"nakatira" poems - Hello Poetry

Ang isinulat ko ay isang pagtatala mula sa bulag, na matagal nang ninanais na makakita ng liwanag, dahil kumpara sa atin, kahit ipikit ang mga mata, kahit takpan pa 'yan, mayroon pa rin tayong nakikita, mapa-asul, mapa-dilaw, mapa-pula, hinding hindi ito aabot sa dilim, dahil mayroon pa ring mga bituin. Ito ang pagtatala ng bulag, "'Nak, kagabi lang ako nakaramdam ng galit sa isang tao, sa buong buhay kong nakatira sa tapat ng simbahan, kagabi lang ako nakaranas ng kulo sa puso ko, kagabi lang ako natulog nang galit, sana patawarin ako ng Diyos. Lumapit sa akin ang isang lalaki, sabi niya, 'Lo, mahirap bang magmahal?', 'Oo, hijo. May asawa ka na ba?', 'Meron ** E lagi ** kaming nagaaway, kaya umalis nalang ako ng bahay, ayoko na siyang kausapin, dahil baka husgahan nanaman ako, baka masaktan lang ulit ako, baka sabihin nanaman niyang ang hina-hina ko, sasabihin nanaman niyang hindi na ako natuto sa mga kasalanan ko, ang dami ko raw nasaktang tao, wala na silang nagawa kundi tumungo, dahil sa lungkot, dahil sa insulto, dahil sa mga salita kong galing sa puso. Naalala ko sabi ng nanay ko, na lahat ng sinasabi ko ay galing sa puso, pero bakit kung kailan ko gustong mabuo, napakahirap ibalik ang dating ako?' Ito ang iyak ng isang nangangailangan ng pagmamahal, isang lalaking may pusong bakal, ito ang naging payo ko, 'Hijo, kausapin mo ang asawa mo.' Biglang sigaw niya, 'E ayaw ko nga! Nagkasala rin naman siya, pareho lang kami, siya dapat ang lumapit sa akin.' Parang tinamaan ako ng bala ng baril, at ang puso ko'y biglang tumigil, dahil hindi ko naman kayo pinalaki nang mayabang, kaya hinawaan na ako ng galit, 'Ang yabang mo! sarado ang utak mo sarado ang tainga mo sarado ang puso mo mas bingi ka pa sa bingi at mas bulag ka pa sa bulag ayaw **** mahushagan kasi ayaw **** masaktan, ayaw **** masaktan kasi ayaw **** matuto, hindi ka natututo sa mga kasalanan mo, kasi akala mo na lahat ng ginagawa mo ay ayos na, hindi mo pinapansin ang kalagayan ng iba, na naghihirap sa kakaisip kung sila ba ang dahilan, kung bakit ka nagkaganyan. Minahal ka nila, pero hindi mo tinanggap, minahal ka nila, pero tinulak mo sila, minahal ka nila... hindi mo ba sila mamahalin? Lalo silang napalayo sa'yo, nung kinailangan mo ng tulong, pamilya at pagmamahal' Wala na akong narinig na boses, umalis na siya, sana lang kinausap niya ang asawa niya. 'Nak, tandaan niyo ang payo ko sa inyong magkakapatid, na 'wag na 'wag kayong maghihiwalay, dahil pag ako'y nawala, sana manatili kayong nakadilat sa katotohanan, na ang kayabangan ay nakakasira ng isang pamilya.".

0

Mar 24, 2018

Mar 24, 2018 at 1:12 AM UTC

erikylejeuelle

Bulag

Ang isinulat ko ay isang pagtatala mula sa bulag, na matagal nang ninanais na makakita ng liwanag, dahil kumpara sa atin, kahit ipikit ang mga mata, kahit takpan pa 'yan, mayroon pa rin tayong nakikita, mapa-asul, mapa-dilaw, mapa-pula, hinding hindi ito aabot sa dilim, dahil mayroon pa ring mga bituin. Ito ang pagtatala ng bulag, "'Nak, kagabi lang ako nakaramdam ng galit sa isang tao, sa buong buhay kong nakatira sa tapat ng simbahan, kagabi lang ako nakaranas ng kulo sa puso ko, kagabi lang ako natulog nang galit, sana patawarin ako ng Diyos. Lumapit sa akin ang isang lalaki, sabi niya, 'Lo, mahirap bang magmahal?', 'Oo, hijo. May asawa ka na ba?', 'Meron ** E lagi ** kaming nagaaway, kaya umalis nalang ako ng bahay, ayoko na siyang kausapin, dahil baka husgahan nanaman ako, baka masaktan lang ulit ako, baka sabihin nanaman niyang ang hina-hina ko, sasabihin nanaman niyang hindi na ako natuto sa mga kasalanan ko, ang dami ko raw nasaktang tao, wala na silang nagawa kundi tumungo, dahil sa lungkot, dahil sa insulto, dahil sa mga salita kong galing sa puso. Naalala ko sabi ng nanay ko, na lahat ng sinasabi ko ay galing sa puso, pero bakit kung kailan ko gustong mabuo, napakahirap ibalik ang dating ako?' Ito ang iyak ng isang nangangailangan ng pagmamahal, isang lalaking may pusong bakal, ito ang naging payo ko, 'Hijo, kausapin mo ang asawa mo.' Biglang sigaw niya, 'E ayaw ko nga! Nagkasala rin naman siya, pareho lang kami, siya dapat ang lumapit sa akin.' Parang tinamaan ako ng bala ng baril, at ang puso ko'y biglang tumigil, dahil hindi ko naman kayo pinalaki nang mayabang, kaya hinawaan na ako ng galit, 'Ang yabang mo! sarado ang utak mo sarado ang tainga mo sarado ang puso mo mas bingi ka pa sa bingi at mas bulag ka pa sa bulag ayaw **** mahushagan kasi ayaw **** masaktan, ayaw **** masaktan kasi ayaw **** matuto, hindi ka natututo sa mga kasalanan mo, kasi akala mo na lahat ng ginagawa mo ay ayos na, hindi mo pinapansin ang kalagayan ng iba, na naghihirap sa kakaisip kung sila ba ang dahilan, kung bakit ka nagkaganyan. Minahal ka nila, pero hindi mo tinanggap, minahal ka nila, pero tinulak mo sila, minahal ka nila... hindi mo ba sila mamahalin? Lalo silang napalayo sa'yo, nung kinailangan mo ng tulong, pamilya at pagmamahal' Wala na akong narinig na boses, umalis na siya, sana lang kinausap niya ang asawa niya. 'Nak, tandaan niyo ang payo ko sa inyong magkakapatid, na 'wag na 'wag kayong maghihiwalay, dahil pag ako'y nawala, sana manatili kayong nakadilat sa katotohanan, na ang kayabangan ay nakakasira ng isang pamilya.".

