Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"lagim" poems
061217 Hayaan **** makisabay ang iyong kagaanan sa himpapawid Nang ang bawat hibla'y makatikim ng tagumpay. Pagkat ang iyong baluti'y sagisag ng pagkakaisa At ika'y titingalain sa iyong pagliyad Patungo sa pinakataas-taasang bughaw naming kalangitan. Balutin mo ng dunong ang moog na salinlahi At ika'y gumayak Kasabay ng pagkurap ng haring araw. Wag **** itikom ang panaghoy sa katotohanan Habang ang bulong mo noo'y Maging hayag na sa pitong libong pinagmanahan At maraang mapagyaman ang Perlas ng Silanganan. Ipag-isa mo ang tatlong bituing ipinaglihis ng kadiliman Hindi bilang isang taksil sa lipunang mapanghasik ng lagim. Igapos mo ang kabuuan na tila isang dalisay na karagatan At iyong tabunan ang mga patak ng dugo Sa tigang at umaalingasaw na sistema ng bayan. Sa iyong lubid, kami'y kakapit Habang ang himagsika'y sing-bagsik ng leong May matalim na pangil sa pakikipaglaban. Ang kamandag mo'y tagos sa puso't kaluluwa, Dugtong sa bituka ng kasaysayang may bantog na pag-alala. At sa bawat pintig at pag-indayog ng iyong himig, Ang lahat ay magpakumbaba. Gisingin mo ang diwang nahimbing sa kababalaghan Siyang dulot ng sakim na mekanismo't maitim na pamamaraan. Lapag sa puso at sa sahig ay papagpag ng paninindigan Taas-noo ang aming pagpapatirapa para sa nag-iisang sandigan. Ikaw ang bakas ng aming pinagmulan, Ang ugat ng lakas, dunong at prinsipyo Ng mga supling mo, o Inang Bayan.
0
Jun 13, 2017
Jun 13, 2017 at 8:50 AM UTC
Ipinag-isang Tatlong mga Bituin
"A spectre is haunting Europe" - Communist Manifesto Ang multong gumagala noon sa Europa ay hindi parin natatahimik. Hanggang ngayon ay patuloy itong gumagala at nanggagambala. Hindi n’ya pinatatahimik ang mga burgis at elitista. Kaya’t patuloy na nagsasabwatan ang ibat-ibang kapangyarihan sa lipunan upang labanan ang multong ito at hadlangan ang kanyang paggala. Ang mga lider ng relihiyon, ang mga kapitalista, ang mga namumuno sa gobyerno na panay oportunista, ang pasistang militar, ang pulisya pati na ang midya lahat sila ay nagsasamasama upang kalabanin ang multong gumagala. Nasaan na ang tunay na partido ng mga manggagawa na kinakatawan ng multong gumagala? Nasaan na ang mga rebolusyunaryo at mga aktibista na kakalaban sa bulok na Sistema? Bakit hanggang ngayon ay namamayani parin ang naghaharing mapagsamantalang uri? Kinain na ba kayo ng maling sistema at ngayo’y naaagnas na rin? Nang bumagsak ang Rusya at lumihis ang Tsina ay nagdiwang ang mga imperyalista. Akala nila ito na ang wakas nang paggala ng multo, subalit nabigo sila at nagmukhang mga asong hangal na kumakahol sa sariling suka. Pagkat nagpatuloy ang multo sa kanyang paggala at ibayong lagim ang kanyang dala-dala. Subalit bakit tanong nila? Simple lang ang dahilan: Hanggat laganap ang kahirapan at hindi pagkakapantay-pantay hindi sila patatahimikin ng multong gumagala. Patuloy nitong uusigin ang budhi ng mga ganid at sakim sa kayamanan. Hanggat ang biyaya ng lupa ay hindi nakakamtan ng lahat ng tao ay patuloy itong magmumulto. Hanggat ang mga manggagawa ay hindi gumiginhawa hindi mananawa ang multo na magpaalala sa kanila na patuloy nilang igiit at ipaglaban ang kanilang mga karapatan na s’yang nararapat. Patuloy na gumagala ang multo ng Komunismo na nagmula pa sa Europa kailanman hindi nito patatahimikin ang mga sakim sa yaman at sukaban sa kapangyarihan.
