Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"kawangis" poems
may diskusyon na galing sa nakaraan tungkol sa pagsisisi sa naganap na hiwalayan ang higit na pagmamahal ay sadyang maparaan nagbalik itong muli ng di namamalayan kung sa hinaharap ay walang kasiguraduhan bubusugin kita ng pagibig sa kasalukuyan at kung tayo at panahon ay magkasubukan hihintayin kita upang sa dulo'y magkatuluyan ang pagulit sa kawangis ng kahapon ay ligaya ito ang dahilan sa sarap ng muling pagsasama huwag maglilikot pagka't di na magagaya ang inayos na daan papunta sa iisang kama sa di mapigilang kabaliwan at kalokohan sa dalas **** maubos ang aking pisi at kahit hirap sa pagsunod sa aking kagustuhan ikaw pa rin ang pipiliin at di magsisisi ♥
0
Jul 4, 2011
Jul 4, 2011 at 2:12 AM UTC
Di Magsisisi
Ikaw ang takbuhan sa mga oras na walang wala.. Ang ibig kong sabihin sa walang wala ay yun bang walang wala na kong maibuhos na luha, Walang wala na kong malapitan, Walang wala na kong makapitan, Wala nang gustong makinig, Wala nang interesado, naubos na kasi ultimo ang para sa sarili. Ikaw lang ang natatangi. Ang lakas pala ng loob kong magalit sa mga mang-iiwan, naisip kong wala rin pala akong karapatan. Ganoon din ako.. Binitawan kita kapalit ng kasiyahan. Nakangiti ka sa akin habang hinahatid ako sa napakagandang hantungan. Baligtad na ang mesa. Nandito na ko.... muli. Lalakad patungo sa iyo na may dala dalang pluma at papel Iguguhit ang pait, ngingiti dahil ito na naman tayo sa puntong ito at hindi ko mahanap ang mga tamang salita Nalimot ko na ata ang tamang pakikipagtalastasan. Alam kong mauuwi na naman sa tipikal na kamustahan. Hindi ko inakalang babalik tayo sa nakaraan habang umuusad ang mga kamay ng orasan Mapagbiro. Hindi ako handa sa pagsalubong ng taon Bakit ko nakikita ang mga aninong matagal nang nilamon ng liwanag Bakit muling nagdurugo ang mga sugat na matagal nang naghilom Hindi ako naniniwala sa swerte. Walang swerte. Walang sumugal na hindi natalo. Buti na lang mayroon akong babalikan. Ikaw yung kaibigan na hindi lumilisan. Matagal ang isang taon, Sumulat ako ng mga tulang kawangis mo Binuo ko sila na parang mga bahagi ko Akala ko ay tapos na... Kung ang pagsulat ay paglaya, hindi ba dapat ay nakakalag na sa akin ang tanikala? O mali.. baka wala talagang paglaya Paano kung nililibot ko lamang ang malawak na hawla nang may huwad na pag-asa? Minasdan ko ang obrang nilikha ng dekada, Makulay, sa unang tingin ay puno ng pangarap Parang nobelang nagsasalaysay, at kapag naroon ka na sa kasukdulan ng tunggalian, Nanaisin **** isara ang pahina.. Makikiusap ang nobela sa isang pagkakataong sana'y siya ay tapusin hanggang huling kabanata... Napaluha ako ng matindi dahil isa pa lang trahedya ang nobela. Teka.. teka.. Buburahin ang ilang metapora. Masyadong madrama. Malayo sa imaheng gusto kong makita at ipakita Ngunit tila hindi hawak ng aking kamay ang panulat, Hinablot nang marahas ng pusong gustong kumawala Ganon ata talaga sa muling pagkikita pagkatapos ng matagal na pagkakawalay... Puno ng emosyon. Magugulo ang burador, wala nang patutunguhan ang tula. Hindi bale. Hindi naman dapat na maging maganda ang porma ng tula, Hindi importante ang sukat at tugma, Sa susunod na babasa ka ng tula, Nagbibigay ka ng tunay na pag-asa sa may akda. Kasinungalingan ang bigkasing masaya ako, ngunit aaminin kong may tuwa, may katiting na pagsigla sa muli nating pagkikita, Maraming salamat, Sining ng Malayang Pagsulat.
