"tinutukoy" poems
Hindi ako marunong tumula
Hindi ako marunong tumula
Kahit tinuruan ako ng **** ko sa wika
Ng tamang pagsulat
Ng may tamang sukat
Ng may tamang sukat ng salita
Ng may tamang salita
Hindi ako marunong tumula
Dahil iniwasan kong gumawa ng isa
Dahil ayoko ng konbensyunal
Dahil ayoko ng sukat-sukat
Dahil ayoko ng bilang-bilang
Dahil ayokong nahihirapan
Kung paano ko ipapahayag ang sarili ko
Hindi ako marunong tumula
Dahil alam kong ang mga makata lamang
Ang may kakayanang makapagsulat
Silang mga nakapag-aral ng wika
Silang mga matagal nang nagsusulat
Silang walang sawang nagsusulat ng mga salitang
Kasing bango ng mga bulaklak
Kasing tingkad ng langit
Kasing linaw ng mga tubig sa dagat
Kasing sarap ng paglanghap ng sariwang hangin
Hindi ako marunong tumula
Kahit naririnig ko sa radyo
Ang mga kantang binibigkas
Ng mabibilis na mga bibig
Ng mga magagaling na mang-aawit ng tula
Hindi ko inibig ang tumula
Dahil alam ko sa aking sarili
Na marunong lang akong magsulat ng kung anu-anong kwento sa buhay
Mga kwentong binibigyan ko ng buhay
Na akala ko sa isip ko lang maninirahan
Ngunit dumating ang araw
Natulala sa isang bagong kwaderno
Blangkong kwaderno
Ni hindi ko alam
Kung ano ang isusulat
Walang maisip ni isa
Maliban sa isa
Ikaw
Ikaw lang ang laman ng isip ko
Nakapaglakbay patungo sa unang pahina
Ang salitang aking hinahanap
Hanggang sa nagtawag siya ng mga kasama
Ng ka-tropa
Ng ka-barangay
Sunod-sunod silang nagsisidatingan
Ikaw lang ang laman ng isip ko
Ikaw na lagi kong kasa-kasama
Ikaw na lagi kong gustong kasama
Ikaw lang
Pero sunod-sunod ang salitang naisulat ko
At nagulat ang nanlalabong mata ko
Tula na pala ang naisulat ko
At nagsulat ako
Nang nagsulat tungkol sa mga ngiti mo
Tungkol sa kung paano kita nagustuhan
Tungkol sa kung kelan lahat nagsimula lahat ng nararamdaman ko
Tungkol sa kung paano ko nilalabanan 'to
Tungkol sa pagkagusto na akala ko hindi dapat
Dahil magkaiba tayo ng gusto
Nagsulat ako nang nagsulat
Hanggang naisulat ko na pala
Na mahal kita
Hindi ako marunong tumula
Ayaw kong gumawa noon ng tula
Pero dahil sa'yo
Marunong na akong gumawa ng tula
Gumawa ako ng maraming tula
May maikli
May mahaba
May hindi tapos
May walang kwenta lang
Halos lahat ay patungkol sa iyo
Minsan sa buhay ko
Pero sa'yo lang umiikot ang buhay ko
Totoo
Ang sarap palang gumawa ng tula
Akala ko mahirap
Akala ko laging may batayan
Akala ko laging may sukat
Tulad ng itinuro sa akin ng **** ko sa wika
Pero hindi pala
May iba palang paraan
Basta't may emosyon kang nararamdaman
Mahalaga na may emosyon tulad ng
Malungkot kasi hindi kita nakasama
Mahalaga na may emosyon tulad ng
Masaya kahit na tinititigan lang kita nakikita ko na mangiyak-ngiyak ka na sa tawa
Mahalaga na may emosyon tulad ng
Pagkasawi kasi alam kong walang patutunguhan 'tong lahat
Katulad mo ako
Isinusulat mo kung anong nararamdaman mo
Ang nararamdaman **** hindi katulad ng nararamdaman ko
Ikaw na siyang nagmamahal ng taong
Hindi ka gusto
Katulad mo ako na
Nagsusulat ng laman ng puso mo
Kung pwedeng ako na lang na ang tinutukoy mo
Marunong akong gumawa ng tula
Ikaw ang may dahilan ng lahat
Nasabi ko na sa'yo lahat
Hindi pa pala lahat
Marunong akong gumawa ng tula
Pero hirap na hirap ako ngayon
Dahil wala na akong maramdaman
Wala na ang pinanghuhugutan
Wala na yatang dapat paglaanan
Wala na
Habang isinisulat ko ito
Wala akong emosyon
Walang emosyong nararamdaman
Sa'yo
Tapos na ata ako sa'yo
Wala na rin akong masulat para sa'yo
Pero marunong akong magsulat ng tula
Kaya
Maghahanap na lang ulit ako
Ng taong paglalaan ng mga salitang
Hindi makatotohanan sa pangdinig kapag isinambit
Hindi makatototohan habang binabasa ng mga mata
At hindi makatotohanang isinulat ng isang hamak na katulad ko
Maghahanap ako
Ng isang tulad mo
Mahaba-haba na ang aking naisulat
Napatunayan ko na atang marunong akong magsulat
Pero hindi ako marunong tumula.
