"kinakalimutan" poems - Hello Poetry

"kinakalimutan" poems

Sa loob ng sampung buwan marami mang pagsubok ang pinagdaanan nguni wala pa ring atrasan marami na rin ang pinagsamahan at naging magkakaibigan. Isang grupo ng kabataan, na nagkaroon ng isang magangdang samahan. Kahit anong pagsubok ay hindi nila inaatrasan, kaya: kaya nila itong pagtagumpayan. Isang grupo ng kabataan na kung minsan ay may alitan pero ilang sandali, ito ay kanilang kinakalimutan at tuloy na ulit ang kasiyahan. Sa kabila ng lahat ng ito ay may nakaagapay isang **** ang na aming tagapatnubay na maaaring maging inspirasyon namin sa aming tagumpay. **** na yata sa habambuhay; motto nya siguro sa buhay. Bb. Maritess Palac ang kanyang pangalan. Kahit kailan ay hindi mo malilimutan. Salamat sa iyo aming **** na tumayo bilang ikalawang ina sa aming mga estudyante mo. Salamat po sa inyo mahal naming **** Salamat mo sa iyo mahal naming **** ng dahil sa inyo kami ay natuto. Kaalaman na galing sa aming magulang, kasama ang kaalamang mula sa inyo. Ay hindi kayang tumabasan ng anmang ginto. Salamat sa Diyos kami ay nagkaroon ng isang gurong katulad niyo.

0

Aug 8, 2015

Aug 8, 2015 at 10:37 AM UTC

Salamat Aming ****

Sa loob ng sampung buwan marami mang pagsubok ang pinagdaanan nguni wala pa ring atrasan marami na rin ang pinagsamahan at naging magkakaibigan. Isang grupo ng kabataan, na nagkaroon ng isang magangdang samahan. Kahit anong pagsubok ay hindi nila inaatrasan, kaya: kaya nila itong pagtagumpayan. Isang grupo ng kabataan na kung minsan ay may alitan pero ilang sandali, ito ay kanilang kinakalimutan at tuloy na ulit ang kasiyahan. Sa kabila ng lahat ng ito ay may nakaagapay isang **** ang na aming tagapatnubay na maaaring maging inspirasyon namin sa aming tagumpay. **** na yata sa habambuhay; motto nya siguro sa buhay. Bb. Maritess Palac ang kanyang pangalan. Kahit kailan ay hindi mo malilimutan. Salamat sa iyo aming **** na tumayo bilang ikalawang ina sa aming mga estudyante mo. Salamat po sa inyo mahal naming **** Salamat mo sa iyo mahal naming **** ng dahil sa inyo kami ay natuto. Kaalaman na galing sa aming magulang, kasama ang kaalamang mula sa inyo. Ay hindi kayang tumabasan ng anmang ginto. Salamat sa Diyos kami ay nagkaroon ng isang gurong katulad niyo.

Continue reading...

Tapos na ang giyera Tapos na ang labanan at hindi matigil na sakitan Tapos na ang nakakatakot na digmaan sa labas ng mga tahanan Tapos na. Pipiliin ko nang maging masaya Hahanap ako ng madadaluyan kung saan mabibigyan Ako ng kalakasan Maghahanap ako ng kapayapaan Kapayapaan na yayakap saakin Sa mga takot na dinanas ko Sa mga bangungot na nagkakaron parin ako tuwing gabi Sa mga multo na paulit-ulit na dumadalaw saakin Kapayapaan na pupunas Sa mga luha na di na natutuyo Sa mga pawis na matagal nang gustong mawala Sa mga dugo't na minsan nang nanggaling sa sarili ko Magkakaron ako ng kapayapaan Ngunit bakit hanggang ngayon Na tapos na ang giyera Ay hindi ko parin mahanap ang kalayaan na iyon? Bakit patuloy na kumukurot ang ala-ala Na minsan nang nagdaan at sumabit at nanatili Hanggang sa mawala? Bakit kahit na pilit kong kinakalimutan Ay bumabalik parin ang sakit Na dinanas ko habang nasa piling mo? Ngunit ang dating nakaraan Ay tila gumugulo ulit saakin paulit-ulit Bumabalik at tila nagiging kasalukuyan Bumabalik yung nakaraan na Nagmahalan tayo at piniling di maniwala sa katapusan Naging matigas ang ulo't sumunod Sa mga pusong pagal Nasaksihan ng araw at buwan na Ang pagiging seryoso ng bawat puso't isip Natagpuan ang kasiguraduhan sa mundong walang katiyakan Ngunit sa isang pikit ko Ay nagulat ako nang magkaron ng "Siya" Simulan natin sa "Siya" Simula nung araw na iyon Ang salitang "siya" ay naging panakot saakin At tila naging digmaan sa isipan ko Tila naging parusa sa puso ko Ang dating "tayo" Ay unti-unting naglaho At nagbago At naging "kayo" Doon nagsimula ang digmaan Nasakop mo ang puso kong ngayon lamang umibig At binomba ito Pinosas mo ito at ikinulong Ibinilanggo sa lugar na hindi ko rin alam Binugbog at pinarusahan para sa kasalanang hindi naman ginawa Nagmamakaawang pakawalan Sumulat ito ng kanta Umawit gamit ang natitirang pintig Sumulat gamit ang natitirang dugo Isinigaw niya ang awitin niya ng paulit-ulit Ngunit walang nakakarinig sakanya Naghihingalo para sa natitirang lakas Umawit ulit siya muli Hanggang sa marinig siya ng Maykapal Ang alibughang puso ay natagpuan na sa wakas Ngayon ay dumating na ang kasalukuyan Kasalukuyan kung saan ang dating nasasaktan ay gumagaling na Kasalukuyan kung saan tapos na ang giyera Possible na ang kapayapaan Hawak ko ang sedula ng pananakop mo sa puso ko Handa na akong kumalimot Handa na akong tumalikod Sa nakaraan na hindi na kasalukuyan Magtatapos ako sa "Ikaw" Mag-isa ka na