0
Nov 8, 2017
Nov 8, 2017 at 12:36 AM UTC
Ang Multong Gumagala
"A spectre is haunting Europe" - Communist Manifesto Ang multong gumagala noon sa Europa ay hindi parin natatahimik. Hanggang ngayon ay patuloy itong gumagala at nanggagambala. Hindi n’ya pinatatahimik ang mga burgis at elitista. Kaya’t patuloy na nagsasabwatan ang ibat-ibang kapangyarihan sa lipunan upang labanan ang multong ito at hadlangan ang kanyang paggala. Ang mga lider ng relihiyon, ang mga kapitalista, ang mga namumuno sa gobyerno na panay oportunista, ang pasistang militar, ang pulisya pati na ang midya lahat sila ay nagsasamasama upang kalabanin ang multong gumagala. Nasaan na ang tunay na partido ng mga manggagawa na kinakatawan ng multong gumagala? Nasaan na ang mga rebolusyunaryo at mga aktibista na kakalaban sa bulok na Sistema? Bakit hanggang ngayon ay namamayani parin ang naghaharing mapagsamantalang uri? Kinain na ba kayo ng maling sistema at ngayo’y naaagnas na rin? Nang bumagsak ang Rusya at lumihis ang Tsina ay nagdiwang ang mga imperyalista. Akala nila ito na ang wakas nang paggala ng multo, subalit nabigo sila at nagmukhang mga asong hangal na kumakahol sa sariling suka. Pagkat nagpatuloy ang multo sa kanyang paggala at ibayong lagim ang kanyang dala-dala. Subalit bakit tanong nila? Simple lang ang dahilan: Hanggat laganap ang kahirapan at hindi pagkakapantay-pantay hindi sila patatahimikin ng multong gumagala. Patuloy nitong uusigin ang budhi ng mga ganid at sakim sa kayamanan. Hanggat ang biyaya ng lupa ay hindi nakakamtan ng lahat ng tao ay patuloy itong magmumulto. Hanggat ang mga manggagawa ay hindi gumiginhawa hindi mananawa ang multo na magpaalala sa kanila na patuloy nilang igiit at ipaglaban ang kanilang mga karapatan na s’yang nararapat. Patuloy na gumagala ang multo ng Komunismo na nagmula pa sa Europa kailanman hindi nito patatahimikin ang mga sakim sa yaman at sukaban sa kapangyarihan.
Continue reading...
