"maitago" poems - Hello Poetry

Aaminin kong ika'y hinahangaan ko Taglay **** galing sapagsusulat ay gustong gusto ko Hindi ko maitago ang nararamdaman kong ito Nais kong makita at makabasa ng bagong gawa mo Sa dami ng taga hanga mo ako pari'y napapansin mo Hindi ko labis akalaing ako'y kilala mo Ngunit mahal masakit mabasa ang mga tulang ito Gusto kong magtanong kung sino ang babaeng tinutukoy mo rito Ngunit kaba'y pinangungunahan ako Nagulat ako dahil matagal mo na pala itong gusto Sa tula mo'y syang laman lahat nito Pero mas nagulat ako ng mabasa ang huling salita sa iyong nagawa Pangalan ko'y di inaakalang mabasa Ako pala ang babaeng gusto mo Hindi ko akalain ito Ang taong hinahangaan ko'y hinahangaan rin pala ako

0

Nov 3, 2018

Nov 3, 2018 at 6:39 AM UTC

Aschlsxz

Paghanga

Aaminin kong ika'y hinahangaan ko Taglay **** galing sapagsusulat ay gustong gusto ko Hindi ko maitago ang nararamdaman kong ito Nais kong makita at makabasa ng bagong gawa mo Sa dami ng taga hanga mo ako pari'y napapansin mo Hindi ko labis akalaing ako'y kilala mo Ngunit mahal masakit mabasa ang mga tulang ito Gusto kong magtanong kung sino ang babaeng tinutukoy mo rito Ngunit kaba'y pinangungunahan ako Nagulat ako dahil matagal mo na pala itong gusto Sa tula mo'y syang laman lahat nito Pero mas nagulat ako ng mabasa ang huling salita sa iyong nagawa Pangalan ko'y di inaakalang mabasa Ako pala ang babaeng gusto mo Hindi ko akalain ito Ang taong hinahangaan ko'y hinahangaan rin pala ako

16

isang hawak na di ginusto nagsimula sa panghihipo pag iisip mo'y kasing dumi ng burak sa estero nalilito natutuliro magsasalita ba ako? kapangyarihan mo'y inabuso ginamit para bumango ang pangalan mo para maitago mo ang halimaw na nagbigay ng lamat sa buhay ko. Isang gabi! isang gabi lang! nadurog ang pagkatao ko. kinulong mo sa madilim na nakaraan tulad ng pagkulong mo sa akin sa madilim at maliit na kwartong iyon mabilis ang pintig naririnig bawat kabog ng dibdib paralisa ang katawan di makasigaw tulong! tulong! mga salitang tila naipit sa aking lalamunan. halik na di ko ginusto yakap na di ko hiniling sayo mga hawak sa aking katawan nandidiri ako sayo seksuwal na panghahalay di ko nararapat pagdaanan lamat na di malilimutan lamat na mananatiling parte ng nakaraan di mo na ko maapektuhan ang lamat na bigay mo ang aapakan ko ang magiging boses ko para maparating ang mensaheng ito walang sinuman ang dapat makaranas nito! walang sinuman ang dapat mabuhay ng may takot mangyari ulit sa kanila ito. walang babae ang mahahalay base sa kanilang pananamit, kilos o pananalita. ang lamat na bigay mo, andito man ito pero di na ito hadlang sa muling pag ahon ko.

0

Feb 16, 2021

Feb 16, 2021 at 4:36 PM UTC

tulanigrasya

Lamat

isang hawak na di ginusto nagsimula sa panghihipo pag iisip mo'y kasing dumi ng burak sa estero nalilito natutuliro magsasalita ba ako? kapangyarihan mo'y inabuso ginamit para bumango ang pangalan mo para maitago mo ang halimaw na nagbigay ng lamat sa buhay ko. Isang gabi! isang gabi lang! nadurog ang pagkatao ko. kinulong mo sa madilim na nakaraan tulad ng pagkulong mo sa akin sa madilim at maliit na kwartong iyon mabilis ang pintig naririnig bawat kabog ng dibdib paralisa ang katawan di makasigaw tulong! tulong! mga salitang tila naipit sa aking lalamunan. halik na di ko ginusto yakap na di ko hiniling sayo mga hawak sa aking katawan nandidiri ako sayo seksuwal na panghahalay di ko nararapat pagdaanan lamat na di malilimutan lamat na mananatiling parte ng nakaraan di mo na ko maapektuhan ang lamat na bigay mo ang aapakan ko ang magiging boses ko para maparating ang mensaheng ito walang sinuman ang dapat makaranas nito! walang sinuman ang dapat mabuhay ng may takot mangyari ulit sa kanila ito. walang babae ang mahahalay base sa kanilang pananamit, kilos o pananalita. ang lamat na bigay mo, andito man ito pero di na ito hadlang sa muling pag ahon ko.

