"babagsak" poems - Hello Poetry

Nandito nanaman ako sa isang silid, malungkot , nagiisip kung anong mangyayari sa paligid Bukas ba ay payapa muli ang isip o bibilis nanaman ang tibok ng dibdib Sa bawat nangyayaring karanasan sa buhay ko may mga bagay akong naiisip na lumalait sa sarili kong pagkatao, sa pagkatao kong , pagiging mahina , na puro salita walang gawa, sa pagkatao kong kulang sa tiyaga umaasa sa kasiyahan na napupunta sa wala...At Paglipas nang taon sa kolehiyo , nanatili parin akong talo sa pag angat , pinili ang kurso na hindi naman kasing bigat ng abogado, Oo inaamin ko naiwan ako sa larangan ng akademika , alam ko naman na ginawa ko tong landas na to para sumaya pero, Dati yon iba na ang nasa isip ko ngayon, sana pala pinagbutihan ko nung mga araw na nakakahabol pa ko Pero ngayon ,ito natupad nga ang mga pangarap ko sa sarili ko , Pero di ko naman naisip ang kapalaran na darating sa kinabukasan ko Ano nga ba ang magiging kinabukasan ko ? Kung sariling kaligayan nalang palagi nag nasa isip ko Palagi nalang bang ganto ang buhay ko o isang araw , babagsak ang katawan ko katulad ng pagbagsak ng utak ko Tuwing naiisip ang mga malalagim na nakaraan sa buhay ko Mula sa palangiting tao na nakikita nyo , Maganda lang tignan parang takip ng libro, Pero ang totoo ay iba ang nilalaman nito, Magulo ang takbo ng buhay ko , Pero salamat narin may mga tao na nagbibigay ng halaga at pagmamahal Upang magpursigi pa akong mabuhay dito sa mundo... Salamat Ina,Itay,Lolo,Lola, Kaibigan,Katunggali Salamat sa walang hupay na pag intindi sakin sa lahat ng galit , panunukso Pagmamahal , pakikisama at sa mga bagay na nakalagay dito sa memorya ko, Isa kayong tagapagligtas dahil kung wala kayo Wala rin saysay ang pagkatao ko...

0

Nov 14, 2017

Nov 14, 2017 at 2:02 AM UTC

Johnad

Malungkot ang Kwento sa Silid

Nandito nanaman ako sa isang silid, malungkot , nagiisip kung anong mangyayari sa paligid Bukas ba ay payapa muli ang isip o bibilis nanaman ang tibok ng dibdib Sa bawat nangyayaring karanasan sa buhay ko may mga bagay akong naiisip na lumalait sa sarili kong pagkatao, sa pagkatao kong , pagiging mahina , na puro salita walang gawa, sa pagkatao kong kulang sa tiyaga umaasa sa kasiyahan na napupunta sa wala...At Paglipas nang taon sa kolehiyo , nanatili parin akong talo sa pag angat , pinili ang kurso na hindi naman kasing bigat ng abogado, Oo inaamin ko naiwan ako sa larangan ng akademika , alam ko naman na ginawa ko tong landas na to para sumaya pero, Dati yon iba na ang nasa isip ko ngayon, sana pala pinagbutihan ko nung mga araw na nakakahabol pa ko Pero ngayon ,ito natupad nga ang mga pangarap ko sa sarili ko , Pero di ko naman naisip ang kapalaran na darating sa kinabukasan ko Ano nga ba ang magiging kinabukasan ko ? Kung sariling kaligayan nalang palagi nag nasa isip ko Palagi nalang bang ganto ang buhay ko o isang araw , babagsak ang katawan ko katulad ng pagbagsak ng utak ko Tuwing naiisip ang mga malalagim na nakaraan sa buhay ko Mula sa palangiting tao na nakikita nyo , Maganda lang tignan parang takip ng libro, Pero ang totoo ay iba ang nilalaman nito, Magulo ang takbo ng buhay ko , Pero salamat narin may mga tao na nagbibigay ng halaga at pagmamahal Upang magpursigi pa akong mabuhay dito sa mundo... Salamat Ina,Itay,Lolo,Lola, Kaibigan,Katunggali Salamat sa walang hupay na pag intindi sakin sa lahat ng galit , panunukso Pagmamahal , pakikisama at sa mga bagay na nakalagay dito sa memorya ko, Isa kayong tagapagligtas dahil kung wala kayo Wala rin saysay ang pagkatao ko...

