"sasabihing" poems
012817
Iguhit sa buhangin ang iyong nasirang pangarap
Natangay man ng hanging habagat
Ito'y iyong ulitin
Pagkat sa kamay mo nakasalalay
Ang imahe na magsisilbing litrato
Ng iyong mapaglarong isip.
Kumpas ng kamay
Na tila nagpapagalaw ng mga butil
Ng buhangin kasabay ng nanghihileng tugtugin
At ang bumbilyang nagsisilbing ilaw
Sa madilim na kwarto
Na sya ring nagbibigay kulay
At naiisakatuparan ang mga munting nilikha
Sa ibat iba nitong linya.
Ngayon, ikaw ay dumating
Wag **** sasabihing huli na ang lahat
Dahil ang isang pangarap na minsang binuo mo,
Ay siya ring muling magdidikta ng iyong ginintuang pag-iisip.
Kamay ay gamitin sa malikhaing gawa
Dahil Diyos ang nagbigay ng talento
Na iyong gagamitin sa pagbuo ng natibag na pangarap.
Magdiwang dahil kagaya ko,
Siya ang magbubuo ng iyong pangarap.
Alamin ang adhikain sa mundong ibabaw
Dahil dito mo ipakikita na ika'y matatag
At makapagpapasya na magbago nang naaayon sa Kanya.
Ang iyong AMA ang Siyang gagabay at magpapakita
Ng iyong maliwanag na pangarap at buhay.
Jan 29, 2017
Jan 29, 2017 at 3:32 AM UTC
sabihin mo saakin kung paano kita mamahalin
dahil minahal kita sa paraang hindi mo inaakala
sabihin mo saakin kung paano ko tatapusin ang mga sayo ay tapos na pero pilit paring pinagtatagpo ng tadhana
sabihin mo sa akin kung paano ko kakalimutan ang mga bagay
na halos ayoko ng maalala
sabihin mo saakin,
paano ko ililigtas ang relasyong tayo lang ang nakakakilala.
ang relasyong sa dilim lang maliwanag
relasyong hinuhusgahan ng lahat,
relasyong kasiyahan mo ang mas mahalaga.
sabihin mo saakin ang kongkretong solusyon,
sa mga desisyong hindi ako kasama
pero sa pandaliang ligaya,
kamay natin ang magkalapat sa tuwi-tuwina
sabihin mo,
sabihin mo na,
dahil pagod na akong angkinin ka sa tuwing may aagaw na iba.
sa tuwing sasabihin nya at tatanungin nya ako kung ako ay maligaya.
paano ko sasabihing tayo ay masaya,
kahit wala sa kama
ang simpleng yakap, oras nating dalawa ay mahalaga
paano ko sasabihin,
kung ikaw mismo hindi mo masabi
at mas piniling pagtakpan na lang ang lahat
at manatali
na ang kawalan ng salita ay manahan at bigla na lang mawala
hindi ka man pumipili pero alam ko,
sa kabila ng lahat ng ito.
kapag ang lahat ay tumalikod
lahat ay tumiklop
ako at ikaw,
mas pipiliin paring maglayo.
iwan ako,
iwan ka.
wala.
narating nanaman natin ang dulo.
Sep 3, 2018
Sep 3, 2018 at 8:34 AM UTC
Maganda ka oo maganda ka
Ang ganda mo parang bituin sa madilim na langit ,
Na natakpan ng ulap na tila ba’y hindi Mahagip
Ngunit kapag ang ulap ay unti unting umalis,
Para kang bituin sa sobrang ganda ikay’ nagniningning.
Maganda ka.. katulad ng isang bituin sa langit
Wag kang maignggit sa iba dahil ang ganda mo
Hindi tulad ng iba ,Dahil para sakin ikaw ay kakaiba.
Hindi ka man kaputian hindi man makinis tulad nila.
Wag kang mainggit sakanila…
Ang puso mo’y Puno ng Hiya takot sa sasabihin ng iba
Laging humaharap sa salamin tila sinasabi sana ako nalang sya
Wag **** padudahan ang sariling **** kagandahan.
Mahalin mo ang iyong sarili dahil iyon walang katumbas sa
tunay na kagandahan. Dahil meron kang mabuting kalooban
Alagaan mo ang iyong sarili Ngumiti ka dahil deserve **** maging masaya
ipakita mo ang ang maganda **** ngiti at mala siopao **** pisngi.