39

Meron akong nakita Dalwang taong masaya Sa tuktok ng bundok, magkahawak-kamay pa Tanong sa sarili, ito ba'y pag-ibig? Dahil hindi na maitago ang kilig. Ngunit biglang ginising ng lamig Pagmulat ng mata Kasama'y hanap na Ang nakitang dalawa Ang totoo ay mag-isa.

0

Jul 6, 2016

Jul 6, 2016 at 5:33 AM UTC

krimoligario

Panaginip sa Summit

Meron akong nakita Dalwang taong masaya Sa tuktok ng bundok, magkahawak-kamay pa Tanong sa sarili, ito ba'y pag-ibig? Dahil hindi na maitago ang kilig. Ngunit biglang ginising ng lamig Pagmulat ng mata Kasama'y hanap na Ang nakitang dalawa Ang totoo ay mag-isa.

11

Ikaw yung tipo ng babae na walang arte Yung hindi nahihiyang magdala ng kapote Maliit ka nga, boses nama'y boses lalake Ang ganda mo. Lalo na't ika'y simple. Sana tayo'y muling magkita At muling magkaroon ng isa pang pagkakataon. Pasensya kana sa sinayang na panahon. Pero sana'y batid **** mahal na kita. Sa t'wing ika'y aking nakikita, Hindi ko maitago ang aking saya. Hindi mo ba ito pansin sa aking mga mata? Sabagay, siya pa din kase mahal mo.. diba? Noon pa'y alam kong talo na ako Pero sige, ipaglalaban ko ito. Please lang. Saluin mo ako. Heto na ko, nahulog na sayo.

0

Aug 18, 2015

Aug 18, 2015 at 9:39 AM UTC

buggoals

Simple

Ikaw yung tipo ng babae na walang arte Yung hindi nahihiyang magdala ng kapote Maliit ka nga, boses nama'y boses lalake Ang ganda mo. Lalo na't ika'y simple. Sana tayo'y muling magkita At muling magkaroon ng isa pang pagkakataon. Pasensya kana sa sinayang na panahon. Pero sana'y batid **** mahal na kita. Sa t'wing ika'y aking nakikita, Hindi ko maitago ang aking saya. Hindi mo ba ito pansin sa aking mga mata? Sabagay, siya pa din kase mahal mo.. diba? Noon pa'y alam kong talo na ako Pero sige, ipaglalaban ko ito. Please lang. Saluin mo ako. Heto na ko, nahulog na sayo.

16

ala-singko ng umaga. nakakabingi ang katahimikan ng pagsikat ng araw. walang tigil ang pagtakbo ng oras at tulad ng araw, nagsimula nanaman ang pangkaraniwang siklo ng buhay. patungo sa sintang paaralan na ang bawat yapak ay parang timbang ng daigdig na nakalubog sa aking mga balikat. hindi kayang buhatin kahit pa ng buong mundo sapagkat ako'y nag-iisa sa paglalakbay patungong españa. sa bawat sulok ng maynila at mga kwento sa mga kalsadang ito, may mga paalala ng mga biyaheng hindi pa nararating at mga pangarap na patuloy hinahanap. sa kanto ng españa't lacson, sa kabila ng paghahanap at pag-asa, hindi natagpuan ang isa't isa. sa magkabilang sulok ng noval at dapitan, ang iyong mga imahe ay tila mga alaala na nakaukit sa pinakaloob ng aking isipan, kumakatok nang palaging handang buksan ang pintuan. bawat hakbang ko ay may kabigha-bighani **** presensya, subalit ang hinahanap kong pagtatagpo ay patuloy na umiwas sa akin, nag-iwan ng hinagpis at naglakbay nang walang direksyon. "manong para po" ang aking bulong sa jeepney drayber na parang tinik na dumadaloy sa aking lalamunan, humihila at humihila sa mga alaala na tila mga bagyong dumaraan sa aking isipan. bawat sinag ng araw, bawat hagupit ng hampas ng hangin, ay parang himagsik ng damdamin na hindi ko maitago. sa bawat kanto paikot ng españa, naroon ang mga multo ng ating nakaraan. mga anino ng mga alaala na hindi ko matakasan at sa bawat pagtatanong mo kung may pag-asa pa ba, ang bawat sagot ko ay tila mga punyal na tumatagos sa aking kalooban, nagsasabing wala nang dahilan para muling mangarap.ayaw ko nang lumakad sa landas ng nakaraan, na puno ng mga bakas na minsan tayo'y nagtahup na patuloy na bumabalik at sumisira sa isipan. at sa wakas, narito na ako sa dulo ng aking paglalakbay, ngunit ang landas na tinahak ay tila isang malawak na dagat, hindi alintana kung gaano karaming bagyo at baha ang dinaanan. at kung tatanungin mo ako kung pu-puwede pa ba, ang hihilingin ko sa iyo ay mga barya papalayo sa'yo. ayaw ko nang malunod sa unang daan na puno ng kahapon at mga alaalang tila multong ayaw umahon. at sa bawat paghakbang ko patungo sa hinaharap, ang iyong alaala ay parang banta na nagbubulag-bulagan sa akin tuwing naglalakbay ako. nakakapangilabot. mahal pa rin kita. mahal pa rin pala kita. hindi na kasingpait ng dati. pero mahal, masakit pa.

