"mangangarap" poems
Bumalik tayo kung saan...
Paano nga ba nagsimula?
Nagsimulang ang mga pangamba ko ay mawala,
nagsimulang pangamba ay mapalitan ng pag-asa't pagtitiwala.
Mga pagluha sa aking mata, ay tila naglaho na
Napalitan ng pagtawa, lumbay ay lumisan na.
Paano nga ba nagsimula?
Mamuhay nang kasama ka
Sa mga araw na kapiling ka—- bawat araw ay puno ng galak at pagsinta.
Tinuruan mo akong, mamuhay nang may saya
Pait ng kahapon ay naitapon na,
mula nang ikaw ang makasama ko, sinta.
Samahang walang papantay, punung-puno ng buhay!
Pag-aalaga ay damang-dama, suporatado ang isa't-isa.
Paano nga ba nagsimula?
Malalim na pinagsamahan
Masasayang ala-ala, na tila hindi maaantala—-
ng kahit anong problema, sa atin man ay naka-amba
Magkahawak mga kamay, tayo ay hindi bibitaw.
Mga gala at lakad natin, na minsan ay biglaan pa
Mga oras na hindi natin alam, kung paano napagkasya.
Basta't alam nating... tayo ay masaya—- kahapon man o ngayon, at kahit na bukas pa!
Ngunit dumating ang panahon, tayo'y sinubok na ng pagkakataon
Masasaya nating bukas ay nagsimula na ngang kumupas
Hindi alam kung paano, tayo'y biglang nagbago
Tila nalagas na puno, hindi na lumago.
Akala ko ba ikaw ay "KASAMA?"
Hindi lang kaibigan o basta-bastang kasintahan
Kasama sa lungkot at pighati, kasiyahang hindi mawari
Pagkatalo man o pagkapanalo—- tayo pa rin ang magwawagi.
At ngayon...
Bumalik tayo kung saan...
Paano nga ba nagsimula?
Nagsimulang mawala ang paniniwala na tayo ay para sa isa't-isa
Nagsimulang matalo sa digmaan at piniling wag na lumaban?
Nagsimulang maglaho ang mga katagang "mahal kita"
Nagsimulang magbulag-bulagan sa katotohanang
b a k a t a y o a y p w e d e p a ?
Isip at damdamin ay di makaunawa
Hirap pagalingin ang sugat na sariwa
Sugat na iwan ng ating pinagsamahan
Pinagsamahan na akala ko ay aabot sa simbahan
Paano nga ba nagsimula?
Paano at kailan nagsimula?
Nagsimulang matapos ang ating pagmamahalan?
Kahit kailan pinangarap ko, maging ikaw at ako—- hanggang sa dulo
Paano mangangarap kung ako ay gising na?
Gising sa katotohanan na tayo ay
w a l a n a?
© LMLB
Jan 16, 2019
Jan 16, 2019 at 9:02 AM UTC
Minsa’y nadako ako sa Kalye Pag-ibig
Marahil walang karatula
Ang mayroon lamang ay iilang linyang puti
Salungat sa kalsada
Siya rin palang tulay sa’ting tagpuan.
Bawat butil ng Kanyang mukha’y
Kumakapit at humihilik sa balat
Sa’king palad, umaapaw ang mga ito
Hihinto pa ba?
Pagkat hindi handa
Ang yerong gawa sa plastik
Na syang bihis-bihis ng kabilang palad.
Maraming yapak, aking naririnig
Ngunit alam kong ang berdeng kulay
Pawang hindi para sakin at sayo.
Ang bawat kasuotan nila’y
Tila pustura lang, ako’y nanatiling walang kibo.
Unti-unti kong binagtas ang eskinita
Makitid doon ngunit alam kong ito’y tama
Tila kayrami pa ring paninda
Ngunit ang lahat, hindi naman kabili-bili
Pagkat minsanan lang ang pag-ibig na totoo
Ni hindi ito kinakalakal.
Hindi ko man mabili ang nais ko ngayon
Masilayan man kita, bagkus likod lamang
Ni hindi ko nga matanto ang itsura
Basta’t sigurado ako
Sa paglingon mo’y parehas na tayong handa.
Malayo pa ang lalakbayin
Ng pawang minanhid na mga paa
Pagkat ang direksyon nati’y
Sa ngayo’y alam kong
Hindi pa para sa isa’t isa.
Ikaw na siyang iniirog
Aking hihintayin
Hanggang ang oras ay tumiklop
At umusbong ang panibagong bulaklak
Saka natin pagmasdan
Mga paru paro’t iilang kulisap, maging alitaptap.
Tatandaan ko ang ating tagpuan
Kung saan ihihimlay natin ang kinabukasan
Buksan mo ang pusong minsang winarak
Bubuuohin muna iyan ng Nasa Itaas
At saka na natin isulat ang makabagong alamat.
