"tamad" poems
Sa paglipas ng panahon
Mundo ay tuluyan nang nabago,
Kabataa’y apektado
Sa bagong lipunang minulatan.
Kabataan noon ay respetado
Hindi matitigas ang mga ulo,
Laging magalang sa ama’t ina
At sa mga nakakatanda sa kanila.
Kabataan ngayon ay babad sa social media
Naaapektuhan na ng teknolohiya,
Sa gawaing bahay ay tamad na
Kung utusan mo ay sisigawan ka pa.
Kabataan noon ay naglalaro pa
Ng patentiro, tumbang preso at iba pa,
Kabataan ngayon ay puro gadgets na
Nilalaro at kanilang libangan.
Nalulungkot akong isipin
Pero ‘yan ay ating yayakapin,
Nakikita ko rin na hindi lahat
Pero karamiha’y nailamon na ng makamundong gawa.
Kahit sa paglipas ng panahon
Mundo ay nabago,
Malaki man ang agwat ng pagbabago
Natutuwa akong may ibang kabataan pa rin na may mithiin sa bayan.
Jul 9, 2019
Jul 9, 2019 at 1:37 AM UTC
Kay tuling lumipas ang isang taon at ngayon ay panibagong buwan na naman ng Enero.
Isang hamon para sa akin ang baguhin ang nakasanayan ko tatlong dekada na ang nakalilipas -- ang maging masaya para sa sarili ko.
At sisimulan ko ito sa paggawa ng saranggola. Kasama ko sa paggawa at pagpapalipad nito ay ang aking nakababatang kapatid na ngayon ay labingtatlong taong gulang na.
"Ang galing mo namang gumawa. Ang laki na nang ipinagbago mo a! Dati ang tamad mo, ngayon masipag ka na sa paggawa ng saranggola," napahagikgik pa ako nang tuksuhin ko siya.
"Kuya, ang pagbabago ay hindi lamang sa isang laruan o bagay nagsisimula. Dapat sa sarili rin. Kaya kung may mga bagay kang baguhin sa sarili mo, simulan mo sa libangan gaya nitong paggawa ng saranggola. Kung saan nais ng puso **** maging maligaya ay doon ka," malalim ang kaniyang tinuran pero natuwa ako dahil may katuturan ang kaniyang mga salita.
Nang matapos naming gawin ito ay umakyat na kami sa pinakamataas na parte ng aming bukid dahil doon ay malakas ang hangin.
"Isa. Dalawa. Tatlo. Takbo na kuya! Takbo!" ngiting-nigiti ako habang tumatakbo paakyat ng bukid upang paliparin ang saranggolang hugis bituing gawa naming. Nang nakakalipad na ito ay hindi pa rin mawala sa aking mga labi ang ngiti.
Nasabi ko na lamang sa aking sarili ang mga katagang, "Simula pa lamang ito ng pagbabago sa aking sarili. Sisikapin ko at paninindigan ko ang panata ko na maging masaya hanggang sa huling hininga ng aking buhay. Gaya ng saranggolang matayog ang lipad ay magagawa ko ring lumipad paitaas maabot lamang ang tunay na pinapangarap ko at tunay na maging maligaya habambuhay."
Jan 13, 2018
Jan 13, 2018 at 9:06 AM UTC
Dapat matakot tayo sa batas.
Kung walang pangil ang batas,
Tahasan lang ang paglabag.
Kung mali ang halo ng batas, latak ang batayan.
At kung walang batas,
Tara magkanya-kanya na lang tayo.
Modernong bayani, tayo yan.
Tayo ang aani ng bayang
may punla ng dugong nag-aalab.
Kahit saan, may rebelde't aktibista;
May kamaong lalaban para sa bayan;
may magpapaapi't magagapi;
may kakapit sa patalim
At susulong nang walang pagkukunwari.
Hindi luma ang pagbabago;
Kahit pabagu-bago pa ang tibok ng masang Pilipino.
