"umaabot" poems - Hello Poetry

Preso ang Ikinukulong, Hindi Salita Huwag mo kong ikulong sa mga salitang nais **** makitang taglay ko Huwag mo kong sikilin ng kalayaan kong ipahayag ang nais ko O bilangin ang metrong sumasaklaw sa mga katha ko O mga tugmang umaabot na gayon na lamang ang paglantad na siya nga ay isang presong Minsang kinulong sa iyong isipan at binigyan mo ng huwad na kalayaan Huwag mo akong pigilan tulad ng mga letrang iyong binitiwan kung sa'n ubos na ang oras na siyang dahilan Upang matigilan ang mga salitang dumadaloy sa ugat na tila nagpipilahan Sa isang lugar na napigilan ng kaguluhan at ingay ang malalayang sugnay Ngayon ay dumadaloy na parang isang rumagasang ilog Sa dulo ng dila ko ay laging naririyan Isa akong salitang walang kahulugan ni patutunguhan Salita ako ngunit hindi sinasalita Ako ay kamatayan sa iilan At buhay sa karamihan Kaya't huwag mo akong pigilan ng mga pinili **** letrang dapat ako, dapat ay tagalayin ko Dahil ang tula ay tula at ito ay malaya Parang ako Ang tula ay malayang di tulad ng tao dahil dito Walang batas na maaring pumuna at saglit na mawaglit sa tunay na eksistensya dahil ang tula ay tula na wala kang karapatang Yurakan o ismiran o saktan man Ang tula ay tula na mga anak ng manunula Hinabi ng emosyon ng puso ng pawis na nararamdaman ang bawat patak bawat tibok at bawat sigaw Dahil ang tula ay tula at ito ay malaya Ako ang pag-ibig ako ang tula Ang tula ng pag-ibig Ang pag-ibig na mapagpalaya Akong pag-ibig na hindi malaya Kaya 'wag mo kong siilin ng mga salita na nais **** makita na nasasa aking tula Dahil ng tula ay tula Ang tula ay malaya Ang mundo ng tula kung sa'n malaya Mundong nais ko sana Isang mundong di ko kailanman matatamasa Sa isang mundong kaaya-aya

0

Jul 8, 2016

Jul 8, 2016 at 11:10 AM UTC

AndieBonifacio

Preso ang Ikinukulong, Hindi Salita

Preso ang Ikinukulong, Hindi Salita Huwag mo kong ikulong sa mga salitang nais **** makitang taglay ko Huwag mo kong sikilin ng kalayaan kong ipahayag ang nais ko O bilangin ang metrong sumasaklaw sa mga katha ko O mga tugmang umaabot na gayon na lamang ang paglantad na siya nga ay isang presong Minsang kinulong sa iyong isipan at binigyan mo ng huwad na kalayaan Huwag mo akong pigilan tulad ng mga letrang iyong binitiwan kung sa'n ubos na ang oras na siyang dahilan Upang matigilan ang mga salitang dumadaloy sa ugat na tila nagpipilahan Sa isang lugar na napigilan ng kaguluhan at ingay ang malalayang sugnay Ngayon ay dumadaloy na parang isang rumagasang ilog Sa dulo ng dila ko ay laging naririyan Isa akong salitang walang kahulugan ni patutunguhan Salita ako ngunit hindi sinasalita Ako ay kamatayan sa iilan At buhay sa karamihan Kaya't huwag mo akong pigilan ng mga pinili **** letrang dapat ako, dapat ay tagalayin ko Dahil ang tula ay tula at ito ay malaya Parang ako Ang tula ay malayang di tulad ng tao dahil dito Walang batas na maaring pumuna at saglit na mawaglit sa tunay na eksistensya dahil ang tula ay tula na wala kang karapatang Yurakan o ismiran o saktan man Ang tula ay tula na mga anak ng manunula Hinabi ng emosyon ng puso ng pawis na nararamdaman ang bawat patak bawat tibok at bawat sigaw Dahil ang tula ay tula at ito ay malaya Ako ang pag-ibig ako ang tula Ang tula ng pag-ibig Ang pag-ibig na mapagpalaya Akong pag-ibig na hindi malaya Kaya 'wag mo kong siilin ng mga salita na nais **** makita na nasasa aking tula Dahil ng tula ay tula Ang tula ay malaya Ang mundo ng tula kung sa'n malaya Mundong nais ko sana Isang mundong di ko kailanman matatamasa Sa isang mundong kaaya-aya

42

Ako'y sayo ikaw ay akin Ganda mo sa paningin Ako ngayo'y natatakam Dugo mo ay matikman Sa ilalim ng puting ilaw Sa dilaw na buwan Papakinggan ang iyong sigaw Na nasasaktan Ayokong mabuhay kang malungkot Sigaw mo'y musika At gilitan ka hanggang sa dugo'y maubos Halina't sa akin sumama Sa'n kaya? Sa ilalim ng puting ilaw Sa dilaw na buwan Papakinggan ang iyong sigaw Na nasasaktan Ang iyong ganda'y umaabot sa buwan Ang tibok ng puso'y rinig sa kalawakan At bumabalik Dito sa akin Ikaw ang gusto Ikaw lang ang gusto kong patayin Dala ko'y isang matulis na panaga Ibig kong ika'y akin nang hatakin Sa ilalim ng puting ilaw Sa dilaw na buwan Papakinggan ang iyong sigaw Na nasasaktan Sa ilalim ng puting ilaw Sa dilaw na buwan Papakinggan ang iyong sigaw Na nasasaktan

