"magliwanag" poems - Hello Poetry

Walang eksaktong kahulugan ang buhay, ang buhay ay buhay ganun lang kasimple yun, walang itong drama at lalong hindi kumplikado. Masdan ang galaw ng kalikasan. Sumisikat ang araw sa umaga at lumulubog ito pag hapon na. Ang buwan ganun din sumisinag ito sa pagsapit ng gabi at nagkukubli pagdating ng bukang-liwayway. Ganito rin ang mga bituin, lahat sila kumikilos nang ayon sa kanilang galaw at katalagahan. Kumbaga sa musika rock sila pero simple lang. Kalmante lang ang dagat pero minsan maligalig din s’ya kung kinakailangan. At ang hangin walang humpay sa kanyang pag-ihip. Walang kahulugan ang buhay sapagkat tayo ang gumagawa ng kahulugan ng sarili nating buhay; tayo ang lumilikha ng sarili nating kasaysayan. Tayo ang pumipili ng sarili nating kahulugan. Doktor ka ba? Manggamot ka nang buong husay, sagipin mo ang maraming buhay. Sundalo ka ba? Makipaglaban ka nang buong giting, ialay mo ang buhay mo para sa bayan. Nagsusulat ka ba? Magsulat ka nang buong puso nang magliwanag ang isipan na malabo. Kung ano man ang napili **** gawin, gawin mo ito nang buong galing. Kung umiibig ka naman, umibig ka nang buong tapat at iaalay mo sa iyong sinta ang lahat. Maging mabuti ka sa kanya, mahalin mo s’ya nang higit sa lahat. Walang kahulugan ang buhay, ‘wag mo itong hanapin sa relihiyon dahil wala ito roon. Panay kaulolan lang ang matutuhan mo sa mga nagbabanal-banalan at nag-aaring ganap, na kung umasta at magsalita akala mo ay kahuntahan nila ang Diyos. Wala rin ito sa pamahalaan at mga lingkod bayan kuno, lalong wala ito sa dami ng yaman. Walang kahulugan ang buhay tulad sa isang tapayan na walang laman kailangan mo itong sidlan. Hindi bukas kundi ngayon ang panahon ng pagsalok ng kaalaman at karanasan kaya ‘wag mo itong sayangin. Walang kahulugan ang buhay ‘pagkat ang buhay ay isang kawalan na kailangan **** punuan. Tulad ito sa blankong papel na kailangan **** sulatan. Isang hiwaga na kailangan ikaw ang tumuklas. Walang kahulugan ang buhay basahin mo man ang lahat ng aklat at kahit pakinggan mo pa ang lahat ng talumpati sa mundo hindi mo ito makikita. Walang kahulugan ang buhay ‘wag **** pagurin ang sarili mo sa paghahanap nito. Ang kahulugan ng buhay ay nand’yan sa loob ng puso mo. Kung saan ka maligaya naroon din ito. Aanhin mo ang maraming diploma at pagkilala kung hindi ka naman masaya? Ano’ng saysay ng mga palakpak kung huhupa rin pala ang mga ito? Hindi mo makikita ang kahulugan ng buhay sapagkat kailangan na ikaw mismo ang gumawa nito.