31

Kay tagal kong hinintay itong araw na 'to, Marahil matagal tayong di nagkatagpo, Siguro ito na yung tamang pahahon para sabihin ito, Gulong-gulo ako hindi ko na alam ang gagawin ko. Maingay na lansangan, Mga taong nagsisigawan, Sobrang gulo ng kapaligiran, Pero ako patuloy na blangko ang isipan. Mahal, hintayin mo ko, sandali na lang to, huwag ka munang umalis, sana man lang kahit ngayon ako'y iyong matiis. Mga tatlong kanto pa ang layo ko sayo, Maaari mo ba kong mahintay pa, mahal ko? Paumanhin kung napatagal ang pagdating ko, Hindi ka na tuloy nahintay ng mga kaibigan mo. Pero eto na ilang hakbang na lang malapit na ako, Isa... dalawa... dalawa... Pero teka... Bakit parang hindi ka masaya? Bakit parang nadismaya ka pa? Sa puntong yun hindi ko talaga alam. gutom. pagod. uhaw. Kaya't sabi ko sa sarili ko gusto ko nang bumitaw, Pero mahal... ayoko pang umayaw, Baligtarin man ang mundo ang hahanapin ko'y ikaw parin at ikaw. At habang papalapit na ako, Mas naaninag ko na ang mukha mo, Tama nga ako, Hindi ka nga masaya sa pagdating ko. Pero nung niyakap mo ko at humingi ka ng tawad... Hindi ko alam kung anong unang babagsak, Ako ba o yung mga luha sa mata ko na nag-uunahang pumatak. Sa bawat sandaling iyon di ko talaga alam ang sasabihin ko, Hindi ko na alam ang gagawin ko, Kaya ayun... hinayaan ko na lang tumulo ang mga luha ko, Hinayaan kong ang mga mata ko ang magsalita para sa nararamdaman ko. Pero sabi ko sa sarili ko, " Gusto ko pa... Kaya ko pa naman." Kaya nung niyayakap mo ko, Alam mo kung ano naramdaman ko? Alam mo kung ano tumatakbo sa isipan ko? Hindi ko kakayanin kung ibang tao na ang yayakapin mo ng ganito. At sa pagkakayakap mo, Mas naramdaman ko na mas gusto ko pang kumapit sayo, Naramdaman ko na hindi ko kayang mawala ang taong to, Kaya napatigil at napaisip ako, Bakit nga ba ako kumapit sayo? Kasi... Mahal kita. Mahal Kita. sa kung paano mo ikwento ang mga bagay na gusto mo, sa kung paano mo tingnan ang mga mata ko, sa kung paano mo napapasaya ang araw ko, sa kung paano mo hawakan ang mga kamay ko sa harap ng maraming tao. Mahal kita. At sa tuwing kausap kita, Ngiti sa mukha ay hindi maipinta, Marahil ang boses mo ay parang musika, Kaya't puso'y laging naaalala ka. Lilipas ang mga araw at buwan, Tayo ay magkakatampuhan, Mga tao'y magsisilisan, Pero ako, dito lang ako di kita iiwan At sa mga oras na ito alam kong hindi pa huli, Mahal, may itatanong ako at sana ay pag isipan **** mabuti, Pag isipan **** mabuti dahil alam kong hindi ito madali, Mahal, pwede bang ikaw na ang aking una't huli? 12/27/18

