Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"sinusubukan" poems
Tinatahi ko ang tubig sa'king kamay Pinapanuot ang gayelong lamig. Sa paghampas ng alon; Habang binabagtas ang di malirip na kalawakan, Sinisikap kong ilarawan ka. At sinusubukan kong hanapan ng letra Ang tubig-alat na nagpapalunod sa'king puso Napagtanto kong sa pagpalaot Sa gitna ng kalawakan at kalaliman Habang ako'y iginigiya ng mga alon Hahayaan kong dalhin ng hangin ang 'king layag, Magtitiwala sa tibay ng katig Mamamangka sa gitna ng kainitan ng araw Hahalik sa'yong daluyong ng kalayaan
0
May 31, 2015
May 31, 2015 at 6:15 AM UTC
sa pagpalaot
Tigil na tayo, mahal. Ramdam kong natabunan ng isang pagkakamali ko ang lahat ng mga alaalang nabuo natin. Na kahit ilang beses man tayong bumalik sa isa't isa, patuloy kapa ring magdududa at patuloy **** babalikan yung araw na bigla akong nawala. Paulit ulit mo pa ring ipapamukha sa akin kung paano ako biglang naglaho nung mga panahong ikaw ay nagbabago para sa akin. Habang ako, ni minsan hindi ko sinubukang isumbat sa'yo ang biglaan **** paglisan nung mga panahong ikaw ang naging lakas ko. Nang minsang nagkamali ka at nilamon ka ng tukso, hiniling ko pa din ang pananatili mo at nagpatawad ako. Oo, pinatawad kita. Pero minsan, hindi padin pala sapat ang pagpapatawad. Ang sabi mo ay nilalamon ka ng iyong konsenya, kaya pinili mo pa ding lumisan. Pinigilan kita, pinili mo pa din akong bitawan. Tama na, mahal. Tama na 'to. Tigil na tayo. Habang mayroon pang natitirang magagandang alaala na binuo nating dalawa. Habang may babalik tanawin pa akong mga ngiti, kilig at tuwa sa bawat sandali na tayo'y magkasama. Bago pa mapalitan ng mga luha at hinagpis ang mga alaalang ayokong mabura, tigil na tayo, mahal. Ayoko nang ipilit pa. Ayoko nang manatili sa isang bagay na sinusubukan kong ipaglaban ngunit pilit **** pinagdududahan. Higit sa lahat, ayokong kalimutan kung paano kita minahal at kung paano mo ipinaramdam sa akin na karapat-dapat akong piliin kahit sa sandaling panahon na iginugol mo sa akin. Tigil na tayo, mahal. Baka talagang hanggang dito nalang. Sapat na ang munting sandali na naging masaya ka at ako. At sa ganong paraan ko gustong maalala ang "tayo". Salamat mahal, hanggang dito nalang tayo.
0
Mar 14, 2017
Mar 14, 2017 at 10:44 AM UTC
Tigil na tayo, mahal
Tigil na tayo, mahal. Ramdam kong natabunan ng isang pagkakamali ko ang lahat ng mga alaalang nabuo natin. Na kahit ilang beses man tayong bumalik sa isa't isa, patuloy kapa ring magdududa at patuloy **** babalikan yung araw na bigla akong nawala. Paulit ulit mo pa ring ipapamukha sa akin kung paano ako biglang naglaho nung mga panahong ikaw ay nagbabago para sa akin. Habang ako, ni minsan hindi ko sinubukang isumbat sa'yo ang biglaan **** paglisan nung mga panahong ikaw ang naging lakas ko. Nang minsang nagkamali ka at nilamon ka ng tukso, hiniling ko pa din ang pananatili mo at nagpatawad ako. Oo, pinatawad kita. Pero minsan, hindi padin pala sapat ang pagpapatawad. Ang sabi mo ay nilalamon ka ng iyong konsenya, kaya pinili mo pa ding lumisan. Pinigilan kita, pinili mo pa din akong bitawan. Tama na, mahal. Tama na 'to. Tigil na tayo. Habang mayroon pang natitirang magagandang alaala na binuo nating dalawa. Habang may babalik tanawin pa akong mga ngiti, kilig at tuwa sa bawat sandali na tayo'y magkasama. Bago pa mapalitan ng mga luha at hinagpis ang mga alaalang ayokong mabura, tigil na tayo, mahal. Ayoko nang ipilit pa. Ayoko nang manatili sa isang bagay na sinusubukan kong ipaglaban ngunit pilit **** pinagdududahan. Higit sa lahat, ayokong kalimutan kung paano kita minahal at kung paano mo ipinaramdam sa akin na karapat-dapat akong piliin kahit sa sandaling panahon na iginugol mo sa akin. Tigil na tayo, mahal. Baka talagang hanggang dito nalang. Sapat na ang munting sandali na naging masaya ka at ako. At sa ganong paraan ko gustong maalala ang "tayo". Salamat mahal, hanggang dito nalang tayo.