0

Nov 28, 2017

Nov 28, 2017 at 12:58 AM UTC

makabagongmakata69

WALANG KAHULUGAN ANG BUHAY

Walang eksaktong kahulugan ang buhay, ang buhay ay buhay ganun lang kasimple yun, walang itong drama at lalong hindi kumplikado. Masdan ang galaw ng kalikasan. Sumisikat ang araw sa umaga at lumulubog ito pag hapon na. Ang buwan ganun din sumisinag ito sa pagsapit ng gabi at nagkukubli pagdating ng bukang-liwayway. Ganito rin ang mga bituin, lahat sila kumikilos nang ayon sa kanilang galaw at katalagahan. Kumbaga sa musika rock sila pero simple lang. Kalmante lang ang dagat pero minsan maligalig din s’ya kung kinakailangan. At ang hangin walang humpay sa kanyang pag-ihip. Walang kahulugan ang buhay sapagkat tayo ang gumagawa ng kahulugan ng sarili nating buhay; tayo ang lumilikha ng sarili nating kasaysayan. Tayo ang pumipili ng sarili nating kahulugan. Doktor ka ba? Manggamot ka nang buong husay, sagipin mo ang maraming buhay. Sundalo ka ba? Makipaglaban ka nang buong giting, ialay mo ang buhay mo para sa bayan. Nagsusulat ka ba? Magsulat ka nang buong puso nang magliwanag ang isipan na malabo. Kung ano man ang napili **** gawin, gawin mo ito nang buong galing. Kung umiibig ka naman, umibig ka nang buong tapat at iaalay mo sa iyong sinta ang lahat. Maging mabuti ka sa kanya, mahalin mo s’ya nang higit sa lahat. Walang kahulugan ang buhay, ‘wag mo itong hanapin sa relihiyon dahil wala ito roon. Panay kaulolan lang ang matutuhan mo sa mga nagbabanal-banalan at nag-aaring ganap, na kung umasta at magsalita akala mo ay kahuntahan nila ang Diyos. Wala rin ito sa pamahalaan at mga lingkod bayan kuno, lalong wala ito sa dami ng yaman. Walang kahulugan ang buhay tulad sa isang tapayan na walang laman kailangan mo itong sidlan. Hindi bukas kundi ngayon ang panahon ng pagsalok ng kaalaman at karanasan kaya ‘wag mo itong sayangin. Walang kahulugan ang buhay ‘pagkat ang buhay ay isang kawalan na kailangan **** punuan. Tulad ito sa blankong papel na kailangan **** sulatan. Isang hiwaga na kailangan ikaw ang tumuklas. Walang kahulugan ang buhay basahin mo man ang lahat ng aklat at kahit pakinggan mo pa ang lahat ng talumpati sa mundo hindi mo ito makikita. Walang kahulugan ang buhay ‘wag **** pagurin ang sarili mo sa paghahanap nito. Ang kahulugan ng buhay ay nand’yan sa loob ng puso mo. Kung saan ka maligaya naroon din ito. Aanhin mo ang maraming diploma at pagkilala kung hindi ka naman masaya? Ano’ng saysay ng mga palakpak kung huhupa rin pala ang mga ito? Hindi mo makikita ang kahulugan ng buhay sapagkat kailangan na ikaw mismo ang gumawa nito.

5

100221 Nauuna pa tayo sa mga alitaptap Sa paggayak patungo sa dilim, At doon sa papag ay sabay-sabay nating iitiklop Ang ating mga paang napuno na ng alikabok Para lamang mag-“indian sit.” Ang ating mga halakhaka’y Nagmistulang musikang humihele Sa pandinig ng ating mga magulang At ito’y mangingibabaw sa liblib na tahanang Puno ng pagmamahal at pagmamalasakit. Tunay ngang payak ang ating pamumuhay — Tayo’y magsisilapit sa ginagawang liwanag ni Itay Mag-uunahan na parang sigurado na kung sino ang taya, Kung sino ang mag-aabot ng gas o posporo Sa tuwing naisasambit ang mga salitang, “Nak, paabot.” Nais sana nating hindi kumurap Pagkat tayo’y nakatututok habang pinagmamasdan Ang nagmimitsa’t nagniningas na apoy. At ito ang liwanag na aasahan nating Magbubuklod sa atin papalayo sa dilim At magkukulob sa nasasakupan Ng sinag ng ating mga paningin. Hindi na natin alintana Ang init na dumarampi sa ating mga balat At tayo’y mapupuno ng pagkamangha Sa liwanag na itinuring nating mahiwaga — Mahiwaga sa ating mga matang Walang ibang nais kundi magliwanag na. Hindi na rin natin namalayan ang bawat segundong lumilipas, Maging ang mga dahong kumukupas Sa paghimlay nito sa ating mga paanan. Panahon ay dumaraan ngunit hindi nang palihim; At panahon din ang susukli Sa mga alaalang nais nating manatili.

