Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"inggit" poems
Ang swerte mo Inggit ako sa'yo Parang na sa'yo na ang buong mundo Pero hindi dahil sa pera o sa yate mo Kasi na sa'yo siya Pansin mo ba ang kinang sa kanyang mata? Tuwing siya ay ngumingiti Kung pa'no pumoporma ang mukha n'ya 'pag tumatawa? O ang lambot ng kanyang buhok 'pag ito'y kanyang hinahawi? Kung pa'no s'ya maglakad, tumayo o umupo? 'Pag seryoso na s'ya sa trabaho? Ang ekspresyon n'ya 'pag sya'y nagki-kwento? Pati paraan ng kanyang pag-ubo? Eh yung kapag medyo tinamaan na s'ya ng alak? Na parang ang sampung bote'y 'di pa sapat Kulang pa nga ang pulutan 'Pag tutumba na s'ya'y mapapatakbo ka para alalayan Ang ganda n'ya 'diba? Kung tutuusin nga 'di na n'ya kailangan ng kolorete pa Yung itsurang pagod n'ya kakaiba Para ka na lang mapapatulala Habang nakanganga Lalo na 'pag naiinis na s'ya sa'yo 'Pag napipikon na s'ya kakaasar mo Pero nakakatuwa kahit puno ka na ng palo Kahit pa s'ya lagi ang dapat panalo 'Pag naglalambing s'ya Kahit gusto mo pa magalit, wala Mapapangiti ka na lang at hala Galit mo'y naglaho na Yung mata din n'yang namamaga Kasi kakaiyak lang n'ya O kakagising lang kasi Iba pa rin eh Kasi nakikita n'ya yung akala mo walang makakakita 'Pag nagtatampo ka na pero ayaw mo ipahalata Yung gula-gulanit **** kalupi pinalitan pa n'ya May iniwan pang sulat nung nawala ka Nung nagkasakit ka, s'ya'ng nag-alaga Alam n'ya kung pa'no ka pangitiin hanggang sa ika'y tumawa Para nga'ng pati mga iniisip mo, alam na n'ya Pati siguro yung katotohanang nahuhulog ka na 'Diba ang swerte mo? 'Yun lang kasi pwede kong iuwi Para sa aking sarili Kasi nga sa'yo s'ya Do'n wala akong magagawa 'Di ko nakikita kung pa'no n'ya isiping mahal ka n'ya Na ayaw ka n'yang mawala Na ikaw na yung naiisip n'ya na habangbuhay makasama Yung kinabukasan n'yong kayong dalawa Kaya swerte ka Kuya Wil Na sa'yo kasi ang 'di mapapasa'kin Kaya ingatan mo s'ya't mahalin Dahil kung hindi, baka sya'y aking dagitin
0
Feb 26, 2019
Feb 26, 2019 at 7:06 AM UTC
cepheus
Kuya Wil
Ang swerte mo Inggit ako sa'yo Parang na sa'yo na ang buong mundo Pero hindi dahil sa pera o sa yate mo Kasi na sa'yo siya Pansin mo ba ang kinang sa kanyang mata? Tuwing siya ay ngumingiti Kung pa'no pumoporma ang mukha n'ya 'pag tumatawa? O ang lambot ng kanyang buhok 'pag ito'y kanyang hinahawi? Kung pa'no s'ya maglakad, tumayo o umupo? 'Pag seryoso na s'ya sa trabaho? Ang ekspresyon n'ya 'pag sya'y nagki-kwento? Pati paraan ng kanyang pag-ubo? Eh yung kapag medyo tinamaan na s'ya ng alak? Na parang ang sampung bote'y 'di pa sapat Kulang pa nga ang pulutan 'Pag tutumba na s'ya'y mapapatakbo ka para alalayan Ang ganda n'ya 'diba? Kung tutuusin nga 'di na n'ya kailangan ng kolorete pa Yung itsurang pagod n'ya kakaiba Para ka na lang mapapatulala Habang nakanganga Lalo na 'pag naiinis na s'ya sa'yo 'Pag napipikon na s'ya kakaasar mo Pero nakakatuwa kahit puno ka na ng palo Kahit pa s'ya lagi ang dapat panalo 'Pag naglalambing s'ya Kahit gusto mo pa magalit, wala Mapapangiti ka na lang at hala Galit mo'y naglaho na Yung mata din n'yang namamaga Kasi kakaiyak lang n'ya O kakagising lang kasi Iba pa rin eh Kasi nakikita n'ya yung akala mo walang makakakita 'Pag nagtatampo ka na pero ayaw mo ipahalata Yung gula-gulanit **** kalupi pinalitan pa n'ya May iniwan pang sulat nung nawala ka Nung nagkasakit ka, s'ya'ng nag-alaga Alam n'ya kung pa'no ka pangitiin hanggang sa ika'y tumawa Para nga'ng pati mga iniisip mo, alam na n'ya Pati siguro yung katotohanang nahuhulog ka na 'Diba ang swerte mo? 'Yun lang kasi pwede kong iuwi Para sa aking sarili Kasi nga sa'yo s'ya Do'n wala akong magagawa 'Di ko nakikita kung pa'no n'ya isiping mahal ka n'ya Na ayaw ka n'yang mawala Na ikaw na yung naiisip n'ya na habangbuhay makasama Yung kinabukasan n'yong kayong dalawa Kaya swerte ka Kuya Wil Na sa'yo kasi ang 'di mapapasa'kin Kaya ingatan mo s'ya't mahalin Dahil kung hindi, baka sya'y aking dagitin
Continue reading...
55
Meron akong labing-isang daliri Ilang beses kong binilang noong bata pa ako, sinigurado kung labing-isa nga ba talaga at nagtataka, nagtatanong kung bakit may sobra pang isa. Meron akong labing-isang daliri May kanya-kanya silang mga kwento. Labing-isa, Hindi ko alam kung biyaya ba 'to o sumpa Hindi ko alam kung bakit ako naiiba Hindi ko alam kung paano ko ba 'to itatago sa mga tao Sabi nila, suwerte daw 'to, magiging mapalad daw ang buhay pag-ibig ko, yayaman daw ako. Sabi nila, okay lang daw maging iba Sampu, Nakilala ko ang pagaalinlangan at inggit, Umupo sila sa magkabilang balikat ko, Hindi na sila umalis simula noon, Hindi ko sila pinaalis. Halos buong buhay ko, nanatili ako sa katahimikan, Hindi ako magsasalita hangga't walang kakausap sa akin, Hindi ko itataas ang kamay ko sa klase kahit alam ko ang sagot. Maghihintay ako na tawagin ang pangalan ko, na may pumansin sa akin, Maghihintay na may pupuno ng katahimikan ko. Kung sisiyasatin mo ang utak ko, Mabibingi ka sa dami ng boses na hindi ko napalaya. Nakakulong, sa kani-kanilang mga selda, Kanilang susi ay nawala na, Umaasa na sila'y mahanap at magamit para masabi ang mga dapat nasabi Siyam, Tsaka ko lang nalaman ang halaga ng mga salita, Kung gaano sila katalim, Kung gaano sila katamis, Kung gaano sila kapait. Kung gaano sila nakakapagpabago ng isang tao. Walo, Wala pa ring tumatawag ng pangalan ko. Wala pang pumupuno ng katahimikan. Pito, Hindi ko na alam kung may tatawag pa ba, Kung may makakapuno pa ba, kung ilang salita pa ang makukulong hangga't sa buong katawan ko'y maging selda ng sigaw, pait, inggit, pagmamahal, rason, at galit. Anim, Sinubukan kong unang mag salita, Magkwento tungkol sa buhay ko, sa nararamdaman ko. Pero parang walang nakarinig. Hindi ko alam kung mahina ba boses ko o hindi lang nila ako napansin, o kung pinili ba nilang hindi ako pansinin o kaya wala lang talaga silang **** Simula noon, nakinig na lang ako. Kaya ikaw, oo ikaw na may storya Ikwento mo yung mga naaalala **** nangyari sa'yo noong bata ka pa Yung mga bangungot mo, yung pinakanakakahiyang, pinakamasaya at pinakamalungkot na mga sandali ng buhay mo, yung una **** naramdaman ang kiliti sa puso mo noong naintindihan mo kung ano ang pag-ibig, Ituring mo akong talaarawan mo, Pakawalan mo yung mga salitang tinago mo nang nagalit ka. Iiyak mo sa akin lahat ng luha na hindi mo nailuha nang iniwan ka. Itatago ko 'to sa pagsara mo, at papakinggan kita muli sa pagbukas. Papakinggan kita. Papakinggan kita. Sana pakinggan mo din ako Lima, Nananahimik at nakikinig pa din ako. Apat, Mananahimik na lang ako. Tatlo, Sa katahimikan ko, Nakalimutan ko na kung paano magkwento, Nakalimutan ko na kung paano umiyak Nakalimutan ko na din yata kung paano magsalita. Dalawa, ... Isa, Natuto ako sumulat ng tula, Nakahanap ng makukwentuhan, Naramdaman ang saya nang makatapos ng isang piyesang may parte ng mga salitang nakulong at nakalaya muli. Nagkaroon ako ng matatakbuhan sa katahimikan. Nagbabakasakali na maalala ko ulit kung paano umiyak, kung paano magkwento muli, na may makikinig na sana sa akin. Nagbabakasakaling maalala ko ulit kung paano magsalita. Meron akong labing-isang daliri, Hindi ko pa rin alam kung biyaya pa rin ba 'to o sumpa.
