Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"kakausapin" poems
papano ba mapaparating ang nararamdaman? kaya ko bang sasabihin saiyo ng harapan? kung meron lang sana akong lakas ng loob sa tamang hinala ng maling kutob bakit sayo lang nagkaganito sa bituwing tunay na may ganda bakit sayo, tuluyang nagbago may paghanga, meron ding pangamba sinta, di ko sinasadya may kusa itong paghanga tadhana ang nagbadya kaya wala akong magagawa kung sana kaya kong umilag kung sana di ako nalalaglag kung sana kaya kung pumalag kung sana ang puso di takot mabasag paano ka ba makikilala kung di ko kayang lumapit saan ba to mapupunta hangarin kailan ba makakamit marahil masaya na sana ako na aking madinig matamis na sagot ng malambing **** tinig ano bang gagawin, di makalapit at di makalalayo papano kakausapin,kung di masambit ang nais ng puso sana bigyan ng tapang, ipadama ang pagsuyo dahil itong naaramdaman di ko kayang isuko hawakan mo aking mga kamay dito sa gitna ng yakap humimlay wag nang malumbay,pangako ko habang buhay sayo lang iaalay ang pagibig kong tunay hayaan nating mga mata'y makiusap sa mga titig **** nakikihiram ng kislap bakit dito, kung saan ako nakatinag larawan mo ang bukod tanging lumiliwanag tulad ka ng rosas sa pula ng labi tulad ka ng anghel sadyang nakakabighani sa mahabang buhok, kutis **** malambot, at tamis ng yong ngiti wala kang katulad, anyong namumukudtangi nilalang na tulad mo BIYAYA kang mamahalin sa hamak na tulad ko SUMPA kitang iibigin oh Nadine, meron pa akong dapat na hiling kung dinig na ng diyos ang aking panalangin oh Nadine, bulaklak ka sa hardin wag mo sanang hayaan ako'y hanggan tingin na sana'y pakinggan ang aking hinaing pagkat di ko kayang mabuhay ng wala ka sa akin
0
Jan 22, 2019
Jan 22, 2019 at 4:42 AM UTC
august28
"TORPE"
papano ba mapaparating ang nararamdaman? kaya ko bang sasabihin saiyo ng harapan? kung meron lang sana akong lakas ng loob sa tamang hinala ng maling kutob bakit sayo lang nagkaganito sa bituwing tunay na may ganda bakit sayo, tuluyang nagbago may paghanga, meron ding pangamba sinta, di ko sinasadya may kusa itong paghanga tadhana ang nagbadya kaya wala akong magagawa kung sana kaya kong umilag kung sana di ako nalalaglag kung sana kaya kung pumalag kung sana ang puso di takot mabasag paano ka ba makikilala kung di ko kayang lumapit saan ba to mapupunta hangarin kailan ba makakamit marahil masaya na sana ako na aking madinig matamis na sagot ng malambing **** tinig ano bang gagawin, di makalapit at di makalalayo papano kakausapin,kung di masambit ang nais ng puso sana bigyan ng tapang, ipadama ang pagsuyo dahil itong naaramdaman di ko kayang isuko hawakan mo aking mga kamay dito sa gitna ng yakap humimlay wag nang malumbay,pangako ko habang buhay sayo lang iaalay ang pagibig kong tunay hayaan nating mga mata'y makiusap sa mga titig **** nakikihiram ng kislap bakit dito, kung saan ako nakatinag larawan mo ang bukod tanging lumiliwanag tulad ka ng rosas sa pula ng labi tulad ka ng anghel sadyang nakakabighani sa mahabang buhok, kutis **** malambot, at tamis ng yong ngiti wala kang katulad, anyong namumukudtangi nilalang na tulad mo BIYAYA kang mamahalin sa hamak na tulad ko SUMPA kitang iibigin oh Nadine, meron pa akong dapat na hiling kung dinig na ng diyos ang aking panalangin oh Nadine, bulaklak ka sa hardin wag mo sanang hayaan ako'y hanggan tingin na sana'y pakinggan ang aking hinaing pagkat di ko kayang mabuhay ng wala ka sa akin
Continue reading...
46
Malamig nanaman ang gabi Ipipikit ko na ang mga mata ko Para siguro hindi ko maramdaman Na wala ka sa aking tabi Para siguro hindi ko maisip Na siya ngayon ang nasa bisig mo 11:11 na pala Ipipikit ko muli ang aking mata Pagkatapos ay titingala At kakausapin si bathala Maaari bang siya'y saakin ay ibalik? Maaari bang siya'y saakin ay muling masabik? Maaari bang matupad ang aking hiling? Maaari bang siya'y muling makapiling? 11:12 na Mga mata ko ay nakasara Habang humihiling ng himala Habang tumutulo ang mga luha Heto parin ako, umaasa Pero sino bang niloloko ko? *Kahit ilang 11:11 pa ang dumating Hindi na siya mapapasakin*
0
Nov 6, 2016
Nov 6, 2016 at 11:32 AM UTC
Snow
11:11 pm
Malamig nanaman ang gabi Ipipikit ko na ang mga mata ko Para siguro hindi ko maramdaman Na wala ka sa aking tabi Para siguro hindi ko maisip Na siya ngayon ang nasa bisig mo 11:11 na pala Ipipikit ko muli ang aking mata Pagkatapos ay titingala At kakausapin si bathala Maaari bang siya'y saakin ay ibalik? Maaari bang siya'y saakin ay muling masabik? Maaari bang matupad ang aking hiling? Maaari bang siya'y muling makapiling? 11:12 na Mga mata ko ay nakasara Habang humihiling ng himala Habang tumutulo ang mga luha Heto parin ako, umaasa Pero sino bang niloloko ko? *Kahit ilang 11:11 pa ang dumating Hindi na siya mapapasakin*
Continue reading...
22
Noong araw na sinabi mo saakin ang salitang “Gusto kita”, nayanig ako. Hindi ko alam pero nayanig ng sobrang tindi ang pagkatao ko. Hindi ko alam ang isasagot kasi nga diba natulala ako. Pakiramdam ko, lumutang ako sa langit. Yung tipong ayoko na umalis. Araw araw mo saakin pinaparamdam ang mga salitang binitawan mo. Gusto kita. Araw araw **** pinaparamdam ang kasiyahan saakin. Pero, bakit? bakit bigla ka nalang naglaho? Ewan ko ba kung may nagawa ako, pero feeling ko naman wala. Sinanay mo ako sa salitang “Gusto kita” pero bakit bigla ka nalang nawala? Hanggang isang araw, bumalik ka. Hindi ko alam pero bigla ko nalang ulit naramdaman ang pagyanig nang sa wakas, sinabi mo ulit. Naisip ko na panahon na siguro para umamin kaya sinabi ko ang mga salitang “mahal kita”. Sinabi mo ulit ang mga salitang “Gusto kita” pero hindi lang pala yun ang gusto mo sabihin. Sa ating pag uusap biglang umulan ng sobrang lakas. Aalis na sana ako ngunit bigla mo akong hinigit at sin among “Kakausapin muna kita”. Ngumiti ako dahil alam kong ang sasabihin nya lang naman saakin ay ang mga salitang “Gusto kita” pero mali. Sa pagbuhos ng ulan naramdaman ko ang lamig. Naramdaman ko ang lamig ngunit mas naramdaman ko ang muling pagyanig. Akala ko sasabihin nya ang salitang “gusto kita” o kaya sa wakas ay masasabi nya na ang “mahal din kita” pero hindi. Niyanig mo ako muli. Niyanig mo ako sa ilalim ng ulan dahil sa anim na salita na sinabi mo. “Ginusto lang kita pero hindi kita minahal”.
