"liparin" poems - Hello Poetry

Una, napakaganda ng mga simula, ng mga umagang puno ng kaba, hinahanda ang sarili sa mga posibleng pagpapakilala. Hinahasa ang mga ngiti, ang mga galaw, ang mga paglakad sa harapan ng iyong mga kaklase. Tinatanggap ang mga matatalim na tingin habang naghihintay sa bawat salitang lalabas sa kaluluwa **** malapit nang sumabog, mga taingang naghihintay, naghahandang makinig… Pangalawa, magiging kampante’t komportable ka, iisipin na ang buhay ay ganun lang kadali, na ang bawat simula’y pagpapakilala lang ng sarili na pagkatapos **** magpakilala ay makikinig ka nalang. Iniisip na ang kaginhawaan, galak at takot sa simula ay mananatiling sa’yo. Pangatlo, mapapagod ka. Na ikaw ay gigising ng mas maaga, papalitan ang dugo ng iba’t-ibang uri ng likido, sa pagbabasakaling ang simula ay mananatili hanggang sa dulo. Ikaw ay unti-unting susuko. Pero pang-apat, ang daan tungo sa tagumpay ay di dapat kalimutan at sukuan di’ba? Subalit panglima, ang tagumpay ay di palaging may sementadong daanan, na ang lahat ng bagay ay di perpekto. Na ang langit na narasanan mo nung simula ay di mananatiling ganoon hanggang sa dulo na ito’y posibleng maging blankong espasyo na lamang. Matatakot kang punuin ito ulit. Pang-anim, maghanda ka sa paglipad. Unti-unting buuin ang mga pakpak gamit ang mga balahibong parte ng iyong mga simula. Pangpito, lisanin ang lumbay, ang galit, gamutin ang mga sugat sa’yong mga pakpak. Unti-unting abutin ang araw kahit na ito’y iiwanan kang abo, susubukang pabagsakin. Ito ang pangwalo, maghanda kang bumagsak, mahulog, masaktan. Pangsiyam, masakit ang mahulog, bumagsak, umasa. Ngunit gawin mo itong lakas, lagyan mo ng pwersa ang bawat pagaspas ng mga pakpak ng iyong simula. Oo, di tayo handa na mahulog, bumagsak, umasa, at walang kahandaan sa mga ganitong bagay. Pero pangsampu, huwag kang susuko, magaling na ang iyong mga pakpak, tapos na ang paghahanda. Subukan mo nang lumipad muli sa langit na dati’y pinuno mo ng mga unang beses at mga unang bagay bumuo sa’yong pagkatao. Liparin mo ulit ang blankong espasyo, lagyan ng mga bagong simula, buksan ang mga nakakandong daanan, abutin ulit ang tagumpay, subukan muling lumipad, at pag ika’y muling nahulog, abutin ulit ang langit, lipad lang.

0

Apr 1, 2017

Apr 1, 2017 at 10:59 PM UTC

ALMarasigan

Sampung Bagay na natutunan ko sa Kolehiyo

Una, napakaganda ng mga simula, ng mga umagang puno ng kaba, hinahanda ang sarili sa mga posibleng pagpapakilala. Hinahasa ang mga ngiti, ang mga galaw, ang mga paglakad sa harapan ng iyong mga kaklase. Tinatanggap ang mga matatalim na tingin habang naghihintay sa bawat salitang lalabas sa kaluluwa **** malapit nang sumabog, mga taingang naghihintay, naghahandang makinig… Pangalawa, magiging kampante’t komportable ka, iisipin na ang buhay ay ganun lang kadali, na ang bawat simula’y pagpapakilala lang ng sarili na pagkatapos **** magpakilala ay makikinig ka nalang. Iniisip na ang kaginhawaan, galak at takot sa simula ay mananatiling sa’yo. Pangatlo, mapapagod ka. Na ikaw ay gigising ng mas maaga, papalitan ang dugo ng iba’t-ibang uri ng likido, sa pagbabasakaling ang simula ay mananatili hanggang sa dulo. Ikaw ay unti-unting susuko. Pero pang-apat, ang daan tungo sa tagumpay ay di dapat kalimutan at sukuan di’ba? Subalit panglima, ang tagumpay ay di palaging may sementadong daanan, na ang lahat ng bagay ay di perpekto. Na ang langit na narasanan mo nung simula ay di mananatiling ganoon hanggang sa dulo na ito’y posibleng maging blankong espasyo na lamang. Matatakot kang punuin ito ulit. Pang-anim, maghanda ka sa paglipad. Unti-unting buuin ang mga pakpak gamit ang mga balahibong parte ng iyong mga simula. Pangpito, lisanin ang lumbay, ang galit, gamutin ang mga sugat sa’yong mga pakpak. Unti-unting abutin ang araw kahit na ito’y iiwanan kang abo, susubukang pabagsakin. Ito ang pangwalo, maghanda kang bumagsak, mahulog, masaktan. Pangsiyam, masakit ang mahulog, bumagsak, umasa. Ngunit gawin mo itong lakas, lagyan mo ng pwersa ang bawat pagaspas ng mga pakpak ng iyong simula. Oo, di tayo handa na mahulog, bumagsak, umasa, at walang kahandaan sa mga ganitong bagay. Pero pangsampu, huwag kang susuko, magaling na ang iyong mga pakpak, tapos na ang paghahanda. Subukan mo nang lumipad muli sa langit na dati’y pinuno mo ng mga unang beses at mga unang bagay bumuo sa’yong pagkatao. Liparin mo ulit ang blankong espasyo, lagyan ng mga bagong simula, buksan ang mga nakakandong daanan, abutin ulit ang tagumpay, subukan muling lumipad, at pag ika’y muling nahulog, abutin ulit ang langit, lipad lang.