0
May 29, 2016
May 29, 2016 at 2:42 AM UTC
jramos
Labing-Isa
Meron akong labing-isang daliri Ilang beses kong binilang noong bata pa ako, sinigurado kung labing-isa nga ba talaga at nagtataka, nagtatanong kung bakit may sobra pang isa. Meron akong labing-isang daliri May kanya-kanya silang mga kwento. Labing-isa, Hindi ko alam kung biyaya ba 'to o sumpa Hindi ko alam kung bakit ako naiiba Hindi ko alam kung paano ko ba 'to itatago sa mga tao Sabi nila, suwerte daw 'to, magiging mapalad daw ang buhay pag-ibig ko, yayaman daw ako. Sabi nila, okay lang daw maging iba Sampu, Nakilala ko ang pagaalinlangan at inggit, Umupo sila sa magkabilang balikat ko, Hindi na sila umalis simula noon, Hindi ko sila pinaalis. Halos buong buhay ko, nanatili ako sa katahimikan, Hindi ako magsasalita hangga't walang kakausap sa akin, Hindi ko itataas ang kamay ko sa klase kahit alam ko ang sagot. Maghihintay ako na tawagin ang pangalan ko, na may pumansin sa akin, Maghihintay na may pupuno ng katahimikan ko. Kung sisiyasatin mo ang utak ko, Mabibingi ka sa dami ng boses na hindi ko napalaya. Nakakulong, sa kani-kanilang mga selda, Kanilang susi ay nawala na, Umaasa na sila'y mahanap at magamit para masabi ang mga dapat nasabi Siyam, Tsaka ko lang nalaman ang halaga ng mga salita, Kung gaano sila katalim, Kung gaano sila katamis, Kung gaano sila kapait. Kung gaano sila nakakapagpabago ng isang tao. Walo, Wala pa ring tumatawag ng pangalan ko. Wala pang pumupuno ng katahimikan. Pito, Hindi ko na alam kung may tatawag pa ba, Kung may makakapuno pa ba, kung ilang salita pa ang makukulong hangga't sa buong katawan ko'y maging selda ng sigaw, pait, inggit, pagmamahal, rason, at galit. Anim, Sinubukan kong unang mag salita, Magkwento tungkol sa buhay ko, sa nararamdaman ko. Pero parang walang nakarinig. Hindi ko alam kung mahina ba boses ko o hindi lang nila ako napansin, o kung pinili ba nilang hindi ako pansinin o kaya wala lang talaga silang **** Simula noon, nakinig na lang ako. Kaya ikaw, oo ikaw na may storya Ikwento mo yung mga naaalala **** nangyari sa'yo noong bata ka pa Yung mga bangungot mo, yung pinakanakakahiyang, pinakamasaya at pinakamalungkot na mga sandali ng buhay mo, yung una **** naramdaman ang kiliti sa puso mo noong naintindihan mo kung ano ang pag-ibig, Ituring mo akong talaarawan mo, Pakawalan mo yung mga salitang tinago mo nang nagalit ka. Iiyak mo sa akin lahat ng luha na hindi mo nailuha nang iniwan ka. Itatago ko 'to sa pagsara mo, at papakinggan kita muli sa pagbukas. Papakinggan kita. Papakinggan kita. Sana pakinggan mo din ako Lima, Nananahimik at nakikinig pa din ako. Apat, Mananahimik na lang ako. Tatlo, Sa katahimikan ko, Nakalimutan ko na kung paano magkwento, Nakalimutan ko na kung paano umiyak Nakalimutan ko na din yata kung paano magsalita. Dalawa, ... Isa, Natuto ako sumulat ng tula, Nakahanap ng makukwentuhan, Naramdaman ang saya nang makatapos ng isang piyesang may parte ng mga salitang nakulong at nakalaya muli. Nagkaroon ako ng matatakbuhan sa katahimikan. Nagbabakasakali na maalala ko ulit kung paano umiyak, kung paano magkwento muli, na may makikinig na sana sa akin. Nagbabakasakaling maalala ko ulit kung paano magsalita. Meron akong labing-isang daliri, Hindi ko pa rin alam kung biyaya pa rin ba 'to o sumpa.
Continue reading...
84
I. Sa mura kong edad ulila na ako, Pumanaw ang aking ina sa pagkakaluwal ko. Ang aking ama ay nakakulong, Pagkat sa droga s'ya ay nalulong. II. Sa mura kong edad sinubok na ako ng buhay, Naranasan ko nang matulog sa lansangan, Habang walang kumot na nakadagan saking katawan. Tanging liwanag lang ng buwan ang nariyan upang ako'y gabayan. III. Sa mura kong edad natuto na akong mang-umit. Nilalaslas ko ang bag ng aleng sa braso ay nakasabit. Sabay tatakbo ng mabilis para makatakas, Sa mga parak na nais akong mabitbit. IV. Sa murang kong edad yosi na ang aking hinihithit, Umaaktong action star at sa pagitan pa ng daliri nakaipit. Ito nalang ang aking nagsisilbing pagkain, Dahil kagabi pa ako di nanginginain. V. Sa mura kong edad kinamuhuian ko na ang mundo, At ang lagi kong tanong: "Bakit ganito ang sinapit ko?!" Nanliliit na ang tingin ko sa sarili ko, At tila wala na atang patutunguhan ang buhay kong ito. VI. Sa mura kong edad naligaw na ang landas ko, At may inggit ako sa taong nagbabasa nito. At kung sasabihin n'yong malas kayo sa buhay niyo, Ano pa kaya ang mundong sinapit ko?