0
Mar 11, 2017
Mar 11, 2017 at 2:58 AM UTC
Snow
Gusto Kita
Noong araw na sinabi mo saakin ang salitang “Gusto kita”, nayanig ako. Hindi ko alam pero nayanig ng sobrang tindi ang pagkatao ko. Hindi ko alam ang isasagot kasi nga diba natulala ako. Pakiramdam ko, lumutang ako sa langit. Yung tipong ayoko na umalis. Araw araw mo saakin pinaparamdam ang mga salitang binitawan mo. Gusto kita. Araw araw **** pinaparamdam ang kasiyahan saakin. Pero, bakit? bakit bigla ka nalang naglaho? Ewan ko ba kung may nagawa ako, pero feeling ko naman wala. Sinanay mo ako sa salitang “Gusto kita” pero bakit bigla ka nalang nawala? Hanggang isang araw, bumalik ka. Hindi ko alam pero bigla ko nalang ulit naramdaman ang pagyanig nang sa wakas, sinabi mo ulit. Naisip ko na panahon na siguro para umamin kaya sinabi ko ang mga salitang “mahal kita”. Sinabi mo ulit ang mga salitang “Gusto kita” pero hindi lang pala yun ang gusto mo sabihin. Sa ating pag uusap biglang umulan ng sobrang lakas. Aalis na sana ako ngunit bigla mo akong hinigit at sin among “Kakausapin muna kita”. Ngumiti ako dahil alam kong ang sasabihin nya lang naman saakin ay ang mga salitang “Gusto kita” pero mali. Sa pagbuhos ng ulan naramdaman ko ang lamig. Naramdaman ko ang lamig ngunit mas naramdaman ko ang muling pagyanig. Akala ko sasabihin nya ang salitang “gusto kita” o kaya sa wakas ay masasabi nya na ang “mahal din kita” pero hindi. Niyanig mo ako muli. Niyanig mo ako sa ilalim ng ulan dahil sa anim na salita na sinabi mo. “Ginusto lang kita pero hindi kita minahal”.
Continue reading...
6
“Naaalala mo pa ba ako?” Iyan ang pangungusap na maaaring itanong sa’yo ng mga laruan mo noong iyong kabataan. Mga laruang naitabi’t nakalimutan na at maaaring nasa talampas na ng mga bagay na malapit nang mailagay sa tapunan. Mga nagsilbing matalik **** kaibigan noong ika’y talagang nangangailangan. “Naaalala mo pa ba ako?” Tanong na hindi mahirap sagutin ngunit sakit lamang ang maibibigay. Naalala mo man ngunit hindi na nabigyan ng pansin at tuluyan nang nawalan ng taglay Tanong ng mga laruan mo na tuluyan nang nakalimutan at hindi na nabigyan ng hanay
 Kung ang mga laruan mo ay makakapagsalita, ano kaya ang sasabihin nila sa’yo? “Kaibigan, naalala mo pa ba noong tayo’y magkasamaa? Noong ako at ikaw lang ang natatanging tao sa mundong ating tinatayuan. Noong araw araw pag uwi mo galing sa paaralan ay hahanapin mo agad ako at kakausapin. Hindi napapansin na ako ay pinaglalaruan mo lamang. At iyon ang natatanging silbi ko. Isang laruang posibleng mapalitan pag nakahanap ng katapat na mas karapat dapat… Masakit maging laruan.” Siguro nga hindi nakapagsasalita ang mga laruan. At iyon ang tanging rason kung bakit sila naimbento; para magsilbing panlibang sa mga naiinip. Pagdating ng panahon ay itinakda silang ipamigay o kaya nama’y kalimutan na at itabi sa isang madilim na kahon ng walang hanggan. Ang mga laruang minsann nang itinakda na maging panangga sa kainipan. Masakit maging laruan. Pero bakit ako na hindi laruan ay napapatanong na rin? “Naaalala mo pa ba ako?” Kasi minsan nagtataka na ako kung pumapasok pa ba ako sa isip mo. Tuluyan na ba akong nawalan ng taglay na hindi mo na ako maihanay sa oras **** mamahalin? Alam ko na hindi ako itinakda na maging panangga sa kainipan pero bakit ganoon na ang aking nararamdaman? Tuluyan na nga bang nakalimutan? Ako na natatanging andyan tuwing ika’y nangangailangan, ngayon naging laruan na di man lang masulyapan. Masakit maging laruan Masakit mapaglaruan Masakit na gumawa ng sakripisyo kung hindi mo rin naman ito bibigyan ng pakinabang. Kung magsisilbi lang ako na libangan tuwing iyong kailangan. Mahirap umasa sa mga bagay na matagal nang hindi nagpapakita. Pero kahit na minsa’y napapatanong narin ako… Nagbubulag-bulagan ako dahil… Mahal kita Mahal kita kahit na matagal mo na akong itinambak sa kahon kasama ang mga papeles na mayroong mga walang saysay na salitang nakalimbag. Mahal kita kahit na ginawa mo akong laruan sa panahon na ika’y nangangaliangan. Mahal kita kahit na ni isang sulyap ay hindi mo ko mabigyan. Mahal kita kahit masakit na. Pero minsan, napapatanong na rin ako; Naaalala mo pa ba ako?
0
Dec 17, 2016
Dec 17, 2016 at 9:18 AM UTC
kurt-christian-b-tubera
Laruan (naaalala mo pa ba ako?)
“Naaalala mo pa ba ako?” Iyan ang pangungusap na maaaring itanong sa’yo ng mga laruan mo noong iyong kabataan. Mga laruang naitabi’t nakalimutan na at maaaring nasa talampas na ng mga bagay na malapit nang mailagay sa tapunan. Mga nagsilbing matalik **** kaibigan noong ika’y talagang nangangailangan. “Naaalala mo pa ba ako?” Tanong na hindi mahirap sagutin ngunit sakit lamang ang maibibigay. Naalala mo man ngunit hindi na nabigyan ng pansin at tuluyan nang nawalan ng taglay Tanong ng mga laruan mo na tuluyan nang nakalimutan at hindi na nabigyan ng hanay
 Kung ang mga laruan mo ay makakapagsalita, ano kaya ang sasabihin nila sa’yo? “Kaibigan, naalala mo pa ba noong tayo’y magkasamaa? Noong ako at ikaw lang ang natatanging tao sa mundong ating tinatayuan. Noong araw araw pag uwi mo galing sa paaralan ay hahanapin mo agad ako at kakausapin. Hindi napapansin na ako ay pinaglalaruan mo lamang. At iyon ang natatanging silbi ko. Isang laruang posibleng mapalitan pag nakahanap ng katapat na mas karapat dapat… Masakit maging laruan.” Siguro nga hindi nakapagsasalita ang mga laruan. At iyon ang tanging rason kung bakit sila naimbento; para magsilbing panlibang sa mga naiinip. Pagdating ng panahon ay itinakda silang ipamigay o kaya nama’y kalimutan na at itabi sa isang madilim na kahon ng walang hanggan. Ang mga laruang minsann nang itinakda na maging panangga sa kainipan. Masakit maging laruan. Pero bakit ako na hindi laruan ay napapatanong na rin? “Naaalala mo pa ba ako?” Kasi minsan nagtataka na ako kung pumapasok pa ba ako sa isip mo. Tuluyan na ba akong nawalan ng taglay na hindi mo na ako maihanay sa oras **** mamahalin? Alam ko na hindi ako itinakda na maging panangga sa kainipan pero bakit ganoon na ang aking nararamdaman? Tuluyan na nga bang nakalimutan? Ako na natatanging andyan tuwing ika’y nangangailangan, ngayon naging laruan na di man lang masulyapan. Masakit maging laruan Masakit mapaglaruan Masakit na gumawa ng sakripisyo kung hindi mo rin naman ito bibigyan ng pakinabang. Kung magsisilbi lang ako na libangan tuwing iyong kailangan. Mahirap umasa sa mga bagay na matagal nang hindi nagpapakita. Pero kahit na minsa’y napapatanong narin ako… Nagbubulag-bulagan ako dahil… Mahal kita Mahal kita kahit na matagal mo na akong itinambak sa kahon kasama ang mga papeles na mayroong mga walang saysay na salitang nakalimbag. Mahal kita kahit na ginawa mo akong laruan sa panahon na ika’y nangangaliangan. Mahal kita kahit na ni isang sulyap ay hindi mo ko mabigyan. Mahal kita kahit masakit na. Pero minsan, napapatanong na rin ako; Naaalala mo pa ba ako?
Continue reading...
