"maghiwalay" poems - Hello Poetry

Susugod na sa bilang ng tatlo Isa… Dalawa… Tatlo… Sugod Ang giyera ay nagsimula Ilabas na ang mga baril at sandata Ilabas na ang mga kanyon at bomba Ang mga tauhan at ang mga preda Magsisimula na ang giyera GIYERA Na tungkol sa pagbabalik wikang filipino Na minsan nang ipinagmalaki ng ating bansa At ngayon ay ikinahihiya at itinatago na lamang Na minsan nang ipinagmaybang at itinangkilik At ngayon ay naiwan lang at tinangay na Ninakaw ng mga dayuhan Nang ito ay mawala ay bigla mo na lamang pinalitan Humanap ng iba sa paligid At sa katiyakan ay nakahanap ka nga Nahanap mo ang ingles Kaya’t ikaw ay humanap ng sabon na magpapaputi Kinuskos ng kinuskos ng matagal ngunit di gumana Kumuha ng puting pampintura Kinulayan ang sarili Hindi lang ang kulay ng buhok ang nagiging artipisyal Pati na rin ang kulay ng sariling balat Ngunit sa isang iglap ay ikaw ay nagsawa na Sa mumunting kulay na lagi nang nakikita Naisipan **** maglibot pa At lumibot ka pa Nahanap mo ang koreano na nagsasabi ng “Hart Hart Saranghaeyo oppa” Kaya’t ikaw ay kumuha ng papel At nag-aral ng wikang banyaga Ngayon ay napakanta ka na rin ng kantahin Na kahit ikaw ay hindi makaintidi Pero kinakanta mo dahil nakakatuwa Hindi ba? Hindi nagtagal ay nagsawa ka Sa mga kantahang hindi mo rin maintindihan Kaya’t naglakbay ka pa Naglakbay ka hanggang sa wala Naglakbay ka hanggang sa ang araw ay dumilim at unti-unting pinalitan ng tala  Napagod ka Napagod ka sa kahahanap ng bagay na hindi naman mapapasaiyo Nakahanap ka nga pero hindi naman ito sa dugo mo ay itinatanggap Nabigyan ka ng sagot na ang hinahanap mo ay Nasa’yo na mismo Hindi mo na kailangan humanap ng iba pa Dahil ang wikang hinahanap mo ay nakabihag lamang Ibinihag ito ng mga espanyol sa dulo ng puso mo Para mapigilan ang pagbabago Pagbabago na makakasira ng kaisipang kolonyal na nagsasabing Ako ang piliin mo dahil dayuhan ako Itinatatak sa isip mo Laging magiging sosyal ang banyaga Laging magiging bulok ang sariling wika Laging magiging sosyal ang banyaga Laging magiging bulok ang sariling wika Nagtataka na ako sa iyo Ang sarili **** wika ay nakabaon lamang sa puso **** nakakandado Nasayo naman ang susi pero pilit **** isinasarado Ano nga ba ang pumipigil sa’yo Handa na ako Sa aking pagsuko Pagsuko Hindi dahil natalo ako Pero dahil idinedeklara ko na ang aking pagkapanalo Isusuko ko na ang mga sandata Isusuko ko na ang giyera Inaanyayaan kita Sabay sabay tayo Magkahawak ang kamay at hindi kakailanganing bumitaw at maghiwalay Sama-samang baguhin ang mundo gamit ang sariling wika Buksan ang nakakandadong puso At doon ay makikita mo ang sedula Hawak ko na ang sedula  Hawak ko na ang sedula Ng pagkabilanggo ng wikang filipino Handa na akong palayain ito at gamitin para sa pagbabago Ang dating linya ay magbabago Laging magiging sosyal ang sariling wika Laging magiging sosyal ang sariling wika Laging magiging sosyal ang sariling wika Laging magiging sosyal ang sariling wika Susuko na sa bilang ng tatlo Isa. Dalawa. Tatlo. Suko Tapos na ang giyera