0

Oct 2, 2021

Oct 2, 2021 at 10:22 PM UTC

psalmiseta

Sa Dulo ng Liwanag: Ang Mahiwagang Petromax

100221 Nauuna pa tayo sa mga alitaptap Sa paggayak patungo sa dilim, At doon sa papag ay sabay-sabay nating iitiklop Ang ating mga paang napuno na ng alikabok Para lamang mag-“indian sit.” Ang ating mga halakhaka’y Nagmistulang musikang humihele Sa pandinig ng ating mga magulang At ito’y mangingibabaw sa liblib na tahanang Puno ng pagmamahal at pagmamalasakit. Tunay ngang payak ang ating pamumuhay — Tayo’y magsisilapit sa ginagawang liwanag ni Itay Mag-uunahan na parang sigurado na kung sino ang taya, Kung sino ang mag-aabot ng gas o posporo Sa tuwing naisasambit ang mga salitang, “Nak, paabot.” Nais sana nating hindi kumurap Pagkat tayo’y nakatututok habang pinagmamasdan Ang nagmimitsa’t nagniningas na apoy. At ito ang liwanag na aasahan nating Magbubuklod sa atin papalayo sa dilim At magkukulob sa nasasakupan Ng sinag ng ating mga paningin. Hindi na natin alintana Ang init na dumarampi sa ating mga balat At tayo’y mapupuno ng pagkamangha Sa liwanag na itinuring nating mahiwaga — Mahiwaga sa ating mga matang Walang ibang nais kundi magliwanag na. Hindi na rin natin namalayan ang bawat segundong lumilipas, Maging ang mga dahong kumukupas Sa paghimlay nito sa ating mga paanan. Panahon ay dumaraan ngunit hindi nang palihim; At panahon din ang susukli Sa mga alaalang nais nating manatili.

35

#072821 Hayaan **** magsimula ako Kung saan ang mga salita'y wala pang ugat Kung ang lahat ng salitang ibinibigkas, Ipinipintig ng puso't damdamin Ay nagmumula Sa'yo. Gusto kong sabihin Sa'yo nang harapan Lahat ng nararamdaman Gusto kong sambitin Yung bawat tugma ng salita Na pilit na kumakapit, kumakalas, gustong kumawala Sa katauhan kong hindi alam Kung saan nga ba papunta. Hindi ko masilayan kung saan nga ba ang mga bituin Ngunit siguro ako na ang Norte'y mararating din. Sa paglalakad ko, Patuloy na nangungusap ang Iyong mga matang Hindi ko pa nasisilayan. Ang mga mata **** luha'y ibinubuhos ng kalangitan At sa bawat pagpatak nito'y Pilit kong iniaabot ang bawat butil At sinasabi ko sa sariling, "Balang araw, wala ng luhang matitira pa." Maging sa pagkilos ng mga bituin At pag-ihip ng hangin, Ay masasabi kong panandalian lamang ang mga ito. Wala Akong gusto at iba pang hangarin Kundi paliwanagin ang mga nakikita ng iyong mga mata. Gusto Kong patuloy kang tuamakbo, Patuloy kang mangarap Kahit na pakirtamdam mo'y ikay nag-iisa. Ngunit sa paniniwala **** iyon Ay dahan-dahan Kitang aakayin at tutulungan -- Tutulangan papunta.. Patungo tayo Sa pangarap Kong laan sa'yo. At kung Ako.. Kung Ako man ang pinipili mo, Hayaan **** ika'y bihisan ko -- Bihisan nang walang pag-aalinlangan. Yung pag-aalinlangan mo sa sarili **** hindi mo kaya, Yung pag-aalinlangan **** wala nang pag-asa, Na 'yung sinimulan mo noo'y tapos na. Pagkat sa bawat pahina, sa bawat letrang inihahagis sa Akin patungo sa'yo Na para bang ito'y pulang laso Na patuloy Kong ikinakabit sa puso mo -- Sa puso **** patuloy na lumalayo.. Patuloy na nanganagmba Sa kinabukasang hindi mo naman makita. At sa kurtina ng Liwanag Kung saan masisilayan ang tronong kumikintab Ginto at pilak at kung anu-ano pang makikinang ay balewala Pagkat sa presensya Mo'y tanging lahat Ay masasabi kong may lunas na. Ang liwanag ng Iyong pagtitiwala sa akin Ay nasilayan ko na. Salamat, salamat Ama. Salamat Panginoong Hesus Dahil sa krus tayo'y nagtagpo. Patungo ako, tumatakbo sa kung saan man -- Sa kung saan mang lupalop na hindi ko maintindihan Na lahat ng bagay sa mundo'y patuloy na dumadampi sa akin Patuloy na pinipilit na sila yung makita 'ko. Na sila 'yung magliwanag sa mga paningin ko. Ngunit sa pagku-krus ng ating landas, Ay masasabi kong, "Masaya ako, guminhawa ang buhay ko," Yung pangarap Mo, sana ay pangarap ko na rin.. Yung kagustuhan Mo, sana magustuhan ko rin.. Sa na'y maisunod ko ang mga yapak ko.. Patungo Sa'yo.

