"lumilisan" poems
Ikaw ang takbuhan sa mga oras na walang wala..
Ang ibig kong sabihin sa walang wala ay yun bang walang wala na kong maibuhos na luha,
Walang wala na kong malapitan,
Walang wala na kong makapitan,
Wala nang gustong makinig,
Wala nang interesado, naubos na kasi ultimo ang para sa sarili.
Ikaw lang ang natatangi.
Ang lakas pala ng loob kong magalit sa mga mang-iiwan, naisip kong wala rin pala akong karapatan.
Ganoon din ako..
Binitawan kita kapalit ng kasiyahan.
Nakangiti ka sa akin habang hinahatid ako sa napakagandang hantungan.
Baligtad na ang mesa.
Nandito na ko.... muli.
Lalakad patungo sa iyo na may dala dalang pluma at papel
Iguguhit ang pait, ngingiti dahil ito na naman tayo sa puntong ito at hindi ko mahanap ang mga tamang salita
Nalimot ko na ata ang tamang pakikipagtalastasan.
Alam kong mauuwi na naman sa tipikal na kamustahan.
Hindi ko inakalang babalik tayo sa nakaraan habang umuusad ang mga kamay ng orasan
Mapagbiro.
Hindi ako handa sa pagsalubong ng taon
Bakit ko nakikita ang mga aninong matagal nang nilamon ng liwanag
Bakit muling nagdurugo ang mga sugat na matagal nang naghilom
Hindi ako naniniwala sa swerte.
Walang swerte. Walang sumugal na hindi natalo.
Buti na lang mayroon akong babalikan.
Ikaw yung kaibigan na hindi lumilisan.
Matagal ang isang taon,
Sumulat ako ng mga tulang kawangis mo
Binuo ko sila na parang mga bahagi ko
Akala ko ay tapos na...
Kung ang pagsulat ay paglaya, hindi ba dapat ay nakakalag na sa akin ang tanikala?
O mali.. baka wala talagang paglaya
Paano kung nililibot ko lamang ang malawak na hawla nang may huwad na pag-asa?
Minasdan ko ang obrang nilikha ng dekada,
Makulay, sa unang tingin ay puno ng pangarap
Parang nobelang nagsasalaysay, at kapag naroon ka na sa kasukdulan ng tunggalian,
Nanaisin **** isara ang pahina..
Makikiusap ang nobela sa isang pagkakataong sana'y siya ay tapusin hanggang huling kabanata...
Napaluha ako ng matindi dahil isa pa lang trahedya ang nobela.
Teka.. teka..
Buburahin ang ilang metapora.
Masyadong madrama.
Malayo sa imaheng gusto kong makita at ipakita
Ngunit tila hindi hawak ng aking kamay ang panulat,
Hinablot nang marahas ng pusong gustong kumawala
Ganon ata talaga sa muling pagkikita pagkatapos ng matagal na pagkakawalay...
Puno ng emosyon.
Magugulo ang burador, wala nang patutunguhan ang tula.
Hindi bale.
Hindi naman dapat na maging maganda ang porma ng tula,
Hindi importante ang sukat at tugma,
Sa susunod na babasa ka ng tula,
Nagbibigay ka ng tunay na pag-asa sa may akda.
Kasinungalingan ang bigkasing masaya ako, ngunit aaminin kong may tuwa, may katiting na pagsigla sa muli nating pagkikita,
Maraming salamat, Sining ng Malayang Pagsulat.
Jan 5, 2020
Jan 5, 2020 at 6:20 AM UTC
I
Bumabati, dumarampi
Dumarayo, sinusuyo
Umiibig, nananalig
Lumilisan, napaparam.
II
Sinusulat, inaawit
Kinakatha, inuukit
Sinasambit, ginuguhit
Inaangkin, sinusungkit.
III
Nasilayan, hinangaan
Nabighani, sinundan
Nasilaw, nasaktan
Humapon, luhaan.
Jun 15, 2015
Jun 15, 2015 at 12:37 AM UTC
Takot ako sa katahimikan
na dati nama'y kayang sabayan.
Tara samahan akong kumanta at sumayaw,
sundan natin bawat alingawngaw.
Takot akong maiwan
na dati nama'y sanay na may lumilisan.
Tara samahan ako at hawakan aking kamay,
ako'y tanganan at sa aki'y umakbay.
Feb 11, 2019
Feb 11, 2019 at 7:45 AM UTC
013024
Walang ibang saksi
Ng mga binhing kusang umuusbong.
At walang ibang tutugon
Sa walang katapusang paghikbi.
Daig pa ng liwanag
Ang kadilimang baluti sa’king mga mata.
Ngunit tila ba ako’y hindi pa rin handa
Sa mga balang tumatagos sa’king katauhan.
Nauuhaw pa rin ako
Sa mga salitang “Mahal kita”
Ngunit sa bawat pagtagisan ng mga salita’y
Puso ko rin ang kusang lumilisan.
Marahil ang paghilom ay isa lamang panimula
Ngunit sa ngayo’y ang mga pahina’y
Nasa dulo na ng aking katapusan
At paano nga ba muling makasasandal?
