ang ganitong pangarap ay mawawasak lamang sa isang pitik ng mapanlinlang na pagkakataon o ng isang maling sirkumstansya? May iyak na pisikal May iyak na hindi kayang ihayag ng luha Isang tapang na paimbabaw Pero sa totoo lang, isang kaduwagan Kailangan **** ilabas yan Isigaw mo kung kinakailangan Maglupasay kang parang bata Suntukin mo ang unan Magtapon ka Magbasag ka ng pinggan Ilabas mo Ubusin mo ang lakas mo hanggang ang tanging kaya mo na lang ay umiyak Hanggang ang kaya mo na lang ay ang isang tahimik na pag-iyak Ang pisikal na pagkapagod ang tutulong sayo na magpahinga ng panandalian Ipikit ang pagal na isip Kailangan mo ng katahimikan o ng karamay na may nakatikom na bibig Hindi gagana ang mga pinakamatamis na salita sapagkat manhid ka Bagkus, kailangan mo ng kamay na mag-aampat ng umaalwak na dugo mula sa pagkabasag Banayad na haplos ng pagpapayapa na ang sakit ay lilipas din ngunit sa totoo lang, matagal pa Malayo pa ang tatahakin mo upang makaalpas ka sa sitwasyong ito Ngunit kailangan **** maniwala at dayain ang sarili Para makaligtas sa delubyo ng kalungkutang may kakayahang pumatay ng paunti-unti kung hahayaan mo lang Sa huli, pagkatapos **** malampasan ang mga sandamakmak na sagabal Ang mga dating sugat ay magiging pilat at kalimitan ay nagiging kalyo na lamang Mas titibay ang sikmura **** magtiis at mas tataas ang sukatan mo ng tapang Magtataka ka kung bakit ang mga bagay na dati **** ihinihikbi ay mawawalan na ng epekto sayo Hindi ka naman naging manhid, naging mas matatag ka lang sa pagkabasag na iyon Hindi ka magiging ganap kung hindi mo ito mararanasan Ang katotohanan ay walang taong hindi nabasag ng mundo Dalawa nga lang ang hantungan niyan Ang mabasag ka't itapon o ang mabasag ka't buuin muli?

0

Oct 15, 2017

Oct 15, 2017 at 11:01 AM UTC

wynne

80

Minsan kahit anong ingat mo na hindi matisod at magalusan Darating ka sa puntong babasagin ka ng mundo Hindi mo man malugod na matanggap Kalaunan magpapasalamat ka nalang sa pagkabasag Sa pira-pirasong sariling kelangang pagtyagaang pulutin para mabuo ulit May mga parteng hindi mo na mahahanap dahil hindi mo na makita Iba na kasi ang hugis Hindi ka na tulad ng dati Paniguradong iiyakan mo ang pagkamatay ng sarili **** may makulay na pananaw sa mundong akala mo'y hindi ka kayang saktan Na tila ba'y nakatira ka sa isang palasyong may masugid na taga-silbi At may isang magiting na prinsipe o prinsesang kukumpleto sa kwento mo Sino ba naman ang hindi tatangis kung ang ganitong pangarap ay mawawasak lamang sa isang pitik ng mapanlinlang na pagkakataon o ng isang maling sirkumstansya? May iyak na pisikal May iyak na hindi kayang ihayag ng luha Isang tapang na paimbabaw Pero sa totoo lang, isang kaduwagan Kailangan **** ilabas yan Isigaw mo kung kinakailangan Maglupasay kang parang bata Suntukin mo ang unan Magtapon ka Magbasag ka ng pinggan Ilabas mo Ubusin mo ang lakas mo hanggang ang tanging kaya mo na lang ay umiyak Hanggang ang kaya mo na lang ay ang isang tahimik na pag-iyak Ang pisikal na pagkapagod ang tutulong sayo na magpahinga ng panandalian Ipikit ang pagal na isip Kailangan mo ng katahimikan o ng karamay na may nakatikom na bibig Hindi gagana ang mga pinakamatamis na salita sapagkat manhid ka Bagkus, kailangan mo ng kamay na mag-aampat ng umaalwak na dugo mula sa pagkabasag Banayad na haplos ng pagpapayapa na ang sakit ay lilipas din ngunit sa totoo lang, matagal pa Malayo pa ang tatahakin mo upang makaalpas ka sa sitwasyong ito Ngunit kailangan **** maniwala at dayain ang sarili Para makaligtas sa delubyo ng kalungkutang may kakayahang pumatay ng paunti-unti kung hahayaan mo lang Sa huli, pagkatapos **** malampasan ang mga sandamakmak na sagabal Ang mga dating sugat ay magiging pilat at kalimitan ay nagiging kalyo na lamang Mas titibay ang sikmura **** magtiis at mas tataas ang sukatan mo ng tapang Magtataka ka kung bakit ang mga bagay na dati **** ihinihikbi ay mawawalan na ng epekto sayo Hindi ka naman naging manhid, naging mas matatag ka lang sa pagkabasag na iyon Hindi ka magiging ganap kung hindi mo ito mararanasan Ang katotohanan ay walang taong hindi nabasag ng mundo Dalawa nga lang ang hantungan niyan Ang mabasag ka't itapon o ang mabasag ka't buuin muli?