Continue reading...
13
Pinilit kong sabayan, ang takbo ng panahon Nagbabakasakaling malilimutan ka rin Ginawa na ang tamang desisyon Na sarili naman ang bibigyan ng pansin Sinusubukang kalimutan ang mga alaala Na magpapabalik ng aking dadamdamin Idinilat ko na ang aking mga mata Sa mga bagay na maari kong sapitin Tinahak na ang daan ng hindi ka kasama Nang hindi lumilingon pabalik sa iyong mga mata Sinubukan ko At pilit na sinusubukan Subalit ito ako, nagaantay sa dati nating tagpuan Lugar kung saan kita unang nakita at nakilala Lugar na aking kinamumuhian Dahil dito, dito mo din tinapos ang lahat Mahal, hihintayin kita Hihintayin ko ang pagbabalik mo Hihintayin ko kahit imposible naman ito Hihintayin ko na sabihin mo ulit na mahal mo ako Maghihintay ako Ngunit mahal, hindi ko maipapangako Hindi ko maipapangako na hindi ako mapapagod Hindi ko maipapangako na hindi ako dadating sa puntong aayaw ako Dahil mahal, tao din ako Gusto ko din na pahalagahan ako Gusto kong mahalin ako Yun nga lang gusto ko galing sayo Pero sabi nga nila, mahalin mo muna ang sarili mo Kaya mahal, maghihintay ako Habang minamahal ko ang sarili ko Ngunit kung hindi na kita kayang hintayin pa Sana mahal, maintindihan mo Dahil mahirap ang dinanas ko para lang makuha yang pagmamahal mo
0
Jul 21, 2017
Jul 21, 2017 at 6:49 AM UTC
Maghihintay ako
Naramdaman ko ang pakiramdam na hindi tayo nagauusap kaya't kahit ano pa ang mangyari wag na wag kang titigil sa pakikipagusap sakin. Ayoko na ito maranasan muli dahil mas masakit pa ito kaysa sa pagiging mag isa sa isang dagat ng tao, lahat nakikipagusap sa isa't-isa habang ika'y siksik na siksik na at sinusubukang huminga. Nakakalunod ka. At kung dumating man ang araw na sa sobrang galit mo saakin ay hindi na tayo maguusap, alalahanin mo na minahal kita higit pa sa inakala kong kayang mag mahal ang isang tao. Minahal kita parang sa pagmamahal ng tao sa hangin. Kinakailangan kita. Nguni't alam ko na mabubuhay ako sa isang mundo na payapa at matagal kahit na ika'y wala sa tabi ko, at pinagtatawanan ko ang mga magkasintahan na sinasabi sa isa't-isa na ikamamatay nila ang pagkahiwalay nilang dalawa; mga inutil. Alam kong mabubuhay ako nang hindi ka makakausap tuwing gabi't sinusubukan kong ilunod sa dagat ng muhika ang mga boses sa tenga ko. Alam kong mabubuhay ako na wala ka nguni't ayoko. Kaya't pagpasensyahan mo na kung hirap akong huminga kapag di kita kausap. Alam kong kat'hang isip lamang ang pagkawalan ko ng hininga nguni't sa isip at sa puso ko'y ito ay totoong totoo. mahal kita pagpasensyahan mo na.
0
Oct 6, 2015
Oct 6, 2015 at 10:24 AM UTC
Untitled
Nagsimula ang lahat sa simpleng pag uusap Hanggang sa dumating yung puntong lagi na kitang hinahanap Kasa-kasama ka na sa bawat kong pinapangarap Ikaw ang nagbibigay lugod sa kalooban Kong naghihirap Kaya akala ko noon ikaw na ang sagot sa pusong sugatan Ngunit ginamot mo lang din pala ito ng panandalian At sa pag alis mo, mas malalim pa ang sugat na iyong iniwan At ngayon Hindi ko na alam kung sino pang lalapitan Magagamot pa ba ang sugat na iyong idinulot? Sa nabasag Kong puso mayroon pa kayang pupulot? Magawa ko pa kayang kalimutan ang lahat ng sakit O mananatili na lang sa puso ko ang lahat ng inggit? Ayoko na. Ayoko nang mabuhay sa mundong binago mo Ayoko nang mabuhay sa mundong kinalalagyan ko Ayoko nang mabuhay pa sa mga pag-asang walang patutunguhan At Sa mga pantasya't pangakong sinusubukan ko nang kalimutan Ayoko na. Hindi na maghihilom ang sugat na idinulot mo Kahit ilang band aid pa ang ilagay dito O kahit Ilang taon man ang lumipas Sakit ay hindi kukupas Sugat dito sa puso'y mananatiling isang marka. Na lagi saking magpapaalala "Nagmahal ako at Nagpakatanga Para sa pag-ibig na walang pinatunguhang maganda."