10
111422 Namumuo ang pawis sa kanyang kamao Tila ba sapat na ang mga galos na kanyang natamo. At dali-dali nyang sinarhan ang silid Na walang ni isang palamuti ng kapaskuhan, “Nandito — nandito na ako sa ikatlong palapag,” Aniya sa kabilang linya. Kinuha niya ang lapis Buhat sa luma nyang aparador — Puno ng alikabok Na kahit ilang pagpag na’y Hindi naririndi sa pagbuga Ng umaalingasaw nitong karumihan. Naupo sya’t napapikit na lamang Inaalala ang bawat detalye Ang bawat katagang kanyang narinig Ang bawat imaheng nais nyang takasan. Nanginginig pa rin ang kanyang mga tuhod, At nangangalay ang kanyang mga kamay. Habang tumatagas ang pawis nyang Kulay itim sa malagim na gabi. Naghihintay ng sagot Sa mga katanungang saksakan ng ingay Sabayan pa ng sunod-sunod na putok Ng mga sumasalubong ng Bagong Taon. At sa kanyang di sinasadyang pagdungaw Sa bintanang walang kurtina’y Nabaling ang kanyang tingin Sa buwang napakaliwanag Tila ba may taglay itong kung anong elemento — “Mahiwaga,” wika nya. Ang mga larawan sa kanyang balintataw Ay unti-unting gumuho At napalitan ng imahe ng buwan . Akala nya’y makakatakas na siya sa liwanag nito, Akala nya’y ito na ang huling kathang Kanyang maililimbag sa kanyang kwento. Maya-maya pa’y sa dulo ng kanyang dila’y Hindi nya maipaliwanag Ang kung anong himig na kanyang sinasalaysay Na tila ba may boses na nag-uutos sa kanyang Bigkasin ang mga pangungusap Na hindi nya ninais na sambitin. Mahigpit ang pag-akap ng kanyang kamay Sa lapis na guguhit at tutuldok sana Sa kanyang masalimuot na nakaraan. At muli nyang pinagmasdan ang kalangitan Hindi na buhat sa sarili nyang bintana Pagkat hayag sa kanya maging ang mga bituin. Dahan-dahan nyang itinuro ang buwan Gamit ang lapis nyang hindi man lang natasaan — “Sayang, ngayon lang Kita nasilayan… Sayang, pagkat hanggang dito na lamang.”
0
Nov 15, 2022
Nov 15, 2022 at 11:11 AM UTC
Buwan ng Lagim
111422 Namumuo ang pawis sa kanyang kamao Tila ba sapat na ang mga galos na kanyang natamo. At dali-dali nyang sinarhan ang silid Na walang ni isang palamuti ng kapaskuhan, “Nandito — nandito na ako sa ikatlong palapag,” Aniya sa kabilang linya. Kinuha niya ang lapis Buhat sa luma nyang aparador — Puno ng alikabok Na kahit ilang pagpag na’y Hindi naririndi sa pagbuga Ng umaalingasaw nitong karumihan. Naupo sya’t napapikit na lamang Inaalala ang bawat detalye Ang bawat katagang kanyang narinig Ang bawat imaheng nais nyang takasan. Nanginginig pa rin ang kanyang mga tuhod, At nangangalay ang kanyang mga kamay. Habang tumatagas ang pawis nyang Kulay itim sa malagim na gabi. Naghihintay ng sagot Sa mga katanungang saksakan ng ingay Sabayan pa ng sunod-sunod na putok Ng mga sumasalubong ng Bagong Taon. At sa kanyang di sinasadyang pagdungaw Sa bintanang walang kurtina’y Nabaling ang kanyang tingin Sa buwang napakaliwanag Tila ba may taglay itong kung anong elemento — “Mahiwaga,” wika nya. Ang mga larawan sa kanyang balintataw Ay unti-unting gumuho At napalitan ng imahe ng buwan . Akala nya’y makakatakas na siya sa liwanag nito, Akala nya’y ito na ang huling kathang Kanyang maililimbag sa kanyang kwento. Maya-maya pa’y sa dulo ng kanyang dila’y Hindi nya maipaliwanag Ang kung anong himig na kanyang sinasalaysay Na tila ba may boses na nag-uutos sa kanyang Bigkasin ang mga pangungusap Na hindi nya ninais na sambitin. Mahigpit ang pag-akap ng kanyang kamay Sa lapis na guguhit at tutuldok sana Sa kanyang masalimuot na nakaraan. At muli nyang pinagmasdan ang kalangitan Hindi na buhat sa sarili nyang bintana Pagkat hayag sa kanya maging ang mga bituin. Dahan-dahan nyang itinuro ang buwan Gamit ang lapis nyang hindi man lang natasaan — “Sayang, ngayon lang Kita nasilayan… Sayang, pagkat hanggang dito na lamang.”
Continue reading...
