Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"napigilan" poems
Preso ang Ikinukulong, Hindi Salita Huwag mo kong ikulong sa mga salitang nais **** makitang taglay ko Huwag mo kong sikilin ng kalayaan kong ipahayag ang nais ko O bilangin ang metrong sumasaklaw sa mga katha ko O mga tugmang umaabot na gayon na lamang ang paglantad na siya nga ay isang presong Minsang kinulong sa iyong isipan at binigyan mo ng huwad na kalayaan Huwag mo akong pigilan tulad ng mga letrang iyong binitiwan kung sa'n ubos na ang oras na siyang dahilan Upang matigilan ang mga salitang dumadaloy sa ugat na tila nagpipilahan Sa isang lugar na napigilan ng kaguluhan at ingay ang malalayang sugnay Ngayon ay dumadaloy na parang isang rumagasang ilog Sa dulo ng dila ko ay laging naririyan Isa akong salitang walang kahulugan ni patutunguhan Salita ako ngunit hindi sinasalita Ako ay kamatayan sa iilan At buhay sa karamihan Kaya't huwag mo akong pigilan ng mga pinili **** letrang dapat ako, dapat ay tagalayin ko Dahil ang tula ay tula at ito ay malaya Parang ako Ang tula ay malayang di tulad ng tao dahil dito Walang batas na maaring pumuna at saglit na mawaglit sa tunay na eksistensya dahil ang tula ay tula na wala kang karapatang Yurakan o ismiran o saktan man Ang tula ay tula na mga anak ng manunula Hinabi ng emosyon ng puso ng pawis na nararamdaman ang bawat patak bawat tibok at bawat sigaw Dahil ang tula ay tula at ito ay malaya Ako ang pag-ibig ako ang tula Ang tula ng pag-ibig Ang pag-ibig na mapagpalaya Akong pag-ibig na hindi malaya Kaya 'wag mo kong siilin ng mga salita na nais **** makita na nasasa aking tula Dahil ng tula ay tula Ang tula ay malaya Ang mundo ng tula kung sa'n malaya Mundong nais ko sana Isang mundong di ko kailanman matatamasa Sa isang mundong kaaya-aya
0
Jul 8, 2016
Jul 8, 2016 at 11:10 AM UTC
Preso ang Ikinukulong, Hindi Salita
Preso ang Ikinukulong, Hindi Salita Huwag mo kong ikulong sa mga salitang nais **** makitang taglay ko Huwag mo kong sikilin ng kalayaan kong ipahayag ang nais ko O bilangin ang metrong sumasaklaw sa mga katha ko O mga tugmang umaabot na gayon na lamang ang paglantad na siya nga ay isang presong Minsang kinulong sa iyong isipan at binigyan mo ng huwad na kalayaan Huwag mo akong pigilan tulad ng mga letrang iyong binitiwan kung sa'n ubos na ang oras na siyang dahilan Upang matigilan ang mga salitang dumadaloy sa ugat na tila nagpipilahan Sa isang lugar na napigilan ng kaguluhan at ingay ang malalayang sugnay Ngayon ay dumadaloy na parang isang rumagasang ilog Sa dulo ng dila ko ay laging naririyan Isa akong salitang walang kahulugan ni patutunguhan Salita ako ngunit hindi sinasalita Ako ay kamatayan sa iilan At buhay sa karamihan Kaya't huwag mo akong pigilan ng mga pinili **** letrang dapat ako, dapat ay tagalayin ko Dahil ang tula ay tula at ito ay malaya Parang ako Ang tula ay malayang di tulad ng tao dahil dito Walang batas na maaring pumuna at saglit na mawaglit sa tunay na eksistensya dahil ang tula ay tula na wala kang karapatang Yurakan o ismiran o saktan man Ang tula ay tula na mga anak ng manunula Hinabi ng emosyon ng puso ng pawis na nararamdaman ang bawat patak bawat tibok at bawat sigaw Dahil ang tula ay tula at ito ay malaya Ako ang pag-ibig ako ang tula Ang tula ng pag-ibig Ang pag-ibig na mapagpalaya Akong pag-ibig na hindi malaya Kaya 'wag mo kong siilin ng mga salita na nais **** makita na nasasa aking tula Dahil ng tula ay tula Ang tula ay malaya Ang mundo ng tula kung sa'n malaya Mundong nais ko sana Isang mundong di ko kailanman matatamasa Sa isang mundong kaaya-aya
Continue reading...