41

Ayun,dalawang buwan na din pala ang lumipas. Pero parang taon na ang ating pinagsamahan. Yung mga usapan na minsan pareho din natin di inasahan pero yun din ang hantungan kaya masaya din na napagpaplanuhan. Mga pangarap na sa balang araw ay bibigyan natin ng katuparan. Kaya sa ngayon ang sakripisyo nang pagkakahiwalay ay abay nating nilalabanan. Ilang milya man ang ating agwat at Sierra Madre man ay nasa gitna ng ating daan hinding hindi naman natin nakakalimutan ang isat isa sa araw araw na nagdaan. Ang mundo ko ngayon ay napapalibutan ng palayan at mga simpleng mamayan ikaw naman ay nakikipagpatentero sa ka Maynilaan. Pero alam natin na darating araw na sabay nating pagsasaluhan ang agahan na aking pinagsikapan. Aaminin ko na may oras na gusto kitang kapiling upang hagkan lalo na kapag sa trabaho moy nahihirapan pero ganito talaga ang buhay aking mahal sadyang kelangan natin magtiis lumaban at magtulungan. At Sa pagsapit ng araw na tayo ay iisa na at si sinag at tala ay naglalaro na sana kasama natin sila at alala ng kanilang pagkabata. Dalawang buwan ay lumipas na at alam ko na mas mamahalin pa kita sa bawat araw buwan at taon na darating pa. Kahit pa ayaw mo kumain ng ampalaya at okra ihihiwalay ko pag ang ulam ay pakbet akin ang lahat ng tira.

0

Feb 21, 2016

Feb 21, 2016 at 8:36 PM UTC

LetterSender

Dalawang Buwan.

Ayun,dalawang buwan na din pala ang lumipas. Pero parang taon na ang ating pinagsamahan. Yung mga usapan na minsan pareho din natin di inasahan pero yun din ang hantungan kaya masaya din na napagpaplanuhan. Mga pangarap na sa balang araw ay bibigyan natin ng katuparan. Kaya sa ngayon ang sakripisyo nang pagkakahiwalay ay abay nating nilalabanan. Ilang milya man ang ating agwat at Sierra Madre man ay nasa gitna ng ating daan hinding hindi naman natin nakakalimutan ang isat isa sa araw araw na nagdaan. Ang mundo ko ngayon ay napapalibutan ng palayan at mga simpleng mamayan ikaw naman ay nakikipagpatentero sa ka Maynilaan. Pero alam natin na darating araw na sabay nating pagsasaluhan ang agahan na aking pinagsikapan. Aaminin ko na may oras na gusto kitang kapiling upang hagkan lalo na kapag sa trabaho moy nahihirapan pero ganito talaga ang buhay aking mahal sadyang kelangan natin magtiis lumaban at magtulungan. At Sa pagsapit ng araw na tayo ay iisa na at si sinag at tala ay naglalaro na sana kasama natin sila at alala ng kanilang pagkabata. Dalawang buwan ay lumipas na at alam ko na mas mamahalin pa kita sa bawat araw buwan at taon na darating pa. Kahit pa ayaw mo kumain ng ampalaya at okra ihihiwalay ko pag ang ulam ay pakbet akin ang lahat ng tira.

10

Sa tili ay nagulat Oras na bumangon Tumatagistis ang pawis Nagsusumikap sa ilalim ng buwan Nang sa taggutom ang sikmura'y di magtiis Ilang linggo na ang lumipas at muli'y pasukan Di pagbabalik-skwela ang kinapapanabikan kundi ang hirang Ang makita na ngumiti, nagsisilundagan ang saya sa luksong-lubid Sa kumikinang na dilaw - ginto Sa pinto ng silid-aralan Ang pangalan ay sa talaan Sumambulat sa harapan, magiliw na klase at kaibigan Alas singko ng hapon, bumuhos ang ulan Sa hintayan ay sumilong at doon din ang paraluman Ang tatlong estudyante sa likod niya ay di alam Nang isa ay hinipo ang makapal niyang buhok Tinawag na ang pangalan Sa tabi ay lumapit Ang winika ay baka mabasa ka ng mahalumigmig na habyog ng hangin Inaabangan pa rin ang mga binata sa kung ano pang balak na gawin

0

Jan 9, 2019

Jan 9, 2019 at 5:30 PM UTC

haringibon

Ang Buhay sa Takipsilim #46

Sa tili ay nagulat Oras na bumangon Tumatagistis ang pawis Nagsusumikap sa ilalim ng buwan Nang sa taggutom ang sikmura'y di magtiis Ilang linggo na ang lumipas at muli'y pasukan Di pagbabalik-skwela ang kinapapanabikan kundi ang hirang Ang makita na ngumiti, nagsisilundagan ang saya sa luksong-lubid Sa kumikinang na dilaw - ginto Sa pinto ng silid-aralan Ang pangalan ay sa talaan Sumambulat sa harapan, magiliw na klase at kaibigan Alas singko ng hapon, bumuhos ang ulan Sa hintayan ay sumilong at doon din ang paraluman Ang tatlong estudyante sa likod niya ay di alam Nang isa ay hinipo ang makapal niyang buhok Tinawag na ang pangalan Sa tabi ay lumapit Ang winika ay baka mabasa ka ng mahalumigmig na habyog ng hangin Inaabangan pa rin ang mga binata sa kung ano pang balak na gawin