0

Jul 9, 2019

Jul 9, 2019 at 1:47 AM UTC

wizmorrison

BUWAN by JK Labajo: Inverted

Ako'y sayo ikaw ay akin Ganda mo sa paningin Ako ngayo'y natatakam Dugo mo ay matikman Sa ilalim ng puting ilaw Sa dilaw na buwan Papakinggan ang iyong sigaw Na nasasaktan Ayokong mabuhay kang malungkot Sigaw mo'y musika At gilitan ka hanggang sa dugo'y maubos Halina't sa akin sumama Sa'n kaya? Sa ilalim ng puting ilaw Sa dilaw na buwan Papakinggan ang iyong sigaw Na nasasaktan Ang iyong ganda'y umaabot sa buwan Ang tibok ng puso'y rinig sa kalawakan At bumabalik Dito sa akin Ikaw ang gusto Ikaw lang ang gusto kong patayin Dala ko'y isang matulis na panaga Ibig kong ika'y akin nang hatakin Sa ilalim ng puting ilaw Sa dilaw na buwan Papakinggan ang iyong sigaw Na nasasaktan Sa ilalim ng puting ilaw Sa dilaw na buwan Papakinggan ang iyong sigaw Na nasasaktan

33

Pagod... Pagod na ako Sa bawat Segundo na lumilipas Sa patuloy na pagtakbo ng oras Sa pagsilay ko sa mga dahong dahan dahang nanlalagas Isang salita ang ninanais kong sayo’y sana’y mailabas Natatandaan mo pa ba? Kung paano tayo nagsimula Kung papaano ko hindi napigilan na ang puso’y sayo’y tumibok na lang bigla Naging tungkulin ko na ang mahalin ka Simula ng sambitin mo sa akin ang mga katagang mahal kita Ang mga ngiting umaabot sa ating mga mata Ang mabubulaklak na salitang nagpapakilig sakin sa tuwina Ang mga yakap na nagdudulot ng ginhawa Tila yata isang ala-ala na lamang na unti-unting nawawala Pagod na ako… Pagod na pagod na ako Gustong gusto kong sumuko Gusto kong burahin ka sa buhay ko Gustong gusto kong ibalik ang panahon na hindi pa kita nakikilala Pero anong magagawa ko? Baliw tong pusong to. Handa akong ipagpalit lahat bumalik lang ang dati Ang mga panahong ang halik at yakap mo ang gamot sa aking sakit Ang ngiti at tawa mo ang nagpapagaan sa bigat na nararamdaman Ang presensya mo lang sapat na upang maging dahilan Pero ngayon paulit-ulit na sumasampal sa akin ang katotohanan Pagod na ako kaya kailangan ko ng tigilan Ikaw parin ang mahal ko Ikaw at ikaw parin ang nasa isip ko Pero gustong sabihin sayo na hindi sapat… Hindi sapat ang meron tayo para tanggapin ko ang lahat Napagod ako noon pero pinilit kong lumaban Napagod tayo sa kung anong meron satin, pero isinalba ng ating pagmamahalan Pinilit kalimutan lahat ng sakit Ginawa ang lahat para hindi mawala ang ating kapit Pero lahat ng nararamdaman ko sumabog na tila isang bomba Sakit, hirap, bigat sa kalooban, lungkot, panghihinayang at pagod Pagod na kahit ilang beses **** hilingin na magpahinga Hinding hindi na kayang burahin na parang isang permanenteng tinta Pero hindi ko na talaga kaya ang aking dinadala Hindi ko na kayang pigilin ang pagbuhos ng aking mga luha Hindi ko na kayang humakbang pa at umabante Hindi ko na kayang hawakan ang iyong mga kamay at bumalik sa dati Nauubos na ang natitirang lakas Mga sugat sa puso ko ngayo’y nababakas Mahal ko pero masakit na.... Gusto ko pa pero nakakasawa na.... Sa bawat Segundo na lumilipas Sa patuloy na pagtakbo ng oras Sa pagsilay ko sa mga dahong dahan dahang nanlalagas Isang salita ang ninanais kong sayo’y sana’y mailabas Mahal Ko… Patawad… pero dito na natatapos ang ating storya Pinangarap man nating maging hanggang kamatayan pero ngayo’y natapos na Dalawang salitang noo’y kilig ang dulot Ngayo’y isang matilos na patalim na saking puso’y gumabot Pinapalaya na kita… Pasensya at napagod ako sinta