Ngayon haharap ka sa salamin at sasabihing MAGANDA KA
OO MAGANDA KA DAHIL GAWA NG DIYOS AT WAG KANANG MAINGGIT SA IBA.
Isang malayang tula..
-CLN
May 31, 2017
May 31, 2017 at 6:45 AM UTC
Tuwing nalalapit na ang pasko, darating si itay mula sa kanyang opisina na may dalang kahon. Ang kahon ay naglalaman ng hamon. Ang hamon na mutlong taun-taon na lang sumusulpot. Ito yung hamon na hindi na pinapansin ng karamihan kasi lagi na lang andyan. Pabulong na sasabihin nila, "Ay sus. Pwedeng iba naman?" pero dahil nga sa nakasanayan na, ang hamon ay mananatiling nariyan kahit nilalampasan.
Lilipas ang selebrasyon at mag-uuwian ang mga bisita. Mananatili ang hamon na wala man lang gumalaw. Naubos ang macaroni salad, graham, kahit ang kaldereta ngunit ang hamon ay nanatiling tahimik, mistulang kawawang bida sa isang maaksyong pelikula.
Taun-taon, sasabihin ni inay na bakit hindi na lang ipamigay? At taun-taon akong hihindi at sasabihing sayang.
Hindi ko naman paborito ang hamon. Sadyang ayoko lang sayangin ang lahat ng nakahain. Kaya't kahit paulit-ulit, kahit nakakasawa, kahit minsan gusto ko na lang ipamigay, pilit ko pa ring kakainin ang bawat hamon na nakahain. Pilit ko pa ring lalasapin ang cholesterol, magpapataba, magpapakatanga, magsasawa hanggat sa maubos.
Feb 8, 2016
Feb 8, 2016 at 1:37 AM UTC
pumasok sa kompartamentong bilang sa lahat
ngunit ipagsiksikan ang sarili, sumuot, at ipilit
dahil ang maiiwan sa españa ay hindi makakarating
makipaglaban, mang-agaw, ang akin ay akin
trenta minutong paghihintay
sa ilalim ng init, tiyaga ang kapiling sa umaga
bakit nga ba ‘di pa makikipag-balyahan?
asal-hayup upang mapuntahan ka lamang
sa pagdating sa istasyon ng sta. mesa
pawis ay naghahalo, amoy ay ‘di mawari
napagitnaan ng dal’wang dalagang nagchi-chismisan
‘di sinasadyang makinig, ako’y ‘di sang-ayon kaya iiling
sa hawakan ay higpitan lalo ang kapit
sasakyan natin ay paparating na sa pandacan
tumitig sa bintana at muli, bigla kang naisip
ngunit sila’y ‘di maibigay ang inaasam na pagtahimik
bakit nga ba ako nagtitiyaga?
sa masikip, magulo, at maingay na paraan
paalis na tayo sa istasyon ng paco
ika’y singtulad ng tren na ito
hindi makahinga sa dami ng taong nilalaman
kailan ba mapapadali ang ruta sa araw-araw?
magrereklamo, magsasawa, sasabihing “ayoko na”
titigil sa istasyon ng san andres
mananatili hanggang makaabot sa vito cruz
pasulong ang andar ngunit ang gana’y wala na
pagod at nagsasawa, hindi magawang iwan
ngayon ka pa ba susuko, eh ang lapit mo na?
nawala ang bigat ng pasahero pagdating sa buendia
nawala na rin panandalian ang sikip na iniinda
ngunit ano namang silbi ng ginhawa,
kung paalis ka na rin at nalalapit na sa paru-roonan
pagod ka na pero tiyagain mo nalang
ikaw at ang sitwasyon ay nariyan na nga
nag-inarte ka pa kung kailan nasa pasay road na
hindi ka pa ba nasanay sa araw-araw?
tumigil ang tren sa istasyong pinakahihintay
pawis, pagod, suot ang damit na gusut-gusot
heto na, sa dami ng nangyari ay narito na
sa edsa magallanes, salubungin mo siya
Oct 17, 2015
Oct 17, 2015 at 3:00 PM UTC
Bilang na ang aking maliligayang araw.
dalawa na lang. Kung isasama yung pangakong panlilibre ng lomi
ng mga kasamahan sa pabrika sa unang restday matapos ang endo-
tatlo. At ganito pala ang feeling ng may taning.