23

Sa taong ito, hindi naging madali ang lahat Maraming suliranin, magulong mundo, makalat. Milyun milyon ang mga nasawing buhay Nawalan ng trabaho't ikinabubuhay. Bilyon bilyong mga tao ang nagluksa Sa mga buhay na biglaang kinuha Mga taong namatay dahil sa pandemya May mga nasawi rin dahil sa kalamidad at trahedya. Hustisya! Iyan ang sigaw nila Kay hirap abutin ang hustisya lalo na kung ika'y isa lamang maralita Na walang kakapitan Kaya't walang kalaban laban. Lahat ay humagulgol, nasaktan, nasugatan, Ngunit nakayanan pa rin nating ngumiti habang ang kahirapan ay pasan. Nakaramdam tayo ng paghihinagpis at pangamba Na para bang hindi na matapos tapos itong nararanasan nating sakuna. Nais mo ng sumuko, Ngunit habang pinagmamasdan mo ang mga bagong bayani ng mundo, Lumalaban sila para sa ating kaayusan at kalusugan, Sa kabila ng pagod at hirap na kanilang pinapasan. Kaya't dali dali **** pinunasan ang iyong luha Nanalangin at nagtiwala ka sa Ama Sapagkat Siya lamang ang makakapaghilom sa lahat Magtiis lamang at sa Kaniya'y magtapat Marahan mo nang isara ang huling pahina ng libro Sa isang kwento sa taong ito Ipangako **** sa susunod na taon, Lalo ka pang magpapakatatag sa lahat ng darating sa buhay na mga hamon. Gayunpaman, taglayin mo pa rin ang pusong mapagpakumbaba Habaan pa ang pasensiya Magpasalamat sa Ama sapagkat hindi ka niya hinayaang mag-isa Palakpakan mo rin ang sarili mo sapagkat hindi ka sumuko.

0

Dec 31, 2020

Dec 31, 2020 at 7:45 AM UTC

anjeralopez

2020

Sa taong ito, hindi naging madali ang lahat Maraming suliranin, magulong mundo, makalat. Milyun milyon ang mga nasawing buhay Nawalan ng trabaho't ikinabubuhay. Bilyon bilyong mga tao ang nagluksa Sa mga buhay na biglaang kinuha Mga taong namatay dahil sa pandemya May mga nasawi rin dahil sa kalamidad at trahedya. Hustisya! Iyan ang sigaw nila Kay hirap abutin ang hustisya lalo na kung ika'y isa lamang maralita Na walang kakapitan Kaya't walang kalaban laban. Lahat ay humagulgol, nasaktan, nasugatan, Ngunit nakayanan pa rin nating ngumiti habang ang kahirapan ay pasan. Nakaramdam tayo ng paghihinagpis at pangamba Na para bang hindi na matapos tapos itong nararanasan nating sakuna. Nais mo ng sumuko, Ngunit habang pinagmamasdan mo ang mga bagong bayani ng mundo, Lumalaban sila para sa ating kaayusan at kalusugan, Sa kabila ng pagod at hirap na kanilang pinapasan. Kaya't dali dali **** pinunasan ang iyong luha Nanalangin at nagtiwala ka sa Ama Sapagkat Siya lamang ang makakapaghilom sa lahat Magtiis lamang at sa Kaniya'y magtapat Marahan mo nang isara ang huling pahina ng libro Sa isang kwento sa taong ito Ipangako **** sa susunod na taon, Lalo ka pang magpapakatatag sa lahat ng darating sa buhay na mga hamon. Gayunpaman, taglayin mo pa rin ang pusong mapagpakumbaba Habaan pa ang pasensiya Magpasalamat sa Ama sapagkat hindi ka niya hinayaang mag-isa Palakpakan mo rin ang sarili mo sapagkat hindi ka sumuko.