72

Minsan kahit anong ingat mo na hindi matisod at magalusan Darating ka sa puntong babasagin ka ng mundo Hindi mo man malugod na matanggap Kalaunan magpapasalamat ka nalang sa pagkabasag Sa pira-pirasong sariling kelangang pagtyagaang pulutin para mabuo ulit May mga parteng hindi mo na mahahanap dahil hindi mo na makita Iba na kasi ang hugis Hindi ka na tulad ng dati Paniguradong iiyakan mo ang pagkamatay ng sarili **** may makulay na pananaw sa mundong akala mo'y hindi ka kayang saktan Na tila ba'y nakatira ka sa isang palasyong may masugid na taga-silbi At may isang magiting na prinsipe o prinsesang kukumpleto sa kwento mo Sino ba naman ang hindi tatangis kung ang ganitong pangarap ay mawawasak lamang sa isang pitik ng mapanlinlang na pagkakataon o ng isang maling sirkumstansya? May iyak na pisikal May iyak na hindi kayang ihayag ng luha Isang tapang na paimbabaw Pero sa totoo lang, isang kaduwagan Kailangan **** ilabas yan Isigaw mo kung kinakailangan Maglupasay kang parang bata Suntukin mo ang unan Magtapon ka Magbasag ka ng pinggan Ilabas mo Ubusin mo ang lakas mo hanggang ang tanging kaya mo na lang ay umiyak Hanggang ang kaya mo na lang ay ang isang tahimik na pag-iyak Ang pisikal na pagkapagod ang tutulong sayo na magpahinga ng panandalian Ipikit ang pagal na isip Kailangan mo ng katahimikan o ng karamay na may nakatikom na bibig Hindi gagana ang mga pinakamatamis na salita sapagkat manhid ka Bagkus, kailangan mo ng kamay na mag-aampat ng umaalwak na dugo mula sa pagkabasag Banayad na haplos ng pagpapayapa na ang sakit ay lilipas din ngunit sa totoo lang, matagal pa Malayo pa ang tatahakin mo upang makaalpas ka sa sitwasyong ito Ngunit kailangan **** maniwala at dayain ang sarili Para makaligtas sa delubyo ng kalungkutang may kakayahang pumatay ng paunti-unti kung hahayaan mo lang Sa huli, pagkatapos **** malampasan ang mga sandamakmak na sagabal Ang mga dating sugat ay magiging pilat at kalimitan ay nagiging kalyo na lamang Mas titibay ang sikmura **** magtiis at mas tataas ang sukatan mo ng tapang Magtataka ka kung bakit ang mga bagay na dati **** ihinihikbi ay mawawalan na ng epekto sayo Hindi ka naman naging manhid, naging mas matatag ka lang sa pagkabasag na iyon Hindi ka magiging ganap kung hindi mo ito mararanasan Ang katotohanan ay walang taong hindi nabasag ng mundo Dalawa nga lang ang hantungan niyan Ang mabasag ka't itapon o ang mabasag ka't buuin muli?

0

Oct 15, 2017

Oct 15, 2017 at 11:01 AM UTC

wynne

80

Minsan kahit anong ingat mo na hindi matisod at magalusan Darating ka sa puntong babasagin ka ng mundo Hindi mo man malugod na matanggap Kalaunan magpapasalamat ka nalang sa pagkabasag Sa pira-pirasong sariling kelangang pagtyagaang pulutin para mabuo ulit May mga parteng hindi mo na mahahanap dahil hindi mo na makita Iba na kasi ang hugis Hindi ka na tulad ng dati Paniguradong iiyakan mo ang pagkamatay ng sarili **** may makulay na pananaw sa mundong akala mo'y hindi ka kayang saktan Na tila ba'y nakatira ka sa isang palasyong may masugid na taga-silbi At may isang magiting na prinsipe o prinsesang kukumpleto sa kwento mo Sino ba naman ang hindi tatangis kung ang ganitong pangarap ay mawawasak lamang sa isang pitik ng mapanlinlang na pagkakataon o ng isang maling sirkumstansya? May iyak na pisikal May iyak na hindi kayang ihayag ng luha Isang tapang na paimbabaw Pero sa totoo lang, isang kaduwagan Kailangan **** ilabas yan Isigaw mo kung kinakailangan Maglupasay kang parang bata Suntukin mo ang unan Magtapon ka Magbasag ka ng pinggan Ilabas mo Ubusin mo ang lakas mo hanggang ang tanging kaya mo na lang ay umiyak Hanggang ang kaya mo na lang ay ang isang tahimik na pag-iyak Ang pisikal na pagkapagod ang tutulong sayo na magpahinga ng panandalian Ipikit ang pagal na isip Kailangan mo ng katahimikan o ng karamay na may nakatikom na bibig Hindi gagana ang mga pinakamatamis na salita sapagkat manhid ka Bagkus, kailangan mo ng kamay na mag-aampat ng umaalwak na dugo mula sa pagkabasag Banayad na haplos ng pagpapayapa na ang sakit ay lilipas din ngunit sa totoo lang, matagal pa Malayo pa ang tatahakin mo upang makaalpas ka sa sitwasyong ito Ngunit kailangan **** maniwala at dayain ang sarili Para makaligtas sa delubyo ng kalungkutang may kakayahang pumatay ng paunti-unti kung hahayaan mo lang Sa huli, pagkatapos **** malampasan ang mga sandamakmak na sagabal Ang mga dating sugat ay magiging pilat at kalimitan ay nagiging kalyo na lamang Mas titibay ang sikmura **** magtiis at mas tataas ang sukatan mo ng tapang Magtataka ka kung bakit ang mga bagay na dati **** ihinihikbi ay mawawalan na ng epekto sayo Hindi ka naman naging manhid, naging mas matatag ka lang sa pagkabasag na iyon Hindi ka magiging ganap kung hindi mo ito mararanasan Ang katotohanan ay walang taong hindi nabasag ng mundo Dalawa nga lang ang hantungan niyan Ang mabasag ka't itapon o ang mabasag ka't buuin muli?