22
(A tagalog poem) ㅡ Tyaka na lang kita papansinin, kapag kaya na kitang bigyan ng isang matamis na ngiti gamit ang bibig na hindi nangangamoy usok ng sigarilyo. Tyaka na lang kita kikilalanin, kapag kaya ko na ring kilalanin ang sariling tinig at hindi ang sigaw ng mga demonyong nangungupahan sa aking isip. Tyaka na lang kita tatawagan, kapag kaya ko nang alagaan ang aking katawan at muli na akong natutulog bago pa magpalitan ang araw at buwan. Tyaka na lang kita iisipin, kapag ang tanging kinakatakutan ko na lamang ay ang pagkakawalay sayo at hindi ang maaari kong gawin sa sarili oras na maiwan nang mag-isa sa kwarto. Tyaka na lang kita papakatitigan, kapag ang aking mga mata'y hindi na pagod, namumugto, namumula. Tyaka na lang kita kakausapin, sa araw na pag-ibig na ang aking bukambibig, sa oras na kasiyahan na ang nasa isip at hindi kung paanong tali ba ang gagawin sa gagamiting "lubid". Tyaka ko na lang hahawakan ang iyong kamay, kapag naghilom na ang mga hiwa at sugat na ginuhit, inukit sa pulso, kapag ang isip at kalooban ko'y muli nang nagkasundo. Tyaka na lang kita hahalikan, kapag kaya ko nang talikuran ang mga bote ng alak kapalit ng dampi ng iyong labi. Tyaka na lang kita yayakapin, tyaka ko na lang hahayaan ang sariling maranasan na iyong mahagkan, kapag muli na akong nakakakain ng tama, sa tamang oras. Kakayanin mo kaya ang maghintay kahit magpa-hanggang kailan? At patawarin mo ako. Patawarin mo kung ano ako. Patawarin **** ito ako. Patawarin mo ang kototohanan na binubuo ako ng kalungkutan at kaguluhan. Patawarin **** kung minsan kapag bumuhos ang luha ko'y mas malakas pa sa ulan. Isang araw, aawit ako ng awit ng pananalig at katiyakan. Susulat ng tula na naglalaman ng kasiyahan. Ngunit sa ngayon, dasal ko'y patawarin mo muna ako. Giliw, tyaka na lang kita iibigin... kapag kaya ko na ring ibigin ang aking sarili.
0
Jul 13, 2016
Jul 13, 2016 at 9:52 AM UTC
ang_lakambini
Awit Ng Pasubali
(A tagalog poem) ㅡ Tyaka na lang kita papansinin, kapag kaya na kitang bigyan ng isang matamis na ngiti gamit ang bibig na hindi nangangamoy usok ng sigarilyo. Tyaka na lang kita kikilalanin, kapag kaya ko na ring kilalanin ang sariling tinig at hindi ang sigaw ng mga demonyong nangungupahan sa aking isip. Tyaka na lang kita tatawagan, kapag kaya ko nang alagaan ang aking katawan at muli na akong natutulog bago pa magpalitan ang araw at buwan. Tyaka na lang kita iisipin, kapag ang tanging kinakatakutan ko na lamang ay ang pagkakawalay sayo at hindi ang maaari kong gawin sa sarili oras na maiwan nang mag-isa sa kwarto. Tyaka na lang kita papakatitigan, kapag ang aking mga mata'y hindi na pagod, namumugto, namumula. Tyaka na lang kita kakausapin, sa araw na pag-ibig na ang aking bukambibig, sa oras na kasiyahan na ang nasa isip at hindi kung paanong tali ba ang gagawin sa gagamiting "lubid". Tyaka ko na lang hahawakan ang iyong kamay, kapag naghilom na ang mga hiwa at sugat na ginuhit, inukit sa pulso, kapag ang isip at kalooban ko'y muli nang nagkasundo. Tyaka na lang kita hahalikan, kapag kaya ko nang talikuran ang mga bote ng alak kapalit ng dampi ng iyong labi. Tyaka na lang kita yayakapin, tyaka ko na lang hahayaan ang sariling maranasan na iyong mahagkan, kapag muli na akong nakakakain ng tama, sa tamang oras. Kakayanin mo kaya ang maghintay kahit magpa-hanggang kailan? At patawarin mo ako. Patawarin mo kung ano ako. Patawarin **** ito ako. Patawarin mo ang kototohanan na binubuo ako ng kalungkutan at kaguluhan. Patawarin **** kung minsan kapag bumuhos ang luha ko'y mas malakas pa sa ulan. Isang araw, aawit ako ng awit ng pananalig at katiyakan. Susulat ng tula na naglalaman ng kasiyahan. Ngunit sa ngayon, dasal ko'y patawarin mo muna ako. Giliw, tyaka na lang kita iibigin... kapag kaya ko na ring ibigin ang aking sarili.
Continue reading...
46
I. Kilig Unang kita ko palang sa'yo— Gusto na kita maging parte ng buhay ko Sinong hindi kikiligin sa tuwing Ngumingiti ka rin, Sa tuwing ngumingiti ako sa'yo. II. Kaba Sa tuwing kakausapin kita, Nauutal ako. Nagbubuhol-buhol ang mga salita— Na enensayo ko pa kaninang umaga. Kasi araw na ‘to ipagtatapat ko na— Ang tunay kong nadarama. III. Saya Dahil sa wakas nasabi ko na! Hindi ko akalain na pareho ating nadarama. Sinong hindi sasaya? Kapag nabigyan ka ng perbilehiyong— Magkaroon ng “tayo” sa pagitan ng Dating “ikaw” at “ako” lamang. IV. Galak Alam ng Diyos kung gaano nagagalak Sa tuwing magtatagpo ang mga mata. Alam ng Diyos kung gaano ako nagagalak Sa tuwing hahawakan ko ang kamay mo. Sa tuwing magkausap tayo magdamag Alam ng Diyos kung gaano ako nagagalak Nung simula kang maging parte ng mundo ko. V. Inis Naramdaman ko rin ang inis Sa tuwing binabalewala mo ako, Sa tuwing iba ang kasama mo, At hindi ko namamalayang Nagseselos na pala ako. VI. Pangamba Nangangamba ako, Sa tuwing aalis ka ng walang permiso. Sa tuwing hindi ko alam kung sino kasama mo. Nangangamba ako, Sa anong pwedeng gawin mo— Sa tuwing nagkakaroon tayo ng pagtatalo. VII. Takot Takot ako na magsawa ka sa gaya ko. Takot ako na baka makahanap ka ng iba Yung kayang higitan ang isang tulad ko. Takot na baka isang araw— Hindi na ako ang iyong mahal mo. VIII. Lungkot Madalas malumbay na gabi ko. Sabik na sabik ako — Sa mga yakap mo, Sa mga dampi ng mga halik mo, Sa mga magagaan na haplos sa ulo ko. At sa mga gabing natatakot ako. Gusto ko lang na nandirito ka sa tabi ko. IX. Pangungulila Dumaraan ang mga araw, linggo at buwan Na wala ka nang oras sa akin, Gusto sana kitang puntahan Ngunit alam kong— Na mas importante ka pang gagawin. Naiintindihan ko naman Pero anong magagawa ko? Nangungulila ako sa’yo.