May bagong balita,
Patay na si Juan Tamad.
Bangon Pilipinas! Bangon na!
#042416
Apr 24, 2016
Apr 24, 2016 at 11:56 AM UTC
Nakatingin sa kawalan
walang imik, walang galawan
wala naman ding tinititigan
basta wala lang
akala ng iba ako'y tamad
akala ng iba ako'y problemado
akala ng iba ako'y sawi
akala ng iba ako'y umiibig
pawang walang katotohanan
sana ako'y wag pangunahan
sakit na malalang kondisyon
utak na puno ng imahinasyon
puno ito ng mga pagpapantasya
puno ito ng mga gustong gawin
puno ito ng mga imbensyon
puno ito ng mga opinyon
isip lang ang gumagana
puso na ayaw gumawa
mga bagay na di ko alam kung pano simulan
kulang kasi sa sinop at katalinuhan
walang kinabukasan
walang patutunguhan
sa tulad ko na taong tanga
na puro pangarap lamang
Jul 4, 2015
Jul 4, 2015 at 7:56 AM UTC
Kung kailan ako mapagbigay, doon ako madamot.
Kung kailan ako malinis, doon ako nilulumot.
Kung kailan ako gumagalaw, doon ako paralisado.
Kung kailan ako malaya, doon ako limitado.
Kung kailan ako makulay, doon ako monokromatiko.
Kung kailan ako mapait, doon ako romantiko.
Kung kailan ako masipag, doon ako tamad.
Kung kailan ako magaling, doon ako nilalagnat.
Kung kailan ako malinaw, doon ako malabo.
Kung kailan ako matalino, doon ako bobo.
Kung kailan ako umaalab, doon ako upos.
Kung kailan ako puno, doon ako ubos.
Kung kailan ako maayos, doon ako magulo.
Kung kailan ako puro puso, doon ako puro ulo.
Kung kailan ako mayaman, doon ako mahirap.
Kung kailan ako nandyan, doon ako mailap.
Kung kailan ako nagbabasa, doon ako nagsusulat.
Kung kailan ako kalmado, doon ako nagugulat.
Kung kailan ako sigurado, doon ako nagtataka.
Kung kailan ako sumasagwan, doon ako bumabangka.
Kung kailan ako nangangaso, doon ako nangingisda.
Kung kailan ako umaatake, doon ako dumedepensa.
Kung kailan ako hypothalamus, doon ako atay.
Kung kailan ako buhay, doon ako patay.
Kung kailan ako tao, doon ako hindi tao.
Kung kailan ako ako, doon ako hindi ako.
Aug 7, 2014
Aug 7, 2014 at 12:49 AM UTC
Kunin ang litrato sa sulok na nag-iisa
Pakinggan ang himutok
sa kwadradong kahoy nakapatong
ng bangkay na nangangapa pa
Buuin ang palaisipan
Kung may itsura ay hugutin
ang kasagutan sa bugtong
Tulungan mabatid ito, iwasan ang pagkalito
Nababalisa ang gabi at di makatulog
Munting daliri ay igalaw
Ngunit nanatiling tamad ang mga braso
Sa pagkabog ng dibdib
Ang halinghing ay maririnig
Sa kalaunan ay parang di na humihinga
Kinakalawang sa silid
Nakahandusay sa silyang rektanggulo
Tiisin ang katahimikan
Magdurusa sa kaawa-awang mga oras na di pa umaga
Malayo ang araw at mga bituin ay pinagkait pa
Tagpi-tagping tela ang lulan ay hinala
Magbuntong-hininga ito makipag-usap
Isinalaysay ang pagdaralita
Nakatikom ang bibig
Maghihilom din bagkus di makatawa
Magmumukmok sa loob
ang walang saysay na uwak
Idagit ang kabuluhan
Ang pakikipagsapalaran ay sakuna
Dec 4, 2018
Dec 4, 2018 at 4:02 AM UTC