41

Palagi kitang pinag-mamasdan sa bawat araw dna dumaraan, lahat ng kaya kong gawin upang iyo'ng bigyang pansin aking ginawa ngunit kahit anong pagsisikap ang aking gawin, nasa iba pa rin ang iyong mga mata bakit ba ang hirap kunin ng iyong pansin, di ko naman hinihinging maging tayo gusto ko lang sana'y magi kitang kaibigan kase alam ko'ng wala kang maibibigay sa aking pagkakataong maging tayo ika'y prinsesa at ako'y dukha sabi pa nga nila'y nangangamo'y akong sukha ikaw nama'y amoy rosas kahit na ika'y pagpawisan nung una kitang nakita, sa isang tingin mo lang, nabihag mo na ang aking puso sana'y bigyan mo akong pagkakataon na maipakita sayo na di ako isang halimaw alam ko naman ikaw ay isang prinsesa na nakatira sa isang kastilyo na tad tad ng diamante, at pinag kakaguluhan ng mga prinsipeng maskulado at handang ibigay ang mga luho at kayamanang gugustuhin ng kahit sinong babae, ang maibibigay ko lang sayo ay ang aking buong pusong pagmamahal at katapatan na mamahalin kita hanggang sa katapusan ng ating mga araw.

0

Mar 22, 2017

Mar 22, 2017 at 11:10 AM UTC

enzyyy

Prinsesa/Princess (tagalog poem)

Palagi kitang pinag-mamasdan sa bawat araw dna dumaraan, lahat ng kaya kong gawin upang iyo'ng bigyang pansin aking ginawa ngunit kahit anong pagsisikap ang aking gawin, nasa iba pa rin ang iyong mga mata bakit ba ang hirap kunin ng iyong pansin, di ko naman hinihinging maging tayo gusto ko lang sana'y magi kitang kaibigan kase alam ko'ng wala kang maibibigay sa aking pagkakataong maging tayo ika'y prinsesa at ako'y dukha sabi pa nga nila'y nangangamo'y akong sukha ikaw nama'y amoy rosas kahit na ika'y pagpawisan nung una kitang nakita, sa isang tingin mo lang, nabihag mo na ang aking puso sana'y bigyan mo akong pagkakataon na maipakita sayo na di ako isang halimaw alam ko naman ikaw ay isang prinsesa na nakatira sa isang kastilyo na tad tad ng diamante, at pinag kakaguluhan ng mga prinsipeng maskulado at handang ibigay ang mga luho at kayamanang gugustuhin ng kahit sinong babae, ang maibibigay ko lang sayo ay ang aking buong pusong pagmamahal at katapatan na mamahalin kita hanggang sa katapusan ng ating mga araw.

14

Kumalat ang silahis Aranya sa kublihan ng mga nasaktan nang labis Sa liblib na bukirin nakatira ang anak-pawis Ang tikap sa kapilya ay ang espasyo sa karimlan Maringal ang alab sa dagat Animo'y mga hiyas sa pananaw Bermillong agwa ay nangingibabaw nang isinaboy ang mga pilak sa Pasipiko Anupat may respirasyon nauudlot naman ang siklo Sa pagbabalik-tanaw ay sumiyok humahangos nang dumating sa koro Tugtugin ng patibulo Sa wakas, ilalagyan ng balsamo Epidemya ng hapis kahit inosente ay pintasan Lumaylay nang mahilo Natangay ng takot at dumapa nang napasuko Lumaho ang pagkakataon na sana'y makakapagpasya Kung alin ang dapat at tama Sa sulok ay nanahimik Umaasang mabawi ang panahon yaon Ngayon saan pupunta

0

Dec 21, 2018

Dec 21, 2018 at 5:13 AM UTC

haringibon

Ang Buhay sa Takipsilim #21

Kumalat ang silahis Aranya sa kublihan ng mga nasaktan nang labis Sa liblib na bukirin nakatira ang anak-pawis Ang tikap sa kapilya ay ang espasyo sa karimlan Maringal ang alab sa dagat Animo'y mga hiyas sa pananaw Bermillong agwa ay nangingibabaw nang isinaboy ang mga pilak sa Pasipiko Anupat may respirasyon nauudlot naman ang siklo Sa pagbabalik-tanaw ay sumiyok humahangos nang dumating sa koro Tugtugin ng patibulo Sa wakas, ilalagyan ng balsamo Epidemya ng hapis kahit inosente ay pintasan Lumaylay nang mahilo Natangay ng takot at dumapa nang napasuko Lumaho ang pagkakataon na sana'y makakapagpasya Kung alin ang dapat at tama Sa sulok ay nanahimik Umaasang mabawi ang panahon yaon Ngayon saan pupunta