0

Jul 17, 2018

Jul 17, 2018 at 6:44 AM UTC

kurt-christian-b-tubera

Binilanggong Wika

Susugod na sa bilang ng tatlo Isa… Dalawa… Tatlo… Sugod Ang giyera ay nagsimula Ilabas na ang mga baril at sandata Ilabas na ang mga kanyon at bomba Ang mga tauhan at ang mga preda Magsisimula na ang giyera GIYERA Na tungkol sa pagbabalik wikang filipino Na minsan nang ipinagmalaki ng ating bansa At ngayon ay ikinahihiya at itinatago na lamang Na minsan nang ipinagmaybang at itinangkilik At ngayon ay naiwan lang at tinangay na Ninakaw ng mga dayuhan Nang ito ay mawala ay bigla mo na lamang pinalitan Humanap ng iba sa paligid At sa katiyakan ay nakahanap ka nga Nahanap mo ang ingles Kaya’t ikaw ay humanap ng sabon na magpapaputi Kinuskos ng kinuskos ng matagal ngunit di gumana Kumuha ng puting pampintura Kinulayan ang sarili Hindi lang ang kulay ng buhok ang nagiging artipisyal Pati na rin ang kulay ng sariling balat Ngunit sa isang iglap ay ikaw ay nagsawa na Sa mumunting kulay na lagi nang nakikita Naisipan **** maglibot pa At lumibot ka pa Nahanap mo ang koreano na nagsasabi ng “Hart Hart Saranghaeyo oppa” Kaya’t ikaw ay kumuha ng papel At nag-aral ng wikang banyaga Ngayon ay napakanta ka na rin ng kantahin Na kahit ikaw ay hindi makaintidi Pero kinakanta mo dahil nakakatuwa Hindi ba? Hindi nagtagal ay nagsawa ka Sa mga kantahang hindi mo rin maintindihan Kaya’t naglakbay ka pa Naglakbay ka hanggang sa wala Naglakbay ka hanggang sa ang araw ay dumilim at unti-unting pinalitan ng tala  Napagod ka Napagod ka sa kahahanap ng bagay na hindi naman mapapasaiyo Nakahanap ka nga pero hindi naman ito sa dugo mo ay itinatanggap Nabigyan ka ng sagot na ang hinahanap mo ay Nasa’yo na mismo Hindi mo na kailangan humanap ng iba pa Dahil ang wikang hinahanap mo ay nakabihag lamang Ibinihag ito ng mga espanyol sa dulo ng puso mo Para mapigilan ang pagbabago Pagbabago na makakasira ng kaisipang kolonyal na nagsasabing Ako ang piliin mo dahil dayuhan ako Itinatatak sa isip mo Laging magiging sosyal ang banyaga Laging magiging bulok ang sariling wika Laging magiging sosyal ang banyaga Laging magiging bulok ang sariling wika Nagtataka na ako sa iyo Ang sarili **** wika ay nakabaon lamang sa puso **** nakakandado Nasayo naman ang susi pero pilit **** isinasarado Ano nga ba ang pumipigil sa’yo Handa na ako Sa aking pagsuko Pagsuko Hindi dahil natalo ako Pero dahil idinedeklara ko na ang aking pagkapanalo Isusuko ko na ang mga sandata Isusuko ko na ang giyera Inaanyayaan kita Sabay sabay tayo Magkahawak ang kamay at hindi kakailanganing bumitaw at maghiwalay Sama-samang baguhin ang mundo gamit ang sariling wika Buksan ang nakakandadong puso At doon ay makikita mo ang sedula Hawak ko na ang sedula  Hawak ko na ang sedula Ng pagkabilanggo ng wikang filipino Handa na akong palayain ito at gamitin para sa pagbabago Ang dating linya ay magbabago Laging magiging sosyal ang sariling wika Laging magiging sosyal ang sariling wika Laging magiging sosyal ang sariling wika Laging magiging sosyal ang sariling wika Susuko na sa bilang ng tatlo Isa. Dalawa. Tatlo. Suko Tapos na ang giyera

89

Duguan ang puso kong sugatan. Ang puso kong napag-iwanan. Ang puso kong pinangakuan, pero hindi pinanindigan. Hindi ko maintindihan. Akala ko ba walang iwanan? Pero sinarhan mo ako ng pinto, Sumama sa iba, tinalukuran mo ako. Hindi na ba ako mahalaga Kaya pinili mo sila? Sila na nasa ibayong dagat, Na kahit malayo ay sa kanila ka tapat. Na kahit animo'y nahihirapan ka... Sa kanila ka pa rin pumupunta. Inay! Itay! Paano naman ako? Ako na naiwan dito. Mag-isa dahil wala ka. Mag-isang tinatahak ang aking buhay, Walang gabay. Walang kaagapay. Inay! Itay! Bakit natin kailangang maghiwalay? Bakit ba natin kailangang maghiwalay? Pera? Trabaho? Ang guminhawa ang buhay ko Kahit... wala kayo? Inay! Itay! Ganito na ba kahirap ang Pilipinas? Na ang mga magulang ko ay luluwas Magpapaka-alipin sa mga taong labas? Hahanap ng dolyar sa amo Dahil hindi sapat ang piso. Mag aalaga ng anak ng iba Habang naiiwan sa Pilipinas ang kanila. Inay! Itay! Umuwi na kayo. Nangungulila na ako.

0

Feb 14, 2019

Feb 14, 2019 at 8:25 AM UTC

Rena_LB

D U G U A N

Duguan ang puso kong sugatan. Ang puso kong napag-iwanan. Ang puso kong pinangakuan, pero hindi pinanindigan. Hindi ko maintindihan. Akala ko ba walang iwanan? Pero sinarhan mo ako ng pinto, Sumama sa iba, tinalukuran mo ako. Hindi na ba ako mahalaga Kaya pinili mo sila? Sila na nasa ibayong dagat, Na kahit malayo ay sa kanila ka tapat. Na kahit animo'y nahihirapan ka... Sa kanila ka pa rin pumupunta. Inay! Itay! Paano naman ako? Ako na naiwan dito. Mag-isa dahil wala ka. Mag-isang tinatahak ang aking buhay, Walang gabay. Walang kaagapay. Inay! Itay! Bakit natin kailangang maghiwalay? Bakit ba natin kailangang maghiwalay? Pera? Trabaho? Ang guminhawa ang buhay ko Kahit... wala kayo? Inay! Itay! Ganito na ba kahirap ang Pilipinas? Na ang mga magulang ko ay luluwas Magpapaka-alipin sa mga taong labas? Hahanap ng dolyar sa amo Dahil hindi sapat ang piso. Mag aalaga ng anak ng iba Habang naiiwan sa Pilipinas ang kanila. Inay! Itay! Umuwi na kayo. Nangungulila na ako.