42
Ang dami ko nang nagawang tula, Pero masasabi ko na isa ito sa paborito kong nagawa, Bumalik tayo sa oras, Sa oras na nakalipas, Habang ako'y naglalakbay, Nakita ko ang mga panahon na ako'y sumablay, Natawa nalang ako sa aking nakita, Nadinig ko ang mga mapapait at matatamis na salita, Nakita ko ang mga taong humulma sakin, Nais ko sana silang tanungin. Ngunit hindi sapat ang aking oras, Sa oras na lahat ng larawan ay nagsimula ng kumupas, Nakita kita na paparating, Hindi ko napigilan na tumitig at mapatingin. Oo itong mga matang ito napatitig sayo, Sabay bulong sa hangin na sana maging tayo.
0
Nov 13, 2015
Nov 13, 2015 at 12:08 AM UTC
PANAHON
*Nang tumibok itong abang puso ko, Hindi napigilan ang labis na pagsusumamo. Atat makilala ka mula Lunes hanggang Linggo. Upang isakatuparan ang panliligaw ko. Mga rosas kong dala-dala, Ipinapahiwatig na ako'y may pagtangi na. Tsokolateng galing pa sa ibang bansa, Nagbabakasakaling maging tayo na. O, kaylapad ng iyong mga ngiti. Nasisilayan ko pati beloy mo sa pisngi. Mariring ko na ba kahit na sandali, Ang matamis **** 'Oo' o 'Hindi'. Isang taon kitang niligawan. Araw-araw akong nakikipagsuyuan Linggo-linggo pang hatid-sundo kita sa daan. Masiguro lamang ang iyong kaligtasan. Subalit, mali ako. Maling-mali ako. Ika'y nakipagmabutihan sa ibang kalahi ni Adan. Ilang linggo lang na sayo'y nakipagligawan, Ibinahagi mo agad ang tunay **** nararamdaman. Pinaasa mo ako. Pinaasa-asa. Porke't matangos ang ilong niya, Makisig at artistahin ang mukha, Nahulog ka na't sadyang malalim pa. Sana hindi ako nagpakatanga. Sa mga pinakita **** puro paasa. Kung ang kapalit pala, Ay damdaming kong sawi't magdurusa.*
0
Oct 29, 2015
Oct 29, 2015 at 4:33 PM UTC
Paasa
Pagod... Pagod na ako Sa bawat Segundo na lumilipas Sa patuloy na pagtakbo ng oras Sa pagsilay ko sa mga dahong dahan dahang nanlalagas Isang salita ang ninanais kong sayo’y sana’y mailabas Natatandaan mo pa ba? Kung paano tayo nagsimula Kung papaano ko hindi napigilan na ang puso’y sayo’y tumibok na lang bigla Naging tungkulin ko na ang mahalin ka Simula ng sambitin mo sa akin ang mga katagang mahal kita Ang mga ngiting umaabot sa ating mga mata Ang mabubulaklak na salitang nagpapakilig sakin sa tuwina Ang mga yakap na nagdudulot ng ginhawa Tila yata isang ala-ala na lamang na unti-unting nawawala Pagod na ako… Pagod na pagod na ako Gustong gusto kong sumuko Gusto kong burahin ka sa buhay ko Gustong gusto kong ibalik ang panahon na hindi pa kita nakikilala Pero anong magagawa ko? Baliw tong pusong to. Handa akong ipagpalit lahat bumalik lang ang dati Ang mga panahong ang halik at yakap mo ang gamot sa aking sakit Ang ngiti at tawa mo ang nagpapagaan sa bigat na nararamdaman Ang presensya mo lang sapat na upang maging dahilan Pero ngayon paulit-ulit na