Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"natutunaw" poems
Umaasa ako Umaasa na may pag-asa tayo Umaasa na nagbabakasakali Umaasa na maging tayo Mahirap umasa Pero sa totoo lang Aasa ako para sayo Baka pwede... Sa isang sulyap ng ngiti mo Natutunaw ang puso ko Pilit na itinatago ang nararamdaman O tila manhid ka lamang Ngunit nakakapagod Nakakapagod na habulin ka Na bigyang saysay ang mayroon tayo Ano nga ba ang mayroon tayo?
0
Dec 5, 2016
Dec 5, 2016 at 4:59 AM UTC
Sa Saglit na Kilig
#110315 May iilang mag-aalok sa kanya Sa isang tila uhaw sa pag-ibig o pagkalinga. May iilang pipila't iigib, Pero pagod na siya sa pagbibigay, Kaya't puros kalawang na lamang ang taglay. Pero may iilan din namang magtitiyaga't magpapagod, Bumalik lang sa dati ang bukal na may pag-ibig. Pag sa hapag-kaina'y nakatambay lang siya, Nakaabang sa hihingi't pamatid uhaw lang daw. Pero ba't siya nananatili sa isang katauhan? At siya mismo ang daan Para umagos ang buhay mula sa lalamunan. Siya'y luha ng kalangitan, Hindi bunga ng galit o anumang pangit na nakaraan. Natural lang na bumagsak siya, At kahit na napakasakit nang pagkakalumpo'y Hahalik pa rin siya sa lupa nang may pagpapakumbaba. Wari niya'y kaylalim at kaylawak ng kanyang sinasakupan Pagkat tila lahat ay kanyang pag-aari. Bagkus, siya'y dinaraanan lamang ng mga sasakyan. Binubugahan ng kung anu-anong kemikal At ihahalo sa kanyang malabirheng katauhan. Kahit siya'y Ina para sa napakaraming mga buhay, Tagapangalaga ng kanyang sakop. Minsa'y tatapunan ng dumi, Tatabuyin niya ito bagkus di niya kaya. Pagkat yayakain niya ang iilan, Aakayin at magiging palutang-lutang Hanggang sa maging saksi ang kalangitan. Ang iba nama'y papatawarin niya't Itutungo na lang sa kanyang kalaliman, Hanggang sa hindi sila makalisan at doon ang kamatayan. Pag siya'y nagbiro, doon lamang siya papansinin. Kailangan pala siya, pero sinasayang ang tagas paminsan. Sinasadya siyang limutin at kaligtain, Pagkat lagi naman siyang nariyan Kaya'g ayos lang sa ibang siya'y abusuhin. Napapagod, nauubos, naninigas, natutunaw, Paulit-ulit, pababalik-balik kanyang buhay. Pero pag-ibig niya'y kumot para sa sarili.
0
Nov 19, 2015
Nov 19, 2015 at 6:00 AM UTC
Tubig
#110315 May iilang mag-aalok sa kanya Sa isang tila uhaw sa pag-ibig o pagkalinga. May iilang pipila't iigib, Pero pagod na siya sa pagbibigay, Kaya't puros kalawang na lamang ang taglay. Pero may iilan din namang magtitiyaga't magpapagod, Bumalik lang sa dati ang bukal na may pag-ibig. Pag sa hapag-kaina'y nakatambay lang siya, Nakaabang sa hihingi't pamatid uhaw lang daw. Pero ba't siya nananatili sa isang katauhan? At siya mismo ang daan Para umagos ang buhay mula sa lalamunan. Siya'y luha ng kalangitan, Hindi bunga ng galit o anumang pangit na nakaraan. Natural lang na bumagsak siya, At kahit na napakasakit nang pagkakalumpo'y Hahalik pa rin siya sa lupa nang may pagpapakumbaba. Wari niya'y kaylalim at kaylawak ng kanyang sinasakupan Pagkat tila lahat ay kanyang pag-aari. Bagkus, siya'y dinaraanan lamang ng mga sasakyan. Binubugahan ng kung anu-anong kemikal At ihahalo sa kanyang malabirheng katauhan. Kahit siya'y Ina para sa napakaraming mga buhay, Tagapangalaga ng kanyang sakop. Minsa'y tatapunan ng dumi, Tatabuyin niya ito bagkus di niya kaya. Pagkat yayakain niya ang iilan, Aakayin at magiging palutang-lutang Hanggang sa maging saksi ang kalangitan. Ang iba nama'y papatawarin niya't Itutungo na lang sa kanyang kalaliman, Hanggang sa hindi sila makalisan at doon ang kamatayan. Pag siya'y nagbiro, doon lamang siya papansinin. Kailangan pala siya, pero sinasayang ang tagas paminsan. Sinasadya siyang limutin at kaligtain, Pagkat lagi naman siyang nariyan Kaya'g ayos lang sa ibang siya'y abusuhin. Napapagod, nauubos, naninigas, natutunaw, Paulit-ulit, pababalik-balik kanyang buhay. Pero pag-ibig niya'y kumot para sa sarili.
Continue reading...
41
gusto kitang maniwala sa mga sasabihin kong salita ang luha ay ubos na kalungkutan ko'y nasasabik gustong magbago at umagos sa pisngi at hinding hindi maabutan ng bagsik ang mga tainga **** nagkukunwaring bingi tuyot sa kailaliman hanggang kaibuturan o hangin wag mo akong hipan baka di ko kayanin dala **** ginaw lamigin ang aking gabi habang ang utak ay natutunaw ang pagpikit ay gumagarantya sa sariling mundo walang makakaalam at makakapasok kundi ikaw at ako magdidilim sa tawag ng reyalidad papunta sa kamang lundo aking panaginip, bakit hindi kita mailagay sa isang sako? sa isang buntong hininga madarama ang tinik sakit na dulot ng panghihinayang at di madaan sa wisik tinatanong ang sarili kung saan nagkasala maglalaho ka pala, bakit wala man lang babala? gusto kitang maniwala sa mga sasabihin kong salita ang luha ay ubos na
0
Nov 25, 2010
Nov 25, 2010 at 9:25 PM UTC
Ang luha ay ubos na . .
Sa tag-init ay nagdidikdik ng asin Sa tag-ulan ay kakainin ang bunga ng pananim Ano ito ang nakatagong sakit na ipinunla ng mga luha Dahil sa hindi masabi sabi ang sinta kaya ba na muntik na gawin ang pangkukulam kay Dessa Kasalanan na kaagad may parusa Lumalalim na ang tampo sa kanya Pagsuyo na pinag iingat-ingatan ay punyal na nakatarak sa puso't isipan Mas mabuti kung nakakalimutan Ngunit sumpang ala-ala na bumabalik hindi nagtatahan At kapag lasing na ay nagiging madaldal Mahangin ang wika, sa kataas - taasan ay umaapaw Kung mananahimik ay parang nakakulong sa bahagi ng mundo Sa prusisyon ay hindi maglalakad Ang luhang dumausdos sa pisngi ay wala ng makababakas pa kahit patak man ng natutunaw na kandila
0
Apr 20, 2019
Apr 20, 2019 at 2:58 AM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #66
Magtahi ng mga titik mula sa alibata Ibalanse ang kataga Ipakita ang sanhi Sa hinaharap sana'y alinsunod sa kagustuhang resulta Sapat ang pagkinang ng bunga Pinapagaan ng pakikidalamhati ang tinamong latay Hiram na hininga Sa pag-usad ng rebolusyon ay na-iiwan dahil sa grabidad Binansagan santwaryo ang periheo nasa puntong humihiwalay ang umaapoy sa nagyeyelo Taguan ng mga sugatan pati na ang nagniningas na kalooban Ang dangal ay naiga Gustuhin man magbunyi Hinihila pababa, parang natutunaw na sera Nilalamon ng kadiliman ang siga Matutunan din sumipol sa masalimuot na tinatahak Matwa sa bawat liwaliw kahit man ay undas Patuloy ang pamumunga sa ginintuang oras
0
Dec 20, 2018
Dec 20, 2018 at 6:19 PM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #20
ang mga salitang nais **** sabihin natutunaw na lamang sa dulo ng iyong mga labi natutunaw na lamang sa dulo ng iyong mga daliri na tila'y kandila tumutulo sa sahig habang ang ilaw ng apoy nito'y sumasayaw sa hangin lumalaki, lumiliit at sa huli ay mawawala.
0
Mar 25, 2020
Mar 25, 2020 at 1:40 PM UTC
wala
Sa'yong mga haplos, ako'y natutunaw Sa'yong mga yakap, pakiramdam ko ako'y ligtas Sa'yong piling, ako ay sumasaya Ngunit heto na, malapit na naman mag umaga Gigising na naman ako At muling ipapaalala sa akin ng mundo Na ika'y isang magandang panaginip lamang Na hindi pwedeng maging realidad Dahil siya at hindi ako
0
Nov 21, 2020
Nov 21, 2020 at 8:09 AM UTC
Dahil siya at hindi ako
kung ang mundo ay isang kakahuyan ako'y kawayan sa kaharian ng mga sedar siyang nag-iisa at dahan-dahang tumutubo sa 'king tabi sana'y mag-abot ng sanga, kung di man malalim na ugat kung ang mundo'y higanteng salamin ako'y ngayo'y espasyo sa repleksyon ng iba ngunit nakatayo ka sa 'king harapan   di imahe, buong pigura natutunaw na ba ang mundo sa sikat ng araw?
0
Jul 18, 2017
Jul 18, 2017 at 9:06 AM UTC
Untitled
SANA AY MAY ISANG ARAW NA IKA’Y AKING MATANAW AT SA IYO’Y ISISIGAW ANG LALIM NA SUMASAKLAW NG DAMDAMING NATUTUNAW AT PUSONG DI NADADALAW NA ANG PAG-IBIG KO’Y IKAW HANGGANG SA AKO’Y PUMANAW KUNG AKO MAN AY NAWALAY AT SA HANGIN AY SUMABAY PATUNGONG KABILANG BUHAY AKO’Y HINDI MALULUMBAY SA LAMIG AKO’Y AAKBAY AT SA DILIM AY HIHIMLAY ALAALA ANG SYANG GABAY SA AKING BIGONG TAGUMPAY MALI MAN ANG NAGING LANDAS NG PAG-IBIG NA TUMAKAS SA BUHAY KONG NAKALIPAS NAWALA MAN ANG AKING LAKAS AT ANG KULAY AY KUMUPAS NGUNIT ANG DAMDAMING WAGAS KAYLAN MA’Y DI MAGWAWAKAS KAHAPON, NGAYON AT BUKAS
0
Aug 30, 2020
Aug 30, 2020 at 9:46 PM UTC
PAG-IBIG