53
082021 Inuusig niya ang mga talang kumikinang At tumatabon sa mga parating na bulalakaw. Ang mga mata ng santelmo’y Hindi na lagim ang ibinubuntong hininga Kundi liwanag na humahabol Sa bawat paghikab nang nakatihaya. Hati-hati sila sa papag Sa kung sino ang taya sa pagsilang ng araw At sa pinintang dilim Na hindi na bangunot ang pasalubong Kundi pag-asang makapagsalu-salong muli Sa hapag-kainan sa panibagong kalendaryo. Habang nagniningas ang mga baga’y Guguhitan nila ang pisngi ng bawat isa Gamit ang bawat kwentong agimat ng kahapon. At mapupuno ng halakhakan ang bawat kurtina Na para bang sila’y nasa entablado Ng sarili nilang istoryang sila rin ang nagbigay-buhay. Ang bawat butil ng bigas Ay katumbas ng pawis na alay nila sa palayan Habang ang kirampot na tuyong walang sawsawan Ay sining na makulay sa kanilang mga mata. At sila’y magtatampisaw Sa putikan ng kanilang hanapbuhay At ni isa sa kanila’y ni minsa’y Di ginambala na ang bukas ay magiging sakuna. Isa, dalawa, tatlo.. Sunud-sunod ang mabibilis na butil Na ni isa’y di mailagan. Ang mga butil ng palay Ay nagmistulang mga basura sa lansangan Na nilalangaw at pinag-aagawan Ng mga itim na ibong gahaman sa kapangyarihan.
0
Aug 20, 2021
Aug 20, 2021 at 9:11 AM UTC
Palay at Abo
Ipipinta sa sahig ang mga  rosas at hihigaan upang malaman ang pakiramdam na maihagis sa kaniyang dibdib Sa matamis na ngiti na nang-aakit Lahat kayang ibigay kahit na higit pa kaysa pag-ibig Para maipabatid ang katindihan Ang pagsasanib ng di katanggap-tanggap na uri ay wala na makapag-aalis Dininig ang pakiusap Katawan ay instrumento Tinubuan ng sungay gaya ng kambing Kinain ang liwanag ng araw upang makipaghasik ng lagim Ito'y sariling imahinasyon Gaya ng nalalapit na paggunaw ng mundo sa tuwing may eklipse Haharanahan nang dumungaw at mahinhin na hilain ang kurtina Kung maririnig ang boses niyang malambing Makukumpleto ba ang araw at habang-buhay alalahanin? Nanakawin ang sandali sa palatakdaan ng oras? Sumpain na lang, sapagkat pinairal ang kapusukan Paulit-ulit na dinarasal hanggang sumigaw Kung hindi ibibigay ay tatalikod Makipagsanduguan sa pulang hari Binigo ng sentro ng daigdig kaya ayaw na maglala ng susunod na panahon Sa hungkag na kalawakan Nabubulok ang katuturan Ang malumanay na  pananalita ay nagmamaliw
0
Dec 27, 2018
Dec 27, 2018 at 7:16 AM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #32
Maria Ressa, ano'ng problema? Ba't hanggang ngayon, mukha pa ring lamanlupa? Nagkakalat-lagim sa mga balita Mayro'ng yayari sa'yo. Ito'y kuwento ng.... ....isang BULATE, TUKMOL sa umaga, TUOD sa gabi, Pisngi man niya'y punuin ng kolorete Mukhang BANGAW pa rin, walang silbi Ibaon na ang IMPAKTA. Maria Ressa, ano'ng problema? Bakit mukha pa ring nayuping pugita Mga galamay mo panggulo sa media Mayro'ng yayari sa'yo. Ito'y kuwento ng.... ....mga payaso fake news sa umaga, fact-check sa gabi, mukha nila ay sintigas ng adobe bungo naman laman ay kamote Ututin pa ang bunganga Maria Ressa, ikaw ang problema Hilig **** magkalat ng maling balita at kapag sinita biglang magpapaawa #DefendPressFreedom kuno?! Ito'y kuwento ng.... ....mga bulate walang voter's I.D. banyaga kasi bida-bida, sumasama pa sa rally wala namang bilang, hindi noypi i-deport na sa kangkungan Maria Ressa, walang problema kahit maglaho pa tulad mo sa media Marami pang ibang magbibigay ng balita Walang manghihinayang sa'yo Ito'y kuwento ng.... ....mga bulate!