Para kang nasa nilulumot na aquarium na walang oxygen
at goldfish kang kasama ng dalawang golden arowana.
Hindi ka makahinga.
Sa a kinse, matuloy man o hindi ang balitang super-bagyo
Tapos na ang limang buwang kontrata.
Matatapos na rin ba ang hindi naumpisahang pagsinta?
Tulad ng paghahanap ng mga skater sa kanilang skate park,
matatagpuan ko rin ba ang lakas loob at habambuhay na hindi na?
Kaya naman kaninang tanghalian, wala akong kwentong maihain sa iyo.
Parang habambuhay ko ngang uubusin yung inorder kong BBQ
kanin at RC.
Paano ko ba sasabihing baka isa na ito sa huling dalawang tanghalian na sabay tayong kakain?
Paano ko ba sasabihin na sa maraming pagkakataon na sabay tayong kumakain,
nagtitipid ako at hindi naman talaga ako nagugutom.
Gusto lang kita makasama kasi parang gusto na kita.
Pero tulad ng inililihim kong pagtatapos ng aking kontrata
Hindi mo alam.
Hindi mo alam na ikaw ang dahilan kung bakit masarap ang simoy ng hangin sa loob ng pabrika
kahit wala naman talagang bintana at inuubong industrial fan lang ang meron tayo.
Hindi mo alam kung anong kapanatagang nararamdaman ko
tuwing sinasabihan mo akong mag-iingat ako
tuwing uwian kahit ang totoo, hindi natin kakilala ang kaligtasan
at kapanatagan sa pabrikang walang fire exit
at benefits.
Yun talaga yun, hindi mo alam.
Pero alam mo naman sigurong salot talaga ang kontraktwalisasyon?
At maramot talaga sa mga lovestory nating mga below-minimum-wage-earners
at contractual workers ang sistema ng paggawa sa Pilipinas.
Sa mga susunod na bukas, ikaw naman ang mag-e-endo.
Baka mapunta ka sa Savemore na tadtad din ng kontraktwal.
At masnatch ang numero mo at hindi na kita matatawagan.
At ako, baka sa hirap humanap ng trabaho maisangla ko ang aking telepono.
At isang monumentong singlaki ng Mall of Asia ang itatayo sa pagitan nating dalawa.
Kasalanan ito ni Ernesto Hererra.
Aug 2, 2015
Aug 2, 2015 at 12:53 PM UTC
Naglalakad ng palayo ng kita'y nilingon
Nais kang hilahin mula sa kahapon
Sinabi sa sarili, tama na at tigilan na
Ngunit paanong gagawin, mahal pa kita?
Anong gayuma ba ang ibinigay sa akin?
Sa pagpikit man o paggising, ikaw ang nais mahalin.
Bakit mo ako hinila at niyakap?
Kung sa huli, ikaw mismo ang iilap?
Sa tuwing lalayo, tatakas, iiwas
Nandiyan ka, pati ang pag-ibig kong awas-awas
Gusto ko ng limutin at tapusin nalang lahat
Ngunit ang nais matapos ay ang tangi kong hangad
Paano ko ba sasabihing paalam na?
At sa aking paglayo. wag na akong tawagin pa...
Hayaan mo na akong umusad, mag-isa
At huwag **** iparamdam na ako'y mahal pa...
Ayoko na, tama na. Sobra na ang sakit
Sa tuwing nakikita ka, puso ko'y hinihigit
Oo, nangingiti, natutuwa, sumasaya
Dahil ang totoo, mahal pa rin kita
Dec 13, 2013
Dec 13, 2013 at 2:59 AM UTC
Lumaki ako na kinukwentuhan ng aking inay bago ako tumungo sa panaginip ko tuwing gabi.
Kinakantahan niya ako ng mga oyayi’t hele. Hinding hindi ko malilimutan ang mga gabing iyon.
Hindi lang ang tugtog ng awitin ng kanta niya ang pinakinggan ko, pati na rin ang pintig.
Pintig ng tibok ng puso naming mag ina na onti onting nagtutugma sa tugtog ng kanta na inawit naming dalawa.