36

*Gusto kitang makausap muli Habang naglalakad tayo pauwi Nais mapakinggan ang iyong mga kuwento Habang nakatingin sa mapupungay na mata mo Ikkuwento ko sayo ang parte ng buhay ko Baka sakaling magustuhan **** maging parte nito Ikuwento mo rin ang parte ng buhay mo At magbabakasakali ako na maging parte din nito Bagalan sana natin ang paglalakad Nang masulit ko itong pagkakataon Kasi baka hindi na ito maulit pa Darating pa nga ba ang tamang panahon? Humantong na tayo dito sa lugar Kung saan dapat ng maghiwalay Hindi ko man gusto matapos oras na ito Sana bukas ay muli kang makasabay*

0

Feb 9, 2016

Feb 9, 2016 at 10:31 AM UTC

inggo

Sabay na tayo

*Gusto kitang makausap muli Habang naglalakad tayo pauwi Nais mapakinggan ang iyong mga kuwento Habang nakatingin sa mapupungay na mata mo Ikkuwento ko sayo ang parte ng buhay ko Baka sakaling magustuhan **** maging parte nito Ikuwento mo rin ang parte ng buhay mo At magbabakasakali ako na maging parte din nito Bagalan sana natin ang paglalakad Nang masulit ko itong pagkakataon Kasi baka hindi na ito maulit pa Darating pa nga ba ang tamang panahon? Humantong na tayo dito sa lugar Kung saan dapat ng maghiwalay Hindi ko man gusto matapos oras na ito Sana bukas ay muli kang makasabay*

16

Ito na ang aking huling awitin, Awiting sa iyo'y kakantahin, Sa tono ng mga alaalang kinalimutan, Kandirit ng mga luhang pinakawalan, Sa langit, sa lupa, sa ilog, sa sapa, Sa araw araw na ako'y naghahanda, Sa bawat gabing aking inaalay, Sa bawat umagang ika'y hinihintay, Pasan ko sa bawat yapak, Ilang galon ng alak na nilaklak, Upang limutin ang ligaya't galak, Ang babaeng ibang landas ang piniling itahak, Na kahit saan pumunta'y di na mahanap, Lumingon man kaliwa't kanan di mahagilap, Tuwing pipikit naaalala mata **** kumikislap, Ngunit wala ka rin, sayang lahat ng pagsisikap... Sa ganda ba naman ng ating simula, Sino ba naman ang mag aakala? Na sa ilalim ng punong aratilis kung san tayo unang nagkita, Dito ngayon ako nama'y pasintonadong tumutula? Sa dami ng mga nangyari mula nang tayo'y nagkakilala: Saya, Lungkot, Ligaya... Hanggang sa ika'y nagsimulang humarot, Pagdududa, T4ng*, di na dapat pa akong sumagot! Nag-kaaway-- Upang magkabati lahat inialay, Ngunit muli nanamang nagpasaway, Hanggang nagdesisyon kang tuluyan nang maghiwalay... ... Kamusta ka na? Pasensya kung nasaktan kita, Patawad sa mga galos at pasa, Ngunit ang kaya ko lang gawin ay awitan ka, Sana marinig mo huli kong mga nota, Kahit sintonado kong kinakanta-- Kung maglaho na ako, babalik ka ba? Maaari bang sa takipsilim na lang tayo magkita? Di ko naman sinasadya... Na ika'y bigla na lang mawala. Tulad mo rin ba akong nababalisa? Wag kang mag alala, makakasama mo uli ako mamaya--