0

Jun 7, 2017

Jun 7, 2017 at 10:33 AM UTC

kurt-christian-b-tubera

Araw ng Kalayaan

Tapos na ang giyera Tapos na ang labanan at hindi matigil na sakitan Tapos na ang nakakatakot na digmaan sa labas ng mga tahanan Tapos na. Pipiliin ko nang maging masaya Hahanap ako ng madadaluyan kung saan mabibigyan Ako ng kalakasan Maghahanap ako ng kapayapaan Kapayapaan na yayakap saakin Sa mga takot na dinanas ko Sa mga bangungot na nagkakaron parin ako tuwing gabi Sa mga multo na paulit-ulit na dumadalaw saakin Kapayapaan na pupunas Sa mga luha na di na natutuyo Sa mga pawis na matagal nang gustong mawala Sa mga dugo't na minsan nang nanggaling sa sarili ko Magkakaron ako ng kapayapaan Ngunit bakit hanggang ngayon Na tapos na ang giyera Ay hindi ko parin mahanap ang kalayaan na iyon? Bakit patuloy na kumukurot ang ala-ala Na minsan nang nagdaan at sumabit at nanatili Hanggang sa mawala? Bakit kahit na pilit kong kinakalimutan Ay bumabalik parin ang sakit Na dinanas ko habang nasa piling mo? Ngunit ang dating nakaraan Ay tila gumugulo ulit saakin paulit-ulit Bumabalik at tila nagiging kasalukuyan Bumabalik yung nakaraan na Nagmahalan tayo at piniling di maniwala sa katapusan Naging matigas ang ulo't sumunod Sa mga pusong pagal Nasaksihan ng araw at buwan na Ang pagiging seryoso ng bawat puso't isip Natagpuan ang kasiguraduhan sa mundong walang katiyakan Ngunit sa isang pikit ko Ay nagulat ako nang magkaron ng "Siya" Simulan natin sa "Siya" Simula nung araw na iyon Ang salitang "siya" ay naging panakot saakin At tila naging digmaan sa isipan ko Tila naging parusa sa puso ko Ang dating "tayo" Ay unti-unting naglaho At nagbago At naging "kayo" Doon nagsimula ang digmaan Nasakop mo ang puso kong ngayon lamang umibig At binomba ito Pinosas mo ito at ikinulong Ibinilanggo sa lugar na hindi ko rin alam Binugbog at pinarusahan para sa kasalanang hindi naman ginawa Nagmamakaawang pakawalan Sumulat ito ng kanta Umawit gamit ang natitirang pintig Sumulat gamit ang natitirang dugo Isinigaw niya ang awitin niya ng paulit-ulit Ngunit walang nakakarinig sakanya Naghihingalo para sa natitirang lakas Umawit ulit siya muli Hanggang sa marinig siya ng Maykapal Ang alibughang puso ay natagpuan na sa wakas Ngayon ay dumating na ang kasalukuyan Kasalukuyan kung saan ang dating nasasaktan ay gumagaling na Kasalukuyan kung saan tapos na ang giyera Possible na ang kapayapaan Hawak ko ang sedula ng pananakop mo sa puso ko Handa na akong kumalimot Handa na akong tumalikod Sa nakaraan na hindi na kasalukuyan Magtatapos ako sa "Ikaw" Mag-isa ka na

Continue reading...

sana nandito ka para nayayakap kita, sana nandito ka para mahagkan ka, sana kahit kaunting oras lang makasama ka, mapakita ko lang kung gaano ka kahalaga. sana noon pa kita nakilala, sana naunahan ko sya, di ka sana nasaktan at lumuha, sa pagtataksil at mali nyang nagawa. sana nabuo ako ng mas maaga, baka sakaling nakilala kita, hindi man kita masyadong mapasaya, pero gagawin ko ang lahat para ika'y mapaligaya. sana hindi nalang naging komplikado, baka sakaling maipag mamalaki mo ko, baka masabi mo na ako talaga ang mahal mo, walang biro at hindi nag tatago. sana hindi nalang kita nakilala, para hindi na tayo nahihirapang dalawa, pero salamat parin at dumating ka, dahil tinuruan mo kong wag magpakatanga sakanya. sana pinigilan ko nalang nararamdaman ko sayo, para hindi ako luluha kapag iniwan mo, sana hindi kita pinakinggan noong nagkagulo, edi sana ngayon malaya na tayo. sana kung may mag babalik ng nakaraan, mas pipiliin kong manahimik nalang, hindi magsasalita ng tunay na nararamdaman, para sa huli wala ng nasasaktan. alam kong minahal mo ko ng sobra, pero hindi mo ba naisip na mas mahal kita, mas pipiliin kong maging masaya sila, kaysa sa kaligayahan nating dalawa. pero sa tuwing bibitawan na kita, hindi mo alam kung gaano kasakit na mawalay ka, kahit pigilan kong huwag pumatak ang mga luha, wala akong magawa dahil kusa silang nagwawala. sa rami ng pag subok na nalagpasan, alam kong hindi pa iyon ang katapusan, marami pang darating at dapat pag handaan, ngunit di ko alam kung kaya ko pang labanan. hindi ko alam kung naubos na ba ang luha ko sa kaiiyak, dahil sa tuwing may problema ni isang butil walang pumapatak, sanay na siguro ako sa relasyong ito, panay iyak, away at gulo. mahal kita kaya pilit kong kinakalimutan mga pangyayari, kahit magulo, alam kong sa puso mo ako'y bawing bawi, hindi kita iiwan ano man ang mangyari, kung iiwan man kita asahan **** ako ay uuwi. pagpasensyahan mo na kung abnormal ako minsan, ganto talaga ako pero masarap mag mahal, minsan ka ng iniwan ngunit di ka kakalimutan, bihira ka lang makahanap ng katulad ko na mapag mahal. alam kong masasakit ang lahat ng Sanang nasabi ko, isip ang may gusto ngunit puso'y binabago, sana tama ang puso kong manatili sayo, sayo mahal ko , puso ko' y sinakop mo. #love #chances