0
Aug 31, 2015
Aug 31, 2015 at 6:56 AM UTC
thealltimejor
Ang Naligaw ng Landas
I. Sa mura kong edad ulila na ako, Pumanaw ang aking ina sa pagkakaluwal ko. Ang aking ama ay nakakulong, Pagkat sa droga s'ya ay nalulong. II. Sa mura kong edad sinubok na ako ng buhay, Naranasan ko nang matulog sa lansangan, Habang walang kumot na nakadagan saking katawan. Tanging liwanag lang ng buwan ang nariyan upang ako'y gabayan. III. Sa mura kong edad natuto na akong mang-umit. Nilalaslas ko ang bag ng aleng sa braso ay nakasabit. Sabay tatakbo ng mabilis para makatakas, Sa mga parak na nais akong mabitbit. IV. Sa murang kong edad yosi na ang aking hinihithit, Umaaktong action star at sa pagitan pa ng daliri nakaipit. Ito nalang ang aking nagsisilbing pagkain, Dahil kagabi pa ako di nanginginain. V. Sa mura kong edad kinamuhuian ko na ang mundo, At ang lagi kong tanong: "Bakit ganito ang sinapit ko?!" Nanliliit na ang tingin ko sa sarili ko, At tila wala na atang patutunguhan ang buhay kong ito. VI. Sa mura kong edad naligaw na ang landas ko, At may inggit ako sa taong nagbabasa nito. At kung sasabihin n'yong malas kayo sa buhay niyo, Ano pa kaya ang mundong sinapit ko?
Continue reading...
30
Nakakatawa dahil hanggang ngayon di ko parin alam kung bakit ganito. Kung bakit nasasaktan parin ako tuwing nakikita ka kasama niya. Sumasakit ang puso ko na para bang tinutusok nang isang libong karayom kung nakikita kong natutulala ka sa kaniya. Kumukulo sa inggit ang kung ano man sa kalooblooban ko dahil alam kong di ako. Di ako ang gusto mo. Di ako ang taong pinagbubuhusan mo nang pagmamahal. Di ako ang taong pinaghahangaan mo. Di ako. Matagal ko na tong alam. At dapat matagal ko na ring natanggap. Pero bakit masakit parin? May gusto pa ba ako sayo? Sana naman hindi. Dahil kahit anong sakit ang nararanasan ko, di ko parin pipigilan ang pag iibigan nang dalawa kong munting kaibigan. Hindi man pansin sa iba na ako'y ganito, okay lang. Okay lang basta't kayo ay masaya. Okay lang. Kaya pa.
0
Apr 9, 2017
Apr 9, 2017 at 5:29 PM UTC
ysobelle
Okay lang. Kaya pa
Nakakatawa dahil hanggang ngayon di ko parin alam kung bakit ganito. Kung bakit nasasaktan parin ako tuwing nakikita ka kasama niya. Sumasakit ang puso ko na para bang tinutusok nang isang libong karayom kung nakikita kong natutulala ka sa kaniya. Kumukulo sa inggit ang kung ano man sa kalooblooban ko dahil alam kong di ako. Di ako ang gusto mo. Di ako ang taong pinagbubuhusan mo nang pagmamahal. Di ako ang taong pinaghahangaan mo. Di ako. Matagal ko na tong alam. At dapat matagal ko na ring natanggap. Pero bakit masakit parin? May gusto pa ba ako sayo? Sana naman hindi. Dahil kahit anong sakit ang nararanasan ko, di ko parin pipigilan ang pag iibigan nang dalawa kong munting kaibigan. Hindi man pansin sa iba na ako'y ganito, okay lang. Okay lang basta't kayo ay masaya. Okay lang. Kaya pa.
Continue reading...
2
Sa salamin may pinapahid sa pisngi si Maya Mga palamuting umaaliw sa paningin ng iba Paglipas ng sandali'y anyo nga ay nag-iba Ngunit katotohanan ay di maitatago sa likod ng maskara May isang taong buong buhay ay naghukay Inapakan ang lahat upang marating ang tagumpay Ngunit hininga niya'y napagod na sa kahihintay Sa huli, siya itong naghukay para sa sariling bangkay Ngayong araw ay kaawaran ko na May mga pagkatok, heto't bubuksan ko na Pagbukas ko'y mga pagbati't regalo ang dala-dala Sa pag talikod ko'y itak na ang naka-amba Sino nga ba itong nagkukubli sa pangalan ng iba At tila ba nagtatago sa mundong alam niya May nais nga ba siyang ilihim sa paningin ng iba At patakas na nagtatago sa larawan ng iba? Ito'y ilang halimbawa na aking nabanggit Tila nakamamatay na sakit, tulad ng inggit Na anyo ng bawat isa na kanya-kanyang bit-bit Na mga Pagkatao'ng tiyak na walang nagpapahigit.
0
Jan 28, 2023
Jan 28, 2023 at 6:46 AM UTC
pusang-tahimik
Pagkatao
Sa salamin may pinapahid sa pisngi si Maya Mga palamuting umaaliw sa paningin ng iba Paglipas ng sandali'y anyo nga ay nag-iba Ngunit katotohanan ay di maitatago sa likod ng maskara May isang taong buong buhay ay naghukay Inapakan ang lahat upang marating ang tagumpay Ngunit hininga niya'y napagod na sa kahihintay Sa huli, siya itong naghukay para sa sariling bangkay Ngayong araw ay kaawaran ko na May mga pagkatok, heto't bubuksan ko na Pagbukas ko'y mga pagbati't regalo ang dala-dala Sa pag talikod ko'y itak na ang naka-amba Sino nga ba itong nagkukubli sa pangalan ng iba At tila ba nagtatago sa mundong alam niya May nais nga ba siyang ilihim sa paningin ng iba At patakas na nagtatago sa larawan ng iba? Ito'y ilang halimbawa na aking nabanggit Tila nakamamatay na sakit, tulad ng inggit Na anyo ng bawat isa na kanya-kanyang bit-bit Na mga Pagkatao'ng tiyak na walang nagpapahigit.
Continue reading...
20
Ang aking mundo ay napakasaya, Ako’y namumuhay ng sama-sama, Ang galak at luha ay walang pinag-iba, Ginhawa at dusa’y tila iisa. Sa aking mundo ay wala nang gutom, Ang lahat ng sugat agad naghihilom, Wala nang maaapi pagka’t ako ang hukom, Hindi rin mamamatay ang matagal nang tikom. Lagi kang dumaraan na parang hangin, Ang iyong pagka-inggit ang aking napapansin, Pagka’t ang aking mundo’y inaasam mo rin, Ngunit ‘di mo maamin kaya’t hindi mo maangkin. Kung ang aking mundo ay puno ng ginto, At sayo’y basura, kasalana’t dugo, Ngayon mo isipin at nang iyong matanto Kung sino nga ba sa atin ang mas matino.
0
Jun 15, 2015
Jun 15, 2015 at 12:44 AM UTC
dalampasigan08
"Mundo ng Baliw"
Ang aking mundo ay napakasaya, Ako’y namumuhay ng sama-sama, Ang galak at luha ay walang pinag-iba, Ginhawa at dusa’y tila iisa. Sa aking mundo ay wala nang gutom, Ang lahat ng sugat agad naghihilom, Wala nang maaapi pagka’t ako ang hukom, Hindi rin mamamatay ang matagal nang tikom. Lagi kang dumaraan na parang hangin, Ang iyong pagka-inggit ang aking napapansin, Pagka’t ang aking mundo’y inaasam mo rin, Ngunit ‘di mo maamin kaya’t hindi mo maangkin. Kung ang aking mundo ay puno ng ginto, At sayo’y basura, kasalana’t dugo, Ngayon mo isipin at nang iyong matanto Kung sino nga ba sa atin ang mas matino.
Continue reading...
