"lunurin" poems - Hello Poetry

Mayro'ng patingin-tingin Sa mahabang usapin Sa lumipas na araw Sya ay nagbalik tanaw Ayan sya't walang malay Ngiti sa labi'y taglay Nauubos ang oras Kala mo walang bukas Tila ba nalilibang Habang sya'y nag-aabang Sa mensaheng padala Ng kanyang kakilala Kahit sa isang saglit Isang iglap, kapalit Habang sya'y nag-iisip Nahulog na't na-idlip Sa pagbalik ng diwa Tama nga bang ginawa? Tinignan kung may tugon Dinampot, kanyang selpon "Ako ba'y isang hibang? Bakit parang may kulang?" 'Pag di na naka-usap Tila ba naghahanap Isip ay wag lunurin Damdami'y wag pukawin Atensyo'y wag ibaling Sa tulad **** malambing Pigilan **** umasa Kung ayaw **** magdusa Sarili ay gisingin Puso ay wag susundin Babala sa sarili Ika'y wag papahuli Kung ayaw **** magbago Kanyang pakikitungo Maluwag **** tanggapin At lagi **** tiyakin Sarili'y sasabihang: "AKO AY KAIBIGAN LANG." © LMLB

0

Sep 15, 2018

Sep 15, 2018 at 10:15 AM UTC

margbalvaloza

Paalala

Mayro'ng patingin-tingin Sa mahabang usapin Sa lumipas na araw Sya ay nagbalik tanaw Ayan sya't walang malay Ngiti sa labi'y taglay Nauubos ang oras Kala mo walang bukas Tila ba nalilibang Habang sya'y nag-aabang Sa mensaheng padala Ng kanyang kakilala Kahit sa isang saglit Isang iglap, kapalit Habang sya'y nag-iisip Nahulog na't na-idlip Sa pagbalik ng diwa Tama nga bang ginawa? Tinignan kung may tugon Dinampot, kanyang selpon "Ako ba'y isang hibang? Bakit parang may kulang?" 'Pag di na naka-usap Tila ba naghahanap Isip ay wag lunurin Damdami'y wag pukawin Atensyo'y wag ibaling Sa tulad **** malambing Pigilan **** umasa Kung ayaw **** magdusa Sarili ay gisingin Puso ay wag susundin Babala sa sarili Ika'y wag papahuli Kung ayaw **** magbago Kanyang pakikitungo Maluwag **** tanggapin At lagi **** tiyakin Sarili'y sasabihang: "AKO AY KAIBIGAN LANG." © LMLB

41

Sa labing-apat na araw na nakilala kita Minahal ka ng buo Puso'y napahinto, natulala Dahan-dahang bumilis ang bawat pintig At sa bawat pintig na ginagawa nito Dala'y dugo na umaasang sana mahalin ako Namumulang pisngi Namumulang labi At kagaya ng dugo sa katawan Akoy pinaikot-ikot, ikot, ikot... Hanggang sa maubos ang enerhiya Na baon-baon mula ulo hanggang paa At sa dahon ng saging ako ay ibinalot Na parang betamax Iniluwa ng hindi nasarapan Ikinamuhi dahil sa lasa 'Di ko alam kung ako'y tanga o nagmamahal lamang At kung alin man ako sa dalawa Hindi na mahalaga dahil alam kong mahal kita Sa labing-apat na araw na nakilala kita, Pinaglaruan mo ako At kagaya ng mga bata sa lansangan Ako ay naging kalsada At ikaw, ikaw ang trak Na piniling di pansinin ang mga butas sa ibabaw ng dibdib Dinaanan lang Hinayaang bukas Nakabilad sa araw At sa pagbuhos ng ulan Tinulungang lunurin ng tubig na may dalang putik Sa labing-apat na araw na nakilala kita Minahal ka ng buo Nang walang halong pag-aalinlangan Na di inisip kung mahal din ba ako o hindi Pero sa ating munting panahon Nalaman ko na ikaw ay isang relihiyon Na piniling isantabi ang agham At ako, kagaya ng lahat ng bagay sa mundo mo Ay isang bersikulo lamang ng iyong bibliya Na kung hindi maintindihan Gagabayan ang sariling kamay At ibubuklat ang mga kasunod na pahina Mahal, sa labing-apat na araw na nakilala kita Pagod na akong maging kalsada Ayaw ko nang maging parte ng iyong bibliya At higit sa lahat Hindi ako ang iyong dugo Na gagawing betamax at ibebenta Kapalit sa kapirasong salapi Mahal, hindi ako iyon At ngayong tapos na ang labing apat na araw Magiging mahalaga ako para sa akin Nasaktan, nadurog Pero noon 'yon! Mula ngayon tatanggi na ako Tatanggi akong masaktan Tatanggi akong paglaruan Tatanggi akong gamitin At higit sa lahat tatanggihan na kita Lilimutin ko ang iyong pagkatao gaya ng paglimot mo sa akin. Masakit, pero kaya. Matagal, pero kailangan.