0
Jul 17, 2020
Jul 17, 2020 at 10:50 PM UTC
Maria Ressa Theme Song
nakilala mo na ang dilim sa paglipad ng bawat segundo at ng bawat minuto sa iyong puso hindi naman dulot ng gabi ang lagim sadyang nakakagambala lang ang kanyang ingay sa mga tenga **** naghihintay ng walang humpay narinig na niya lahat ng iyong lihim sa mga paghikbi at mga luha na bilisang pinapawi sa bawat aliw, poot man, o panimdim, ika'y humiga at magtimpi sapagkat ito'y hiram lang manatili kang payapa, at ang iyong isipan. manalangin ka na lamang ng taimtim baka bukas aawit sayo ang mga puno't halaman makakarating kana sa patutunguhan
0
Feb 5, 2021
Feb 5, 2021 at 11:48 AM UTC
papag
110221 Bakit nga ba pilit nating sinusugatan ang ating mga kamay? At hinahayaan nating ang ating dugo'y masayang Sa pagluha nito, hanggang sa maubusan na rin tayo ng hininga. Ikinukubli pa rin nating ang ating mga sarili Sa garapon ng ating pagkataong Kailanma'y walang ibang magbubukas ng sagradong pintuan Kundi tayo't tayo pa rin naman. At paulit-ulit tayong humihinga sa ilalim ng makakapal na ulap At sabay na lalanghap ng umuusok na pangambang Ibinalot sa apoy na lagim ang tanging ipinupunla Sa ating mga pusong wala pa noong kamalay-malay. Tinutukso tayo ng mga sitwasyon upang tayo'y magpaubaya At magpa-anod na lamang sa mga kumunoy na hihila sa atin pababa. Ang ating mga halakhakan noong kabataan Ay mga pangarap na sabay na iginuhit sa buhanginan Ay tuluyan nang binura ng dagat na tila walang pakiramdam. Gustuhin man nating umahon nang sabay Ay kailangan may isa sa ating unang bumitaw at unang umahon. Hindi na nga natin kayang sumabay sa isa't isa Ngunit sana'y ang nasa unahan, Siya rin ang unang mag-abot ng kanyang kamay Para sa isang nalulunod pa. Napapagod ako ngunit matapang kong hinaharap Ang mga pagkakataon bagamat wala akong kasiguraduhan. At sana sa panahong panatag na ang mga pusong Naligaw sa sariling mga pasya't pangarap Ay masilayan nating muli ang pagtahan ng mga matang Buong buhay na lumuluha't nanlilimos ng pagpapatawad.