0

Apr 19, 2018

Apr 19, 2018 at 6:50 AM UTC

fake_ian--G1100

Habulan

Ito na ang aking huling awitin, Awiting sa iyo'y kakantahin, Sa tono ng mga alaalang kinalimutan, Kandirit ng mga luhang pinakawalan, Sa langit, sa lupa, sa ilog, sa sapa, Sa araw araw na ako'y naghahanda, Sa bawat gabing aking inaalay, Sa bawat umagang ika'y hinihintay, Pasan ko sa bawat yapak, Ilang galon ng alak na nilaklak, Upang limutin ang ligaya't galak, Ang babaeng ibang landas ang piniling itahak, Na kahit saan pumunta'y di na mahanap, Lumingon man kaliwa't kanan di mahagilap, Tuwing pipikit naaalala mata **** kumikislap, Ngunit wala ka rin, sayang lahat ng pagsisikap... Sa ganda ba naman ng ating simula, Sino ba naman ang mag aakala? Na sa ilalim ng punong aratilis kung san tayo unang nagkita, Dito ngayon ako nama'y pasintonadong tumutula? Sa dami ng mga nangyari mula nang tayo'y nagkakilala: Saya, Lungkot, Ligaya... Hanggang sa ika'y nagsimulang humarot, Pagdududa, T4ng*, di na dapat pa akong sumagot! Nag-kaaway-- Upang magkabati lahat inialay, Ngunit muli nanamang nagpasaway, Hanggang nagdesisyon kang tuluyan nang maghiwalay... ... Kamusta ka na? Pasensya kung nasaktan kita, Patawad sa mga galos at pasa, Ngunit ang kaya ko lang gawin ay awitan ka, Sana marinig mo huli kong mga nota, Kahit sintonado kong kinakanta-- Kung maglaho na ako, babalik ka ba? Maaari bang sa takipsilim na lang tayo magkita? Di ko naman sinasadya... Na ika'y bigla na lang mawala. Tulad mo rin ba akong nababalisa? Wag kang mag alala, makakasama mo uli ako mamaya--

44

Ang husay ng iyong gawa na idadamot ng aking mga kamay Hindi ito pusong o sumpong pero ako’y naniniwala na hanga ako Paano na mas matalas ang iyong lapis kumpara sa akin? Wala na bang masasabi? Ang pangarap nakatago sa likod ng alapaap Ang lilim ay parang dating kaibigan na nagkimkim ng aking mga kamay Pero kailangan maghiwalay, dahil sa mga masasamang damo Maganda ang itsura, may dating. Masaya manira ng tama Mag-asim ang gatas ng ating mga anak Hawak-hawak mo ang aking mga kamay Itaga ko para mabigay sa iyo ang nagbibigay buhay sa utak ko Kunwari hindi lumipad sa malayo ang aking mga pilik-mata Kunwari lumipas ang minuto kesa sa panahon Malupit ang oras sa kwento ng bata Masakit tignan na malayo ang mga pinagasa Sungkitin mo ang mga iniisip ko Matigas ang ulo Ihukay ang masasamang damo Parang maliit na bulaklak lang Sayangin ang buhay na hindi nagbibigay buhay

0

Aug 22, 2017

Aug 22, 2017 at 2:01 PM UTC

ccg

Sumpong ng Matuwid

Ang husay ng iyong gawa na idadamot ng aking mga kamay Hindi ito pusong o sumpong pero ako’y naniniwala na hanga ako Paano na mas matalas ang iyong lapis kumpara sa akin? Wala na bang masasabi? Ang pangarap nakatago sa likod ng alapaap Ang lilim ay parang dating kaibigan na nagkimkim ng aking mga kamay Pero kailangan maghiwalay, dahil sa mga masasamang damo Maganda ang itsura, may dating. Masaya manira ng tama Mag-asim ang gatas ng ating mga anak Hawak-hawak mo ang aking mga kamay Itaga ko para mabigay sa iyo ang nagbibigay buhay sa utak ko Kunwari hindi lumipad sa malayo ang aking mga pilik-mata Kunwari lumipas ang minuto kesa sa panahon Malupit ang oras sa kwento ng bata Masakit tignan na malayo ang mga pinagasa Sungkitin mo ang mga iniisip ko Matigas ang ulo Ihukay ang masasamang damo Parang maliit na bulaklak lang Sayangin ang buhay na hindi nagbibigay buhay

20

bawat tadhana ng isang tao ay kakabit ng isa parang natutulog na magkasintahang nagpapalitan ng hininga kaya nung maghiwalay tayo ay mas nawalan ako ng tulog sa pagbabakasakaling babalik ka pa

0

Oct 19, 2019

Oct 19, 2019 at 3:33 AM UTC

randomguyy

tadhana = tulog

bawat tadhana ng isang tao ay kakabit ng isa parang natutulog na magkasintahang nagpapalitan ng hininga kaya nung maghiwalay tayo ay mas nawalan ako ng tulog sa pagbabakasakaling babalik ka pa

4

bawat tadhana ng isang tao ay kakabit ng isa parang tali na may buhol kaya nung maghiwalay tayo ay mas humigpit ang paniniwala ko na sa akin ka pa rin sa huli

0

Oct 19, 2019

Oct 19, 2019 at 3:31 AM UTC

randomguyy

tadhana = tali

bawat tadhana ng isang tao ay kakabit ng isa parang tali na may buhol kaya nung maghiwalay tayo ay mas humigpit ang paniniwala ko na sa akin ka pa rin sa huli

5

bawat tadhana ng isang tao ay kakabit ng isa parang tela na tinapal sa butas na isa pa kaya nung maghiwalay tayo ay mas nasira at nasisira pa lalo ako

0

Oct 19, 2019

Oct 19, 2019 at 3:20 AM UTC

randomguyy

tadhana = tela

bawat tadhana ng isang tao ay kakabit ng isa parang tela na tinapal sa butas na isa pa kaya nung maghiwalay tayo ay mas nasira at nasisira pa lalo ako

