Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"tinignan" poems
Mayro'ng patingin-tingin Sa mahabang usapin Sa lumipas na araw Sya ay nagbalik tanaw Ayan sya't walang malay Ngiti sa labi'y taglay Nauubos ang oras Kala mo walang bukas Tila ba nalilibang Habang sya'y nag-aabang Sa mensaheng padala Ng kanyang kakilala Kahit sa isang saglit Isang iglap, kapalit Habang sya'y nag-iisip Nahulog na't na-idlip Sa pagbalik ng diwa Tama nga bang ginawa? Tinignan kung may tugon Dinampot, kanyang selpon "Ako ba'y isang hibang? Bakit parang may kulang?" 'Pag di na naka-usap Tila ba naghahanap Isip ay wag lunurin Damdami'y wag pukawin Atensyo'y wag ibaling Sa tulad **** malambing Pigilan **** umasa Kung ayaw **** magdusa Sarili ay gisingin Puso ay wag susundin Babala sa sarili Ika'y wag papahuli Kung ayaw **** magbago Kanyang pakikitungo Maluwag **** tanggapin At lagi **** tiyakin Sarili'y sasabihang: "AKO AY KAIBIGAN LANG." © LMLB
0
Sep 15, 2018
Sep 15, 2018 at 10:15 AM UTC
Paalala
ngayon ko lang napansin. sobrang dami ko palang isinulat para sa'yo. ngayon ko lang napansin na lahat sila galing sa mga katabi kong diksyonaryo at tesauro. malay ko ba kung ano ang ibig sabihin ng mga isinulat ko. lumalaki pa lamang ako. ngayon pa lang natututong makipagtalastasan, makipagbalagtasan, makipagsagutan, makipag-away. ngayon pa lang akong natututong maghintay at ngayon pa lang nasusugatan. ngayon ko lang nalaman ang tunay na ibig sabihin ng paniniwala. paniniwala sa pagkahulog, paniniwala sa kung anumang gusto kong paniwalaan. paniniwala na meron ka pang mapapaniwalaan dito sa mundo. kapit ka, subukan mo. ngayon pa lang akong nagtitiwalang muli. ngayon pa lang nagpapatawad. ngayon pa lang nakakapagsabi ng 'mahal kita', nang walang pagdududa at walang pagsisisi. mahal ko talaga sila. ngayon ko pa lang nararamdaman ang tunay na pag-ibig. ngayon ko pa lang nakikita kung paano magmahal ang isang taong nasasaktan. ngayon pa lang ako nakakita ng taong durog at winasak ng panahon — marahil dati puro sa teleserye ko lang ito napapanood. noong pumunta kami sa isang museo, napakaraming uri ng sining na maaari **** makita. may mga head busts, paintings, sculptures, pati mga ginamit ng mga pintador na brushes at pati na rin mga natuyong pintura nila. tinignan ko lahat iyon. umabot ng halos labindalawang oras ang pag-iikot ko. walang kain-kain. kinailangan kong makita lahat. ngunit ngayon ko lang napagtanto na iisa lang naman 'yung gusto ko talagang makita. ('yung spolarium.) ngayon lang ako nakarinig ng mga taong wala talagang kamuang-muang sa mundo. 'yung tipo ng taong nakaupo sa ginto ngunit talagang lumaking tanga. nakakaawa sila. ngayon ko pa lang pinapangaralan 'yung sarili ko. kanina nga lang ako nagsabi sa sarili na hindi na ako kakain ng fast food at processed food. (seryoso. nakakamatay talaga sila.) sa pagkamatay ng nakaraan, noon ko lang nasabi sa sarili ko na gusto ko pa talagang mabuhay. gusto ko pang makakita. gusto ko pang makaramdam. ngayon pa lang ako natututong magsulat.