10

Hindi na natapos ang bagyo At muling bubuhos ang ulan Hindi na natapos ang araw Hanggang masunog ang kalangitan. Walang patid ang hangin Lahat ng bagay ay kayang liparin Rumaragasa ang tubig Ngunit walang luhang kayang pawiin. Hinahanap pa rin ang umaga Kahit tanghali ay lipas na Hinahanap pa rin ang liwanag Humupa man ang sakuna. Gumuguho pa rin ang lupa Tinatabunan ang nakaraan Gumuguho pa rin ang bundok Gumuguho rin ang kapatagan Gumuguho ang mga burol Gumuguho ang mapupurol Matalim man ay guguho rin Pasusukuin ng suliranin. Gumuguho ang lahat Gumuguho sa bandang huli. Hindi na natapos ang pagkawasak Bumabagsak ang tulay na puno ng bitak. Hindi na natapos ang paglisan. Basa pa ang libingan, May ihahatid muli sa himlayan. Hindi na natapos ang unos Delubyo sa gitna ng buhawi Lindol sa gitna ng tagtuyot Hinagpis sa gitna ng pagkamuhi. Panaghoy sa dulo ng pagkasawi. Dito na lang ako sa lilim Kung saan nag-aagaw ang liwanag at dilim Magkukubli sa isang sulok Hanggang lamunin ng alikabok. Hindi na natapos ang gabi At tumigil ang orasan Hindi pa tapos ang bagyo Ay bumubuhos muli ang ulan.

0

Aug 12, 2018

Aug 12, 2018 at 5:31 AM UTC

KRRW

ALIK(ABO)K

Hindi na natapos ang bagyo At muling bubuhos ang ulan Hindi na natapos ang araw Hanggang masunog ang kalangitan. Walang patid ang hangin Lahat ng bagay ay kayang liparin Rumaragasa ang tubig Ngunit walang luhang kayang pawiin. Hinahanap pa rin ang umaga Kahit tanghali ay lipas na Hinahanap pa rin ang liwanag Humupa man ang sakuna. Gumuguho pa rin ang lupa Tinatabunan ang nakaraan Gumuguho pa rin ang bundok Gumuguho rin ang kapatagan Gumuguho ang mga burol Gumuguho ang mapupurol Matalim man ay guguho rin Pasusukuin ng suliranin. Gumuguho ang lahat Gumuguho sa bandang huli. Hindi na natapos ang pagkawasak Bumabagsak ang tulay na puno ng bitak. Hindi na natapos ang paglisan. Basa pa ang libingan, May ihahatid muli sa himlayan. Hindi na natapos ang unos Delubyo sa gitna ng buhawi Lindol sa gitna ng tagtuyot Hinagpis sa gitna ng pagkamuhi. Panaghoy sa dulo ng pagkasawi. Dito na lang ako sa lilim Kung saan nag-aagaw ang liwanag at dilim Magkukubli sa isang sulok Hanggang lamunin ng alikabok. Hindi na natapos ang gabi At tumigil ang orasan Hindi pa tapos ang bagyo Ay bumubuhos muli ang ulan.