Nagtatanong ako kung bakit di ko mailarawan
Lahat ng naglalaro sa'king isipan
Na kailangan pa umaano bigyan ng isang kwadro
Sa inyong mga tamad na isipan
At trabaho ko pang sa inyo'y isubo ang matigas na katotohanan
Na para saaki'y isang malaking katangahan
At ginagamit lamang ng maraming nais magpasikat upang tumaba ang kapalaluan sa kani-kanilang tiyan
At kumain ng papuri na siyang lalamunin pang kape lang at pambili ng tinta ng bolpen o ng papel man 'yan
At ano pa ang sining kung wala ka nang mapiga sa utak **** kinain ng uod ang laman
Lumuluha ka ng dugo para sila'y mamangha; mga burgis na magpopondo sa iyong katha
Na ano? Kasabay mo lang rin pumasok sa pamantasan bilang dukha
Pero ibang iba na mga mukhang inalisan na ng pasakit ng pag-iisip
Kung ano na ang para kinabukasan o kung meron pa nga namang daratnang liwanag
O kung bukas ay ang kadiliman naman
Saan ka pupulutin lintik kang di naging gahaman na piniling 'wag magpakayaman sa mumunti **** naisin na pagnanasa ng 'yong katawan?
Pinili **** sundin ang tawag ng 'yong laman, ang tawag ng uhaw na kalooban
Ano nga ba ang silbi ng pagpapakain sa kanila ng iyong isipan kung maari namang ito'y bigyan mo ng isang kasangkapan o kaya ito'y laktawan
Ng kahit anong katanungan at pagpagin ang natutulog nilang kulot na taba mula sa pang-aalipin ng katamaran?
Jul 8, 2016
Jul 8, 2016 at 11:05 AM UTC
(Untitled)
Kung kailan ako mapagbigay, doon ako madamot.
Kung kailan ako malinis, doon ako nilulumot.
Kung kailan ako gumagalaw, doon ako paralisado.
Kung kailan ako malaya, doon ako limitado.
Kung kailan ako makulay, doon ako monokromatiko.
Kung kailan ako mapait, doon ako romantiko.
Kung kailan ako masipag, doon ako tamad.
Kung kailan ako magaling, doon ako nilalagnat.
Kung kailan ako malinaw, doon ako malabo.
Kung kailan ako matalino, doon ako bobo.
Kung kailan ako umaalab, doon ako upos.
Kung kailan ako puno, doon ako ubos.
Kung kailan ako maayos, doon ako magulo.
Kung kailan ako puro puso, doon ako puro ulo.
Kung kailan ako mayaman, doon ako mahirap.
Kung kailan ako nandyan, doon ako mailap.
Kung kailan ako nagbabasa, doon ako nagsusulat.
Kung kailan ako kalmado, doon ako nagugulat.
Kung kailan ako sigurado, doon ako nagtataka.
Kung kailan ako sumasagwan, doon ako bumabangka.
Kung kailan ako nangangaso, doon ako nangingisda.
Kung kailan ako umaatake, doon ako dumedepensa.
Kung kailan ako hypothalamus, doon ako atay.
Kung kailan ako buhay, doon ako patay.
Kung kailan ako tao, doon ako hindi tao.
Kung kailan ako ako, doon ako hindi ako.
Mar 8, 2021
Mar 8, 2021 at 5:26 PM UTC
Mahirap gawin.
Wala kang oras.
Hindi mo na matatapos.
Bakit?
Dahil hindi mo na kaya?
Pagod ka na?
Inaantok ka na?
O tinatamad ka lang?
Marami ka ba talagang ginagawa. Marami ba talaga ang mga pinapapasa kaya natambakam ka na?
Tumingin ka sa oras. Ang bilis ng takbo katulad ng pag higa mo sa kama sa inaakalang magigising ka ng umaga para mka gawa.