0

Jul 19, 2019

Jul 19, 2019 at 6:34 AM UTC

itsemmchanted

Una't Huli

Kay tagal kong hinintay itong araw na 'to, Marahil matagal tayong di nagkatagpo, Siguro ito na yung tamang pahahon para sabihin ito, Gulong-gulo ako hindi ko na alam ang gagawin ko. Maingay na lansangan, Mga taong nagsisigawan, Sobrang gulo ng kapaligiran, Pero ako patuloy na blangko ang isipan. Mahal, hintayin mo ko, sandali na lang to, huwag ka munang umalis, sana man lang kahit ngayon ako'y iyong matiis. Mga tatlong kanto pa ang layo ko sayo, Maaari mo ba kong mahintay pa, mahal ko? Paumanhin kung napatagal ang pagdating ko, Hindi ka na tuloy nahintay ng mga kaibigan mo. Pero eto na ilang hakbang na lang malapit na ako, Isa... dalawa... dalawa... Pero teka... Bakit parang hindi ka masaya? Bakit parang nadismaya ka pa? Sa puntong yun hindi ko talaga alam. gutom. pagod. uhaw. Kaya't sabi ko sa sarili ko gusto ko nang bumitaw, Pero mahal... ayoko pang umayaw, Baligtarin man ang mundo ang hahanapin ko'y ikaw parin at ikaw. At habang papalapit na ako, Mas naaninag ko na ang mukha mo, Tama nga ako, Hindi ka nga masaya sa pagdating ko. Pero nung niyakap mo ko at humingi ka ng tawad... Hindi ko alam kung anong unang babagsak, Ako ba o yung mga luha sa mata ko na nag-uunahang pumatak. Sa bawat sandaling iyon di ko talaga alam ang sasabihin ko, Hindi ko na alam ang gagawin ko, Kaya ayun... hinayaan ko na lang tumulo ang mga luha ko, Hinayaan kong ang mga mata ko ang magsalita para sa nararamdaman ko. Pero sabi ko sa sarili ko, " Gusto ko pa... Kaya ko pa naman." Kaya nung niyayakap mo ko, Alam mo kung ano naramdaman ko? Alam mo kung ano tumatakbo sa isipan ko? Hindi ko kakayanin kung ibang tao na ang yayakapin mo ng ganito. At sa pagkakayakap mo, Mas naramdaman ko na mas gusto ko pang kumapit sayo, Naramdaman ko na hindi ko kayang mawala ang taong to, Kaya napatigil at napaisip ako, Bakit nga ba ako kumapit sayo? Kasi... Mahal kita. Mahal Kita. sa kung paano mo ikwento ang mga bagay na gusto mo, sa kung paano mo tingnan ang mga mata ko, sa kung paano mo napapasaya ang araw ko, sa kung paano mo hawakan ang mga kamay ko sa harap ng maraming tao. Mahal kita. At sa tuwing kausap kita, Ngiti sa mukha ay hindi maipinta, Marahil ang boses mo ay parang musika, Kaya't puso'y laging naaalala ka. Lilipas ang mga araw at buwan, Tayo ay magkakatampuhan, Mga tao'y magsisilisan, Pero ako, dito lang ako di kita iiwan At sa mga oras na ito alam kong hindi pa huli, Mahal, may itatanong ako at sana ay pag isipan **** mabuti, Pag isipan **** mabuti dahil alam kong hindi ito madali, Mahal, pwede bang ikaw na ang aking una't huli? 12/27/18

70

Hindi mo siguro alam, pero matagal na akong nagagandahan sa iyo. Hindi mo siguro alam, pero noong nagko-code ako, lagi akong umaasa na ikaw ang titingin sa gawa ko. Hindi ko gusto pumorma. Gusto ko lang ipakita na tama ang aking gawa kasi iniisip ko na kapag wala akong mali matutuwa at magpapaunlak ka ng pagkatamis **** ngiti (yihee). Kaso hindi ko alam kung bakit, pero lagi ka na lang may nakikitang putik. Kahit ilang lampaso ng tingin ang ginawa ko sa code ko bago ko ipasa sa iyo, may maisusulat ka pa rin na mali! Anong klaseng mata ba ang mayroon ka? Gusto ko magpakitang-gilas pero lagi mo akong natatabla. “Labag sa standards ang code mo”, “magdagdag ka pa ng test scenario” kulang na lang yata ay sabihin mo sa akin “sino ba ang nagturo sa iyo?” May mga pagkakataon na gusto ko nang umuwi. Pinapackage ko na ang mga code dahil ang lalim na ng gabi. Kaso may makikita ka sa testing, “hmm, parang may mali” Babagsak na lang ang balikat ko, sabay sabi, “ano?! uli?!” Siyempre, may magagawa pa ba ako kapag binanatan mo na ako ng ganito: “pasensya na, pero abswelto sana tayo “kung hindi ko lang sana napansin ang maling ito”. WOW. EH, ‘DI. OKAY. Pero hindi ko magawang magalit sa iyo. Kasi alam ko gusto mo lang ay halos perpekto. Ginagawa mo lang ang trabaho mo. Pero utang na loob, pwede bang bukas na natin tapusin ito? Ngayon, magsasampung taon na ako. Matagal ka nang lumisan, pero ako pa rin ay nandito. Naiintindihan ko na kung bakit sa trabaho nating ito, kailangan matalim ang mga mata mo. Dahil sa bandang huli.. Ang batik sa isang dahon, ay batik sa buong puno.