0

Sep 12, 2019

Sep 12, 2019 at 7:44 AM UTC

griseo

Pagod

Pagod... Pagod na ako Sa bawat Segundo na lumilipas Sa patuloy na pagtakbo ng oras Sa pagsilay ko sa mga dahong dahan dahang nanlalagas Isang salita ang ninanais kong sayo’y sana’y mailabas Natatandaan mo pa ba? Kung paano tayo nagsimula Kung papaano ko hindi napigilan na ang puso’y sayo’y tumibok na lang bigla Naging tungkulin ko na ang mahalin ka Simula ng sambitin mo sa akin ang mga katagang mahal kita Ang mga ngiting umaabot sa ating mga mata Ang mabubulaklak na salitang nagpapakilig sakin sa tuwina Ang mga yakap na nagdudulot ng ginhawa Tila yata isang ala-ala na lamang na unti-unting nawawala Pagod na ako… Pagod na pagod na ako Gustong gusto kong sumuko Gusto kong burahin ka sa buhay ko Gustong gusto kong ibalik ang panahon na hindi pa kita nakikilala Pero anong magagawa ko? Baliw tong pusong to. Handa akong ipagpalit lahat bumalik lang ang dati Ang mga panahong ang halik at yakap mo ang gamot sa aking sakit Ang ngiti at tawa mo ang nagpapagaan sa bigat na nararamdaman Ang presensya mo lang sapat na upang maging dahilan Pero ngayon paulit-ulit na sumasampal sa akin ang katotohanan Pagod na ako kaya kailangan ko ng tigilan Ikaw parin ang mahal ko Ikaw at ikaw parin ang nasa isip ko Pero gustong sabihin sayo na hindi sapat… Hindi sapat ang meron tayo para tanggapin ko ang lahat Napagod ako noon pero pinilit kong lumaban Napagod tayo sa kung anong meron satin, pero isinalba ng ating pagmamahalan Pinilit kalimutan lahat ng sakit Ginawa ang lahat para hindi mawala ang ating kapit Pero lahat ng nararamdaman ko sumabog na tila isang bomba Sakit, hirap, bigat sa kalooban, lungkot, panghihinayang at pagod Pagod na kahit ilang beses **** hilingin na magpahinga Hinding hindi na kayang burahin na parang isang permanenteng tinta Pero hindi ko na talaga kaya ang aking dinadala Hindi ko na kayang pigilin ang pagbuhos ng aking mga luha Hindi ko na kayang humakbang pa at umabante Hindi ko na kayang hawakan ang iyong mga kamay at bumalik sa dati Nauubos na ang natitirang lakas Mga sugat sa puso ko ngayo’y nababakas Mahal ko pero masakit na.... Gusto ko pa pero nakakasawa na.... Sa bawat Segundo na lumilipas Sa patuloy na pagtakbo ng oras Sa pagsilay ko sa mga dahong dahan dahang nanlalagas Isang salita ang ninanais kong sayo’y sana’y mailabas Mahal Ko… Patawad… pero dito na natatapos ang ating storya Pinangarap man nating maging hanggang kamatayan pero ngayo’y natapos na Dalawang salitang noo’y kilig ang dulot Ngayo’y isang matilos na patalim na saking puso’y gumabot Pinapalaya na kita… Pasensya at napagod ako sinta

57

akoy isang lalaking hindi madasalin hiniling sa diyos na ikay mapasakin handa sa ano mang ating tahakin pangako na ang lahat ay ating kakayanin tulang puno ng pagmamahal nililikha nagmula sa puso lahat ng mga salita ngunit kaakibat ng salita ang gawa kahit ano mangyari hindi magsasawa handang magbago ang tulad kong tarantado patunayan lang na hindi isang gago sadyang mamahalin ka ng buong buo mula nang ikay mahalin handang magbago isang binibining kumbagay mala-sining minimithing mapapunta sa aking piling mapaano ibibigay lahat ng hiling pangarap ikay katabi sa bawat gising sa bawat kwento mo na puno ng pighati gagawin ang lahat para ikay ngumiti mga kwentuhan na umaabot ng gabi ang pag-ibig sayo ay lalong tumitindi marapatin na bigyan ng pagkakataon pag-ibig sayo aabot habang panahon akoy nagbago at handa ng patunayan ikaw ang mahal mula noon hanggang ngayon marami man kontra sa ating pagsasama handa ng patunayan na ito ang tama ang kasiyahan ay laging ipapadama papalitan ng saya lahat ng drama siguradong sayo ay hindi nagkamali ikaw talaga ang minahal at pinili mga oras na kasama ka di mapakali akoy handang mag-antay sayo basta palli tutuparin ang pangakong di ka sasaktan ano man ang mangyari di kita iiwan siguradong ikaw lang ang paglalaanan ng tunay na pagmamahal magpakailanman ibibigay lahat ng iyong pangangailangan mapa gamit o prutas maliban sa pakwan susuportahan ka kahit anong larangan ipaparamdam tunay na pagmamahalan pinakaminahal marahil ay ikaw kagandahan tilay mga perlas na hikaw pagmasdan at marahil ikay masisilaw iyong kausapin paniguradong siya'y sabaw marahil ito na ang aking huling saknong handang maghintay sa sagot mo sa aking tanong paumanhin sa tula kong usad pagong paninidigan ko lahat hanggang sa kabaong

0

Sep 2, 2019

Sep 2, 2019 at 7:47 AM UTC

sixanimsais

bem

akoy isang lalaking hindi madasalin hiniling sa diyos na ikay mapasakin handa sa ano mang ating tahakin pangako na ang lahat ay ating kakayanin tulang puno ng pagmamahal nililikha nagmula sa puso lahat ng mga salita ngunit kaakibat ng salita ang gawa kahit ano mangyari hindi magsasawa handang magbago ang tulad kong tarantado patunayan lang na hindi isang gago sadyang mamahalin ka ng buong buo mula nang ikay mahalin handang magbago isang binibining kumbagay mala-sining minimithing mapapunta sa aking piling mapaano ibibigay lahat ng hiling pangarap ikay katabi sa bawat gising sa bawat kwento mo na puno ng pighati gagawin ang lahat para ikay ngumiti mga kwentuhan na umaabot ng gabi ang pag-ibig sayo ay lalong tumitindi marapatin na bigyan ng pagkakataon pag-ibig sayo aabot habang panahon akoy nagbago at handa ng patunayan ikaw ang mahal mula noon hanggang ngayon marami man kontra sa ating pagsasama handa ng patunayan na ito ang tama ang kasiyahan ay laging ipapadama papalitan ng saya lahat ng drama siguradong sayo ay hindi nagkamali ikaw talaga ang minahal at pinili mga oras na kasama ka di mapakali akoy handang mag-antay sayo basta palli tutuparin ang pangakong di ka sasaktan ano man ang mangyari di kita iiwan siguradong ikaw lang ang paglalaanan ng tunay na pagmamahal magpakailanman ibibigay lahat ng iyong pangangailangan mapa gamit o prutas maliban sa pakwan susuportahan ka kahit anong larangan ipaparamdam tunay na pagmamahalan pinakaminahal marahil ay ikaw kagandahan tilay mga perlas na hikaw pagmasdan at marahil ikay masisilaw iyong kausapin paniguradong siya'y sabaw marahil ito na ang aking huling saknong handang maghintay sa sagot mo sa aking tanong paumanhin sa tula kong usad pagong paninidigan ko lahat hanggang sa kabaong