23

Kailanma'y hindi ako nagsawa Hindi ako magsasawa Na titigan ang masaya **** mga mata Tingnan ang labi **** tumatawa Pakinggan ang boses **** musika sa aking tainga At tanawin ang nakabibighani **** mukha Hindi ako magsasawa Ilang araw man ang dumaan Patuloy pa ring ikaw ang nasa aking isipan Tila nga nalulusaw na ang kisame Kakatitig ko, at ang mahahalagang bagay ay isinasantabi Malaanan ka lamang ng oras Kahit man lang sa isipan ko At ang pananatili ng iyong mga bakas Ay ang hindi mo paglisan sa puso ko Dahil kung merong pagkasugat Kasunod agad nito ang peklat Na mananatiling sa aki'y nakatira At hindi na ito mabubura Pero mahal, hindi pa rin ako magsasawa Hindi ako magsasawang kabisaduhin ang iyong bawat paglingon Ang iyong mga di pagtugon Kabisado ko na ang iyong mga galaw Kagaya nang kung paano ko laging naaalala Ang iyong pagtanaw Pagtanaw mo sa akin kasabay ng iyong ngiti Kabisado ko ang iyong mga "hindi" Kabisado ko na kung saan kita makikita Sa mga lugar na minsan sa aki'y naging mahalaga Alam na alam ko kung kelan tumitibok ang aking puso Tuwing nakikita ko ang sapatos mo Itim at pula Ang kulay kung saan lagi kitang naalala Rinig ko na ang malakas na pagtibok At agad akong nagtatago sa sulok Hindi ako magsasawa Magpapatuloy ako At kahit nasasaktan ako sa mga pagbitiw mo Oo, ramdam ko ang pagbitiw mo Kahit pa hindi mo kailanman hinawakan ang mga kamay ko Oo, masakit Nasasaktan ako Pero pasensya na, magpapatuloy pa rin ako Lumipas ang mga buwan Sa aking puso ka pa rin nanininirahan Sa dami ng unos na aking naranasan Nahihirapan akong tumahan Hanggang sa napagtanto kong pagod na ako Hindi ko alam kung paano nangyari ito Biglaan nalang Kagaya ng paglaho mo Pagod na ako Pagod na akong intindihin ang aking nadarama Pagod na akong umasa Pagod na akong maghintay sa wala Ang umasa sa mga bagay na kailanma'y di mangyayari Mga bagay na hindi ko mawari Pagod na akong paniwalain ang sarili kong magugustuhan mo rin ako Paniwalain ang sarili kong may dadalhin ka sa pagbalik mo Pero nagkamali na naman ako Dahil nakalimutan ko Na hinding hindi pwedeng maging "tayo" Dahil iba ang gusto mo At hinding hindi mangyayaring magiging ako ang tipo mo Dahil hindi tayo talo Pagod na ako sa mga bagay na di pwedeng ipilit Pagod na ako sa pagkapit ko na dati'y mahigpit Pagod na akong kumapit Pagod na ako sa sakit Ngayon, gumagawa na naman ako ng tula Para sa taong iba ang nilalaanan ng kanyang mga salita Pero bago matapos ang tulang ito... Pakinggan mo ako Pakinggan mo ang bawat salitang aking sambit Pakinggan mo ang liriko ng aking awit Pakinggan mo ang tono ng aking tula Damhin mo ang bawat pagbigkas ko ng mga talata Dahil maaaring ito na ang magiging huli Ito na ang bagay na hindi ako magsisisi Sa huling pagkakataon, ramdamin mo ang aking pagkapit Ramdamin mo sa huling pagkakataon ang aking bait Dahil, sobra nang pait Ayaw ko nang damhin Ang mga sugat na dinulot nito Dahil ngayon, nagdurugo ang puso ko Habang tinitingnan ang mga sugat sa kamay ko nang dahil sa patuloy na pagkapit sa'yo Ako lang pala ang kumakapit Kaya tatapusin ko na Ako'y bibitiw na Nang sa gayo'y maging malaya ka na

0

Nov 13, 2017

Nov 13, 2017 at 6:54 AM UTC

macsyjaay

Hindi Magsasawa

Kailanma'y hindi ako nagsawa Hindi ako magsasawa Na titigan ang masaya **** mga mata Tingnan ang labi **** tumatawa Pakinggan ang boses **** musika sa aking tainga At tanawin ang nakabibighani **** mukha Hindi ako magsasawa Ilang araw man ang dumaan Patuloy pa ring ikaw ang nasa aking isipan Tila nga nalulusaw na ang kisame Kakatitig ko, at ang mahahalagang bagay ay isinasantabi Malaanan ka lamang ng oras Kahit man lang sa isipan ko At ang pananatili ng iyong mga bakas Ay ang hindi mo paglisan sa puso ko Dahil kung merong pagkasugat Kasunod agad nito ang peklat Na mananatiling sa aki'y nakatira At hindi na ito mabubura Pero mahal, hindi pa rin ako magsasawa Hindi ako magsasawang kabisaduhin ang iyong bawat paglingon Ang iyong mga di pagtugon Kabisado ko na ang iyong mga galaw Kagaya nang kung paano ko laging naaalala Ang iyong pagtanaw Pagtanaw mo sa akin kasabay ng iyong ngiti Kabisado ko ang iyong mga "hindi" Kabisado ko na kung saan kita makikita Sa mga lugar na minsan sa aki'y naging mahalaga Alam na alam ko kung kelan tumitibok ang aking puso Tuwing nakikita ko ang sapatos mo Itim at pula Ang kulay kung saan lagi kitang naalala Rinig ko na ang malakas na pagtibok At agad akong nagtatago sa sulok Hindi ako magsasawa Magpapatuloy ako At kahit nasasaktan ako sa mga pagbitiw mo Oo, ramdam ko ang pagbitiw mo Kahit pa hindi mo kailanman hinawakan ang mga kamay ko Oo, masakit Nasasaktan ako Pero pasensya na, magpapatuloy pa rin ako Lumipas ang mga buwan Sa aking puso ka pa rin nanininirahan Sa dami ng unos na aking naranasan Nahihirapan akong tumahan Hanggang sa napagtanto kong pagod na ako Hindi ko alam kung paano nangyari ito Biglaan nalang Kagaya ng paglaho mo Pagod na ako Pagod na akong intindihin ang aking nadarama Pagod na akong umasa Pagod na akong maghintay sa wala Ang umasa sa mga bagay na kailanma'y di mangyayari Mga bagay na hindi ko mawari Pagod na akong paniwalain ang sarili kong magugustuhan mo rin ako Paniwalain ang sarili kong may dadalhin ka sa pagbalik mo Pero nagkamali na naman ako Dahil nakalimutan ko Na hinding hindi pwedeng maging "tayo" Dahil iba ang gusto mo At hinding hindi mangyayaring magiging ako ang tipo mo Dahil hindi tayo talo Pagod na ako sa mga bagay na di pwedeng ipilit Pagod na ako sa pagkapit ko na dati'y mahigpit Pagod na akong kumapit Pagod na ako sa sakit Ngayon, gumagawa na naman ako ng tula Para sa taong iba ang nilalaanan ng kanyang mga salita Pero bago matapos ang tulang ito... Pakinggan mo ako Pakinggan mo ang bawat salitang aking sambit Pakinggan mo ang liriko ng aking awit Pakinggan mo ang tono ng aking tula Damhin mo ang bawat pagbigkas ko ng mga talata Dahil maaaring ito na ang magiging huli Ito na ang bagay na hindi ako magsisisi Sa huling pagkakataon, ramdamin mo ang aking pagkapit Ramdamin mo sa huling pagkakataon ang aking bait Dahil, sobra nang pait Ayaw ko nang damhin Ang mga sugat na dinulot nito Dahil ngayon, nagdurugo ang puso ko Habang tinitingnan ang mga sugat sa kamay ko nang dahil sa patuloy na pagkapit sa'yo Ako lang pala ang kumakapit Kaya tatapusin ko na Ako'y bibitiw na Nang sa gayo'y maging malaya ka na