32

-Binibining_Enilra nakatulala sa kawalan malayang naglalakbay ang isipan luha ay nagsisimula nang mag unahan di alam kung dapat na bang punasan bakit akoy lubusang nasasaktan? di alam kung ang hahantungan tanging ikaw lang ang laman kahit damdamin ko'y nahihirapan Mahal,patawad ng ika'y aking nilisan lubos ko itong pinagsisihan di kona inisip kung ikaw ba'y masasaktan basta't ang alam ko lang ito ang tanging paraan simula ng umalis ka't di na nagparamdam lubos akong nag nakakaramdam ng agam-agam kung bakit hindi mo man lang nakuhang magpaalam nahihirapan nakong unawain ka lalo na yung mga panahong sayo'y balewala na kinukulit kita ; sinusuyo bakit tila mas lalo kang lumalayo araw araw akong naghihintay iyong mensahe na baka mabigyan moko ng oras na walang bayad at libre kase alam ko hindi sayo pwede subalit di na bale Mahal naman kita,kaya kaya kung magtiis para sating dalawa kaya kung maghintay kahit gaano pa katagal lahat ay kaya kung isugal dahil mahal kita! ngunit isang araw nagising ang aking diwa nagising na may luha na saaking mga mata naisip na baka wala na talaga walang nang pag-asang muling magbalik ka kung paano tayo nagsimula tulad nung umpisa kaya mahal , patawad! ako na yung unang sumuko dahil hindi kona alam kung kakayanin ko pang labanan ang tukso di ko na alam kung may puwang paba ako dyan sa puso mo ngunit ng dahil sa pinaggagawa ko mas lalo lang palang naagaw ang aking trono mas lalo ko lang palang sinasaktan ang sarili ko umiiyak;lumuluha labis akong nagdurusa dahil kasalanan konaman kung bakit pako nag desisyon ng hindi ka kasama labis akong nagsisi kung bakit iniwan kita pasensya! pasensya kung makapal ang aking mukha nakuha ko pang humiling na bumalik ka sa aking piling na baka sakaling muli kitang mahagkan kahit sa panaginip lamang sana'y muli **** pakinggan ang aking panalangin bumalik ka sana sakin at muli akong tanggapin dahil diko na alam ang gagawin hindi ko na alam kung paano kakayanin kung tuluyan na nga natin itong tatapusin. mahal patawad kung ako'y naging makasarili inisip na baka hindi talaga tayo sa huli patawad kung lagi akong wala sa iyong tabi patawad kung di kona kinayang manatili sana'y palagi **** tatandaan na mahal kita.. kahit wala na tayong dalawa #ManunulatPH

0

Jun 14, 2020

Jun 14, 2020 at 12:24 AM UTC

NBIhave3

"patawad aking mahal"

-Binibining_Enilra nakatulala sa kawalan malayang naglalakbay ang isipan luha ay nagsisimula nang mag unahan di alam kung dapat na bang punasan bakit akoy lubusang nasasaktan? di alam kung ang hahantungan tanging ikaw lang ang laman kahit damdamin ko'y nahihirapan Mahal,patawad ng ika'y aking nilisan lubos ko itong pinagsisihan di kona inisip kung ikaw ba'y masasaktan basta't ang alam ko lang ito ang tanging paraan simula ng umalis ka't di na nagparamdam lubos akong nag nakakaramdam ng agam-agam kung bakit hindi mo man lang nakuhang magpaalam nahihirapan nakong unawain ka lalo na yung mga panahong sayo'y balewala na kinukulit kita ; sinusuyo bakit tila mas lalo kang lumalayo araw araw akong naghihintay iyong mensahe na baka mabigyan moko ng oras na walang bayad at libre kase alam ko hindi sayo pwede subalit di na bale Mahal naman kita,kaya kaya kung magtiis para sating dalawa kaya kung maghintay kahit gaano pa katagal lahat ay kaya kung isugal dahil mahal kita! ngunit isang araw nagising ang aking diwa nagising na may luha na saaking mga mata naisip na baka wala na talaga walang nang pag-asang muling magbalik ka kung paano tayo nagsimula tulad nung umpisa kaya mahal , patawad! ako na yung unang sumuko dahil hindi kona alam kung kakayanin ko pang labanan ang tukso di ko na alam kung may puwang paba ako dyan sa puso mo ngunit ng dahil sa pinaggagawa ko mas lalo lang palang naagaw ang aking trono mas lalo ko lang palang sinasaktan ang sarili ko umiiyak;lumuluha labis akong nagdurusa dahil kasalanan konaman kung bakit pako nag desisyon ng hindi ka kasama labis akong nagsisi kung bakit iniwan kita pasensya! pasensya kung makapal ang aking mukha nakuha ko pang humiling na bumalik ka sa aking piling na baka sakaling muli kitang mahagkan kahit sa panaginip lamang sana'y muli **** pakinggan ang aking panalangin bumalik ka sana sakin at muli akong tanggapin dahil diko na alam ang gagawin hindi ko na alam kung paano kakayanin kung tuluyan na nga natin itong tatapusin. mahal patawad kung ako'y naging makasarili inisip na baka hindi talaga tayo sa huli patawad kung lagi akong wala sa iyong tabi patawad kung di kona kinayang manatili sana'y palagi **** tatandaan na mahal kita.. kahit wala na tayong dalawa #ManunulatPH