At tuwing magsisimula ang awit, ako’y sumasabay… A-Ba-Ka-Da…
Ngunit hanggang ngayon, hanggang Da lang ang aking natandaan. Ang aking inay ay may katawa-tawang paraan ng pagkanta ng awiting ito. Matatapos siya sa Da, ipagpapatuloy sa Du at magsisimula ulit sa A at sasabihing “aking anak hindi kita sinukuan.” “A-Ba-Ka-Da-Du-A-Ba-… aking anak hindi kita sinukuan.” Hindi ko naunawaan ang kantahing ito at hindi ko inisip na unawain. Isang gabi, kumuha siya ng pluma at papel. Sumulat siya ngunit hindi ko ito nabasa. Ibinilin niya saakin na basahin ito sa tamang panahon. Hindi ko ito naintindihan pero talagang naghintay ako para sa sinasabi niyang panahon. Ilang taon ang lumipas, ngayon, ako’y nakaharap sa kanya(sa puntod niya), hawak ang papel na sinulatan niya noong ako’y munting musmos pa. Nakatingin ako sakanya, hinihiling kay Bathala na maibabalik ko ang mga taon na lumipas.
Isa. Dalawa. Tatlo. Onti-onting tumulo ang aking mga luha.
Umawit ako ng mahinhin… A… Ba… Ka… Da…Du… A… Ba… Aking inay, kailanma’y di kita sinukuan…
Ito na siguro ang tamang panahong ihinahayag ng aking mahal na ina. Binuksan ko ang papel na kanyang sinulatan. At saaking pagbuklat, ako’y nagulat at natulala. Mayroong labing apat lamang na salitang nakasulat dito. “Ang BAlakid ay KAkalat at DAdating. DUmating Ang BAlakid, aking anak hindi kita sinukuan.” Ngayon ay naunawaan ko na ang ipinararating ng aking inay. Gusto ko siyang kausapin sa huling pagkakataon para sabihin na salamat. Salamat sakanya kasi kahit na DUmating ang mga balakid ay tinuruan niya akong lumaban. Kaya ngayon, handa na ako sa mga DAdating na pagsubok dahil alam kong nasa tabi ko lamang siya.
Oct 3, 2016
Oct 3, 2016 at 11:16 AM UTC
Hindi ko sasabihing sana hindi nalang kita nakilala
Hindi ko sasabihing sana hindi kita minahal
Pero sana hindi mo nalang sinabi na mahal mo ako
*Kung sa dulo ng lahat ng ito
Hindi ka naman pala sigurado.*
Apr 10, 2017
Apr 10, 2017 at 10:55 AM UTC
*Kailan mo itatama ang isang pagkakamali?
Kung ang pagkakamaling itatama ay ikinukubli?
Kung ang ikinukubling tao ay hindi katangi-tangi?
Kailan naging katangi-tangi ang isang pagkakamali?
Kailan?
Kailan mo sasabihing mali ang magmahal?
Kung ang minahal mo'y dala-dalawa't masaya?
Kung masaya ka sa piling niya, pa'no ang isa?
Kailan naging pagmamahal ang magmahal ng dalawa?
Kailan?
Kailan mo lilinisin ang mantsa sa iyong damit?
Kung ang damit mo'y gutay-gutay, punit-punit?
Kung pinunit nang iyong pag-ibig ang sakit?
Kailan nga ba naging matamis ang mapait?
Kailan?
Kailan mo babaguhin ang iyong nakasanayan?
Kung tuluyan ka nang iwan at tumira sa lansangan?
Kung lahat ng iyong minamahal ay kusa kang iwan?
Kailan mo itatama ang iyong pagkakamali?
Tanong ko sa iyo, kailan?*
Oct 11, 2015
Oct 11, 2015 at 12:36 PM UTC
Sa unang limang segundo, berde.
Sabi mo mahal mo. Sige, andar.
Sa susunod na dalawang segundo, dilaw.
Magmabagal ka muna.
Pagisipan mo kung tutuloy ka pa.
Sa huling segundo, pula.
Tigil na.
Wala na.
Maghintay ka nalang.
Magiging berde rin ulit yan.
Wag ka na mag-beating-the-red-light.
Pagbabayarin ka pa ng pulis at sasabihin sa'yong, "Nakita mo namang dilaw na yung ilaw, 'di ba? Ba't tumuloy ka pa?"
At ikaw naman 'tong nagbubulag bulagang sasabihing, "Akala ko po aabot pa ako."