May 29, 2015
May 29, 2015 at 5:50 AM UTC
Baka sakali lang naman na alam ko ang tinutukoy mo
Nag-iba bigla ang sinasabi ng mga mata mo
Noong sinabi **** _'alam mo na yon'_
Pasensya dahil hindi ko kayang kumonekta ng ganon kabilis
Natatakot pa akong magtanggal ng damit
Natatakot pa akong ipakita ang tunay na ako
Patawarin mo ang kahangalan ko
Siguro hanggang paghaplos
Hanggang pagkapit mo sa mga braso ko
At ang manaka-nakang paghawak mo sa mga pulso at kamay ko
Paghawak mo sa ulo ko at sabay ang paghaplos sa buhok ko,
At ang pagkawala ng mga 'to
Dahil madalas na ang pag-iwas mo sa mga mata ko.
_Pero saglit,_
May tradisyon pa tayong gaganapin
Magkasamang haharapin ang sakit
_Saglit_
Sana maabutan pa natin ang buwan na mahahaluan ng mga ngiti
At pagsambit
ng mga lihim
Sana interesado ka pa dahil ganon kabilis
nagbago ang isip
Walang wala sa bilis ng paglakad mo sa susunod na destinsyon
Bakit ganon kabilis?
Kaya saglit,
Ngayon lang ako magpapahintay kaya sana 'wag ka munang mainip.
Sep 8, 2018
Sep 8, 2018 at 11:38 PM UTC
kailan ba nabuhay ang mga manunulat?
sa lahat pagkakataon, kumukuha lang sila ng materyal, ng inspirasyon, ng hangin sa baga ng apoy.
kung iniisip **** ibinigay na nila ang lahat sa'yo, pakaisipin mo ring marami silang nakuha mula sa'yo: ang alon ng buhok mo, ang tsokolate **** mata, pantay na mga ngipin, nakakaakit **** ngiti
ngunit higit sa lahat nang 'yon, ikaw pa rin ang talo, bakit?
dahil minahal ka nila upang iguhit nang tulad nang sa mga pintor: delikado, misteryoso at orihinal.
kahit pa ilang tauhan na ang nagdaan, makikita mo ang pagkakaiba ng oras, panahon at lugar; pagkapusyaw at pagkalamlam, katingkaran o putla ng kulay mo sa tuwing magkahawak kayo ng kamay.
ikaw ang talo, dahil kahit sinong gagawa ng sariling istorya, ikaw; na tinutukoy niya ay ang laging kontrabida. 'hanggat hindi natututong magsulat ang leon, palaging papupurihan ng mga istorya ang mandirigma.'
ikaw ang nang-iwan, unang nilapitan, unang bumitaw sa magpakailanman,
ang hindi lumingon
sa bawat pagtawag sa pangalan **** kirot na ngayon ang katumbas
para bang kalamansing piniga sa sugat na kailanma'y di naghilom at naglaho.
pero sa panahong bumakat na sa papiro ang mga letra, hindi na lamang siya ang luluha sa pagkawala mo, ni maiihi sa kwentong una kayong nagkatagpo
kailan ba nagkaroon ng pagkakataong inisip lamang ng manunulat ang ngayon at hindi ang bukas na isusulat niya ang mga nangyari nang araw na 'yon?
ang unang beses mo siyang halikan sa pisngi, ang panay na pagdantay mo sa kanyang balikat at pagkahawak sa kanyang braso?
kailan ba niya malilimutan at ilang beses pa niyang pauulit-ulitin ang gunita ng pagpatak ng mga luha mo sa harapan niya nang walang dahilan kundi dahil masaya kang kasama siya?
kailan ba nabuhay ang isang eskribo?
sa simula pa lamang ng panahon, kasiping niya gabi-gabi ay ang tinta ng pluma at papel sa harap ng init ng gasera at nagbabagang puso.