16
Nagsimula ang lahat sa simpleng pag uusap Hanggang sa dumating yung puntong lagi na kitang hinahanap Kasa-kasama ka na sa bawat kong pinapangarap Ikaw ang nagbibigay lugod sa kalooban Kong naghihirap Kaya akala ko noon ikaw na ang sagot sa pusong sugatan Ngunit ginamot mo lang din pala ito ng panandalian At sa pag alis mo, mas malalim pa ang sugat na iyong iniwan At ngayon Hindi ko na alam kung sino pang lalapitan Magagamot pa ba ang sugat na iyong idinulot? Sa nabasag Kong puso mayroon pa kayang pupulot? Magawa ko pa kayang kalimutan ang lahat ng sakit O mananatili na lang sa puso ko ang lahat ng inggit? Ayoko na. Ayoko nang mabuhay sa mundong binago mo Ayoko nang mabuhay sa mundong kinalalagyan ko Ayoko nang mabuhay pa sa mga pag-asang walang patutunguhan At Sa mga pantasya't pangakong sinusubukan ko nang kalimutan Ayoko na. Hindi na maghihilom ang sugat na idinulot mo Kahit ilang band aid pa ang ilagay dito O kahit Ilang taon man ang lumipas Sakit ay hindi kukupas Sugat dito sa puso'y mananatiling isang marka. Na lagi saking magpapaalala "Nagmahal ako at Nagpakatanga Para sa pag-ibig na walang pinatunguhang maganda."
0
Oct 11, 2017
Oct 11, 2017 at 1:43 AM UTC
ChameleonInk
Sugat
Nagsimula ang lahat sa simpleng pag uusap Hanggang sa dumating yung puntong lagi na kitang hinahanap Kasa-kasama ka na sa bawat kong pinapangarap Ikaw ang nagbibigay lugod sa kalooban Kong naghihirap Kaya akala ko noon ikaw na ang sagot sa pusong sugatan Ngunit ginamot mo lang din pala ito ng panandalian At sa pag alis mo, mas malalim pa ang sugat na iyong iniwan At ngayon Hindi ko na alam kung sino pang lalapitan Magagamot pa ba ang sugat na iyong idinulot? Sa nabasag Kong puso mayroon pa kayang pupulot? Magawa ko pa kayang kalimutan ang lahat ng sakit O mananatili na lang sa puso ko ang lahat ng inggit? Ayoko na. Ayoko nang mabuhay sa mundong binago mo Ayoko nang mabuhay sa mundong kinalalagyan ko Ayoko nang mabuhay pa sa mga pag-asang walang patutunguhan At Sa mga pantasya't pangakong sinusubukan ko nang kalimutan Ayoko na. Hindi na maghihilom ang sugat na idinulot mo Kahit ilang band aid pa ang ilagay dito O kahit Ilang taon man ang lumipas Sakit ay hindi kukupas Sugat dito sa puso'y mananatiling isang marka. Na lagi saking magpapaalala "Nagmahal ako at Nagpakatanga Para sa pag-ibig na walang pinatunguhang maganda."
Continue reading...
26
Kabado; Habang ginagala ng sarili ko ang dalampasigan. Ang malumanay na ihip ng hangin ang naging pampakalma. Bawat buhangin na kumukulbit sa’king mga paa ay seryoso. Walang pagkukubli ang puso Ang hindi mapirming mga yapak ay katumbas ng pagkasabik sa’yong yakap. Gabi, muli akong tumingala Walang palya ang ihambing ka sa mga tala. Kinukwento sa’kin ng mga kuliglig kung paano tatahakin ang ‘yong pag-ibig. Hindi ko kabisado; ‘Di alam kung pa’no babagtasin ang dagat na ito. Wari nila’y diyan matatagpuan ang pagmamahal mo ngunit, paano? Sinasamahan akong maglakbay ng inggit at takot Hindi madaling pamamangka ang sa aki’y bumabalot. Ang bigat ng pag-aalala ang maaaring magpalubog at malunod sa luha at panaghoy. Paano mapapanatili ang ningas ng apoy? Ano’ng solusyon sa pagkabahala upang magpatuloy? Hanggang sa itulak ako ng sapat na panahon. Muling humakbang ang hindi mapirming mga paa Humina panandalian ang ihip ng hangin Marahan ang pagkulbit ng mga buhangin. Matapang kong nilisan ang pampang Lakas ng loob, isang bangka’t panagwan Sabay naming idinawdaw ang aming mga sarili sa karagatan. Hayagang ibinubulalas ng langit na ako’y maging handa Malayo na ako sa pampang ngunit tanaw ko pa rin ang kaba. Ang pagkulog ay nagsimula na. Biglang pumatak ang ulan ng pagbabanta Dinig ko ang bulungan ng mga isda. Sambit nila’y masasayang ang pagbabakasakali Hantungan ng pakikipagsapalara’y wala. Galit na sumasayaw ang alon Ang kidlat ng kawalan ng pag-asa’y sa aki’y humahabol Pataas nang pataas ang sumasalubong na alon. Ang ‘di mawalang pagdududa ay nakikipag-unahan Umaakyat ang mga tanong sa’king isipan Kailan ko ba matatagpuan? Sabik na akong salubungin ang pag-ibig mo… … ang pag-ibig **** nasaan? Subalit, naghintay ako; Walang humpay ang paghampas ng mga alon Hindi natatapos ang pagtaas. Bawat pulgadang nadadagdag ay ang mga sagot sa’king katanungan At bigla ang pagtaob; Tama ang bilin ng mga kuliglig Ito nga ang natatangi **** pag-ibig Mapanghamon; ngunit presko sa pakiramdam. Ang sarap palang makamit ang matagal mo nang inaasam Pipiliin ko ritong manatili hanggang ako ri’y iyong matagpuan papagingdapatin **** ako rito’y manahan ‘pagkat kahit sa daluyong, kalmado akong magsasagwan. Kabado; Habang ginagala ng sarili ko ang dalampasigan. Ang malumanay na ihip ng hangin ay naging pampakalma. Seryoso ang bawat buhangin na kumukulbit sa’king mga paa. Walang pagkukubli ang aking puso ‘pagkat dito pa lang sinta, mahal na kita.
0
May 3, 2020
May 3, 2020 at 1:03 AM UTC
christienlorenz
Daluyong
Kabado; Habang ginagala ng sarili ko ang dalampasigan. Ang malumanay na ihip ng hangin ang naging pampakalma. Bawat buhangin na kumukulbit sa’king mga paa ay seryoso. Walang pagkukubli ang puso Ang hindi mapirming mga yapak ay katumbas ng pagkasabik sa’yong yakap. Gabi, muli akong tumingala Walang palya ang ihambing ka sa mga tala. Kinukwento sa’kin ng mga kuliglig kung paano tatahakin ang ‘yong pag-ibig. Hindi ko kabisado; ‘Di alam kung pa’no babagtasin ang dagat na ito. Wari nila’y diyan matatagpuan ang pagmamahal mo ngunit, paano? Sinasamahan akong maglakbay ng inggit at takot Hindi madaling pamamangka ang sa aki’y bumabalot. Ang bigat ng pag-aalala ang maaaring magpalubog at malunod sa luha at panaghoy. Paano mapapanatili ang ningas ng apoy? Ano’ng solusyon sa pagkabahala upang magpatuloy? Hanggang sa itulak ako ng sapat na panahon. Muling humakbang ang hindi mapirming mga paa Humina panandalian ang ihip ng hangin Marahan ang pagkulbit ng mga buhangin. Matapang kong nilisan ang pampang Lakas ng loob, isang bangka’t panagwan Sabay naming idinawdaw ang aming mga sarili sa karagatan. Hayagang ibinubulalas ng langit na ako’y maging handa Malayo na ako sa pampang ngunit tanaw ko pa rin ang kaba. Ang pagkulog ay nagsimula na. Biglang pumatak ang ulan ng pagbabanta Dinig ko ang bulungan ng mga isda. Sambit nila’y masasayang ang pagbabakasakali Hantungan ng pakikipagsapalara’y wala. Galit na sumasayaw ang alon Ang kidlat ng kawalan ng pag-asa’y sa aki’y humahabol Pataas nang pataas ang sumasalubong na alon. Ang ‘di mawalang pagdududa ay nakikipag-unahan Umaakyat ang mga tanong sa’king isipan Kailan ko ba matatagpuan? Sabik na akong salubungin ang pag-ibig mo… … ang pag-ibig **** nasaan? Subalit, naghintay ako; Walang humpay ang paghampas ng mga alon Hindi natatapos ang pagtaas. Bawat pulgadang nadadagdag ay ang mga sagot sa’king katanungan At bigla ang pagtaob; Tama ang bilin ng mga kuliglig Ito nga ang natatangi **** pag-ibig Mapanghamon; ngunit presko sa pakiramdam. Ang sarap palang makamit ang matagal mo nang inaasam Pipiliin ko ritong manatili hanggang ako ri’y iyong matagpuan papagingdapatin **** ako rito’y manahan ‘pagkat kahit sa daluyong, kalmado akong magsasagwan. Kabado; Habang ginagala ng sarili ko ang dalampasigan. Ang malumanay na ihip ng hangin ay naging pampakalma. Seryoso ang bawat buhangin na kumukulbit sa’king mga paa. Walang pagkukubli ang aking puso ‘pagkat dito pa lang sinta, mahal na kita.