0

Jul 30, 2021

Jul 30, 2021 at 1:58 AM UTC

psalmiseta

Patungo Sa'yo

#072821 Hayaan **** magsimula ako Kung saan ang mga salita'y wala pang ugat Kung ang lahat ng salitang ibinibigkas, Ipinipintig ng puso't damdamin Ay nagmumula Sa'yo. Gusto kong sabihin Sa'yo nang harapan Lahat ng nararamdaman Gusto kong sambitin Yung bawat tugma ng salita Na pilit na kumakapit, kumakalas, gustong kumawala Sa katauhan kong hindi alam Kung saan nga ba papunta. Hindi ko masilayan kung saan nga ba ang mga bituin Ngunit siguro ako na ang Norte'y mararating din. Sa paglalakad ko, Patuloy na nangungusap ang Iyong mga matang Hindi ko pa nasisilayan. Ang mga mata **** luha'y ibinubuhos ng kalangitan At sa bawat pagpatak nito'y Pilit kong iniaabot ang bawat butil At sinasabi ko sa sariling, "Balang araw, wala ng luhang matitira pa." Maging sa pagkilos ng mga bituin At pag-ihip ng hangin, Ay masasabi kong panandalian lamang ang mga ito. Wala Akong gusto at iba pang hangarin Kundi paliwanagin ang mga nakikita ng iyong mga mata. Gusto Kong patuloy kang tuamakbo, Patuloy kang mangarap Kahit na pakirtamdam mo'y ikay nag-iisa. Ngunit sa paniniwala **** iyon Ay dahan-dahan Kitang aakayin at tutulungan -- Tutulangan papunta.. Patungo tayo Sa pangarap Kong laan sa'yo. At kung Ako.. Kung Ako man ang pinipili mo, Hayaan **** ika'y bihisan ko -- Bihisan nang walang pag-aalinlangan. Yung pag-aalinlangan mo sa sarili **** hindi mo kaya, Yung pag-aalinlangan **** wala nang pag-asa, Na 'yung sinimulan mo noo'y tapos na. Pagkat sa bawat pahina, sa bawat letrang inihahagis sa Akin patungo sa'yo Na para bang ito'y pulang laso Na patuloy Kong ikinakabit sa puso mo -- Sa puso **** patuloy na lumalayo.. Patuloy na nanganagmba Sa kinabukasang hindi mo naman makita. At sa kurtina ng Liwanag Kung saan masisilayan ang tronong kumikintab Ginto at pilak at kung anu-ano pang makikinang ay balewala Pagkat sa presensya Mo'y tanging lahat Ay masasabi kong may lunas na. Ang liwanag ng Iyong pagtitiwala sa akin Ay nasilayan ko na. Salamat, salamat Ama. Salamat Panginoong Hesus Dahil sa krus tayo'y nagtagpo. Patungo ako, tumatakbo sa kung saan man -- Sa kung saan mang lupalop na hindi ko maintindihan Na lahat ng bagay sa mundo'y patuloy na dumadampi sa akin Patuloy na pinipilit na sila yung makita 'ko. Na sila 'yung magliwanag sa mga paningin ko. Ngunit sa pagku-krus ng ating landas, Ay masasabi kong, "Masaya ako, guminhawa ang buhay ko," Yung pangarap Mo, sana ay pangarap ko na rin.. Yung kagustuhan Mo, sana magustuhan ko rin.. Sa na'y maisunod ko ang mga yapak ko.. Patungo Sa'yo.

71

Ito ang kahulugan ng pangalan mo, Ikaw ang liwanag sa madaling araw, Ang unang kislap na pumupunit sa dilim. Ikaw ang simula ng umagang kay ganda, Na nagkukubli sa haba ng gabi, Habang umaawit ang magdamag. Sumalungat ang hangin sa sikat ng araw Kaya’t patuloy kang nagniningning. Tiyak na naiinggit ang mga bituin Sapagkat higit kang marikit kung ihahambing. Ang buong maghapon ay tila isang panaginip. Saan ba nanggagaling ang iyong ningning? Nagmula ka pa sa kabilang kalawakan sakay ng bulalakaw, Tila ganyan ang iyong pagdating. Sige lang patuloy kang magningning Nang magliwanag ang buhay na madilim.