0
Oct 11, 2017
Oct 11, 2017 at 1:43 AM UTC
Sugat
Binubuhay ng pag-iisa ang iba't ibang pakiramdam. Nalalaman mo na may mga bagay na 'di mo kayang gawin nang ikaw lang. Nailalabas ang kalungkutang ikaw lang ang nakakaalam. Nailuluha ang pighati na sa sarili mo lamang ipinapakita. Lumalakas ang pag-iyak na mumunting hikbi lang sa tuwing may kasama. Nauunawan mo na minsan kailangan mo lang din mapag-isa. Nagagawa **** maging matapang - Na kahit hindi mo kaya ay iyong sinusubukan. Nagagawa **** pasayahin ang iyong sarili. Hindi mo na kailangan pang magpanggap na hindi ka sawi. Dumadagsa ang mga kaisipan na sa pag-iisa mo lamang namamalayan. Ngunit sa lahat ng iyan, Napagtatanto mo na ang pinakamasakit na pag-iisa ay iyong may kasama ka. Wala naman kasing pagkakaiba 'yong pag-iisa na ikaw lang Sa pakikisama mo sa karamihan O sa tuwing napaliligiran ka ng tinatawag **** kaibigan. Pareho lang ang ibinibigay nilang pakiramdam. Pareho lang ang inuukit sa iyong isipan Na mag-isa ka - Kahit ikaw lang o kahit na mayroong kasama. © Tres
0
Jun 16, 2020
Jun 16, 2020 at 4:38 AM UTC
Sa Pag-iisa
Sabi nila, kapag napapaginipan mo ang isang tao, iniisip o naaalala ka nila o kaya sila ang naiisip at naaalala mo. Pinili kong hindi maniwala sa mga sabi-sabi kasi napapaginipan kita tuwing pinipilit na kitang kalimutan. Tila bang pinapaalala ng mundo kung anong nawala sa'kin. May mga gabing hindi sumasagi ang pangalan mo sa isipan ko bago matulog Ngunit ipapaalala muli sa panaginip, ipapaalala kung gaano ako kasaya tuwing makikita ka, ipapaalala kung gaano tayo kasabik ikuwento ang araw ng isa't-isa, ipapaalala ang mukhang natutunan kong mahalin. At sa isang iglap, magigising ako, alas-kuwatro ng madaling araw, kasabay ng pagmulat ng mata, ang mabilis na tibok ng puso at tumatagaktak na pawis na parang kakatakas lamang sa isang bangungot. At kasunod nito ang malalim na buntong-hininga. Ibang klaseng katahimikan ang sasalubong sa'yo kapag alas-kwatro ng madaling araw, Rinig ang bawat segundo sa orasan, ang bulong ng mahinang volume ng TV na iniwanan **** bukas. Walang mga busina, walang humaharurot na motorsiklo, at walang boses na magtatanong kung binangungot ka ba. May mga katotohanan din na parang mas nagiging totoo, Halimbawa, ang katotohanang hindi mo na ako napanaginipan simula noong gabing ako'y iyong nakalimutan. Sa kabila ng dilim at katahimikan, Naiwan akong nakatulala Iniisip kung alin nga ba ang mas gugustuhin ang panaginipan ka tuwing makakalimutan ka o makalimutan ka hanggang sa panaginip. Nalaman ko ang sagot sa mga gabing sinusubukan kong kalimutan ka.