90

Sa malayong baryo ng lalawigan ng Antigo, ng bayan ng San Arden Nakatira kapiling ng ama Sa murang edad, sanay magtrabaho Magpukpok ng pako sa tabla Sapagkat naulila sa inang nagluwal Ikinapahamak ang matagal na pagpapakasakit upang mailabas lang kapagdaka bilang anak niya sa kamalig ng kanyang ama Kinalong ng lolo Mga kamag-anak ay humingi ng saklolo Bumugalwak ang dugo sa patadyong May pag-asa pa bang mailigtas kung dadalhin pa sa bayan nang gamutin ng pantas Sa daraanan sa palayan, kay lakas ng ulan Pumapagaspas ang dahon ng palay Kakaunti lang ang hininga sa di magkamayaw na hangin Talagang binawian na Nautas ang ilaw ng pamilya Sapagkat iisa lang ang bunso't panganay Kailangan sundin ang utos at patnubay Kung nabagot sa kahihintay, sa pag-uwi may sasalubong- hampas ng latigo na maglalatay

0

Jan 4, 2019

Jan 4, 2019 at 4:58 PM UTC

haringibon

Ang Buhay sa Takipsilim #42

Sa malayong baryo ng lalawigan ng Antigo, ng bayan ng San Arden Nakatira kapiling ng ama Sa murang edad, sanay magtrabaho Magpukpok ng pako sa tabla Sapagkat naulila sa inang nagluwal Ikinapahamak ang matagal na pagpapakasakit upang mailabas lang kapagdaka bilang anak niya sa kamalig ng kanyang ama Kinalong ng lolo Mga kamag-anak ay humingi ng saklolo Bumugalwak ang dugo sa patadyong May pag-asa pa bang mailigtas kung dadalhin pa sa bayan nang gamutin ng pantas Sa daraanan sa palayan, kay lakas ng ulan Pumapagaspas ang dahon ng palay Kakaunti lang ang hininga sa di magkamayaw na hangin Talagang binawian na Nautas ang ilaw ng pamilya Sapagkat iisa lang ang bunso't panganay Kailangan sundin ang utos at patnubay Kung nabagot sa kahihintay, sa pag-uwi may sasalubong- hampas ng latigo na maglalatay

24

"Mabuti pa sa loto may pag-asang manalo. 'Di tulad sa'yo imposible." Napakaimposibleng mapa sakin ka Wala pa akong napapatunayan sa mga mata ng masa Ang pag-ibig ko sa iyo Ay parang pagsusugal sa loto Alam kong malabong ako'y manalo Alam kong maaari akong matalo Pagmamahal ko'y ipaparamdam sa iyo sa pamamagitan ng mga galaw ko Sapagkat ako'y nauutal kapag ikaw na ang nasa harap ko. "Prinsesa ka ako'y dukha. Sa TV lang naman kase may mangyayari." Nakatira ka sa isang palasyo Isang paraiso Nababagay roon ang mga anghel na katulad mo Wala pa man sa kalagitnaan ng digmaan, batid kong ako'y bigo. Gusto kong mapunta sa ibang dimensyon ng mundo Kung saan maaaring maging tayo Ngunit mukhang tama nga sila Sa telebisyon lamang nangyayaring magsama ang pulubi at prinsesa. "At kahit mahal kita, wala akong magagawa. Tanggap ko, oh aking sinta. Pangarap lang kita." Ilang ulit na akong sumubok na ipabatid sa iyo Ilang ulit na rin akong nabigo. Wala ng ibang paraan Kundi lumisan Nawa'y mahanap mo ang tamang tao para sa iyo Hindi ka nararapat sa isang katulad ko Tanggapin na lamang na tayo'y magkaiba Hanggang pangarap lang kita.

0

May 20, 2020

May 20, 2020 at 3:46 AM UTC

anjeralopez

I. Pangarap Lang Kita

"Mabuti pa sa loto may pag-asang manalo. 'Di tulad sa'yo imposible." Napakaimposibleng mapa sakin ka Wala pa akong napapatunayan sa mga mata ng masa Ang pag-ibig ko sa iyo Ay parang pagsusugal sa loto Alam kong malabong ako'y manalo Alam kong maaari akong matalo Pagmamahal ko'y ipaparamdam sa iyo sa pamamagitan ng mga galaw ko Sapagkat ako'y nauutal kapag ikaw na ang nasa harap ko. "Prinsesa ka ako'y dukha. Sa TV lang naman kase may mangyayari." Nakatira ka sa isang palasyo Isang paraiso Nababagay roon ang mga anghel na katulad mo Wala pa man sa kalagitnaan ng digmaan, batid kong ako'y bigo. Gusto kong mapunta sa ibang dimensyon ng mundo Kung saan maaaring maging tayo Ngunit mukhang tama nga sila Sa telebisyon lamang nangyayaring magsama ang pulubi at prinsesa. "At kahit mahal kita, wala akong magagawa. Tanggap ko, oh aking sinta. Pangarap lang kita." Ilang ulit na akong sumubok na ipabatid sa iyo Ilang ulit na rin akong nabigo. Wala ng ibang paraan Kundi lumisan Nawa'y mahanap mo ang tamang tao para sa iyo Hindi ka nararapat sa isang katulad ko Tanggapin na lamang na tayo'y magkaiba Hanggang pangarap lang kita.