0

Feb 9, 2016

Feb 9, 2016 at 7:57 AM UTC

dorkcereals

Na-Code Review ka Ngunit Kulang

Hindi mo siguro alam, pero matagal na akong nagagandahan sa iyo. Hindi mo siguro alam, pero noong nagko-code ako, lagi akong umaasa na ikaw ang titingin sa gawa ko. Hindi ko gusto pumorma. Gusto ko lang ipakita na tama ang aking gawa kasi iniisip ko na kapag wala akong mali matutuwa at magpapaunlak ka ng pagkatamis **** ngiti (yihee). Kaso hindi ko alam kung bakit, pero lagi ka na lang may nakikitang putik. Kahit ilang lampaso ng tingin ang ginawa ko sa code ko bago ko ipasa sa iyo, may maisusulat ka pa rin na mali! Anong klaseng mata ba ang mayroon ka? Gusto ko magpakitang-gilas pero lagi mo akong natatabla. “Labag sa standards ang code mo”, “magdagdag ka pa ng test scenario” kulang na lang yata ay sabihin mo sa akin “sino ba ang nagturo sa iyo?” May mga pagkakataon na gusto ko nang umuwi. Pinapackage ko na ang mga code dahil ang lalim na ng gabi. Kaso may makikita ka sa testing, “hmm, parang may mali” Babagsak na lang ang balikat ko, sabay sabi, “ano?! uli?!” Siyempre, may magagawa pa ba ako kapag binanatan mo na ako ng ganito: “pasensya na, pero abswelto sana tayo “kung hindi ko lang sana napansin ang maling ito”. WOW. EH, ‘DI. OKAY. Pero hindi ko magawang magalit sa iyo. Kasi alam ko gusto mo lang ay halos perpekto. Ginagawa mo lang ang trabaho mo. Pero utang na loob, pwede bang bukas na natin tapusin ito? Ngayon, magsasampung taon na ako. Matagal ka nang lumisan, pero ako pa rin ay nandito. Naiintindihan ko na kung bakit sa trabaho nating ito, kailangan matalim ang mga mata mo. Dahil sa bandang huli.. Ang batik sa isang dahon, ay batik sa buong puno.

38

Ngayon ikaw ay masaya Dahil sa muli **** naipunyagi ang madalas mo ng ginagawa. Kailangan ko pa bang i-klaro para sa'yo? Sige, sige para 'di ka na malito. Nais **** ika'y matuto, ngunit tamad ka. Kaya naman ang mga pagkukulang mo'y sa **** mo ipinasa. Ngayo'y ikaw ang nagmumukhang malaking tanga. Maari naman sigurong gawin mo 'yong bagay na makakapagsalba sa'yo. Pero utak-ipis ka kaya ikaw ay nagpabibo. Akala mo sa ginawa **** yan mababago mo ang ihip ng hangin at ika'y magiging pasado? Sorry ka nalang dahil magigipit ka pa lalo. Ang ating mga guro'y hindi perpekto. Kagaya **** may kahinaan na likas na sa tao. Kung may pagkukulang man siya dapat mo itong punan, Dahil sa paaralan, istudyante at guro'y nagtutulungan. Ngunit 'di nga maipagkakailang 'di mo 'yon alam. Tiwalang tiwala ka sa sarili **** kakayahan. Sana nga magtagumpay ka, Mag-ingat ka, halatadong wala ka ng natitirang baraha. Dahil ang huling alas na babagsak sa harap ng mukha mo'y nasa kamay na ng KARMA.