Sa Kalye Pag-ibig, tandaan mo, irog
Tayo’y babalik at muling mangangarap
Bubuo na panibagong larawan
Na may tunay na ngiting
Hahalimuyak sa mas Nakatataas.
Sa Kalye Pag-ibig,
Doon tayo magkita.
Dec 1, 2014
Dec 1, 2014 at 7:02 AM UTC
Dilaw na sinag ang bumungad sa aking kamalayan
Habang sumasayaw ang ulap sa bintana
Umaawit ang electric fan kasabay ng mga mumunting ingay sa labas ng kwarto
Kailngan maghanda dahil ngayon ay mas espesyal pa sa nagbabagang balita sa radyo.
Almusal ligo toothbrush bihis na daig pa ang artista sa telebisyon
Beso beso, kamayan, tawanan, yakapan, galak, sa mga taong namiss mo noon
Preparado ang lahat, nakisama ang panahon
Kakausapin ko si Ama na may buong buong desisyon
Naguumapaw sa saya na may kasamang kaba
Asan na pala sila? Anong oras na ba?
Hanggang sa nagsimulang umawit ang mga anghel
Isa isang lumakad ang saksi na may kanya kanyang papel
Hakbang pakaliwa, hakbang pakanan, onti na lang malapit na
Hanggang sa matunton ko ang harapan, naku eto na, kumapit ka
Tila nanahimik ang paligid, nakatuon lahat sa nagiisang pintuan
Hanggang sa bumukas at lumantad ang nagiisang kasagutan
Liwanag. Oo sya ang aking liwanag.
Dahan dahan papalapit, upang akoy mapanatag
Kislap ang nangingibabaw sa buong kaharian
Untiunting pagpatak ng luha sa galak namasdan
Napakagandang nilalang, ang nagiisang dahilan
Kung may araw sa umaga, sa gabi sya ang buwan
Pagkahawak ko sa kamay sabay hinagkan
Ngayon naririto kana hindi kana papakawalan
Susumpa na animoy umaawit sa pinakamasayang pagkakataon
Pagkakataon na tila munting bata na naglalaro sa papalakas na ambon
Anong oras na? Alam kong alam mo na
Kung paglagay sa tahimik ang tawag dun, ang sagot isigaw mo na
Dahil bukas ay di na ko mangangarap pa
Bagkus ang bawat bukas ang hanganan para mahalin kita
Oras na ang nagbilang para mahanap natin ang isat-isa
At kung nagsimula man ang bilang sa isa, magtatapos ang lahat sa labi-ng-dalawa
Written: 08/01/2014
Aug 3, 2017
Aug 3, 2017 at 8:30 PM UTC
Mga mata ma'y mangalawang
Pag-agos ng mga luha'y patuloy pa rin
Hindi man mapunan ang mga patlang
Ikaw pa rin ay susuyuin
Nawarak na at nawasak
Ako pa rin ay mangangarap
Sansinukob ay lilibutin kahit gaano kalawak
Lamig ngayo'y nadarama, sapagka't wala ang iyong yakap
Sep 14, 2018
Sep 14, 2018 at 8:39 AM UTC
Masakit na nakaraan,
tayo'y kapwa mayroon.
Syang dahilan ng ating takot,
Huwag ng balikan, bagkus
Sa isa't isa halina't kumuha
ng bagong lakas,
ng bagong simula,
at ng bagong pag ibig.
Tila sinadya ng tadhana,
Tayo'y sinaktan at tinuruan muna,
Upang sa araw ng pagtatagpo,
Kapwa tayong nakahanda.
May dahilan ang lahat, ika nga.
Ilang sulok na ba ng mundo,
Ang ating nilakbay?
Ilang tao na ba ang sinubukan
kilalanin at sinugalan?
Gaano karaming luha na ba,
ang pumatak at naubos?
Ilang beses na ba?
At ilang beses pa ba?
Nandito na ako, hindi ba?
Nandito ka na rin,
Nandito na tayo,
Palalagpasin pa ba?
Sa malayuan, mananalangin na lang ba?
Sa malayo, mangangarap na lang ba?
Aasa na lang ba sa malayo?
Magmamahal na lang ba sa malayo?
Hanggang sa malayo na lang ba ang lahat?
Humawak ka lang sa akin,
Pangako, hindi kita bibitawan.
Buksan mo ang iyong mata,
ang ganda ng bagong pagkakataon,
pangako, ipapakita ko sayo.
Maaari ka rin pumikit,
Damahin mo ang aking haplos,
pangako, ikaw lang ang mamahalin
pangako, sa iyo, ako'y tapat.
Huwag ka ng matakot, mahal ko.
Tayo'y magtiwala sa Diyos,
Sapagkat Siya ang may akda,
Ng istorya ng ating pagtatagpo,
Ng kwento ng ating pagmamahalan.