27

Sadyang puno ng kabalintunaan ang mundo. Sa isang lugar na tinaguriang tirahan ng mga patay, sinong mag-aakalang doon rin nakatira ang mga buhay? Nagsimula ang aking malungkot na karanasan nang matanggal sa trabaho ang aking ama at pinaalis kami sa aming bahay. Kaya't naisipan ng aking mga magulang na manuluyan sa kanyang kumare na naninirahan sa North Cemetery. Hindi naging madali ang manirahan sa sementeryo. Sa gabi, walang ilaw. Umaasa lamang kami sa mga poste ng ilaw sa parke. Walang malinis na tubig at kailangan pa naming mag-igib sa malayo. Hindi ko magawa ang mga gusto ko. Bukod sa iniisip kong wala kaming matinong bahay. Nariyan pa ang di maintindihang takot at pangamba lalo na't sagana sa kwentong katatakutan ang mga palabas at naririnig ko sa mga tao dito. Naku, saan pa kaya maaaring magkaroon ng multi mundo sa hantungan ng mga patay. Ngi!! Pero sa awa ng Diyos, wala pa akong nakikita. Sa sobrang kahirapan, naranasan namin na hindi kumain ng isang araw o mag-ulam ng asin. Pero malakas pa rin ang pananampalataya ko sa Diyos, sa huli, muling nagkatrabaho ang aking ama at ngayon, nakalipat na kami ng bahay sa labas ng sementeryo. Ngunit hinding-hindi ko malilimutan ang aking karanasan na tumira sa sementeryo. Ito ay alaalang nagsisilbing sandata ko sa kahirapan upang magsikap at maging ganap na pari. Ating pakatandaan saan man tayo ilagak ng Diyos, magulo man o katakot-takot, hinding-hindi niya tayo pababayaan.

0

Jun 18, 2018

Jun 18, 2018 at 1:26 AM UTC

matabang-utak-ni-ong

Buhay sa lugar ng mga patay ....

Sadyang puno ng kabalintunaan ang mundo. Sa isang lugar na tinaguriang tirahan ng mga patay, sinong mag-aakalang doon rin nakatira ang mga buhay? Nagsimula ang aking malungkot na karanasan nang matanggal sa trabaho ang aking ama at pinaalis kami sa aming bahay. Kaya't naisipan ng aking mga magulang na manuluyan sa kanyang kumare na naninirahan sa North Cemetery. Hindi naging madali ang manirahan sa sementeryo. Sa gabi, walang ilaw. Umaasa lamang kami sa mga poste ng ilaw sa parke. Walang malinis na tubig at kailangan pa naming mag-igib sa malayo. Hindi ko magawa ang mga gusto ko. Bukod sa iniisip kong wala kaming matinong bahay. Nariyan pa ang di maintindihang takot at pangamba lalo na't sagana sa kwentong katatakutan ang mga palabas at naririnig ko sa mga tao dito. Naku, saan pa kaya maaaring magkaroon ng multi mundo sa hantungan ng mga patay. Ngi!! Pero sa awa ng Diyos, wala pa akong nakikita. Sa sobrang kahirapan, naranasan namin na hindi kumain ng isang araw o mag-ulam ng asin. Pero malakas pa rin ang pananampalataya ko sa Diyos, sa huli, muling nagkatrabaho ang aking ama at ngayon, nakalipat na kami ng bahay sa labas ng sementeryo. Ngunit hinding-hindi ko malilimutan ang aking karanasan na tumira sa sementeryo. Ito ay alaalang nagsisilbing sandata ko sa kahirapan upang magsikap at maging ganap na pari. Ating pakatandaan saan man tayo ilagak ng Diyos, magulo man o katakot-takot, hinding-hindi niya tayo pababayaan.

1

At yun nga, Inakala ko wala na nga, Ngunit may karugtong pa nga, Ang librong hinulog sa banga, Saan na nga? Nag wakas ang kwentong tula?, Ating baguhin at gawing Dula, Ang mga nangyaring hula, Na pwede pa nating baguhin mula simula. Ngunit nabago na ang ihip ng hangin, Hindi ko na alam ang iisipin, Gusto kong silipin Ang mundong dapat sana'y atin, Dahil inakala ko'y wala na nga, Ngunit heto't bumalik ka nga, Upang ako'y muling malito saking nararamdaman, ikanga, tulad nung isang awitin,Mas mahal na kita ngayon,Ngunit pambihirang buhay to, Kaibigan nalang ako, Ng isang Prinsesang nakatira sa kastilyo, ayoko na dahil wala ng kabuluhan ang sinusulat ko, para akong tanga, mema post lang, bahala na.. pambihira... salamat sa pagbabasa. thuglife tayo..xD

0

Nov 4, 2016

Nov 4, 2016 at 6:20 AM UTC

josephfloreta

Mas Mahal na kita Ngayon!!

