"raken" poems
I slept with her, my rapacious pen, took me in quiet vengeance in
full on conjugation
raken and taken, me,
her overlording me now, her authorship, so long held
in my maledom abeyance,
a kept imprisonment, unleashing at last, a tongue lashing~leashing,
de-spite my un-desirous craven lying supplications,
excuses of innocence and accident, coincidence and conflation,
ashes, ashes, denials incinerated, all fall down
she wrote/stabbed upon my heartless chest,
in the cheap crudités colors of a prisoner’s inking,
“user of words mine, all mine”
gathered up my innards of loose words,
speculative notes & titles yet to be,
born and kept hid in password protected silent back labor files,
now hers, leaving me sputtering, unable to create,
a homeless mute citizen, possession-less,
helplessly hoping her hovering harlequin might relent,
without any shelter, even a glimmering, a single aleph or bet
she celebratory cackled and clawed,
professed her reclamation ownership of all my poems predecessors,
zola j’accusing that I, ripped from her forcibly,
with no granted permission, her womanly touché of my scribing,
warning of no more global warming for my unprivileged hands,
daren’t try for pretenses of stolen legal guardianship,
warning of a new, forced caining inscription,
a tattooing of “thief” upon my 5 knuckled right ******
“plagiarist” boldly inked in back & blue upon my left palm
I, predator,
she, victim,
of my now self-professed, admitted confess,
she, my single victim,
of a decade long serializing criminal coverup
her parting poem a threatening,
herein issued in this very verse,
damning all who would falsely credit themselves,
to suffer shame and an unimaginable curse,
this, the newborn eleventh of ten commandments
parting, she kissing my lips, even my emptied apertures,
with warning bitings,
she knew all my
my numerous noms de guerre,
no dead scrolls caves to hid in, and to be discovered some future day,
and if ever marked as copyrighted,
’twas no tunneling escape,
the exposed truth to be over-stamped
upon all, upon each, in every language,
”copied right from the tongue of a woman!”
and she would be wright...
May 23, 2019
May 23, 2019 at 10:10 AM UTC
Het geluk dat stuk viel
Op de vloer van deze wereld
Had gevangen kunnen worden
Door een uitgestrekte hand
Uitgestrekt over grenzen
Met de wens om een mens te
Raken en in liefde te delen
Van het gevangen geluk
Jun 17, 2012
Jun 17, 2012 at 11:13 AM UTC
Gebroken
verslonden
kapot
de muren
de vloer
waar ik sta
het is ingestort
buiten
en van binnen
Elke steen ooit gelegd is gevormd door jouw handen
neergelegd met een precisie als geen ander
het cement zo sterk, dat het elk blok omarmde
de muren
de vloer
waar ik sta
niets anders dan puin
buiten
en van binnen
Alles omarmende warmte wat eruit raasde
alsof het nooit zo is geweest, zoekend als dwazen
hetgeen wat we ooit als een rots in de branding voorzagen
de muren zijn weggeblazen
de vloer onder mijn voeten weggevaagd
waar ik sta
niets anders dan puin
buiten
en van binnen
Oorverdovende herrie dat het maakte
toen één voor één de stenen vielen
de hemel brak open
evenals het geluid van binnen, nu buiten, schreeuwend en krakend
geen muren
geen vloer
waar ik sta
niets anders dan puin
buiten
en van binnen
Wat ooit geborgen was, staat nu vrij om te raken
zo geschiedt, het lag immers open voor de gevaren
tot de blik op de edelen haar ***** verraadde
het werd zichtbaar, de klok tegen het geheime wapen
geen muren
geen vloer
waar ik sta
niets anders dan stenen
buiten
en van binnen
Als gegeven lagen ze er voor het oprapen
een voor een tot aan de daken
met eigen handen gebouwen om te bewaken
opende het de deuren tot alle ramen
de muren
de vloer
waar ik sta
niets anders dan stenen
buiten
en van binnen
Het haard inmiddels geladen
wat koud en kil was, is met volle vuren nu rustig aan het garen
tot in elke hoek weer een keer de zachte adem heeft geblazen
lege ruimtes langzaam gehuld in verhalen
de muren
de vloer
waar ik sta
niets anders dan stenen
buiten
en van binnen
Stap bij stap is elk blok aangeraakt, vormend in lagen
van buiten naar binnen en van binnen naar buiten, het is omgeslagen
met stenen, hand gesmeden
opnieuw de warmte in gekneden
van jou overgedragen op mij, een thuis door gekregen
de muren
de vloer
waar ik sta
alleen maar juwelen
buiten
en van binnen.