0
Jan 5, 2020
Jan 5, 2020 at 6:20 AM UTC
Malaya
Ikaw ang takbuhan sa mga oras na walang wala.. Ang ibig kong sabihin sa walang wala ay yun bang walang wala na kong maibuhos na luha, Walang wala na kong malapitan, Walang wala na kong makapitan, Wala nang gustong makinig, Wala nang interesado, naubos na kasi ultimo ang para sa sarili. Ikaw lang ang natatangi. Ang lakas pala ng loob kong magalit sa mga mang-iiwan, naisip kong wala rin pala akong karapatan. Ganoon din ako.. Binitawan kita kapalit ng kasiyahan. Nakangiti ka sa akin habang hinahatid ako sa napakagandang hantungan. Baligtad na ang mesa. Nandito na ko.... muli. Lalakad patungo sa iyo na may dala dalang pluma at papel Iguguhit ang pait, ngingiti dahil ito na naman tayo sa puntong ito at hindi ko mahanap ang mga tamang salita Nalimot ko na ata ang tamang pakikipagtalastasan. Alam kong mauuwi na naman sa tipikal na kamustahan. Hindi ko inakalang babalik tayo sa nakaraan habang umuusad ang mga kamay ng orasan Mapagbiro. Hindi ako handa sa pagsalubong ng taon Bakit ko nakikita ang mga aninong matagal nang nilamon ng liwanag Bakit muling nagdurugo ang mga sugat na matagal nang naghilom Hindi ako naniniwala sa swerte. Walang swerte. Walang sumugal na hindi natalo. Buti na lang mayroon akong babalikan. Ikaw yung kaibigan na hindi lumilisan. Matagal ang isang taon, Sumulat ako ng mga tulang kawangis mo Binuo ko sila na parang mga bahagi ko Akala ko ay tapos na... Kung ang pagsulat ay paglaya, hindi ba dapat ay nakakalag na sa akin ang tanikala? O mali.. baka wala talagang paglaya Paano kung nililibot ko lamang ang malawak na hawla nang may huwad na pag-asa? Minasdan ko ang obrang nilikha ng dekada, Makulay, sa unang tingin ay puno ng pangarap Parang nobelang nagsasalaysay, at kapag naroon ka na sa kasukdulan ng tunggalian, Nanaisin **** isara ang pahina.. Makikiusap ang nobela sa isang pagkakataong sana'y siya ay tapusin hanggang huling kabanata... Napaluha ako ng matindi dahil isa pa lang trahedya ang nobela. Teka.. teka.. Buburahin ang ilang metapora. Masyadong madrama. Malayo sa imaheng gusto kong makita at ipakita Ngunit tila hindi hawak ng aking kamay ang panulat, Hinablot nang marahas ng pusong gustong kumawala Ganon ata talaga sa muling pagkikita pagkatapos ng matagal na pagkakawalay... Puno ng emosyon. Magugulo ang burador, wala nang patutunguhan ang tula. Hindi bale. Hindi naman dapat na maging maganda ang porma ng tula, Hindi importante ang sukat at tugma, Sa susunod na babasa ka ng tula, Nagbibigay ka ng tunay na pag-asa sa may akda. Kasinungalingan ang bigkasing masaya ako, ngunit aaminin kong may tuwa, may katiting na pagsigla sa muli nating pagkikita, Maraming salamat, Sining ng Malayang Pagsulat.
Continue reading...
55
Pisnging mapula mapungay na mata ako’y masaya sa tuwing ika’y nakikita sabihin na nating ang ilong ko’y kawangis ng bawang ang amoy ko pang tikbalang at malaki ang aking baywang ang pagmamahal mo parin ay kahit kaila’y ‘di nagkulang Salamat sa pagtanggap sa’kin Kahit minsa’y medyo mahangin Kahit ngayo’y lagi nang nakasalamin Pinagtitiisan mo pa rin Sa kabila ng lahat ng kasalanan Ang pagpapatawad mo’y tila walang hanggan Kaya ngayong araw ng mga puso Sana’y iyong magustuhan Munting handog ng matabang batang matagal ka nang hinahangaan Nais ko sana’y ‘wag tayong mag away Para naman ang araw na ito’y maging matiwasay Mahal mo ata ako, at alam **** mahal rin kita Kaya hayaan **** ang tulang ito’y ika’y mapasaya
0
Dec 14, 2014
Dec 14, 2014 at 1:49 PM UTC
Untitled
Ipanligo ang luha Gawin basahan ang damit na pamunas sa sugat na di gumagaling Hulug bituin ba na matutupad ang mga hiling o bagay na tinatapon ng langit Ano ang susundin Naduhagi sa buhay Nabubuwal sa kapalarang sinapit Kagustuhan ng loob o ang ikakaunlad ng Maharlikang angkan Sa basbas ng langit Iniusal ang dasal Sapat na ang saya nang masilayan si dessa Walang dusa't unos na nanaig Anyong Diyosa, diwata ang kawangis Kinang ng perlas Kagandahang nang -aakit Marupok na ang silya Habang ang damit ay tagpi-tagpi Naluoy na ang labi Mata'y nangamuti Inilalarawan  na ang mukha sa salamin ng bukas Natatangi man ito ang sa isip Ang kabiguan ay tinitiis Pa isa-isa man ang balahibo idinidikit na para pumagaspas sa hangin Makakalipad nang mataas Bubulusok nang mabilis