0

Oct 28, 2018

Oct 28, 2018 at 10:20 AM UTC

wizmorrison

TULA NG KARMA

Ngayon ikaw ay masaya Dahil sa muli **** naipunyagi ang madalas mo ng ginagawa. Kailangan ko pa bang i-klaro para sa'yo? Sige, sige para 'di ka na malito. Nais **** ika'y matuto, ngunit tamad ka. Kaya naman ang mga pagkukulang mo'y sa **** mo ipinasa. Ngayo'y ikaw ang nagmumukhang malaking tanga. Maari naman sigurong gawin mo 'yong bagay na makakapagsalba sa'yo. Pero utak-ipis ka kaya ikaw ay nagpabibo. Akala mo sa ginawa **** yan mababago mo ang ihip ng hangin at ika'y magiging pasado? Sorry ka nalang dahil magigipit ka pa lalo. Ang ating mga guro'y hindi perpekto. Kagaya **** may kahinaan na likas na sa tao. Kung may pagkukulang man siya dapat mo itong punan, Dahil sa paaralan, istudyante at guro'y nagtutulungan. Ngunit 'di nga maipagkakailang 'di mo 'yon alam. Tiwalang tiwala ka sa sarili **** kakayahan. Sana nga magtagumpay ka, Mag-ingat ka, halatadong wala ka ng natitirang baraha. Dahil ang huling alas na babagsak sa harap ng mukha mo'y nasa kamay na ng KARMA.

25

Nawawala,Hinahanap,Hindi Makita Saan na kaya? Sana'y bumalik kana Hininitay ka na niya Matagal Tagal naring ikay nawala Nalilibang kana ata? Nalilibang kana sa mga maling Gawain ng mundong Ito Alak Droga Sigarilyo Ito ang mga hawak mo Naghihintay na siya na kamay niya naman ulit ang hawakan mo Nawawala Hinahanap Hindi Makita Ilang bundok na ang kanyang inakyat Wala siyang pakialam kahit siyay napapagod na Habang ikaw ay naaaliw Bulong niya'y, oh aking giliw Hindi ang mundong Ito ang makapagpupuna ng tunay na saya Nawawala Hinahanap Hindi Makita Siya'y iyong iniwan,Ngunit patuloy Nya paring gigibain ang mga pader para saiyo.pupunitin ang mga kasinungalingan at Mananatili ang kanyang mga pangako. Nawawala Hinahanap Hindi Makita Naaalala mo pa ba? Mga panahong ikay wasak na wasak Akala mo ang buhay mo'y unti unting babagsak Niyakap ka niya at sinabing Anak,Sandal lang iiyak mo,sabihin mo lahat saakin at paggising mo bibigyan kita ng lakas para harapin ang bagong bukas Nawawala Hinahanap Hindi Makita Ikay hinahabol niya Bamalik ka na daw sakaniya Basahin mo ulit ang kanyang mga salita Dahil ang mundong Ito ay mawawala Ngunit ang kanyang salita ay mananatili Nawawala Hinahanap Hindi Makita Pagmamahal na walang hanggan Mamahalin ka hanggang katapusan Kahit di tayo'y karapatdapat Pagmamahal niya parin para saatin ay sapat Nawawala Hinahanap Hindi Makita Oh Diba ang Hirap makawala? Ang Hirap ng walang ama Kaya't Tara na at bumalik sakanya Nawawala Hinahanap Hindi Makita Sa wakas nakita na ang tupang matagal ng Hinahanap. Kay Tagal rin bago ka na hagilap Nagpupunyagi ang mga anghel sa ulap Oh wala nang hihigit pa sa yakap ng ama. Nawawala Hinahanap Hindi Makita Iniwan ang siyamnaput siyam para sa isa. Pagmamahal mo'y walang kapantay Dahil sarilling Anak ay inalay Para sa aming buhay

0

May 31, 2019

May 31, 2019 at 10:15 AM UTC

Lahat tayo ay pantay-pantay sa isang kamay ngunit sa mundong ginagalawan tayo ay nag-aaway away para sa isang tagumpay kahit ang ibang tulad mo ay matapakan wala ka ng pakialam makamit lang ang inaasam-asam, pagtakbo ng matulin pagsisid ng malalim paglipad ng mataas mas mataas pa sa lipad ng mga ungas nag-uunahan sa isang pwesto isang pwesto na walang trono, na kung saan ang mga tao ay wala ng modo, lahat ng nasa baba ay inaapakan parang tuyong dahon tuyong dahon na handang ibaon sa lupa, handang sigaan hanggang maging abo na lang, kamusta ka? isang malaking tanong masaya ka pa ba sa karangyaan na mayroon ka ngayon? nakalimutan mo na atang maging tao? maging tao o kahit man lang magpakatao? o tumuring ng isang tao. sa iyong pagtakbo ika'y madadapa sa iyong pagsisid ika'y malulunod, at sa iyong paglipad ika'y babagsak kung gaano ka katulin mas masakit ang pagkadapa, kung gaano ka kalalim mas mahirap maka-ahon pa at kung gaano ka kataas mas masakit ang pagkabagsak lahat ng bagay ay may kabaligtaran baligtarin mo na ang mga bagay na dapat baligtarin dahil mas mahirap ang iyong sasapitin kapag di mo naagapan ang iyong tatahakin.

