Submit your work, meet writers and drop the ads. Become a member
aennij Jul 3
"TAHIMIK!" sigaw ng mga nasa itaas,
mga taong gumagawa ng batas,
ngunit ang hustisya'y hindi patas,
'pagkat sa kanila ang batas ay may butas.

"TAHIMIK!" sigaw ng mga may kapangyarihan,
mga taong inaasaahang maging huwaran,
sa panahon na sila'y ating kinakailangan,
ang tanging naitatanong ay "saan?"

"TAHIMIK!" sigaw ng mga mapagmanipula,
mga taong ginagawang hanapbuhay ang pulitika,
pondong mga winawaldas at nawawalang parang bula
ang mga sagot ay tanging paghuhula.

"TAHIMIK!" sigaw ng mga ayaw sa kritisismo,
mga takot sa hinaing at nagrereklamo,
mga tutang kinain ng koloniyalismo,
sa ibang bayan sila ay tila maamo.

ngunit sa kabila ng lahat ng pagtatahimik,
patuloy kang umimik,
sa hustiya at paglaban ay maging sabik,
sa mga mapanakot huwag magpapitik.

ipagpatuloy ang pagiingay,
sa masa ika'y sumabay,
magising ka sa iyong malay,
pagkamakabayan huwag sanang mawalay.

huwag **** hayaang kunin ang boses natin,
'pagkat ang pag-aaklas ay pilit na isinalin-salin,
mag-salita ka pa rin,
hindi lang para sa'yo kundi para rin sa akin.

ialay ang mo ang salita mo sa mamayan,
ikaw ang maging tunay na huwaran,
susunod na henerasyon iyong ipasan,
mag-ingay sa kahit anong paraan.

"TAHIMIK!" ani ng taong bayan,
sawa na sa pagmamanipula na naghahari-harian.
"TAHIMIK!" ani ng mga mamamayan,
tandaan na laging buksan ang mata at isipan.
#JunkTerrorBillNow #VetoTerrorBill
Ako unta kang dalahon
sa akoang paglakaw
Gusto unta teka kuyogon
Kung mahimo lang bitaw

Akoang gibalon
Ang kabibo sa imong katawa
Ug ang tam-is **** pahiyom
Akoa pud na gidala

Sa atoang kalayo
Bitbit nako ang paglaum
Na dili ka magbag-o
Sa imong gipang-ingon

Ug ayaw lang kabalaka
Kung mohabol ang kamingaw
Saksi ang tanang bitoon
Gihigugma ko ikaw.

Sa matag tikang palayo
Kamingaw nakapalibot
Pero saad ko kanimo
Pohon mobalik ko diha sa imong kamot.
Sa imo ra nipitik ning akong dughan
Buntag, udto, ug gabieng tanan
Na bisan ug namalandong ko sa makadaghan
Dinasaysay gihapon niini ang imong ngalan.

Sa imo ra nitotok ang akong mga mata
Sa matag pilok niini, imong nawong ang makita.
Ug bisan paman ug motan-aw ko sa ubang dalaga
Ikaw raman jud akong makit-an na gwapa.

Sa imo ra nilupad ang akong hunahuna
Nagahandom na makauban ka sa matag takna
Nahigam ko, lisod jud ning mahigugma
Magpanikad sa adlaw na makaanha ko sa imoha

Ug sa imo ra iukit ang akong ugma
Hugot sa pagtoo na dili ko sa imo mawala
Ubanan teka sa kasakit, hilak, ug pagmaya
Hangtod kitang duha husgahan na niining kalibotana.

Sa imo ra.
06 10 2020

Let this be my goodbye
to that gold us, three years ago

it is raining once again
after that long summertime
when I found my skin stressed
and rough
and uglier, maybe

as I stayed up
in my holy place
the warm breeze from the outside
and cool air from the fan
touch my inglorious body
like how those bittersweet, melodramatic memories
touch my scarred soul

I hear the birds chirping
and I wonder if it’s a song
of sorrow
or of joy–
singing to the neighborhood
that the rainy season has begun

or maybe,
it’s just some of their small talk
and perhaps,
it’s just me trying so hard
to look mysteriously poetic

but here I am,
holding back the river
as I write this entry,
and as I ponder with the rain

how I remember those days
staying up late in my holy place
asking God how you are

and I remember when we walked
through that heavenly forest,
we heard the birds chirping
but I never wondered if they sang
out of their sorrow,
or of their joy

I remember that small talk –
how I wish we had it a little longer
I remember not trying so hard
to be me
when you just made everything so real
and so dreamy–that I don’t want to wake up from this ever again,
at the same time

but now
is the time
when I don’t want to sleep
until I could finally bid goodbye–
and as I do,
I want to remember that moment
that moment
for the last time;
that moment

when we first said hello
in August, three years ago



that was in August,
three years ago.


Maraming salamat sa'yo, aking kaibigan, aking kapatid. :)
Ako'y kakatok sa pintuan ng Diyos
Dala-dala ang mga kasalanang inipon

Sa paglalakad
Tangan-tangan ang pagsisisi
At labis na pangamba
Na baka sa bakod pa lamang ng hardin
Ay tanaw ko nang sarado ang
Pintuan ng Maykapal

Ako'y tatangis na parang paslit
Sa mga panahong alam kong gawin ang tama
Pero ipinilit na mali

Ako'y nagsusumamong pakinggan
Ang mga panalangin para sa kamag-anak
Gabayan sana ang minamahal na nahihimbing

Naghihikahos kong ipinagdarasal
Ang aking kaluluwa
Kasama ng bawat putik at sangsang na nakadikit
Bawat pintas at kahambugan

Ako sana'y pagbuksan muli ng pinto
O Diyos na makapangyarihan
Sa bawat patak ng ulan
ay mga dalita ng nakaraan
at mga alaalang ayaw balikan.

Ang lamig ng panahon,
pilit pinapaalala ang kahapon
tila ayaw akong makaahon.

Sobrang dilim ng kalangitan,
animo'y walang hanggan
itong aking kalungkutan.
Sa bawat pitik ng oras
ay isang kahapong nakalampas.
Sa bawat bigkas ng mga letra
ay mga kwentong puno ng saya.
Sa bawat tinig ng iyong mga bibig
ay mga kantang malamig na himig.

Pero paano kung sa isang araw ay bigla ka nalang nawala,

Anong silbi ng pagdaloy ng oras
kung sa alaala na lang kita kasamang lumilipas?
Ang mga letrang binibigkas na sanay para sa'yo
ay nagsilbing sigaw sa kawalan ng aking paghihingalo.
Ang mga malalamig **** halakhakan
ay napalitan na ng nakakabinging katahimikan.

Isang buwan kong tiniis,
itong aking paghihinagpis.
Sa bawat araw ay ikaw ay nakakapit
sa utak at pusong kong masakit
at umaasang di maglaho ang nasimulan
kahit pinutol pa ng isang buwan.
Gemingaw nako nimu.
Howl Jun 23
Akala ko hinahangaan lang kita
Akala ko okay na na kasama kita as barkada.
Yung tipong kahit ilang ako okay lang basta nandyan ka, okay lang basta nakikita kita.
Akala ko okay na na napapatawa mo ko sa mga biro mo
Akala ko okay lang kapag nalaman ko na in a relationship ka na

Pero akala ko lang pala.

Ngayong in a relationship ka na, hindi na kita matingnan ng daretso sa iyong mga mata.
Hindi na ko makatawa kapag inaasar ka o di kaya'y kapag nagbibiro ka.
Ayoko na. Akala ko okay na, ang sakit pala.
Next page