0

Sep 13, 2015

Sep 13, 2015 at 12:17 AM UTC

ken-alorro

Dugo, Kalsada, Bersikulo

Sa labing-apat na araw na nakilala kita Minahal ka ng buo Puso'y napahinto, natulala Dahan-dahang bumilis ang bawat pintig At sa bawat pintig na ginagawa nito Dala'y dugo na umaasang sana mahalin ako Namumulang pisngi Namumulang labi At kagaya ng dugo sa katawan Akoy pinaikot-ikot, ikot, ikot... Hanggang sa maubos ang enerhiya Na baon-baon mula ulo hanggang paa At sa dahon ng saging ako ay ibinalot Na parang betamax Iniluwa ng hindi nasarapan Ikinamuhi dahil sa lasa 'Di ko alam kung ako'y tanga o nagmamahal lamang At kung alin man ako sa dalawa Hindi na mahalaga dahil alam kong mahal kita Sa labing-apat na araw na nakilala kita, Pinaglaruan mo ako At kagaya ng mga bata sa lansangan Ako ay naging kalsada At ikaw, ikaw ang trak Na piniling di pansinin ang mga butas sa ibabaw ng dibdib Dinaanan lang Hinayaang bukas Nakabilad sa araw At sa pagbuhos ng ulan Tinulungang lunurin ng tubig na may dalang putik Sa labing-apat na araw na nakilala kita Minahal ka ng buo Nang walang halong pag-aalinlangan Na di inisip kung mahal din ba ako o hindi Pero sa ating munting panahon Nalaman ko na ikaw ay isang relihiyon Na piniling isantabi ang agham At ako, kagaya ng lahat ng bagay sa mundo mo Ay isang bersikulo lamang ng iyong bibliya Na kung hindi maintindihan Gagabayan ang sariling kamay At ibubuklat ang mga kasunod na pahina Mahal, sa labing-apat na araw na nakilala kita Pagod na akong maging kalsada Ayaw ko nang maging parte ng iyong bibliya At higit sa lahat Hindi ako ang iyong dugo Na gagawing betamax at ibebenta Kapalit sa kapirasong salapi Mahal, hindi ako iyon At ngayong tapos na ang labing apat na araw Magiging mahalaga ako para sa akin Nasaktan, nadurog Pero noon 'yon! Mula ngayon tatanggi na ako Tatanggi akong masaktan Tatanggi akong paglaruan Tatanggi akong gamitin At higit sa lahat tatanggihan na kita Lilimutin ko ang iyong pagkatao gaya ng paglimot mo sa akin. Masakit, pero kaya. Matagal, pero kailangan.