0

Sep 29, 2016

Sep 29, 2016 at 4:49 AM UTC

sana nandito ka para nayayakap kita, sana nandito ka para mahagkan ka, sana kahit kaunting oras lang makasama ka, mapakita ko lang kung gaano ka kahalaga. sana noon pa kita nakilala, sana naunahan ko sya, di ka sana nasaktan at lumuha, sa pagtataksil at mali nyang nagawa. sana nabuo ako ng mas maaga, baka sakaling nakilala kita, hindi man kita masyadong mapasaya, pero gagawin ko ang lahat para ika'y mapaligaya. sana hindi nalang naging komplikado, baka sakaling maipag mamalaki mo ko, baka masabi mo na ako talaga ang mahal mo, walang biro at hindi nag tatago. sana hindi nalang kita nakilala, para hindi na tayo nahihirapang dalawa, pero salamat parin at dumating ka, dahil tinuruan mo kong wag magpakatanga sakanya. sana pinigilan ko nalang nararamdaman ko sayo, para hindi ako luluha kapag iniwan mo, sana hindi kita pinakinggan noong nagkagulo, edi sana ngayon malaya na tayo. sana kung may mag babalik ng nakaraan, mas pipiliin kong manahimik nalang, hindi magsasalita ng tunay na nararamdaman, para sa huli wala ng nasasaktan. alam kong minahal mo ko ng sobra, pero hindi mo ba naisip na mas mahal kita, mas pipiliin kong maging masaya sila, kaysa sa kaligayahan nating dalawa. pero sa tuwing bibitawan na kita, hindi mo alam kung gaano kasakit na mawalay ka, kahit pigilan kong huwag pumatak ang mga luha, wala akong magawa dahil kusa silang nagwawala. sa rami ng pag subok na nalagpasan, alam kong hindi pa iyon ang katapusan, marami pang darating at dapat pag handaan, ngunit di ko alam kung kaya ko pang labanan. hindi ko alam kung naubos na ba ang luha ko sa kaiiyak, dahil sa tuwing may problema ni isang butil walang pumapatak, sanay na siguro ako sa relasyong ito, panay iyak, away at gulo. mahal kita kaya pilit kong kinakalimutan mga pangyayari, kahit magulo, alam kong sa puso mo ako'y bawing bawi, hindi kita iiwan ano man ang mangyari, kung iiwan man kita asahan **** ako ay uuwi. pagpasensyahan mo na kung abnormal ako minsan, ganto talaga ako pero masarap mag mahal, minsan ka ng iniwan ngunit di ka kakalimutan, bihira ka lang makahanap ng katulad ko na mapag mahal. alam kong masasakit ang lahat ng Sanang nasabi ko, isip ang may gusto ngunit puso'y binabago, sana tama ang puso kong manatili sayo, sayo mahal ko , puso ko' y sinakop mo. #love #chances

Continue reading...

Hindi ko alam kung paano ko sisimulan ang ating kwento. Hindi ko din alam kung kaya ko bang ikwento. Pero eto ako kahit ayaw ko sige pa din sa pagsulat, inilalabas lahat nang nakatagong kwento, mga alaala mga pagkakataon na pilit kinakalimutan ng utak pero ayaw lumimot ng puso. Ganun na lang ba palagi? Tila lagi na lang nagtatalo yung puso at isip pagdating sayo? Ang swerte mo naman puso’t utak ko gumugulo pero ako ba sa’yo ay ano? Tatlong taon. Tatlong taon na ginugulo ng pangalan mo ang mundo ko. Na tila ba parang ayaw kang bitawan ng sistema ko. Siguro ay dahil nasanay na ako. Ano pa bang magagawa ko? Eto talaga yung totoong nararamdaman ko. Pero ano? Tatlong taon din na binabalewala mo. Baliw na yata ako. Ayaw ko na. Pagod na ako. Dahan dahanin ko na yung paglayo ko sayo. Oo. Lalayo ako at pipilitin kong umahon mula sayo. Ang pagmamahal kong ‘to nagpapalubog sa sarili ko. Kailangan kong bumangon at sa pagkakataong ito hindi na ako iiyak. At kailanman hindi na bibisitahin ang mga alaala mo. Tama na. Sa pagkakataong ito ay ako naman. Papahalagahan ko na yung sarili ko na sinayang ng ilang taon sayo. Babawiin yung mga luha sa pamamagitan ng pagngiti sa paparating na mga araw na ito. At unti unting kakalimutan ang pag ibig na binasura mo. Mahirap sa simula. Pero pipilitin ko. Lahat ng puyat ko sayo babawiin ko sa pagtulog sa darating na mga gabing din ito. Eto na yung huli. Eto na din ang bagong simula. Nang bagong ako.

0

Jun 11, 2019

Jun 11, 2019 at 1:14 AM UTC

Ikaw, at ang bagong Ako

Hindi ko alam kung paano ko sisimulan ang ating kwento. Hindi ko din alam kung kaya ko bang ikwento. Pero eto ako kahit ayaw ko sige pa din sa pagsulat, inilalabas lahat nang nakatagong kwento, mga alaala mga pagkakataon na pilit kinakalimutan ng utak pero ayaw lumimot ng puso. Ganun na lang ba palagi? Tila lagi na lang nagtatalo yung puso at isip pagdating sayo? Ang swerte mo naman puso’t utak ko gumugulo pero ako ba sa’yo ay ano? Tatlong taon. Tatlong taon na ginugulo ng pangalan mo ang mundo ko. Na tila ba parang ayaw kang bitawan ng sistema ko. Siguro ay dahil nasanay na ako. Ano pa bang magagawa ko? Eto talaga yung totoong nararamdaman ko. Pero ano? Tatlong taon din na binabalewala mo. Baliw na yata ako. Ayaw ko na. Pagod na ako. Dahan dahanin ko na yung paglayo ko sayo. Oo. Lalayo ako at pipilitin kong umahon mula sayo. Ang pagmamahal kong ‘to nagpapalubog sa sarili ko. Kailangan kong bumangon at sa pagkakataong ito hindi na ako iiyak. At kailanman hindi na bibisitahin ang mga alaala mo. Tama na. Sa pagkakataong ito ay ako naman. Papahalagahan ko na yung sarili ko na sinayang ng ilang taon sayo. Babawiin yung mga luha sa pamamagitan ng pagngiti sa paparating na mga araw na ito. At unti unting kakalimutan ang pag ibig na binasura mo. Mahirap sa simula. Pero pipilitin ko. Lahat ng puyat ko sayo babawiin ko sa pagtulog sa darating na mga gabing din ito. Eto na yung huli. Eto na din ang bagong simula. Nang bagong ako.