0

Feb 26, 2018

Feb 26, 2018 at 11:19 PM UTC

Siatam

Accept mo

Lahat tayo ay pantay-pantay sa isang kamay ngunit sa mundong ginagalawan tayo ay nag-aaway away para sa isang tagumpay kahit ang ibang tulad mo ay matapakan wala ka ng pakialam makamit lang ang inaasam-asam, pagtakbo ng matulin pagsisid ng malalim paglipad ng mataas mas mataas pa sa lipad ng mga ungas nag-uunahan sa isang pwesto isang pwesto na walang trono, na kung saan ang mga tao ay wala ng modo, lahat ng nasa baba ay inaapakan parang tuyong dahon tuyong dahon na handang ibaon sa lupa, handang sigaan hanggang maging abo na lang, kamusta ka? isang malaking tanong masaya ka pa ba sa karangyaan na mayroon ka ngayon? nakalimutan mo na atang maging tao? maging tao o kahit man lang magpakatao? o tumuring ng isang tao. sa iyong pagtakbo ika'y madadapa sa iyong pagsisid ika'y malulunod, at sa iyong paglipad ika'y babagsak kung gaano ka katulin mas masakit ang pagkadapa, kung gaano ka kalalim mas mahirap maka-ahon pa at kung gaano ka kataas mas masakit ang pagkabagsak lahat ng bagay ay may kabaligtaran baligtarin mo na ang mga bagay na dapat baligtarin dahil mas mahirap ang iyong sasapitin kapag di mo naagapan ang iyong tatahakin.

31

*Hayaan **** saluhin kita na tila isa kang bulalakaw na babagsak pa lamang... Hindi na kita hahayaang lumagpak pa ng tuluyan At hindi na rin ako mahuhulog para sa iba*

0

Jan 15, 2016

Jan 15, 2016 at 11:19 AM UTC

ArisTheUnknown

Bulalakaw

*Hayaan **** saluhin kita na tila isa kang bulalakaw na babagsak pa lamang... Hindi na kita hahayaang lumagpak pa ng tuluyan At hindi na rin ako mahuhulog para sa iba*

3

Umaga — Oras na naman para bumangon Para buhatin ang sarili At akayin ito Patungo sa walang kasiguraduhan. Sa mga tala kagabi, Aking pinagnilay-nilayan Ang mga katagang pa-na-hon Na sa mga oras na ito’y sisibol muli Ang pag-asa buhat sa delubyo ng kahapon. Tinitiis ko ang sinag ng tirik ng araw Para bang hindi nya naisip Na nasasaktan ako — Na sa tuwing bubuksan ko ang aking bintana’y Nariyan sya at tatambad sa akin.. Para bang walang nagbago, Para bang hindi nya ako dinaya kahapon O sa ibang araw pang lumipas. Gusot ang damit ko, Ni hindi ko man lamang nagawang plantsahin ang damit ko Na para bang sinisigaw ko sa mundo na, “Tama na! Pagod na pagod na ako!” Pero nakatikom pa rin ang aking bibig At pilit akong lumuluhod sa aking mga luhang, “Wag muna, wag muna ngayon.” Minsan na rin akong nakalasap ng tagumpay Yung tipong minsang bumago sa kung sino ako ngayon, Ito yung minsang alam ko namang may kapalit — Yung panghabambuhay na.. Naniniwala pa rin akong pantay ang pagtingin ng Langit Sa katulad ko at sa katulad nila Kung ang ulan nga‘y Sabay na babagsak sa dukha’t gintong kutsara, Gayundin ang pag-asa. Hindi ako mapapagod, Hindi ako titigil na bumangon sa umaga Hindi pa rin ako titigil sa pasasalamat — At pagbubuksan ko pa rin ang Umaga.