0
May 18, 2017
May 18, 2017 at 7:10 AM UTC
Alas-Kwatro
Sabi nila, kapag napapaginipan mo ang isang tao, iniisip o naaalala ka nila o kaya sila ang naiisip at naaalala mo. Pinili kong hindi maniwala sa mga sabi-sabi kasi napapaginipan kita tuwing pinipilit na kitang kalimutan. Tila bang pinapaalala ng mundo kung anong nawala sa'kin. May mga gabing hindi sumasagi ang pangalan mo sa isipan ko bago matulog Ngunit ipapaalala muli sa panaginip, ipapaalala kung gaano ako kasaya tuwing makikita ka, ipapaalala kung gaano tayo kasabik ikuwento ang araw ng isa't-isa, ipapaalala ang mukhang natutunan kong mahalin. At sa isang iglap, magigising ako, alas-kuwatro ng madaling araw, kasabay ng pagmulat ng mata, ang mabilis na tibok ng puso at tumatagaktak na pawis na parang kakatakas lamang sa isang bangungot. At kasunod nito ang malalim na buntong-hininga. Ibang klaseng katahimikan ang sasalubong sa'yo kapag alas-kwatro ng madaling araw, Rinig ang bawat segundo sa orasan, ang bulong ng mahinang volume ng TV na iniwanan **** bukas. Walang mga busina, walang humaharurot na motorsiklo, at walang boses na magtatanong kung binangungot ka ba. May mga katotohanan din na parang mas nagiging totoo, Halimbawa, ang katotohanang hindi mo na ako napanaginipan simula noong gabing ako'y iyong nakalimutan. Sa kabila ng dilim at katahimikan, Naiwan akong nakatulala Iniisip kung alin nga ba ang mas gugustuhin ang panaginipan ka tuwing makakalimutan ka o makalimutan ka hanggang sa panaginip. Nalaman ko ang sagot sa mga gabing sinusubukan kong kalimutan ka.
Continue reading...
27
Andito na naman ako sa pagitan Sa pagitan ng ating pinagsamahan Ayoko na ba? O itutuloy ko pa? Susuko na ba? O magpapahinga? Hindi ko alam ang nararapat Pero alam ko ako'y tapat Sa pag ibig na sayo ilalapat At ako'y magiging tapat Mahirap pigilan Pero sinusubukan ko naman Dahil walang patutunguhan Hindi pang sawalang hanggan Pero alam mo nakakapanghinayang Yung samahan natin baka masayang Yung samahan na pagkakaibigan Na hindi magiging pang kaibigan Andito naman ako sa pagitan Ang isip ko ay nagpapalitan Puro salitang nagtatalastasan Mamahalin pa o bibitawan?
0
Apr 6, 2017
Apr 6, 2017 at 6:38 AM UTC
Sa pagitan
Ako ba'y sinusubukan nanaman? Tumigil na ba ang dating tumitibok? Hindi mo kasalanan, binibigay mo na lahat Pero ako ang maiiwang wasak, Nasusunog at manhid; kapag Nagtapos ang kalokohang 'to
0
Sep 8, 2015
Sep 8, 2015 at 5:32 AM UTC
Laro
Isinulat ko ito hindi para mabasa mo Ito ay paalala sa sarili ko Kung anong meron tayo Na hanggang dito lamang ako Ipinagdarasal ko na sana ikaw na nga Ang sa akin ay nilikha at nakatadhana Hanggang sa pagtanda ay makakasama Kabiyak sa Hirap at ginhawa Ngunit sa kabilang banda Realidad ay sa aki'y bumabangga Ako ay kaibigan lang pala At hindi maaaring lumagpas sa linya Hindi ko alam kung bakit ikaw Ang sa atensiyon ko ay pumukaw Sa puso ko ay umagaw At sa buong pagkatao ko'y sumaklaw Sinusubukan kong sayo ay lumayo Ngunit Ako'y pinapangiti mo Mabigat na araw ko ay humahayo Araw ko'y muli **** kinumpleto At heto nanaman ako Gusto ko tayo pero mukhang malayo Imposibleng maging Ikaw at ako Iyong mga mata'y nasa kabilang dako Hanggang dito lamang at aking lilimitahan Upang Hindi masaktan Sa sampal ng katotohanan At magising na lamang kinabukasan Makita kang masaya at masigla At sa akin ay ibinabalita Ang natagpuang pagibig sa iba At makita kung gaano kayo kaligaya Wala na akong ibang hiling pa Na tunay na pagibig ay iyong makamit na Ating pagkakaibigan ay manatili sa tuwina Dahil ito lamang ang sa aki'y matitira
0
Jun 7, 2018
Jun 7, 2018 at 10:40 AM UTC
Sa aki'y Paalala