0
May 29, 2019
May 29, 2019 at 1:33 AM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #68
Kumpas ng hangin ay utos na supremo Sundan ang panuto Tumingala sa nag-aansikot na mga kerubin sindami ng nagsisilipiran na  gamu-gamo Hindi alam ang inaapakan nang naligaw sa sariling lugar Paese-ese kung lumakad ang sawi Galaw na parang binitawang hibla umiindak nang nagpatihulog Itulak sa bangin nang mahulog ang walang esensiyang kordero Nadadamay ang nagsisilapit Nagiging mababa ang atmospera, pumapailalim ang usok Ang nanlilibak sa pulubi sa kalsada Siya ay magiging sinuman sa kapanahunan Ituring paghaharap sa kawangis na katauhan Siya rin ang dukha Saan aabot ang bulyaw? Hipo ng sinag sa aplaya sa kalumbayan Pangangatal ng panga Namaos na awiting pambata
0
Dec 20, 2018
Dec 20, 2018 at 3:17 AM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #19
Bathala nga’y di nanghushusga Sa kawangis na nag – iba Mula ulo hanggang paa Lahat ginawa at pinagawa Matupad lamang ang sigaw ng diwa Nagsilabasan matatalas na dila Upang bigyan kami ng kakaibang mukha Bahagharing sa aming makikita Ito’y naging makulilim na sigwa Kami’y ginagawa nilang nakakatawa Kahit sakit na ang nagdudulot sa’ming sigla Mapagbigyan lamang ang kanilang tawa Ngunit ang kagustohang sinta Ay iyong ikinasasam’t pinagdadamut pa Nais lang naman pag – ibig at pag – aaruga Tanggap naming na walang magmamahal sa’min ng tama Wag lang ikumpara sa masahol na hayop sa gubat makikita Pantay na pagtingin kailan kaya ninyo ipapadama Ganito nga ba talaga ang gusto ni Bathala? Mababang tingin saaming ipinapakita Baluktot na paniniwala mayroon sila Siradong utak ay pagbuksan na sana Nang pagkakapantay ay Makita Ako at ikaw ay hinumal ng kamay ni Bathala Na walang pag-aalinlangang kasama
0
Sep 10, 2017
Sep 10, 2017 at 10:57 AM UTC
ASAL HAYOP
Tinugis ka ma’y Buong bayan ang nagtiis Ika’y reyna ng katiwalian. Maghugas kamay man Putik ng katiwalian Babangon sa hukay Siya’y bangungot Sa’yong paghimbing. Sa Senado’y Sino ba ang salarin? Niluklok at binoto Hindi para manloko Kawangis nila’y Naging isang delubyo. Itong si Juan Pulubi na nga Pinamihasaan nyo pa Kaban ng bayan Winalis nyong bigla. (12/2/13 @xirlleelang)
0
May 27, 2014
May 27, 2014 at 10:22 PM UTC
Ang Pamimihasa ng Tropang Napoles
Isang katangian na ipinamukha sa akin ng kalungkutan --- Madaya siya. Madaya ang kalungkutan Kaya ka niyang linlangin Minsa’y kawangis niya ang tahimik na kalsada. Bibigyan ka niya ng pagkakataon upang mag-isip. Hahayaan niyang makinig sa’yo ang buwan Subalit hindi ka nito kakausapin; sa halip, mas papangibabawin niya ang iyong pagkalito. Pipigilan niya ang pagkahol ng mga aso; pahihintuin niya ang huni ng mga ibon. Maging ang hangin ay pahihinain nito. Ititikom ng mga nakatambay na pagtatanong ang mga bibig nila. Ngunit, ang akala **** tahimik; Malungkot na pala. Kaya ka niyang linlangin Minsa’y kamukha niya ang payapang tahanan. Na kahit ang bangaya’y mahihiya. Walang mintis ang mga yakap, ang mga tawanan Buo sa numero Hanggang sa dulo’t magmula sa umpisa Walang bahid ng pagkakawatak-watak subalit, dama mo pa rin ang pag-iisa. Dahil ang akala **** mapayapa; Malungkot na pala. Kaya ka niyang linlangin Minsa’y kahawig niya ang mahinahon na ilog. Na tanging lamig lamang ng tubig ang kaya **** kilalanin Bilang sa iyong mga daliri ang mga batong natatangay nito. Kaya niya itong gawing panatag Subalit, hindi ang damdamin mo. Matutuwa pa siya Sa panghihinayang **** makasaksi ng mabilis na pag-agos at pagbabadya. Ang akala **** mahinahon; Malungkot na pala. Oo. Mapagbalatkyo ang kalungkutan Kaya niyang maghain ng maraming pagkakakilanlan. Bahagi ng kanyang iskema ang pagkalito na siyang sa’yo’y mananahan; mahirap siyang maging kalaban. Mahirap siyang maging kalaban. Kaya't siya'y gayahin mo. Linlangin mo rin siya ng kakayahan **** magwangis Ipakita mo na ikaw ang ingay sa tahimik niyang kalsada; Na ikaw ang bangayan sa payapa niyang tahanan; Na ikaw ang rumaragasang tubig sa mahinahon niyang ilog. Bigyan mo rin siya ng maraming mukha na may iisang ulo ng katatagan at paglaban. Pero huwag sa sarili mo Maging tapat ka rito magiging armas mo ang pagbabalatkayo laban sa lungkot; pero huwag sa sarili mo.