49

Hindi ba umaabot sa langit Ang mga panalangin Na binubulong ko sa hangin? Masyado ba Kayong Malayo Para makita Ang mukha kong Nalulunod sa luha? Habang Kayo ay Walang imik, walang kibo Ako ay napupuno Ng mga problemang walang solusyon Ng mga tanong na walang sagot. Pero sa aking pagsapit Sa kailaliman, kadiliman Doon ko lang natanto Ang dahilan kung bakit Ako'y tila inyong Tinaguan, tinalikuran Dahil sa inyong Nakakabinging katahimikan Ako ay nagising Sa aking napakahabang idlip Kung saan nilamon ako Ng aking mga Makasariling panaginip. Namulat ang mga Nagbubulag-bulagang kong Mga mata sa Katotohanan, kalayaan Na nasa harapan Ko lang pala. Doon ko rin lang naalala Na mahal Niyo pala ako At walang ibang tunay na ligaya Kundi mahalin din Kita At tsaka, Natuto na akong Maghintay ng may Karunungan at Umindak sa sayawan Sa kabila ng Inyong Nakakabinging katahimikan.

0

Jan 22, 2014

Jan 22, 2014 at 11:58 AM UTC

marge-redelicia

Nakakabinging katahimikan

Hindi ba umaabot sa langit Ang mga panalangin Na binubulong ko sa hangin? Masyado ba Kayong Malayo Para makita Ang mukha kong Nalulunod sa luha? Habang Kayo ay Walang imik, walang kibo Ako ay napupuno Ng mga problemang walang solusyon Ng mga tanong na walang sagot. Pero sa aking pagsapit Sa kailaliman, kadiliman Doon ko lang natanto Ang dahilan kung bakit Ako'y tila inyong Tinaguan, tinalikuran Dahil sa inyong Nakakabinging katahimikan Ako ay nagising Sa aking napakahabang idlip Kung saan nilamon ako Ng aking mga Makasariling panaginip. Namulat ang mga Nagbubulag-bulagang kong Mga mata sa Katotohanan, kalayaan Na nasa harapan Ko lang pala. Doon ko rin lang naalala Na mahal Niyo pala ako At walang ibang tunay na ligaya Kundi mahalin din Kita At tsaka, Natuto na akong Maghintay ng may Karunungan at Umindak sa sayawan Sa kabila ng Inyong Nakakabinging katahimikan.

43

Sabi mo gusto mo ko, umaabot sa "Mahal kita". Lagi mo kong tinatanong kung "Kamusta kna ba?" Wala ni isang araw na hindi mo pinaramdam na mahal mo ko. Hindi ako sanay sa ganoon dahil sino ba naman ako? Isang simpleng babaeng walang ganda, Kaya ako'y nagtataka. May pagkakataon na hindi ka ulit magpaparamdam, Alam mo ba na nakakalma ang puso ko pag walang ikaw? Pero babalik ulit sa tuwing nagpaparamdam ka na naman. Ano ba talaga? Ganito ba yung sinabi **** Mahal mo'ko? Sana 'di na lang umabot sa "Mahal kita", kung ganto lang pala. Sana 'di mo pinaramdam na mahal mo 'ko hanggan dun lang pala. Kasi umaasa ako kahit walang tayo. At dahil nahulog na rin ako, umaasang andyan ka lang at sasaluhin ako. Pero ganun pala talaga yun 'no? Kung kailan mahal mo na ang taong mahal ka tsaka kanya iiwan ng walang dahilan...

0

Jan 31, 2017

Jan 31, 2017 at 10:58 AM UTC

vanessawrites

Pinaasa

Sabi mo gusto mo ko, umaabot sa "Mahal kita". Lagi mo kong tinatanong kung "Kamusta kna ba?" Wala ni isang araw na hindi mo pinaramdam na mahal mo ko. Hindi ako sanay sa ganoon dahil sino ba naman ako? Isang simpleng babaeng walang ganda, Kaya ako'y nagtataka. May pagkakataon na hindi ka ulit magpaparamdam, Alam mo ba na nakakalma ang puso ko pag walang ikaw? Pero babalik ulit sa tuwing nagpaparamdam ka na naman. Ano ba talaga? Ganito ba yung sinabi **** Mahal mo'ko? Sana 'di na lang umabot sa "Mahal kita", kung ganto lang pala. Sana 'di mo pinaramdam na mahal mo 'ko hanggan dun lang pala. Kasi umaasa ako kahit walang tayo. At dahil nahulog na rin ako, umaasang andyan ka lang at sasaluhin ako. Pero ganun pala talaga yun 'no? Kung kailan mahal mo na ang taong mahal ka tsaka kanya iiwan ng walang dahilan...