Continue reading...
65
Isa. Dalawa. Tatlo. Tatlong taong walang pagbabago Tatlong taon ng pagpapakagg Kelan ako titigil? Hindi ko alam Siguro kapag masyado na akong manhid sa sakit Kapag masyado nang tanggap ng sistema ko ang lahat ng pait Siguro Kapag natuto na akong paglabanan ang inggit. Ang gusto ko lang naman maramdaman ang saya Kahit na ba Oo! Magmukha akong tanga Wala akong pakialam sa sasabihin ng iba Basta ang Alam ko lang gusto kita. At Oo! Alam kong magkaiba tayo ng nadarama Pero ayos lang! Basta't nandyan ka. Lolokohin ko na lang ang sarili sa mga pantasya't pangarap Sa mga pagkukunwaring ako din ang lagi **** hinahanap Bubuhayin ko sa kasinungalingan ang pusong sugatan Pasisiyahin ng konti ang mga mata Kong luhaan Huwag lang mag alala pagkat ginusto ko 'to Wala kang kasalanan kung nagkakaganito man ako Basta't huwag ka lang lalayo At siguradong magiging ayos lang ako.
0
Oct 8, 2017
Oct 8, 2017 at 6:55 AM UTC
ChameleonInk
"Para sa'yo"
Isa. Dalawa. Tatlo. Tatlong taong walang pagbabago Tatlong taon ng pagpapakagg Kelan ako titigil? Hindi ko alam Siguro kapag masyado na akong manhid sa sakit Kapag masyado nang tanggap ng sistema ko ang lahat ng pait Siguro Kapag natuto na akong paglabanan ang inggit. Ang gusto ko lang naman maramdaman ang saya Kahit na ba Oo! Magmukha akong tanga Wala akong pakialam sa sasabihin ng iba Basta ang Alam ko lang gusto kita. At Oo! Alam kong magkaiba tayo ng nadarama Pero ayos lang! Basta't nandyan ka. Lolokohin ko na lang ang sarili sa mga pantasya't pangarap Sa mga pagkukunwaring ako din ang lagi **** hinahanap Bubuhayin ko sa kasinungalingan ang pusong sugatan Pasisiyahin ng konti ang mga mata Kong luhaan Huwag lang mag alala pagkat ginusto ko 'to Wala kang kasalanan kung nagkakaganito man ako Basta't huwag ka lang lalayo At siguradong magiging ayos lang ako.
Continue reading...
21
Nakakasawa din pala magpanggap maging masaya, Nakakulong sa kasinungalingan , Marami na rin ang nagtataka, Diyos-diyosan ka ba ama ? bakit hindi kita makita o madama, Walang ginawang paraan nakinig sa mga hindi kilala. Ang daming balita , Nasagap ng aking dalawang tenga, Nanatiling Pipi , ngunit matalas ang aking mga mata, Puno ng galit inggit sa sarili ang aking mga nadarama, Hindi nyo ko tinutulungan , hinayaan nyo lang akong mag-isa. Kailangan ko bang saktan ang sarili ko para sa atensyon at simpatya? O Mamamatay muna ba ako para lang mabuo muli ang aking pamilya? Iiwan ko na ba kayo para lang tayo ay mag kanya-kanya? O Baka may paraan , para ibalik ang masaya.
0
Apr 26, 2022
Apr 26, 2022 at 12:46 AM UTC
Johnad
Ama
Nakakasawa din pala magpanggap maging masaya, Nakakulong sa kasinungalingan , Marami na rin ang nagtataka, Diyos-diyosan ka ba ama ? bakit hindi kita makita o madama, Walang ginawang paraan nakinig sa mga hindi kilala. Ang daming balita , Nasagap ng aking dalawang tenga, Nanatiling Pipi , ngunit matalas ang aking mga mata, Puno ng galit inggit sa sarili ang aking mga nadarama, Hindi nyo ko tinutulungan , hinayaan nyo lang akong mag-isa. Kailangan ko bang saktan ang sarili ko para sa atensyon at simpatya? O Mamamatay muna ba ako para lang mabuo muli ang aking pamilya? Iiwan ko na ba kayo para lang tayo ay mag kanya-kanya? O Baka may paraan , para ibalik ang masaya.
Continue reading...
12
Kumusta? Hangad kong nasa mabuting kalagayan ka. Ilang linggo ko nang hindi nasisilayan ang mga ngiti mo; na kahit bihira, nakahahawa. Matagal-tagal na rin noong huli kong narinig ang ‘yong mga halakhak; na kahit mahina, dama ko ang ligaya. Maging ang katahimikan mo’y hindi ko pa rin limot Hindi nakasasawa ang hindi mo pagpansin sa akin. Huwag ka mag-alala, hindi ko minamasama ang mga pagsasawalang-kibo. Sariwa pa rin ang mga pagkakataong lumagpas ka sa harapan ko Sa katunayan, gabi-gabi kong ipinagdarasal na darating din ang araw na lilingunin mo ako. At ngayon ngang ‘di tayo nagkikita’t nag-uusap Yayakapin ko ito bilang paghahanda. Hindi ba’t pamilyar ka naman sa mga taong sinusungkit ang mga bituin at buwan? Pagkatapos ay iaalok sa kanilang mga kasintahan Na para bang mga prutas na hinintay nilang mamunga sa kanilang mga bakuran. May kakilala ka nga yatang tumawid daw sa maraming ilog at umakyat ng pagkakatayog na mga kabundukan Sinaluhan sa hapunan ang mga diwata’t Pumaslang ng mga halimaw kinabukasan; upang siya’y puntahan. Marahil ay narinig mo nang may minsang pumasan ng daigdig para sa kaniyang nobya Ngunit sa huli’y hindi naisakatuparan. Umasa ang nobya. Umiyak ang nobya. Ang nobya marahil ang pumasan sa halip na siya May isa nga sigurong nagmalaki na bubuo raw ng pira-pirasong ikaw Na tila kontrolado niya ang mga piyesa ng buhay mo. Pamilyar, hindi ba? Ngunit, hindi ganito. Hindi ganito ang aking paano. Oo. Naiintindihan kong ang ilan sa mga ito ay idyoma o eksaherasyon lamang Pero nangangamba ako na baka pagod ka na; Na baka nabibingi na ang iyong mga tainga Sa paulit-ulit na pangangako; Na kahit ang talulot ng mga mabubulaklak na salitang ‘to ay tuyo na. kahihintay sa tapat at sa tunay. Ayokong magpaganggap. Pagod na rin akong magkunwa-kunwariang kaya ko ang lahat. Dahil sinta, hindi. Hindi ko masusungkit ang mga bituin at buwan pero handa akong samahan kang panuorin sila. Hindi ko kayang sa isang araw ay tumawid sa maraming ilog at umakyat ng kabundukan pero ituturing kong mahalaga ang bawat oras na kasama ka Aking pagtatrabahuhang makarating sa araw na palagi kitang kasama sa hapunan at sabay nating papaslangin ang mga pangamba sa umaga. Hindi ang daigdig; ngunit Pakakawalan ko ang mga pasan-pasan kong takot; Kawalan ng tiwala sa sarili; Ang inggit. Hindi ito pagbabanta, sinta. Pero ipanganganak ang mga araw Na aasa ka; Na iiyak ka. Subalit, wala itong kakambal na paglisan. Uulitin ko. Ayokong magpaganggap. Pagod na rin akong magkunwa-kunwariang kaya ko ang lahat. Dahil sinta, Hindi kita iiwan. Ganito ko marahil sasabihin sa'yong gusto kita Pakapakinggan mo sana. ---
0
May 8, 2020
May 8, 2020 at 2:56 AM UTC
christienlorenz
Paano Ko Ba Sasabihin Sa'yong Gusto Kita?