Continue reading...

Bilang mga pilipino Nakaugalian na nating Bumili ng bagay bagay ng Pa tingi-tingi, Tulad ng Sigarilyo, Kendi, Shampoo And marami pang iba. Bakit nga ba natin ginagawa ito? Ito ba'y dahil Tayo'y nag titipid, kaya tayo'y dumudukot lang ng pa-pirapiraso, O baka naman, Ayaw lang natin Na may mga bagay na nasasayang Pero kahit ano pang Aspeto ito, Nadala na natin ito Hanggang sa paglaki. Nasanay na tayong Umasta ng patingi-tingi Pati sa pakiki-salamuha Natin sa kapwa Tingi-tingi na din, Tingi-tinging mga ngiti, tingi-tinging mga halik, Tingi-tinging mga kwento, Pero ang pinaka masaklap Sa lahat ng ito ay, Tingi-tinging debosyon Sa panginoon. Na dinudukot lang natin ang mga pirasong, Tugma sa Sa ating mga problema Ang mga piraso, Na nagpapasarap Sa atin piling, Hindi natin ito kailanman Hinahayaang turuan tayo, At itama sa ating mga Pagkakamali. Tulad ng mga bersiculo Ng biblia Tinabas-tabas natin ang mga Kasuluksulukan Na banal sa libro. Binulsa lang Natin ang pagmamahal ni Cristo, Dudukutin lang Pag kailangan. Kapag tayoy nalulumbay, Sabik na sabik Sa mga bisig Ng iba. Si ay ating Kinakalimutan Sa panahon Ng kaligayahan. Tinatawag Lang siya Kapag tayo'y may Kailangan. Na sa oras ng kagipitan, Sinisigaw ang kaniyang Ngalan. Sana matandaan natin Na tayo'y Binili ng buo, Gamit ang buhay Na hindi binigay ng Tingi-tingi Pero binigay ng buong buo. Hindi lang isang Patak ng dugo, Pero buong pagkatao, Ibinuhos para lang sayo. Kaya, Tigilan na Nating ang patingi-tinging asal, Tigilan nalang Natin ang pagpapakipot Sa taong Nagmamayari satin. Tayo'y hindi tingi, tayo'y buo.

0

Nov 17, 2015

Nov 17, 2015 at 12:47 PM UTC

Bilang mga pilipino Nakaugalian na nating Bumili ng bagay bagay ng Pa tingi-tingi, Tulad ng Sigarilyo, Kendi, Shampoo And marami pang iba. Bakit nga ba natin ginagawa ito? Ito ba'y dahil Tayo'y nag titipid, kaya tayo'y dumudukot lang ng pa-pirapiraso, O baka naman, Ayaw lang natin Na may mga bagay na nasasayang Pero kahit ano pang Aspeto ito, Nadala na natin ito Hanggang sa paglaki. Nasanay na tayong Umasta ng patingi-tingi Pati sa pakiki-salamuha Natin sa kapwa Tingi-tingi na din, Tingi-tinging mga ngiti, tingi-tinging mga halik, Tingi-tinging mga kwento, Pero ang pinaka masaklap Sa lahat ng ito ay, Tingi-tinging debosyon Sa panginoon. Na dinudukot lang natin ang mga pirasong, Tugma sa Sa ating mga problema Ang mga piraso, Na nagpapasarap Sa atin piling, Hindi natin ito kailanman Hinahayaang turuan tayo, At itama sa ating mga Pagkakamali. Tulad ng mga bersiculo Ng biblia Tinabas-tabas natin ang mga Kasuluksulukan Na banal sa libro. Binulsa lang Natin ang pagmamahal ni Cristo, Dudukutin lang Pag kailangan. Kapag tayoy nalulumbay, Sabik na sabik Sa mga bisig Ng iba. Si ay ating Kinakalimutan Sa panahon Ng kaligayahan. Tinatawag Lang siya Kapag tayo'y may Kailangan. Na sa oras ng kagipitan, Sinisigaw ang kaniyang Ngalan. Sana matandaan natin Na tayo'y Binili ng buo, Gamit ang buhay Na hindi binigay ng Tingi-tingi Pero binigay ng buong buo. Hindi lang isang Patak ng dugo, Pero buong pagkatao, Ibinuhos para lang sayo. Kaya, Tigilan na Nating ang patingi-tinging asal, Tigilan nalang Natin ang pagpapakipot Sa taong Nagmamayari satin. Tayo'y hindi tingi, tayo'y buo.

Continue reading...