40

Minsan sa buhay natin, kahit alam natin na tag-araw, may iilang ambon o ulan na sa buhay nati'y dadalaw. Sa pagdating at sa pagbuhos ng ulan, May ilan naghahanap na punong masisilungan, ngunit di katagalan - sila'y mababasa't tuluyang mauulanan, pagkat di kaya ng mga sanga't dahon na saluin ang buhos ng ulan. May mga nakahandang armas na payong naman ang iba, ngunit mababasa naman ang kanilang mga binti't paa, na kung minsan sinasabayan ng malakas na hangin, na ang mga payong nila'y kayang liparin o sirain. Ang iba nama'y sa pagbuhos ng ulan - nagagalak, may parang lasenggerong tumitingala, sinasalo, sumashot na parang alak, may mga batang masayang naglalaro habang naliligo, na kung minsan nagtatampisaw sa mga inaipong ulan sa estero. Kung ako ang 'yong tatanungin, ang ulan nakatalaga sa bawat tao, Na kahit anong iwas mo - darating at darating ito sayo. ang mga patak nito'y sadyang maliliit - kapag ito'y patuloy na bumuhos, kung minsan ito'y mabigat at masakit. Kaya ang tanong ko sayo aking kapatid, Saan ka dito sa aking mga nabanggit? Na sa unang pagpatak ng ulan sa iyong bumbunan, Ano ang iyong gagawin at naiisip na paraan?

0

Sep 13, 2013

Sep 13, 2013 at 12:14 AM UTC

karl-gerald-saul

Ulan sa Tag-Araw

Minsan sa buhay natin, kahit alam natin na tag-araw, may iilang ambon o ulan na sa buhay nati'y dadalaw. Sa pagdating at sa pagbuhos ng ulan, May ilan naghahanap na punong masisilungan, ngunit di katagalan - sila'y mababasa't tuluyang mauulanan, pagkat di kaya ng mga sanga't dahon na saluin ang buhos ng ulan. May mga nakahandang armas na payong naman ang iba, ngunit mababasa naman ang kanilang mga binti't paa, na kung minsan sinasabayan ng malakas na hangin, na ang mga payong nila'y kayang liparin o sirain. Ang iba nama'y sa pagbuhos ng ulan - nagagalak, may parang lasenggerong tumitingala, sinasalo, sumashot na parang alak, may mga batang masayang naglalaro habang naliligo, na kung minsan nagtatampisaw sa mga inaipong ulan sa estero. Kung ako ang 'yong tatanungin, ang ulan nakatalaga sa bawat tao, Na kahit anong iwas mo - darating at darating ito sayo. ang mga patak nito'y sadyang maliliit - kapag ito'y patuloy na bumuhos, kung minsan ito'y mabigat at masakit. Kaya ang tanong ko sayo aking kapatid, Saan ka dito sa aking mga nabanggit? Na sa unang pagpatak ng ulan sa iyong bumbunan, Ano ang iyong gagawin at naiisip na paraan?

23

Aking Pangarap Dito sa aking tabi. Sinag Damahin Luntiang Dahon Sa hangin ay Liparin Dala ay Dasal Ang Pusong ito Kay tagal na naghintay Irog kong Mahal Pusong Taimtim Sa Bathala humiling Iyong pagdating Sa tabing dagat Kung s'an huling nagkita Ating Pagsinta Dito ay Saksi Ang Langit at ang Lupa Pati ang Tala Wagas at Tunay Pagsintang ating Alay Sadyang Dalisay Nasaan ka na? Ako'y lubos na sabik Sa'yong Pagbalik Huni ng Ibon Tila sumasayaw din Kanta'y Malambing Ilang araw pa Alam kong darating ka Irog kong Mahal Dito lang ako Maghihintay sa iyo Sa muling Sibol.

0

Sep 18, 2015

Sep 18, 2015 at 8:15 PM UTC

zeggiecruz

Aurora (5-7-5)

Aking Pangarap Dito sa aking tabi. Sinag Damahin Luntiang Dahon Sa hangin ay Liparin Dala ay Dasal Ang Pusong ito Kay tagal na naghintay Irog kong Mahal Pusong Taimtim Sa Bathala humiling Iyong pagdating Sa tabing dagat Kung s'an huling nagkita Ating Pagsinta Dito ay Saksi Ang Langit at ang Lupa Pati ang Tala Wagas at Tunay Pagsintang ating Alay Sadyang Dalisay Nasaan ka na? Ako'y lubos na sabik Sa'yong Pagbalik Huni ng Ibon Tila sumasayaw din Kanta'y Malambing Ilang araw pa Alam kong darating ka Irog kong Mahal Dito lang ako Maghihintay sa iyo Sa muling Sibol.