62

032417 Tayo ang makabagong henerasyon! Tama na at bumangon na pagkat Natutulog ang Diyos at wala Siyang ginagawa. At hindi ako naniniwalang May pag-asa pa ang bayang Pilipinas. Para sa akin, Bilang isang disipolo, Bilang isang Pilipino, At bilang isang anak ng Diyos, Hindi na tayo makauusad pa. Hindi na tayo makababangon pa Ipagsigawan natin sa lahat na Isang kahangalan ang Paglingkuran ang ating Panginoon. Tumayo para sa bayan, Ipaglaban ang pamilya, Mahalin at pahalagahan ang sarili't kapwa, Mas piliin nating Umasa sa iba at hayaan ang araw lumubog nang wala tayong ginagawa Kaysa sa Magbago ng pananaw at magbagong buhay Kumilos at tayuan ang pananampalataya Pagkat ang dapat at tama nating gawin ay Lunurin ang sarili sa hapding dulot ng mundo. Talikuran na natin ang kapwa Pilipino, Ayos lang na itapon ang bawat pangarap, Hanggang dito na lang tayo, At mali na sabihin at paniwalaang, Makababangon pa tayo bilang isang lahing may iisang mithiin. Na makakaya pa nating tumayong muli. Pagkat ito ang katotohanan, Wala nang pag-asa ang bayang ito. Wag na natin linlangin ang ating mga sarili na Magkakaroon pa rin ng malaking pagbabago. Kung lahat tayo'y makikibahagi sa pagsulong, Hindi natin maitatangging Wala na tayong maiaambag pa. Wala na tayong magagawa pa at Hangal lang ang magsasabing Buhay ang ating Diyos, Tayo ay ipinag-isang bansa.

0

Mar 24, 2017

Mar 24, 2017 at 9:51 AM UTC

psalmiseta

Generation 12 (Reversed Poetry)

032417 Tayo ang makabagong henerasyon! Tama na at bumangon na pagkat Natutulog ang Diyos at wala Siyang ginagawa. At hindi ako naniniwalang May pag-asa pa ang bayang Pilipinas. Para sa akin, Bilang isang disipolo, Bilang isang Pilipino, At bilang isang anak ng Diyos, Hindi na tayo makauusad pa. Hindi na tayo makababangon pa Ipagsigawan natin sa lahat na Isang kahangalan ang Paglingkuran ang ating Panginoon. Tumayo para sa bayan, Ipaglaban ang pamilya, Mahalin at pahalagahan ang sarili't kapwa, Mas piliin nating Umasa sa iba at hayaan ang araw lumubog nang wala tayong ginagawa Kaysa sa Magbago ng pananaw at magbagong buhay Kumilos at tayuan ang pananampalataya Pagkat ang dapat at tama nating gawin ay Lunurin ang sarili sa hapding dulot ng mundo. Talikuran na natin ang kapwa Pilipino, Ayos lang na itapon ang bawat pangarap, Hanggang dito na lang tayo, At mali na sabihin at paniwalaang, Makababangon pa tayo bilang isang lahing may iisang mithiin. Na makakaya pa nating tumayong muli. Pagkat ito ang katotohanan, Wala nang pag-asa ang bayang ito. Wag na natin linlangin ang ating mga sarili na Magkakaroon pa rin ng malaking pagbabago. Kung lahat tayo'y makikibahagi sa pagsulong, Hindi natin maitatangging Wala na tayong maiaambag pa. Wala na tayong magagawa pa at Hangal lang ang magsasabing Buhay ang ating Diyos, Tayo ay ipinag-isang bansa.

42

Lupa't langit ay nakahanay Tila'y magkarugtong parang itong buhay Hindi tala sa ibabaw ang magpapailaw sa gabi o ang araw sa ibayo at silangan Dagat ng dugo, ang luha'y umaagos ang alon at ang simoy nito ay ang siphayo Lahat ng ito ay mukha ng buhay na nakalutang Ang buhangin ay hindi sa bulag Sa mga mata ito ay puwing Mga alikabok at abo ng pangarap na durog at pira-piraso Iikot ang mundo sa kandilang nakasindi Kung pagmasdan parang alitaptap Kahulugan nito'y munti sinag niyang katiting Sa tag -araw ay uulan ng mga butil na panalangin Marami gayunpaman hindi kasangguni sa panahong yaon Babagyo't babaha rin ang mga daanan at tulay Hinagpis ni Inang, hagupit ng kalikasan ay katuwang Lunurin ang pagmamahal, ang sidhi niya'y damhin Dadalhin sa sementeryo at ang lagusan nito ay walang himig Awitin sa ilalim ng kabaong nakahimlay na walang tinig