Paano nga ba muling magsisimula?
Jan 29, 2024
Jan 29, 2024 at 2:45 PM UTC
Why Are There Tears in My Eyes
crying when I don't want to
Every time we are apart
I'm drowning in tears
Because my heart is so heavy
At the bottom I can't climb
In my tears
There is a secret plea
There is a cry for you to help
When you are stubborn
In what you truly want to achieve
The tears don't stop because you are leaving
Is it right to leave
but it's wrong in my heart
Because I love you
That's how I
try to let you go and give you
The pain in my chest is just as intense
I just love you
I don't claim you
Because you have someone else
with you and will love you
You love me and us
But not everything is mine
Behind love, there is someone to share
I don't share
I love you
What is your happiness
I will let you go
Be happy
I will let you go her
it hurts to drown
With no one to rescue
If I choose this too
You cling more
You drown more
You cry more
I'm drowning in all the memories
If I always remember you
I'm always drowning in the drops of tears
I'm tired of the rain
Forgive me
There's a battle that needs to be fought
If there's a war that can't be seen
But there are tears that can be seen
Inside, trying to get out
The heart is drowning in sorrows
The darkness has eaten the unfortunate heart
The pain of separation is drowning in tears
***************
“ℕ𝕒𝕝𝕦𝕝𝕦𝕟𝕠𝕕 𝕊𝕒 𝕃𝕦𝕙𝕒”
Bakit May Luha Sa Aking Mga Mata
umiyak ng hindi ko gusto
Sa tuwing mag kakalayo tayo
Nalulunod ako sa mga luha
Na kay bigat ng puso
Sa ilalim hindi maka ahon
Sa aking mga luha
May lihim na pag samo
May sigaw na tulongan mo
Sa pag mamatigas
Sa tunay na ninanais makamtam
Walang tigil ang luha dahil lumilisan ka
Tama nga ba lumisan
pero mali na sa puso
Dahil inibig na kita
Kung gano kita
pilit na pinapakawalan at ibinibigay
Ganon din ka tindi ang hirap sa dibdib
Iniibig lang kita
Hindi kita inaangkin
Dahil may iba kang kapiling at mamahalin
Mahal mo ako at tayo
Pero hindi lahat akin
Sa likod
pag mamahal may kahati
Hindi ako nakikihati
Akoy umiibig
Kung ano ang kaligayahan mo
Hahayaan na kita
Maging masaya
Hahayaan na kita sa kanya
masakit pala malunod
Na walang sumasagip
Kung pinipili rin ito
Lalo kang kumakapit
Lalo kang nalulunod
Lalo kang lumuluha
Nalulunod ako sa lahat ng alaala
Kung palagi kita naalala
Palagi akong nalulunod sa patak ng mga luha
Napapagod na ako sa ulan
Patawarin mo
May labanan na kailangan labanan
Kung may digmaan na hindi makita
Pero may luha na nakikita
Sa loob pilit kumakalawa
Ang puso nalulunod Na sa mga lungkot
Kinain na ng dilim ang pusong sawi
Ang sakit ng maghiwalay nalulunod sa luha
Aug 23, 2025
Aug 23, 2025 at 5:59 PM UTC
Takot talaga akong simulan
Dahil ako ang dahilan ng katapusan
Mga ngiti at tawanan
Nauwi sa matang mugto ‘t luhaan
Malakas at matapang sa unang pagdaan
Ngunit sa huli tumitiklop at lumilisan
Kahit gaano kahigipit kang hawakan
Dumating an pagkakataon ika’y aking binitawan
Mahal na mahal?kahit kita iniwan
May dahilan kaya humantong sa hiwlayan
May tanong bakit kailangan **** maranasan
Ang malungkot kong paglisan
Tandaan ako ang dahilan
Lumapit at nagparamdam ng di mo makakalimutan
Sabi mo nga nagbigay saiyo ng kahulugan
Ngunit sa dulo ikaw iniwanf luhaan
Jul 12, 2018
Jul 12, 2018 at 11:00 AM UTC
#06302021
Saan nga ba tutungo ang mga salita?
Mga salitang mitsa ng mga ngiting abot-langit.
Mga salitang noon pa sana'y nabitawan
Mga salitang matagal na hinintay at ipinagdasal.
May mga alaalang akala ko'y nanatiling abo na.
At sa aking pagbabakasali noo'y
Baka nga kaya pang mag-krus ang mga landas
Sa daang ilang mga ekstranghero na ang nagdaan.
Sa bawat sandalyas na hindi tiyak ang pinagmulan,
Nangusap ang pusong wag muna't maghintay.
At habang nagbibilang ng mga rosas na pula'y
Mayroong nag-iisang puting isinaboy buhat sa kalangitan.
Sambit ko nga'y sana'y sapat na ang mga panahong binilang
Ngunit ang mga pahina sa kalendaryo'y tila ba naglagasan --
Naglagasan nang walang pasabi't
Nag-iwan ng mga luhang nag-uumapaw.