Parang kapag nag babasa ka at naka tatlong sanaysay ka na. huminto, nagpahinga at sinubukang mag basa ulit. Naka anim ka na, umupo, nagbasa, nagpahinga malapit sa kama, nahiga habang nagbabasa at unti unting pumikit ang mga mata.
Bangon! sabi ng orasan na nagpapahiwatig sayo na gawin mo ang bagay na ito. Na kaya mo naman talagang tapusin.
Bangon! sa pag iilusyon mo na pagod ka na sa isang damakmak na gawain.
Bangon! para sa mag papel na nasasayang. Sa mga mamamayang nawawalan ng laman ang bulsa.
Bumangon ka! Wag kang magpahinga lang! Hindi ka tamad!
Masipag ka! Hindi sa pagpapahinga, kundi sa pag kilos!
Kumilos ka para sa kinabukasan ng ating bansa, sa ika uunlad ng taong mga tumulong at sa pawis na tumulo sa sahig. Wag **** hayang punasan lang nila ang pawis na iyon. Tanggalin mo!
Kasi minsan nasa isip mo lang na hindi mo kaya pero alam ko at alam mo na magagawa mo ang bagay na iyan. Gawin mo sana!
Feb 12, 2016
Feb 12, 2016 at 9:28 AM UTC
Ngayon ikaw ay masaya
Dahil sa muli **** naipunyagi
ang madalas mo ng ginagawa.
Kailangan ko pa bang i-klaro
para sa'yo? Sige, sige para 'di ka
na malito.
Nais **** ika'y matuto, ngunit tamad ka.
Kaya naman ang mga pagkukulang mo'y sa **** mo
ipinasa.
Ngayo'y ikaw ang nagmumukhang malaking tanga.
Maari naman sigurong gawin mo 'yong bagay na
makakapagsalba sa'yo.
Pero utak-ipis ka kaya ikaw ay nagpabibo.
Akala mo sa ginawa **** yan
mababago mo ang ihip ng hangin at ika'y magiging pasado?
Sorry ka nalang dahil magigipit ka pa lalo.
Ang ating mga guro'y hindi perpekto.
Kagaya **** may kahinaan na likas na sa tao.
Kung may pagkukulang man siya dapat mo itong punan,
Dahil sa paaralan, istudyante at guro'y nagtutulungan.
Ngunit 'di nga maipagkakailang 'di mo 'yon alam.
Tiwalang tiwala ka sa sarili **** kakayahan.
Sana nga magtagumpay ka,
Mag-ingat ka, halatadong wala ka ng natitirang baraha.
Dahil ang huling alas na babagsak sa harap ng mukha mo'y nasa kamay na ng KARMA.
Oct 28, 2018
Oct 28, 2018 at 10:20 AM UTC
Kayod para sa kakarampot na barya.
Sirbisyong kalabaw ngunit binipisyo ko’y wala.
Ang hanap buhay ko’y ikinabubuhay ko pa kaya,
O para sa mga taong minamaledukado ang tulad kong dukha.
Katamaran ay katumbas ng kahirapan bintang ng konyong bulaan.
Hindi tamad ang tulad kong madalas niloloko at napagkakaitan.
Ang kawalan ko ng oportunidad ang syang tunay na dahilan.
Maledukadong tulad ko’y walang luwalhati sa lipunan.
Pagmasdan ang bayan tila nagpapasakop-sakupan.
Sa lawak ng dagat tila walang mapangisdaan,
Sa lawak ng lupa tila walang matirhan.
Ang tulad kong maledukado’y saan ma’y tila walang karapatan.
Ang kahirapan nawa’y sa tulad ko ay wag isisi.
Ang buhay sa aking paghahanap buhay ay nais din mapanatili.
Sa kasaganahan ay nais ko din makibahagi,
Ngunit ako’y maledukado at sa lipunan ako’y basurang masasabi.
May 24, 2019
May 24, 2019 at 1:46 AM UTC
Di naman sa tamad,
di naman sa lahat,
meron lang talagang subject
na di ko magets.