67

Ang gusto ko yung lalaking matipuno Yung pagbubuksan ako ng pinto Yung umaga pa lang pumupunta na rito Tsaka dapat binabati niya magulang ko Isama mo na rin buong pamilya’t kamag anak ko Grabe ang lakas maka pogi non Lalo na kapag binibilhan ako ng wanton Yun kasi yung paborito ko Kaya nakakakilig pag kilala ka ng lalaki nang todo Ganun yung tipo ko Simple lang at magalang Madasalin at mapagmahal sa magulang Isa lang Isa lang ang hinihintay ko at alam kong ikaw yun. Yung taong bubuo ng mga pangarap natin At tutupad sa mga binitawang salita sakin Ikaw yun Ang yayakap sakin kapag malungkot ako At pag kailangan ko ng makikinig sa mga problema ko. Ikaw yun. Nung una. Akala ko nung una ikaw na yun. Isang malaking pagkakamali lang pala. Imahinasyon lang pala lahat ng ito Ang lala Nabiktima lang pala ako ng maling akala At nadala sa pagbabago **** lagi akong umaasa Kaya ayoko na Ayoko nang pagbuksan ka ng pinto sa tuwing lalabas tayo Ayoko nang habulin ka pag nauuna kang maglakad at ikaw pa yung may ganang magalit Ayoko nang paulit ulit ipaalala sayo na batiin mo mga magulang ko pag nakikita mo Ayoko nang magtiis pa diyan sa katamaran mo dahil pagod na ako. Nagsasawa na ako sa paulit ulit na salitang binibigkas mo pero di naman totoo. Dahil ang totoo, hindi naman tumutugma sa mga kilos mo. Ikaw na ang sentro ng relasyong to. Sa halip na ako ang yakapin mo dahil malungkot ako, ako ang yumayakap sayo. Hindi ako makapagsabi ng problema mo dahil sinisingitan mo nang mas malala yung problema mo. Lagi ka na lang nagagalit kapag may kausap ako. Pero pag ikaw yung may kausap, nagagalit ba ako? Wala na sa lugar yung pagseselos mo. Lahat na lang ng makausap ko pinaghihinalaan mo. Ang toxic na ng relationship na to. Kaya gusto ko na tapusin kung ano man ang meron tayo. Natauhan ako na ako na pala ang gusto ko. Ako pala yung hinahanap ko. Pero kailangan ko ng taong parang ako. Yung mamahalin ako tulad ng pagmamahal ko sayo. Saan ba ako makakahanap ng taong katulad ko?

0

May 10, 2018

May 10, 2018 at 11:23 AM UTC

keng

Ang Gusto Ko

Ang gusto ko yung lalaking matipuno Yung pagbubuksan ako ng pinto Yung umaga pa lang pumupunta na rito Tsaka dapat binabati niya magulang ko Isama mo na rin buong pamilya’t kamag anak ko Grabe ang lakas maka pogi non Lalo na kapag binibilhan ako ng wanton Yun kasi yung paborito ko Kaya nakakakilig pag kilala ka ng lalaki nang todo Ganun yung tipo ko Simple lang at magalang Madasalin at mapagmahal sa magulang Isa lang Isa lang ang hinihintay ko at alam kong ikaw yun. Yung taong bubuo ng mga pangarap natin At tutupad sa mga binitawang salita sakin Ikaw yun Ang yayakap sakin kapag malungkot ako At pag kailangan ko ng makikinig sa mga problema ko. Ikaw yun. Nung una. Akala ko nung una ikaw na yun. Isang malaking pagkakamali lang pala. Imahinasyon lang pala lahat ng ito Ang lala Nabiktima lang pala ako ng maling akala At nadala sa pagbabago **** lagi akong umaasa Kaya ayoko na Ayoko nang pagbuksan ka ng pinto sa tuwing lalabas tayo Ayoko nang habulin ka pag nauuna kang maglakad at ikaw pa yung may ganang magalit Ayoko nang paulit ulit ipaalala sayo na batiin mo mga magulang ko pag nakikita mo Ayoko nang magtiis pa diyan sa katamaran mo dahil pagod na ako. Nagsasawa na ako sa paulit ulit na salitang binibigkas mo pero di naman totoo. Dahil ang totoo, hindi naman tumutugma sa mga kilos mo. Ikaw na ang sentro ng relasyong to. Sa halip na ako ang yakapin mo dahil malungkot ako, ako ang yumayakap sayo. Hindi ako makapagsabi ng problema mo dahil sinisingitan mo nang mas malala yung problema mo. Lagi ka na lang nagagalit kapag may kausap ako. Pero pag ikaw yung may kausap, nagagalit ba ako? Wala na sa lugar yung pagseselos mo. Lahat na lang ng makausap ko pinaghihinalaan mo. Ang toxic na ng relationship na to. Kaya gusto ko na tapusin kung ano man ang meron tayo. Natauhan ako na ako na pala ang gusto ko. Ako pala yung hinahanap ko. Pero kailangan ko ng taong parang ako. Yung mamahalin ako tulad ng pagmamahal ko sayo. Saan ba ako makakahanap ng taong katulad ko?