0
Sep 17, 2016
Sep 17, 2016 at 7:15 AM UTC
thealltimejor
Mga Emosyon na Naramdaman Ko Sa’yo
I. Kilig Unang kita ko palang sa'yo— Gusto na kita maging parte ng buhay ko Sinong hindi kikiligin sa tuwing Ngumingiti ka rin, Sa tuwing ngumingiti ako sa'yo. II. Kaba Sa tuwing kakausapin kita, Nauutal ako. Nagbubuhol-buhol ang mga salita— Na enensayo ko pa kaninang umaga. Kasi araw na ‘to ipagtatapat ko na— Ang tunay kong nadarama. III. Saya Dahil sa wakas nasabi ko na! Hindi ko akalain na pareho ating nadarama. Sinong hindi sasaya? Kapag nabigyan ka ng perbilehiyong— Magkaroon ng “tayo” sa pagitan ng Dating “ikaw” at “ako” lamang. IV. Galak Alam ng Diyos kung gaano nagagalak Sa tuwing magtatagpo ang mga mata. Alam ng Diyos kung gaano ako nagagalak Sa tuwing hahawakan ko ang kamay mo. Sa tuwing magkausap tayo magdamag Alam ng Diyos kung gaano ako nagagalak Nung simula kang maging parte ng mundo ko. V. Inis Naramdaman ko rin ang inis Sa tuwing binabalewala mo ako, Sa tuwing iba ang kasama mo, At hindi ko namamalayang Nagseselos na pala ako. VI. Pangamba Nangangamba ako, Sa tuwing aalis ka ng walang permiso. Sa tuwing hindi ko alam kung sino kasama mo. Nangangamba ako, Sa anong pwedeng gawin mo— Sa tuwing nagkakaroon tayo ng pagtatalo. VII. Takot Takot ako na magsawa ka sa gaya ko. Takot ako na baka makahanap ka ng iba Yung kayang higitan ang isang tulad ko. Takot na baka isang araw— Hindi na ako ang iyong mahal mo. VIII. Lungkot Madalas malumbay na gabi ko. Sabik na sabik ako — Sa mga yakap mo, Sa mga dampi ng mga halik mo, Sa mga magagaan na haplos sa ulo ko. At sa mga gabing natatakot ako. Gusto ko lang na nandirito ka sa tabi ko. IX. Pangungulila Dumaraan ang mga araw, linggo at buwan Na wala ka nang oras sa akin, Gusto sana kitang puntahan Ngunit alam kong— Na mas importante ka pang gagawin. Naiintindihan ko naman Pero anong magagawa ko? Nangungulila ako sa’yo.
Continue reading...
64
hindi ikaw ang dahilan kung bakit siya nakangiti hindi ikaw ang unang una niyang maiisip sa unang pagbukas ng kanyang mga matang nakapikit; hindi ikaw ang kanyang unang kakausapin sa tuwing siya'y masaya, malungkot, nagdudusa, at nasasaktan hindi rin ikaw ang unang taong kailangan niya tuwing siya'y nakakaramdam ng pagiging mag-isa hindi talaga 'ikaw.' ang ikaw na palaging siya ang iniisip unang pagmulat pa lang ng mata sa umaga ang ikaw na bukambibig ang pangalan niya kahit ang iba'y rinding rindi na ang ikaw na palaging nag-aabang sa pinto nagbabakasaling babalik siya at ang ikaw na naghihintay kahit nakakagago na hindi rin ikaw, at hinding hindi magiging ikaw ang 'siya' na gusto niya ang siya na importante sa buhay niya na kahit ano mang pagsubok, ay siya at siya pa rin ang siya na palagi niyang binabati ng magandang umaga ang siya na ang mundo niya at ang siya na kahit kailan ay hindi magiging ikaw hindi ikaw, hindi talaga ikaw ang huli niyang maiisip bago niya ipikit muli ang kanyang mga mata hindi ikaw ang masayang kaganapan na maaalala niya tuwing siya'y nalulungkot at hindi ikaw ang isang pulang rosas na kanyang pinili sa hardin ng iba't ibang bulaklak kahit kailan naman ay hindi naging ikaw hindi naging ikaw ang "siya" at "tayo" na iniisip niya hindi naging ikaw ang pinaplano niyang masayang panimula pagkatapos ng masakit na katapusan hindi naging ikaw, at hindi magiging ikaw dahil iba ang "ikaw" at "siya" ang siya na pilit niyang kinukuha ang atensyon at ikaw na pilit namang kinukuha ang atensyon na hindi para sayo.
0
Feb 17, 2018
Feb 17, 2018 at 11:16 PM UTC
seraia
Hindi Ikaw
hindi ikaw ang dahilan kung bakit siya nakangiti hindi ikaw ang unang una niyang maiisip sa unang pagbukas ng kanyang mga matang nakapikit; hindi ikaw ang kanyang unang kakausapin sa tuwing siya'y masaya, malungkot, nagdudusa, at nasasaktan hindi rin ikaw ang unang taong kailangan niya tuwing siya'y nakakaramdam ng pagiging mag-isa hindi talaga 'ikaw.' ang ikaw na palaging siya ang iniisip unang pagmulat pa lang ng mata sa umaga ang ikaw na bukambibig ang pangalan niya kahit ang iba'y rinding rindi na ang ikaw na palaging nag-aabang sa pinto nagbabakasaling babalik siya at ang ikaw na naghihintay kahit nakakagago na hindi rin ikaw, at hinding hindi magiging ikaw ang 'siya' na gusto niya ang siya na importante sa buhay niya na kahit ano mang pagsubok, ay siya at siya pa rin ang siya na palagi niyang binabati ng magandang umaga ang siya na ang mundo niya at ang siya na kahit kailan ay hindi magiging ikaw hindi ikaw, hindi talaga ikaw ang huli niyang maiisip bago niya ipikit muli ang kanyang mga mata hindi ikaw ang masayang kaganapan na maaalala niya tuwing siya'y nalulungkot at hindi ikaw ang isang pulang rosas na kanyang pinili sa hardin ng iba't ibang bulaklak kahit kailan naman ay hindi naging ikaw hindi naging ikaw ang "siya" at "tayo" na iniisip niya hindi naging ikaw ang pinaplano niyang masayang panimula pagkatapos ng masakit na katapusan hindi naging ikaw, at hindi magiging ikaw dahil iba ang "ikaw" at "siya" ang siya na pilit niyang kinukuha ang atensyon at ikaw na pilit namang kinukuha ang atensyon na hindi para sayo.
Continue reading...
37
"Hindi ako, Pero ikaw" Hindi ako yung taong gusto mo, Hindi ako yung taong hinahanap mo, Hindi ako yung magpapahinto sa iyong mundo, Hindi ako yung tipo na iyong makaka "SLOMO" Pero ikaw ang aking gusto, Ikaw ang saakin ay kukumpleto, Ikaw ang sa mundo ko ay nagpapahinto, Na tila ba'y ikaw ang nagkokontrol nito. Hindi ako yung taong agad **** mapapansin, Hindi ako yung taong kapag may problema ka, iyong kakausapin, Ni hindi nga ako yung taong natipuhan mo, Dahil hindi nga siguro ako ang taong gusto mo makatuluyan. Pero ikaw agad ang una kong napapasin, Tila ba ikaw lang yung taong nakapaligid saakin, Dalawang mata'y sayo lang naka tingin, Na para bang ako'y nahulog sa bangin. Hindi ako yung taong agad sayo'y magpapangiti, Hindi ako yung taong sa puso mo ay kikiliti, Dahil hindi ako yung taong aariin mo, Mas lalong hindi ako yung taong iyong sasabihan ng "ika'y mahal ko". Pero ikaw ang saakin ay nagpapangiti, Ikaw yung taong hindi lang sa puso ko, Kundi sa buong sistema ko ay kumikiliti, Ikaw yung taong gusto kong ariin, Kahit na alam ko na mas posible pang masungkit ang mga bituin. Hindi ako yung taong gusto **** alayan, Hindi ako yung taong gusto **** mahagkan, Hindi ako yung magiging inspirasyon mo sa buhay, Dahil kahit kailan, hindi ako yung taong mag-aalis ng iyong pagkalumbay. Pero ikaw ang gusto kong sa lahat ay alayan, Sa katunayan nga, itong tula ay sa'yo nakalaan, Ikaw yung taong nagbibigay sa akin ng inspirasyon, Kaya nga nagawa ko agad ang tulang ito na hindi inabot ng taon. Hindi ako yung taong minsan sasagi sa isip mo. Pero ikaw ang halos laman hindi lang ng isip, Pati narin ng puso ko. Hindi ako yung gusto **** sa habang buhay ay makasama. Pero ikaw ang gusto kong maka piling, Hanggang sa aking pag tanda.
0
Sep 16, 2016
Sep 16, 2016 at 11:18 AM UTC
josephfloreta
Hindi Ako, Pero Ikaw!!..