4

Kung di kaya tayo nagkita, Paano ko mahahanap ang lihim na palasyo ng saya? Ang alam ko lang musika noon ay namamatay na sigaw galing sa milyong-milyong bangin Kuntento na sana ako malunod doon Paulit-ulit... Hanggang narinig ko ang boses mo na hinalik nang payapa ng isang mitikal na kagubatan sa gitna ng gabi Hinaluan pa ng bagyo ng rebelyon at init na tamang-tama sa akin Nakaka-excite ka... Hinahanap ang iyong tunog sa kahit anong anyo Sa kahit saang lugar Naaaliw sa iyong misteryo Bakit kasi rin ang angas mo noong sa munting sandalian na nag-usap tayo? Planado ko na ipantay ang ihip ng hangin sa direksiyon mo Ang tanglaw ng tadhana Naaabot ko na I-ikaw din pala? Gusto mo ipantay ang direksiyon Hindi pala ako nag-iisa... Hindi na tayo mag-isa. Nabunyag ko pa na may tamis na tago sa iyong pigura Di na kita mabura Paano ka burahin... Paano ka ba buburahin?! Hanggang naintindihan ko na wala nang magpapantay Hinawakan ka na Paulit-ulit Inuulit sa kamay Sa labi Sa isip Napabangungot noong isang gabi na maghiwalay Luha naman ang nahalay Wala man "silang" gusto sa ideya natin Mahihimatay na lang sa tamlay Ng mga nagtatalampasang emosyon nila na walang malay Hahawakan ka hanggang di hulihin Hahalikan ka kahit babagyuhin Walang kahulugan ang pagpigil ng damdamin Unang-una ko itong pag-iibigan Akala ko hindi ko maiiwasan ang kasaysayan ng dugo ko na puro sa maling tao napunta ang pagmamahalan Akala ko wala nang mag-aalaga sa sirang tao na katulad ko Napaka-haba ng iyong pasensya Kasi ako wala na talagang pasensya sa sarili ko Ang presko nang may nagtatanggap sa aking konsensiya Na walang kapalit na hinihintay Na walang sampal na hinihintay Dami dami mo nang ginagawa pero Wala ka talagang kailangan gawin Para pasayahin ako Mamasdan ka lang Kasi hindi kita papakawalan Pumantay ang linya Pumantay ang oras Pumantay ang agos Pumantay ang dagat Sa iyo na ako lulunod magpakailanman Sa bilang ng isa, Dalawa, Tatlo.

0

Oct 16, 2022

Oct 16, 2022 at 7:45 AM UTC

insertname

Wala nang Magpapantay

Kung di kaya tayo nagkita, Paano ko mahahanap ang lihim na palasyo ng saya? Ang alam ko lang musika noon ay namamatay na sigaw galing sa milyong-milyong bangin Kuntento na sana ako malunod doon Paulit-ulit... Hanggang narinig ko ang boses mo na hinalik nang payapa ng isang mitikal na kagubatan sa gitna ng gabi Hinaluan pa ng bagyo ng rebelyon at init na tamang-tama sa akin Nakaka-excite ka... Hinahanap ang iyong tunog sa kahit anong anyo Sa kahit saang lugar Naaaliw sa iyong misteryo Bakit kasi rin ang angas mo noong sa munting sandalian na nag-usap tayo? Planado ko na ipantay ang ihip ng hangin sa direksiyon mo Ang tanglaw ng tadhana Naaabot ko na I-ikaw din pala? Gusto mo ipantay ang direksiyon Hindi pala ako nag-iisa... Hindi na tayo mag-isa. Nabunyag ko pa na may tamis na tago sa iyong pigura Di na kita mabura Paano ka burahin... Paano ka ba buburahin?! Hanggang naintindihan ko na wala nang magpapantay Hinawakan ka na Paulit-ulit Inuulit sa kamay Sa labi Sa isip Napabangungot noong isang gabi na maghiwalay Luha naman ang nahalay Wala man "silang" gusto sa ideya natin Mahihimatay na lang sa tamlay Ng mga nagtatalampasang emosyon nila na walang malay Hahawakan ka hanggang di hulihin Hahalikan ka kahit babagyuhin Walang kahulugan ang pagpigil ng damdamin Unang-una ko itong pag-iibigan Akala ko hindi ko maiiwasan ang kasaysayan ng dugo ko na puro sa maling tao napunta ang pagmamahalan Akala ko wala nang mag-aalaga sa sirang tao na katulad ko Napaka-haba ng iyong pasensya Kasi ako wala na talagang pasensya sa sarili ko Ang presko nang may nagtatanggap sa aking konsensiya Na walang kapalit na hinihintay Na walang sampal na hinihintay Dami dami mo nang ginagawa pero Wala ka talagang kailangan gawin Para pasayahin ako Mamasdan ka lang Kasi hindi kita papakawalan Pumantay ang linya Pumantay ang oras Pumantay ang agos Pumantay ang dagat Sa iyo na ako lulunod magpakailanman Sa bilang ng isa, Dalawa, Tatlo.

