Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"lumalalim" poems
unang latag ng lupa, nangabubuhay dahil sa tapak ng walang kamalay malay sa pinagdaanan nito. dala ang delusyon ng buhay kapalit para sa bayan, kapalit para sa kalayaan. lumamin, ay mahahayag ang luad tumutulad sa kulay ng dugo. alam ng bulaklak ito, kung sundan ang pinanggalingan magugulat sa makikita; ang kababayang kinalimutan ang kanilang madugong, matimbang, maalamat na mga pangalan; inalala ng halaman.                  sementeryo, bawat hakbang, walang respeto bawat hakbang, nadudumihan ang mga mukha ng (bayani) taksil (pinaglaban) trinaydor ang kanilang, (at sa dinarami-rami pang mga sambayanang pilipino) tinubuang lupa                   sementeryo, kaya't malalim ang pananampalataya sino bang hindi maadwa, maawa? bawat segundo may dadasalan bumagsak; at lumalalim ang kulay ng pula.                  sementeryo, kaya't pagbagsak ng alas quatro ng umaga; nananahimik ang bayan. katahimikan para sa patay; walang sisigaw. ginagambala ang kapayapaan. sa ilalim ng lupa, ang katahimikan hindi makamtan. lahat sila'y gising, lahat sila'y                                                          sumisigaw.                  sementeryo, ang   tahanan       ko'y         sementeryo, kaya't manahimik at irespeto ang patay; ang mga mamayang madamdamin at malakas ngunit                                                         pinatahimik. tayong buhay                nananatiling patay. silang patay                nananatiling buhay. isang siklo. lalalumin lahat ng lupa ng hindi sa tamang oras; isisigaw ang K A R A P A T A N ! isisigaw ang M A L I ! isisigaw ang H U S T I S Y A ! H U S T I S Y A H U S T I S Y A H U S T ngunit walang makakarinig. ang nakabukang bibig mapupuno ng tinubuang lupa na tinaksil ang lahat ng katulad natin. walang makakarinig kahit buong daigdig                                                                           manahimik.
0
May 10, 2017
May 10, 2017 at 3:32 PM UTC
tahanan
unang latag ng lupa, nangabubuhay dahil sa tapak ng walang kamalay malay sa pinagdaanan nito. dala ang delusyon ng buhay kapalit para sa bayan, kapalit para sa kalayaan. lumamin, ay mahahayag ang luad tumutulad sa kulay ng dugo. alam ng bulaklak ito, kung sundan ang pinanggalingan magugulat sa makikita; ang kababayang kinalimutan ang kanilang madugong, matimbang, maalamat na mga pangalan; inalala ng halaman.                  sementeryo, bawat hakbang, walang respeto bawat hakbang, nadudumihan ang mga mukha ng (bayani) taksil (pinaglaban) trinaydor ang kanilang, (at sa dinarami-rami pang mga sambayanang pilipino) tinubuang lupa                   sementeryo, kaya't malalim ang pananampalataya sino bang hindi maadwa, maawa? bawat segundo may dadasalan bumagsak; at lumalalim ang kulay ng pula.                  sementeryo, kaya't pagbagsak ng alas quatro ng umaga; nananahimik ang bayan. katahimikan para sa patay; walang sisigaw. ginagambala ang kapayapaan. sa ilalim ng lupa, ang katahimikan hindi makamtan. lahat sila'y gising, lahat sila'y                                                          sumisigaw.                  sementeryo, ang   tahanan       ko'y         sementeryo, kaya't manahimik at irespeto ang patay; ang mga mamayang madamdamin at malakas ngunit                                                         pinatahimik. tayong buhay                nananatiling patay. silang patay                nananatiling buhay. isang siklo. lalalumin lahat ng lupa ng hindi sa tamang oras; isisigaw ang K A R A P A T A N ! isisigaw ang M A L I ! isisigaw ang H U S T I S Y A ! H U S T I S Y A H U S T I S Y A H U S T ngunit walang makakarinig. ang nakabukang bibig mapupuno ng tinubuang lupa na tinaksil ang lahat ng katulad natin. walang makakarinig kahit buong daigdig                                                                           manahimik.
Continue reading...
77
Tanong nila bakit daw ako nagpupuyat. Sabi nila masama daw ang magpuyat. Nakakadami daw ng pimple. Magkakasakit ka, at kung ano-ano pa. Pero may tanong din ako sa kanila. Masama pa din ba magpuyat, magkaroon ng madaming pimple at magkasakit kung Ang dahilan naman ng pagpupuyat mo ay para makausap ang taong mahal mo? May mga bagay pala talaga na kahit masama ay nakakabuti din pala sayo minsan. Lumalalim na ang gabi, lumalalim na din ang koneksyon nating dalawa. Mga bagay na napagkekwentuhan ay dumarami. Mga ngiti na sa aking labi ay dumadampi. Mga lungkot na sa pagpapatawa mo ay napapawi. Mga ilusyon ng nakalipas ay sa akin dumadalaw. Mga ka-abnormalan mo na nakakahawa. Pinatibok mo pati ang puso kong kawawa. Mga pusa sa labas na ngawa ng ngawa. Mga daga sa aking dibdib na kinikilig at nagwawala. Kasabay ang ating walang humpay na pagtawa. Mga araw na hindi nakakakain para lang ikaw ay makausap ng matagal. Ngunit pinupuno mo naman ang aking tiyan ng mga paru-paro ng walang angal. Mga senyales na sana ito na ang sagot sa aking mga dasal. Ipupusta na lahat kasama ang aking dangal. Na ikaw at ako ay hanggang kasal. Hindi ko namalayan na ako'y nahuhulog na pala sayo sa sobrang daldal. Na tanging bukhambibig ko na lamang ay ang mga salitang balbal. Sa sobrang kakaisip sayo habang naglalakad ay muntik pang mahulog sa kanal. Nakakatawa pero wag sana ako masiraan ng bait at dalhin sa mental ospital. Nagmamakaawa at nananampalataya sa nag-iisang banal. Madaming bagay na magkapareho tayo. Sa pagkain, sa kalokohan, sa musika, sa mga bagay na kinaiinisan. Kahit mismo sa pananalita ay gayang gaya. Tadhana na nga ba ito? Maniniwala na ba ako sa mga kathang-isip na iyong dulot? Hindi ko alam, hahayaan ko na lamang na ako ang dalhin ng nararamdaman ko kung saan nito ako gustong dalhin. At mas sigurado pa ako sa sigurado na walang ibang pupuntahan kundi palapit Sayo. Sayo na siyang dahilan kung bakit ako nagpupuyat.