Kumusta? Hangad kong nasa mabuting kalagayan ka. Ilang linggo ko nang hindi nasisilayan ang mga ngiti mo; na kahit bihira, nakahahawa. Matagal-tagal na rin noong huli kong narinig ang ‘yong mga halakhak; na kahit mahina, dama ko ang ligaya. Maging ang katahimikan mo’y hindi ko pa rin limot Hindi nakasasawa ang hindi mo pagpansin sa akin. Huwag ka mag-alala, hindi ko minamasama ang mga pagsasawalang-kibo. Sariwa pa rin ang mga pagkakataong lumagpas ka sa harapan ko Sa katunayan, gabi-gabi kong ipinagdarasal na darating din ang araw na lilingunin mo ako. At ngayon ngang ‘di tayo nagkikita’t nag-uusap Yayakapin ko ito bilang paghahanda. Hindi ba’t pamilyar ka naman sa mga taong sinusungkit ang mga bituin at buwan? Pagkatapos ay iaalok sa kanilang mga kasintahan Na para bang mga prutas na hinintay nilang mamunga sa kanilang mga bakuran. May kakilala ka nga yatang tumawid daw sa maraming ilog at umakyat ng pagkakatayog na mga kabundukan Sinaluhan sa hapunan ang mga diwata’t Pumaslang ng mga halimaw kinabukasan; upang siya’y puntahan. Marahil ay narinig mo nang may minsang pumasan ng daigdig para sa kaniyang nobya Ngunit sa huli’y hindi naisakatuparan. Umasa ang nobya. Umiyak ang nobya. Ang nobya marahil ang pumasan sa halip na siya May isa nga sigurong nagmalaki na bubuo raw ng pira-pirasong ikaw Na tila kontrolado niya ang mga piyesa ng buhay mo. Pamilyar, hindi ba? Ngunit, hindi ganito. Hindi ganito ang aking paano. Oo. Naiintindihan kong ang ilan sa mga ito ay idyoma o eksaherasyon lamang Pero nangangamba ako na baka pagod ka na; Na baka nabibingi na ang iyong mga tainga Sa paulit-ulit na pangangako; Na kahit ang talulot ng mga mabubulaklak na salitang ‘to ay tuyo na. kahihintay sa tapat at sa tunay. Ayokong magpaganggap. Pagod na rin akong magkunwa-kunwariang kaya ko ang lahat. Dahil sinta, hindi. Hindi ko masusungkit ang mga bituin at buwan pero handa akong samahan kang panuorin sila. Hindi ko kayang sa isang araw ay tumawid sa maraming ilog at umakyat ng kabundukan pero ituturing kong mahalaga ang bawat oras na kasama ka Aking pagtatrabahuhang makarating sa araw na palagi kitang kasama sa hapunan at sabay nating papaslangin ang mga pangamba sa umaga. Hindi ang daigdig; ngunit Pakakawalan ko ang mga pasan-pasan kong takot; Kawalan ng tiwala sa sarili; Ang inggit. Hindi ito pagbabanta, sinta. Pero ipanganganak ang mga araw Na aasa ka; Na iiyak ka. Subalit, wala itong kakambal na paglisan. Uulitin ko. Ayokong magpaganggap. Pagod na rin akong magkunwa-kunwariang kaya ko ang lahat. Dahil sinta, Hindi kita iiwan. Ganito ko marahil sasabihin sa'yong gusto kita Pakapakinggan mo sana. ---
Continue reading...
70
Buwan ang nakatitig saakin Yakap ang lamig ng hangin Kandong ng puting buhangin Tangay ng alon ang damdamin Ramdam ang pag iisa Gabing walang kasama Dala ang mga alaala At tanging mga alaala Naghangad at nag asam Umasang aakayin ng lumbay Papawiin ng daluyong Ang pusong napagod maghintay Naglakbay ang mga mata Naghanap ng makakasama Ngunit isang pagkakamali pala Ang libutin ang dilim na nag iisa Mas lalong sumidhi ang inggit at pag aasam Pagtingala'y tala ay ngumiti sa mga ulap Paglingo'y lupa ang yakap ng dagat Lumuha, sapagkat, halik ang dampi ng liwanag ng buwan sa dilim ng gabi Sabay sa pagpatak ng ulan Ang pagpatak ng luha Sumigaw ng walang pag aalinlangan Sabay sa paghampas ng mga alon sa dalampasigan Tumayo't inihampas ang galit na kamao Sabay sa pagbato Ng mga tanong, kung ano at paano Paanong lahat ay nagbago Binuhay ng lamig ng ulan Alaalang matagal nang humimlay Alaalang akala'y patay Ngunit nahimbing lang pala ng lumbay Sumariwa ang mga alaala Magmula ng unang magkita Hanggang sa patapos na Hanggang matapos na Isang halik mula sa kinatatayuan mismo Isang halik na nakapagpabago Ng ayoko muna sa salitang oo Isang halik kung paanong naging tayo Isang halik na bumuhay sa buong pagkatao Ay s'ya rin palang papatay sa kanyang mundo Dahil ibang tao na ang pumawi Sa tuyo nyang mga labi Tumangis. Inihakbang ang mga paa patugo sa nagngangalit na alon Lulubog at di na muling aahon. En el mar me encontrarás Sa dagat mo ako matatagpuan.
0
Apr 22, 2018
Apr 22, 2018 at 9:48 PM UTC
PutingTinta
En el mar me encontrarás (in the sea yo will find me)
Buwan ang nakatitig saakin Yakap ang lamig ng hangin Kandong ng puting buhangin Tangay ng alon ang damdamin Ramdam ang pag iisa Gabing walang kasama Dala ang mga alaala At tanging mga alaala Naghangad at nag asam Umasang aakayin ng lumbay Papawiin ng daluyong Ang pusong napagod maghintay Naglakbay ang mga mata Naghanap ng makakasama Ngunit isang pagkakamali pala Ang libutin ang dilim na nag iisa Mas lalong sumidhi ang inggit at pag aasam Pagtingala'y tala ay ngumiti sa mga ulap Paglingo'y lupa ang yakap ng dagat Lumuha, sapagkat, halik ang dampi ng liwanag ng buwan sa dilim ng gabi Sabay sa pagpatak ng ulan Ang pagpatak ng luha Sumigaw ng walang pag aalinlangan Sabay sa paghampas ng mga alon sa dalampasigan Tumayo't inihampas ang galit na kamao Sabay sa pagbato Ng mga tanong, kung ano at paano Paanong lahat ay nagbago Binuhay ng lamig ng ulan Alaalang matagal nang humimlay Alaalang akala'y patay Ngunit nahimbing lang pala ng lumbay Sumariwa ang mga alaala Magmula ng unang magkita Hanggang sa patapos na Hanggang matapos na Isang halik mula sa kinatatayuan mismo Isang halik na nakapagpabago Ng ayoko muna sa salitang oo Isang halik kung paanong naging tayo Isang halik na bumuhay sa buong pagkatao Ay s'ya rin palang papatay sa kanyang mundo Dahil ibang tao na ang pumawi Sa tuyo nyang mga labi Tumangis. Inihakbang ang mga paa patugo sa nagngangalit na alon Lulubog at di na muling aahon. En el mar me encontrarás Sa dagat mo ako matatagpuan.