0

Dec 2, 2018

Dec 2, 2018 at 5:40 AM UTC

haringibon

Ang Buhay sa Takipsilim

Lupa't langit ay nakahanay Tila'y magkarugtong parang itong buhay Hindi tala sa ibabaw ang magpapailaw sa gabi o ang araw sa ibayo at silangan Dagat ng dugo, ang luha'y umaagos ang alon at ang simoy nito ay ang siphayo Lahat ng ito ay mukha ng buhay na nakalutang Ang buhangin ay hindi sa bulag Sa mga mata ito ay puwing Mga alikabok at abo ng pangarap na durog at pira-piraso Iikot ang mundo sa kandilang nakasindi Kung pagmasdan parang alitaptap Kahulugan nito'y munti sinag niyang katiting Sa tag -araw ay uulan ng mga butil na panalangin Marami gayunpaman hindi kasangguni sa panahong yaon Babagyo't babaha rin ang mga daanan at tulay Hinagpis ni Inang, hagupit ng kalikasan ay katuwang Lunurin ang pagmamahal, ang sidhi niya'y damhin Dadalhin sa sementeryo at ang lagusan nito ay walang himig Awitin sa ilalim ng kabaong nakahimlay na walang tinig

23

Paalam bayan kong sinilangan, sintang katagalugan, lupain na sinakop ng mga puting dayuhan; inalipin at binusabos ng higit sa tatlong-daan na taon. Kung hindi sana ako nakagapos ay nasa larangan ako ngayon, nakikipaglaban para sa iyong kalayaan; subalit ako ay binihag ng mga taksil na kalahi, kayumanggi ang kulay ng kanilang balat subalit ugaling Kastila sila. Alam ko na ito na ang aking wakas dadalhin nila ako at si Procopio sa dako na di namin alam; tanging diyos lang ang nakababatid sa aming sasapitin. Sa punglo kaya o sa talim ng tabak kaming magkapatid ay masasawi? Nalulumbay ako hindi dahil sa ako'y mauutas kundi sa pag-aakala na masasawi ako sa kamay ng aking kalahi. Kung dayuhan man lang sana ang sa akin ay papaslang mas matatanggap ko ito nang maluwag sa dibdib. Paalam mahal kong Oryang, Lakambini ng Katipunan, ina ng aking anak at kabiyak ng aking dibdib. Naiiyak ako sapagkat malungkot ang naging wakas ng ating pagsinta. Kung magtagumpay ang himagsikan at makamtan na ang layang inaasam wag sana makalimutan ang mga nabuwal sa parang ng digma. Kainin nawa ng lupa ang mga taksil sa bayan, lunurin ng baha ang mga nakipagtulungan sa kaaway, tamaan ng kidlat ang mga tampalasan na umibig sa dayuhan na mapang-alipin. Sumpain sila ng langit. Nakapiring ang aking mga mata subalit nararamdaman ko na malapit na kami sa dako kong saan babasahin sa amin ni Komandante Lazaro Makapagal ang hatol ng konseho ng digma. Payapa ang aking kalooban, walang pangamba. Alam ko na ginawa ko ang nararapat, kailanman hindi ako nagtaksil gaya ng kanilang ipinaparatang. Mabuhay ang Pilipinas, Mabuhay ang Rebolusyon.