Huwag kang sumuko, mahal ko.
Huwag tayong susuko, mahal kita.
Feb 3, 2018
Feb 3, 2018 at 8:44 AM UTC
Tititigan kita,
Aaralin ko ang hugis ng iyong mukha,
Tatandaan ang bilog ng ilaw sa iyong mga mata.
Tititigan kita,
Huhulaan ko ang tumatakbo sa iyong isipan,
Huhugot ng kahulugan sa iyong ekspresyon.
Tititigan kita,
At mangangarap ng tayo sa kinabukasan,
Hahayaang madala ng imahinasyon.
Tititigan kita,
Habang may tinititigan kang iba.
May 23, 2016
May 23, 2016 at 9:50 AM UTC
Ikaw, ako, sila, tayo,
Panghalip lamang ba ang mga ito?
Hanggang panghalip nga lang ba?
O baka may tinatago pang iba.
Yung mga panghalip na panao,
Inihahalili sa ngalan ng tao,
Yung ginagamit pag di tiyak,
O may alinlangang hawak.
Dahil di ako sigurado,
Di ako tiyak kung ano,
Kung ano ang itatawag ko,
O kung sino ka nga ba sa buhay ko.
S'ya ba'y kilala ko?
Panghalip ba'y kailangan dito?
baka ako'y nagmamaang-maangan lang,
At sabihing di ko to alam.
Ikaw, yung parang naging kapatid,
Ikaw, yung simpleng nakaka-akit,
ikaw, yung saki'y nkapagpangaral,
Ikaw, yung sana'y sagot saking dasal.
Ako, yung kasalukuyang nagsusulat,
Ako, yung para sayo'y salat,
Ako, yung masasabing mangangarap nalang,
Ako, yung lupa't ikaw ang kalangitan.
Sila? sino nga ba yang sila?
Sila, yung iyo at aking nakasama,
Sila, yung sa buhay nati'y naging parte,
Sila, yung kasama natin sa pag abante.
Tayo, ito yung sakit sa ulo,
Tayo, yung si ko alam kung sinu-sino,
Tayo, yung ako at mga kasama ko,
Tayo, yung ikaw ba yan at ako?
Hep hep hep! parang mali,
Dahil yung ikaw at ako'y parang di maaari,
Wag naman nating kalimutan sila,
yung iba pa nating mga kasama.
Dahil yung tayong ikaw at ako,
Yung tayong sa totoo'y ninanais ko,
Yung alam kong di angkop sa pagkakataon,
"Tayo", ang etiketang di pa napapanahon.
Jun 29, 2017
Jun 29, 2017 at 2:17 PM UTC
Nagtawag siya ng isang espiritista
at mananalangin
na magbuburda sa bawat hibla
ng kamalayan na patuloy na binuburda
ng sugat at sakit, habang patuloy na ginigising
ang matagal na pagkakahikbi at pagkakatulog sa mga hungkag
na mangangarap.
Dali't daling sumulat ng dagli,
sa bawat pagtagaktak ng mga luhang
umaagos sa sigaw ng mga birhen at santo
na siyang nananalangin sa ikalilinis
ng tahanan laban sa mga naghuhudas
na diyablo, na itinataya ang gabi
para mag-anyong tao sa kahit sino.
Bago sumapit ang gabi.
Sa takipsilim, limang minuto,
bago paparating ang isang duyog
na magwawakas sa hindi maaaring wakasan,
kagaya ng pagtalikod at pagpikit,
na hindi maaaring maisara ng mga mata.
Magpapakarahas sa pagsigaw
at mananabla ng labing-anim na milyong mananampalataya,
ang isang estadista na kung yumapak ay walang-puknat
na magliliyab ang sahig, kung saan nakalibing
ang hindi mabilang ng mga daliri, pagkaraan ng walang
nagdaan sa pagkalimot sa kanila.
Sa gilid-gilid ng eskinita,
matatagpuan ang mga kawalang-malay
na pugot na ulo na hiniling ng mga mananampalataya,
sa isang dyini at ipinagkaloob sa kanila ito, ipinagkaloob, ngayon ay tumatanggi kung kailan naparirito ang hiling.
Ngayon ay malilinis na ang pinakamaruming
hindi nasasaksihan ng mga mata sa tahanan, pagkatapos
ipanglagas ang kaluluwa.
Sa huli, walang bumabalagkas ng daan, na sumasalamin,
pagkatapos manalamin. Sa kabila ng napakaraming salamin.
Feb 17, 2019
Feb 17, 2019 at 6:34 AM UTC
Hulyo, 2005.
Nag simula bilang taga masid,
Sa kadahilanan na ika'y mapang-ismid.
Pero puso ay di sumuko,
Lagi ang isipan sayo'y patungo.