0
Jul 5, 2016
Jul 5, 2016 at 8:38 PM UTC
iBags
Tanong nila bakit daw ako nagpupuyat. Sabi nila masama daw ang magpuyat. Nakakadami daw ng pimple. Magkakasakit ka, at kung ano-ano pa. Pero may tanong din ako sa kanila. Masama pa din ba magpuyat, magkaroon ng madaming pimple at magkasakit kung Ang dahilan naman ng pagpupuyat mo ay para makausap ang taong mahal mo? May mga bagay pala talaga na kahit masama ay nakakabuti din pala sayo minsan. Lumalalim na ang gabi, lumalalim na din ang koneksyon nating dalawa. Mga bagay na napagkekwentuhan ay dumarami. Mga ngiti na sa aking labi ay dumadampi. Mga lungkot na sa pagpapatawa mo ay napapawi. Mga ilusyon ng nakalipas ay sa akin dumadalaw. Mga ka-abnormalan mo na nakakahawa. Pinatibok mo pati ang puso kong kawawa. Mga pusa sa labas na ngawa ng ngawa. Mga daga sa aking dibdib na kinikilig at nagwawala. Kasabay ang ating walang humpay na pagtawa. Mga araw na hindi nakakakain para lang ikaw ay makausap ng matagal. Ngunit pinupuno mo naman ang aking tiyan ng mga paru-paro ng walang angal. Mga senyales na sana ito na ang sagot sa aking mga dasal. Ipupusta na lahat kasama ang aking dangal. Na ikaw at ako ay hanggang kasal. Hindi ko namalayan na ako'y nahuhulog na pala sayo sa sobrang daldal. Na tanging bukhambibig ko na lamang ay ang mga salitang balbal. Sa sobrang kakaisip sayo habang naglalakad ay muntik pang mahulog sa kanal. Nakakatawa pero wag sana ako masiraan ng bait at dalhin sa mental ospital. Nagmamakaawa at nananampalataya sa nag-iisang banal. Madaming bagay na magkapareho tayo. Sa pagkain, sa kalokohan, sa musika, sa mga bagay na kinaiinisan. Kahit mismo sa pananalita ay gayang gaya. Tadhana na nga ba ito? Maniniwala na ba ako sa mga kathang-isip na iyong dulot? Hindi ko alam, hahayaan ko na lamang na ako ang dalhin ng nararamdaman ko kung saan nito ako gustong dalhin. At mas sigurado pa ako sa sigurado na walang ibang pupuntahan kundi palapit Sayo. Sayo na siyang dahilan kung bakit ako nagpupuyat.
Continue reading...
31
Nakaupo sa isang tabi Habang ang hangin ay umiihip Lumalalim na ang gabi Ikaw pa rin ang iniisip Dumating ang kinaumagahan Usok ng kape ang pinagmamasdan Luhang hindi mo inaasahan Umaasang may taong pupunas nyan Sa hapon ika'y magsasaya Kasama ang mga kaibigan o kabarkada Ngunit darating ang oras na uwian na Di na namalayan na ika'y nag iisa
0
Jun 7, 2015
Jun 7, 2015 at 10:55 AM UTC
Gabi, Umaga, Hapon
Ikaw ang alon at ako ang karagatan Sa bawat paghalakhak mo nagkakaroon ako ng kahulugan At sa pagkalma mo, mas lumalalim ang pagtingin ko sa mundo Sa marahan **** pagrolyo Gumagaan ako Huwag ka ng lumisan Dito ka na lang sa tabi ko Ang Bathala, ika'y kinalulugdan Sa mahinhin **** paghampas sa dalampasigan Kasabay ng ngiti **** pinatitingkad ng sinag ng buwan Sa marahan **** pagrolyo Gumagaan ako Huwag ka ng lumisan Dito ka na lang sa tabi ko Ngunit sa t'wing ika'y darating aasa akong muli Na 'wag ng lilisan bagkus ay manatili Hindi ka na papakawalan Dahil ikaw ang alon at ako ang karagatan
0
Feb 29, 2016
Feb 29, 2016 at 9:58 AM UTC
Alon
Alam kong mali ito Kahit ang nasa itaas di sasang-ayon Pero ano nga bang magagawa ko? Pakiramdam ko’y lalong nahuhulog sayo. Nung una at pangalawa di ako sigurado Ngunit sa pangatlong beses? Di ko na mawari ang nadarama Pag-ibig ko sayo’y lalong lumalalim Ang hirap! mali kasi talaga to, minsan iniiwasan kitang kausapin, dumidistansya Hindi dahil sa maygalit ako Subalit yun lang ang paraan ko, Paraan na mabawasan ang pagkahulog sayo Minabuti kong di magpakita ng ilang araw’ “And it’s been weeks” Subalit, lalo lang kitang namimiss. Pag ika’y aking kaharap Hindi ko alam ang sasabihin Hindi ko alam saan ako mag uumpisa Ni hindi nga makatingin ng deretso sayo Oo! Single naman tayong pareho Ngunit sa kabila ng lahat Alam kong hindi pwedeng pilitin Alam kong hindi ka itinadhana sa akin Kung hindi lang ito mali Bakit pa kita pakakawalan? Bakit pa kita iiwasan? Bakit ko pa patatagalin? Ngunit may dahilan ang lahat May ibang plano ang Diyos Plano niya'y ikakabuti nating dalawa Kaya di ako manghihinayang! Dalangin ko sa maykapal Maibsan ang aking nadarama Pagkat tanging ito lamang ang solusyon, Sa puso kong di na dapat  umaasa sayo.