Natuklasan kong sa buhay na minsang ma'y lumilisan,
Minsan di'y may ilang babalik nang kusa.
Gaya ng tagsibol, ay magsisimulang mamulaklak muli
Ang mga rosas na akala kong nahimlay na sa libingan.
Jun 30, 2021
Jun 30, 2021 at 11:19 AM UTC
Ang buhay ay parang isang nobela,
May mga karakter na papasok sa kwento mo,
Meron silang layunin na gagampanan
Pero hindi magtatagal, sila'y lilisan rin.
Unang kabanata, nandyan na ba sila?
Anong klaseng karakter kaya ang isinulat ng manunulat?
Maisasama ko kaya sila sa kwento kong maulap?
Pangalawang kabanata, meron pa pala.
Anong klaseng aral kaya ang hatid nila?
Hanggang dulo na ba sila?
Pangatlong kabanata, ay dinagdagan pa pala niya.
Hindi ka ba nauubusan ng iisipin, aking manunulat?
Kailan ka kaya mapapagod?
Pang-apat na kabanata, may bago ng pahina.
Anong usapan kaya ang magbibigay kulay sa pahinang ito?
Ikaw at ako, siguro.
Pang-limang kabanata, dagdagan mo pa.
Anong suliranin naman kaya ang maisusulat mo manunulat?
Sana, wag mo akong pahirapan.
Pang-anim na kabanata, kamusta ka na kaya?
Maitutuloy mo pa kaya ang pahina?
Tinatamad ka na bang magsulat?
O naubusan ka na ng tinta?
Pang-pitong kabanata, ang saya.
Salamat manunulat sa pahinang ito,
Patuloy mo pa kaya akong bibigyan ng biyaya? Para matuloy ang ligaya?
Pang-walong kabanata, kay saya naman sa isang nobela
Ang manunulat na ang bahala,
Bahalang mag plano kung anong mangyayari sa kabanata.
Pang-siyam na kabanata, nasa gitna na ba?
Nasa simula pa ba tayo, manunulat?
Kailangan ka kaya mapapagod sa pag-uulat?
Pang-sampung kabanata, bakit naman ganon manunulat?
Ang dami mo namang binigay na problema,
Simple lang naman ang hiniling ko,
Na wag mo akong pahirapan.
Ikalabing-isang kabanata, may tutulong kaya?
"Sino kaya ang tutulong sakin?" Napaisip ang karakter
Manunulat, bibigyan mo pa ba siya ng ligaya?
Ikalabing-dalawang kabanata, saan pa ba patungo ang nobelang ito?
Lahat ng karakter ay lumilisan na,
At nag-iisa na ang pangunahing karakter
Maawa ka naman, aking manunulat.
Ikalabing-tatlong kabanata, may katapusan pa ba ang nobelang ito?
Napapagod na ako, aking manunulat
Bigyan mo naman ako ng pahinga.
Tama na, manunulat.
Nagsusulat pa ba tayo dito ng nobela?
Bakit lahat sila'y lumisan na?
Akala ko ba, hanggang dulo na sila?
Teka, nasa loob ba ako ng nobela?
O sinasalamin ko lang ang sarili ko sa isang nobelang nabasa ko
Tama nga ako, ang buhay ay parang isang nobela,
May sarili itong simula, gitna at wakas
Na akala natin ito'y patuloy na mag-uulat
Naalala ko nga pala,
Ako nga pala ang sarili kong manunulat
Ako ang mag-uulat sa buhay kong maulap
Naalala ko, tayo nga pala ang gumagawa sa sarili nating kahulugan.
Hindi mo naman makikita ang kahulugan mo,
Kung hindi mo bubuksan ang isip mo
At kung hindi mo dadamdamin ang puso mo.
Oh sige na aking manunulat,
Ituloy mo na ang iyong pag ulat
Sa karakter na nais **** bigyan ng kahulugan,
Sa karakter na nais **** maulat.
Sa iyong sariling nobela.
Dec 27, 2023
Dec 27, 2023 at 11:11 AM UTC
May pangalan sa hangin na tila humahaplos,
Pangalan na gusto kong limutin tuwing sasapit ang hapon.
Sa bawat patak ng ulan,
Isang alaala ang siyang unti-unting nalilimutan.
Limot, sa mga sandaling ika'y nakasama,
Ay siyang unti-unting nalulumot.
Pero ang mga nalulumot na ito ay ayokong pakawalan,
Kaso nasasaktan ako, dahil ikaw mismo ang lumilisan.
Napakahirap na limutin ka,
Maalala ka lang, mata ko ay nagluluha.
Ako'y hinihila ng sakit,
Dahil bakit parang napakadali sa'yo na ito'y lagpasin?
Bakit hanggang ngayon nakabaon pa rin ang iyong magandang mukha?
Sa tuwing sisikat ang araw,
Ito'y nakapagpapakumbaba.
Kahit man ang oras ay magbago,
Ang pagmamahal ko sayo'y hindi maglalaho.
Na kahit man ika'y lumimot
Ang puso ko ay sayo lang titibok.
Aug 30, 2024
Aug 30, 2024 at 10:52 AM UTC