0
May 4, 2020
May 4, 2020 at 6:03 AM UTC
Balatkayo
Isang katangian na ipinamukha sa akin ng kalungkutan --- Madaya siya. Madaya ang kalungkutan Kaya ka niyang linlangin Minsa’y kawangis niya ang tahimik na kalsada. Bibigyan ka niya ng pagkakataon upang mag-isip. Hahayaan niyang makinig sa’yo ang buwan Subalit hindi ka nito kakausapin; sa halip, mas papangibabawin niya ang iyong pagkalito. Pipigilan niya ang pagkahol ng mga aso; pahihintuin niya ang huni ng mga ibon. Maging ang hangin ay pahihinain nito. Ititikom ng mga nakatambay na pagtatanong ang mga bibig nila. Ngunit, ang akala **** tahimik; Malungkot na pala. Kaya ka niyang linlangin Minsa’y kamukha niya ang payapang tahanan. Na kahit ang bangaya’y mahihiya. Walang mintis ang mga yakap, ang mga tawanan Buo sa numero Hanggang sa dulo’t magmula sa umpisa Walang bahid ng pagkakawatak-watak subalit, dama mo pa rin ang pag-iisa. Dahil ang akala **** mapayapa; Malungkot na pala. Kaya ka niyang linlangin Minsa’y kahawig niya ang mahinahon na ilog. Na tanging lamig lamang ng tubig ang kaya **** kilalanin Bilang sa iyong mga daliri ang mga batong natatangay nito. Kaya niya itong gawing panatag Subalit, hindi ang damdamin mo. Matutuwa pa siya Sa panghihinayang **** makasaksi ng mabilis na pag-agos at pagbabadya. Ang akala **** mahinahon; Malungkot na pala. Oo. Mapagbalatkyo ang kalungkutan Kaya niyang maghain ng maraming pagkakakilanlan. Bahagi ng kanyang iskema ang pagkalito na siyang sa’yo’y mananahan; mahirap siyang maging kalaban. Mahirap siyang maging kalaban. Kaya't siya'y gayahin mo. Linlangin mo rin siya ng kakayahan **** magwangis Ipakita mo na ikaw ang ingay sa tahimik niyang kalsada; Na ikaw ang bangayan sa payapa niyang tahanan; Na ikaw ang rumaragasang tubig sa mahinahon niyang ilog. Bigyan mo rin siya ng maraming mukha na may iisang ulo ng katatagan at paglaban. Pero huwag sa sarili mo Maging tapat ka rito magiging armas mo ang pagbabalatkayo laban sa lungkot; pero huwag sa sarili mo.
Continue reading...