0

Dec 7, 2017

Dec 7, 2017 at 7:21 PM UTC

makabagongmakata69

ANG LIWANAG SA MADALING ARAW

Ito ang kahulugan ng pangalan mo, Ikaw ang liwanag sa madaling araw, Ang unang kislap na pumupunit sa dilim. Ikaw ang simula ng umagang kay ganda, Na nagkukubli sa haba ng gabi, Habang umaawit ang magdamag. Sumalungat ang hangin sa sikat ng araw Kaya’t patuloy kang nagniningning. Tiyak na naiinggit ang mga bituin Sapagkat higit kang marikit kung ihahambing. Ang buong maghapon ay tila isang panaginip. Saan ba nanggagaling ang iyong ningning? Nagmula ka pa sa kabilang kalawakan sakay ng bulalakaw, Tila ganyan ang iyong pagdating. Sige lang patuloy kang magningning Nang magliwanag ang buhay na madilim.

16

Lilipad ako Pero hindi dahil sa apoy Hindi dahil sa kailangan kong lumisan Hindi para magliwanag ang kalangitan Hindi para abutin ang buwan Hindi rin para abutin ang mga tala Hindi dahil sa'yo At lalong lalo na— Hindi para sa'yo. Lilipad ako kasi gusto ko. Kasi matagal nang nakatanim ang mga ugat ko sa lupa At hindi sapat ang lupa para sa mga paang mapaghanap.

0

Mar 21, 2021

Mar 21, 2021 at 9:29 AM UTC

Celestales

Floating lantern

Lilipad ako Pero hindi dahil sa apoy Hindi dahil sa kailangan kong lumisan Hindi para magliwanag ang kalangitan Hindi para abutin ang buwan Hindi rin para abutin ang mga tala Hindi dahil sa'yo At lalong lalo na— Hindi para sa'yo. Lilipad ako kasi gusto ko. Kasi matagal nang nakatanim ang mga ugat ko sa lupa At hindi sapat ang lupa para sa mga paang mapaghanap.

12

093023 Ikaw ang Aking Bayan Ang aking Pag-asa’t Ilaw Sa mga rehas ng kadiliman… Hayaan **** ang Liwanag Ko Ang magningning sa Sanlibutan. Ikaw ang Aking kawangis Damhin mo ang Aking pag-ibig Wagas at dalisay ang hain Ko Kaya’t itapon ang pangamba’t Sumabay sa pag-ihip ng hanging Nagmula sa Aking hininga. Sa dilim ay mas magliwanag ka Isasaboy ko ang Aking kinang Sa liblib na wala pang nakararating. Takot mo’y babalutin Ko Ng aking pagsinta habang ikaw ay humahayo. Yakapin mo ang aking pagkatawag sayo, Maging saksi ka’t magliwanag pa Habang ika’y naghihintay… At ako’y magagalak sa’yong pagsunod… Mahal kita, Anak at mahal ko ang Sanlibutan Pagkat Ikaw at Sila — ang aking Bayang babalikan.

0

Sep 30, 2023

Sep 30, 2023 at 11:17 AM UTC

psalmiseta

Aking Bayan

093023 Ikaw ang Aking Bayan Ang aking Pag-asa’t Ilaw Sa mga rehas ng kadiliman… Hayaan **** ang Liwanag Ko Ang magningning sa Sanlibutan. Ikaw ang Aking kawangis Damhin mo ang Aking pag-ibig Wagas at dalisay ang hain Ko Kaya’t itapon ang pangamba’t Sumabay sa pag-ihip ng hanging Nagmula sa Aking hininga. Sa dilim ay mas magliwanag ka Isasaboy ko ang Aking kinang Sa liblib na wala pang nakararating. Takot mo’y babalutin Ko Ng aking pagsinta habang ikaw ay humahayo. Yakapin mo ang aking pagkatawag sayo, Maging saksi ka’t magliwanag pa Habang ika’y naghihintay… At ako’y magagalak sa’yong pagsunod… Mahal kita, Anak at mahal ko ang Sanlibutan Pagkat Ikaw at Sila — ang aking Bayang babalikan.

24