Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"ginagambala" poems
ako ay nakatulala sa lugar kung saan walang madla; at ang isipan ko'y binabaha ng mga hindi ko nasabing salita. ako ay nasa dagat pa rin, at ang bawat ihip ng hangin ay simbolo ng aking dalangin na sana siya ay mapasa akin. ang mga puno ng niyog ay gaya ng pagmamahal kong matayog. mataas at hindi makasarili, spaagka't sakanya ay nawiwili. ang bawat butil ng buhangin ay parang pag-ibig kong hindi kapusin; bilyon-bilyong damdamin, pag-ibig para sakanya na hindi ko inamin. ang bawat alon na humahampas, ay parang mga sandaling aking ipinalagpas; mga bagay na matagal ko na dapat sinabi, ngayon ako'y ginagambala ng pagsisisi.
0
Jul 21, 2018
Jul 21, 2018 at 12:05 PM UTC
dagat.
unang latag ng lupa, nangabubuhay dahil sa tapak ng walang kamalay malay sa pinagdaanan nito. dala ang delusyon ng buhay kapalit para sa bayan, kapalit para sa kalayaan. lumamin, ay mahahayag ang luad tumutulad sa kulay ng dugo. alam ng bulaklak ito, kung sundan ang pinanggalingan magugulat sa makikita; ang kababayang kinalimutan ang kanilang madugong, matimbang, maalamat na mga pangalan; inalala ng halaman.                  sementeryo, bawat hakbang, walang respeto bawat hakbang, nadudumihan ang mga mukha ng (bayani) taksil (pinaglaban) trinaydor ang kanilang, (at sa dinarami-rami pang mga sambayanang pilipino) tinubuang lupa                   sementeryo, kaya't malalim ang pananampalataya sino bang hindi maadwa, maawa? bawat segundo may dadasalan bumagsak; at lumalalim ang kulay ng pula.                  sementeryo, kaya't pagbagsak ng alas quatro ng umaga; nananahimik ang bayan. katahimikan para sa patay; walang sisigaw. ginagambala ang kapayapaan. sa ilalim ng lupa, ang katahimikan hindi makamtan. lahat sila'y gising, lahat sila'y                                                          sumisigaw.                  sementeryo, ang   tahanan       ko'y         sementeryo, kaya't manahimik at irespeto ang patay; ang mga mamayang madamdamin at malakas ngunit                                                         pinatahimik. tayong buhay                nananatiling patay. silang patay                nananatiling buhay. isang siklo. lalalumin lahat ng lupa ng hindi sa tamang oras; isisigaw ang K A R A P A T A N ! isisigaw ang M A L I ! isisigaw ang H U S T I S Y A ! H U S T I S Y A H U S T I S Y A H U S T ngunit walang makakarinig. ang nakabukang bibig mapupuno ng tinubuang lupa na tinaksil ang lahat ng katulad natin. walang makakarinig kahit buong daigdig                                                                           manahimik.
0
May 10, 2017
May 10, 2017 at 3:32 PM UTC
tahanan
unang latag ng lupa, nangabubuhay dahil sa tapak ng walang kamalay malay sa pinagdaanan nito. dala ang delusyon ng buhay kapalit para sa bayan, kapalit para sa kalayaan. lumamin, ay mahahayag ang luad tumutulad sa kulay ng dugo. alam ng bulaklak ito, kung sundan ang pinanggalingan magugulat sa makikita; ang kababayang kinalimutan ang kanilang madugong, matimbang, maalamat na mga pangalan; inalala ng halaman.                  sementeryo, bawat hakbang, walang respeto bawat hakbang, nadudumihan ang mga mukha ng (bayani) taksil (pinaglaban) trinaydor ang kanilang, (at sa dinarami-rami pang mga sambayanang pilipino) tinubuang lupa                   sementeryo, kaya't malalim ang pananampalataya sino bang hindi maadwa, maawa? bawat segundo may dadasalan bumagsak; at lumalalim ang kulay ng pula.                  sementeryo, kaya't pagbagsak ng alas quatro ng umaga; nananahimik ang bayan. katahimikan para sa patay; walang sisigaw. ginagambala ang kapayapaan. sa ilalim ng lupa, ang katahimikan hindi makamtan. lahat sila'y gising, lahat sila'y                                                          sumisigaw.                  sementeryo, ang   tahanan       ko'y         sementeryo, kaya't manahimik at irespeto ang patay; ang mga mamayang madamdamin at malakas ngunit                                                         pinatahimik. tayong buhay                nananatiling patay. silang patay                nananatiling buhay. isang siklo. lalalumin lahat ng lupa ng hindi sa tamang oras; isisigaw ang K A R A P A T A N ! isisigaw ang M A L I ! isisigaw ang H U S T I S Y A ! H U S T I S Y A H U S T I S Y A H U S T ngunit walang makakarinig. ang nakabukang bibig mapupuno ng tinubuang lupa na tinaksil ang lahat ng katulad natin. walang makakarinig kahit buong daigdig                                                                           manahimik.