At yun nga, Inakala ko wala na nga, Ngunit may karugtong pa nga, Ang librong hinulog sa banga, Saan na nga? Nag wakas ang kwentong tula?, Ating baguhin at gawing Dula, Ang mga nangyaring hula, Na pwede pa nating baguhin mula simula. Ngunit nabago na ang ihip ng hangin, Hindi ko na alam ang iisipin, Gusto kong silipin Ang mundong dapat sana'y atin, Dahil inakala ko'y wala na nga, Ngunit heto't bumalik ka nga, Upang ako'y muling malito saking nararamdaman, ikanga, tulad nung isang awitin,Mas mahal na kita ngayon,Ngunit pambihirang buhay to, Kaibigan nalang ako, Ng isang Prinsesang nakatira sa kastilyo, ayoko na dahil wala ng kabuluhan ang sinusulat ko, para akong tanga, mema post lang, bahala na.. pambihira... salamat sa pagbabasa. thuglife tayo..xD

30

"Pinili" Kung sisimulan ko man sa umpisa ay parang sobrang haba At baka abutin man ako dito ng umaga Kaya sisimulan ko nalang nung pinili mo siya Oo tama! Oras narin para ilabas itong simpleng tula na matagal ng nakatira dito sa puso ko Na mas pinili mo yung taong sinayang lang ang oras mo Kay sa dun sa taong nandiyan lang sa tabi mo Handang ibagay ang buong araw sa iyo Pero mas pinili mo yung taong sinayang lang ang ang pagmamahal mo Kay sa dun sa taong nandiyan lang sa tabi mo Na handa kang mahalin ng totoo Pero mas pinilo mo yung taong yun kay sa dun sa taong naghihintay lang ng matamis **** Oo At bago matapos ang aking simpleng tula na matagal ng nakatira dito sa puso ko Ako'y nagpapasalamat sayo Salamat dahil naging parte ka ng buhay ko Salamat dahil kahit sa unting oras na ibinigay sa ating dalawa ay naramdaman ko ang pagmamahal mo Salamat sayo.

0

Jun 29, 2016

Jun 29, 2016 at 5:58 AM UTC

o-neal-bandong

Untitled

"Pinili" Kung sisimulan ko man sa umpisa ay parang sobrang haba At baka abutin man ako dito ng umaga Kaya sisimulan ko nalang nung pinili mo siya Oo tama! Oras narin para ilabas itong simpleng tula na matagal ng nakatira dito sa puso ko Na mas pinili mo yung taong sinayang lang ang oras mo Kay sa dun sa taong nandiyan lang sa tabi mo Handang ibagay ang buong araw sa iyo Pero mas pinili mo yung taong sinayang lang ang ang pagmamahal mo Kay sa dun sa taong nandiyan lang sa tabi mo Na handa kang mahalin ng totoo Pero mas pinilo mo yung taong yun kay sa dun sa taong naghihintay lang ng matamis **** Oo At bago matapos ang aking simpleng tula na matagal ng nakatira dito sa puso ko Ako'y nagpapasalamat sayo Salamat dahil naging parte ka ng buhay ko Salamat dahil kahit sa unting oras na ibinigay sa ating dalawa ay naramdaman ko ang pagmamahal mo Salamat sayo.

17

balik-tanaw. limang taong gulang. tapos na maghabulan, magtayaan. pagod na ang lahat at ang natitira na lamang ay magkwentuha't mag-asaran bago magsiuwian. "wala mga daddy niyo sa daddy ko", sigaw ng aking kalaro, "nagpapalipad siya ng mga eroplano". manghang-mangha kami habang nagkukwento siya at may hawak pang eroplanong papel. "pero 'di papatalo si itay", sabi naman ng isa pa, "sa Saudi siya nagtatrabaho kaya lagi akong may bagong laruan". bilang ganoon pa kabata, 'di namin mapigilan mainggit. sino ba namang hindi kung laruan ang binabanggit? pinagyabang ko siyempre ang aking ama. "pulis ang tatay ko". sabay humugis ng baril gamit ang mga kamay. basang-basa ang mga ito dahil sa pawis. mga palad na makaraan ang isang dekada't kalahati ay nalulunod na sa pagiging pasmado o marahil sa kaba dahil sino ba'ng 'di matatakot sa pulis ngayon? nalaman namin na hindi nagpalipad ng eroplano yaong daddy ng kalaro namin. flight attendant siya. marangal na trabaho. nagtrabaho nga sa Saudi ang itay ng kalaro pa naming isa subalit kalaunang bumalik sa 'Pinas dahil pagod na. kahit ano pa mang trabaho iyan o kung saan, nakasisindak isiping nakatira ka sa iisang bubong kasama ang isang mamamatay-tao. ang malala ay isa siya noon sa mga pinaka-tinitingila ko. tunay ngang mabilis ang pag-ikot ng mundo kung ang nasa poder ay baluktot ang prinsipyo. biktima tayong lahat na pumapailalim sa mga nagmamataas na sakim at gahaman. bakit magtataka sa kasulukuyan kung mas masahol pa sa kriminal ang puwersang kapulisan?

0

May 29, 2020

May 29, 2020 at 10:30 AM UTC

vintukin

ano ba'ng tatay mo?

balik-tanaw. limang taong gulang. tapos na maghabulan, magtayaan. pagod na ang lahat at ang natitira na lamang ay magkwentuha't mag-asaran bago magsiuwian. "wala mga daddy niyo sa daddy ko", sigaw ng aking kalaro, "nagpapalipad siya ng mga eroplano". manghang-mangha kami habang nagkukwento siya at may hawak pang eroplanong papel. "pero 'di papatalo si itay", sabi naman ng isa pa, "sa Saudi siya nagtatrabaho kaya lagi akong may bagong laruan". bilang ganoon pa kabata, 'di namin mapigilan mainggit. sino ba namang hindi kung laruan ang binabanggit? pinagyabang ko siyempre ang aking ama. "pulis ang tatay ko". sabay humugis ng baril gamit ang mga kamay. basang-basa ang mga ito dahil sa pawis. mga palad na makaraan ang isang dekada't kalahati ay nalulunod na sa pagiging pasmado o marahil sa kaba dahil sino ba'ng 'di matatakot sa pulis ngayon? nalaman namin na hindi nagpalipad ng eroplano yaong daddy ng kalaro namin. flight attendant siya. marangal na trabaho. nagtrabaho nga sa Saudi ang itay ng kalaro pa naming isa subalit kalaunang bumalik sa 'Pinas dahil pagod na. kahit ano pa mang trabaho iyan o kung saan, nakasisindak isiping nakatira ka sa iisang bubong kasama ang isang mamamatay-tao. ang malala ay isa siya noon sa mga pinaka-tinitingila ko. tunay ngang mabilis ang pag-ikot ng mundo kung ang nasa poder ay baluktot ang prinsipyo. biktima tayong lahat na pumapailalim sa mga nagmamataas na sakim at gahaman. bakit magtataka sa kasulukuyan kung mas masahol pa sa kriminal ang puwersang kapulisan?

36

Ako'y humakbang, bitbit ang damdaming puno ng kalituhan Nilakbay ko ito kasama ng aking mga paang nabibigatan Binibilang kung ilang tao ang nadaratnan Kagaya ko rin kaya sila? Mahirap tumakas sa mga bagay na pilit na humahabol sa'yo Mahirap maghanap sa mga bagay na nakatago Hindi ko nga alam kung ano na tong ginagawa ko Tatakas ba ako? O mananatili sa di mawaring yugto. Tumahak uli ang aking mga paa Rinig ang bawat tunog na likha Ngunit hindi ito tulad ng dati Hindi ko na kabisado ang mga tandaan Tinatapakan ko na rin ang mga nadaraanang linya sa daan Oo, hindi ito tulad ng dati Pero eto na, nandito na ako Sa wakas nakarating na rin ako Humanap ako ng angkop na puwesto Ako'y umupo at minasdan ang paligid na gulong-gulo Hinanap ko ang bakas sa mga silid Ikaw pa rin ang naiisip Litong-litong-lito na ako. Pilit kong tinatakasan ang gulo Pumunta ako sa ibang lugar, nag ibayo Ngunit isang malaking kamalian pala ang lahat Hindi ko pala to matatakasan sa simpleng pag ibayo lamang Dahil ito'y kasama ko Kasama ko ang aking tinatakasan Ang sarili ko Dahil ika'y nakatira pa rin sa aking puso At ngayon ako'y nasa kawalan, pilit pa ring kinakalimutan ang nakaraan

0

Nov 13, 2017

Nov 13, 2017 at 7:08 AM UTC

macsyjaay

Kawalan

Ako'y humakbang, bitbit ang damdaming puno ng kalituhan Nilakbay ko ito kasama ng aking mga paang nabibigatan Binibilang kung ilang tao ang nadaratnan Kagaya ko rin kaya sila? Mahirap tumakas sa mga bagay na pilit na humahabol sa'yo Mahirap maghanap sa mga bagay na nakatago Hindi ko nga alam kung ano na tong ginagawa ko Tatakas ba ako? O mananatili sa di mawaring yugto. Tumahak uli ang aking mga paa Rinig ang bawat tunog na likha Ngunit hindi ito tulad ng dati Hindi ko na kabisado ang mga tandaan Tinatapakan ko na rin ang mga nadaraanang linya sa daan Oo, hindi ito tulad ng dati Pero eto na, nandito na ako Sa wakas nakarating na rin ako Humanap ako ng angkop na puwesto Ako'y umupo at minasdan ang paligid na gulong-gulo Hinanap ko ang bakas sa mga silid Ikaw pa rin ang naiisip Litong-litong-lito na ako. Pilit kong tinatakasan ang gulo Pumunta ako sa ibang lugar, nag ibayo Ngunit isang malaking kamalian pala ang lahat Hindi ko pala to matatakasan sa simpleng pag ibayo lamang Dahil ito'y kasama ko Kasama ko ang aking tinatakasan Ang sarili ko Dahil ika'y nakatira pa rin sa aking puso At ngayon ako'y nasa kawalan, pilit pa ring kinakalimutan ang nakaraan

30

Susunduin kita, baka maghintay ka nang kaunti Darating ako, baka pawisan pa at naiihi Wala pa akong kotse kaya sa jeep tayo sasakay Pero sa buong byahe natin, ‘di ko bibitawan ang iyong kamay. Kakain tayo kahit saan sa may Maginhawa Tapos magbibiruan habang malakas na tumatawa Sobrang bundat tayong pareho uuwi At may mga tinga man, pareho tayong nakangiti. Ihahatid kita kahit saan ka pa nakatira Kahit inaantok na ako, baka nga tulugan pa kita Pero hindi ko gagawin yun hanggat hindi pa kumakalso Sa manipis ko ngang balikat ang napakaganda **** ulo. Hindi perpekto ang mga panahong kasama mo ako Hindi kumpleto ang ako na kakilala mo Ikaw kasi sana ang pupuno sa aking mga kakulangan Kaso kinompleto ka na niya. At hindi mo na ako kailangan.

0

Jan 11, 2018

Jan 11, 2018 at 12:57 PM UTC

BryantArinos

Kompleto

Susunduin kita, baka maghintay ka nang kaunti Darating ako, baka pawisan pa at naiihi Wala pa akong kotse kaya sa jeep tayo sasakay Pero sa buong byahe natin, ‘di ko bibitawan ang iyong kamay. Kakain tayo kahit saan sa may Maginhawa Tapos magbibiruan habang malakas na tumatawa Sobrang bundat tayong pareho uuwi At may mga tinga man, pareho tayong nakangiti. Ihahatid kita kahit saan ka pa nakatira Kahit inaantok na ako, baka nga tulugan pa kita Pero hindi ko gagawin yun hanggat hindi pa kumakalso Sa manipis ko ngang balikat ang napakaganda **** ulo. Hindi perpekto ang mga panahong kasama mo ako Hindi kumpleto ang ako na kakilala mo Ikaw kasi sana ang pupuno sa aking mga kakulangan Kaso kinompleto ka na niya. At hindi mo na ako kailangan.

16

Mabangong halimuyak sa naghihikahos na paligid Ano pa ba ang natitira sa buhay na dapat pang malaman? May kahulugan ba ang pamamalagi sa mundong ibabaw? may saysay pa ba ang kaluluwang nakatira sa aking katawan?

0

Mar 4, 2019

Mar 4, 2019 at 9:31 AM UTC

youraverageAL

pesimista

Mabangong halimuyak sa naghihikahos na paligid Ano pa ba ang natitira sa buhay na dapat pang malaman? May kahulugan ba ang pamamalagi sa mundong ibabaw? may saysay pa ba ang kaluluwang nakatira sa aking katawan?

6