0

Oct 4, 2020

Oct 4, 2020 at 11:41 PM UTC

psalmiseta

Lilim

Umaga — Oras na naman para bumangon Para buhatin ang sarili At akayin ito Patungo sa walang kasiguraduhan. Sa mga tala kagabi, Aking pinagnilay-nilayan Ang mga katagang pa-na-hon Na sa mga oras na ito’y sisibol muli Ang pag-asa buhat sa delubyo ng kahapon. Tinitiis ko ang sinag ng tirik ng araw Para bang hindi nya naisip Na nasasaktan ako — Na sa tuwing bubuksan ko ang aking bintana’y Nariyan sya at tatambad sa akin.. Para bang walang nagbago, Para bang hindi nya ako dinaya kahapon O sa ibang araw pang lumipas. Gusot ang damit ko, Ni hindi ko man lamang nagawang plantsahin ang damit ko Na para bang sinisigaw ko sa mundo na, “Tama na! Pagod na pagod na ako!” Pero nakatikom pa rin ang aking bibig At pilit akong lumuluhod sa aking mga luhang, “Wag muna, wag muna ngayon.” Minsan na rin akong nakalasap ng tagumpay Yung tipong minsang bumago sa kung sino ako ngayon, Ito yung minsang alam ko namang may kapalit — Yung panghabambuhay na.. Naniniwala pa rin akong pantay ang pagtingin ng Langit Sa katulad ko at sa katulad nila Kung ang ulan nga‘y Sabay na babagsak sa dukha’t gintong kutsara, Gayundin ang pag-asa. Hindi ako mapapagod, Hindi ako titigil na bumangon sa umaga Hindi pa rin ako titigil sa pasasalamat — At pagbubuksan ko pa rin ang Umaga.

38

ikaw ang ulan at ako ang hamak na daanan kahit gaano katagal o kahit gaano kabigat ang dala mo'y sa akin ka pa din hihimlay babagsak at mahuhulog ka pa din sa akin pupunan ang mala tagtuyot na panahon iaahon sa init ng mga sitwasyon at ngayon sa muli **** pagbagsak ay tandaang sasaluhin ka dahil ikaw ay ulan at ako ang hamak na daanan na kahit hindi man pareho ang pinagmulan ay paulit-ulit na sa akin ka hihimlay babagsak at hihimlay babagsak at walang hanggan na pagmamahalan.

0

Oct 19, 2019

Oct 19, 2019 at 5:13 AM UTC

randomguyy

bagsakan

ikaw ang ulan at ako ang hamak na daanan kahit gaano katagal o kahit gaano kabigat ang dala mo'y sa akin ka pa din hihimlay babagsak at mahuhulog ka pa din sa akin pupunan ang mala tagtuyot na panahon iaahon sa init ng mga sitwasyon at ngayon sa muli **** pagbagsak ay tandaang sasaluhin ka dahil ikaw ay ulan at ako ang hamak na daanan na kahit hindi man pareho ang pinagmulan ay paulit-ulit na sa akin ka hihimlay babagsak at hihimlay babagsak at walang hanggan na pagmamahalan.

16

malakas na halakhak namumulang mga pisngi sa sulok ng utak ay may nagsasabing ang luha rin ay babagsak ano mang sandali

0

Sep 18, 2019

Sep 18, 2019 at 9:37 AM UTC

nyssa

babagsak, sandali

malakas na halakhak namumulang mga pisngi sa sulok ng utak ay may nagsasabing ang luha rin ay babagsak ano mang sandali

7

Kung papasukin mo ang isip ko, mapupunta ka sa isang kwarto na punong puno ng punit na papel ng siphayo at kabiguan- ‘di matapus-tapos na kwento natin, mga salitang gusto kong sabihin pero ‘di ko masabi, mga dapat kong ginawa pero natakot ako. Nangyari ang nangyari dahil tumigil tayo. Paano kung ‘di tayo tumigil? bakit tayo naging ulan na kapag may kulog at kidlat doon lang bubuhos? Babagsak sa bubong ng pangako. Paano kung hindi natin nilagyan ng bubong ang mga pangako? Paano kung hinayaan na lang natin makita ang ulap at araw?