46

032017 Isa, Dalawa, tatlo, apat, lima, Anim, Pito? Tama ba? Pasensya kana, Hindi ko na kasi mabilang ang ating mga away at tampuhan. Nahihiya na nga ako sayo eh, Kasi hindi dapat ito yung iyong nararanasan. Alam ko sobra-sobra na yung mga sakit na naidulot ko sayo Wala na yung mga pangako na sinabing tutuparin ko Yung mga ***** tayo jan, ***** tayo dito" Yung "Susulitin natin ang oras pag balik mo sa piling ko" Dapat pala sinulit ko na ang oras habang nandito kapa sa piling ko. Naalala ko pa yung araw na paalis kana para tuparin yung pangarap mo Kahit masakit sakin na lumisan ka ikaw ay aking suportado Kahit na alam kong matagal yun pilit nating sinasabi na saglit ka lang, Na kayang kaya natin Hanggang sa dumating na tayo sa hindi natin kaya. Ang "sakit" Salitang nanggaling na parehas sa ating dalawa Yung tipong mahal na mahal pa natin yung isat isa pero parang hindi na Yung kahit hindi ikaw yung problema sayo na napupunta Hindi ko alam kung dapat bang wakasan na Pero nagdesisyon tayo na kayanin pa. Lumipas ang ilang araw bumabalik na tayo sa dati Nag-iintindihan na ulit minsan pa nga nag bobolahan Sabi ko pa sa sarili ko nun… YES!!! Wala na tong katapusan Ngunit NAUDLOT ang ating walang katapusan. Bumabalik na naman si justine sa kanyang dating ugali Magdodota tapos hating gabi na naman uuwi Tatawag ka sa aking telepono pero hindi ko nasasagot Hanggang sa tumagal tagal na, Hindi ko na sinasagot. Ang hirap lang kasi maging masaya nang wala ka pisikal Ang hirap magtiis na yung yakap ay babasahin ko na lang at hindi na literal Kaya nililibang ang sarili kahit na mali na ang paraan Kahit na alam kong mali yun na dahilan Hindi ko pa rin tinigilan. Sabi ko sa sarili ko maayos din lahat ng ito pag nakauwi kana Nagkakaganito lang tayo dahil hindi tayo magkasama Nag-aalala pagkat hindi sigurado sa ginagawa ng isa Kahit iilang araw nalang tiisin pa natin, pakiusap ko sayo Maliliwanagan din naman kapag nagtagpo na and dalawang puso. May isa lang akong hiling na sana ay tuparin mo Sa laban na ito, Wag ka sanang matuto na sumuko.

0

Mar 19, 2017

Mar 19, 2017 at 11:41 PM UTC

psalmiseta

Wag Ka Sanang Matuto

032017 Isa, Dalawa, tatlo, apat, lima, Anim, Pito? Tama ba? Pasensya kana, Hindi ko na kasi mabilang ang ating mga away at tampuhan. Nahihiya na nga ako sayo eh, Kasi hindi dapat ito yung iyong nararanasan. Alam ko sobra-sobra na yung mga sakit na naidulot ko sayo Wala na yung mga pangako na sinabing tutuparin ko Yung mga ***** tayo jan, ***** tayo dito" Yung "Susulitin natin ang oras pag balik mo sa piling ko" Dapat pala sinulit ko na ang oras habang nandito kapa sa piling ko. Naalala ko pa yung araw na paalis kana para tuparin yung pangarap mo Kahit masakit sakin na lumisan ka ikaw ay aking suportado Kahit na alam kong matagal yun pilit nating sinasabi na saglit ka lang, Na kayang kaya natin Hanggang sa dumating na tayo sa hindi natin kaya. Ang "sakit" Salitang nanggaling na parehas sa ating dalawa Yung tipong mahal na mahal pa natin yung isat isa pero parang hindi na Yung kahit hindi ikaw yung problema sayo na napupunta Hindi ko alam kung dapat bang wakasan na Pero nagdesisyon tayo na kayanin pa. Lumipas ang ilang araw bumabalik na tayo sa dati Nag-iintindihan na ulit minsan pa nga nag bobolahan Sabi ko pa sa sarili ko nun… YES!!! Wala na tong katapusan Ngunit NAUDLOT ang ating walang katapusan. Bumabalik na naman si justine sa kanyang dating ugali Magdodota tapos hating gabi na naman uuwi Tatawag ka sa aking telepono pero hindi ko nasasagot Hanggang sa tumagal tagal na, Hindi ko na sinasagot. Ang hirap lang kasi maging masaya nang wala ka pisikal Ang hirap magtiis na yung yakap ay babasahin ko na lang at hindi na literal Kaya nililibang ang sarili kahit na mali na ang paraan Kahit na alam kong mali yun na dahilan Hindi ko pa rin tinigilan. Sabi ko sa sarili ko maayos din lahat ng ito pag nakauwi kana Nagkakaganito lang tayo dahil hindi tayo magkasama Nag-aalala pagkat hindi sigurado sa ginagawa ng isa Kahit iilang araw nalang tiisin pa natin, pakiusap ko sayo Maliliwanagan din naman kapag nagtagpo na and dalawang puso. May isa lang akong hiling na sana ay tuparin mo Sa laban na ito, Wag ka sanang matuto na sumuko.

53

Sa paningin ko'y ika'y parang santo At ako nama'y parang g*go Na palaging hinahanap ang mga ngiti sa mukha mo Masulyapan ka lamang Masaya na ako Ngunit pagkatapos ay babalik din ang sakit sa aking puso Wala akong magawa kundi masaktan at magtiis Kaya ako ngayo'y puno na lamang ng hinagpis Oo late na ako, nasa piling ka na ngayon Ng isang taong mahalaga rin sa buhay ko Kaya kahit anong pilit ko Hindi magkakaroon ng "tayo" Sa simula pa lang hindi ko naman ginusto Na muling tumibok ang aking puso Dahil takot akong maranasan mo Ang mga pagkukulang at sakit Na sinapit ng taong dating minahal ko Hindi ko naman sinasabing uulitin ko Ang mga pagkakamaling iyon Hindi lang mawaglit sa aking isip na "Paano kung magkulang na naman ako?" Teka, bakit ba ako nag-iisip pa? E may mahal ka na namang iba Sige, hanggang dito na lang ako Titigil na ako, masaya naman na kayo Tutal bawal naman "tayo" Uupo na lang ako