33

032417 Pinagmasdan ko ang paglipad mo Napakaganda mo Hanggang ang langit Ay naging "sa piling ko." Sa pagpupumilit **** lumipad, Doon ka nahagip ng nagsisigawang mga hangin, Doon ka naputulan ng isang pakpak, At doon, sa wakas: Nagpasalo at nagpakanlong ka sa'king pag-ibig. Wala kang kamalay-malay Na ako ang siyang umakay sayo. Sa una pa lang, alam ko namang Pag nahilom ka na'y Kusa ka na ring aalis. Alam ko namang ang bisig ko'y Siyang tambayan lang ng pag-ibig. Minsan, pinangarap ko ring makalipad Gaya mo, baka sakaling magtagpo tayo sa ere Baka sakaling masabayan kita Sa mga gusto mo pang liparin. Pero magkaiba kasi tayo Wala akong sinasabing hindi patas ang tadhana Pero tama nga si Bathala, Wala naman tayong magagawa Kaya mabuting ngayon pa lang, Pakawalan na kita. Mahal, lipad na Kaya ko nang mag-isa. Mahal, paalam na Kahit ang totoo'y: Di ko pa kaya ang wala ka.

0

Mar 24, 2017

Mar 24, 2017 at 9:48 AM UTC

psalmiseta

Lipad

032417 Pinagmasdan ko ang paglipad mo Napakaganda mo Hanggang ang langit Ay naging "sa piling ko." Sa pagpupumilit **** lumipad, Doon ka nahagip ng nagsisigawang mga hangin, Doon ka naputulan ng isang pakpak, At doon, sa wakas: Nagpasalo at nagpakanlong ka sa'king pag-ibig. Wala kang kamalay-malay Na ako ang siyang umakay sayo. Sa una pa lang, alam ko namang Pag nahilom ka na'y Kusa ka na ring aalis. Alam ko namang ang bisig ko'y Siyang tambayan lang ng pag-ibig. Minsan, pinangarap ko ring makalipad Gaya mo, baka sakaling magtagpo tayo sa ere Baka sakaling masabayan kita Sa mga gusto mo pang liparin. Pero magkaiba kasi tayo Wala akong sinasabing hindi patas ang tadhana Pero tama nga si Bathala, Wala naman tayong magagawa Kaya mabuting ngayon pa lang, Pakawalan na kita. Mahal, lipad na Kaya ko nang mag-isa. Mahal, paalam na Kahit ang totoo'y: Di ko pa kaya ang wala ka.

32

Sasapit na ang alas dose, Ngunit nakatulala pa din Hinihintay ang bulalakaw, Na kalangita'y liparin Ngunit nang aking mabanaagan Ito'y 'di na darating Ako'y nakatulog, At 'di na muling nagising.

0

Mar 8, 2017

Mar 8, 2017 at 12:46 PM UTC

chickenspaghetti

Bulalakaw

Sasapit na ang alas dose, Ngunit nakatulala pa din Hinihintay ang bulalakaw, Na kalangita'y liparin Ngunit nang aking mabanaagan Ito'y 'di na darating Ako'y nakatulog, At 'di na muling nagising.

8

Maubos nawa ang aking sarili Maging parang hangin at liparin Maging kristal na sumasalamin Sa sansinukob, sa mukha ng ibang tao Ako naway maging tubig Na kasing hugis ng nilalagyan Na dumadaloy sa utos ng Diyos Nagbibigay buhay sa lahat ng nilalang

0

Apr 2, 2021

Apr 2, 2021 at 3:58 AM UTC

levrosario

Kristal at Tubig

Maubos nawa ang aking sarili Maging parang hangin at liparin Maging kristal na sumasalamin Sa sansinukob, sa mukha ng ibang tao Ako naway maging tubig Na kasing hugis ng nilalagyan Na dumadaloy sa utos ng Diyos Nagbibigay buhay sa lahat ng nilalang

8

Naloko na Nakangiti habang pinapanuod ka Kabisado bawat anggulo Nahumaling sa bawat ngiti mo Naloko na Sa mata **** nakakahalina Alam kong hindi kita kayang abutin Ang lohikang ay kay hirap sundin Naloko na Kokote'y hindi na ata gumagana Sa distansyang kailangan liparin Imposibleng ako'y mamahalin Naloko na Sa aking puso ikaw ang reyna Nagniningning sa suot **** korona Naloko na