0

Nov 4, 2017

Nov 4, 2017 at 12:05 AM UTC

makabagongmakata69

REBOLUSYUNARYONG PAHIMAKAS NI SUPREMO ANDRES BONIFACIO (isang kathang-isip ng may akda)

Paalam bayan kong sinilangan, sintang katagalugan, lupain na sinakop ng mga puting dayuhan; inalipin at binusabos ng higit sa tatlong-daan na taon. Kung hindi sana ako nakagapos ay nasa larangan ako ngayon, nakikipaglaban para sa iyong kalayaan; subalit ako ay binihag ng mga taksil na kalahi, kayumanggi ang kulay ng kanilang balat subalit ugaling Kastila sila. Alam ko na ito na ang aking wakas dadalhin nila ako at si Procopio sa dako na di namin alam; tanging diyos lang ang nakababatid sa aming sasapitin. Sa punglo kaya o sa talim ng tabak kaming magkapatid ay masasawi? Nalulumbay ako hindi dahil sa ako'y mauutas kundi sa pag-aakala na masasawi ako sa kamay ng aking kalahi. Kung dayuhan man lang sana ang sa akin ay papaslang mas matatanggap ko ito nang maluwag sa dibdib. Paalam mahal kong Oryang, Lakambini ng Katipunan, ina ng aking anak at kabiyak ng aking dibdib. Naiiyak ako sapagkat malungkot ang naging wakas ng ating pagsinta. Kung magtagumpay ang himagsikan at makamtan na ang layang inaasam wag sana makalimutan ang mga nabuwal sa parang ng digma. Kainin nawa ng lupa ang mga taksil sa bayan, lunurin ng baha ang mga nakipagtulungan sa kaaway, tamaan ng kidlat ang mga tampalasan na umibig sa dayuhan na mapang-alipin. Sumpain sila ng langit. Nakapiring ang aking mga mata subalit nararamdaman ko na malapit na kami sa dako kong saan babasahin sa amin ni Komandante Lazaro Makapagal ang hatol ng konseho ng digma. Payapa ang aking kalooban, walang pangamba. Alam ko na ginawa ko ang nararapat, kailanman hindi ako nagtaksil gaya ng kanilang ipinaparatang. Mabuhay ang Pilipinas, Mabuhay ang Rebolusyon.

31

Dumating ka sa araw na di ko inaasahan Waring bagyong malakas na dumaraan Ang lahat sa akin ay dinadaanan At walang bakas na hindi mo iniwanan Sayo lamang ako nag bukas ng aklat At pinakita ang aking mga sinulat Ikaw na yata ang maglalagay ng pamagat At mag tutuldok pagkatapos ng lahat Sana'y hindi kana umalis Sawa na akong mag walis Nang kalat sa tuwing naiinis Kapag ako'y naghihinagpis Kaya sa aking bagyong natagpuan Buhumos ka ng walang katapusan Lunurin mo ako ng tuluyan Sa desyertong mundong kinagisnan

0

Mar 24, 2023

Mar 24, 2023 at 11:43 PM UTC

pusang-tahimik

Bagyo

Dumating ka sa araw na di ko inaasahan Waring bagyong malakas na dumaraan Ang lahat sa akin ay dinadaanan At walang bakas na hindi mo iniwanan Sayo lamang ako nag bukas ng aklat At pinakita ang aking mga sinulat Ikaw na yata ang maglalagay ng pamagat At mag tutuldok pagkatapos ng lahat Sana'y hindi kana umalis Sawa na akong mag walis Nang kalat sa tuwing naiinis Kapag ako'y naghihinagpis Kaya sa aking bagyong natagpuan Buhumos ka ng walang katapusan Lunurin mo ako ng tuluyan Sa desyertong mundong kinagisnan