0
Nov 2, 2021
Nov 2, 2021 at 12:01 AM UTC
Palimos ng Patawad
Pilipinas anong nangyayari sa'yo? Ang dating bayan ng matatalino. Bakit, lahat ata ay nawala na sa huwistyo. Ginagawang biro pandemyang ito. Huwag po sana tayong ningas-kugon. Noong una lamang magaling ang pagtugon. Ngunit naging suwail at pabibo ng naglaon. Sige lang, hanggang lahat na tayo nakabaon. Hindi ninyo ba talaga alintana? Ang sa ating lahat ay nagbabadya. Kalabang di nakikita, sakunang nakadamba. Walang malakas, walang mayaman lahat tayo ay biktima. Hindi ba kayo naaawa sa mga bata at matatanda. Idagdag nyo pa ang mga may sakit na madaling mahawa. Maaaring ilan po sa kanila ay iyong kapamilya. Tumahan ka po sa bahay para sa kanila. Tulungan po natin ang ating lingkod bayan. Mapa Sundalo, Doktor, nars o basurero pa yan. Huwag nating dagdagan hirap na kanilang pinapasan. Huwag na nating ilagay buhay nila sa kapahamakan. Huwag na po nating antayin lumalim. Hanggang masaksihan ang di kakayaning lagim. Magdadala sa ating buhay at bansa sa takipsilim. Pakiusap, tayong lahat ay magdasal ng taimtim. Labanan po nating lahat ito, Kapwa ko Pilipino. Iyan ang lahi ko at lahi mo. Diba likas sa atin ang pagiging matatalino. Ngayon natin patunayan ito. Sumunod na po tayo sa Gobyerno. Simpleng utos na kayang sundin ng kahit kanino. Wag na pong lumabas ng bahay ninyo. Kung di man lang importante ang rason nito. Sumunod na po tayo, Please lang Ang makukulit ay babarilin, BANG BANG Para kang latang nasipa, TANG TANG Andyan na ang sundo mo, **** **** Siguro nga kailangan na ang Kamay na bakal. Para ang mga suwail tuluyang masakal. Ang rason ay masarap ang bawal. Kaya pati buhay ng iba ay isusugal. Huwag na nating pabayaan, Inang bayan. Matatalo lamang itong kalaban. Kung tayong lahat ay magtutulungan. Bagkus na magturuan at magsisihan.
0
Feb 1, 2021
Feb 1, 2021 at 8:25 AM UTC
LABAN NATIN ITO" (CoVid ayaw namin sayo) Babelot
Pilipinas anong nangyayari sa'yo? Ang dating bayan ng matatalino. Bakit, lahat ata ay nawala na sa huwistyo. Ginagawang biro pandemyang ito. Huwag po sana tayong ningas-kugon. Noong una lamang magaling ang pagtugon. Ngunit naging suwail at pabibo ng naglaon. Sige lang, hanggang lahat na tayo nakabaon. Hindi ninyo ba talaga alintana? Ang sa ating lahat ay nagbabadya. Kalabang di nakikita, sakunang nakadamba. Walang malakas, walang mayaman lahat tayo ay biktima. Hindi ba kayo naaawa sa mga bata at matatanda. Idagdag nyo pa ang mga may sakit na madaling mahawa. Maaaring ilan po sa kanila ay iyong kapamilya. Tumahan ka po sa bahay para sa kanila. Tulungan po natin ang ating lingkod bayan. Mapa Sundalo, Doktor, nars o basurero pa yan. Huwag nating dagdagan hirap na kanilang pinapasan. Huwag na nating ilagay buhay nila sa kapahamakan. Huwag na po nating antayin lumalim. Hanggang masaksihan ang di kakayaning lagim. Magdadala sa ating buhay at bansa sa takipsilim. Pakiusap, tayong lahat ay magdasal ng taimtim. Labanan po nating lahat ito, Kapwa ko Pilipino. Iyan ang lahi ko at lahi mo. Diba likas sa atin ang pagiging matatalino. Ngayon natin patunayan ito. Sumunod na po tayo sa Gobyerno. Simpleng utos na kayang sundin ng kahit kanino. Wag na pong lumabas ng bahay ninyo. Kung di man lang importante ang rason nito. Sumunod na po tayo, Please lang Ang makukulit ay babarilin, BANG BANG Para kang latang nasipa, TANG TANG Andyan na ang sundo mo, **** **** Siguro nga kailangan na ang Kamay na bakal. Para ang mga suwail tuluyang masakal. Ang rason ay masarap ang bawal. Kaya pati buhay ng iba ay isusugal. Huwag na nating pabayaan, Inang bayan. Matatalo lamang itong kalaban. Kung tayong lahat ay magtutulungan. Bagkus na magturuan at magsisihan.
Continue reading...