Salamat sa iyong ngiti
Ni minsan ay di mo kinubli,
Kaya nga ika'y agad napansin
Naka bihag ng puso na di akalain.
Mukhang laging nakasimangot,
Nababalot ng lungkot.
Ngunit sa ngiting iniwan,
Naging isang magandang larawan.
Humarap sa salamin,
Handa na ba aminin?
Biglang natakot ang sarili
Alam na ika'y mapili.
Naging magulo ang isipan,
Na para bang masisiraan,
Pero sa sarili'y nagkaroon ng kasunduan
Na mananatiling magkaibigan.
Labing limang taong pag-ibig na tinago,
Kailan nga ba mabibiktima ni kupido?
Kinaya na mamuhay mag-isa,
Ngunit hindi nawawalan ng pag-asa.
Patuloy na mangangarap at mananaginip,
Na sa tamang oras ang tadhana ay sumilip.
Sep 2, 2020
Sep 2, 2020 at 12:58 AM UTC
Aking Buhay ay langit sa piling mo,
dahil Nag-aalab sa iyong silay,,
aking sinta ang apoy ng pag-ibig ko.
Tila mga bara ng ginto na ibinaon sa hukay...
itong kaluluwa ko na dinalisay para sa iyo !
hanggang matagpoan mo ang liwanag na alay,,
na di ko masumpungan kung di pa sa tulong mo !
Wala akong masabi kapag kapwa tayo masaya,
Halos maubo ako sa kakatawa
Walang pagsidlan kasi ang aking saya,
Sa sandaling nagigisnan ko ang kislap ng 'yong mga mata...
Kaya naman ganun din akuh kalungkot..
Kapag ikaw ay nakasimangot,
Sa bawat oras ng paalaman natin ay yakap ang gamot !
Hilom sa ating mga damdamin kapag nayayamot...
Para bang papalubog na araw na di malalagot ,,,,
At tila banda na ang musika ay hindi mapapagot...
Ganyan ko lagi tayo tinatandaan sa paraang ikaw lang at ako ang sagot
Magkasuyo buong gabi
Kapwa mga makatang humahabi
Mga tugma natin ay hindi namumutawi
Ngunit pilit binibigkas ng ating mga labi
Pagkat ang gusto ko ay lagi sa iyong tabi
Ikaw ang buhay ko at lagi kitang kabahagi....
Oh wuoooh hoooohh oha
Napapaawit na itong tula
Ayokong maging isang nakaraang lumala
katulad na lamang ng isang Lumilisang Alaala
Gaya halimbawa
nating d a l a w a
Para bang papalubog na araw na di malalagot,
o magunaw man ang buong mundo...
Ganyan ko lagi tayo tinatandaan sa paraang ikaw lang at ako ang sagot..
Sa aking mga pangambang baka hindi ito innuendo,
paano kung sa aking paggising
totoo na pala ang mga pasaring
doon Sa Kama ng aking paghihintay
Hindi na pala tayo magtatanday,
sana sa susunod na muli kang magpapakita sa akin
sana naman ay hindi na sa panaginip at iyong tiyakin
na isa kang buhay na katangian sa riyalidad...
at hihintayin kita hanggang dun sa aking pag-edad...
Dumalaw ka man o hindi sa pagsapit ng bukas sa aking piling...
Patuloy akong mangangarap habang nananaginip ng gising!!!
Gaano man ikaw ka-TARAY
Habang ako ay nasa RATAY
Mar 19, 2023
Mar 19, 2023 at 8:44 AM UTC
Sinubukan kong itago ang nararamdaman
Sinubukan kong sarilinin ang lahat
Upang walang makaalam.
Dahil sinusubukan kong lumayo,
Lumayo sa mga mapanghusgang
Isip nang nakararami,
Sa mga matatalim na salita
Na animo'y kutsilyong unti-unting
Ibinabaon sa aking pagkatao
At bawat salita na nag-iiwan ng marka
Sa aking isip at puso.
Ngunit sa aking buhay ay wala silang malay,
Wala silang kamalay-malay sa sakit na kanilang naidudulot,
Mga mapangahas na salita na lumalabas sa kanilang bibig ay punong puno ng poot.
Pilit pinahihiwatig na buhay ko'y walang saysay.
Ngunit sa kabila ng lahat,
Ako'y patuloy na mangangarap,
Mangangarap hanggang sa ito'y
makamtan kong tunay.
Aug 27, 2018
Aug 27, 2018 at 2:10 PM UTC
*Mangangarap hanggang sa pagbalik
Mangangarap pa rin kahit masakit
weary heart, tired of waiting
this heart of mine, of rest is deserving
it’s possible, isn’t it, that the heart may have rest
but these feelings won’t
so until i can, i will
i will wish, i will dream
until you finally come back to me
i will wish, i will dream
even if it hurts..*
Jan 23, 2018
Jan 23, 2018 at 12:34 AM UTC