0
Apr 11, 2016
Apr 11, 2016 at 2:08 AM UTC
SIDE B
Sa tag-init ay nagdidikdik ng asin Sa tag-ulan ay kakainin ang bunga ng pananim Ano ito ang nakatagong sakit na ipinunla ng mga luha Dahil sa hindi masabi sabi ang sinta kaya ba na muntik na gawin ang pangkukulam kay Dessa Kasalanan na kaagad may parusa Lumalalim na ang tampo sa kanya Pagsuyo na pinag iingat-ingatan ay punyal na nakatarak sa puso't isipan Mas mabuti kung nakakalimutan Ngunit sumpang ala-ala na bumabalik hindi nagtatahan At kapag lasing na ay nagiging madaldal Mahangin ang wika, sa kataas - taasan ay umaapaw Kung mananahimik ay parang nakakulong sa bahagi ng mundo Sa prusisyon ay hindi maglalakad Ang luhang dumausdos sa pisngi ay wala ng makababakas pa kahit patak man ng natutunaw na kandila
0
Apr 20, 2019
Apr 20, 2019 at 2:58 AM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #66
umuulan nanaman pala. paglipas ng takipsilim ang akin isipan ay patuloy na binabalot ng kadiliman. ilang oras nang naninimdim sa gabing lumalalim. kasabay ng pag buhos ng ulan ang pag agos ng mga luha na dulot ng kalungkutan, umaasa't naghihintay pa rin sa iyong muling pagdating. naiinip at  kung minsan pa'y napapailing, kailan kaya muling makakapiling? ilang nakaraan na ang lumipas subalit ang puso'y patuloy pa ring kumakaripas. naiwan sa 'king isipan ang mga bakas **** pilit kong tinatakasan. mga alaalang bumabalik sa mga yakap at halik mo'y patuloy akong nananabik. umuulan nanaman pala. kasingtulad mo ang isang paparating na ulan; darating, magpaparamdam at pagkatapos ay mawawala lang din pala. hindi ko maiwasang hindi maging malungkot sa sakit na iyong idinulot.  ang paglakas ng ulan ay siya ring pagkirot ng sugat na iyong iniwan. nakagapos pa rin ako sa iyong mga pangakong napako, gabi-gabi pa ring nararamdaman na para bang nakapaloob sa sako. umuulan nanaman pala. maalala ko na naman ang sugat na aking napala. luha ko'y patuloy na sumasabay sa pag agos ng ulan subalit lungkot ko'y hindi pa matangay. nararamdaman ko ang lamig ngunit mas nararamdaman ko ang muling pagyanig. mahal pa rin kita, sinta. ngunit gusto kong ika'y kalimutan na. subalit paano? sa tuwing umuulan ay ikaw ang aking naaalala. paano ba matatapos ang paghirap na nadarama? kapag kaya sa wakas, ang ulan ay tumila na? matagal na rin pala. siguro'y panahon na upang sarili ko naman ang aking unahin at palayain. para sa ikalalaya ng aking pusong iniwan, para sa ikagagaling ng pusong lubos na nasaktan. sisimulan ko na— sisimulan ko nang makalimot. pero teka lang muna— umuulan nanaman pala. 'wag naman sana pero ayan na, papatak na naman pala. huwag naman sana dahil— dahil— maaalala na naman kita.
0
Nov 3, 2020
Nov 3, 2020 at 3:20 PM UTC
alaala ng ulan
umuulan nanaman pala. paglipas ng takipsilim ang akin isipan ay patuloy na binabalot ng kadiliman. ilang oras nang naninimdim sa gabing lumalalim. kasabay ng pag buhos ng ulan ang pag agos ng mga luha na dulot ng kalungkutan, umaasa't naghihintay pa rin sa iyong muling pagdating. naiinip at  kung minsan pa'y napapailing, kailan kaya muling makakapiling? ilang nakaraan na ang lumipas subalit ang puso'y patuloy pa ring kumakaripas. naiwan sa 'king isipan ang mga bakas **** pilit kong tinatakasan. mga alaalang bumabalik sa mga yakap at halik mo'y patuloy akong nananabik. umuulan nanaman pala. kasingtulad mo ang isang paparating na ulan; darating, magpaparamdam at pagkatapos ay mawawala lang din pala. hindi ko maiwasang hindi maging malungkot sa sakit na iyong idinulot.  ang paglakas ng ulan ay siya ring pagkirot ng sugat na iyong iniwan. nakagapos pa rin ako sa iyong mga pangakong napako, gabi-gabi pa ring nararamdaman na para bang nakapaloob sa sako. umuulan nanaman pala. maalala ko na naman ang sugat na aking napala. luha ko'y patuloy na sumasabay sa pag agos ng ulan subalit lungkot ko'y hindi pa matangay. nararamdaman ko ang lamig ngunit mas nararamdaman ko ang muling pagyanig. mahal pa rin kita, sinta. ngunit gusto kong ika'y kalimutan na. subalit paano? sa tuwing umuulan ay ikaw ang aking naaalala. paano ba matatapos ang paghirap na nadarama? kapag kaya sa wakas, ang ulan ay tumila na? matagal na rin pala. siguro'y panahon na upang sarili ko naman ang aking unahin at palayain. para sa ikalalaya ng aking pusong iniwan, para sa ikagagaling ng pusong lubos na nasaktan. sisimulan ko na— sisimulan ko nang makalimot. pero teka lang muna— umuulan nanaman pala. 'wag naman sana pero ayan na, papatak na naman pala. huwag naman sana dahil— dahil— maaalala na naman kita.