16

Kausa, kaduha, maihap ra. Ang mga laag sa mag barkada. Ug kini napun-an na. Sa Bohol, diin sila milarga. Pageskwela ang gihinungdan Sabay silang naglayag. apan: Ang usa wala kakuyog kay nasakit. Duna poy wala, sa trabaho nasangit. Di man kompleto tuod, pero, Nagpakalingaw ang mga giro Kay panagsa ra tawn magsalo Pawala sa mga labad sa ulo. Busa unta kini masundan pa, Ug sa umaabot kompleto na.

0

Sep 8, 2017

Sep 8, 2017 at 7:23 PM UTC

ChrixianJ

Barkada Trip

Kausa, kaduha, maihap ra. Ang mga laag sa mag barkada. Ug kini napun-an na. Sa Bohol, diin sila milarga. Pageskwela ang gihinungdan Sabay silang naglayag. apan: Ang usa wala kakuyog kay nasakit. Duna poy wala, sa trabaho nasangit. Di man kompleto tuod, pero, Nagpakalingaw ang mga giro Kay panagsa ra tawn magsalo Pawala sa mga labad sa ulo. Busa unta kini masundan pa, Ug sa umaabot kompleto na.

14

Kini kataw-anan kung giunsa nga gipasagdan ang mga butang, Kini nga bililhon nga kinabuhi; tam-is kaayo, halangdon kaayo, Giunsa mawala ang matag segundo, Bisan pa ang tanan nga adunay gyud kanato mao ang oras. Unya unsa man kung kalit nga nawala kini? Unsa man kung mohunong ang pagsubang sa adlaw? Komosta kung nahurot na ang imong oras? Mahulog ba ang usa ka luha gikan sa hingpit nga mga mata? Lisud kini nga hatagan kahusay, Sa tanan nga mga pagbati nga gibabagan namon, Pagsulay ra sa paghunahuna sa uban pa, Padayon nga nagtan-aw sa orasan. Nakakatawa kung giunsa nga gipasagdan ang mga butang, Kini nga bililhon nga kinabuhi, pamilya ug mga higala, Bisan kung makita mo sila adlaw-adlaw, Unsa ang mahinabo sa pag-abut naton sa katapusan? Talagsaon ang mga tawo nga nahimamat, Ug kung unsa ang ilang reaksyon sa balita, Ang uban nangalagiw, bisan ang uban magpabilin, Ang uban magsaulog, o makuha ang mga blues. Apan ang matag usa magbag-o sa imong kinabuhi, Ug ang labing kaayo magpabilin sa imong tapad, Hatagan ka mga gakos, magpadayon nga okupado ka, Kana ang mga tinuod. Nakakatawa kung giunsa nga gipasagdan ang mga butang, Kini nga bililhon nga kinabuhi, dili sigurado, Sa yano, kini ang damgo sa matag usa, Aron adunay usa ka butang nga luwas ug luwas. Aron mahimamat ang Usa, mabuang ang gugma, Minyo ug magsugod usa ka pamilya, Tingali dili kini ingon ka daghan, Apan kana nga damgo hinungdanon kanako. Kini usa ka damgo nga kanunay nakong gitinguha, Usa nga nahadlok ako nga tingali dili makakita kahayag, Kay wala kini gisaad sa bisan kinsa sa aton, Bisan, alang kanako, husto ang pamati niini. Dili ako sigurado kung unsa na kadugay ako nga nahabilin dinhi sa yuta, Ug kung kini ang katapusan nga higayon nga akong nakuha, Gusto nakong ibilin kini nga timaan, Aron dili ka makalimtan tanan. Kung unsa ang kahulugan sa matag usa kanako, Dili gyud ko makalusot, Kung dili tungod sa kalainan nga nahimo, Sa matag usa sa inyo. Nakakatawa kung giunsa nga gipasagdan ang mga butang, Kini bililhon nga kinabuhi, matam-is kaayo, Halangdon kaayo, Giunsa mawala ang matag segundo, Bisan pa ang tanan nga adunay gyud kanato mao ang oras. Palihug ayaw kalimti ang regalo nga gihatag kanimo, Ang abilidad sa pagkatawa, higugmaon ug mabuhi, Ayaw buhii ang gihigugma nimo, Ipakita sa ila ang tanan nga gugma nga mahimo nimong mahatag. Hinumdomi ako sa umaabot nga mga tuig, Sa diha nga napildi ako sa away ug kinahanglan moadto, Daghang salamat sa mga butang nga imong nahimo, Apan ang oras, nagdumili kini aron mahinay. Kini kataw-anan, kung giunsa ang pagkuha sa mga butang alang sa gihatag, Kini nga bililhon nga kinabuhi, ang mga butang nga imong nakita, Giunsa ang yano nga pagpanaw sa matag segundo, Ug oras; ang oras nawala na alang kanako.