58

Why Are There Tears in My Eyes crying when I don't want to Every time we are apart I'm drowning in tears Because my heart is so heavy At the bottom I can't climb In my tears There is a secret plea There is a cry for you to help When you are stubborn In what you truly want to achieve The tears don't stop because you are leaving Is it right to leave but it's wrong in my heart Because I love you That's how I try to let you go and give you The pain in my chest is just as intense I just love you I don't claim you Because you have someone else with you and will love you You love me and us But not everything is mine Behind love, there is someone to share I don't share I love you What is your happiness I will let you go Be happy I will let you go her it hurts to drown With no one to rescue If I choose this too You cling more You drown more You cry more I'm drowning in all the memories If I always remember you I'm always drowning in the drops of tears I'm tired of the rain Forgive me There's a battle that needs to be fought If there's a war that can't be seen But there are tears that can be seen Inside, trying to get out The heart is drowning in sorrows The darkness has eaten the unfortunate heart The pain of separation is drowning in tears *************** “ℕ𝕒𝕝𝕦𝕝𝕦𝕟𝕠𝕕 𝕊𝕒 𝕃𝕦𝕙𝕒” Bakit May Luha Sa Aking Mga Mata umiyak ng hindi ko gusto Sa tuwing mag kakalayo tayo Nalulunod ako sa mga luha Na kay bigat ng puso Sa ilalim hindi maka ahon Sa aking mga luha May lihim na pag samo May sigaw na tulongan mo Sa pag mamatigas Sa tunay na ninanais makamtam Walang tigil ang luha dahil lumilisan ka Tama nga ba lumisan pero mali na sa puso Dahil inibig na kita Kung gano kita pilit na pinapakawalan at ibinibigay Ganon din ka tindi ang hirap sa dibdib Iniibig lang kita Hindi kita inaangkin Dahil may iba kang kapiling at mamahalin Mahal mo ako at tayo Pero hindi lahat akin Sa likod pag mamahal may kahati Hindi ako nakikihati Akoy umiibig Kung ano ang kaligayahan mo Hahayaan na kita Maging masaya Hahayaan na kita sa kanya masakit pala malunod Na walang sumasagip Kung pinipili rin ito Lalo kang kumakapit Lalo kang nalulunod Lalo kang lumuluha Nalulunod ako sa lahat ng alaala Kung palagi kita naalala Palagi akong nalulunod sa patak ng mga luha Napapagod na ako sa ulan Patawarin mo May labanan na kailangan labanan Kung may digmaan na hindi makita Pero may luha na nakikita Sa loob pilit kumakalawa Ang puso nalulunod Na sa mga lungkot Kinain na ng dilim ang pusong sawi Ang sakit ng maghiwalay nalulunod sa luha

0

Aug 23, 2025

Aug 23, 2025 at 5:59 PM UTC

Ma_RiaPoetry

"Drowning In Tears" (Tagalog Version)

Why Are There Tears in My Eyes crying when I don't want to Every time we are apart I'm drowning in tears Because my heart is so heavy At the bottom I can't climb In my tears There is a secret plea There is a cry for you to help When you are stubborn In what you truly want to achieve The tears don't stop because you are leaving Is it right to leave but it's wrong in my heart Because I love you That's how I try to let you go and give you The pain in my chest is just as intense I just love you I don't claim you Because you have someone else with you and will love you You love me and us But not everything is mine Behind love, there is someone to share I don't share I love you What is your happiness I will let you go Be happy I will let you go her it hurts to drown With no one to rescue If I choose this too You cling more You drown more You cry more I'm drowning in all the memories If I always remember you I'm always drowning in the drops of tears I'm tired of the rain Forgive me There's a battle that needs to be fought If there's a war that can't be seen But there are tears that can be seen Inside, trying to get out The heart is drowning in sorrows The darkness has eaten the unfortunate heart The pain of separation is drowning in tears *************** “ℕ𝕒𝕝𝕦𝕝𝕦𝕟𝕠𝕕 𝕊𝕒 𝕃𝕦𝕙𝕒” Bakit May Luha Sa Aking Mga Mata umiyak ng hindi ko gusto Sa tuwing mag kakalayo tayo Nalulunod ako sa mga luha Na kay bigat ng puso Sa ilalim hindi maka ahon Sa aking mga luha May lihim na pag samo May sigaw na tulongan mo Sa pag mamatigas Sa tunay na ninanais makamtam Walang tigil ang luha dahil lumilisan ka Tama nga ba lumisan pero mali na sa puso Dahil inibig na kita Kung gano kita pilit na pinapakawalan at ibinibigay Ganon din ka tindi ang hirap sa dibdib Iniibig lang kita Hindi kita inaangkin Dahil may iba kang kapiling at mamahalin Mahal mo ako at tayo Pero hindi lahat akin Sa likod pag mamahal may kahati Hindi ako nakikihati Akoy umiibig Kung ano ang kaligayahan mo Hahayaan na kita Maging masaya Hahayaan na kita sa kanya masakit pala malunod Na walang sumasagip Kung pinipili rin ito Lalo kang kumakapit Lalo kang nalulunod Lalo kang lumuluha Nalulunod ako sa lahat ng alaala Kung palagi kita naalala Palagi akong nalulunod sa patak ng mga luha Napapagod na ako sa ulan Patawarin mo May labanan na kailangan labanan Kung may digmaan na hindi makita Pero may luha na nakikita Sa loob pilit kumakalawa Ang puso nalulunod Na sa mga lungkot Kinain na ng dilim ang pusong sawi Ang sakit ng maghiwalay nalulunod sa luha

100

Dumating na ang araw na kailangan na nating magpaalam sa isa't isa Na bukas pagmulat ng mata ay di na kita masisilayan. Yung ngiting sa pagbukas nito ikaw agad ang makikita. Ayaw ko na ring isipin na ang landas kong tatahakin ay iba ng sa iyo, sapagkat sa lahat ang pinakamasakit ay umasa. Sana kung dumating ang araw na muli kitang makita ay matandaan **** minsan sa iisang bayan tayo ay naghuntahan. Tinawanan natin ang maraming bagay at nagpalitan tayo ng kwento ng buhay. Noong panahong naiinitan ay sumilong tayo sa kubong bahay-bahayan. Naglalakad tayo ng magkasabay habang ang puso'y mabilis na tumitibok. Pusong di alam kung bibitaw o mananatili na lang. Ngunit, kailangan nating maghiwalay at magpaalam. Unti-unti dumulas ang malambot **** kamay sa akin. Kasabay ng patak ng iyong luhang lalong nagpasakit sa damdamin. Hanggang sa muli. Paalam.

0

Feb 22, 2020

Feb 22, 2020 at 9:26 AM UTC

Meynard

Ysabel

Dumating na ang araw na kailangan na nating magpaalam sa isa't isa Na bukas pagmulat ng mata ay di na kita masisilayan. Yung ngiting sa pagbukas nito ikaw agad ang makikita. Ayaw ko na ring isipin na ang landas kong tatahakin ay iba ng sa iyo, sapagkat sa lahat ang pinakamasakit ay umasa. Sana kung dumating ang araw na muli kitang makita ay matandaan **** minsan sa iisang bayan tayo ay naghuntahan. Tinawanan natin ang maraming bagay at nagpalitan tayo ng kwento ng buhay. Noong panahong naiinitan ay sumilong tayo sa kubong bahay-bahayan. Naglalakad tayo ng magkasabay habang ang puso'y mabilis na tumitibok. Pusong di alam kung bibitaw o mananatili na lang. Ngunit, kailangan nating maghiwalay at magpaalam. Unti-unti dumulas ang malambot **** kamay sa akin. Kasabay ng patak ng iyong luhang lalong nagpasakit sa damdamin. Hanggang sa muli. Paalam.

14

Habang ako'y kumakanta, iniisip kita, Dahil awit ko'y ikaw lamang laman, simula noon pa man. Noon, kanta ko'y palaging may buhay. Ngayong wala ka na ito'y binawian ng buhay. Bakit kasi kailangan tayo'y maghiwalay? Puso ko ngayo'y nagdurugo, Pero wala naman akong magagawa, Dahil siguro, ito'y tinadhana

0

Dec 6, 2017

Dec 6, 2017 at 4:27 AM UTC

michelle-yao

TINADHANA

Habang ako'y kumakanta, iniisip kita, Dahil awit ko'y ikaw lamang laman, simula noon pa man. Noon, kanta ko'y palaging may buhay. Ngayong wala ka na ito'y binawian ng buhay. Bakit kasi kailangan tayo'y maghiwalay? Puso ko ngayo'y nagdurugo, Pero wala naman akong magagawa, Dahil siguro, ito'y tinadhana

10

Minsan ay kaalitan ang kanyang magulang Sa sigalot ay nanggilalas Nang tumila ay nanaig ang kapighatian sa kanyang paligid Di hamak na bituin na nalumpasay sa langit Naka-baklaw ang mga paa Ang inalagaang rosas sa paso ay pawang tintang dugo kung saan natigmak itong puso Pag yumabong ay nahihirapan ang mga ugat sa karampot na buhangin Ang maliit na sisidlan ay sumawata sa pagtubo Ilang buwan din nagtiis abot ng tanaw ngunit sa palagay ay lalong lumalayo ang sinta Nang isang umaga'y may kumatok sa pintuan Babaeng nakabelo ay biglang yumapos Bumalisbis sa pisngi niya ang luha - nagbigay ng imbitasyon Sa pagka-akala niya'y mahal din Humingi ng katiyakan ang kanyang paniniwala Sapagkat naghintay sa kanya Nagtanong nang diretsahan, Kung sino ang babaeng napupusuan Sa kanya ay umiibig ba Di naibulgar ang pagsinta Naibalik ang tanong sa kanya Sino ang lalaking minahal bago maghiwalay ang mga landas at magpunta sa siyudad

0

Jan 11, 2019

Jan 11, 2019 at 7:54 PM UTC

haringibon

Ang Buhay sa Takipsilim #53

Minsan ay kaalitan ang kanyang magulang Sa sigalot ay nanggilalas Nang tumila ay nanaig ang kapighatian sa kanyang paligid Di hamak na bituin na nalumpasay sa langit Naka-baklaw ang mga paa Ang inalagaang rosas sa paso ay pawang tintang dugo kung saan natigmak itong puso Pag yumabong ay nahihirapan ang mga ugat sa karampot na buhangin Ang maliit na sisidlan ay sumawata sa pagtubo Ilang buwan din nagtiis abot ng tanaw ngunit sa palagay ay lalong lumalayo ang sinta Nang isang umaga'y may kumatok sa pintuan Babaeng nakabelo ay biglang yumapos Bumalisbis sa pisngi niya ang luha - nagbigay ng imbitasyon Sa pagka-akala niya'y mahal din Humingi ng katiyakan ang kanyang paniniwala Sapagkat naghintay sa kanya Nagtanong nang diretsahan, Kung sino ang babaeng napupusuan Sa kanya ay umiibig ba Di naibulgar ang pagsinta Naibalik ang tanong sa kanya Sino ang lalaking minahal bago maghiwalay ang mga landas at magpunta sa siyudad

24

Dumadaan lang sa akin lahat. Lahat sila ay mga manlalakbay na hindi nagtatagal at umaalis din para muling tahakin ang daan patungo sa kanya-kanya nilang pinapangarap na destinasyon. Nasanay na rin akong umupo sa tabi nila; makinig sa kanilang mga istorya, tumawa nang tumawa dahil posibleng hindi na ito maulit pa, gumamot ng mga sugat, at kasabay ng mga ito ay ihanda ang sarili sa salitang "paalam". Nasanay na ako—pero nakakapagod din pala. Nakakapagod palang maglaan ng oras sa isang taong alam **** anumang segundo ay maaaring magpaalam na. Nakakapagod palang makinig sa mga kuwento niya habang hinahanap ang lugar mo sa kanyang kasaysayan, habang napapaisip kung babanggitin ka rin kaya niya pagkatapos ninyong maghiwalay ng landas. Nakakapagod palang buksan ang buhay mo para sa isang tao kung sa simula pa lamang ay batid **** bubuksan mo rin ulit ang pinto, sasamahan siya palabas, ihahatid sa sa tarangkahan, at tatanawin hanggang mawala sa iyong paningin. Iniisip ko palagi kung bakit hindi sila nagtatagal. Bakit palagi akong iniiwan? Bakit paulit-ulit lamang ang itinatakbo ng bawat kuwento? Iba't ibang tao, iisa lamang ang nagiging dulo. Sa katagalan ay nasanay na ako sa pagtatapos, iyong tipong nagsisimula pa lamang ay tinatanggap ko na ang pagwawakas nito. Dahil dumadaan lang sa akin lahat. Lahat sila ay mga manlalakbay na hindi nagtatagal at umaalis din para muling tahakin ang daan patungo sa kanya-kanya nilang pinapangarap na destinasyon. Kailan kaya ako magiging destinasyon?

0

Aug 10, 2023

Aug 10, 2023 at 9:40 AM UTC

kurtlopez

Destinasyon

Dumadaan lang sa akin lahat. Lahat sila ay mga manlalakbay na hindi nagtatagal at umaalis din para muling tahakin ang daan patungo sa kanya-kanya nilang pinapangarap na destinasyon. Nasanay na rin akong umupo sa tabi nila; makinig sa kanilang mga istorya, tumawa nang tumawa dahil posibleng hindi na ito maulit pa, gumamot ng mga sugat, at kasabay ng mga ito ay ihanda ang sarili sa salitang "paalam". Nasanay na ako—pero nakakapagod din pala. Nakakapagod palang maglaan ng oras sa isang taong alam **** anumang segundo ay maaaring magpaalam na. Nakakapagod palang makinig sa mga kuwento niya habang hinahanap ang lugar mo sa kanyang kasaysayan, habang napapaisip kung babanggitin ka rin kaya niya pagkatapos ninyong maghiwalay ng landas. Nakakapagod palang buksan ang buhay mo para sa isang tao kung sa simula pa lamang ay batid **** bubuksan mo rin ulit ang pinto, sasamahan siya palabas, ihahatid sa sa tarangkahan, at tatanawin hanggang mawala sa iyong paningin. Iniisip ko palagi kung bakit hindi sila nagtatagal. Bakit palagi akong iniiwan? Bakit paulit-ulit lamang ang itinatakbo ng bawat kuwento? Iba't ibang tao, iisa lamang ang nagiging dulo. Sa katagalan ay nasanay na ako sa pagtatapos, iyong tipong nagsisimula pa lamang ay tinatanggap ko na ang pagwawakas nito. Dahil dumadaan lang sa akin lahat. Lahat sila ay mga manlalakbay na hindi nagtatagal at umaalis din para muling tahakin ang daan patungo sa kanya-kanya nilang pinapangarap na destinasyon. Kailan kaya ako magiging destinasyon?

9