sumasampal sa akin ang katotohanan Pagod na ako kaya kailangan ko ng tigilan Ikaw parin ang mahal ko Ikaw at ikaw parin ang nasa isip ko Pero gustong sabihin sayo na hindi sapat… Hindi sapat ang meron tayo para tanggapin ko ang lahat Napagod ako noon pero pinilit kong lumaban Napagod tayo sa kung anong meron satin, pero isinalba ng ating pagmamahalan Pinilit kalimutan lahat ng sakit Ginawa ang lahat para hindi mawala ang ating kapit Pero lahat ng nararamdaman ko sumabog na tila isang bomba Sakit, hirap, bigat sa kalooban, lungkot, panghihinayang at pagod Pagod na kahit ilang beses **** hilingin na magpahinga Hinding hindi na kayang burahin na parang isang permanenteng tinta Pero hindi ko na talaga kaya ang aking dinadala Hindi ko na kayang pigilin ang pagbuhos ng aking mga luha Hindi ko na kayang humakbang pa at umabante Hindi ko na kayang hawakan ang iyong mga kamay at bumalik sa dati Nauubos na ang natitirang lakas Mga sugat sa puso ko ngayo’y nababakas Mahal ko pero masakit na.... Gusto ko pa pero nakakasawa na.... Sa bawat Segundo na lumilipas Sa patuloy na pagtakbo ng oras Sa pagsilay ko sa mga dahong dahan dahang nanlalagas Isang salita ang ninanais kong sayo’y sana’y mailabas Mahal Ko… Patawad… pero dito na natatapos ang ating storya Pinangarap man nating maging hanggang kamatayan pero ngayo’y natapos na Dalawang salitang noo’y kilig ang dulot Ngayo’y isang matilos na patalim na saking puso’y gumabot Pinapalaya na kita… Pasensya at napagod ako sinta
0
Sep 12, 2019
Sep 12, 2019 at 7:44 AM UTC
Pagod
Pagod... Pagod na ako Sa bawat Segundo na lumilipas Sa patuloy na pagtakbo ng oras Sa pagsilay ko sa mga dahong dahan dahang nanlalagas Isang salita ang ninanais kong sayo’y sana’y mailabas Natatandaan mo pa ba? Kung paano tayo nagsimula Kung papaano ko hindi napigilan na ang puso’y sayo’y tumibok na lang bigla Naging tungkulin ko na ang mahalin ka Simula ng sambitin mo sa akin ang mga katagang mahal kita Ang mga ngiting umaabot sa ating mga mata Ang mabubulaklak na salitang nagpapakilig sakin sa tuwina Ang mga yakap na nagdudulot ng ginhawa Tila yata isang ala-ala na lamang na unti-unting nawawala Pagod na ako… Pagod na pagod na ako Gustong gusto kong sumuko Gusto kong burahin ka sa buhay ko Gustong gusto kong ibalik ang panahon na hindi pa kita nakikilala Pero anong magagawa ko? Baliw tong pusong to. Handa akong ipagpalit lahat bumalik lang ang dati Ang mga panahong ang halik at yakap mo ang gamot sa aking sakit Ang ngiti at tawa mo ang nagpapagaan sa bigat na nararamdaman Ang presensya mo lang sapat na upang maging dahilan Pero ngayon paulit-ulit na sumasampal sa akin ang katotohanan Pagod na ako kaya kailangan ko ng tigilan Ikaw parin ang mahal ko Ikaw at ikaw parin ang nasa isip ko Pero gustong sabihin sayo na hindi sapat… Hindi