"napupunta" poems - Hello Poetry

Sinusulat ko ito para aking matandaan Ang pangako na minsang sinundan Ng sakit at tampo ng nakaraan Pero hindi ito susundan ng sakit at kahihinatnan. Minsan aking pinangako na magiging okay lang ako Na lahat ng ito ay malalagpasan at makakalimutan rin Pero lahat pala ito’y napako, At napadaan lang sa daan na bako-bako. Daan na bako-bako, parang tayo. Di malaman kung san liliko, palagi nalang nakakalimutan at nahihilo, Kung ang damdamin ay pareho. Umasa ang isa at nagpaka-tanga, Sa pangako at pag-ibig kung san lahat ay nalito. Pangako. