"lipas" poems
Hindi na natapos ang bagyo
At muling bubuhos ang ulan
Hindi na natapos ang araw
Hanggang masunog ang kalangitan.
Walang patid ang hangin
Lahat ng bagay ay kayang liparin
Rumaragasa ang tubig
Ngunit walang luhang kayang pawiin.
Hinahanap pa rin ang umaga
Kahit tanghali ay lipas na
Hinahanap pa rin ang liwanag
Humupa man ang sakuna.
Gumuguho pa rin ang lupa
Tinatabunan ang nakaraan
Gumuguho pa rin ang bundok
Gumuguho rin ang kapatagan
Gumuguho ang mga burol
Gumuguho ang mapupurol
Matalim man ay guguho rin
Pasusukuin ng suliranin.
Gumuguho ang lahat
Gumuguho sa bandang huli.
Hindi na natapos ang pagkawasak
Bumabagsak ang tulay na puno ng bitak.
Hindi na natapos ang paglisan.
Basa pa ang libingan,
May ihahatid muli sa himlayan.
Hindi na natapos ang unos
Delubyo sa gitna ng buhawi
Lindol sa gitna ng tagtuyot
Hinagpis sa gitna ng pagkamuhi.
Panaghoy sa dulo ng pagkasawi.
Dito na lang ako sa lilim
Kung saan nag-aagaw ang liwanag at dilim
Magkukubli sa isang sulok
Hanggang lamunin ng alikabok.
Hindi na natapos ang gabi
At tumigil ang orasan
Hindi pa tapos ang bagyo
Ay bumubuhos muli ang ulan.
Aug 12, 2018
Aug 12, 2018 at 5:31 AM UTC
ito ay isang liham na isinulat ng buong tapat
para sayo at para sakin
maaring pag lipas ng panahon
ay makalimutan ko ito
at maaring mag laho
ang liham na ito ng tuluyan
nakalaan ang liham na ito
sa taong mag tatago ng ating mga alaala habang
siya ay nabubuhay
simula ng makilala kita
ay naakit ako sa maaaring
maging sanhi at bunga nito
sa simula, inakala ko ang katuparan ng aking mga pangarap ang bunga
hindi nag tagal naisip ko ang paulit ulit natin pag uusap ay siyang bunga nito
pagkatapos non'
naniwala ako na ang simula ng aking bagong buhay sa ibang mundo ang bunga
ngayon ko lang napag alaman kung ano ang tunay na bunga
kung ang sanhi ay
ang pagkakaroon
ng lihim na pag mamahal sayo,
ang bunga ay ang pagka-wala ng lahat sa buhay ko
ang kinabukasan ko,
ang panuntunan ko,
ang mga taong malapit sa buhay ko,
at maging ikaw
hindi ko natitiyak ang mga mangyayari mula ngayon
tuluyan na ba natin makakalimutan ang bawat isa?
kung magpapatuloy ang mga alaala at habang buhay na
pag durusa
isa lamang ang hihilingin ko
ang manatili ka sa puso at isip ko
dahil katumbas ng walang hangang nararamdamang sakit ang mapag kaitan ng mga alaala mo
at para sayo kung sakaling mabasa mo ang liham kong ito
isa lamang ang dalangin ko,
nawa'y hindi mo na malaman na ito ay para sa iyo.
Dec 28, 2018
Dec 28, 2018 at 4:32 AM UTC
Naaalala ko pa ang araw na una kong masilayan ang ngiti sa iyong mukha.
Para bang biglang nagliwanag lahat ng tala sa langit.
Para bang isang eksena sa isang pelikulang patok sa takilya.
Para bang kaya ko atang sumulat ng ilang pahina ng paglalarawan at paghahalintulad nito sa mga bagay na aking hinahangaan.
Para bang bumilis ang pintig ng puso kong matagal nang nakaupo’t nananahimik.
Para bang maraming sumasabog na magagarang kulay sa paligid, sa aking katawan.
Para bang kilala ko ata ‘yung ganitong tagpong naglalaro sa aking isipan.
Para bang alam ko rin ata ang kahihinatnan ng lahat.
Para bang hindi ata sa akin ang matamis na pag kurba ng iyong labi.
Para bang lahat ng ito ay isang pagnanais sa isang pangarap na lipas na.
“Para saan?” Tanong ko. Hindi mawala-wala ang ngiti sa iyong labi.
Para bang nakita kong sinindihan ang aking mundo at panuorin ‘tong gumuho sa harapan ko.
“Para sakanya.” Hindi sa’yo, sa kanya.
Sep 6, 2015
Sep 6, 2015 at 11:46 AM UTC
Sa bawat pag lipas ng taon
Ako'y tila naiiwan ng panahon
Ngiti ang sagot sa bawat tanong
Ngunit hindi ang siya ko ngang tugon
Tanong na tila humahamon sa katauhan ko'ng malamya
Tanong na malalim ang mga kataga
Tanong na iniiwasan ko'ng tumaga
Sa pusong takot nang muli pang mapiga
Takot lang ako na baka meron akong masaktan
Ang siya ko'ng laging sagot at dahilan
Ngunit ako nga ba'y tumatakbo lamang mula sa nakaraan
At ang totoo ako'y takot na muli nang masaktan?
Hindi hindi.
Sadyang ako'y iba lamang mag-isip
Hindi puso ang umiiral kundi lagi ang isip
Sapagkat ako'y pagod na sa mga panaginip
Jan 16, 2023
Jan 16, 2023 at 11:21 AM UTC
nagsimula sa ikaw at ako....
na nauwi sa 'tayo'
ikaw ang mundo ko at ako ang buhay mo...
ngunit biglang nagbago...
ang 'tayo' ay naging magulo at malabo
nawala... naglaho...
ang 'tayo' ay naging 'kayo' at ang 'ako' ay pinalitan mo ng 'siya'...
sa halip na kalimutan ka ay ayun, naaalala ka...
ang ngiti **** nagpapaligaya sa akin...
mga salita **** aking nalalasahan at nakakain (mahal kita, mahal kita)...
ang iyong matang nangungusap sakin na ito'y patawanin...
ang paghaplos **** parang malamig na simoy ng hangin...
ang iyong tinig na nagpapasaya sa aking damdamin...
ang dating pagmamahal na nagsusumiksik at umaapaw
ngayon ay nasa ilalim na ng lupa...
kung kaya't wag mag alala
nilatagan ko iyon ng dahon, maging ligtas sa anumang panahon... sa darating na mga taon...
ginugunita ang ala-alang lipas na...
parang tubig sa batis na umaagos palayo sa aking mukha...
na hanggang doon na lang ang kinaya...
wala na akong magagawa...
kung kaya't salukin na lamang ito at ipanghihilamos
upang magising at matauhan na ito'y matagal nang wala...
nakabaon na sa lupa...
Apr 15, 2017
Apr 15, 2017 at 1:09 AM UTC
Nangingibabaw ang amoy ng kape sa paligid,
Pati kamay ng orasan ay naririnig.
Mababawi pa ba ng katahimikan
Ang mga nasayang na sandali?
Dec 14, 2015
Dec 14, 2015 at 7:17 PM UTC
nagsisilbing liwanag sa gabing mapanglaw;
pahinga sa mabilis na pag lipas ng mga araw
sandigan sa bawat trahedya ng aking buhay;
sandata na nagbibigay lakas sa bawat laban;
sa bawat unos at delubyong maaaring daanan
o aking tahanan,
hawakan mo ang aking kamay at sabay nating
haharapin ang bawat pasanin na ibabato sa'tin
'wag pansinin ang mga sabi-sabi at usapin;
hayaan na lang itong mawala kasabay ng pag-ihip ng hangin
iyo na lamang pakinggan ang aking sasabihin:
ikaw ang aking panalangin at puso ko'y walang kasing saya
ngayong ikaw ay nasa aking piling
Nov 8, 2019
Nov 8, 2019 at 12:49 AM UTC
Ubos na ang mga panahong hindi kailangan magmadali
Yung pagising sa umaga na hindi na kailangan ng nagwawalang awtomatikong orasan
Sa kakamadali ay nalilimutan nating magsoot ng pambahay na tsinelas pagbangon sa kama,
Maging ang pagharap sa salamin at pagbati ng "magandang umaga" ay lipas na
Ang mga pandesal at almusal na dati'y pinagsasaluhan sa lamesa, ngayo'y sa umaandar na sasakyan na inuubos okaya naman minsan ay dumadaan sa isang kainan para doon makakain
Kung noon ay sinusulit ang bawat hakbang ng mga lakad at napapansin ang mga bulaklak at dahon sa iyong paligid
Nalipasan na ng oras ang dati'y hindi ka tumatakbo at nagkukumahog, pinabilis ang pag-asam ng panahon
Kung babalik pa sa kahapon,
Lumipas na ang kapeng ilang beses **** hinalo't di na alam kung tunaw na ba ang bawat piraso ng oras kaya't di na napansing lumamig na sa paglipas ng oras
At sana, sa bawat pagmamadali at takbong gawin para makarating
Huwag mo sanang kalimutan
Na oras man ang kaaway,
Nakadikit ito sa ala-alang bumuo sa pagkatao natin
Muli, ipapa-alala ko na huwag mo sanang kalimutang pwede ka magdahan-dahan
Ipahinga mo ang iyong mga paa
Dahil ubos na ang panahong hindi tayo nagmamadali
Kaya sana, hayaan mo munang mag-isa ang mundo at umupo ka muna sandali
Gumising kang hindi gula't sa nagwawalang orasan at isoot ang sapin sa paang sabik nang ihatid ka sa hapag-kainan
Timplahin mo ang kapeng mainit at hintaying matunaw ang bawat piraso
At doon, malalasahan mo, ang tunay ng sarap ng bawat segundong matagal mo nang hindi napapansing pinapalipas mo
Dec 2, 2019
Dec 2, 2019 at 10:22 AM UTC
Kung puwede lamang / na siya'y limutin
Di na sana noon pa'y / wala ng paggiliw
Kung puwede nga lang / itago't ilihim
Ang kanyang balaning / umakit sa akin
Di sana tuyo na'ng / nunuyong damdamin
At ang pagluhog ko'y / noon pa natigil
Kung puwede lamang / na di maging dahil
Ng kasawian ko / na siya'y ibigin
Di sana tapos na / ang kundiman namin
At lipas nang lahat / ang aking hilahil
Kung puwede lamang / na siya'y limutin
Ang sugat ng puso'y / ampat na marahil
* Ang panandang / ay tanda ng sesura (caesura sa Ingles)
Jul 18, 2016
Jul 18, 2016 at 7:08 AM UTC
Ito ang huling hapon ng mga alaala,
kupas na larawang sinikap maipinta
mga araw at gabing lipas na ng panahon
sa pag-indayog ng abo, at pagkaway ng damo
paalam sa mga nakaraang siphayo
paglubog ng araw, at ang buwan ng pag-ahon
sa hapon, at sa paglamon ng dilim sa liwanag
ang pagwaksi sa sariling naging duwag
Tapusin na ang dalita sa iyong gunita
Mga araw na unos ng paghihikahos
pagkapaos sa bigong pagsusumamo
sapagkat ito ang oras ng pag-agos
pagdaloy ng tubig, pagpawi sa kapos
sa agos, sa pagpaparaya, sa mga alaala
Bagamat tayo ay binuo ng mga pagsubok
at may mga lamat ng pagkapusok
alalahanin, tayo ay mga piraso
ng isang buong sining ng Maylikha
pagsamasamahin, tayo ay buo
magkakahiwalay man ay nabubuklod
hangaring mabuti ang maglingkod.
Simula
Michael Joseph Aguilar Tapit
Nov 6, 2018
Nov 6, 2018 at 4:32 PM UTC
paano ko nga ba kinolekta
ang mga ala-ala?
sa piraso ng bato?
sa piraso ng kahoy o halaman?
siguro sa simoy ng hangin
at lasa ng pagkain?
hindi naman kaya
sa kalampag ng mga musika?
wala nga sigurong batayan
wala ring katapusan ang pagkolekta
ng mga ala-ala
nakagawian ko na itong gawin
noon pa
kaya kahit na ubos na
ang mga bato kahoy at halaman
kahit na said na ang bakas
sa simoy ng hangin
at lahat ng pagkain
manahimik man ang indayog ng musika
hangga't hindi pa nauubos
ang mga naipong lakas
na magdadala ng mga lipas na gunita
ng galit at takot
ng lungkot at tuwa
makababalik pa rin ako
saan man magpunta
Aug 4, 2020
Aug 4, 2020 at 1:29 AM UTC
My thoughts always ask
Bakit ikaw? Sabay takip ng unan sabay sigaw bat nga ba laging ikaw?
I always ask my self ?
Naiisip ko, paano kaya pag naging tayo?
You filled my heart with excitement
Yung pag lipas ng bawat sandali na parang walang katapusan, yakap, tawanan, kulitan at asaran
It always makes me smile because,
Sa bawat pag pikit ng aking mata at sa muling pag mulat nito'y nariyan ka
Pero bat Parang may mali
Everything is real for me
Kahit ito'y panandalian lamang
And it bothers me a lot
Dahil sa bawat pag hibing lang kita makakpiling at mayayakap
It always scares me
Na sasampalin ako ng realidad sa aking pag mulat
Because no matter what I do, no matter how much efforts I put
Hinding hindi kita mamatawag na akin sapagkat ang agwat ng imahinasyon at realidad ay hindi masusukat.
At ang pag kaka mali ko ang angkinin ka ng walang permiso
That you love so much even though you knew it will never happen.
Nov 21, 2018
Nov 21, 2018 at 1:52 PM UTC