0

Feb 13, 2020

Feb 13, 2020 at 11:28 PM UTC

Loras

Kwarto, Bubong at Araw

Kung papasukin mo ang isip ko, mapupunta ka sa isang kwarto na punong puno ng punit na papel ng siphayo at kabiguan- ‘di matapus-tapos na kwento natin, mga salitang gusto kong sabihin pero ‘di ko masabi, mga dapat kong ginawa pero natakot ako. Nangyari ang nangyari dahil tumigil tayo. Paano kung ‘di tayo tumigil? bakit tayo naging ulan na kapag may kulog at kidlat doon lang bubuhos? Babagsak sa bubong ng pangako. Paano kung hindi natin nilagyan ng bubong ang mga pangako? Paano kung hinayaan na lang natin makita ang ulap at araw?

1

munting salamin sa ‘yong mga mata sarili ko’y nakikita salitan sa paghinga puso mo’y kinikilala babagsak ang mga luha isa isa’t dahan-dahan malayang magtatampisaw tuwing sasapit ang ulan panahon ang kalaban sa bawat kinabukasan hindi mag-aalinlangan hindi rin magkukulang tahimik ang gabi puso minsa’y humihikbi sa pagtulog ikaw ang dalangin nag-iisang hiling sa mga bituin ikaw ang tanging dahilan kahapon, ngayon at kailan man pangarap kong tahanan ikaw at ako sa iisang larawan

0

Sep 20, 2020

Sep 20, 2020 at 12:14 PM UTC

thewalkingcloud

Untitled

munting salamin sa ‘yong mga mata sarili ko’y nakikita salitan sa paghinga puso mo’y kinikilala babagsak ang mga luha isa isa’t dahan-dahan malayang magtatampisaw tuwing sasapit ang ulan panahon ang kalaban sa bawat kinabukasan hindi mag-aalinlangan hindi rin magkukulang tahimik ang gabi puso minsa’y humihikbi sa pagtulog ikaw ang dalangin nag-iisang hiling sa mga bituin ikaw ang tanging dahilan kahapon, ngayon at kailan man pangarap kong tahanan ikaw at ako sa iisang larawan

20

Tila ramdam ko na ang sakit pag nawala ka. Mga salitang binibigkas ng labi **** maganda,ngunit bakit ang mga kataga ay nakakadurog na. Tila simpling pamamaalam,ang hatid ay sobrang kasakitan. Di mapigilan mata ay maluha,kahit anong pigil ito ay kusang babagsak, tila ba may sariling buhay na pati puso ay kanyang nararamdaman. Mga alaalang kaysarap balikan,mga ngiti at tawa mo na dati’y parang isang magandang ritmo.ngunit alaala na ngayon ay nag bibigay bigat sa pakiramdam ko. pagkat alaala ay d na kayang balikan. Mga ngiting gustong gusto ko laging napapakingan. Mga halakhak na kaysarap pagsaluhan. Ngunit ngayon isa na lamang alaalang hindi na kayang makamtan. Dahil sa iyong pamamaalam at pag lisan ,pati aking kaligayahan at puso’y sabay dinala sayong paruruuon. Bakit sa dinami-rami ng pweding baunin,bakit puso ko pa ang yung naisip.

0

Aug 20, 2021

Aug 20, 2021 at 6:41 AM UTC

Memo

Kalungkutan

Tila ramdam ko na ang sakit pag nawala ka. Mga salitang binibigkas ng labi **** maganda,ngunit bakit ang mga kataga ay nakakadurog na. Tila simpling pamamaalam,ang hatid ay sobrang kasakitan. Di mapigilan mata ay maluha,kahit anong pigil ito ay kusang babagsak, tila ba may sariling buhay na pati puso ay kanyang nararamdaman. Mga alaalang kaysarap balikan,mga ngiti at tawa mo na dati’y parang isang magandang ritmo.ngunit alaala na ngayon ay nag bibigay bigat sa pakiramdam ko. pagkat alaala ay d na kayang balikan. Mga ngiting gustong gusto ko laging napapakingan. Mga halakhak na kaysarap pagsaluhan. Ngunit ngayon isa na lamang alaalang hindi na kayang makamtan. Dahil sa iyong pamamaalam at pag lisan ,pati aking kaligayahan at puso’y sabay dinala sayong paruruuon. Bakit sa dinami-rami ng pweding baunin,bakit puso ko pa ang yung naisip.

12