16

Hindi ka nag iisa. Kataga na nais ko na malaman mo, Sa bawat araw na naisip mo ang salitang, Bakit? Sa bawat pagdurusa na nilamon ka ng iyong isip, At mga guni guni na naglalaro sa mga gabi, Na akala mo ay walang nakaka alala sa iyo, Mag isip ka. Ikaw ay pinagpala, na dumidilat sa umaga. At makita ang liwanag ng mudo, At marinig ang awit ng mga ibon. Wag kang matakot na harapin ang umaga, wag kang matakot sa sasabihin ng iba. May sarili kang buhay, Tulad ng isang ibon na malaya. Malaya kang gawin ang sisnisigaw ng iyong puso, damhin ang bawat yakap ng hangin. At pag masdan ang pag bukadkad ng mga bulakak, Na tulad mo ay may buhay din. Wag kang papatanagay sa iyong isip, At lunurin ka ng mga imahenasyon. Patuloy kang maglakad, At sundin ang bawat tibok ng iyong puso. Maraming nagmamahal sayo, Wag **** hayaan na makulong ka, Sa mga pagkabigo, Dahil ito ang magpapatatag sa iyo. Lumaban ka, Dahil inuulit ko. Sa mundong ito. Hindi ka nag iisa.

0

Sep 3, 2017

Sep 3, 2017 at 9:28 PM UTC

LetterSender

Hindi ka nag iisa.

Hindi ka nag iisa. Kataga na nais ko na malaman mo, Sa bawat araw na naisip mo ang salitang, Bakit? Sa bawat pagdurusa na nilamon ka ng iyong isip, At mga guni guni na naglalaro sa mga gabi, Na akala mo ay walang nakaka alala sa iyo, Mag isip ka. Ikaw ay pinagpala, na dumidilat sa umaga. At makita ang liwanag ng mudo, At marinig ang awit ng mga ibon. Wag kang matakot na harapin ang umaga, wag kang matakot sa sasabihin ng iba. May sarili kang buhay, Tulad ng isang ibon na malaya. Malaya kang gawin ang sisnisigaw ng iyong puso, damhin ang bawat yakap ng hangin. At pag masdan ang pag bukadkad ng mga bulakak, Na tulad mo ay may buhay din. Wag kang papatanagay sa iyong isip, At lunurin ka ng mga imahenasyon. Patuloy kang maglakad, At sundin ang bawat tibok ng iyong puso. Maraming nagmamahal sayo, Wag **** hayaan na makulong ka, Sa mga pagkabigo, Dahil ito ang magpapatatag sa iyo. Lumaban ka, Dahil inuulit ko. Sa mundong ito. Hindi ka nag iisa.

32

sa pagbukas ng aking mga mata ikaw agad ang gusto kong makita sa umaga na gustong lunurin ng saya lunurin ng ikaw hinahanap ang nawalang "ikaw" nasaan ang "ikaw" nasaan kaba? kagabi lang katabi ka pero ngayon wala kana anung kalokohan to'? umupo ako at iniisip na ikaw ay umalis ng hindi nagpapaalam ANU BANG MERON KAPAG NAGPAPA-ALAM? gumawa ako ng mainit na tsokolate na paborito natin inumin parati walang emosyon ang aking nararamdaman ang maliit na butas sa aking puso, na tinutusok ng kalungkutan ANU BANG MERON KAPAG NAGPAPA-ALAM? sa pagbukas ng pinto ng ating aparador naisip ko na baka nagtago kalang para ako'y iyong gulatin handa sa kaba ng iyong hindi pag-alis sa aking pagbukas hinahanp kita hindi moko ginulat bakit hindi mo ako ginulat? hindi ka nagtago nasaan kaba? sinara ko ulit ang pintuan ng aparador niloloko ang sarili na ako'y gugulatin ulit sa pagbukas ko wala kapadin don hindi kapa din nagpapakita nakita kong nakasabit ang damit mo ang iyong amoy ang mahalimuyak na amoy ng paborito **** pabango na sana malanghap ko pa na sana malanghap ko pa ang amoy ng iyong pagdating nakita na kita sa letrato nating dalawa tinitignan ang ating mga imahe tinitignan ang ating mga ala-ala binabalikan kung anung meron pa takot bumitaw sa tadhanang biglang umayaw mga letratong tayo ay masaya tayo ay magkasama tayo na punong puno ng tawa nakita ko ang letrato na paborito nating dlawa pero ikaw hindi parin kita makita makikita pa kaya kita? hinanap kita nilibot ko ang bawat sulok pinuntahan ang dating tagpuan sinilip ang dilim ng kalungkutan binukas ang posibleng pinagtaguan hinahanap ka saan-saan tinanong ang mga tao sa lansangan hindi parin kita makita saan kaba tama na ang taguan magpakita kana lumabas kana sige na labas na ayoko nang magisa tinanggap ang katotohanang ikaw ay wala na na iniwan mokong walang ideya kung nasan ka saan kaba nagpunta? kung alam kolang na akoy iiwan mo edi sana ikinulong kita kung alam kolang na ikaw ay aalis edi sana ikinandado nalang kita sana sumulat ka manlang o kaya nagiwan ng ideya kung nasaan ka man habang ako nandito parin hinihintay ang iyong pagbabalik nakahiga sa kama nagpapahinga katabi ang mga unan mga basang unan na nilunod ng luha at iniisip ANU BANG MERON KAPAG NAGPAPA-ALAM?