mamahalin ka niya gamit ang buhay na mga salita
papatayin ka niya hangga't di ka na makaahon sa lalim ng bangin kung saan inimbak ang pagtingin niya sa'yo
nabuhay siya nang dumating ka
nang mga panahong ang mga oras ng kabataan ay itinatapon na, ikaw ang naging gasolina
upang magliyab siya
oo ikaw na irog niya
nabuhay siya upang buhayin ka magpakailanman
Jan 9, 2017
Jan 9, 2017 at 4:20 AM UTC
Itong tula na ito ay para sayo -- hindi man magkatugma, pero gusto ko ay basahin mo ito. Hindi ko alam kung ako'y may pagasa ba sayo, dahil ako ay nalilito kung sino ba ang gusto mo. Ako ba o yung babaeng tinutukoy nila? Walang kasiguraduhan kung sino. Hindi ko maiwasang hindi umasa, hindi ko rin maiwasan na mawalan ng pagasa.
Nawawalan na ako ng dahilan para umaasa pa, umasa na maging tayo. Ang hirap pag walang label, hindi mo alam kung anong meron sainyo, at katulad ng nararamdaman ko ngayon, nalilito at hindi alam ang gagawin.
Gusto ko nang bumitaw, ngunit ako'y natatakot na ang puso mo ay ako ang sinisigaw balang araw. Nasa gitna ako ng "letting go" at "don't let go" hindi naman kasi tayo close at ang mahirap pa pangalan lang ang alam ko tungkol sayo.
Gusto ko sanang umamin sayo, ngunit ang ikinakatakot ko ay baka ma-reject ako. Ako'y kinakabahan na may halong hiya, kaya wala akong lakas na umamin na crush kita.
Feb 8, 2017
Feb 8, 2017 at 12:22 AM UTC
Aaminin kong ika'y hinahangaan ko
Taglay **** galing sapagsusulat ay gustong gusto ko
Hindi ko maitago ang nararamdaman kong ito
Nais kong makita at makabasa ng bagong gawa mo
Sa dami ng taga hanga mo ako pari'y napapansin mo
Hindi ko labis akalaing ako'y kilala mo
Ngunit mahal masakit mabasa ang mga tulang ito
Gusto kong magtanong kung sino ang babaeng tinutukoy mo rito
Ngunit kaba'y pinangungunahan ako
Nagulat ako dahil matagal mo na pala itong gusto
Sa tula mo'y syang laman lahat nito
Pero mas nagulat ako ng mabasa ang huling salita sa iyong nagawa
Pangalan ko'y di inaakalang mabasa
Ako pala ang babaeng gusto mo
Hindi ko akalain ito
Ang taong hinahangaan ko'y hinahangaan rin pala ako
Nov 3, 2018
Nov 3, 2018 at 6:39 AM UTC
wala naman makapagsasabi, kung kelan matutupad ang tunay na pangarap
nalalaman mo pa ba kung ano ang binubulong ng puso?
hinde pa ba ito natatabunan
ng alaala ng kahapong pinagmulan?
nais kong umangat mula sa putik na aking minana:
ambisyon ang umuudyok
pagkatotoohanin ng kasiyahan, ang bawat layaw ng laman
na tulak ng mundo
pabilis nang pabilis ang ikot
habulin man
unahan man
kelangan pagbayarin
bawat hubog sa atin ng tinaguriang
collective consciousness
nang kung sino man matalinong tumawag dyan,
dyan! mapangahas na pangngalang marangal!
sino ba ako pag humiwalay ako sa collective consciousness na yan?
anong napala ko dyan, itinulak ako
(di kayat, nagpatuak ako?)
patungo sa isang kanto nyan
dahil kelangan kong sundin
ang moralidad
ang paniniwalang
gawa-gawa rin lang
ng aking kapwa
hinde ko tinatakbuhan
ang aking
social responsibility
na syang dinikta na lipunan
na dapat akong kumayod at tuparin
ang oblgasyon ko sa kanya
no.
ang tinutukoy ko
ay ang binubulong
ng bawat saloobin
natabunan na ito
ng sigaw ng damdamin
sinong makakapagsabi
kung kelan matutupad ang pangarap?
ito ba'y aking hahabulin
pipilitin
paglalabanan
sa hilaw na panahon?
(tulad ng sigaw ng damdamin
na tumilapon sa akin?)
ang bulong ng saloobin
hinuhukay ko pa
ito'y nasa ilang
lantang lanta na ako
binging bingi
ngunit naririnig ko pa
sinasakop nya ako
umaasang bubuhayin ko muli.