Pinakikinggan lang kita kapag nagkikwento ka Ayaw kong iniistorbo ka kasi nakikita kong masaya ka Pero sa bawat bigkas mo ng mga binuong mga letra, sa'kin iba ang tama Lalo na't iba ang dating ng bawat salita. Masaya ka at nakangiti, Ang sarap **** ipinta. Yung mga ngiti na dati'y sa'kin nagmumula, Sa iba mo na ngayon nakukuha. Yung lambingan natin... sa iba mo na nanagawa. Yung init na kailangan mo pag maulan... naibibigay na ng iba. Gusto ko sanang malimos ng pansin, Buti nalang napakwento ka... Buti nalang may silbi pa akong natira. Di mo lang kasi ata pansin Pero nasasaktan rin ako Nagseselos rin ako... Nagseselos ako. Buti pa siya napupuri mo Buti pa siya pinapansin mo Buti pa siya naipagmamayabang mo Buti pa siya. Pero ayos lang Sino ba naman ako? Ako lang naman to, Yung sinasabi **** mahal mo at ako na nagmamahal sayo... Kaso ako rin ata yung unti-unting kinakalimutan mo. Wala naman akong magagawa kung sabihin **** ayaw mo na. Kung itutulak mo ko palayo Kung pipilitin mo kong lumayo. Dahil oo tahimik lang ako. Pero mahal, nasasaktan ako.

0

Jul 27, 2018

Jul 27, 2018 at 10:59 AM UTC

Tahimik lang ako

Pinakikinggan lang kita kapag nagkikwento ka Ayaw kong iniistorbo ka kasi nakikita kong masaya ka Pero sa bawat bigkas mo ng mga binuong mga letra, sa'kin iba ang tama Lalo na't iba ang dating ng bawat salita. Masaya ka at nakangiti, Ang sarap **** ipinta. Yung mga ngiti na dati'y sa'kin nagmumula, Sa iba mo na ngayon nakukuha. Yung lambingan natin... sa iba mo na nanagawa. Yung init na kailangan mo pag maulan... naibibigay na ng iba. Gusto ko sanang malimos ng pansin, Buti nalang napakwento ka... Buti nalang may silbi pa akong natira. Di mo lang kasi ata pansin Pero nasasaktan rin ako Nagseselos rin ako... Nagseselos ako. Buti pa siya napupuri mo Buti pa siya pinapansin mo Buti pa siya naipagmamayabang mo Buti pa siya. Pero ayos lang Sino ba naman ako? Ako lang naman to, Yung sinasabi **** mahal mo at ako na nagmamahal sayo... Kaso ako rin ata yung unti-unting kinakalimutan mo. Wala naman akong magagawa kung sabihin **** ayaw mo na. Kung itutulak mo ko palayo Kung pipilitin mo kong lumayo. Dahil oo tahimik lang ako. Pero mahal, nasasaktan ako.

Continue reading...

Ang maikling kasaysayan ay pilit kinakalimutan Nang nahulog sa bangin ng nakaraan itinali sa leeg ng walang pag-aalinlangan ang maiksi na lubid na pinanghahawakan Kumikinang na perlas ng silangan namumukod-tanging mutya sa dalampasigan Nang makatakas sa karagatan Di na bumalik sa kinagisnan Papalubog na ang araw nang hindi namamalayan Ang liham nito'y kanyang huling alab Yugto ng masamang pangitain kung kailan dadapo ang mga paniki Nagsilbi na piring sa pagsapit ng Biyernes ang takipsilim Sa walang pakundangan pugon Nagliyab ang lunggati ng pangangalit Marahas na pagbati nito ay pasakit Ang simpatiya ay kumukupas Sa trahedyang sumira Nang wala na makakapitan sa pag-aagaw buhay Walang paghikbi sa kapaligiran Labis na kasawian

0

Dec 16, 2018

Dec 16, 2018 at 6:24 AM UTC

Ang Buhay sa Takipsilim #11

Ang maikling kasaysayan ay pilit kinakalimutan Nang nahulog sa bangin ng nakaraan itinali sa leeg ng walang pag-aalinlangan ang maiksi na lubid na pinanghahawakan Kumikinang na perlas ng silangan namumukod-tanging mutya sa dalampasigan Nang makatakas sa karagatan Di na bumalik sa kinagisnan Papalubog na ang araw nang hindi namamalayan Ang liham nito'y kanyang huling alab Yugto ng masamang pangitain kung kailan dadapo ang mga paniki Nagsilbi na piring sa pagsapit ng Biyernes ang takipsilim Sa walang pakundangan pugon Nagliyab ang lunggati ng pangangalit Marahas na pagbati nito ay pasakit Ang simpatiya ay kumukupas Sa trahedyang sumira Nang wala na makakapitan sa pag-aagaw buhay Walang paghikbi sa kapaligiran Labis na kasawian

Continue reading...

Ang higanteng tulyasi, tila bulkan, humihilab sa init, sumusuka ng kumukulong putik at singaw, bumubuga ng bulang panis. Subalit ang mga serbidor at weyter ng panginoong naluklok ay mabangis na nagbubunyi. Nagugulat ako kung paanong ipinaparada bilang obra-maestrang sopas na manok ang gabundok na naiipong ipot ng kanilang hinirang at ng kanyang mga ministrong kampon. Dusa nating pinagbabayaran ang pagsulong ng bulag na katapatan at laganap na kamangmangan sumusuong sa martsang hindi nauunawaan habang sanlaksa’y kay daling naniwala, panloloko’t manloloko ay sagana isang maluho’t makulay na palabas ng paputok at kwitis - sinasakal ang mga kaluluwa, nilalason ang mga isip isang malaking karnabal ng mga manlilinlang na payasong ngising-aso mga nakakatawang bistadong manggagantso at mga saksing bulaan - na ang mga utos ng banal na panahon ay kinakalimutan - at mga binaluktot ng kwento’t kasaysayan - patung-patong na kasinungalingan kumpul-kumpol na tungayaw at murahan mahihiya ang mga alamat ng bayan at pabula ng nakaraan. Ang namumunong bunganga’y kumukulong lagaan ng mabahong tae, mangmang na nag-iisip sa bibig, tinimplahan ng santambak ng mabantot na kawalan ng konting katalinuhan at pakundangan, - isang lugaw ng bigas na plastik, panis adobong sa mga pilyong uod, ay matamis. isang hapunang ang pampagana ay mga bala at pulpol na iskrip ang pangunahing ulam ay mga katauhang walang pantaong karapatan At ako, isang napilitang anino, binihag ng isang tampalasang multo inilibing sa pambayaning nitso at sanlibong mapangsanib na espiritu sa Kaharian ng mga Pangako pawang napako, at mga pag-asang naglaho, ay hindi maibandila, bagkus, nanliliit ako sa walang puknat na pagpururot ng nguso na kapag ang mundo’y tinatanong ako, - Siya ba ang hinirang ninyo? Hiyang-hiya ako . . .