0
Feb 20, 2017
Feb 20, 2017 at 11:43 PM UTC
2017
ngayon ko lang napansin. sobrang dami ko palang isinulat para sa'yo. ngayon ko lang napansin na lahat sila galing sa mga katabi kong diksyonaryo at tesauro. malay ko ba kung ano ang ibig sabihin ng mga isinulat ko. lumalaki pa lamang ako. ngayon pa lang natututong makipagtalastasan, makipagbalagtasan, makipagsagutan, makipag-away. ngayon pa lang akong natututong maghintay at ngayon pa lang nasusugatan. ngayon ko lang nalaman ang tunay na ibig sabihin ng paniniwala. paniniwala sa pagkahulog, paniniwala sa kung anumang gusto kong paniwalaan. paniniwala na meron ka pang mapapaniwalaan dito sa mundo. kapit ka, subukan mo. ngayon pa lang akong nagtitiwalang muli. ngayon pa lang nagpapatawad. ngayon pa lang nakakapagsabi ng 'mahal kita', nang walang pagdududa at walang pagsisisi. mahal ko talaga sila. ngayon ko pa lang nararamdaman ang tunay na pag-ibig. ngayon ko pa lang nakikita kung paano magmahal ang isang taong nasasaktan. ngayon pa lang ako nakakita ng taong durog at winasak ng panahon — marahil dati puro sa teleserye ko lang ito napapanood. noong pumunta kami sa isang museo, napakaraming uri ng sining na maaari **** makita. may mga head busts, paintings, sculptures, pati mga ginamit ng mga pintador na brushes at pati na rin mga natuyong pintura nila. tinignan ko lahat iyon. umabot ng halos labindalawang oras ang pag-iikot ko. walang kain-kain. kinailangan kong makita lahat. ngunit ngayon ko lang napagtanto na iisa lang naman 'yung gusto ko talagang makita. ('yung spolarium.) ngayon lang ako nakarinig ng mga taong wala talagang kamuang-muang sa mundo. 'yung tipo ng taong nakaupo sa ginto ngunit talagang lumaking tanga. nakakaawa sila. ngayon ko pa lang pinapangaralan 'yung sarili ko. kanina nga lang ako nagsabi sa sarili na hindi na ako kakain ng fast food at processed food. (seryoso. nakakamatay talaga sila.) sa pagkamatay ng nakaraan, noon ko lang nasabi sa sarili ko na gusto ko pa talagang mabuhay. gusto ko pang makakita. gusto ko pang makaramdam. ngayon pa lang ako natututong magsulat.
Continue reading...
2
Sa gitna ng mga nagtataasang puno Halika't ating langhapin Ang amoy ng mga patak ng ulan Sa mga luntiang dahon ng kagubatan Parating na ang dapithapon Di ba pwedeng manatili ka muna? Kahit sandali lang Tabihan ako kasama ng ingay ng katahimikan Ang tamis ng mga sandaling itinanikala Sa mga ala-alang upos At ang mga sabik na yapos Ng aking mga kamay sa iyong mukha Ang mga paglubog na araw na magkasamang tinignan Kung ako ang iyong tatanungin Gusto ko na lamang manatili Sa mga panahong kasama kang tumatakbo sa ulan.
0
May 24, 2018
May 24, 2018 at 9:46 AM UTC
Maulan na kahapon
Sa mga tala hihingi ako ng paunawa Mga bagay na di ko na dapat ginawa Pero sabi nga Baka naman daw masyado lang akong walang tiwala Sa sarili kong balisang balisa Mga bagay na di ko na maipaliwanag Kaya bang linawin ng ng mga talang aking laging tinatawag? Sabi ko gusto ko nang lumayo ngunit sabi ko din "wag" Di ko lubos maintindihan Kung ano ang dahilan Paano na ba iyan? Maipaliliwanag mo ba kung bakit ngayon wala nang laman? Kasi nung huli kong tinignan Lahat tayo'y masaya laging nandyan Ngayon... bakit? Bakit wala nang laman??? Pati puso ko di ko na maramdaman Sobrang sakit na hindi maipaliliwanag nino man Ayokong umalis nang hindi ito ayos Pero di ko talaga alam kung anong gagawin kong kilos Dahil sa tuwing ika'y kaharap na Lahat ng aking mga tanong ay biglang nawawala nang parang bula Di ko alam kung paano ka kakausapin tungkol dyan sa sitwasyong di kaunaunawa Kalagayan natin ngayo'y kaawa awa... Di ko na talaga alam... Sa tingin ko'y ako na'y naging mangmang Kaya isang kudos na lamang Para sa ating lahat
0
Dec 16, 2015
Dec 16, 2015 at 5:11 PM UTC
Di ko na alam...