0

Feb 23, 2021

Feb 23, 2021 at 9:29 PM UTC

racheal-rodriguez

Stop Taking Your Friends For Granted

Kini kataw-anan kung giunsa nga gipasagdan ang mga butang, Kini nga bililhon nga kinabuhi; tam-is kaayo, halangdon kaayo, Giunsa mawala ang matag segundo, Bisan pa ang tanan nga adunay gyud kanato mao ang oras. Unya unsa man kung kalit nga nawala kini? Unsa man kung mohunong ang pagsubang sa adlaw? Komosta kung nahurot na ang imong oras? Mahulog ba ang usa ka luha gikan sa hingpit nga mga mata? Lisud kini nga hatagan kahusay, Sa tanan nga mga pagbati nga gibabagan namon, Pagsulay ra sa paghunahuna sa uban pa, Padayon nga nagtan-aw sa orasan. Nakakatawa kung giunsa nga gipasagdan ang mga butang, Kini nga bililhon nga kinabuhi, pamilya ug mga higala, Bisan kung makita mo sila adlaw-adlaw, Unsa ang mahinabo sa pag-abut naton sa katapusan? Talagsaon ang mga tawo nga nahimamat, Ug kung unsa ang ilang reaksyon sa balita, Ang uban nangalagiw, bisan ang uban magpabilin, Ang uban magsaulog, o makuha ang mga blues. Apan ang matag usa magbag-o sa imong kinabuhi, Ug ang labing kaayo magpabilin sa imong tapad, Hatagan ka mga gakos, magpadayon nga okupado ka, Kana ang mga tinuod. Nakakatawa kung giunsa nga gipasagdan ang mga butang, Kini nga bililhon nga kinabuhi, dili sigurado, Sa yano, kini ang damgo sa matag usa, Aron adunay usa ka butang nga luwas ug luwas. Aron mahimamat ang Usa, mabuang ang gugma, Minyo ug magsugod usa ka pamilya, Tingali dili kini ingon ka daghan, Apan kana nga damgo hinungdanon kanako. Kini usa ka damgo nga kanunay nakong gitinguha, Usa nga nahadlok ako nga tingali dili makakita kahayag, Kay wala kini gisaad sa bisan kinsa sa aton, Bisan, alang kanako, husto ang pamati niini. Dili ako sigurado kung unsa na kadugay ako nga nahabilin dinhi sa yuta, Ug kung kini ang katapusan nga higayon nga akong nakuha, Gusto nakong ibilin kini nga timaan, Aron dili ka makalimtan tanan. Kung unsa ang kahulugan sa matag usa kanako, Dili gyud ko makalusot, Kung dili tungod sa kalainan nga nahimo, Sa matag usa sa inyo. Nakakatawa kung giunsa nga gipasagdan ang mga butang, Kini bililhon nga kinabuhi, matam-is kaayo, Halangdon kaayo, Giunsa mawala ang matag segundo, Bisan pa ang tanan nga adunay gyud kanato mao ang oras. Palihug ayaw kalimti ang regalo nga gihatag kanimo, Ang abilidad sa pagkatawa, higugmaon ug mabuhi, Ayaw buhii ang gihigugma nimo, Ipakita sa ila ang tanan nga gugma nga mahimo nimong mahatag. Hinumdomi ako sa umaabot nga mga tuig, Sa diha nga napildi ako sa away ug kinahanglan moadto, Daghang salamat sa mga butang nga imong nahimo, Apan ang oras, nagdumili kini aron mahinay. Kini kataw-anan, kung giunsa ang pagkuha sa mga butang alang sa gihatag, Kini nga bililhon nga kinabuhi, ang mga butang nga imong nakita, Giunsa ang yano nga pagpanaw sa matag segundo, Ug oras; ang oras nawala na alang kanako.

60

“Real generosity towards the future lies in giving all to the present.” ― Albert Camus Kung gusto may paraan, kung ayaw laging may dahilan. Pero may mga taong sadyang mahina kaya’t nahihirapan makahabol. May mga naghahabol naman na hindi talaga umaabot. Kahit anong gawin walang nasasambot, parang bunga na laging bubot at mukhang hindi na mahihinog. Hindi mo kailangan na maging alipin ng sistema kung ito ay iyong isinusuka. Kumawala ka at maging palaboy kung kinakailangan. Ibinabaon ka ng mga sama ng loob at ng matinding awa sa sarili. Hindi dapat maging ganito ang buhay. Dalawang taon nang pagtitiis, dalawang taon na puro hinagpis at dalawang taon na panay tanggap ng mga galit at paninisi. Tama na, ito na ang panahon para wakasan ang lahat. Sapat na ang mga pagpapakumbaba at pagsasawalang kibo. Hindi ka aso, tao ka tandaan mo yan. ‘Hwag **** ipilit kung hindi naman talaga sukat dahil kahit anong pilit hindi ito babakat. Maging karapt-dapat ka sa paggalang na dapat ibigay mo sa’yong sarili. Tama lang yan magpahinga kana. Ang mundo ay de-kahon hindi kapa isinisilang ganito na ito, wala ka nang magagawa para baguhin ito. Pero ‘pwede kang kumawala, maging rebelde at lagalag. Oo, maghimagsik ka laban sa mapang-dusta na sistemang umiiral. Patunayan sa kanila na kaya **** mabuhay sa labas ng sapot na bumabalot. Hindi ka balut kundi tao kaya hindi ka dapat na matakot kahit naglipana pa ang mga salot. Hindi ka dapat na lumuhod at magmaka-awa sa mga taong umaastang panginoon. May mga nag-di-diyos-diyosan na mga kupal na nasa lipunan na ang paboritong tapakan ay ang mga mahihina at hampas-lupa na tulad mo; mga putang-ina sila na walang alam gawin kundi ang mang-api ng mga taong kapos sa dunong at pinag-aralan. Ganito ang sistema ng lipunan, ganito kabaho ang mundo na pinatatakbo nang mga walanghiyang tao na kung umasta ay aakalain **** mga kagalang-galang. Mga hindot sila na walang pakundangan sa damdamin ng iba maitanghal lamang nila ang huwad na kadakilaan ng kanilang nabubulok na mga sarili. Tama lang ang ginawa mo, tama lang na kumalas ka sa naaagnas na sistema na nagkukubli sa loob ng mga magagarang opisina. Tama yan, itakwil mo ang mga panlalait na pinakikinis nang mga salitang Inglis na inilalagay sa mga dokumento. Panahon na para maging totoo ka sa iyong sariling damdamin at pagkatao. Binabati kita dahil sa wakas nagpasya ka ng may katapangan – sana noon mo pa ito ginawa. Ako na ang sasalo sa natitira **** kalat, ako na ang haharap sa mga halimaw na iyong tinakasan.

