"kawawang" poems
Umaga na pala,
Subalit tila umpisa pa lang ito ng dilim
Dito sa bayan kong nasa sinapupunan ng mga sakim
Pagpagan ang mga baro't saya habang hawak ang sedula
Nilang mga uhaw sa tronong ipinangako sa kanila
Naluklok na bagong puno,sa pagdaka’y nagpaulan
Ng mga balang hindi man tingga ay tumatagos sa kaibuturan
Sa dati niyang ka giyera na s'yang mga tunay na anak ng bayan
Iginapos sila’t ipiniit sa sandipang karapatan
Yaong mga bago niyang kawal ay matatayog pa sa kalabaw
‘Pagkat kasama niyang magkakamal ng salaping umaapaw
Mag kaka-ututang labi ay iisa ang kaliskis at balagat
Sila na mag kaibigang dila at ngipin sa pilak din mag-papangagat
Habang ang mga dating sadyang tapat sa gampanin
Ay mistulang mga bayani na lang sa hangin
Ang pagka dalisay nila sa maka-kapwang tungkulin
Parang sa tubig na isulat at hindi na basahin
Kawawang Sta. Teresita bayan kong dinusta
Ng mga ganid sa kapangyarihan at mapang-alipusta
Akong anak mo’y nasa daluyong ng kapanglawan
Kabiyak mo sa balsang itinali sa nagluluksang pampang
Kawawang Sta. Teresita ginahasa ng mga mapag-samantala
Hinubaran ng dangal at piniringan ng telang mapula pa sa pula
Binusalan ang bibig hanggang sigaw mo’y hindi na marinig
Mga araw mo ngayo’y mamumugto sa haharapin **** pag-liligalig
Tahan na Sta. Teresita,Tahan na,
Bayan kong sakdal iniibig
Matatapos din ang sigwa,
Tutulay muli ang lunday sa sapa.
© 2018 Glen Castillo
All Rights Reserved.
Jul 30, 2018
Jul 30, 2018 at 2:01 PM UTC
Tuwing nalalapit na ang pasko, darating si itay mula sa kanyang opisina na may dalang kahon. Ang kahon ay naglalaman ng hamon. Ang hamon na mutlong taun-taon na lang sumusulpot. Ito yung hamon na hindi na pinapansin ng karamihan kasi lagi na lang andyan. Pabulong na sasabihin nila, "Ay sus. Pwedeng iba naman?" pero dahil nga sa nakasanayan na, ang hamon ay mananatiling nariyan kahit nilalampasan.
Lilipas ang selebrasyon at mag-uuwian ang mga bisita. Mananatili ang hamon na wala man lang gumalaw. Naubos ang macaroni salad, graham, kahit ang kaldereta ngunit ang hamon ay nanatiling tahimik, mistulang kawawang bida sa isang maaksyong pelikula.
Taun-taon, sasabihin ni inay na bakit hindi na lang ipamigay? At taun-taon akong hihindi at sasabihing sayang.
Hindi ko naman paborito ang hamon. Sadyang ayoko lang sayangin ang lahat ng nakahain. Kaya't kahit paulit-ulit, kahit nakakasawa, kahit minsan gusto ko na lang ipamigay, pilit ko pa ring kakainin ang bawat hamon na nakahain. Pilit ko pa ring lalasapin ang cholesterol, magpapataba, magpapakatanga, magsasawa hanggat sa maubos.
Feb 8, 2016
Feb 8, 2016 at 1:37 AM UTC
Kawawang syudad
puno ng gintong konkreto
di magkandaugaga
mga desperadong mata.
Kawawang syudad
may mga mamahaling mesa
di magkandaugaga
mga desperadong bunganga.
May 31, 2014
May 31, 2014 at 9:12 AM UTC
sa isang harding puno ng rosas,
sumibol ang tila bagong bulaklak
talulot ma'y 'di paris ng bighani ng iba,
halimuyak na taglay ay waring mahika
ngunit salungat ito sa nais ng hardinero,
sapagkat pula lamang ang kanyang tanging ibig
may suklam sa mga mata niya itong minasdan,
pinitas nang walang pagdadalawang-isip
ipinagkait na para bang api,
ang pagkakataong mamukadkad nang ganap
damong itinuring, kapara ng salot sa tanim
kawawang sampaguita, ganda'y 'di napansin
Apr 23, 2020
Apr 23, 2020 at 1:24 AM UTC
78 Bilang kaparusahan
Sa kanilang kapalaluhan
79 Ang prinsipe’y bantay-sarado
Sa mga kawal ng palasyo
80 Hindi siya tinulutan
Na lumabas sa silid-tulugan
81 Si Sibo’y ikinulong
Na animo’y mandarambong
82 Samantalang ang kawawang alipin
‘Di na sa palasyo papapasukin
83 Mula sa kawanihan
Ng mga tagapaglingkod at utusan
84 Si Loria’y itinaboy
At naging palaboy.
-06/20/2012
*Gintong Lupa Series
Aug 31, 2019
Aug 31, 2019 at 9:55 PM UTC