Continue reading...
13
Isang taon ang muling lumipas, Di ko na namamalayan ang pagtakbo ng oras, Mahal,bagong taon na! Nais ko lamang itanong—may pag-asa na kaya? Ilang taon na rin akong nag-aantay ng sagot Yung puso mo,ilang taon ko nang inaabot— Ngunit hanggang ngayon,nanatiling mailap Kelan ba babalik sa dati ang lahat? Isa lang naman ang hiling ng pusong nalulumbay Makasama kita habang buhay! Tanda ko pa kung gaano tayo noon kalapit sa isa't-isa Pero nagbago ang lahat ng mahulog ako sayo sinta, Hindi ko sinasadyang mahalin ka— Yan ang tangi kong nasambit Ngunit di mo pinakinggan kahit na aking ipinilit, Lumayo ka't iniwan akong nag-iisa Sa gitna ng kawalan,iniwan **** nagdurusa Kelan ka babalik?Hindi ko na kaya! Pagkat sa bawat araw na magdaraan Lumalalim ang pag-ibig na nararamdaman Kahit na aking pigilan— Mahal,Hindi ko matiis na wala ka! Kahit na ba nasanay na sa pag-iisa Ikaw pa rin ang hanap sa tuwina.. Isang taon akong nagtago ng nararamdaman Ngunit tila habang buhay ang epekto ng iyong nalaman! Ang nais ko lang naman,makapiling ka Kahit na alam kong may mahal kang iba— Oo,ako na yung Tng! Masisisi mo ba ako? Masama bang mahalin ang isang tulad mo? Siguro nga tayo yung matatawag na "pinagtagpo ngunit di itinadhana" Kaya siguro din,dapat na akong magpalaya, Alam kong sa iba ka nakatadahana Nagkamali lang si kupido sa pag-asinta ng kanyang pana Kaya mahal, ang tanging hiling ko bago tuluyang umalis, Maari bang ibalik yung "dating tayo"? Bilang " magkaibigan!"— ano ano na namang iniisip mo! Susubukan kong pigilan ang pusong makulit At patawad mahal,sana'y di ka na galit... :)
0
Mar 23, 2018
Mar 23, 2018 at 11:14 PM UTC
"Mag(-)ka(-)ibigan (TAYO)"
Isang taon ang muling lumipas, Di ko na namamalayan ang pagtakbo ng oras, Mahal,bagong taon na! Nais ko lamang itanong—may pag-asa na kaya? Ilang taon na rin akong nag-aantay ng sagot Yung puso mo,ilang taon ko nang inaabot— Ngunit hanggang ngayon,nanatiling mailap Kelan ba babalik sa dati ang lahat? Isa lang naman ang hiling ng pusong nalulumbay Makasama kita habang buhay! Tanda ko pa kung gaano tayo noon kalapit sa isa't-isa Pero nagbago ang lahat ng mahulog ako sayo sinta, Hindi ko sinasadyang mahalin ka— Yan ang tangi kong nasambit Ngunit di mo pinakinggan kahit na aking ipinilit, Lumayo ka't iniwan akong nag-iisa Sa gitna ng kawalan,iniwan **** nagdurusa Kelan ka babalik?Hindi ko na kaya! Pagkat sa bawat araw na magdaraan Lumalalim ang pag-ibig na nararamdaman Kahit na aking pigilan— Mahal,Hindi ko matiis na wala ka! Kahit na ba nasanay na sa pag-iisa Ikaw pa rin ang hanap sa tuwina.. Isang taon akong nagtago ng nararamdaman Ngunit tila habang buhay ang epekto ng iyong nalaman! Ang nais ko lang naman,makapiling ka Kahit na alam kong may mahal kang iba— Oo,ako na yung Tng! Masisisi mo ba ako? Masama bang mahalin ang isang tulad mo? Siguro nga tayo yung matatawag na "pinagtagpo ngunit di itinadhana" Kaya siguro din,dapat na akong magpalaya, Alam kong sa iba ka nakatadahana Nagkamali lang si kupido sa pag-asinta ng kanyang pana Kaya mahal, ang tanging hiling ko bago tuluyang umalis, Maari bang ibalik yung "dating tayo"? Bilang " magkaibigan!"— ano ano na namang iniisip mo! Susubukan kong pigilan ang pusong makulit At patawad mahal,sana'y di ka na galit... :)
Continue reading...
40
Nagsimula na ang bilang mo, Isa, dalawa, tatlo, Nagsimula na ang aking pagtakbo, Apat, lima, anim, Nagtago na ako mula sayo, Pito,walo,siyam, Napakadami na ng aking hinakbang papunta sa dilim, Takot man ako sa mga nilalang ng kadiliman, Handa akong tumakbo papunta rito, Basta’t makalayo lamang sayo. Hindi ko na narinig ang pagtatapos ng iyong pagbibilang, Hindi ko alam kung sino na sa atin ang nagtatago’t naghahanap, Patapos na ba ang ating laro? Kaya’t uuwi ka na lamang, at magpapahinga sa bahay niyo? Lumalalim na ang gabi, Natatanglawan na tayo ng mga bituin, At mga alitaptap na tila kumikislap ang mga pakpak, Ikaw ba’y naglalakad palayo sa akin? O ako ba ay tumatakbo lamang paalis? Gabing gabi na, Tayo pa rin ay nagtataguan sa ilalim ng buwan, Maglalakad na ako mula dito sa aking taguan, Papunta sa iyong tahanan, Wala na akong pakialam, Kung ako man ay mataya o di kaya’y madapa, Basta’t matapos na ang ating taguan, At pagkakita ko sayo, Sa dati **** pwesto, Natapos ang iyong pagbibilang, Sampu, narito na ako, nahanap na kita, Hindi pala ikaw ang taya, Aking mga mata lamang pala ay dinadaya, Natapos din ang ating taguan, Nahanap na kita, nahanap mo na ba ako?
0
Sep 6, 2016
Sep 6, 2016 at 4:50 AM UTC
“Natapos din ang paghahanap”
bawat segundong lumilipas ay iuukit serye ng alaalang nakakaakit lahat ng ito'y iguguhit kahit ang luha na'y napupunit lumalalim ang huwad na panaginip mapaglaro't malilikot na kathang isip eksena't larawang nabuo sa isang idlip pilit inaalala't sinusundan ang ihip binabagtas ang hirayang aguhon walang depinisyon, walang direksyon waring nakatali sa matamis na kahapon pilit kumakawala sa paraang kay hinahon hinahanap ang liwanag sa dilim dilim na kumukubli sa isang lihim sa iyong paglisan, ikalabing-anim nawa'y makita ka sa takipsilim
0
Mar 11, 2020
Mar 11, 2020 at 5:12 AM UTC
Untitled
#06022021 Hayaan **** ilahad ng mga pahina ang misteryo ng nakalipas, Ang mahikang bumabalot sa guhit ng mga palad Na hinulma sa salamin ng liwanag, Ang dugo ng kasaysayang naging pantatak ng kahapon, bukas at ngayon. Ang pagsirit ng kandila sa lumalalim na gabi Ay gaya ng pakikipagbuno ng kalangitan sa lumalagablab na araw. Hindi man lamang napagod ang lumikha ng bahaghari, Pagkat buhat sa simula hanggang dulo'y kaya nya itong pagmasdan -- Kaya nya itong sabayan hanggang sa pagtiklop ng mga ulap. At gaya ng mga ibong malaya na walang humpay ang pagkampay patungo sa lilim, Ay gayundin ang mga imahe ng putik na ginawaran ng damdamin. Ang kanilang pakikipagsapalaran sa modernong makinarya ng paglusong at pag-ahon, Na may dalisay na pagdinig sa lilim ng kapatawaran at kaligtasan. Walang sinuman ang kayang kumitil sa mga paupos na kandila -- Silang ang pagluhod ay simbolo ng kalakasan at pagtitiwala. Silang may dunong at sa bukal ng buhay ay may hiram na sandali. Maliban na lang kung sya'y magpaubaya para lumisan nang walang paalam. Ngunit kumatok man sila, Ang huling habilin at pagsilip sa bintana sa hapag Ay walang katiyakan pawang sa oras at magiging tahanan. Di hamak na may kaalaman ang sining na paghinga ang naging buhay, Kaysa sa mga yumuyukod na mga punong Mayroong nalalagasan na mga pakpak sa bawat dapithapon. Di gaya ng dagat na lumulunod sa sarili Na hayag sa kalangitan ang pagkunot at paghinahon. Ang pawis sa mga pisngi'y gaya ng mga butil ng perlas Na higit pa sa mga ginto't dyamanteng ibinigkis para ikalakal. Walang humpay ang pagkapa madatnan lamang ang liwanag Sa iskinatang walang inihain kundi pait at karamdaman. At katulad ng pagpapagal nito sa apoy upang mailimbag ang sarili'y Kusang babalik ang mga ito sa hiningan ng sandali. Kung saan wala nang ni isang mananatiling "misteryo," Kung saan lahad at hubad na ang lahat ng pagpapanggap. At kung saan ang huling pahina ay pupunitin, Ang himagsikan ay makikitil hindi nang panandalian lamang. Magiging malaya ang pagpapaubaya ng mga kamay sa hangin, Malaya ang mga pusong walang ibang nais kundi magpuri.
0
Jun 3, 2021
Jun 3, 2021 at 3:19 AM UTC
The Story of Time
#06022021 Hayaan **** ilahad ng mga pahina ang misteryo ng nakalipas, Ang mahikang bumabalot sa guhit ng mga palad Na hinulma sa salamin ng liwanag, Ang dugo ng kasaysayang naging pantatak ng kahapon, bukas at ngayon. Ang pagsirit ng kandila sa lumalalim na gabi Ay gaya ng pakikipagbuno ng kalangitan sa lumalagablab na araw. Hindi man lamang napagod ang lumikha ng bahaghari, Pagkat buhat sa simula hanggang dulo'y kaya nya itong pagmasdan -- Kaya nya itong sabayan hanggang sa pagtiklop ng mga ulap. At gaya ng mga ibong malaya na walang humpay ang pagkampay patungo sa lilim, Ay gayundin ang mga imahe ng putik na ginawaran ng damdamin. Ang kanilang pakikipagsapalaran sa modernong makinarya ng paglusong at pag-ahon, Na may dalisay na pagdinig sa lilim ng kapatawaran at kaligtasan. Walang sinuman ang kayang kumitil sa mga paupos na kandila -- Silang ang pagluhod ay simbolo ng kalakasan at pagtitiwala. Silang may dunong at sa bukal ng buhay ay may hiram na sandali. Maliban na lang kung sya'y magpaubaya para lumisan nang walang paalam. Ngunit kumatok man sila, Ang huling habilin at pagsilip sa bintana sa hapag Ay walang katiyakan pawang sa oras at magiging tahanan. Di hamak na may kaalaman ang sining na paghinga ang naging buhay, Kaysa sa mga yumuyukod na mga punong Mayroong nalalagasan na mga pakpak sa bawat dapithapon. Di gaya ng dagat na lumulunod sa sarili Na hayag sa kalangitan ang pagkunot at paghinahon. Ang pawis sa mga pisngi'y gaya ng mga butil ng perlas Na higit pa sa mga ginto't dyamanteng ibinigkis para ikalakal. Walang humpay ang pagkapa madatnan lamang ang liwanag Sa iskinatang walang inihain kundi pait at karamdaman. At katulad ng pagpapagal nito sa apoy upang mailimbag ang sarili'y Kusang babalik ang mga ito sa hiningan ng sandali. Kung saan wala nang ni isang mananatiling "misteryo," Kung saan lahad at hubad na ang lahat ng pagpapanggap. At kung saan ang huling pahina ay pupunitin, Ang himagsikan ay makikitil hindi nang panandalian lamang. Magiging malaya ang pagpapaubaya ng mga kamay sa hangin, Malaya ang mga pusong walang ibang nais kundi magpuri.