0

Jul 22, 2017

Jul 22, 2017 at 1:30 PM UTC

vj-briones

tula ni VJ: "umalis ng hindi nagpapaalam"

sa pagbukas ng aking mga mata ikaw agad ang gusto kong makita sa umaga na gustong lunurin ng saya lunurin ng ikaw hinahanap ang nawalang "ikaw" nasaan ang "ikaw" nasaan kaba? kagabi lang katabi ka pero ngayon wala kana anung kalokohan to'? umupo ako at iniisip na ikaw ay umalis ng hindi nagpapaalam ANU BANG MERON KAPAG NAGPAPA-ALAM? gumawa ako ng mainit na tsokolate na paborito natin inumin parati walang emosyon ang aking nararamdaman ang maliit na butas sa aking puso, na tinutusok ng kalungkutan ANU BANG MERON KAPAG NAGPAPA-ALAM? sa pagbukas ng pinto ng ating aparador naisip ko na baka nagtago kalang para ako'y iyong gulatin handa sa kaba ng iyong hindi pag-alis sa aking pagbukas hinahanp kita hindi moko ginulat bakit hindi mo ako ginulat? hindi ka nagtago nasaan kaba? sinara ko ulit ang pintuan ng aparador niloloko ang sarili na ako'y gugulatin ulit sa pagbukas ko wala kapadin don hindi kapa din nagpapakita nakita kong nakasabit ang damit mo ang iyong amoy ang mahalimuyak na amoy ng paborito **** pabango na sana malanghap ko pa na sana malanghap ko pa ang amoy ng iyong pagdating nakita na kita sa letrato nating dalawa tinitignan ang ating mga imahe tinitignan ang ating mga ala-ala binabalikan kung anung meron pa takot bumitaw sa tadhanang biglang umayaw mga letratong tayo ay masaya tayo ay magkasama tayo na punong puno ng tawa nakita ko ang letrato na paborito nating dlawa pero ikaw hindi parin kita makita makikita pa kaya kita? hinanap kita nilibot ko ang bawat sulok pinuntahan ang dating tagpuan sinilip ang dilim ng kalungkutan binukas ang posibleng pinagtaguan hinahanap ka saan-saan tinanong ang mga tao sa lansangan hindi parin kita makita saan kaba tama na ang taguan magpakita kana lumabas kana sige na labas na ayoko nang magisa tinanggap ang katotohanang ikaw ay wala na na iniwan mokong walang ideya kung nasan ka saan kaba nagpunta? kung alam kolang na akoy iiwan mo edi sana ikinulong kita kung alam kolang na ikaw ay aalis edi sana ikinandado nalang kita sana sumulat ka manlang o kaya nagiwan ng ideya kung nasaan ka man habang ako nandito parin hinihintay ang iyong pagbabalik nakahiga sa kama nagpapahinga katabi ang mga unan mga basang unan na nilunod ng luha at iniisip ANU BANG MERON KAPAG NAGPAPA-ALAM?