sapat ang meron tayo para tanggapin ko ang lahat Napagod ako noon pero pinilit kong lumaban Napagod tayo sa kung anong meron satin, pero isinalba ng ating pagmamahalan Pinilit kalimutan lahat ng sakit Ginawa ang lahat para hindi mawala ang ating kapit Pero lahat ng nararamdaman ko sumabog na tila isang bomba Sakit, hirap, bigat sa kalooban, lungkot, panghihinayang at pagod Pagod na kahit ilang beses **** hilingin na magpahinga Hinding hindi na kayang burahin na parang isang permanenteng tinta Pero hindi ko na talaga kaya ang aking dinadala Hindi ko na kayang pigilin ang pagbuhos ng aking mga luha Hindi ko na kayang humakbang pa at umabante Hindi ko na kayang hawakan ang iyong mga kamay at bumalik sa dati Nauubos na ang natitirang lakas Mga sugat sa puso ko ngayo’y nababakas Mahal ko pero masakit na.... Gusto ko pa pero nakakasawa na.... Sa bawat Segundo na lumilipas Sa patuloy na pagtakbo ng oras Sa pagsilay ko sa mga dahong dahan dahang nanlalagas Isang salita ang ninanais kong sayo’y sana’y mailabas Mahal Ko… Patawad… pero dito na natatapos ang ating storya Pinangarap man nating maging hanggang kamatayan pero ngayo’y natapos na Dalawang salitang noo’y kilig ang dulot Ngayo’y isang matilos na patalim na saking puso’y gumabot Pinapalaya na kita… Pasensya at napagod ako sinta
Continue reading...
57
"KALIMUTAN MO NA ANG NAKARAAN MO! LALO  MO LAMANG SINASAKTAN ANG SARILI MO-- ANG PUSO MO!" sigaw nang sigaw ang utak sa mga katagang iyon sa kaniyang puso. "May pag-asa pa! Umaasa pa rin ako. Aasa pa rin ako kahit matagal. Paki-usap, bigyan mo ako ng pagkakataon. Nararamdaman kong darating sila," litong-lito naman ang puso at pilit na nagmamakaawa sa utak na bigyan pa siya ng pagkakataon. "Hindi ka ba nakakaintindi? Iniwanan ka na nila. Hindi ka na nila mahal. Wala ka ng puwang sa mga puso nila. Hanggang kailan ka dapat umasa ha?" galit na galit na ang utak sa puso nang mga sandaling iyon. Nag-aalab na at kaunti na lamang ay magiging makasalanan na siya. "AKALA MO LANG IYON! HINDI IKAW ANG NAKAKARAMDAM KUNG HINDI AKO! AKO ANG MAS NAHIHIRAPAN!" "AKALA MO LANG IYON! AKO RIN NAHIHIRAPAN NA AT DUMUDUGO NA ANG UTAK KO SA IYO! HINDI KA  BA TITIGIL?" "HINDI!" "P'WES! Gagawin ko na ang nararapat upang manahimik ka!" At hindi na napigilan ng utak ang kaniyang paninibugho. Inutusan niya ang mga paa na magtungko sa kusina. Ipinakuha niya sa kamay ang isang kulay puting bote na may nakasulat na muriatic acid. Kusang bumukas ang bunganga at ipinainom ng kamay ang lahat ng laman sa bote hanggang sa dumaloy na ito sa buong katawan. Habol-habol ang paghinga, pinilit pa ring lumaban ng puso upang mabuhay ngunit, huli na. Huli na dahil nangisay na ang katawan, naging kulay ube na rin ito at tuluyang namaalam pareho ang utak at ang puso nang mga oras na iyon.