0

Nov 14, 2017

Nov 14, 2017 at 11:30 PM UTC

makabagongmakata69

MATRIX

“Real generosity towards the future lies in giving all to the present.” ― Albert Camus Kung gusto may paraan, kung ayaw laging may dahilan. Pero may mga taong sadyang mahina kaya’t nahihirapan makahabol. May mga naghahabol naman na hindi talaga umaabot. Kahit anong gawin walang nasasambot, parang bunga na laging bubot at mukhang hindi na mahihinog. Hindi mo kailangan na maging alipin ng sistema kung ito ay iyong isinusuka. Kumawala ka at maging palaboy kung kinakailangan. Ibinabaon ka ng mga sama ng loob at ng matinding awa sa sarili. Hindi dapat maging ganito ang buhay. Dalawang taon nang pagtitiis, dalawang taon na puro hinagpis at dalawang taon na panay tanggap ng mga galit at paninisi. Tama na, ito na ang panahon para wakasan ang lahat. Sapat na ang mga pagpapakumbaba at pagsasawalang kibo. Hindi ka aso, tao ka tandaan mo yan. ‘Hwag **** ipilit kung hindi naman talaga sukat dahil kahit anong pilit hindi ito babakat. Maging karapt-dapat ka sa paggalang na dapat ibigay mo sa’yong sarili. Tama lang yan magpahinga kana. Ang mundo ay de-kahon hindi kapa isinisilang ganito na ito, wala ka nang magagawa para baguhin ito. Pero ‘pwede kang kumawala, maging rebelde at lagalag. Oo, maghimagsik ka laban sa mapang-dusta na sistemang umiiral. Patunayan sa kanila na kaya **** mabuhay sa labas ng sapot na bumabalot. Hindi ka balut kundi tao kaya hindi ka dapat na matakot kahit naglipana pa ang mga salot. Hindi ka dapat na lumuhod at magmaka-awa sa mga taong umaastang panginoon. May mga nag-di-diyos-diyosan na mga kupal na nasa lipunan na ang paboritong tapakan ay ang mga mahihina at hampas-lupa na tulad mo; mga putang-ina sila na walang alam gawin kundi ang mang-api ng mga taong kapos sa dunong at pinag-aralan. Ganito ang sistema ng lipunan, ganito kabaho ang mundo na pinatatakbo nang mga walanghiyang tao na kung umasta ay aakalain **** mga kagalang-galang. Mga hindot sila na walang pakundangan sa damdamin ng iba maitanghal lamang nila ang huwad na kadakilaan ng kanilang nabubulok na mga sarili. Tama lang ang ginawa mo, tama lang na kumalas ka sa naaagnas na sistema na nagkukubli sa loob ng mga magagarang opisina. Tama yan, itakwil mo ang mga panlalait na pinakikinis nang mga salitang Inglis na inilalagay sa mga dokumento. Panahon na para maging totoo ka sa iyong sariling damdamin at pagkatao. Binabati kita dahil sa wakas nagpasya ka ng may katapangan – sana noon mo pa ito ginawa. Ako na ang sasalo sa natitira **** kalat, ako na ang haharap sa mga halimaw na iyong tinakasan.

7

ang mga larawan **** aking paboritong pagmasdan ang mga ngiti **** umaabot sa buwan ang sakit isipin na hindi pala ako ang dahilan ng mga ngiti sa labi **** kay sarap halikan puso't isip ko'y nagtatalo ako ba'y kakapit pa sa mga binitawan **** pangako hindi ko alam saan ako nagkulang, mahal ko ipinagpalit mo ako nang panandalian para sa ibang tao ngunit hindi ko alam paano ko nagagawa ang patawarin ka kahit ako'y lumuluha bawat umaga'y unti unting nanghihina bawat gabi'y unti unting hindi makahinga gustuhin ko man kumapit para sa ating dalawa ngunit oras na para ako'y magpaalam na huwag ka na mag-alala malalampasan ko rin ito at kakayanin ko rin mag-isa hinihiling ko'y maging malaya ka at masaya sa huling linya na ito paalam na, aking sinta.

0

Nov 25, 2018

Nov 25, 2018 at 10:03 PM UTC

thisgirl

isa, dalawa, tatlo, bitaw.

ang mga larawan **** aking paboritong pagmasdan ang mga ngiti **** umaabot sa buwan ang sakit isipin na hindi pala ako ang dahilan ng mga ngiti sa labi **** kay sarap halikan puso't isip ko'y nagtatalo ako ba'y kakapit pa sa mga binitawan **** pangako hindi ko alam saan ako nagkulang, mahal ko ipinagpalit mo ako nang panandalian para sa ibang tao ngunit hindi ko alam paano ko nagagawa ang patawarin ka kahit ako'y lumuluha bawat umaga'y unti unting nanghihina bawat gabi'y unti unting hindi makahinga gustuhin ko man kumapit para sa ating dalawa ngunit oras na para ako'y magpaalam na huwag ka na mag-alala malalampasan ko rin ito at kakayanin ko rin mag-isa hinihiling ko'y maging malaya ka at masaya sa huling linya na ito paalam na, aking sinta.