Continue reading...
49
Ikaw ang araw na nagiging dahilan ng pagbangon ko Ang gumigising pagtapos masilayan ang madilim na tanawin sa pagtulog ko Ang kasabay ngumiti ng liwanag na sumilisip sa aking bintana At ang simbolo ng kagandahan tuwing umaga Kung tutuusin ay inggit ako sa ulap at kalangitan Sila ang lagi **** kasama at nahahagkan Tila sila ang nagbibigay sayo ng hinahanap **** ligaya Habang ako nama'y kahit titigan kay hindi kaya Laking pasalamat ko sayo reynang araw Dahil ikaw ang gabay ko sa aking paglakbay Ang nagmistulang lampara sa daanan ko tuwing gabi At ang kahalili ng buwan na sinasamahan ako tuwing walang katabi Mahal kong Sol, kapag dumating ang araw na ika'y pagod na Kapag ang iyong init ay di ko na nadadama At ang sarili **** liwanag ay magtatago na sa likod ng kawalan Maaari mo ba akong balikan at muling hagkan? Kung di man dumating ang umaga na ikaw ay umahong muli At maipakita sakin ang kagandahan **** natatangi Maaari bang silipin mo pa rin ako at gabayan? Kahit nagtatago ka na lamang sa likod ni luna kapag sa gabi siya'y nakaharang Di na rin naman natin malalabanan ang panahon at tadhana Kaya kung dumating ang oras na ika'y napagod nang lumutang sa mula sa silangan Ako'y mananatiling kakaway sa mula lupa Habang ninaais kang pagmasdan kahit na silaw na sa inyong kagandahan Huwag mo sanang ipagkait sa akin tuwing umaga ang napaganda **** ngiti Gisingin mo pa rin ako nang may tuwa at galak sa aking mga labi At bigyan ng init sa tuwing uulan at lalamig Dahil yan na lamang ang matitira kong alala mula sa iyong pag-ibig Sol, wag ka sanang mapagod na ipakita ang iyong liwanag Hayaan **** samahan ka ng mga kaibigan **** ulap Takpan man nila ang natatangi **** tanawin ng sanlibutan Alalahanin mo sanang mayroon pa ring ako na naghihintay sayo sa ilalim ng kalangitan.
0
Feb 16, 2021
Feb 16, 2021 at 8:08 AM UTC
BryantArinos
Paalam Sol, mula sa iyong tagahanga
Ikaw ang araw na nagiging dahilan ng pagbangon ko Ang gumigising pagtapos masilayan ang madilim na tanawin sa pagtulog ko Ang kasabay ngumiti ng liwanag na sumilisip sa aking bintana At ang simbolo ng kagandahan tuwing umaga Kung tutuusin ay inggit ako sa ulap at kalangitan Sila ang lagi **** kasama at nahahagkan Tila sila ang nagbibigay sayo ng hinahanap **** ligaya Habang ako nama'y kahit titigan kay hindi kaya Laking pasalamat ko sayo reynang araw Dahil ikaw ang gabay ko sa aking paglakbay Ang nagmistulang lampara sa daanan ko tuwing gabi At ang kahalili ng buwan na sinasamahan ako tuwing walang katabi Mahal kong Sol, kapag dumating ang araw na ika'y pagod na Kapag ang iyong init ay di ko na nadadama At ang sarili **** liwanag ay magtatago na sa likod ng kawalan Maaari mo ba akong balikan at muling hagkan? Kung di man dumating ang umaga na ikaw ay umahong muli At maipakita sakin ang kagandahan **** natatangi Maaari bang silipin mo pa rin ako at gabayan? Kahit nagtatago ka na lamang sa likod ni luna kapag sa gabi siya'y nakaharang Di na rin naman natin malalabanan ang panahon at tadhana Kaya kung dumating ang oras na ika'y napagod nang lumutang sa mula sa silangan Ako'y mananatiling kakaway sa mula lupa Habang ninaais kang pagmasdan kahit na silaw na sa inyong kagandahan Huwag mo sanang ipagkait sa akin tuwing umaga ang napaganda **** ngiti Gisingin mo pa rin ako nang may tuwa at galak sa aking mga labi At bigyan ng init sa tuwing uulan at lalamig Dahil yan na lamang ang matitira kong alala mula sa iyong pag-ibig Sol, wag ka sanang mapagod na ipakita ang iyong liwanag Hayaan **** samahan ka ng mga kaibigan **** ulap Takpan man nila ang natatangi **** tanawin ng sanlibutan Alalahanin mo sanang mayroon pa ring ako na naghihintay sayo sa ilalim ng kalangitan.
Continue reading...
32
Ang swerte mo Inggit ako sa'yo Parang na sa'yo na ang buong mundo Pero hindi dahil sa pera o sa yate mo Kasi na sa'yo siya Pansin mo ba ang kinang sa kanyang mata? Tuwing siya ay ngumingiti Kung pa'no pumoporma ang mukha n'ya 'pag tumatawa? O ang lambot ng kanyang buhok 'pag ito'y kanyang hinahawi? Kung pa'no s'ya maglakad, tumayo o umupo? 'Pag seryoso na s'ya sa trabaho? Ang ekspresyon n'ya 'pag sya'y nagki-kwento? Pati paraan ng kanyang pag-ubo? Eh yung kapag medyo tinamaan na s'ya ng alak? Na parang ang sampung bote'y 'di pa sapat Kulang pa nga ang pulutan 'Pag tutumba na s'ya'y mapapatakbo ka para alalayan Ang ganda n'ya 'diba? Kung tutuusin nga 'di na n'ya kailangan ng kolorete pa Yung itsurang pagod n'ya kakaiba Para ka na lang mapapatulala Habang nakanganga Lalo na 'pag naiinis na s'ya sa'yo 'Pag napipikon na s'ya kakaasar mo Pero nakakatuwa kahit puno ka na ng palo Kahit pa s'ya lagi ang dapat panalo 'Pag naglalambing s'ya Kahit gusto mo pa magalit, wala Mapapangiti ka na lang at hala Galit mo'y naglaho na Yung mata din n'yang namamaga Kasi kakaiyak lang n'ya O kakagising lang kasi Iba pa rin eh Kasi nakikita n'ya yung akala mo walang makakakita 'Pag nagtatampo ka na pero ayaw mo ipahalata Yung gula-gulanit **** kalupi pinalitan pa n'ya May iniwan pang sulat nung nawala ka Nung nagkasakit ka, s'ya'ng nag-alaga Alam n'ya kung pa'no ka pangitiin hanggang sa ika'y tumawa Para nga'ng pati mga iniisip mo, alam na n'ya Pati siguro yung katotohanang nahuhulog ka na 'Diba ang swerte mo? 'Yun lang kasi pwede kong iuwi Para sa aking sarili Kasi nga sa'yo s'ya Do'n wala akong magagawa 'Di ko nakikita kung pa'no n'ya isiping mahal ka n'ya Na ayaw ka n'yang mawala Na ikaw na yung naiisip n'ya na habangbuhay makasama Yung kinabukasan n'yong kayong dalawa Kaya swerte ka Kuya Wil Na sa'yo kasi ang 'di mapapasa'kin Kaya ingatan mo s'ya't mahalin Dahil kung hindi, baka sya'y aking dagitin
0
Nov 6, 2019
Nov 6, 2019 at 3:23 AM UTC
XIII
Kuya Wil