0
Feb 11, 2018
Feb 11, 2018 at 4:24 PM UTC
Labanan ng Puso at Utak (a flash fiction)
nakaw lang ang mga sandali ngunit tayo'y nakangiti kahit hindi ma'y magkatabi sa puso ko ika'y mananatili sa iyong buhok na manipis, sa balat **** kay kinis ang iyong tangkad na hindi labis at ang iyong nakakabighaning ngiti sino ba naman ang hindi mahuhumaling sa isang gaya mo, walang maihahambing sa aking huwad na buhay, isang ikaw ang dumating kinulayan ang aking buhay, isang kang luningning ngunit ang tadhana nati'y hinatulan emosyon ko'y hindi napigilan ako'y nawala, sa ere ika'y binitawan lubos na nagsisisi, ba't ka nga ba pinakawalan? sa mga panahong lumipas ilang beses mo na akong binigyan ng tsansa ngunit sa sarili' ako'y nagdududa na baka maulit ang aking mga nagawa sa panahong ika'y muling mahagkan buo na'ng puso't isipan ika'y hindi sasaktan't iiwanan ngunit ang kapatawaran mo ba'y aking matatamasan? nawa'y sa aking paghilom, ay nariyan ka pa hihintayin kita't tayo'y magsisimula mapaglarong tadhana ginawa tayong taya nawa'y tayong dalawa ay tuluyang makawala
0
Jan 2, 2022
Jan 2, 2022 at 10:58 AM UTC
Untitled
Maaga kong nilisan ang lupang sakahan Tinahak ang lugar na maingay at magara, ito pala ang Maynila. ‘di napigilan ng tirik na araw ang aming pagkukumpulan. Nagkamayan kaming magkakabrad, Simula na ng himagsikan. Sariwa pa sa alala kung pa’no kami inagrabyado. Itinulak. Binugbog. Tinakot. Ginamitan ng dahas. Sa plano ng gobyerno kami pa rin pala ang talo. Paano pa kami mabubuhay kung wala ng lupang mapagtatamnan? Akala ko sa bundok o gubat lang may ahas -yun ay sa akala ko lang pala. Sa’ming magsasaka’y Kumukulapot ang putik Ngunit sa inyong mga nakabarong, animoy walang duming nakabahid. Sa inakala kong tubig lang ang maaaring idilig, Dugo pala nami’y pwede ring pumatik. Tila ba ang gobyerno’y namamanhid. Nasaan na ang pinangako nyong libreng abono? Ginawa nyo na bang pataba sa mga bulsa nyo!? Sa pagpunta ng mga imperyalistang bansa, Matutulugan pa ba kaming mga dukha? Makatatayo ako sa aking pagkakadapa Ngunit ang bayan kong nakalugmok , makakaahon pa kaya?
0
Jan 6, 2020
Jan 6, 2020 at 10:48 PM UTC
Buhay laban sa Palay
May mga oras sa aking buhay Na aking hinihiling na sana'y ika'y hindi nakilala Sapagkat kung ika'y hindi nakilala Aking puso'y nananahimik ngayon Ngunit ika'y nilapit sa akin Hindi ko napigilan ang aking sarili Na mahulog sa iyong kabaitan at pagiging iyong sarili Alam kong kasalanan ko ito Kung kaya'y ika'y hindi sinisisi Masaya ako sa piling mo At sa araw-araw na tayo'y magkasama Minsan ang sakit Dahil alam kong sa araw-araw Ika'y mas lalong hinahanap At mas ginugusto na makasama Kahit hindi ko gusto na ika'y maisip Bakit nga ba ika'y pilit tumatakbo? Mga katanungan na biglaang papasok Sa aking isipan ay bumabagabag Hindi ka ba napapagod? Hindi ka ba napapagod sa pag antay sa akin na ako'y makasakay? Hindi ka ba napapagod sa pag protekta sa akin? Hindi ka ba napapagod sa pakikinig sa akin sa araw-araw? Bakit? Bakit mo nga ba ito ginagawa? Hindi mo ba alam na ako'y nahuhulog na sa'yo? Ang hirap, alam mo ba? Pero alam mo ba Ang saya ko kapag kasama kita Makita lang kita Aking araw ay buo na Hindi ko man alam ano ang karugtong ng kasalukuyan Pero sana ikaw ay parte ng aking kinabukasan
0
Oct 29, 2016
Oct 29, 2016 at 1:51 PM UTC
Bakit nga ba?