“Kalawakan , daigdig at ikaw na bituwin” Sa malawak na kalawakan At sa makinang na bituwin Sa nag iisang daigdig Ang mundong ginagalawan natin Nakita kita, kagaya ng mga bituwin Kasabay mo silang nag niningning Sa malawak na kalawakan Sinusubukan kitang abutin Ngunit kagaya ng mga bituwin Napaka layo mo saakin Kaya’t ang aking pag-ibig Ay pagtaw nalang sayong makikislap na ngiti Sa nag iisang daigdig Na pinaiikutan natin Nakagawa ng sariling mundo Na sa panaginip na ikaw ay akin Ang nag iisang daigdig na nawawala Sa aking pagising
0
Mar 12, 2020
Mar 12, 2020 at 10:14 PM UTC
“Sa kalawakan”
Kay tagal kong nag aantay Bakit ang puso tila'y tumatamlay Sa bawat pag patak ng oras ikaw ay inaantay. Umaasa na ako ay maalala Sa tuwing nalulungkot balinabalikan na lang ang mga matatamis na ala-ala Hindi pa ba sapat ang mga sugat na dinadala Saan ang sinasabi **** sandigan Sa panahon na umuulan ng problema tila'y walang mapag silungan Nasaan ang mga pangako mo na hindi ko naramdaman Kailan kaya titigil masaktan ang puso na duguan Kailan mag papahinga ang isip na puno ng katanungan Sadyang manhid na ba ako dahil sa patuloy akong pinaglalaruan Sinusubukan kong lumaban nang wala ka Pero ang aking isipan ay nag sasabing tama na Hindi pa ba sapat na magkunwaring masaya Napaniwala ang mga tao sa paligid na ok lang sya. Sa mga mapagkunwari **** ngiti, sila ay naniwala Wala ba silang karapatan malaman ang katotohanan Sa bawat pag bitaw mo ng mga salita Ninanais ko ang iyong pag-unawa Ang sakit na aking nadarama, tila'y binabaliwala Ang marka na iniwan mo sa aking puso ay sariwang sariwa Hindi ako manhid o pusong bato Pinipilit ko lamang itago Ang mga sakit na alam kong makakapag pabago sa isang tulad kong nabibigo. Pinipilit makalimot Sa mundong ito na ang buhay ay masalimuot Sa pusong punong puno ng poot Na ikaw mismo ang nag dulot Hindi ko labis maintindihan Sugat at pait ba nag dulot sa akin Na puno ng galit. Hindi ko rin labis maintindihan ang mga sinabi **** nararapat na dahilan. Sa bigla **** paglisan At ako'y nandito lamang naiwan sa kawalan.
0
May 22, 2018
May 22, 2018 at 8:14 AM UTC
Unknown
Pilit sinusubukan ngunit hindi kinakaya Bakit nga ba kay sakit, subalit ito ang tinadhana Sakit ang nadama ng makita ko kayong dalawa Magkahawak ang kamay at sobrang saya Sobra ang katangahan na ikay minamahal pa Lahat ay gagawin hanggang ang puso ay sumugo ng kusa At masabi sa sarili na, "hoy tanga! umayaw ka na, sila talaga ang para sa isat isa"
0
Nov 15, 2017
Nov 15, 2017 at 8:41 AM UTC
Ang tanga!
Sinubukan kong itago ang nararamdaman Sinubukan kong sarilinin ang lahat Upang walang makaalam. Dahil sinusubukan kong lumayo, Lumayo sa mga mapanghusgang Isip nang nakararami, Sa mga matatalim na salita Na animo'y kutsilyong unti-unting Ibinabaon sa aking pagkatao At bawat salita na nag-iiwan ng marka Sa aking isip at puso. Ngunit sa aking buhay ay wala silang malay, Wala silang kamalay-malay sa sakit na kanilang naidudulot, Mga mapangahas na salita na lumalabas sa kanilang bibig ay punong puno ng poot. Pilit pinahihiwatig na buhay ko'y walang saysay. Ngunit sa kabila ng lahat, Ako'y patuloy na mangangarap, Mangangarap hanggang sa ito'y makamtan kong tunay.
0
Aug 27, 2018
Aug 27, 2018 at 2:10 PM UTC
Sinubukan ko,
ilang taon na ang nakalipas at wala akong naisulat na kahit na ano sa lahat ng nangyari, sa lungkot, sa ligaya, hindi ko magawan ng kahit simple lang na tula. parang naubusan ako, para bang naubos ako. pilit kong sinusubukan, ngunit napagod lamang ako. napagod piliting may maramdamang malalim, sa mga panahong pakiramdam ko hindi ako karapatdapat makaramdam ng kahit ano. ngayong sa aking pagbalik, nais kong makasalubong ang dating ako. sana sa panahong ito, mahanap ko muli ang sarili ko.
0
Apr 5, 2021
Apr 5, 2021 at 12:31 PM UTC
part two