20

Manaka-naka kong binisita ang 'yong munting tahanan Siniyasat kung may bagong kagamitan o panauhing pinaunlakan Sinuri ang katibaya't karupukan ng dating kagamitan Repasuhin ang pundasyong itinukod ng nakaraan At sa muli kong pagbisita sa 'yong tahanan May bago akong nadatnan– nag-iba ang 'yong kinahihiligan Hindi na aso kundi pusa ang paborito **** alagaan Pati pintura ng 'yong munting tahana'y sya ring pinalitan Ang dating itim ay tuluyang naging luntian Maging ang pader nito'y simentado na't hindi kawayan Pagbabago nga ba? o isinaayos lang? T'wing bibisita ako sa 'yong tahanan Dati-rati'y umaabot pa sa 'yong pintuan Datapwat ngayo'y hanggang tarangkahan na lamang Nananatiling nakamasid sa 'yong bakuran Sa harding dati'y mirasol pa ang namumukadkad at hindi rosas Sa bagong panauhing pinapasok sa pintuan Pinaunlaka't nilaanan ng oras Sa mga larawan niyang nakasabit sa dingding na dati'y mukha ko ang nilalaman Nakatanaw; Sa tahanang minsan ako'y nanahan Sa tahanang tuluyan ko nang nilisan -SLE

0

Feb 12, 2020

Feb 12, 2020 at 9:25 AM UTC

BinibiningCarmela

Tahanang Nilisan

Manaka-naka kong binisita ang 'yong munting tahanan Siniyasat kung may bagong kagamitan o panauhing pinaunlakan Sinuri ang katibaya't karupukan ng dating kagamitan Repasuhin ang pundasyong itinukod ng nakaraan At sa muli kong pagbisita sa 'yong tahanan May bago akong nadatnan– nag-iba ang 'yong kinahihiligan Hindi na aso kundi pusa ang paborito **** alagaan Pati pintura ng 'yong munting tahana'y sya ring pinalitan Ang dating itim ay tuluyang naging luntian Maging ang pader nito'y simentado na't hindi kawayan Pagbabago nga ba? o isinaayos lang? T'wing bibisita ako sa 'yong tahanan Dati-rati'y umaabot pa sa 'yong pintuan Datapwat ngayo'y hanggang tarangkahan na lamang Nananatiling nakamasid sa 'yong bakuran Sa harding dati'y mirasol pa ang namumukadkad at hindi rosas Sa bagong panauhing pinapasok sa pintuan Pinaunlaka't nilaanan ng oras Sa mga larawan niyang nakasabit sa dingding na dati'y mukha ko ang nilalaman Nakatanaw; Sa tahanang minsan ako'y nanahan Sa tahanang tuluyan ko nang nilisan -SLE

23

Mas madaling intindihin ang pag-ibig Kapag walang sinasambit at parating tahimik Kapag ngumingiti at umaabot sa langit Kapag nagagalit at napipikon ng kay dali Mas madaling basahin ang pag-ibig Kapag kumikislap ang mata at kinikilig Kapag kamay nakakapit at sa braso nakasabit Kapag tumatawa at masid tunay na ligaya Mas madaling mahalin ang pag-ibig Kapag puro at dalisay ang pag-sinta Kapag walang lihim at parating totoo Kapag hindi nangsasakal at pinipigalan ang galaw Mas madaling alagaan ang pag-ibig Kapag ikaw ito at hindi s'ya Kapag ikaw ito at hindi iba Kapag ikaw ito at ikaw lang ito Hindi parin nag-babago Hindi parin nakakalimutan Hindi parin natatabunan Hindi kailan man lilisan Ikaw parin ang aking pag-ibig Ikaw parin ang aking sinisinta Ikaw parin ang aking ginugusto Ikaw parin ang aking paksa sa tulang ito

0

Dec 26, 2020

Dec 26, 2020 at 6:19 AM UTC

Lecius

"Mananatiling Ikaw"

Mas madaling intindihin ang pag-ibig Kapag walang sinasambit at parating tahimik Kapag ngumingiti at umaabot sa langit Kapag nagagalit at napipikon ng kay dali Mas madaling basahin ang pag-ibig Kapag kumikislap ang mata at kinikilig Kapag kamay nakakapit at sa braso nakasabit Kapag tumatawa at masid tunay na ligaya Mas madaling mahalin ang pag-ibig Kapag puro at dalisay ang pag-sinta Kapag walang lihim at parating totoo Kapag hindi nangsasakal at pinipigalan ang galaw Mas madaling alagaan ang pag-ibig Kapag ikaw ito at hindi s'ya Kapag ikaw ito at hindi iba Kapag ikaw ito at ikaw lang ito Hindi parin nag-babago Hindi parin nakakalimutan Hindi parin natatabunan Hindi kailan man lilisan Ikaw parin ang aking pag-ibig Ikaw parin ang aking sinisinta Ikaw parin ang aking ginugusto Ikaw parin ang aking paksa sa tulang ito

24