82

tila mapurol na ang gamit na patalim na sa bawat pagbakas ay lalong dumidiin baka sa susunod, sasapat na ang lalim para makalimutan ang bagay na madilim may dala-dalang bagahe na balak lunurin sa iilang bote ng matapang na inumin umaasang tulad nito sana ay ako rin (maging matapang, o malunod din?) magpaplano sa isip ng sariling libing idadaan na lang sa yosi at paglalasing hanggang atay at baga ko'y maging itim para terno sa damit ng mga dadating isa pang sigarilyo ang ilalagay sa bibig pilit lalanghapin ang nikotina sa dibdib hanggang di na matukoy ang dahilan ng sakit hanggang makalimutan ang lahat ng pait.

0

Jun 30, 2018

Jun 30, 2018 at 11:22 AM UTC

melizamanalo

bisyo.

tila mapurol na ang gamit na patalim na sa bawat pagbakas ay lalong dumidiin baka sa susunod, sasapat na ang lalim para makalimutan ang bagay na madilim may dala-dalang bagahe na balak lunurin sa iilang bote ng matapang na inumin umaasang tulad nito sana ay ako rin (maging matapang, o malunod din?) magpaplano sa isip ng sariling libing idadaan na lang sa yosi at paglalasing hanggang atay at baga ko'y maging itim para terno sa damit ng mga dadating isa pang sigarilyo ang ilalagay sa bibig pilit lalanghapin ang nikotina sa dibdib hanggang di na matukoy ang dahilan ng sakit hanggang makalimutan ang lahat ng pait.

16

Ilang beses man sinubok ng panahon, Ilang beses man lunurin ng alon, Pero di kailan man mauubos ang pagkakataon upang magpatuloy at maka ahon. Sa bawat paglubog ng araw ay may kadilimang umiibabaw pero ito'y hindi panahon para magluksa kundi ito'y para panahon para makapagpahinga. Pagkatapos nito'y isang panibagong umaga, ito'y pagsisimula ng panibagong kabanata. Sabi nga nila, sundin mo kung anong nilalaman ng puso. Sa bagong simula nato Di na muna ako makikinig sa kanilang payo. Ayaw ko munang sundin itong malakas na pintig ng aking damdamin. Gusto ko munang i-alay tong puso ko sa Kanya, Siya na may-ari nitong lahat, ating Manlilikha. Ipapaubaya ko muna sa Kanya itong lahat Kahit saan man ako dalhin, pero sa aking tingin ay sa iyo pa rin ako makakarating.

0

Sep 8, 2020

Sep 8, 2020 at 7:06 AM UTC

jethro-nhero-cuizon

Alay at Gabay

Ilang beses man sinubok ng panahon, Ilang beses man lunurin ng alon, Pero di kailan man mauubos ang pagkakataon upang magpatuloy at maka ahon. Sa bawat paglubog ng araw ay may kadilimang umiibabaw pero ito'y hindi panahon para magluksa kundi ito'y para panahon para makapagpahinga. Pagkatapos nito'y isang panibagong umaga, ito'y pagsisimula ng panibagong kabanata. Sabi nga nila, sundin mo kung anong nilalaman ng puso. Sa bagong simula nato Di na muna ako makikinig sa kanilang payo. Ayaw ko munang sundin itong malakas na pintig ng aking damdamin. Gusto ko munang i-alay tong puso ko sa Kanya, Siya na may-ari nitong lahat, ating Manlilikha. Ipapaubaya ko muna sa Kanya itong lahat Kahit saan man ako dalhin, pero sa aking tingin ay sa iyo pa rin ako makakarating.

23

minsan naisip ko isa akong sago tigasin talaga palaban pero sa oras na lunurin mo ako sa kumukulong tubig titigil ako't manlalambot isa lang kasi akong sago tigasin palaban pero natatakot din.

0

Jun 14, 2015

Jun 14, 2015 at 11:59 AM UTC

razbliuto

sago

minsan naisip ko isa akong sago tigasin talaga palaban pero sa oras na lunurin mo ako sa kumukulong tubig titigil ako't manlalambot isa lang kasi akong sago tigasin palaban pero natatakot din.

12