Continue reading...
38
malamig na hanging sa aki'y nagdampi kawalan ng pag-asa'y pilit tinitimpi lumalalim na ang hating gabi maririnig na ang pintig ng paghikbi tila'y nakatitig sa makulimlim na tala humihingi ng katiting na himala pagkat ako'y nalilito't nababahala sa isang umuukit na tanikala sekretong nawa'y hindi maibunyag nawa'y hindi rin sakupin ng sinag ang lihim na unti-unting lumiliwanag h'wag hayaang lumayag, kumakalas na bihag sa susunod na habambuhay sana'y mawala ang ingay ingay na punong-puno ng lumbay nawa'y magabayan ang paglalakbay
0
Feb 11, 2020
Feb 11, 2020 at 8:58 PM UTC
Untitled
Nakahiga, tulala na naman sa kisame Tuloy ang daloy ng panahon Ngunit ang mundo ko'y nakatigil Kamay sa mukha, luha'y pinipigil Inaalala ang mga sandaling puno ng kulay Paligid ko'y umaapaw sa tawa't saya, dahil nariyan ka pa Ngayo'y nagpaalam na tayo, ngunit puso ko'y nakakapit pa Libutin man ang sansinukob, ikaw pa rin ang nais makita Kahit anong pagsusumikap na limutin ka Lalong lumalalim ang sugat sa bawat alaala Sa bawat pintig ng puso, hapdi ang nararamdaman Umaasang ang ating landas muli'y magtatagpo
0
May 14, 2024
May 14, 2024 at 10:25 AM UTC
Alas Diyes
*Lumalalim na ang gabi Mga mata mo'y tila may sinasabi Ang mga labi natin ay napapakagat Bugso ng damdamin ay hindi na maawat Sa bawat hakbang mo papalapit Dibdib ko ay parang naiipit Kinakabahan dahil ika'y nasa aking harapan Wala ng atrasan di na ito mapipigilan Ang iyong pisngi ay aking hahawakan Dahan dahan kitang hahalikan Bababa ang mga kamay ko sa bewang mo Hilahin kita papalapit sa katawan ko Paligid natin ay tila umiinit Hindi na ata kailangan ang ating mga damit Ang gabing ito ay atin na atin Sulitin, Wag sayangin, Hindi tayo mabibitin*
0
Aug 23, 2015
Aug 23, 2015 at 11:24 AM UTC
Atin ang gabi
Sa mundong maraming tukso Handa na ba ang puso mo para dito? Mga kalokohan na nauwi sa tuksuhan Tuksuhan na nagkagusto sayo ng tuluyan. Pinipigilan ang damdamin Na tila ba lumalalim Inuukit sa langit Mukha **** mapang akit. Haplos at yakap na naramdaman Sa isip ay hindi makalimutan Pag-iwas sa iyo ako'y nahihirapan Mahal, kaya ba natin ito kalimutan? Matang mapungay sa akin nakatitig Mapulang labi mo'y nakakatuksong humalik Buhok na kasing bango ng mga rosas Boses **** parang anghel ang katumbas. Mga braso mo kaysarap hagkan Kamay mo na kaysarap hawakan Mahigpit na yakap na sayo lang naramdaman Nararamdaman na sana wala ng katapusan. Pero tama na, mahal. Tama na 'to. Tigil na tayo Burahin ang mga alaala na nabuo pareho Kalimutan ang nararamdan at pangako Sa mundong mapanghusga at puno ng tukso.
0
Feb 20, 2020
Feb 20, 2020 at 9:46 PM UTC
TUKSO
Pagdating ko pa lang Akoy agad ng tinangihan Maka ilang ulit pinagpasahan Isa, dalawa hangang lima Hangang akoy nag kaisip na. Sa aking kamusmusang balot Ng hirap at kalungkutan, Sa mulat kong kaisipan akoy naiwanan Kamusmusang nawala Napalitan ng trabahong pang matanda Kaya kung minsann para bang may mga karayum na tumutusok saking dib dib Mga ala alang mahirap balikan Karanasang hindi makalimutan At tanging alaala na lang ang natitirang katibayan sa hirap na pinagdaanan Ang mundung ito’y malawak Napakaraming tanong na hawak Tanong na nagtagal na, Tanong na wala pang kasagutan At saan nga ba ako magsisisi Ang hindi pag hanap sa katanungan? O ang hindi pag harap sa naka umang na kasagutan? Lumalalim na ang usapan At baka mamaya buong buhay na ni eric ang ating pag usapan. Kaya……….. Umpisahan natin sa simula Sa paraan kung paano tayo nagkaplaitan ng unang salita, Sa lugar kung saan Tayo unang nagkita, At kung kelan natin natutunan pahalagahaan ang isat-isa. Kwentuhang walang patid mula sa nakaraan at karanasan Mga tawanang mistulang Walang katapusan Kahit na abutin ng kalhating buwan ang message ko bago mo ma replyan Sabi nila,kapag nahanap Mo na daw ang tunay na pag-ibig Ay nahanap mo na rin ang iyong langit dito sa lupa. Kaya't langit din ang maghahatid sa'yo patungo sa akin Ng kusa Minsan akoy nagtakat Nagtanong Saang sulok ng langit kaya ikaw naroroon? Malapit ka kaya sa araw? Na mahirap puntahan at matanaw? O marahil nasa tabi ka lang ng buwan, na sa tuwing sasapit ang dilim ako ay iyong mimasdan. Pero maaari ding ika'y kapiling ng mga bituin na napakaraming nais mang angkin. San kita makikita? Sa mga panahong hindi pa tayo muling nagtatagpo, O Sa mga panahong ikaw sakin ay napakalayo Kaya kung totoong ang pag-ibig at ang langit ay may sabwatan Sa pag iibigang ito Matagal na pala kita dapat niligawan Dahil Bumaliktad man ang mundo, Mawala man ang lahat sa tabi mo, Mamamahlin kita na kayang Ihinto ang oras, Para lamang maibigay sa iyo at maipamalas. Upang sa sandaling tayo'y pagtagpuin ng tadhana Akoy magiging mabuting kabiyak at kapag nasisilayan kay magagalak at sisikaping kayang ibigay ano mang hilingin at kailanganin Kayat sa wakas eto na. Dumating na ang inaasam na pagkakataon Puso ko'y tinatambol At tiyan koy ina alon at tadhana'y tila naghamon Isang importanteng okasyon Ang magaganap Ngayong bakasyon Na magiging okasyon Ninyo taon taon Dalawang taong nag mamahalan Pag iisahin ng may kapal Mag pakailanman