0

Aug 15, 2016

Aug 15, 2016 at 5:20 AM UTC

brian-bernales

Bawal "TAYO" pero pwedeng umupo

Sa paningin ko'y ika'y parang santo At ako nama'y parang g*go Na palaging hinahanap ang mga ngiti sa mukha mo Masulyapan ka lamang Masaya na ako Ngunit pagkatapos ay babalik din ang sakit sa aking puso Wala akong magawa kundi masaktan at magtiis Kaya ako ngayo'y puno na lamang ng hinagpis Oo late na ako, nasa piling ka na ngayon Ng isang taong mahalaga rin sa buhay ko Kaya kahit anong pilit ko Hindi magkakaroon ng "tayo" Sa simula pa lang hindi ko naman ginusto Na muling tumibok ang aking puso Dahil takot akong maranasan mo Ang mga pagkukulang at sakit Na sinapit ng taong dating minahal ko Hindi ko naman sinasabing uulitin ko Ang mga pagkakamaling iyon Hindi lang mawaglit sa aking isip na "Paano kung magkulang na naman ako?" Teka, bakit ba ako nag-iisip pa? E may mahal ka na namang iba Sige, hanggang dito na lang ako Titigil na ako, masaya naman na kayo Tutal bawal naman "tayo" Uupo na lang ako

28

Natuyo na ang kaalatang pumapalibot sa kanyang mga mata Ilang papel na ang nasira sa pagtulo ng mga basang kalungkutan sa mga salitang pinagsikapang idikta't ibuga Umaasang, balang araw Ang sakit na kinikimkim ay tuluyan ding maiibsan Ngunit Lumipas ang mga buwan, humina ang katawan Nagkulong sa loob ng sariling kasakiman't kadiliman sa takot na muling masaktan. Pero tama na. Sa wakas, dumating na ang realisasyong matagal nang inaasahan: Nakakasawa nang magtiis matulog sa mga basang unan. Panahon na para ito’y labhan.

0

Mar 7, 2018

Mar 7, 2018 at 6:21 AM UTC

RafCReyes

Sa Wakas, Babangon Na Siya

Natuyo na ang kaalatang pumapalibot sa kanyang mga mata Ilang papel na ang nasira sa pagtulo ng mga basang kalungkutan sa mga salitang pinagsikapang idikta't ibuga Umaasang, balang araw Ang sakit na kinikimkim ay tuluyan ding maiibsan Ngunit Lumipas ang mga buwan, humina ang katawan Nagkulong sa loob ng sariling kasakiman't kadiliman sa takot na muling masaktan. Pero tama na. Sa wakas, dumating na ang realisasyong matagal nang inaasahan: Nakakasawa nang magtiis matulog sa mga basang unan. Panahon na para ito’y labhan.

11

In this wicked world, she sojourn Facing every hardships and pains Continuously, she endures Hoping that one day all those will soon pass. People tried to pull her down But she remained still and tough Life goes on no matter what, She will be strong happen what may. This world may be cruel But she will not give up; With a courageous and strong heart, She will fight until the very end. ~×~×~ Ang mundo'y pawang puno ng hinagpis Mga suliranin, laging nararanasan Walang nagawa kundi ang magtiis Nananalig na lahat ay kayang malampasan. Hinahamak man ng iba Hinding hindi siya magpapadala Tuloy ang daloy ng buhay Magpapakatatag siyang tunay. Madilim at magulo man ang mundo Hindi siya susuko Lalaban ng buong puso Magpapatuloy hanggang dulo.

0

Jan 9, 2015

Jan 9, 2015 at 9:34 PM UTC

blythe

No Giving Up

In this wicked world, she sojourn Facing every hardships and pains Continuously, she endures Hoping that one day all those will soon pass. People tried to pull her down But she remained still and tough Life goes on no matter what, She will be strong happen what may. This world may be cruel But she will not give up; With a courageous and strong heart, She will fight until the very end. ~×~×~ Ang mundo'y pawang puno ng hinagpis Mga suliranin, laging nararanasan Walang nagawa kundi ang magtiis Nananalig na lahat ay kayang malampasan. Hinahamak man ng iba Hinding hindi siya magpapadala Tuloy ang daloy ng buhay Magpapakatatag siyang tunay. Madilim at magulo man ang mundo Hindi siya susuko Lalaban ng buong puso Magpapatuloy hanggang dulo.