Akala mo lang.
Akala mo kakayanin mo pa siyang habulin pero hindi na pala.
Akala mo maaabutan mo pa siya pero nakalayo na siya.
Akala mo.
Akala mo lang.
Pero mali ang iyong akala.
Sana.
Sana pala huminto ka na.
Sana pala hindi mo na hinabol.
Sana pala noong una palang, inalam mo na.
Sana inalam mo na, na di ka na niya mahal.
Kaya nung naging berde na yung ilaw, umandar na siya.
Pero nung umapak ka na sa gas upang habulin siya,
naging dilaw na yung ilaw.
Sana doon palang, tumigil ka na.
Sana doon palang, nagdahan-dahan ka na.
Pula na 'yung ilaw.
Tigil na.
'Wag mo nang pilitin pang habulin siya.
Pero ito ang sinasabi ko sa'yo,
Sa pagkakataong ito'y maging berde na muli,
Wag **** hintaying maging pula ulit ito.
Ang mga busina ng kotse sa iyong likod ang nagsasabi sayo, "Umandar ka na. Berde na ang ilaw. Ano pa ba ang ginagawa mo?"
Umapak ka sa gas, hindi para sa kanya.
Pero para sa sarili mo.
Oct 6, 2015
Oct 6, 2015 at 12:50 AM UTC
Pasensya ka na
Pasensya na kung natagalan
Pasensya na kung natagalan ang aking pagtahan
Pasensya na kung matagal na panahon kitang hangad
Pasensya na kung medyo mabagal ang pag-usad
Dahil hindi ganun kadali
Matagal na panahon ang kailangan
At hindi lang isang sandali
Pinagpapaguran ko ang prosesong ito
Hindi ito madali dahil kasali dito ang pagpilit sa sarili ko
Pero kahit mahirap, kakayanin ko
Para sa ikalalaya mo
Akala ko nga huli na yung naisulat kong tula dati para sa'yo
Ngunit ako mismo ang sumira sa paksa
Na akala ko'y yun na ang magiging huling tula
Hindi pa pala
Hindi ko kayang yun ang magiging huli
Hindi pala madali
Dahil napagtanto kong nakapagsusulat lamang ako kapag ito'y tungkol sa'yo
At dahil nagkamali na naman ako
Lulubusin ko na ito
Pakinggan mo ako
Hindi ko sasabihing ito na ang huli
Kasi baka masira ko na naman uli
Kaya eto na, pakinggan **** mabuti
Sa muling pagkakataon,
Sasabihin ko ito sa'yo
Mahal kita
Pero sawa na ako
Nov 13, 2017
Nov 13, 2017 at 6:56 AM UTC
Nang ikaw ay aking nakilala
Buhay ko ay sadyang nag-iba,
Sa lambing mo at pagiging maalaga
Mundo ko ay lalong sumaya...
Paano ko sasabihing gusto na kita
Kung ako naman etong nangangamba,
Kung malaman mo aking nararamdaman
Baka ako naman ay iyong iwanan...
Natutuhan na kitang ibigin
Ako pa kay ay muling mapansin
Magawa mo kayang ako'y mahalin
At sabihin **** "ako'y sayo at ika'y sa akin"...
Handa na akong ika'y makasama
Basta makapiling ka aking sinisinta,
Pagkat ang mabuhay sa mundo ng wala ka,
Labis kong pagsisisihan at di ko makakaya.
©2016 John Vincent Obiena. All rights reserved.
Aug 27, 2017
Aug 27, 2017 at 6:21 AM UTC
Ang pagkakakilanlan ay isang masayahing bata.
maaalalahanin, magiliw ngunit may tinatagong lihim.
mapusok, matigas ang ulo pero marespetong tao.
mapagbigay, bukas palad kaya madalas nauuto ng kalaro.
Ang aking tula ay pinamagatang "LALA"
Ako si Lala, yung tinatawag lang sa oras ng kagipitan
Naaalala kong hindi ka nga pala maaalalahanin,
Naaalala kong naaalala mo lang ako kapag kailangan mo ng tulong ko,
Nakikilala mo lang ako kapag ika'y nakadarama ng lungkot habang magisa,
Ako to si lala, yung kaibigan **** sasamahan ka hanggang ikay muling sumaya,
Ngunit, bakit ganun? hindi mo ako magawang maalala kapag ikaw ay masaya na?