0

Sep 11, 2018

Sep 11, 2018 at 4:43 AM UTC

Ang Pambansang Kahihiyan

Ang higanteng tulyasi, tila bulkan, humihilab sa init, sumusuka ng kumukulong putik at singaw, bumubuga ng bulang panis. Subalit ang mga serbidor at weyter ng panginoong naluklok ay mabangis na nagbubunyi. Nagugulat ako kung paanong ipinaparada bilang obra-maestrang sopas na manok ang gabundok na naiipong ipot ng kanilang hinirang at ng kanyang mga ministrong kampon. Dusa nating pinagbabayaran ang pagsulong ng bulag na katapatan at laganap na kamangmangan sumusuong sa martsang hindi nauunawaan habang sanlaksa’y kay daling naniwala, panloloko’t manloloko ay sagana isang maluho’t makulay na palabas ng paputok at kwitis - sinasakal ang mga kaluluwa, nilalason ang mga isip isang malaking karnabal ng mga manlilinlang na payasong ngising-aso mga nakakatawang bistadong manggagantso at mga saksing bulaan - na ang mga utos ng banal na panahon ay kinakalimutan - at mga binaluktot ng kwento’t kasaysayan - patung-patong na kasinungalingan kumpul-kumpol na tungayaw at murahan mahihiya ang mga alamat ng bayan at pabula ng nakaraan. Ang namumunong bunganga’y kumukulong lagaan ng mabahong tae, mangmang na nag-iisip sa bibig, tinimplahan ng santambak ng mabantot na kawalan ng konting katalinuhan at pakundangan, - isang lugaw ng bigas na plastik, panis adobong sa mga pilyong uod, ay matamis. isang hapunang ang pampagana ay mga bala at pulpol na iskrip ang pangunahing ulam ay mga katauhang walang pantaong karapatan At ako, isang napilitang anino, binihag ng isang tampalasang multo inilibing sa pambayaning nitso at sanlibong mapangsanib na espiritu sa Kaharian ng mga Pangako pawang napako, at mga pag-asang naglaho, ay hindi maibandila, bagkus, nanliliit ako sa walang puknat na pagpururot ng nguso na kapag ang mundo’y tinatanong ako, - Siya ba ang hinirang ninyo? Hiyang-hiya ako . . .

Continue reading...

'wag mo kong kalimutan' mga katagang sinambit mo habang pinipilit **** tanggalin ang iyong kamay sa aking kamay 'wag mo kong kalimutan' mga katagang sinambit noong panahon na ang mundo natin ay nagtatagpo sa isang segundo lamang 'wag mo kong kalimutan' mga katagang nagpaikot sa atin na ating pinaniwalaan at pinagtibay ngunit ang tadhana'y mapaglaro ngayon ang katagang ito ay winasak tayo pinaiyak at dinurog sa isang segundo lamng ngayon ang katagang ito ay isang uri na lamang sa katagang nilimot ng ating panahon at kinakalimutan natin ngayon

0

Jan 5, 2018

Jan 5, 2018 at 4:53 AM UTC

wag mo kong kalimutan

'wag mo kong kalimutan' mga katagang sinambit mo habang pinipilit **** tanggalin ang iyong kamay sa aking kamay 'wag mo kong kalimutan' mga katagang sinambit noong panahon na ang mundo natin ay nagtatagpo sa isang segundo lamang 'wag mo kong kalimutan' mga katagang nagpaikot sa atin na ating pinaniwalaan at pinagtibay ngunit ang tadhana'y mapaglaro ngayon ang katagang ito ay winasak tayo pinaiyak at dinurog sa isang segundo lamng ngayon ang katagang ito ay isang uri na lamang sa katagang nilimot ng ating panahon at kinakalimutan natin ngayon

Continue reading...

Bakit sa una'y halos sumakit na ang tiyan kakatawa At maya't maya'y tumutulo na ang mga luha sa mukha? Napapaiyak na lamang sa sulok Unti-unting kinakain ng maitim na usok Namamanhid na't halos di makilala ang sarili Nais ko ulit bumalik sa panahong wala pa akong alam sa mga nangyayari Ang mga ngiti ko noong kay tamis Mga tawang walang halong lumbay at hapis. Pilit kong kinakalimutan ang aking mapait na nakaraan Ngunit bumabalik balik pa rin lahat ng ala-ala sa aking isipan. Ang sabi nila'y tigilan ko na ang mamuhay sa nakaraan at iwasang magkaroon ng galit sa kapwa, Paano maaalis ang galit sa aking puso Kung ang dahilan nito ay ang taong nag-iwan ng masakit na marka sa aking pagkatao? Sa tinagal tagal ng panahon, para bang naging bato ang aking puso Bawat pintuan ay may kandado Bawat bintana ay sarado Ibang-iba na sa dating ako.

0

Jun 10, 2020

Jun 10, 2020 at 1:43 AM UTC

Bakit sa una'y halos sumakit na ang tiyan kakatawa At maya't maya'y tumutulo na ang mga luha sa mukha? Napapaiyak na lamang sa sulok Unti-unting kinakain ng maitim na usok Namamanhid na't halos di makilala ang sarili Nais ko ulit bumalik sa panahong wala pa akong alam sa mga nangyayari Ang mga ngiti ko noong kay tamis Mga tawang walang halong lumbay at hapis. Pilit kong kinakalimutan ang aking mapait na nakaraan Ngunit bumabalik balik pa rin lahat ng ala-ala sa aking isipan. Ang sabi nila'y tigilan ko na ang mamuhay sa nakaraan at iwasang magkaroon ng galit sa kapwa, Paano maaalis ang galit sa aking puso Kung ang dahilan nito ay ang taong nag-iwan ng masakit na marka sa aking pagkatao? Sa tinagal tagal ng panahon, para bang naging bato ang aking puso Bawat pintuan ay may kandado Bawat bintana ay sarado Ibang-iba na sa dating ako.