Jun 6, 2016
Jun 6, 2016 at 1:00 PM UTC
Paano ko nga ba sisimulan ito?
Dahil ayokong malaman ninyo.
Kahit na ako’y pilitin
Hindi ko pa rin sasabihin.
Nakapagtataka,
Naku! Nasabi ko na ba?
Hindi ko talaga mapigilan.
Subalit hulaan niyo na lang.
Walang amoy ngunit napakabango
Hindi nag-iingay ngunit may tono.
Walang lasa ngunit aking inaasam
Hindi ko makitta ngunit kulay ay di kailangan
Pero ang bagay na ito
Ay nararamdaman ko
Alam kong pati rin kayo
Namamngha sa isang sinestetiko
Kaya hahayaan kong kayo ang maghusga
Iiwanan sa inyo ang pasya
Pero hindi ko sasabihin sa inyo
Na pag-ibig ang tinutukoy ko.
Jan 18, 2014
Jan 18, 2014 at 3:06 AM UTC
Meron kang siya, meron pang isa
Paano pa magkakasiya?
Sa kwento ng buhay mo
May linya ba ako?
Nung mabasa ko ang isinulat mo
Akala ang tinutukoy ay ako,
Nawala ako sa isang sandali
Isang sandaling nagbakasakali
Hinigop ako ng mga salita
Damdaming buhay lang sa mga letra
Nagsusumigaw at nais kumawala
Ngunit sa takot kumakalma
Mga imaheng sa isip ko'y rumagasa
Habang binabasa ang iyong tula
Mga pagkakataong tumutugma
Lumitaw sa aking alaala
May kwento ang isinulat para sa nagsulat
Meron din ang nagbasa sa nagpabasa
Mga kwento na maaring makasugat
Kung ang mga bida ay magkaiba
Meron kang siya, meron pang isa
Maari pa kayang sumama
Sa kwento ng buhay mo
Sana may kabanata - ang ikaw at ako
Mar 20, 2019
Mar 20, 2019 at 9:19 PM UTC
Ako’y tumutula, malapit sa isang daan na
Pero hindi para sa isang Stella
Na tinutukoy sa magandang pelikula
Bagkus ay para sa isang taong mahalaga -
Siya’y yaong tatlumpu’t limang taon na
Hanggang ngayo’y asawa ko’t kasama,
karugtong na ang binuo naming pamilya
At malimit ring iniuugnay sa bayang umaasa.
Aug 30, 2017
Aug 30, 2017 at 5:22 AM UTC
Isang tula na para sa'yo.
May isang manunulat na nagsimulang maghanap ng bagong panulat,
Matapos itapon ang mga nakaraang panulat.
Sa kanyang paghahanap, marami ang kanyang nahanap,
Isang panulat na galing sa isang masakit na nakaraan,
Isang panulat na nagbibigay kasiyahan
At isang panulat na delikado gamitin.
Pero sa lahat nang kanyang nahanap,
May isang panulat na nagpapadama ng kakaibang pakiramdam,
Isang pakiramdam na may kakayahang mag-sulat ng kwentong aakma sa isang pahina
Ang pahina kung saan tinutukoy ang estado ng manunulat.
Halos lahat ng panulat na nahanap ng manunulat
Ay ayaw niya itong mawala
Ayaw niya itong pakawalan
Ayaw niya itong ipagbenta sa iba.
Pero itong panulat na kasalukuyan niyang ginagamit sa isang pahina,
Itong panulat na ito ay kakaiba
Dahil sa, handa itong ibigay ng manunulat sa iba
Handa siyang mawala ito,
Hangga't nagagawa nito ang kung anong nararapat.
Feb 2, 2021
Feb 2, 2021 at 10:51 PM UTC
Ang lahat, may hangganan,
Ang lahat, may katapusan,
Dahil walang panghabambuhay,
Ang mapait na katotohanang tunay.
Maaring di pa ngayon,
Pero dadating din ang panahon,
Panahon kung kailan,
Dadating ang katapusan.
Ito na ba ang tinutukoy?
Ito na ba ang kinatatakutan?
Ito na ba ang di gustong maranasan?
Ito na ba ang sukdulan? ang katapusan?
Apr 14, 2017
Apr 14, 2017 at 7:25 AM UTC
Ganito Ang talento ng tinaguriang gagamba,
Ang Sabi ng iba Sila ay kakaiba
dahil nga sadyang
Ganyan Sila kahit
Hindi nasa manila.