Oo nga pala, naaalala kong naaalala mo lang ako kapag ikaw ay gipit na.
saka mo lang hahanapin at sasabihing namimiss mo ako kung kailan ikaw na lang ulit magisa,
saka mo lang ako bibigyan ng importansya kung kailan di ko na kaya.
Ako si... LALA, naaalala mo lang at kinilala nung akoy wala na.
Mar 13, 2021
Mar 13, 2021 at 12:11 AM UTC
➖ My status said "read me"
Sa dami nang magandang babaeng nakita ko,
mukha mo pa rin ang paborito ko.
Kahit saan ako tumingin,
hindi ko maiwasang hindi ka isipin.
Gusto kong nakawin ang buwan sa kalangitan,
tsaka ko isusulat ang iyong ngalan.
Kapag naisulat ko na ang iyong pangalan,
ibabalik ko na ulit ang buwan sa kalangitan.
Para sa tuwing titignan nila ang buwan,
at sinabing ito'y maganda? makikita nila
ang iyong pangalan.
Kaya para narin silang humahanga
sa iyong katauhan.
Gusto ko din nakawin ang bahaghari,
isusulat ko dun na ako'y iyong pagmamay ari.
Bakit bahaghari ang napili ko? yun ay dahil gusto ko makita ng tao,
na makulay ang mundo ko nung dumating ka buhay ko.
Pinili kita hindi dahil sa maganda ka,
Pinili kita dahil nakikita kong may potensyal ka.
Potensyal na gawin **** maganda,
ang buhay kong puno ng granada.
Sumaya ako nung nakita kitang masaya,
ganun naman talaga eh dahil ikaw biyaya.
Bihira akong makakita ng babaeng katulad mo,
tulad mo na hindi mareklamo.
Kaya karapat dapat kang mahalin at ibigin.
andito naman ako, hayaan mo lang
akong gawin.
Gawing magaan at masaya ang buhay mo,
sa paraan na ako lang may alam at tiyak na magugustuhan mo.
Lahat nang babae ay mahalaga sa akin,
ngunit ikaw ay naiiba dahil importante ka sakin.
Kung gusto **** umiyak,
sasabayan kita sa pag iyak.
Ngunit baka hindi kita masabayan tumawa,
dahil nung dumating ka sa buhay ko, palihim na akong tumatawa.
Nung may makita akong bulaklak
na kulay kahel,
ikaw agad naisip kong bigyan
dahil mukha kang anghel.
pasensya na mahal ko dahil
nahihirapan ka na sa mundong to,
hayaan mo mahal ko dahil
lagi lang akong nandito.
Sa pamamagitan nang mga salitang ito,
pinapakita kong pagmamahal ko sayo'y totoo.
Pumangit ka man o tumaba,
para saken ikaw parin ay naiiba.
Hindi ko sasabihing
"handa akong mamatay para sayo''
Dahil mas gusto kong banggitin ang
"mabubuhay ako hanggat kaya ko para sayo"
Nasabi ko iyon dahil madali lang mamatay,
ngunit mahirap manatiling mabuhay.
Kaya mabubuhay ako para sayo
hanggat kaya ko.
Sa magulong mundong ito,
po-protektahan kita pangako.
kaya sana wag ka nang malungkot,
dahil ang puso ko'y kumikirot,
Pag nakikita kang nakasimangot
Jun 21, 2018
Jun 21, 2018 at 8:51 AM UTC
Mahiwaga
Mahiwagang mga ngiti,
Mahiwagang mga mata,
Mahiwagang ikaw,
Sinta Ika'y bumuo sa akin
At ika'y napabago ang ako,
Dating kilala sa katarantaduhan
Ngayon ako naman ang pumupukaw
Sa mga makulos nilang kilos,
Ika'y mahiwaga
Ngiti **** taglay,
Ika'y mahiwaga
Mga paghawi mo ng buhok,
Hindi ka matanggal sa isipan
Kaya napapaisip nalamang,
Ngunit alam ko naman ang rason
Dahil sinta Ika'y mahiwaga
Binigyan mo ng mahika ang aking buhay
Sinta wag ka nang lumisan
Luluhod pa ako sa harapan mo
At sasabihing pwede ka bang ligawan?