Sep 26, 2018
Sep 26, 2018 at 1:58 PM UTC
Mijn Liefde,
Met het hart op de tong vraag ik U,
Waarom U mij wilt raken,
Met Uw in liefde doordrenkte woorden,
Welke het water zijn van mijn gedachte, mijn hart en ziel,
Opdat U op het eind vraagt naar hetgeen, waarover U mij Zèlf houderschap heeft geschonken.
Mijn Vriend, mijn Beschermer,
Zolang ik Uw woorden mag voelen,
Zolang ik naar Uw woorden mag luisteren,
Zolang ik Uw woorden mag aanschouwen,
Ben ik U meest dankbaar,
In de mate waarvan U mij hierover houderschap heeft geschonken.
Mijn Leiding,
Dwalend in het donker,
Zoekend naar hetgeen mijn dorst kon lessen,
Zoekend in zeeën van droogte; wereldse lessen,
Ik zag niet, U zag mij,
Gissen in het droge zand, is sindsdien voorbij,
Ik snap nu, U bent het licht waarnaar ik snakte,
U bent waardoor ik niet verder in de afgrond zakte.
U heeft mij houderschap geschonken in verschillende vormen en in ontelbare mate,
Hetgeen U mij houder van heeft gemaakt, Allah swt, houd ik in de gaten,
Zolang liefde van U, als water stroomt door mijn vaten.
Feb 2, 2021
Feb 2, 2021 at 6:55 PM UTC
Hologram (translated)
Wary and full of hunger, we lie
the rumor of Love
with such haste
for physicality,
the urgency to embrace
blurs our faces
Reluctantly, we find
there is truth in tenderness.
But like former convicts
unpracticed in honesty,
we let it slip between the bars
of doubt
We’re not living we just
flutter
and hope to touch something real.
Hologram (origineel)
Vol van leegte liegen we
het gerucht van liefde
met zo’n smacht
naar tastbaarheid,
gezichten vervaagd
door de haast
om te omhelzen
Doch aarzelend wanneer
dichtbij, de tederheid
glipt voorbij
aan deze voormalige gevangenen,
ongeoefend in eerlijkheid
tussen tralies van twijfel
Wij leven niet, wij zweven
en hopen
iets echts aan te raken
Jan 27, 2015
Jan 27, 2015 at 3:53 PM UTC
*vluchtende mensen
grijpend
naar een pilletje
medicijnen
voor balans, tegen het kwijnen
een fles wijn
gewoon
om, voor de verandering,
eens met jezelf te zijn
het heil zoekend
in een grote groep vrienden
even niet bepalen
laat anderen de beslissing maken
een joint misschien?
zelfconfrontatie gaat me raken
piekeren
ik gok liever voor tien
een kameraad vierentwintigzeven
om mijn innerlijke stem te ontwaken
God zeg me, wie ik ben, waar ik sta
stop het nou maar onder het laken
ik zelf heb al vaak genoeg geprobeerd
het te weten, te weten waar ik ga
op de langertermijn
nog steeds niet in balans
gek he?
als we blijven vluchten van onze dans
het hoofd bieden aan een eigen kans
ver weg in het duister
nog wel
en dan
*** voel jij je weer licht?
ben je dan ook werkelijk in
evenwicht?
of houd je het masker voor
om meer te krijgen
iets van gehoor
met alle prikkels en falen
vrijheid en eenzaamheid
toppen en dalen
laat mij
het allemaal lekker zelf bepalen
zodat ik kan zeggen
dit ben ik
zonder die ergens anders te halen
arme mensen, voor de verandering
kom op de proppen
met eigen verhalen*
Aug 21, 2017
Aug 21, 2017 at 10:34 AM UTC