Ngayong araw na ito Ang simula ng pagbabago Sa pananaw at buhay ko Lalo na sayo Ngayong araw na ito Napagdisisyunan ko Nakalimutan ang puso Na nangmamahal sayo Ngayong araw na ito Ang huli na ako ay sa iyo Sa iyo na umiibig ng totoo At nangakong maghihintay ako Ngayong araw na ito Nakita ang tunay na pakay mo Na ako lang ay kaibigan mo At iyon ay hindi na magbabago Ngayong araw na ito Masasabi kong tama ito Napigilan ang nararamdaman ko Para sayo na malabong maging tayo
0
Apr 16, 2017
Apr 16, 2017 at 7:41 AM UTC
Ngayong araw na ito
Una kang makita ang puso ko'y mayroong ibang naramdaman. Naramdaman kung tumibok muli ang puso kong ito sa isang taong Hindi ko lubusang Kilala. Hindi ko aakalain tatamaan sayo dahil isa ako sa mga taong Hindi naniniwala sa " love at first sight " Ngunit ng Ika'y nasisilayan sa pang araw-araw hindi ko namalayang nahuhulog na pala sayo ng lubusan sa mga Matatamis **** ngiti sa maaliwalas **** mukha di nakakapag takang nabihag mo ang puso ko. Unay nahihiyang lumapit sayo nakuntento sa palihim na pag sulyap .Hanggang sa nag ka lakas ng loob na ika'y kausapin at doon na nga nag umpisa sa wakas ikaw at ako'y mag kaibigan na lalo akong Humanga sa taglay **** kabaitan kaya't di napigilan sabihin sayo ang aking nararamdaman Labis ang kaba sa pagkat ako'y natatakot aminin sayo ang aking pagtingin sapagkat baka ako'y iyong iwasan. Pero nanaig pa din ang kagustohang aminin sayo ang nararamdaman Ika nga "Mas mabuti ng sinubukan kisa sa hindi " Salamat at dika lumayo salamat at di ka nag bago salamat sa mga panahong masaya ako kausap ka sa mga biruang halos umiyak na sa kakatawa itong mga ala-alang binuo nating dalawa akin dadalhin salamat hanggang sa muli nating pag kikita Mahal kong kaibigan.
0
Mar 20, 2019
Mar 20, 2019 at 5:36 AM UTC
Hanggan sa Muli
Baby...I still love you so much... I don't know kung bakit sobra kitang gusto... I tried to do everything to forget you pero wala eh,mahal pa din kita alam ko na di ka maniniwala sakin kasi di pa tayo nag me-meet in person ...at di pa talaga natin kilala yong isa't-isa ...pero di ko alam bat sobra kitang mahal... And I can't handle it anymore ....it's killing me inside ... I don't want to let you go....I really don't want you to go...because I love you ...kung alam ko Lang na magiging ganito tayo ... di sana napigilan ko ung sarili ko para di mahulog sayo I'm tired to pretend na ok lang ako...na di ako nasasaktan...alam mo kung may gamot Lang iinumin kona un...ayoko na...I'm really tired in this situation ... Why!? Bakit sobrang mahal kita... my heart now is broken ...I don't know if i can still fix it, Just tell me how can I forget you...
0
Feb 2, 2019
Feb 2, 2019 at 8:41 AM UTC
Baby...
pinilit kimkimin, ngunit di napigilan ang damdamin, isip ay napuno ng sana, sana ako nalang ang gumawa diba? ako nalang, ako nalang sana, di na sana ako umasa pa, ngunit tapos na ang lahat, wala na tayong magagawa kapag ang nandyan ay salat.
0
Feb 24, 2019
Feb 24, 2019 at 5:10 PM UTC
kaya pa ba?