0

Feb 9, 2024

Feb 9, 2024 at 12:31 PM UTC

katzja

mga sulok ng maynila

ala-singko ng umaga. nakakabingi ang katahimikan ng pagsikat ng araw. walang tigil ang pagtakbo ng oras at tulad ng araw, nagsimula nanaman ang pangkaraniwang siklo ng buhay. patungo sa sintang paaralan na ang bawat yapak ay parang timbang ng daigdig na nakalubog sa aking mga balikat. hindi kayang buhatin kahit pa ng buong mundo sapagkat ako'y nag-iisa sa paglalakbay patungong españa. sa bawat sulok ng maynila at mga kwento sa mga kalsadang ito, may mga paalala ng mga biyaheng hindi pa nararating at mga pangarap na patuloy hinahanap. sa kanto ng españa't lacson, sa kabila ng paghahanap at pag-asa, hindi natagpuan ang isa't isa. sa magkabilang sulok ng noval at dapitan, ang iyong mga imahe ay tila mga alaala na nakaukit sa pinakaloob ng aking isipan, kumakatok nang palaging handang buksan ang pintuan. bawat hakbang ko ay may kabigha-bighani **** presensya, subalit ang hinahanap kong pagtatagpo ay patuloy na umiwas sa akin, nag-iwan ng hinagpis at naglakbay nang walang direksyon. "manong para po" ang aking bulong sa jeepney drayber na parang tinik na dumadaloy sa aking lalamunan, humihila at humihila sa mga alaala na tila mga bagyong dumaraan sa aking isipan. bawat sinag ng araw, bawat hagupit ng hampas ng hangin, ay parang himagsik ng damdamin na hindi ko maitago. sa bawat kanto paikot ng españa, naroon ang mga multo ng ating nakaraan. mga anino ng mga alaala na hindi ko matakasan at sa bawat pagtatanong mo kung may pag-asa pa ba, ang bawat sagot ko ay tila mga punyal na tumatagos sa aking kalooban, nagsasabing wala nang dahilan para muling mangarap.ayaw ko nang lumakad sa landas ng nakaraan, na puno ng mga bakas na minsan tayo'y nagtahup na patuloy na bumabalik at sumisira sa isipan. at sa wakas, narito na ako sa dulo ng aking paglalakbay, ngunit ang landas na tinahak ay tila isang malawak na dagat, hindi alintana kung gaano karaming bagyo at baha ang dinaanan. at kung tatanungin mo ako kung pu-puwede pa ba, ang hihilingin ko sa iyo ay mga barya papalayo sa'yo. ayaw ko nang malunod sa unang daan na puno ng kahapon at mga alaalang tila multong ayaw umahon. at sa bawat paghakbang ko patungo sa hinaharap, ang iyong alaala ay parang banta na nagbubulag-bulagan sa akin tuwing naglalakbay ako. nakakapangilabot. mahal pa rin kita. mahal pa rin pala kita. hindi na kasingpait ng dati. pero mahal, masakit pa.

8

Tulad mo'y isang ulap Pilit kong pinapangarap Kahit mataas at mailap. Pilit kong inaabot, Mahawakan at maitago Dahil ayaw na sayo'y malayo. Init ng araw aking titiisin Kahit matuyuan pa ko ng pawis. Di ako mapapagod sa pagkakatayo Mangawit man ang binti ko. Di ako hihinto sa paghihintay sayo Matusta man ang kulay ko. Gagawin kong lahat para ika'y sumaya Dahil ayokong makitang umiiyak ka At maglaho na lang tuluyan Sa paningin kong bigla.

0

Jun 16, 2017

Jun 16, 2017 at 10:50 PM UTC

krimoligario

Irog

Tulad mo'y isang ulap Pilit kong pinapangarap Kahit mataas at mailap. Pilit kong inaabot, Mahawakan at maitago Dahil ayaw na sayo'y malayo. Init ng araw aking titiisin Kahit matuyuan pa ko ng pawis. Di ako mapapagod sa pagkakatayo Mangawit man ang binti ko. Di ako hihinto sa paghihintay sayo Matusta man ang kulay ko. Gagawin kong lahat para ika'y sumaya Dahil ayokong makitang umiiyak ka At maglaho na lang tuluyan Sa paningin kong bigla.

16

maingay ang mga mata, anumang hindi kayang banggitin ng labi o ng pagkumpas ng mga kamay, kayang iparating ng mga mata ng mga luhang nagingilid, nagbabadya ng pagpatak ng pagkasingkit at pagkapugto nila na tila magdamag ang hinagpis ng pamumula na paalala ng sakit na pinipilit mang ikubli ng labi o pagkumpas ng mga kamay ay hindi maitago ng maingay na mga mata

0

Jan 27, 2021

Jan 27, 2021 at 7:39 PM UTC

alittlebitofeverything

maingay ang mga mata

maingay ang mga mata, anumang hindi kayang banggitin ng labi o ng pagkumpas ng mga kamay, kayang iparating ng mga mata ng mga luhang nagingilid, nagbabadya ng pagpatak ng pagkasingkit at pagkapugto nila na tila magdamag ang hinagpis ng pamumula na paalala ng sakit na pinipilit mang ikubli ng labi o pagkumpas ng mga kamay ay hindi maitago ng maingay na mga mata

7

Ang saya ay di ko maitago At tumatalon ang aking puso Ikaw na nga siguro Ang sa akin ay ipinangako Lungkot mo'y nais ko'ng saluhin Hirap mo'y aking papasanin Luha mo'y aking papawiin Sapagkat mahal ka sa akin Ako'y hindi nagbibiro Sapagkat ako'y takot din na mabigo Pakinggang ang aking puso Na tapat at ganap ka'ng sinusuyo Tumingin sa aking mga mata At ipagtapat ang nadarama Alisin ang ating mga kaba At hayaang ang puso ang magdikta Alam ko'ng hindi sapat ang mga salita Sapagkat ang iba'y nauuwi sa dalita Ngunit ako'y tapat na magsasalita At ang aking puso ang siyang magwiwika - JGA

0

Feb 16, 2019

Feb 16, 2019 at 2:41 PM UTC

pusang-tahimik

Sa Iyong Pagdating

Ang saya ay di ko maitago At tumatalon ang aking puso Ikaw na nga siguro Ang sa akin ay ipinangako Lungkot mo'y nais ko'ng saluhin Hirap mo'y aking papasanin Luha mo'y aking papawiin Sapagkat mahal ka sa akin Ako'y hindi nagbibiro Sapagkat ako'y takot din na mabigo Pakinggang ang aking puso Na tapat at ganap ka'ng sinusuyo Tumingin sa aking mga mata At ipagtapat ang nadarama Alisin ang ating mga kaba At hayaang ang puso ang magdikta Alam ko'ng hindi sapat ang mga salita Sapagkat ang iba'y nauuwi sa dalita Ngunit ako'y tapat na magsasalita At ang aking puso ang siyang magwiwika - JGA

21

Nung nakilala kita ligaya'y umapaw Di maitago ngiti sa araw-araw Bawat pag-uusap natin ay damang-dama Puso'y sumisigaw sa tuwing ika'y kasama Walang oras na di kita inisip Tila di na nais pang maidlip Ngunit napagtanto kong ako'y mali Nang malaman kong di ako ang napili Pag-ibig mo'y laan sa nakaraan Di sakin na nasa iyong harapan Lungkot at sakit pumalit sa saya Nung panahong ika'y aking naging akala.

0

Sep 14, 2019

Sep 14, 2019 at 10:53 AM UTC

arrJee

Akala

Nung nakilala kita ligaya'y umapaw Di maitago ngiti sa araw-araw Bawat pag-uusap natin ay damang-dama Puso'y sumisigaw sa tuwing ika'y kasama Walang oras na di kita inisip Tila di na nais pang maidlip Ngunit napagtanto kong ako'y mali Nang malaman kong di ako ang napili Pag-ibig mo'y laan sa nakaraan Di sakin na nasa iyong harapan Lungkot at sakit pumalit sa saya Nung panahong ika'y aking naging akala.

12