Continue reading...

anino oo isa kang anino anino ng kahapon kahapong pilit kung kinakalimutan kinalimutan ngunit wari'y ikay napagkit. napagkit sa puso't isipan isipang di q alam hindi ko alam qng bkt ikaw pa ikaw pa na hindi para sakin para sakin na nagmahal ng totoo oo totoo totoo at labis labis at sobra sobrang hindi ko napagtanto napagtantong ako'y sinaktan mo ng lubusan. lubusan **** iniwang luhaan luhaan na dulot ng iyong pag-ibig na parang anino. anino ng kahapong mahrap kalimutan. dahil sa bawat paglimot q lalo kitang naa-alala. ala-alang sa anino lamang nakikita... dahil ikaw at ako ay isang anino aninong hindi pwdng mahawakan ng sinuman

0

Oct 11, 2019

Oct 11, 2019 at 11:00 AM UTC

lovely-seravanes

anino oo isa kang anino anino ng kahapon kahapong pilit kung kinakalimutan kinalimutan ngunit wari'y ikay napagkit. napagkit sa puso't isipan isipang di q alam hindi ko alam qng bkt ikaw pa ikaw pa na hindi para sakin para sakin na nagmahal ng totoo oo totoo totoo at labis labis at sobra sobrang hindi ko napagtanto napagtantong ako'y sinaktan mo ng lubusan. lubusan **** iniwang luhaan luhaan na dulot ng iyong pag-ibig na parang anino. anino ng kahapong mahrap kalimutan. dahil sa bawat paglimot q lalo kitang naa-alala. ala-alang sa anino lamang nakikita... dahil ikaw at ako ay isang anino aninong hindi pwdng mahawakan ng sinuman

Continue reading...

Matalinhaga ang kahapon, ang nagdaang panahon: kapeng mainit na pinalalamig, hinihipan pero di malag-ok, nakakapaso sa lalamunan Tila alon sa dalampasigan itinataboy ng pampang ngunit bumabalik ang mga ala-alang pilit itinatapon, kinakalimutan. Mga tagpong akala’y isang dipa lamang tila ang pagitan ng lupa at kalangitan ngunit nang tatawirin na’y bangin pala ang kailaliman walang tulay na magdugsong sa sanlibong katanungan sa mga gumuhong moog at nadurog na diyos-diyosan. Sa sulok ng balintataw isang paslit ang natanaw tumatakbo’t humahabol, sumisigaw tinatawag niyang “Tatay!” iyong nakalagak, isang bangkay sa kabaong na ipapasok, ihihimlay sa nitsong pintado ng puting lantay - labi ng aking amang hinagilap na suhay Sa lamay ng patay, ang kapeng barako ay buhay bumubukal, walang humpay maalab ang pakikiramay, sawsawan ng tinapay Sa lamay ng patay nagsisikip man ang dibdib magkunwari’y kailangan nagdurugo man ang puso lakas-loob ang kaanyuan Habang umaagos ang litanya sa labì ng punong magdarasal pumapatak ang ulan ng luha walang puknat ang “Bakit?”, nag-uusisa Hindi napapahid ng panyong pinipiga ang hapdi ng sugat sa naulilang diwa lalo’t ang bayaning inakala ay pasang-krus pala ng inang dinakila Matalinhaga sadya ang kahapong nagdaan, pelikulang kulay sepya, kumupas na sa kalumaan: Lumamig na ang inuming sa burol ay itinungga Tahimik na silang nagtungayaw ng sumbat at sumpa Sa malayo’y kumakaway ang palaspas ng payapa Nagpahinga na rin ang ilaw na sa aki’y nagkalinga Sumisilip sa alapaap ang impit na sinag Naglalaho na ang mga bituin sa liwanag ng unti-unting pagsabog ng araw na papasikat At sa pagbangon, bagong umaga’y may pahayag Gigisingin akong lubos, tila tunog ng gong ng bagong-luto **** pagsalubong Isang lag-ok muli, aasa, susulong kung saan man hahantong . . .

0

Nov 16, 2017

Nov 16, 2017 at 9:43 AM UTC

Kapeng Barako IV

Matalinhaga ang kahapon, ang nagdaang panahon: kapeng mainit na pinalalamig, hinihipan pero di malag-ok, nakakapaso sa lalamunan Tila alon sa dalampasigan itinataboy ng pampang ngunit bumabalik ang mga ala-alang pilit itinatapon, kinakalimutan. Mga tagpong akala’y isang dipa lamang tila ang pagitan ng lupa at kalangitan ngunit nang tatawirin na’y bangin pala ang kailaliman walang tulay na magdugsong sa sanlibong katanungan sa mga gumuhong moog at nadurog na diyos-diyosan. Sa sulok ng balintataw isang paslit ang natanaw tumatakbo’t humahabol, sumisigaw tinatawag niyang “Tatay!” iyong nakalagak, isang bangkay sa kabaong na ipapasok, ihihimlay sa nitsong pintado ng puting lantay - labi ng aking amang hinagilap na suhay Sa lamay ng patay, ang kapeng barako ay buhay bumubukal, walang humpay maalab ang pakikiramay, sawsawan ng tinapay Sa lamay ng patay nagsisikip man ang dibdib magkunwari’y kailangan nagdurugo man ang puso lakas-loob ang kaanyuan Habang umaagos ang litanya sa labì ng punong magdarasal pumapatak ang ulan ng luha walang puknat ang “Bakit?”, nag-uusisa Hindi napapahid ng panyong pinipiga ang hapdi ng sugat sa naulilang diwa lalo’t ang bayaning inakala ay pasang-krus pala ng inang dinakila Matalinhaga sadya ang kahapong nagdaan, pelikulang kulay sepya, kumupas na sa kalumaan: Lumamig na ang inuming sa burol ay itinungga Tahimik na silang nagtungayaw ng sumbat at sumpa Sa malayo’y kumakaway ang palaspas ng payapa Nagpahinga na rin ang ilaw na sa aki’y nagkalinga Sumisilip sa alapaap ang impit na sinag Naglalaho na ang mga bituin sa liwanag ng unti-unting pagsabog ng araw na papasikat At sa pagbangon, bagong umaga’y may pahayag Gigisingin akong lubos, tila tunog ng gong ng bagong-luto **** pagsalubong Isang lag-ok muli, aasa, susulong kung saan man hahantong . . .