0
Aug 20, 2019
Aug 20, 2019 at 6:33 AM UTC
Importanteng okasyon ngayong bakasyon
Pagdating ko pa lang Akoy agad ng tinangihan Maka ilang ulit pinagpasahan Isa, dalawa hangang lima Hangang akoy nag kaisip na. Sa aking kamusmusang balot Ng hirap at kalungkutan, Sa mulat kong kaisipan akoy naiwanan Kamusmusang nawala Napalitan ng trabahong pang matanda Kaya kung minsann para bang may mga karayum na tumutusok saking dib dib Mga ala alang mahirap balikan Karanasang hindi makalimutan At tanging alaala na lang ang natitirang katibayan sa hirap na pinagdaanan Ang mundung ito’y malawak Napakaraming tanong na hawak Tanong na nagtagal na, Tanong na wala pang kasagutan At saan nga ba ako magsisisi Ang hindi pag hanap sa katanungan? O ang hindi pag harap sa naka umang na kasagutan? Lumalalim na ang usapan At baka mamaya buong buhay na ni eric ang ating pag usapan. Kaya……….. Umpisahan natin sa simula Sa paraan kung paano tayo nagkaplaitan ng unang salita, Sa lugar kung saan Tayo unang nagkita, At kung kelan natin natutunan pahalagahaan ang isat-isa. Kwentuhang walang patid mula sa nakaraan at karanasan Mga tawanang mistulang Walang katapusan Kahit na abutin ng kalhating buwan ang message ko bago mo ma replyan Sabi nila,kapag nahanap Mo na daw ang tunay na pag-ibig Ay nahanap mo na rin ang iyong langit dito sa lupa. Kaya't langit din ang maghahatid sa'yo patungo sa akin Ng kusa Minsan akoy nagtakat Nagtanong Saang sulok ng langit kaya ikaw naroroon? Malapit ka kaya sa araw? Na mahirap puntahan at matanaw? O marahil nasa tabi ka lang ng buwan, na sa tuwing sasapit ang dilim ako ay iyong mimasdan. Pero maaari ding ika'y kapiling ng mga bituin na napakaraming nais mang angkin. San kita makikita? Sa mga panahong hindi pa tayo muling nagtatagpo, O Sa mga panahong ikaw sakin ay napakalayo Kaya kung totoong ang pag-ibig at ang langit ay may sabwatan Sa pag iibigang ito Matagal na pala kita dapat niligawan Dahil Bumaliktad man ang mundo, Mawala man ang lahat sa tabi mo, Mamamahlin kita na kayang Ihinto ang oras, Para lamang maibigay sa iyo at maipamalas. Upang sa sandaling tayo'y pagtagpuin ng tadhana Akoy magiging mabuting kabiyak at kapag nasisilayan kay magagalak at sisikaping kayang ibigay ano mang hilingin at kailanganin Kayat sa wakas eto na. Dumating na ang inaasam na pagkakataon Puso ko'y tinatambol At tiyan koy ina alon at tadhana'y tila naghamon Isang importanteng okasyon Ang magaganap Ngayong bakasyon Na magiging okasyon Ninyo taon taon Dalawang taong nag mamahalan Pag iisahin ng may kapal Mag pakailanman
Continue reading...
72
Nauubos na ang batang namamangha Sa mga mahikang angkin ay pambihira Tuldok ang sukli sa isip na puno ng katha At pinako ang tingin sa mundong mapanira Wala na ang ligalig sa puso at isip At ang mga bituin ay di na sinisilip Nangadilim ang paligid sa bawat kong pag-ihip Sa apoy na waring ang ningas ay pinipilit Ang pag pakli ng panahon ay isinusumpa At ang bawat pahina'y lumalalim ang salita Hanggang kailan kaya guguhit ang paksa Nang panulat kong nauubusan na ng tinta
0
Jun 18, 2022
Jun 18, 2022 at 2:03 PM UTC
Tinta
Sa dilim ng aking pag-iisa Halos gumuho na ang pag-asa Hinuhusgahan at kinukutya Tinatawanan at minumura Mga salitang lason ang dala Sa pagkakamaling naging sumpa Na kumakain sa pang-unawa At kaisipan na nagwawala Nanlalamig ang puso't gunita Hindi maibigkas ang salita Sino nga ba ang maniniwala Sa sinasabi at ginagawa Sa dami ng mga kumokontra Na sa pagkatao'y sumisira Mga pagkakamaling nagawa Ipinipilit ko na itama Ngunit kinukulang ng unawa Ang damdamin nilang natutuwa Ilaban ma'y walang magagawa Mali pa rin ang ginawang tama Lumalalim ang sugat na dala Lumalatim ang sinasalita Pinipilit nito na magiba Ang natitirang paniniwala Gabay ng pananampalataya Ang nagpapatibay na gumawa Upang pagkakamali'y itama At maging ganap ang nakatakda Ang pagsibol ng bagong simula Umpisa ng isang kabanata ...