Ang swerte mo Inggit ako sa'yo Parang na sa'yo na ang buong mundo Pero hindi dahil sa pera o sa yate mo Kasi na sa'yo siya Pansin mo ba ang kinang sa kanyang mata? Tuwing siya ay ngumingiti Kung pa'no pumoporma ang mukha n'ya 'pag tumatawa? O ang lambot ng kanyang buhok 'pag ito'y kanyang hinahawi? Kung pa'no s'ya maglakad, tumayo o umupo? 'Pag seryoso na s'ya sa trabaho? Ang ekspresyon n'ya 'pag sya'y nagki-kwento? Pati paraan ng kanyang pag-ubo? Eh yung kapag medyo tinamaan na s'ya ng alak? Na parang ang sampung bote'y 'di pa sapat Kulang pa nga ang pulutan 'Pag tutumba na s'ya'y mapapatakbo ka para alalayan Ang ganda n'ya 'diba? Kung tutuusin nga 'di na n'ya kailangan ng kolorete pa Yung itsurang pagod n'ya kakaiba Para ka na lang mapapatulala Habang nakanganga Lalo na 'pag naiinis na s'ya sa'yo 'Pag napipikon na s'ya kakaasar mo Pero nakakatuwa kahit puno ka na ng palo Kahit pa s'ya lagi ang dapat panalo 'Pag naglalambing s'ya Kahit gusto mo pa magalit, wala Mapapangiti ka na lang at hala Galit mo'y naglaho na Yung mata din n'yang namamaga Kasi kakaiyak lang n'ya O kakagising lang kasi Iba pa rin eh Kasi nakikita n'ya yung akala mo walang makakakita 'Pag nagtatampo ka na pero ayaw mo ipahalata Yung gula-gulanit **** kalupi pinalitan pa n'ya May iniwan pang sulat nung nawala ka Nung nagkasakit ka, s'ya'ng nag-alaga Alam n'ya kung pa'no ka pangitiin hanggang sa ika'y tumawa Para nga'ng pati mga iniisip mo, alam na n'ya Pati siguro yung katotohanang nahuhulog ka na 'Diba ang swerte mo? 'Yun lang kasi pwede kong iuwi Para sa aking sarili Kasi nga sa'yo s'ya Do'n wala akong magagawa 'Di ko nakikita kung pa'no n'ya isiping mahal ka n'ya Na ayaw ka n'yang mawala Na ikaw na yung naiisip n'ya na habangbuhay makasama Yung kinabukasan n'yong kayong dalawa Kaya swerte ka Kuya Wil Na sa'yo kasi ang 'di mapapasa'kin Kaya ingatan mo s'ya't mahalin Dahil kung hindi, baka sya'y aking dagitin
Continue reading...
55
Hoy ikaw ! Oo ikaw! Ikaw na walang alam, Ikaw na walang pakiramdam Makinig ka! May sasabihin ako Sana pakinggan mo kasi minsan lang 'to Minsan lang ako gagawa ng isang tula, na alay sa isang tulad mo. Magsisimula ako sa umpisa Sa mga panahong wala pa akong gaanong nadarama Noong unang beses kitang nakilala At unang beses ko ring nakita, Kung paano ngumiti ang iyong mga mata At kung paano ito kumislap tulad ng mga tala Sa umaga Idagdag mo pa yung magandang kurba ng iyong mga labi At matamis **** mga ngiti Na kay sarap pagmasdan Na kay sarap titigan Nung mga oras na yun, Parang ayaw na kitang tigilan Pero hindi. Saglit lang. Ano to? Uulit na naman ako sa isang siklo ng katangahan? Hindi! Ayoko nang masaktan. Ayoko nang masaktan ng paulit ulit Pagod na kong makaranas ng sakit At syempre,matitinding inggit Kaya pinili kong itigil ang lahat At pigilan ang nararamdaman Nagtagumpay ako nung una Pero kinalaunan? nagpatuloy pa rin ang baliw kong puso Kaya nga kapag nakikita ka na, puso'y napapalukso Hinihiling na sana tumigil ang oras, Para nanjan ka lang. Pagkat ikaw lang ang tanging lunas Sa puso kong matinding lungkot ang dinaranas Hinilhiling na sana wag ka nang lumisan pa Dito ka lang sa harap ko. Yun bang tititigan hanggang kelan ko gusto? Pagmamasdan ang bawat paglabas nung dimples mo Hihintaying kahit minsan,mapatingin ka rina pwesto ko At kahit saglit, mapansin mo ako. At alam mo ba? Nagkaroon din ako ng dahilan sa pagpasok ng maaga Hiahabol ko kasi yung pagkakataong makasabay kita sa pila Syempre para ako yung unang makakita sayo Sa ganung paraan feel ko nakalamang ako Alam kong hindi pwede at walang pag - asa Kaya sige. Hahayaan na kita sa kanila Tahimik na lang kitang pagmamasdan mula sa malayo At papanoorin ang magandang mga ngiti mo. Sana dumating yung araw na hindi lang laging ikaw yung aking nakikita Mula sa malayong lugar na pinagtatanawan ko sayo. Alam kong matatapos din ang pantasyang ito. Sana lang dumating agad yung panahon na yun.
0
Oct 11, 2017
Oct 11, 2017 at 1:36 AM UTC
ChameleonInk
#18
Hoy ikaw ! Oo ikaw! Ikaw na walang alam, Ikaw na walang pakiramdam Makinig ka! May sasabihin ako Sana pakinggan mo kasi minsan lang 'to Minsan lang ako gagawa ng isang tula, na alay sa isang tulad mo. Magsisimula ako sa umpisa Sa mga panahong wala pa akong gaanong nadarama Noong unang beses kitang nakilala At unang beses ko ring nakita, Kung paano ngumiti ang iyong mga mata At kung paano ito kumislap tulad ng mga tala Sa umaga Idagdag mo pa yung magandang kurba ng iyong mga labi At matamis **** mga ngiti Na kay sarap pagmasdan Na kay sarap titigan Nung mga oras na yun, Parang ayaw na kitang tigilan Pero hindi. Saglit lang. Ano to? Uulit na naman ako sa isang siklo ng katangahan? Hindi! Ayoko nang masaktan. Ayoko nang masaktan ng paulit ulit Pagod na kong makaranas ng sakit At syempre,matitinding inggit Kaya pinili kong itigil ang lahat At pigilan ang nararamdaman Nagtagumpay ako nung una Pero kinalaunan? nagpatuloy pa rin ang baliw kong puso Kaya nga kapag nakikita ka na, puso'y napapalukso Hinihiling na sana tumigil ang oras, Para nanjan ka lang. Pagkat ikaw lang ang tanging lunas Sa puso kong matinding lungkot ang dinaranas Hinilhiling na sana wag ka nang lumisan pa Dito ka lang sa harap ko. Yun bang tititigan hanggang kelan ko gusto? Pagmamasdan ang bawat paglabas nung dimples mo Hihintaying kahit minsan,mapatingin ka rina pwesto ko At kahit saglit, mapansin mo ako. At alam mo ba? Nagkaroon din ako ng dahilan sa pagpasok ng maaga Hiahabol ko kasi yung pagkakataong makasabay kita sa pila Syempre para ako yung unang makakita sayo Sa ganung paraan feel ko nakalamang ako Alam kong hindi pwede at walang pag - asa Kaya sige. Hahayaan na kita sa kanila Tahimik na lang kitang pagmamasdan mula sa malayo At papanoorin ang magandang mga ngiti mo. Sana dumating yung araw na hindi lang laging ikaw yung aking nakikita Mula sa malayong lugar na pinagtatanawan ko sayo. Alam kong matatapos din ang pantasyang ito. Sana lang dumating agad yung panahon na yun.
Continue reading...
56