25

Masaya ka ba? Masaya ka nga bang talaga? O itinatago mo lang ang lungkot na nadarama? Siguro Itinatago **** talaga Itinatago mo dahil sa takot Sa pangamba Na mahusgahan ka Na masaktan ka Ng kanilang mga salita Mga salitang Mas matalas Mas masakit At mas mahapdi pa Sa baon ng isang kutsilyo Natakot ka na siguro Sa paulit ulit nilang pagtapak sa buo **** pagkatao Napagod ka na siguro Sa walang katapusang sakit na nararamdaman mo Kaya sumuko ka na Oo Sumuko ka na Sumuko ka nang magkunwari Magkunwaring kaya mo pa kahit hindi na talaga Hindi na at hirap ka na Tumigil ka na Oo Tumigil ka na Tumigil ka nang magtiis Magtiis sa sakit na ang tagal **** ininda Kaya kung nasasaktan ka, Umiyak ka Umiyak ka kung may yumao sa pamilya mo Umiyak ka kung hirap ka na sa mga leksyong inaaral niyo Umiyak ka kung naghiwalay ang mga magulang mo Umiyak ka kung iniwan ka ng dapat sana'y sasakyan mo Umiyak ka kung nagkagalit kayo ng kaibigan mo Umiyak ka kung pinagalitan ka ng nanay o tatay mo Umiyak ka kung hinusgahan ka na naman ng kapitbahay niyo Umiyak ka lang Umiyak ka lang kung nasasaktan ang puso mo Umiyak ka sa mga balikat ko Umiyak ka hanggang maubos ang mga luha mo Umiyak ka hanggang mapagod ang mga mata mo Umiyak ka nang mailabas ang lahat ng nararamdaman mo Dahil bilib ako sayo Oo Bilib ako Bilib akong nakakaya **** itago lahat ng 'yan sa likod ng mga ngiti mo Bilib akong nakakaya **** magkunwaring ayos lang ang buhay mo Bilib akong nakakaya **** tiisin lahat ng nakakasakit sa puso mo Bilib akong nakakaya **** mabuhay araw araw sa mundong ito Kaya kahanga hanga ka Oo Kahanga hanga Dahil hindi lahat may tapang na tumagal sa mundong ibabaw Hindi lahat nakakayang tiisin ang mga taong mababaw Kaya kung ako sayo.. Magpakasaya ka dahil ang buhay ay iisa Huwag kang matakot sa mga taong tinatapakan ka Magpahinga ka kung pagod ka na Pero patuloy na bumangon upang lumaban pa Huwag matakot sabihin na nahihirapan ka Muli lang tumayo kapag nadapa ka Tumigil ka kung ayaw mo na Ituloy mo kung gusto mo pa Umiyak ka kapag nasasaktan ka Tumahan ka kapag tanggap mo na Ngumiti ka kapag handa ka na Handang salubungin ang bawat simula Basta tatandaan mo.. Bilib ako sayo kaya huwag kang susuko

0

May 31, 2018

May 31, 2018 at 11:54 AM UTC

haleeelah

Hindi ito kwentong pag-ibig

Masaya ka ba? Masaya ka nga bang talaga? O itinatago mo lang ang lungkot na nadarama? Siguro Itinatago **** talaga Itinatago mo dahil sa takot Sa pangamba Na mahusgahan ka Na masaktan ka Ng kanilang mga salita Mga salitang Mas matalas Mas masakit At mas mahapdi pa Sa baon ng isang kutsilyo Natakot ka na siguro Sa paulit ulit nilang pagtapak sa buo **** pagkatao Napagod ka na siguro Sa walang katapusang sakit na nararamdaman mo Kaya sumuko ka na Oo Sumuko ka na Sumuko ka nang magkunwari Magkunwaring kaya mo pa kahit hindi na talaga Hindi na at hirap ka na Tumigil ka na Oo Tumigil ka na Tumigil ka nang magtiis Magtiis sa sakit na ang tagal **** ininda Kaya kung nasasaktan ka, Umiyak ka Umiyak ka kung may yumao sa pamilya mo Umiyak ka kung hirap ka na sa mga leksyong inaaral niyo Umiyak ka kung naghiwalay ang mga magulang mo Umiyak ka kung iniwan ka ng dapat sana'y sasakyan mo Umiyak ka kung nagkagalit kayo ng kaibigan mo Umiyak ka kung pinagalitan ka ng nanay o tatay mo Umiyak ka kung hinusgahan ka na naman ng kapitbahay niyo Umiyak ka lang Umiyak ka lang kung nasasaktan ang puso mo Umiyak ka sa mga balikat ko Umiyak ka hanggang maubos ang mga luha mo Umiyak ka hanggang mapagod ang mga mata mo Umiyak ka nang mailabas ang lahat ng nararamdaman mo Dahil bilib ako sayo Oo Bilib ako Bilib akong nakakaya **** itago lahat ng 'yan sa likod ng mga ngiti mo Bilib akong nakakaya **** magkunwaring ayos lang ang buhay mo Bilib akong nakakaya **** tiisin lahat ng nakakasakit sa puso mo Bilib akong nakakaya **** mabuhay araw araw sa mundong ito Kaya kahanga hanga ka Oo Kahanga hanga Dahil hindi lahat may tapang na tumagal sa mundong ibabaw Hindi lahat nakakayang tiisin ang mga taong mababaw Kaya kung ako sayo.. Magpakasaya ka dahil ang buhay ay iisa Huwag kang matakot sa mga taong tinatapakan ka Magpahinga ka kung pagod ka na Pero patuloy na bumangon upang lumaban pa Huwag matakot sabihin na nahihirapan ka Muli lang tumayo kapag nadapa ka Tumigil ka kung ayaw mo na Ituloy mo kung gusto mo pa Umiyak ka kapag nasasaktan ka Tumahan ka kapag tanggap mo na Ngumiti ka kapag handa ka na Handang salubungin ang bawat simula Basta tatandaan mo.. Bilib ako sayo kaya huwag kang susuko

71