Nag - aabang lang ng bibisita
Kahit nga ba bibihira
Ang may maggala
ay tiyak maaantala
Kapag napadpad sa animo'y ala bang tahanan na tahasang walang hagdan
Ngunit kabit-kabit eh
Ang kawit ng madidikit na bahagdan ng bawat hiblang malagu na.
Ni Ang hari ng kagubatan ay di siya nais magambala
Malaglag man sa Muntinlupa
Kagyat Silang ia-Angat Dami man ng hadlang,
tutulay lamang
Ang gagamba gamit Ang
sapot at mga galamay...
Ganon pa man Bigte man Ang pagtanaw ng Leon at tigre sa maliit na nilalang ...
Naka- Tungko lamang Ang kanilang matalim na pangil at angil
pagkat sa loob-loob nitong mababangis at hayok sa laman
ay mapag aalaman---
Ano nga naman
Ang kanilang mahihita
na Karne sa naglalambiting mga galamay
Wika nga sa payo ng dayo
Tinawag Silang Gagamba
sapagkat Ang sino Mang tao
sa kanya'y gagambala
Walang dudang mapapatingala
muna bago yumuko
Mabuti pa daw Ang mangilag
na Lang Sila sa maliliit na nilalang
O di kaya'y maige pa mangilog at magbaka sakali dun sa may Sapang Palay magawi at nang mapawi Ang Kalam at uhaw sa may kawayan .
Sabi naman ng iilan mabuti pa Ang dalanghita mula pa sa pagkabubot nito Hanggang sa maubod na nga sa pagkahinog ay masasabi na talaga namang may asim pa .
Lalo na para sa mga nagda
dalang-tao na minamatamis
ang pangangasim ay iyon ang prutas na ipanlulutas sa kanilang pananaghili .
Sa madaling salita
Ang magaling na Balita
Kakailanganin pa Ang pakpak
Kahit pa mag taingang-
kawali Ang lupa...
Dahil Ang tinutukoy ko sa aking pamagat ay walang iba kundi Ako !
At Ang munting Gagamba Ang siyang maituturing Kong Dambuhala
Kaya nga Ang paniniwalang imbes
trabaho Ang siyang lalapit sa akin...
Yaong mga sapot na bahay Ang
siyang dapat Kong hagilapin...
Kasi nga Ang mga spider web kung tawagin sa ingles...
Ay Ang siyang Lunas na walang dahas upang maging Isa sa kanila !
Silang mga empleyado na dati rin namang Isang sawi
Hanggang Ang mga hain na pain
sa magiging bitag na hayag
ay may kaakibat na kabalikat
Upang mapagtagumpayan Ang mapusok na pagsubok...
Nang sa gayon ay matupad Ang layon niya sa kaniyang mga kanayon na ...
Maging Isang sakdal
sa pagiging kambal
ng papremyo at Tropeyo !
Sep 14, 2024
Sep 14, 2024 at 1:52 PM UTC
Kapag sinabi ko ang panghalip na “siya”
Hindi malalaman kung babae o lalaki ang tinutukoy
Mahal kong wika
Tanging panangga
Ang nagtatago ng sikreto
Kaya kitang gawan ng tula
Walang makaaalam ng lihim na tinatago
May 11, 2020
May 11, 2020 at 8:10 AM UTC
Paano matataho ang kanyang damdamin
Sino ang tinutukoy niyang minamahal
Bakit niyakap bigla
Malalim na ang gabi nang nagpaalam
Tinutugis ng kalituhan
Isang dapit-hapon, habang naglalakad
Isang ale ay humagulgol sa gilid ng kalsada
Ngunit walang sinuman ang nakapuna
Buong aparisyon nga ba
Sa bulaklak ng gumamela,
dalawang paru-parong itim ay nakita
na dumapo at lumipad nang sabay
Sino kaya ang susunduin ng kamatayan
Sa pag-uwi ay kay bigat ng pakiramdam
Sa mga salitang naisulat ay doon binuksan
ang nakakakilabot na bangungot ng kadiwaan
Ang mga nailimbag ay
" Lupa't langit ay nakahanay
Tila'y magkarugtong parang itong
buhay"
Apat na oras na ang lumipas pagkatapos ng takipsilim
Minamasdan ang ama na humihilik
Hawak-hawak ang panyong itim
Dinalaw na ng himig ng hele at napaidlip
Jan 11, 2019
Jan 11, 2019 at 7:07 PM UTC