69
Abalang-abala ka sa pagtitipa ng istoryang nais **** magawa. Hindi inalintana ang malamig na simoy ng hanging pumapasok mula sa bintana ng iyong silid. Nasa kalagitnaan ka na ng iyong pagsusulat ng biglang namatay ang liwanag sa iyong silid. Napatigil ka at doon ay damang dama mo na ang lamig na nanunuot sa iyong balat. Tinanggal mo ang iyong antipara at nagsimulang kumapa-kapa sa dingding upang matunton ang kinaroroonan iyong maliit na lampara. Nagsimula ka nang magbilang mula sa sampu sa iyong isipan Sampu. Siyam. Walo. Pito. Anim. Lima. Nasa panglima ka pa lamang nang may napansin kang liwanag na tumatagos sa iyong silid mula sa iyong bintana. Apat. Sinundan mo ang liwanag na iyon nang magbilang ka na ng... Tatlo. Dalawa. Isa. Sumigaw ka sa pagkagulat nang tumapat ka sa repleksiyon ng liwanag na iyon. Ang sigaw mo ay umabot sa buong silid mo hanggang sa inyong bahay. At doon ay narinig mo ang mga yabag na patakbo sa iyong silid. Nang bumukas ang pintuan ng iyong kuwarto ay tumambad sa iyo ang liwanag. Tinanong ka ng iyong ina at kapatid. "Akala naming kung ano na ang nangyari sa iyo e," "Repleksiyon mo lang pala ang nakita mo," "Natakot ka sa mukha mo?" Pinigilan **** huwag tumawa nang mapalingon ka sa isang salaming kasing tangkad mo lamang at doon ay nakita mo ang iyong... Kawangis.
0
Aug 22, 2017
Aug 22, 2017 at 2:24 PM UTC
Kawangis
lahat daw ay pantay-pantay sabi ng mga balatkayong nakaupo sa silya ng salapi, ngunit naguguluhan itong batang isipan, lahat pa ba ng ating gawa ay pantay sa mata ng Maykapal. biyayang ipinagkaloob Nya sa atin, biyayang unti-unting nasisira, puso'y lumuluha sa nakikita; ang may sala, yaong Kanyang kawangis. Kanyang 'kawangis' pa ba kung isalita? kung mga gawa na abot langit ang pinagkaiba.
0
Feb 11, 2019
Feb 11, 2019 at 8:43 AM UTC
save the earth
Avisala! Halina sa TED ng CapSU-Dumarao o Encapsudia Kahawig nito ang Lireo sa Encantadia Elemento ay hangin, sagisag ay bughaw Lireo na kanlungan nina Danaya, Amihan, Pirena at Alena TED na kanlungan nina Dela Cruz, Arriola, Penson at Araneta Avisala! Halina sa Crim ng CapSU-Dumarao o Encapsudia Katulad nito ang Hathoria sa Encantadia Elemento ay apoy, sagisag ay pula Hathoria na naghari dahil sa lakas at dami Crim na naghari din kung pag-uusapan ay dami Avisala! Halina sa Agri ng CapSU-Dumarao o Encapsudia Kapareho nito ang Sapiro sa Encantadia Elemento ay lupa, sagisag ay dilaw Sapiro na sagana sa yaman ng lupa Agri na nakatutok sa pagpapayaman ng lupa Avisala! Halina sa Vet.Med ng CapSU-Dumarao o Encapsudia Kamukha nito ang Adamya sa Encantadia Elemento ay tubig, sagisag ay berde Adamya na kapiranggot na alaga ng brilyante ng tubig Vet.Med. na kakaunti na alagang hayop ang hilig Avisala! Halina sa Computer ng CapSU-Dumarao o Encapsudia Kawangis nito ang Etheria sa Encantadia Elemento ay kuryente, sagisag ay lila Etheria na nasa gitna at naglaho na Computer na nasa gitna rin at wala na. -05/19/2017 * a tribute to CapSU-Dumarao and Encantadia, written this day of final airing of Encantadia 2016
0
Sep 28, 2019
Sep 28, 2019 at 10:04 PM UTC
Encapsudia: Ang Kambal ng Encantadia
093023 Ikaw ang Aking Bayan Ang aking Pag-asa’t Ilaw Sa mga rehas ng kadiliman… Hayaan **** ang Liwanag Ko Ang magningning sa Sanlibutan. Ikaw ang Aking kawangis Damhin mo ang Aking pag-ibig Wagas at dalisay ang hain Ko Kaya’t itapon ang pangamba’t Sumabay sa pag-ihip ng hanging Nagmula sa Aking hininga. Sa dilim ay mas magliwanag ka Isasaboy ko ang Aking kinang Sa liblib na wala pang nakararating. Takot mo’y babalutin Ko Ng aking pagsinta habang ikaw ay humahayo. Yakapin mo ang aking pagkatawag sayo, Maging saksi ka’t magliwanag pa Habang ika’y naghihintay… At ako’y magagalak sa’yong pagsunod… Mahal kita, Anak at mahal ko ang Sanlibutan Pagkat Ikaw at Sila — ang aking Bayang babalikan.
0
Sep 30, 2023
Sep 30, 2023 at 11:17 AM UTC
Aking Bayan