Nakaka-sad.
Merong subject
na ang sarap tulugan,
yung parang na-overdose ka
sa paglaklak ng sleeping pills.
Meron ding subject
na kung iisipin,
di naman magagamit
sa tunay na buhay.
Pwera na lang sa
"Can you replace my X
without asking Y?"
Merong din yung subject
na terror ang teacher,
kapag naleleksyon,
isang balde ang pawis mo
dahil baka ikaw ang mapagtripan niya,
tapos wala kang maisagot.
Merong din subject na madali lang,
yung akala mo pasado ka na,
pero mali ka!
Dahil pagdating ng exam,
ang hirap ng mga tanong.
Yung feeling mo,
di naman nabanggit sa klase,
kaya ayon! GG!
Pero kahit ano pang reklamo natin,
wala tayong magagawa.
Dapat pag-aralan para di magkaalanganin
sa katapusan ng sem.
Dahil kung di bagsak ang grade mo,
baka DRP o INC naman. Naku po!
Sep 17, 2014
Sep 17, 2014 at 10:33 AM UTC
Pagkatapos kumain ay napansin ng ina ni Butchoy na agad itong pumanhik sa kaniyang kuwarto.
Dala ng pagkamausisa ay tinungo niya ang silid ng anak. Doon ay nakita niyang nagsusunog ito ng kilay gamit lamang ang isang pirasong kandila.
"Ang sipag naman ni Butchoy ko."
"Kailangan ko po mag-aral, 'Nay. Ayoko pong matulad sa ibang bata na palaboy-laboy at wala sa eskwela," aniya.
"Ganoon ba? Magbabago rin sila, anak" usisa ng ina.
"Kasi po ang batang tambay ay walang mararating sa buhay," sagot ni Butchoy. Napangiti na lamang ang ina.
Tamad man ito sa gawaing bahay, masipag naman sa pag-aaral.
Jan 13, 2018
Jan 13, 2018 at 9:35 AM UTC
I will take all the chances i can
Chance to hold your hands
Chance to make you smile
Chance to see you look at me
Chance to love you eternally
But that does not end in just a few chances
Cause chances are nothing when youre in love
Why?
Because this chances can come true with the power of falling in love.
Love can make you do things
Things youve never done before
Things youve never felt before
But we're too scared of new, so was i
I was scared and still.
Being scared can make your wishes fall into pieces. So was i.
I was scared.
Scared of loving her. Loving my bestfriend.
I was even scared of calling her "my bestfriend".
I was scared being judged.
Being judged by loving someone who is also like me.
A girl.
So, here I am.
Hearing my broken heart breaking each time
i hear your name,
see your pictures,
its just too painful too feel.
If you ever see this letter i wish you will feel it was me, your friend. letting you know that you caught my heart.
So im begging you.
Please dont play with it.
If you do, im okay as long as you still hold it just please dont let it go.
I came to your life as a friend, a girl best friend. I wanted more but i know my limits so i sacrifice my heart and let it burn to numb the pain.
I miss you, ill see you next school year. As a friend.
Your secretly lover, bestfriend.
Ps. Besh pag mali mali english sorry nag mamadali mag type
Pss. Tamad ako. Tamad. So sorry talaga
Psss. Mag momove on na ko. Hahaha char.
....
May 28, 2017
May 28, 2017 at 6:23 AM UTC
Y llew,
Y ddraig ar' blaidd,
Rhwng naws ac saws suriol,
Cadair idris.
Gwen glawiog
Pam clydodd
Diancrwydd, frainc.
Dan lledar e'i felt,
Noson dianc.
Rhag dy fodiau,
BYDLONDEB.
Gwen a fina
wrth tamad
Bur,
O' dy adloniant bywiog.
Nol at y blaidd,
Y llew,
A'r ddraig,
A finau,
Yn hedfan,
Ar adenydd,
Llonydd.
Oct 9, 2021
Oct 9, 2021 at 6:48 PM UTC