44
Hayan nanaman sila, Naglalayag muli ang mga mamamahayag, Lagalag nanaman ang bandera ng pula, berde't asul Sa gitna ng karagatan ng mga nauupos na katotohanan, Ang hangin ng pagbabago ay muli nanamang umiihip, Tulak-tulak ang bangkang ginawa mula sa diyaryo't mga pangarap, At doon, Sa islang pinanggalingan ng mga mamamahayag, Kung saan ang mga tao'y kasali sa isang paligsahan ng mga bangkay, Nakatayo sa sentro ang isang pulang bahay na nagmamatyag, Sa kanyang pader nakaukit ang mga alituntunin ng larong maingay, Mangyari lang daw na patayin ang nagsasayawang mga apoy na nagbibigay ilaw sa pagbabago, Mangyari lang daw na patigilin ang pagkembot ng mga bewang sa kumpas ng isang ipinagbabawal na musika, Mangyari lang daw na mangarap ngunit tumingala sa usok ng kanyang establisiyemento, Mangyari lang daw na maglabas ng buntong hininga ngunit huwag sanang pagkamalang pamumulitika, Sa nayong malapit sa dalampasigan ng isla, Kung saan ang buhangin ay nananatili pang morena't hindi pula, Matatanaw ang isang maliit na eskenita, Kung saan naglalakad ang mga pudpod na paang naghahanap ng pag-asa, Ang daang malubak ngunit binuo ng pinagtagpi-tagping mga proweba, Ay mag tuturo sa daungan ng bangka ng mga sinabing peryodista, Ngunit pagdating sa nasabing tagong lugar, May mahabang pilang nag-aantay sa naturang bangka, Wari'y lahat ng talampakan ng mga tao'y dumudugo ngunit hindi namumula, Lahat ay may dalang maleta ngunit hindi naglalayas o nawawala, Sila'y nakapila upang antayin ang bangka, Hindi para sumama, Kundi para maging kalasag ng isang malayang pagpapahayag, Para maging tagapagtanggol ng isang katotohanang nararapat makita ng lahat ng mga nabigador, Para mapatahimik, hindi lang ang lagim ng laro, Kundi lahat ng mga bangkay na naiwan niyang nag iingay
0
Mar 14, 2022
Mar 14, 2022 at 11:23 PM UTC
Papel na Bangka (2020)
Hayan nanaman sila, Naglalayag muli ang mga mamamahayag, Lagalag nanaman ang bandera ng pula, berde't asul Sa gitna ng karagatan ng mga nauupos na katotohanan, Ang hangin ng pagbabago ay muli nanamang umiihip, Tulak-tulak ang bangkang ginawa mula sa diyaryo't mga pangarap, At doon, Sa islang pinanggalingan ng mga mamamahayag, Kung saan ang mga tao'y kasali sa isang paligsahan ng mga bangkay, Nakatayo sa sentro ang isang pulang bahay na nagmamatyag, Sa kanyang pader nakaukit ang mga alituntunin ng larong maingay, Mangyari lang daw na patayin ang nagsasayawang mga apoy na nagbibigay ilaw sa pagbabago, Mangyari lang daw na patigilin ang pagkembot ng mga bewang sa kumpas ng isang ipinagbabawal na musika, Mangyari lang daw na mangarap ngunit tumingala sa usok ng kanyang establisiyemento, Mangyari lang daw na maglabas ng buntong hininga ngunit huwag sanang pagkamalang pamumulitika, Sa nayong malapit sa dalampasigan ng isla, Kung saan ang buhangin ay nananatili pang morena't hindi pula, Matatanaw ang isang maliit na eskenita, Kung saan naglalakad ang mga pudpod na paang naghahanap ng pag-asa, Ang daang malubak ngunit binuo ng pinagtagpi-tagping mga proweba, Ay mag tuturo sa daungan ng bangka ng mga sinabing peryodista, Ngunit pagdating sa nasabing tagong lugar, May mahabang pilang nag-aantay sa naturang bangka, Wari'y lahat ng talampakan ng mga tao'y dumudugo ngunit hindi namumula, Lahat ay may dalang maleta ngunit hindi naglalayas o nawawala, Sila'y nakapila upang antayin ang bangka, Hindi para sumama, Kundi para maging kalasag ng isang malayang pagpapahayag, Para maging tagapagtanggol ng isang katotohanang nararapat makita ng lahat ng mga nabigador, Para mapatahimik, hindi lang ang lagim ng laro, Kundi lahat ng mga bangkay na naiwan niyang nag iingay
Continue reading...