"Hindi ako, Pero ikaw" Hindi ako yung taong gusto mo, Hindi ako yung taong hinahanap mo, Hindi ako yung magpapahinto sa iyong mundo, Hindi ako yung tipo na iyong makaka "SLOMO" Pero ikaw ang aking gusto, Ikaw ang saakin ay kukumpleto, Ikaw ang sa mundo ko ay nagpapahinto, Na tila ba'y ikaw ang nagkokontrol nito. Hindi ako yung taong agad **** mapapansin, Hindi ako yung taong kapag may problema ka, iyong kakausapin, Ni hindi nga ako yung taong natipuhan mo, Dahil hindi nga siguro ako ang taong gusto mo makatuluyan. Pero ikaw agad ang una kong napapasin, Tila ba ikaw lang yung taong nakapaligid saakin, Dalawang mata'y sayo lang naka tingin, Na para bang ako'y nahulog sa bangin. Hindi ako yung taong agad sayo'y magpapangiti, Hindi ako yung taong sa puso mo ay kikiliti, Dahil hindi ako yung taong aariin mo, Mas lalong hindi ako yung taong iyong sasabihan ng "ika'y mahal ko". Pero ikaw ang saakin ay nagpapangiti, Ikaw yung taong hindi lang sa puso ko, Kundi sa buong sistema ko ay kumikiliti, Ikaw yung taong gusto kong ariin, Kahit na alam ko na mas posible pang masungkit ang mga bituin. Hindi ako yung taong gusto **** alayan, Hindi ako yung taong gusto **** mahagkan, Hindi ako yung magiging inspirasyon mo sa buhay, Dahil kahit kailan, hindi ako yung taong mag-aalis ng iyong pagkalumbay. Pero ikaw ang gusto kong sa lahat ay alayan, Sa katunayan nga, itong tula ay sa'yo nakalaan, Ikaw yung taong nagbibigay sa akin ng inspirasyon, Kaya nga nagawa ko agad ang tulang ito na hindi inabot ng taon. Hindi ako yung taong minsan sasagi sa isip mo. Pero ikaw ang halos laman hindi lang ng isip, Pati narin ng puso ko. Hindi ako yung gusto **** sa habang buhay ay makasama. Pero ikaw ang gusto kong maka piling, Hanggang sa aking pag tanda.
Continue reading...
41
I. Una palang pansin ko na, At kita sa iyong mga mata, Ang pag-iwas mo sa tuwing kakausapin kita. Binabaling sa iba ang tingin, Habang dinadama ang dampi ng malamyos na hangin. II. Rinig sa iyong labi, Ang tipid ng iyong huni. Mas naririnig ko pa-- Ang tibok ng puso mo, sinta, Kaysa sa mga sinasabing **** salita. III. *"Hindi ka ba kumportable Na ako'y makatabi?"* 'Yan ang tanong ko sa'king sarili. *"Oh, baka sa init ng panahon-- Kaya ka ganyan ngayon?"* Dugtong ko pa. IV. Gusto kong basagin ang katahimikan, Ngunit hindi ko alam ang sasabihin, At hindi ko rin alam kung paano sisimulan. Sapagkat, pareho tayong nag-aalinlangan. V. Ilangan at alinlangan, Iyan ang tila rehas na nagkukulong sa'ting dalawa. Balak ko sanang basagin at tibagin, Pero hindi ko kaya ng mag-isa, Kailangan tayong dalawa.
0
Apr 23, 2016
Apr 23, 2016 at 2:06 AM UTC
thealltimejor
Ilangan at Alinlangan
I. Una palang pansin ko na, At kita sa iyong mga mata, Ang pag-iwas mo sa tuwing kakausapin kita. Binabaling sa iba ang tingin, Habang dinadama ang dampi ng malamyos na hangin. II. Rinig sa iyong labi, Ang tipid ng iyong huni. Mas naririnig ko pa-- Ang tibok ng puso mo, sinta, Kaysa sa mga sinasabing **** salita. III. *"Hindi ka ba kumportable Na ako'y makatabi?"* 'Yan ang tanong ko sa'king sarili. *"Oh, baka sa init ng panahon-- Kaya ka ganyan ngayon?"* Dugtong ko pa. IV. Gusto kong basagin ang katahimikan, Ngunit hindi ko alam ang sasabihin, At hindi ko rin alam kung paano sisimulan. Sapagkat, pareho tayong nag-aalinlangan. V. Ilangan at alinlangan, Iyan ang tila rehas na nagkukulong sa'ting dalawa. Balak ko sanang basagin at tibagin, Pero hindi ko kaya ng mag-isa, Kailangan tayong dalawa.
Continue reading...
29
Ang ganda na sana ng tugtugan Ang yabang ko pa Abang na abang ako sa kantang patutugtugin nung kuya sa caf Ayun, "Forevermore" ng Side-A "Ay putang ina" Solid. Kahit may pagkain sa harap ko. Ang sakit pala. Ang hina ko pala. Isang kanta lang, hindi ko kinaya. Oa para sa iba. Pero para sa'kin? Iba. Masakit. Hindi ito yung mga oras na kaya ko maging matapang. Isang kanta lang, hindi ko kinaya. Bakit ba ako nasasaktan? Bakit ang lala? Mahal mo pa ba sya? Mahal mo ba talaga ako? Ang sakit pala. Ang hina ko pala. Ang yabang ko pa. Akala ko napakatatag ko. Pero hindi pala. Isang kanta lang, hindi ko kinaya. Bakit kasi hindi mo ako hinintay? Pinanindigan ko ba talaga pagiging "laging late" ko? O sadyang kailangan ko lang talagang masaktan nang ganito? Isang kanta pero ibang sakit ang dulot sa'kin. Isang kanta mula sa nakaraan mo na labis na nagpapasakit sa ngayon natin. Madaling sabihing lumipas na yun. Pero mahirap ding pilitin ang sariling 'wag mapaisip Ano kayang iniisip mo nung narinig mo rin yun? Naalala mo ba lahat? Naalala mo ba sya? Nanghihinayang ako. Bakit ba hindi kita noon nakilala Nung hindi pa ako ganito kahina Nung kaya ko pa magmahal nang buong buo Hindi tulad ngayon na puno ng takot Nang tignan mo ako sa mata At sinabing mahal mo ako Saglit na tumigil sa pagtibok ang puso ko Masaya at masakit Sabay. Lalo akong nahirapan. Hindi ko na alam. Sa bawat araw na dumadaan Mas minamahal kita Ayaw na ayaw kong nawawala ka sa tabi ko Maya't maya hinahanap kita Akala ko ganun ka din Kaya lang nasasakal ka na pala Hindi ko namalayan Sobra na pala Paano ba talaga magmahal? Bakit kung hindi ako kulang, sobra naman? Ngayon hindi ko na alam paano ka kakausapin Paano kikilos O magsasalita kapag andyan ka Pakiramdam ko lahat ng gawin at sabihin ko, Mali. Sobra. Kulang. Ewan. Paano ba? Siguro nga ganito talaga kapag nagmamahal. Masakit. Kumplikado. Uubusin lahat ng lakas mo. Ibibigay ko ang gusto at kailangan mo. Pero sana sabihin mo Kung sawa ka na Kung ayaw mo na Kung kaya mo pa Kung mahal mo ba ako Kung mahal mo pa ba ako Kung mahal mo ba talaga ako Kaya ko tiisin lahat Hanggang alam kong may pinanghahawakan ako Pero kung wala na, Handa naman akong magpatalo Handa akong masaktan Maging masaya ka lang Sanay naman kasi ako Alam kong mahirap akong mahalin Hirap din akong mahalin ang sarili ko May mga bagay na sadyang hindi nababago Pero kung tunay kang nagmamahal, matatanggap mo Matitiis mo At kahit hirap ako Ginagawa ko Hindi ko isinusumbat Gusto ko lang malaman mo Na ganito ako magmahal Uubusin ko ang sarili ko Sana maubos na rin lahat ng sakit na 'to Hindi ko alam na ganito ang epekto ng isang kanta Isang kantang magsasampal sa akin ng katotohanan Na walang madaling paraan para magmahal
0
Dec 16, 2015
Dec 16, 2015 at 2:30 PM UTC
ppappiyongs
Isang kanta lang
Ang ganda na sana ng tugtugan Ang yabang ko pa Abang na abang ako sa kantang patutugtugin nung kuya sa caf Ayun, "Forevermore" ng Side-A "Ay putang ina" Solid. Kahit may pagkain sa harap ko. Ang sakit pala. Ang hina ko pala. Isang kanta lang, hindi ko kinaya. Oa para sa iba. Pero para sa'kin? Iba. Masakit. Hindi ito yung mga oras na kaya ko maging matapang. Isang kanta lang, hindi ko kinaya. Bakit ba ako nasasaktan? Bakit ang lala? Mahal mo pa ba sya? Mahal mo ba talaga ako? Ang sakit pala. Ang hina ko pala. Ang yabang ko pa. Akala ko napakatatag ko. Pero hindi pala. Isang kanta lang, hindi ko kinaya. Bakit kasi hindi mo ako hinintay? Pinanindigan ko ba talaga pagiging "laging late" ko? O sadyang kailangan ko lang talagang masaktan nang ganito? Isang kanta pero ibang sakit ang dulot sa'kin. Isang kanta mula sa nakaraan mo na labis na nagpapasakit sa ngayon natin. Madaling sabihing lumipas na yun. Pero mahirap ding pilitin ang sariling 'wag mapaisip Ano kayang iniisip mo nung narinig mo rin yun? Naalala mo ba lahat? Naalala mo ba sya? Nanghihinayang ako. Bakit ba hindi kita noon nakilala Nung hindi pa ako ganito kahina Nung kaya ko pa magmahal nang buong buo Hindi tulad ngayon na puno ng takot Nang tignan mo ako sa mata At sinabing mahal mo ako Saglit na tumigil sa pagtibok ang puso ko Masaya at masakit Sabay. Lalo akong nahirapan. Hindi ko na alam. Sa bawat araw na dumadaan Mas minamahal kita Ayaw na ayaw kong nawawala ka sa tabi ko Maya't maya hinahanap kita Akala ko ganun ka din Kaya lang nasasakal ka na pala Hindi ko namalayan Sobra na pala Paano ba talaga magmahal? Bakit kung hindi ako kulang, sobra naman? Ngayon hindi ko na alam paano ka kakausapin Paano kikilos O magsasalita kapag andyan ka Pakiramdam ko lahat ng gawin at sabihin ko, Mali. Sobra. Kulang. Ewan. Paano ba? Siguro nga ganito talaga kapag nagmamahal. Masakit. Kumplikado. Uubusin lahat ng lakas mo. Ibibigay ko ang gusto at kailangan mo. Pero sana sabihin mo Kung sawa ka na Kung ayaw mo na Kung kaya mo pa Kung mahal mo ba ako Kung mahal mo pa ba ako Kung mahal mo ba talaga ako Kaya ko tiisin lahat Hanggang alam kong may pinanghahawakan ako Pero kung wala na, Handa naman akong magpatalo Handa akong masaktan Maging masaya ka lang Sanay naman kasi ako Alam kong mahirap akong mahalin Hirap din akong mahalin ang sarili ko May mga bagay na sadyang hindi nababago Pero kung tunay kang nagmamahal, matatanggap mo Matitiis mo At kahit hirap ako Ginagawa ko Hindi ko isinusumbat Gusto ko lang malaman mo Na ganito ako magmahal Uubusin ko ang sarili ko Sana maubos na rin lahat ng sakit na 'to Hindi ko alam na ganito ang epekto ng isang kanta Isang kantang magsasampal sa akin ng katotohanan Na walang madaling paraan para magmahal
Continue reading...
100
Kapatid mo ba si Nathaniel? Para ka kasing isang Anghel Pag kasama kita parang wala na ang Hell Kaya lang naglaho kang bigla parang bula ng Ariel Ako'y isang pakete ng sigarilyo Full of HOPEs na magkikita pa ulit tayo Kakausapin ko si mam Charo Santos mamaya Maitanong kung maalala mo kaya? Para akong isang sanggol na basa ang baru baruan Hindi mapatahan simula ng iyong iniwan Kasalanan ko ba na ako'y umiiyak Kasi naman yung sibuyas ko ay walang awa **** biniyak
0
Sep 9, 2015
Sep 9, 2015 at 12:43 PM UTC
inggo
Bula ng Ariel
Kapatid mo ba si Nathaniel? Para ka kasing isang Anghel Pag kasama kita parang wala na ang Hell Kaya lang naglaho kang bigla parang bula ng Ariel Ako'y isang pakete ng sigarilyo Full of HOPEs na magkikita pa ulit tayo Kakausapin ko si mam Charo Santos mamaya Maitanong kung maalala mo kaya? Para akong isang sanggol na basa ang baru baruan Hindi mapatahan simula ng iyong iniwan Kasalanan ko ba na ako'y umiiyak Kasi naman yung sibuyas ko ay walang awa **** biniyak
Continue reading...
12
Malungkot talaga yan Hinahabol ka kasi nyan Wag mo namang bilisan Baka di ka nya maabutan Gusto ka lang nyang kausapin Nang malinawan ang isipan Tuluyang maibsan ang kalungkutan Ang iyong lakad pakibagalan Hahabulin ka ng maabutan Saan ka mang daan Siguradong kakausapin ka nyan Malungkot na kasi yan
0
Nov 24, 2017
Nov 24, 2017 at 8:26 AM UTC
ako2emil
Malungkot talaga yan
Malungkot talaga yan Hinahabol ka kasi nyan Wag mo namang bilisan Baka di ka nya maabutan Gusto ka lang nyang kausapin Nang malinawan ang isipan Tuluyang maibsan ang kalungkutan Ang iyong lakad pakibagalan Hahabulin ka ng maabutan Saan ka mang daan Siguradong kakausapin ka nyan Malungkot na kasi yan
Continue reading...
12
Dilaw na sinag ang bumungad sa aking kamalayan Habang sumasayaw ang ulap sa bintana Umaawit ang electric fan kasabay ng mga mumunting ingay sa labas ng kwarto Kailngan maghanda dahil ngayon ay mas espesyal pa sa nagbabagang balita sa radyo. Almusal ligo toothbrush bihis na daig pa ang artista sa telebisyon Beso beso, kamayan, tawanan, yakapan, galak, sa mga taong namiss mo noon Preparado ang lahat, nakisama ang panahon Kakausapin ko si Ama na may buong buong desisyon Naguumapaw sa saya na may kasamang kaba Asan na pala sila? Anong oras na ba? Hanggang sa nagsimulang umawit ang mga anghel Isa isang lumakad ang saksi na may kanya kanyang papel Hakbang pakaliwa, hakbang pakanan, onti na lang malapit na Hanggang sa matunton ko ang harapan, naku eto na, kumapit ka Tila nanahimik ang paligid, nakatuon lahat sa nagiisang pintuan Hanggang sa bumukas at lumantad ang nagiisang kasagutan Liwanag. Oo sya ang aking liwanag. Dahan dahan papalapit, upang akoy mapanatag Kislap ang nangingibabaw sa buong kaharian Untiunting pagpatak ng luha sa galak namasdan Napakagandang nilalang, ang nagiisang dahilan Kung may araw sa umaga, sa gabi sya ang buwan Pagkahawak ko sa kamay sabay hinagkan Ngayon naririto kana hindi kana papakawalan Susumpa na animoy umaawit sa pinakamasayang pagkakataon Pagkakataon na tila munting bata na naglalaro sa papalakas na ambon Anong oras na? Alam kong alam mo na Kung paglagay sa tahimik ang tawag dun, ang sagot isigaw mo na Dahil bukas ay di na ko mangangarap pa Bagkus ang bawat bukas ang hanganan para mahalin kita Oras na ang nagbilang para mahanap natin ang isat-isa At kung nagsimula man ang bilang sa isa, magtatapos ang lahat sa labi-ng-dalawa Written: 08/01/2014
0
Aug 3, 2017
Aug 3, 2017 at 8:30 PM UTC
LAtotheZ
Anong oras na?
Dilaw na sinag ang bumungad sa aking kamalayan Habang sumasayaw ang ulap sa bintana Umaawit ang electric fan kasabay ng mga mumunting ingay sa labas ng kwarto Kailngan maghanda dahil ngayon ay mas espesyal pa sa nagbabagang balita sa radyo. Almusal ligo toothbrush bihis na daig pa ang artista sa telebisyon Beso beso, kamayan, tawanan, yakapan, galak, sa mga taong namiss mo noon Preparado ang lahat, nakisama ang panahon Kakausapin ko si Ama na may buong buong desisyon Naguumapaw sa saya na may kasamang kaba Asan na pala sila? Anong oras na ba? Hanggang sa nagsimulang umawit ang mga anghel Isa isang lumakad ang saksi na may kanya kanyang papel Hakbang pakaliwa, hakbang pakanan, onti na lang malapit na Hanggang sa matunton ko ang harapan, naku eto na, kumapit ka Tila nanahimik ang paligid, nakatuon lahat sa nagiisang pintuan Hanggang sa bumukas at lumantad ang nagiisang kasagutan Liwanag. Oo sya ang aking liwanag. Dahan dahan papalapit, upang akoy mapanatag Kislap ang nangingibabaw sa buong kaharian Untiunting pagpatak ng luha sa galak namasdan Napakagandang nilalang, ang nagiisang dahilan Kung may araw sa umaga, sa gabi sya ang buwan Pagkahawak ko sa kamay sabay hinagkan Ngayon naririto kana hindi kana papakawalan Susumpa na animoy umaawit sa pinakamasayang pagkakataon Pagkakataon na tila munting bata na naglalaro sa papalakas na ambon Anong oras na? Alam kong alam mo na Kung paglagay sa tahimik ang tawag dun, ang sagot isigaw mo na Dahil bukas ay di na ko mangangarap pa Bagkus ang bawat bukas ang hanganan para mahalin kita Oras na ang nagbilang para mahanap natin ang isat-isa At kung nagsimula man ang bilang sa isa, magtatapos ang lahat sa labi-ng-dalawa Written: 08/01/2014
Continue reading...
33
Sa mga tala hihingi ako ng paunawa Mga bagay na di ko na dapat ginawa Pero sabi nga Baka naman daw masyado lang akong walang tiwala Sa sarili kong balisang balisa Mga bagay na di ko na maipaliwanag Kaya bang linawin ng ng mga talang aking laging tinatawag? Sabi ko gusto ko nang lumayo ngunit sabi ko din "wag" Di ko lubos maintindihan Kung ano ang dahilan Paano na ba iyan? Maipaliliwanag mo ba kung bakit ngayon wala nang laman? Kasi nung huli kong tinignan Lahat tayo'y masaya laging nandyan Ngayon... bakit? Bakit wala nang laman??? Pati puso ko di ko na maramdaman Sobrang sakit na hindi maipaliliwanag nino man Ayokong umalis nang hindi ito ayos Pero di ko talaga alam kung anong gagawin kong kilos Dahil sa tuwing ika'y kaharap na Lahat ng aking mga tanong ay biglang nawawala nang parang bula Di ko alam kung paano ka kakausapin tungkol dyan sa sitwasyong di kaunaunawa Kalagayan natin ngayo'y kaawa awa... Di ko na talaga alam... Sa tingin ko'y ako na'y naging mangmang Kaya isang kudos na lamang Para sa ating lahat
0
Dec 16, 2015
Dec 16, 2015 at 5:11 PM UTC
TheMarshmellow15
Di ko na alam...
Sa mga tala hihingi ako ng paunawa Mga bagay na di ko na dapat ginawa Pero sabi nga Baka naman daw masyado lang akong walang tiwala Sa sarili kong balisang balisa Mga bagay na di ko na maipaliwanag Kaya bang linawin ng ng mga talang aking laging tinatawag? Sabi ko gusto ko nang lumayo ngunit sabi ko din "wag" Di ko lubos maintindihan Kung ano ang dahilan Paano na ba iyan? Maipaliliwanag mo ba kung bakit ngayon wala nang laman? Kasi nung huli kong tinignan Lahat tayo'y masaya laging nandyan Ngayon... bakit? Bakit wala nang laman??? Pati puso ko di ko na maramdaman Sobrang sakit na hindi maipaliliwanag nino man Ayokong umalis nang hindi ito ayos Pero di ko talaga alam kung anong gagawin kong kilos Dahil sa tuwing ika'y kaharap na Lahat ng aking mga tanong ay biglang nawawala nang parang bula Di ko alam kung paano ka kakausapin tungkol dyan sa sitwasyong di kaunaunawa Kalagayan natin ngayo'y kaawa awa... Di ko na talaga alam... Sa tingin ko'y ako na'y naging mangmang Kaya isang kudos na lamang Para sa ating lahat
Continue reading...
28
Isang katangian na ipinamukha sa akin ng kalungkutan --- Madaya siya. Madaya ang kalungkutan Kaya ka niyang linlangin Minsa’y kawangis niya ang tahimik na kalsada. Bibigyan ka niya ng pagkakataon upang mag-isip. Hahayaan niyang makinig sa’yo ang buwan Subalit hindi ka nito kakausapin; sa halip, mas papangibabawin niya ang iyong pagkalito. Pipigilan niya ang pagkahol ng mga aso; pahihintuin niya ang huni ng mga ibon. Maging ang hangin ay pahihinain nito. Ititikom ng mga nakatambay na pagtatanong ang mga bibig nila. Ngunit, ang akala **** tahimik; Malungkot na pala. Kaya ka niyang linlangin Minsa’y kamukha niya ang payapang tahanan. Na kahit ang bangaya’y mahihiya. Walang mintis ang mga yakap, ang mga tawanan Buo sa numero Hanggang sa dulo’t magmula sa umpisa Walang bahid ng pagkakawatak-watak subalit, dama mo pa rin ang pag-iisa. Dahil ang akala **** mapayapa; Malungkot na pala. Kaya ka niyang linlangin Minsa’y kahawig niya ang mahinahon na ilog. Na tanging lamig lamang ng tubig ang kaya **** kilalanin Bilang sa iyong mga daliri ang mga batong natatangay nito. Kaya niya itong gawing panatag Subalit, hindi ang damdamin mo. Matutuwa pa siya Sa panghihinayang **** makasaksi ng mabilis na pag-agos at pagbabadya. Ang akala **** mahinahon; Malungkot na pala. Oo. Mapagbalatkyo ang kalungkutan Kaya niyang maghain ng maraming pagkakakilanlan. Bahagi ng kanyang iskema ang pagkalito na siyang sa’yo’y mananahan; mahirap siyang maging kalaban. Mahirap siyang maging kalaban. Kaya't siya'y gayahin mo. Linlangin mo rin siya ng kakayahan **** magwangis Ipakita mo na ikaw ang ingay sa tahimik niyang kalsada; Na ikaw ang bangayan sa payapa niyang tahanan; Na ikaw ang rumaragasang tubig sa mahinahon niyang ilog. Bigyan mo rin siya ng maraming mukha na may iisang ulo ng katatagan at paglaban. Pero huwag sa sarili mo Maging tapat ka rito magiging armas mo ang pagbabalatkayo laban sa lungkot; pero huwag sa sarili mo.
0
May 4, 2020
May 4, 2020 at 6:03 AM UTC
christienlorenz
Balatkayo
Isang katangian na ipinamukha sa akin ng kalungkutan --- Madaya siya. Madaya ang kalungkutan Kaya ka niyang linlangin Minsa’y kawangis niya ang tahimik na kalsada. Bibigyan ka niya ng pagkakataon upang mag-isip. Hahayaan niyang makinig sa’yo ang buwan Subalit hindi ka nito kakausapin; sa halip, mas papangibabawin niya ang iyong pagkalito. Pipigilan niya ang pagkahol ng mga aso; pahihintuin niya ang huni ng mga ibon. Maging ang hangin ay pahihinain nito. Ititikom ng mga nakatambay na pagtatanong ang mga bibig nila. Ngunit, ang akala **** tahimik; Malungkot na pala. Kaya ka niyang linlangin Minsa’y kamukha niya ang payapang tahanan. Na kahit ang bangaya’y mahihiya. Walang mintis ang mga yakap, ang mga tawanan Buo sa numero Hanggang sa dulo’t magmula sa umpisa Walang bahid ng pagkakawatak-watak subalit, dama mo pa rin ang pag-iisa. Dahil ang akala **** mapayapa; Malungkot na pala. Kaya ka niyang linlangin Minsa’y kahawig niya ang mahinahon na ilog. Na tanging lamig lamang ng tubig ang kaya **** kilalanin Bilang sa iyong mga daliri ang mga batong natatangay nito. Kaya niya itong gawing panatag Subalit, hindi ang damdamin mo. Matutuwa pa siya Sa panghihinayang **** makasaksi ng mabilis na pag-agos at pagbabadya. Ang akala **** mahinahon; Malungkot na pala. Oo. Mapagbalatkyo ang kalungkutan Kaya niyang maghain ng maraming pagkakakilanlan. Bahagi ng kanyang iskema ang pagkalito na siyang sa’yo’y mananahan; mahirap siyang maging kalaban. Mahirap siyang maging kalaban. Kaya't siya'y gayahin mo. Linlangin mo rin siya ng kakayahan **** magwangis Ipakita mo na ikaw ang ingay sa tahimik niyang kalsada; Na ikaw ang bangayan sa payapa niyang tahanan; Na ikaw ang rumaragasang tubig sa mahinahon niyang ilog. Bigyan mo rin siya ng maraming mukha na may iisang ulo ng katatagan at paglaban. Pero huwag sa sarili mo Maging tapat ka rito magiging armas mo ang pagbabalatkayo laban sa lungkot; pero huwag sa sarili mo.
Continue reading...
69
Kung ang gabi'y magiging tao mananatili siya sa sulok at aantayin ang iyong paglapit Siya yung tipo ng taong sa tuwing kakausapin mo'y tititigan ka lamang at hindi iimik Hahayaan ka niyang magsalita hanggang mamaluktot ang iyong dila ngunit katahimikan lamang ang mabibigay niyang kapalit Hahawakan niya ang iyong palad at ang buhok mo'y kanyang hahaplusin Pero hindi mo siya kailanman pwedeng mahalin Hindi siya magsasawang makinig sa bawat hinaing at sinisigaw ng iyong damdamin Dahil alam niyang iyon ang nais **** kanyang gawin Paminsan minsa'y makikitan mo siyang ngumiti Paminsan minsa'y may kasamang butil ng luha ang pagkurba ng kanyang labi Hindi siya magsasalita Hahayan niyang ikaw ang magsabi ng dapat niyang maramdaman Hahayaan niyang siya'y iyong husgahan Hindi siya kikibo at hindi siya magrereklamo Hahayaan niyang ikaw ang magsabi kung alin ang totoo Siya yung tipo ng tao na lahat ay kaya niyang gawin Basta't para sayo hindi siya magdadalawang isip ihain Wala man siyang makuha pabalik Ang nais lang niya'y ngumiti ka at hindi na muling maligaw Sa tuwing pupunta ka kay araw
0
Mar 27, 2019
Mar 27, 2019 at 2:14 PM UTC
ISAGANI
KUNG ANG GABI'Y MAGIGING TAO
Kung ang gabi'y magiging tao mananatili siya sa sulok at aantayin ang iyong paglapit Siya yung tipo ng taong sa tuwing kakausapin mo'y tititigan ka lamang at hindi iimik Hahayaan ka niyang magsalita hanggang mamaluktot ang iyong dila ngunit katahimikan lamang ang mabibigay niyang kapalit Hahawakan niya ang iyong palad at ang buhok mo'y kanyang hahaplusin Pero hindi mo siya kailanman pwedeng mahalin Hindi siya magsasawang makinig sa bawat hinaing at sinisigaw ng iyong damdamin Dahil alam niyang iyon ang nais **** kanyang gawin Paminsan minsa'y makikitan mo siyang ngumiti Paminsan minsa'y may kasamang butil ng luha ang pagkurba ng kanyang labi Hindi siya magsasalita Hahayan niyang ikaw ang magsabi ng dapat niyang maramdaman Hahayaan niyang siya'y iyong husgahan Hindi siya kikibo at hindi siya magrereklamo Hahayaan niyang ikaw ang magsabi kung alin ang totoo Siya yung tipo ng tao na lahat ay kaya niyang gawin Basta't para sayo hindi siya magdadalawang isip ihain Wala man siyang makuha pabalik Ang nais lang niya'y ngumiti ka at hindi na muling maligaw Sa tuwing pupunta ka kay araw
Continue reading...
19
Uuwi nanaman ako sa luma kong tahanan Titingin sa mga pader At kakausapin ang mga sulok Titingala, hihiling sa gabi at bituin Na sana mapawi na ang kirot Na nadarama ng puso Masakit na ang mag isa Masakit na ang walang mapaghingahan At ang tanging tinig na maririnig Ay ang alingawngaw ng isip Pipilitin ko umidlip. Pakiusap, hayaan mo akong umidlip At manatiling ligaw Sa panaginip kong ninakaw Ng mga lumipas na araw Dahil napagtanto ko na... Masakit na ang mag isa.
0
Apr 17, 2017
Apr 17, 2017 at 3:13 PM UTC
chris-balase
Filipino verse
Uuwi nanaman ako sa luma kong tahanan Titingin sa mga pader At kakausapin ang mga sulok Titingala, hihiling sa gabi at bituin Na sana mapawi na ang kirot Na nadarama ng puso Masakit na ang mag isa Masakit na ang walang mapaghingahan At ang tanging tinig na maririnig Ay ang alingawngaw ng isip Pipilitin ko umidlip. Pakiusap, hayaan mo akong umidlip At manatiling ligaw Sa panaginip kong ninakaw Ng mga lumipas na araw Dahil napagtanto ko na... Masakit na ang mag isa.
Continue reading...
17
Ang namamagitan, Ang nasa gitna, Ang naghiwalay ng dalawang mundo, Ang naghiwalay sa ikaw at ako. Di ko alam kung ano ang sasabihin, Di rin alam kung ano ang gagawin, Sapagkat wala akong tapang na natitira, Sapagkat wala na akong maisip aking sinta. Di ko alam kung ano ito, Di ko alam kung bakit ganito, Di ko alam kung ano ang uunahin, Di ko alam kung ano ang iisipin. Kakausapin ba kita? O mananahimik na lamang ba? O Diyos ko, akoy tulungan mo, Bigyang linaw ang utak ko.
0
Feb 2, 2018
Feb 2, 2018 at 11:32 AM UTC
taltoy
Pader
Ang namamagitan, Ang nasa gitna, Ang naghiwalay ng dalawang mundo, Ang naghiwalay sa ikaw at ako. Di ko alam kung ano ang sasabihin, Di rin alam kung ano ang gagawin, Sapagkat wala akong tapang na natitira, Sapagkat wala na akong maisip aking sinta. Di ko alam kung ano ito, Di ko alam kung bakit ganito, Di ko alam kung ano ang uunahin, Di ko alam kung ano ang iisipin. Kakausapin ba kita? O mananahimik na lamang ba? O Diyos ko, akoy tulungan mo, Bigyang linaw ang utak ko.
Continue reading...
16
Ilang gabi ring napuyat at nagbakasakali Na ako'y iyong kakausapin tulad ng dati Umaasang ang 'Goodnight' mo'y magbubunga Ng pang-uusisa gaya ng 'Kumusta ka na?' Pero marahil ay nakatulog ka na Kaya siguro nanahimik ka 'di bale, ako'y inaantok na rin naman na Pero bago matulog, iisang sulyap pa.
0
Jul 25, 2019
Jul 25, 2019 at 3:04 PM UTC
Musokuban
Inaantok na
Ilang gabi ring napuyat at nagbakasakali Na ako'y iyong kakausapin tulad ng dati Umaasang ang 'Goodnight' mo'y magbubunga Ng pang-uusisa gaya ng 'Kumusta ka na?' Pero marahil ay nakatulog ka na Kaya siguro nanahimik ka 'di bale, ako'y inaantok na rin naman na Pero bago matulog, iisang sulyap pa.
Continue reading...
8