Continue reading...

Ako'y humakbang, bitbit ang damdaming puno ng kalituhan Nilakbay ko ito kasama ng aking mga paang nabibigatan Binibilang kung ilang tao ang nadaratnan Kagaya ko rin kaya sila? Mahirap tumakas sa mga bagay na pilit na humahabol sa'yo Mahirap maghanap sa mga bagay na nakatago Hindi ko nga alam kung ano na tong ginagawa ko Tatakas ba ako? O mananatili sa di mawaring yugto. Tumahak uli ang aking mga paa Rinig ang bawat tunog na likha Ngunit hindi ito tulad ng dati Hindi ko na kabisado ang mga tandaan Tinatapakan ko na rin ang mga nadaraanang linya sa daan Oo, hindi ito tulad ng dati Pero eto na, nandito na ako Sa wakas nakarating na rin ako Humanap ako ng angkop na puwesto Ako'y umupo at minasdan ang paligid na gulong-gulo Hinanap ko ang bakas sa mga silid Ikaw pa rin ang naiisip Litong-litong-lito na ako. Pilit kong tinatakasan ang gulo Pumunta ako sa ibang lugar, nag ibayo Ngunit isang malaking kamalian pala ang lahat Hindi ko pala to matatakasan sa simpleng pag ibayo lamang Dahil ito'y kasama ko Kasama ko ang aking tinatakasan Ang sarili ko Dahil ika'y nakatira pa rin sa aking puso At ngayon ako'y nasa kawalan, pilit pa ring kinakalimutan ang nakaraan

0

Nov 13, 2017

Nov 13, 2017 at 7:08 AM UTC

Ako'y humakbang, bitbit ang damdaming puno ng kalituhan Nilakbay ko ito kasama ng aking mga paang nabibigatan Binibilang kung ilang tao ang nadaratnan Kagaya ko rin kaya sila? Mahirap tumakas sa mga bagay na pilit na humahabol sa'yo Mahirap maghanap sa mga bagay na nakatago Hindi ko nga alam kung ano na tong ginagawa ko Tatakas ba ako? O mananatili sa di mawaring yugto. Tumahak uli ang aking mga paa Rinig ang bawat tunog na likha Ngunit hindi ito tulad ng dati Hindi ko na kabisado ang mga tandaan Tinatapakan ko na rin ang mga nadaraanang linya sa daan Oo, hindi ito tulad ng dati Pero eto na, nandito na ako Sa wakas nakarating na rin ako Humanap ako ng angkop na puwesto Ako'y umupo at minasdan ang paligid na gulong-gulo Hinanap ko ang bakas sa mga silid Ikaw pa rin ang naiisip Litong-litong-lito na ako. Pilit kong tinatakasan ang gulo Pumunta ako sa ibang lugar, nag ibayo Ngunit isang malaking kamalian pala ang lahat Hindi ko pala to matatakasan sa simpleng pag ibayo lamang Dahil ito'y kasama ko Kasama ko ang aking tinatakasan Ang sarili ko Dahil ika'y nakatira pa rin sa aking puso At ngayon ako'y nasa kawalan, pilit pa ring kinakalimutan ang nakaraan

Continue reading...

Ikaw ang gusto ng aking puso, Pero ang utak ko ay gusto kang maglaho. Sila ay nag-aargumento ng parang na sa korte. Kailan kaya kita maibabalewala, Katulad ng pagbalewala mo sa mga ginawa ko. Kinakalimutan ko na mahal kita, Pero nung ngumiti ka, Nahulog nanaman ako sayo. Kailan kaya mananalo ang utak ko sa laban na ito?

0

Nov 29, 2018

Nov 29, 2018 at 5:24 AM UTC

Ikaw ang gusto ng aking puso, Pero ang utak ko ay gusto kang maglaho. Sila ay nag-aargumento ng parang na sa korte. Kailan kaya kita maibabalewala, Katulad ng pagbalewala mo sa mga ginawa ko. Kinakalimutan ko na mahal kita, Pero nung ngumiti ka, Nahulog nanaman ako sayo. Kailan kaya mananalo ang utak ko sa laban na ito?

Continue reading...

ilang beses pa bang mararamdaman isang damdaming pilit na kinakalimutan

0

Mar 10, 2018

Mar 10, 2018 at 11:17 PM UTC

f e e l i n g s ;

ilang beses pa bang mararamdaman isang damdaming pilit na kinakalimutan

Continue reading...

ikaw yung wala lang sagot ko sa tanong na Ano ang iniisip mo? "Wala Lang" wala lang kasi hindi ko masabi ng buo ang pangalan mo na sa totoo lang pinilit kong kinakalimutan at sana sa susunod pag tinanong ulit ako kung ano yung nasa isip ko masasabi ko na ang mga katagang "nakalimutan ko na"

0

Oct 20, 2019

Oct 20, 2019 at 11:03 PM UTC

ikaw yung wala lang sagot ko sa tanong na Ano ang iniisip mo? "Wala Lang" wala lang kasi hindi ko masabi ng buo ang pangalan mo na sa totoo lang pinilit kong kinakalimutan at sana sa susunod pag tinanong ulit ako kung ano yung nasa isip ko masasabi ko na ang mga katagang "nakalimutan ko na"

Continue reading...