Continue reading...
77
Nakalimot ka siguro na masungit sa iyo ang tadhana Nang ikaw ay nagmahal sa isang tao at nagpahalaga Maikling ngiti lang ang kanya ngang hatid Ngunit habang buhay nasa iyong panlasa ang pait Tuwing iidlip siya ay na riyan Tuwing paggising siya ang hanap Maging sa panaginip ikaw ginagambala ng iyong maling desisyon Hanggang sa langit ang paghingi mo ng solusyon Ikaw lamang naman ay nakinig sa tibok ng damdamin Wala ka naman talagang sala sa harap ng iyong salamin Siya ay dala ng nanlamig na hangin Sa iyong paghinga iyo siyang nakuha Kalaunan tanging hindi umayon ay tadhana
0
Dec 24, 2018
Dec 24, 2018 at 8:47 AM UTC
Malambing na Kaibigang Tadhana
Blankong papel Ano na naman ba ang isusulat? Eto na naman tayo sa walang kamatayang drama Pasensya kana Ikaw na nanahimik ay ginagambala Ng pagtangis ko buhat sayong pagkawasak. Sinisigawan na ako ng utak ko Na kesyo tama na Suko na Di na yan babalik Tumigil kana Nililinlang mo lang ang 'yong sarili Sa patuloy na paghahangap Sa taong alam mo namang Matagal ng namaalam. Sana kaya kong itigil Ang paglathala ng kalungkutan kong di matapos tapos Sana kaya kong lipulin itong sakit na nararamdaman ko na di maubos ubos Sana pala'y sinama ko na sa hukay ang lahat ng sentimiyentong ito Nang sa gayon ay di ako nalulunod sa luha bungad ng pagkawala mo. Blankong papel ano naman ang saiyo'y isusulat, Hayaan sanang dugo ko naman ang tumulo sayo at yumakap.
0
Apr 16, 2016
Apr 16, 2016 at 4:38 AM UTC
Blankong Papel
Damdamin ay di maintindihan, Di alam ang gagawin Paano makakaraos sa sakit na nararamdaman Puso'y inaarok sa tuwing ika'y naalala Na kahit ikaw ang nagkamali Ako parin ang ginagambala sa mga alaala Nakatanim parin sa mga alaala Pangako **** ika'y mananatili Hindi makapaniwala na ika'y wala na sa piling ko Ikaw na ang nanakit pero ako padin yung gustong bumalik Ngunit handang masaktan kahit sa bawat sandali Kahit di mo alam Humihiling sa mga tala na ako'y muling mahalin Kung ang hiling ay di man dinggin At kailangan ng tanggapin Ika'y patuloy at tuluyan kong mamahalin Sa araw na sumisika't buwan na hindi nabubuo Kahit di mo alam Pinagmamasdan ka sa malayo't Nagbabakasakaling ika'y muling mahagkan At Dahan dahan ng winawasak ang sarili Kahit di mo alam -Louie Escano
0
Apr 14, 2018
Apr 14, 2018 at 6:27 AM UTC
Kahit di mo alam
Ang araw ay lumipas na nagkatagpo tayo ng kanya-kanyang taong mag papasaya sa atin. Ngunit ang ala-ala ng atin nakaraan ay lagi bumabalik sa tuwing nakakakita ng mga bagay na nag papaala-ala sayo ala-ala noon ay nababalikan. Bakit ganoon ? alam ko sa sarili ko na wala na akong na raramdaman ngunit ang mga pangarap at pinag samahan atin andyan parin buhay sa akin isipan. Paano ako mag sisimula kung ang ala-ala mo'y ako! parin ang ginagambala.
0
Apr 2, 2019
Apr 2, 2019 at 10:14 PM UTC
Ginagambala Parin