31
may kaibigan akong nakaitim parang salamin laging nakatingin pilit ko man limutin tila sakit s'ya na di kayang gamutin pihitin ko man ang aking paningin lagi itong bumabaling sa dilim kung saan nandun ang kaibigan kong nakaitim hindi s'ya maligno o impakto ng lagim basta ang alam ko lang lagi s'yang nakaitim nagkukubli s'ya sa loob ng puso kong madilim hawak n'ya ang malungkot na nakaraan; mga pira-pirasong bangungot at hapdi ng lumipas malupit ang kaibigan kong nakaitim ayaw n'ya akong patahimikin
0
Nov 5, 2017
Nov 5, 2017 at 11:40 PM UTC
KAIBIGAN KONG NAKAITIM
Katabi ko na sana Ang tiyak na pag-asa Subalit ako’y napariwara Nang matukso ng mga kalaban Na lumihis ng daan At talikuran ang pinanggalingan Kapalaran bumaluktot Pangarap naudlot Itinuring pang salot Sa landas nagkandaligaw-ligaw Nagkapundi-pundi ang tanglaw Kinabukasan waring napupugnaw Pati mga minamahal nadamay Sa palubog na barko isinakay Natibag ang mga suhay Sa pagtakbo ng matulin, natinik ng malalim Sa paglipad ng mataas, bituin ay nanimdim Huwag sana tuluyang igupo sa lagim Kung ako’y naging mahina, sana’y patawarin Ang mabuhay nang wala kayo, hindi ko kakayanin Nawa’y pakinggan po ang aking panalangin Na ako’y ibalik sa tunay na pinagmulan Ang kalyeng dilaw – matuwid na daan At aking isinusumpang mamahalin kayo nang lubusan. -07/31/2012 (Dumarao) *My Twilight Poems Collection
0
Sep 7, 2019
Sep 7, 2019 at 10:06 PM UTC
Panaghoy kay PNoy
Saglit lang nakatulog nang naulinigan ang malakas na hilik Isa, dalawa, tatlo hanggang treinta na segundo na tahimik pagkatapos ay humagok Isa, dalawa, tatlo hanggang lampas sa isang minuto muli'y nadingig Gustong bumangon mula sa pagka-kalahating gising at tulog Ngunit parang may pumipigil Mga braso't binti ay pinapatungan ng sampung presyon at hulugbigat Dalawang minuto na mahigit Mapayapa na sa abang-aba na sandali Nang tuluyan na nagising ay humagibis para pukawin Walang hangin na sa ilong at bunganga niya'y lumalabas Hinanapan ng pulso habang tumatangis Kulay ube ang mga kuko, maputla ang kutis Ang birang na nalaglag sa loob ay isang papel Hindi na ikinaumagahan, pintakasi ng lagim ay nagpahudyat Kukunin ang laluluwa bago ang bukas Nag-aagaw buhay na ama'y kailangan ng adya at di nagawa Ulo'y nalungayngay Sarili'y sinisisi Buntunan ng sala ang kilos at gawa Kumukudlit-kudlit na ipinaparatang Kumakati-kati na ala-ala ay bumabagabag sa malabong konsensiya
0
Jan 11, 2019
Jan 11, 2019 at 7:23 PM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #51