"maiibsan" poems - Hello Poetry

Siya ay parang ulan Kay tagal **** hinintay Sa panahon ng tag init, Na sa pag dating nito Ay maiibsan ang sakit Na dala ng sunog Sa iyong katawan. Na dala ng init Na nang gagaling sa kaniyang mga halik. Tandaan mo, siya din ang sumunog sa iyong dibdib Pero siya padin ang iyong hinihimig. Eto ka nanaman, nakatayo sa kalagitnaan ng bagyo. Nakayuko, sinasalo ang bawat patak ng ulan. Umaasang na siya'y iyong mahahawakan. Pero wag kang magpaka tanga. Siya ay tubig, lumulusot sa mga singit ng iyong mga daliri. At humahaplos sa bawat sulok ng iyong mga sanga. Pinararamdam kung anong piling ng kasama siya. Sige, pwede kang umiyak, walang makaka halata, sa bawat pag bagsak ng mga luha na nanggagaling sa iyong mga mata. Iyak lang ng iyak. Maghihintay ako sa iyong pagtahan Pero tandaan mo, wala kang karapatan magselos. Kase hindi mo naman siya pagaari, Siya ay pangpataba ng lupa. Wag kang maging hadlang, Sa pagtubo ng mga bunga ng kanilang pag mamahalan. Pero wag kang magalala. Hindi ko ba nasabi sa iyo Na ikay isang puno, Na paparating na ang tag sibon. At ngayon mo lang mapagtatanto Na sa kabila ng lahat ng ito, siya ay nasa tabi mo lang, patuloy na binubulong sa iyong mga tenga, "Mahal, nadito lang ako. Akap akap ang iyong mga braso. Hinding hindi ako kailanman maglalaho" "Halika tayo'y muling mag simula."

0

Aug 9, 2015

Aug 9, 2015 at 10:53 AM UTC

marlo-cabrera

Pag-Buhos

Siya ay parang ulan Kay tagal **** hinintay Sa panahon ng tag init, Na sa pag dating nito Ay maiibsan ang sakit Na dala ng sunog Sa iyong katawan. Na dala ng init Na nang gagaling sa kaniyang mga halik. Tandaan mo, siya din ang sumunog sa iyong dibdib Pero siya padin ang iyong hinihimig. Eto ka nanaman, nakatayo sa kalagitnaan ng bagyo. Nakayuko, sinasalo ang bawat patak ng ulan. Umaasang na siya'y iyong mahahawakan. Pero wag kang magpaka tanga. Siya ay tubig, lumulusot sa mga singit ng iyong mga daliri. At humahaplos sa bawat sulok ng iyong mga sanga. Pinararamdam kung anong piling ng kasama siya. Sige, pwede kang umiyak, walang makaka halata, sa bawat pag bagsak ng mga luha na nanggagaling sa iyong mga mata. Iyak lang ng iyak. Maghihintay ako sa iyong pagtahan Pero tandaan mo, wala kang karapatan magselos. Kase hindi mo naman siya pagaari, Siya ay pangpataba ng lupa. Wag kang maging hadlang, Sa pagtubo ng mga bunga ng kanilang pag mamahalan. Pero wag kang magalala. Hindi ko ba nasabi sa iyo Na ikay isang puno, Na paparating na ang tag sibon. At ngayon mo lang mapagtatanto Na sa kabila ng lahat ng ito, siya ay nasa tabi mo lang, patuloy na binubulong sa iyong mga tenga, "Mahal, nadito lang ako. Akap akap ang iyong mga braso. Hinding hindi ako kailanman maglalaho" "Halika tayo'y muling mag simula."

29

Sana makapaghabi ka ng magarang tula gamit ang tira-tirang retaso ng puso ko Maiibsan ang kirot sa pagkakaalam na muling mapakikinabangan damdaming nagmistulang basahan Heto pa ang mga luma kong luha Tambak, nagkalat, 'di na alam saan nagmula Kiluhin mo na't gawing sining Nang may malugaran, sariwang luhang nagbabadya pang dumating

0

Apr 23, 2016

Apr 23, 2016 at 11:26 AM UTC

jguillermo

Sa Pambansang Alagad ng Sining, Mula sa Pambansang Alipin ng Feelings

Sana makapaghabi ka ng magarang tula gamit ang tira-tirang retaso ng puso ko Maiibsan ang kirot sa pagkakaalam na muling mapakikinabangan damdaming nagmistulang basahan Heto pa ang mga luma kong luha Tambak, nagkalat, 'di na alam saan nagmula Kiluhin mo na't gawing sining Nang may malugaran, sariwang luhang nagbabadya pang dumating

10

Ulan I Kasabay ng pagkulimlim ng langit Ay ang damdaming punong puno ng sakit Walang ibang gagawin kundi ang pumikit Huminga ng malalim at ngumiti ng pilit. II Bawat paghikbing aking nagagawa Malakas pa sa ulan ang pagbuhos ng mga luha Tinatanong sa sarili kung may pakialam pa ba? O sadyang hindi mo na ako inaalala. III. Sa bawat pagbuhos ng malakas na ulan Kasabay ng luhang di alam kung paano punasan O paano ayusin ang damdaming nasaktan, Hindi alam kung paano, hindi ko talaga alam. IV Alam kong katulad ng ulan, sakit na ito'y maiibsan Ngunit may mga namamagang mata itong iiwanan Dahil kahit na ang ulan na tuluyan nang lumisan Makikita ang bakas, bahang naiwan ng ulan.

0

Jan 5, 2018

Jan 5, 2018 at 10:58 PM UTC

unknownymous_05

Ulan

Ulan I Kasabay ng pagkulimlim ng langit Ay ang damdaming punong puno ng sakit Walang ibang gagawin kundi ang pumikit Huminga ng malalim at ngumiti ng pilit. II Bawat paghikbing aking nagagawa Malakas pa sa ulan ang pagbuhos ng mga luha Tinatanong sa sarili kung may pakialam pa ba? O sadyang hindi mo na ako inaalala. III. Sa bawat pagbuhos ng malakas na ulan Kasabay ng luhang di alam kung paano punasan O paano ayusin ang damdaming nasaktan, Hindi alam kung paano, hindi ko talaga alam. IV Alam kong katulad ng ulan, sakit na ito'y maiibsan Ngunit may mga namamagang mata itong iiwanan Dahil kahit na ang ulan na tuluyan nang lumisan Makikita ang bakas, bahang naiwan ng ulan.

21

Tuwing sasapit ang araw na ito, Umiiyak ang puso ko dahil sa iyo. Nalulungkot, nangungulila sa isang tulad mo na magpa-hanggang ngayon ay wala ka na sa tabi ko. Lagi akong nakatitig sa kawalan Bigla na lamang tutulo ang mga luha at luhaan, Paano ko ba ito maiibsan kung pati libingan mo ay hindi ko rin malapit-lapitan? Nais ko lamang sabihin sa iyo na kahit tahimik pa rin ang mundo sa puso ko, walang ibang makakapantay sa pagmamahal na inalay mo dahil bukod-tangi ka dito sa tumitibok kong puso. Hindi ko alam kung saan dadalhin ng puso ko ang kalungkutang ito Pero alam ko sa puso kong nananabik at mananabik pa rin ako. Hintayin mo ang pagbisita ko dahil gagawa ako ng paraan upang sabihin sa iyo, Na mahal na mahal kita, mahal na ina ko.

0

May 12, 2018

May 12, 2018 at 9:58 PM UTC

eugene

Mahal Kong Ina

Tuwing sasapit ang araw na ito, Umiiyak ang puso ko dahil sa iyo. Nalulungkot, nangungulila sa isang tulad mo na magpa-hanggang ngayon ay wala ka na sa tabi ko. Lagi akong nakatitig sa kawalan Bigla na lamang tutulo ang mga luha at luhaan, Paano ko ba ito maiibsan kung pati libingan mo ay hindi ko rin malapit-lapitan? Nais ko lamang sabihin sa iyo na kahit tahimik pa rin ang mundo sa puso ko, walang ibang makakapantay sa pagmamahal na inalay mo dahil bukod-tangi ka dito sa tumitibok kong puso. Hindi ko alam kung saan dadalhin ng puso ko ang kalungkutang ito Pero alam ko sa puso kong nananabik at mananabik pa rin ako. Hintayin mo ang pagbisita ko dahil gagawa ako ng paraan upang sabihin sa iyo, Na mahal na mahal kita, mahal na ina ko.

16

ang huling pagkikita ay hindi mo man lang napansin. minsan kang nasilayan sa ilalim ng mga bituin. ilang buwan naghangad na ika'y makapiling; kailan ka kaya mapapasaakin? ang nais ko lang naman ay magkakilanlan - magkita, magka-usap, maging magkaibigan. limutin mo na ang iyong nakaraan, gawing ako ang iyong kanlungan. sa bawat gabi na ika'y pinapakinggan, pagsidhi ng damdamin ay 'di maungusan; sakit at pagod ay maiibsan kung hanggang sa pagtulog ay ikaw ang pinagmamasdan. pagmamasdan ang mga matang hapo, ang mga gitarang sira ang capo, ang amoy ng kape mula sa hininga mo, pati ang paghilik **** nasa tono. ang iyong damit na babad sa pawis, at ang iyong sapatos na kumikinang sa kinis; kung sa umaga'y bubungad ang ngiti **** kay tamis ay hindi ko kailanman gugustuhing umalis. at sa lahat-lahat ng kaya kong ilista, habang ang lapis sa papel ay nabubura na; sisimulan ko sa pangalan **** may pitong letra hanggang sa kung paano ka tumatawa. isusunod ko ang mga singsing sa iyong daliri, habang ang buhok mo'y hindi na mahawi. sa bawat galaw **** aking tinatangi, at ang ala-ala mo'y patuloy na mananatili pagkarupok ng puso ay lalong sumisidhi. kapag ika'y nakikita, kulang nalang ay tumili, maraming nagtataka kung bakit ikaw ang napili, ngunit mahal, alam kong hindi ako nagkamali. ang pagmamahal kong lubus-lubusan, tila apoy na sinilaban; sa'yo inialay ang bawat laban, ngunit umuuwi akong laging luhaan. kung gaano ko man gawing mahaba ang tulang ito, mayroong ibang nagsusulat para sa'yo. kahit ipilit ko pang gandahan ito - hindi ko matutumbasan ang gawa ng nanalo. at kahit magbilang pa ako ng bawat patak ng ulan, na maaari namang bilangin nalang kung ilang beses akong luhaan; dahil sa katotohanang hindi ako ang lulan ng puso **** kay sarap sanang gawing tahanan. oo, alam ko. hindi ako nagkamali. dahil patuloy akong magmamahal kahit sa iba pa ako maitali; patuloy kitang sisintahin sa bawat gabi na ika'y natatanaw mula sa aking mga hikbi. aking sinta, ikaw ang aking mundo, mabura man ng hangin itong monologo, mabaliktad man ito ay hindi magbabago, at kung mangyari'y sana'y ako na ang iyo.

0

Feb 22, 2018

Feb 22, 2018 at 6:14 AM UTC

heyastrid

pitong letra

ang huling pagkikita ay hindi mo man lang napansin. minsan kang nasilayan sa ilalim ng mga bituin. ilang buwan naghangad na ika'y makapiling; kailan ka kaya mapapasaakin? ang nais ko lang naman ay magkakilanlan - magkita, magka-usap, maging magkaibigan. limutin mo na ang iyong nakaraan, gawing ako ang iyong kanlungan. sa bawat gabi na ika'y pinapakinggan, pagsidhi ng damdamin ay 'di maungusan; sakit at pagod ay maiibsan kung hanggang sa pagtulog ay ikaw ang pinagmamasdan. pagmamasdan ang mga matang hapo, ang mga gitarang sira ang capo, ang amoy ng kape mula sa hininga mo, pati ang paghilik **** nasa tono. ang iyong damit na babad sa pawis, at ang iyong sapatos na kumikinang sa kinis; kung sa umaga'y bubungad ang ngiti **** kay tamis ay hindi ko kailanman gugustuhing umalis. at sa lahat-lahat ng kaya kong ilista, habang ang lapis sa papel ay nabubura na; sisimulan ko sa pangalan **** may pitong letra hanggang sa kung paano ka tumatawa. isusunod ko ang mga singsing sa iyong daliri, habang ang buhok mo'y hindi na mahawi. sa bawat galaw **** aking tinatangi, at ang ala-ala mo'y patuloy na mananatili pagkarupok ng puso ay lalong sumisidhi. kapag ika'y nakikita, kulang nalang ay tumili, maraming nagtataka kung bakit ikaw ang napili, ngunit mahal, alam kong hindi ako nagkamali. ang pagmamahal kong lubus-lubusan, tila apoy na sinilaban; sa'yo inialay ang bawat laban, ngunit umuuwi akong laging luhaan. kung gaano ko man gawing mahaba ang tulang ito, mayroong ibang nagsusulat para sa'yo. kahit ipilit ko pang gandahan ito - hindi ko matutumbasan ang gawa ng nanalo. at kahit magbilang pa ako ng bawat patak ng ulan, na maaari namang bilangin nalang kung ilang beses akong luhaan; dahil sa katotohanang hindi ako ang lulan ng puso **** kay sarap sanang gawing tahanan. oo, alam ko. hindi ako nagkamali. dahil patuloy akong magmamahal kahit sa iba pa ako maitali; patuloy kitang sisintahin sa bawat gabi na ika'y natatanaw mula sa aking mga hikbi. aking sinta, ikaw ang aking mundo, mabura man ng hangin itong monologo, mabaliktad man ito ay hindi magbabago, at kung mangyari'y sana'y ako na ang iyo.

52

Natuyo na ang kaalatang pumapalibot sa kanyang mga mata Ilang papel na ang nasira sa pagtulo ng mga basang kalungkutan sa mga salitang pinagsikapang idikta't ibuga Umaasang, balang araw Ang sakit na kinikimkim ay tuluyan ding maiibsan Ngunit Lumipas ang mga buwan, humina ang katawan Nagkulong sa loob ng sariling kasakiman't kadiliman sa takot na muling masaktan. Pero tama na. Sa wakas, dumating na ang realisasyong matagal nang inaasahan: Nakakasawa nang magtiis matulog sa mga basang unan. Panahon na para ito’y labhan.

0

Mar 7, 2018

Mar 7, 2018 at 6:21 AM UTC

RafCReyes

Sa Wakas, Babangon Na Siya

Natuyo na ang kaalatang pumapalibot sa kanyang mga mata Ilang papel na ang nasira sa pagtulo ng mga basang kalungkutan sa mga salitang pinagsikapang idikta't ibuga Umaasang, balang araw Ang sakit na kinikimkim ay tuluyan ding maiibsan Ngunit Lumipas ang mga buwan, humina ang katawan Nagkulong sa loob ng sariling kasakiman't kadiliman sa takot na muling masaktan. Pero tama na. Sa wakas, dumating na ang realisasyong matagal nang inaasahan: Nakakasawa nang magtiis matulog sa mga basang unan. Panahon na para ito’y labhan.

11

hindi na mapakali at panay ang tingin sa paligid ang pagod at antok ay 'di na maikukubli segundo, minuto at oras na ang lumipas ni anino mo'y 'di na matinag; mata'y malapit nang tumiwalag ang isipan ay kung saan-saan na rin napadpad iisa lang naman ang nais isigaw ng pusong matiyagang naghihintay makita kang muli at ang puso't isipan ay mapapalagay lahat ng hirap na dinanas ay 'di alintana dahil ito'y maiibsan -- at dumating na sa wakas ang araw ng pagpapasiya ang dalawang pusong nangungulila sa presensya ng bawat isa'y nagtagpo at nagsama ang muling pagkikita nila'y punong-puno ba pananabik at saya salubong na mainit at mahigpit na yakap at matamis na halik ang siyang nagpawi sa mga sandaling hindi sila magkapiling -- saksi ang mga tala at ang buwan pati na rin ang mga tao sa paligid na walang kaalam alam at pakialam sa muli (at huli) nating pagkikita, mahal.

0

Apr 10, 2020

Apr 10, 2020 at 11:31 AM UTC

xyzzz

huling gabi

hindi na mapakali at panay ang tingin sa paligid ang pagod at antok ay 'di na maikukubli segundo, minuto at oras na ang lumipas ni anino mo'y 'di na matinag; mata'y malapit nang tumiwalag ang isipan ay kung saan-saan na rin napadpad iisa lang naman ang nais isigaw ng pusong matiyagang naghihintay makita kang muli at ang puso't isipan ay mapapalagay lahat ng hirap na dinanas ay 'di alintana dahil ito'y maiibsan -- at dumating na sa wakas ang araw ng pagpapasiya ang dalawang pusong nangungulila sa presensya ng bawat isa'y nagtagpo at nagsama ang muling pagkikita nila'y punong-puno ba pananabik at saya salubong na mainit at mahigpit na yakap at matamis na halik ang siyang nagpawi sa mga sandaling hindi sila magkapiling -- saksi ang mga tala at ang buwan pati na rin ang mga tao sa paligid na walang kaalam alam at pakialam sa muli (at huli) nating pagkikita, mahal.

20