At sa mga susunod na tanong na
Pwede na bang magisang dibdib nalamang?
Sa bawat kilos,
Sa bawat tawa,
Sa bawat paghawi ng buhok mo,
At sa bawat pagalaga mo sa ako,
Ako'y tuluyang nahulog
Hindi lang sa ganda **** taglay
Subalit sa ugali ****
mala anghel at mala demonyo.
Kaunti lamang yan
Kung bakit
Bakit ako tuluyang nahulog
at pipiliin ka
Araw araw sa
katulad ****
Mahiwaga.
Feb 21, 2020
Feb 21, 2020 at 6:39 AM UTC
Hinaharap, tadhana,
Kinabukasang sino ang maygawa?
Ano nga bang napapaloob,
Sa bugso ng damdaming may kidlat at kulog.
Lahat, balot ng katanungan,
Lahat, di nauunawaan,
Lahat, walang kasiguraduhan,
Mistulang ang lahat pagsisisihan.
Nakakatakot nga namang magkamali,
Mapait, mapupuno ka ng pighati,
Masusugatan, manghihinayang,
Sasabihing “kung di nalang sana nagpakamang-mang”.
Kabalighuan ba ang magbakasakali?
Ang paghingi sa’yong kamay ay isa bang pagkakamali?
Pagmamahal sayo’y di ba nagbunga ng maganda?
Damdamin ko ba’y nagpagulo sa isip mo sinta?
Ikaw ang nakakaalam nyan,
Ikaw, ang iyong puso’t isipan,
Ikaw ang magpapakalma,
Sa unos na kasalukuyang rumaragasa.
Mar 27, 2018
Mar 27, 2018 at 7:49 PM UTC
Para sakanya na hindi nag sawa
Para sa isang babae na bigay ng diyos na para saakin ay katumbas ng milyong biyaya
Para sa inang hindi nag sasawang
Mag bigay ng pag ibig saamin , kanyang pamilya.
Hindi ka nag damot at hindi nag kulang
Ibinigay ang lahat kahit minsan ikaw ay mawawalan na
Hindi ko man masabi ngunit itoy aking nadarama
Ngunit nakikita ko parin ang pag ngiti mo sayong muka
Kaya iyong anak ay namamangha
May isang ina na “makalas at pamang unawa”
Madalas man akoy takot sayo ngunit pinadama **** andyan ka at tatapik sa balikat ko at sasabihing “huwag ka ng umiyak anak andito lang kami ng iyong ama”
Mapadalas man kitang mapaluha dahil saaking nagagawa ngunit hindi ka nag sawang mahalin ako ng walang pangamba
Salamat at andyan ka simula pa nung una.
Para sayo na hindi nag sawa , mama mahal na mahal kita.
Feb 23, 2020
Feb 23, 2020 at 7:29 PM UTC
kapayapaan paano mararanasan?
kung kapwa mo pilipino
tingin sayo kalaban
kada talikod mo
nagagawa kang pag-usapan
mga taong hanggang dun nalang
at di kayang masabi ng harapan
maituturing bang kapayapaan
ang pakikipaghatakan pababa at walang ibang
ginawa kundi mangialam sa buhay ng iba
mga taong nagsasabing "magpakatotoo ka lang." tapos huhusgahan ka nila?
mga literal na utak talangka
lalo na kayong dumadami, kailangan na ng bangka
maging maliit na "KITA" galing sa dugo't pawis pinupuna.
kailan kaya kayo mauuntog sa bato at sasabihing " ako'y natuto na."
Daig pa ang hukom kung manghusga
ubos ang salapi, sa kakapusta
sa mga kwentong nagpasalin salin sa bibig ng iba.
pati pagiging mapangmata,
ginawa ng katawa-tawa.
paano mo mararanasan ang nais **** kapayapaan?
kung ayaw **** iwanan dati
**** nakasanayan
niluluwa mo pati sarili **** bayan,
nagmamataas kahit wala pang napatunayan.
hayaan mo akong tulungan ka sa iyong kalagayan
pusong puno nang galit kailangan mo nang tigilan
Lawakan mo ang isip at iyong laliman na kahit 'magkakaiba man tayo ng pinanggalingan, ay iisa lang naman tayo ng bansang sinilangan'
Mar 8, 2025
Mar 8, 2025 at 12:35 PM UTC