0

Feb 27, 2019

Feb 27, 2019 at 10:00 AM UTC

keso

Naloko na

Naloko na Nakangiti habang pinapanuod ka Kabisado bawat anggulo Nahumaling sa bawat ngiti mo Naloko na Sa mata **** nakakahalina Alam kong hindi kita kayang abutin Ang lohikang ay kay hirap sundin Naloko na Kokote'y hindi na ata gumagana Sa distansyang kailangan liparin Imposibleng ako'y mamahalin Naloko na Sa aking puso ikaw ang reyna Nagniningning sa suot **** korona Naloko na

16

ano, wala ba d'yan sa silangan? baka naman kailangan **** galugarin ang kanluran. kung wala pa rin abay gaygayin mo ang timog tapos pasadahan mo na rin ang hilaga, h'wag kang tumigil tawirin mo ang karagatan at liparin ang kalawakan mas maganda kung lilibutin mo na rin ang kalupaan pati na ang disyerto para lang ito makita. kung hindi pa sapat ang lahat ng ito baka panahon na para ka magpahinga. umupo ka kaya muna sa isang tabi damhin mo ang katahimikan ng gabi. bakit hindi mo buksan ang silid ng iyong puso baka nandun lang sa loob nito ang matagal mo nang hinahanap.

0

Nov 6, 2017

Nov 6, 2017 at 9:52 PM UTC

makabagongmakata69

HANAPIN MO

ano, wala ba d'yan sa silangan? baka naman kailangan **** galugarin ang kanluran. kung wala pa rin abay gaygayin mo ang timog tapos pasadahan mo na rin ang hilaga, h'wag kang tumigil tawirin mo ang karagatan at liparin ang kalawakan mas maganda kung lilibutin mo na rin ang kalupaan pati na ang disyerto para lang ito makita. kung hindi pa sapat ang lahat ng ito baka panahon na para ka magpahinga. umupo ka kaya muna sa isang tabi damhin mo ang katahimikan ng gabi. bakit hindi mo buksan ang silid ng iyong puso baka nandun lang sa loob nito ang matagal mo nang hinahanap.

3

Sana buhay pa rin ‘yung konsepto ng pagiging superhero nu’ng mga bata pa tayo. ‘Yung mga panahong masaya nating ginagaya si Superman o si Wonder Woman. Kunwari may kapangyarihan tayo at hangad nating makapagligtas ng mga tao. ‘Yung kaya nating buhatin ang mabibigat na bagay o ‘di kaya’y lumipad lagpas sa mga ulap. Sana hindi ‘yun nawala. Sana naniniwala pa rin tayo sa mahika, o sa himala, o sa mga pantasya na bumuo sa’ting pagkabata. Na kahit nadaragdagan ang mga taon sa buhay natin, hindi natin malimutan na tayo’y mga bayani sa’ting mga sarili — Na nakakapagligtas pa rin tayo ng ibang tao sa pagiging mabuti, na kinakaya nating buhatin ang mabibigat na pagsubok at pighati, na kaya nating liparin ang mga pangarap nating mas mataas pa sa mga ulap. Sana kahit kabisado na natin ang totoong mukha ng mundo, may bahagi pa rin ng pagiging bata sa’ting puso — mamangha pa rin tayo sa mga bagay, at kasabikan pa rin natin itong buhay.

0

Mar 10, 2021

Mar 10, 2021 at 1:47 PM UTC

Princeallival132923

SUPERMAN/WONDER WOMAN

Sana buhay pa rin ‘yung konsepto ng pagiging superhero nu’ng mga bata pa tayo. ‘Yung mga panahong masaya nating ginagaya si Superman o si Wonder Woman. Kunwari may kapangyarihan tayo at hangad nating makapagligtas ng mga tao. ‘Yung kaya nating buhatin ang mabibigat na bagay o ‘di kaya’y lumipad lagpas sa mga ulap. Sana hindi ‘yun nawala. Sana naniniwala pa rin tayo sa mahika, o sa himala, o sa mga pantasya na bumuo sa’ting pagkabata. Na kahit nadaragdagan ang mga taon sa buhay natin, hindi natin malimutan na tayo’y mga bayani sa’ting mga sarili — Na nakakapagligtas pa rin tayo ng ibang tao sa pagiging mabuti, na kinakaya nating buhatin ang mabibigat na pagsubok at pighati, na kaya nating liparin ang mga pangarap nating mas mataas pa sa mga ulap. Sana kahit kabisado na natin ang totoong mukha ng mundo, may bahagi pa rin ng pagiging bata sa’ting puso — mamangha pa rin tayo sa mga bagay, at kasabikan pa rin natin itong buhay.

6