0
Aug 30, 2020
Aug 30, 2020 at 10:20 PM UTC
UNANG KABANATA
Hating Gabi Panibagong araw na nmn Petsa sa kalendaryo ay nag iba na Ngunit nananatiling madilim pa Ganito talaga pag hindi ka kasama Ang ganda pagmasdan Ng mga bituin at ng buwan Pero di parin sapat para pantayan Ang liwanag na ibinibigay ng babaeng itinuturing kong araw at mamahalin ko magpakailan man Pa usbong na ang umaga Lumalalim na ang gabi Ikaw lang gustong makasama Ikaw lang ang nais makatabi Ngunit parang di pa ipapatupad ng tadhana At hindi pa yata pwede Hindi pa natin pwedeng pagsaluhan Ang oras Parang pinaghatian lang natin ang isang araw sayo ang umaga akin ang gabi Ang makasama ka ay para bang bukang liwayway Na ninanais ko ng matanaw at maabot Ngunit ito’y matagal pa kaya nakakayamot Ako ay nasa alas dose pa at hindi naman sa nag iinarte Nakakalungkot lang na matatagalan pa ang bukang liwayway kasi nandito pa ako sa hating gabi
0
Jan 29, 2019
Jan 29, 2019 at 7:48 AM UTC
Hating Gabi
Para sa taong lihim kong minamahal “Maging akin ka sana” aking munting dasal Pag-ibig ko sayo’y lumalalim habang tumatagal Mahalin mo lang ako pangako hindi ako magiging sagabal Masyado na bang luma ang ihalintulad ka sa isang bituin? Kita ko pero di ko kayang abutin Tanaw ko pero kailanman di magiging akin Oo, Tanggap ko yun kahit dala nito’y sugat na malalim Sana nga naging bulag nalang ako Para di na ko tuluyang nahulog sa’yo Pero paano ba yan tao lang din naman ako Nagmamahal rin kahit alam kong hanggang ganito na lang tayo Hindi ka naman siguro manhid para di mo randam Para di mo maintindihan at di malaman Sadyang di mo lang talaga kayang masuklian Ang pagmamahal na matagal ko nang inaasam-asam Sabi nga nila tanga raw ako Umaasa ng pagmamahal sa isang katulad **** wala namang planong mahalin ang isang katulad ko Eh anong magagawa ko? Malalim ang pagkakahulog ko sa’yo At tila ba nalulunod na ako sa pagmamahal na ito Na kahit di na ako makaahun basta’t alam kong mahal, nandyan ka lang sa tabi ko Pero alam kong hanggang pangarap nalang ito Alam kong kahit kailanman di magiging totoo Kasi may iba kang mahal at hindi yun ako Kasi kahit magunaw man ang mundo Mahal, alam kong di magiging tayo
0
Nov 11, 2017
Nov 11, 2017 at 7:01 AM UTC
Love in the Shadows
Asa durungawan Magisa Nakaupo, Mahangin, Masarap lumagok ng inumin Mapayapa, Mga tao'y natutulog Masaya Ako tuwing lumalalim ang gabi Kahit hindi pala maaraw Ang piling ko'y masaya Ikaw, Oo, buwan ikaw Ikaw ang nagbibigay ng ilaw Sa oras na nagdidilim Kapag wala nang naniniwala Sa akin. Lubos, Lubos Akong Nagpapasalamat Sa pag bigay ng ilaw sa tuwing ang mundo ko'y nandidilim na.
0
Feb 17, 2020
Feb 17, 2020 at 12:42 AM UTC
Durungawan v2.0
Payapa at banayad na takipsilim, ikaw ang aking tanging nililihim, kay sarap manatili sa iyong lilim. Ang mga ugat ng ating kwento ang saksi sa mga pangakong sinambit nating dalawa ng taimtim ngunit dumating ang panahon na ika'y lumisan at nag-iwan ng mga sugat na patuloy pa ring lumalalim. Bakit lahat ay nagdilim?
0
Jan 14, 2021
Jan 14, 2021 at 11:12 AM UTC
////
Lumalalim na ang gabi Malamig ang simoy ng hangin Ikaw lamang ang nais kong makatabi At ang aking gustong makapiling Oh, paligaw-ligaw tingin Ikaw lamang ang tanging minimithi Ayoko munang umuwi Dito ka muna sa aking tabi Ayoko nang sa iyo ay mawalay pa Huwag mo na akong iwan pa Huwag muna tayong umuwi Kay sarap pagmasdan ng buwan ngayong gabi Hawak ang iyong kamay at lasap ang preskong hangin Ngayo'y nadinig na aking panalangin Kay sarap pagmasdan ng mga tala Singkislap ng iyong mga mata Hawakan mo lamang ang aking kamay At tayo ay nakatingala sa alapaap Ikaw lamang ang aking sinisinta, aking pinapangarap Ang aking minahal ng tunay Sapagkat hanap ng puso ko'y ikaw At wala nang iba pa Dahil mahal kang talaga Ibubuhos lahat ng pagmamahal at oras sa iyo Habang ako ay nandito pa sa mundong ibabaw Ako ay nangungulila sa tuwing tayo ay magkalayo Sa iyo lamang ako uuwi Sa iyo lamang ako mananatili Ikaw lamang ang aking nag-iisang, sinisinta
0
Aug 29, 2023
Aug 29, 2023 at 12:00 AM UTC
Sinisinta (11-8-2022)