Para sa mga taong puro reklamo Tinignan mo na ba ang sarili mo Sinubukan mo bang umpisahan ang pagbabago Oh puro si PNoy ang may kasalanan nito Yan ang hirap sayo Puro ka post sa facebook ng reklamo Nagpapanggap ka pang matalino Eh gusto mo lang cool ka sa paningin ng tao Bato bato sa langit Pag tinamaan ka alam kong masakit Pagmasdan mo ang lahat at wag kang pumikit Ako lang naman ay nagmamalasakit Hindi naman ako nagagalit Gusto ko lang malaman mo na ang bansa ay may sakit Dahil sa hilahan pababa lahat tayo ay naiipit Ang kaayusan kailan pa kaya makakamit?
0
Jul 28, 2015
Jul 28, 2015 at 12:06 PM UTC
Reklamo
Paano ko kalilimutan ang taong hindi naging akin? Mayroon bang off-switch na pwede kong pindutin? Gusto kong sabihin sa sarili ko "tama na! huwag ka na umasa!" Pero bakit nasa larawan mo pa rin ang aking mga mata? Paano ko kalilimutan ang matang hindi ako tinignan? Mga matang mapupungay at kaysarap pagmasdan Kung pwede lang pumikit, tapos pagkadilat ay wala ka na Para tumigil na ako sa walang humpay na pagluha. Paano ko kalilimutan ang mga ngiting ubod ng tamis na iginuhit ng mga labi **** tila seda sa nipis? Gusto kong isigaw kung gaano kita iniibig! Ngunit kung sarado ang tainga mo, paano mo ako maririnig? Marahil sasabihin mo, OA na ang tama ko hindi ko pa kilala, pero ang drama ko ay ganito Kasalanan ko bang umasa na ang mga daan namin ay magtatagpo lalo na kung alam kong andyan lang siya sa kabilang kanto? Paano ko tatalikdan ang pusong hindi naangkin? May bukas pa ba na nakalaan para sa atin? Kailangan ko na bang itigil ang kahibangan kong ito? Natatakot ako sa sagot, dahil madudurog lang ako.
0
Jan 28, 2016
Jan 28, 2016 at 2:49 AM UTC
Paano?
habang naglalakad ako pauwi ng bahay bitbit ang napakabigat na bag laman ang mga gamit na kinakailangan may nakita akong kumikintab na bilog sa dinadaanan huminto ako, napatigil at tinignan at nakita ko itong piso pero imbis na kunin ko ito at ipangbayad sa jeep tinago ko ito at tinabi sa isa pang piso dahil alam ko ang pakiramdam na nag-iisa sa dilim, gulo at ingay sa sarili **** paang naglalakad sa kalyeng madalas ikaw lang magisa, na minsan iniisip mo na sana may isang taong sumasabay sa agos ng galaw nang iyong mga paa sa sarili **** kamay na tumatama sa lamig ng simoy ng hangin, iniisip na sana may isang kamay na handang hawakan ito sa lamig at init sana isang araw, hindi na anino ang kasabay mo pauwi kundi isang tahanan
0
Dec 9, 2019
Dec 9, 2019 at 8:40 AM UTC
94
May kung paparating habang tumatakbo ako papalayo Mabilis ang kilos ko ngunit siya, dahan-dahan lang na papalapit sa akin Inabutan niya ako pero hindi siya tumigil Sinamahan niya akong tumakbo Mas bumibilis ang mga paa ko Na tila papalayo sa kanya Nahahabol niya kada tapak ko sa sahig Parang hindi naman kami lumalayo Ni hindi kami umuusad Pero pagod na pagod kami sa pagtakbo Nanghina ang paa ko Umalalay siya Nanghina ang paa niya Umalalay din ako Sa hinaba haba ng pagtakbo namin Hindi ko nalaman ang pangalan niya Sa hinaba haba ng pagtakbo niya Hindi niya alam bakit niya ako sinusundan Nanghina ang paa ko Umalalay siya Nanghina ang paa niya Umiyak lang ako Nakikita ko na ang dulo Tinignan ko siya kung sabay pa rin kami Sabay pa rin kaming nakarating Sa dulo ng kanya-kanyang paroroonan.
0
Sep 25, 2020
Sep 25, 2020 at 3:56 AM UTC
Prologue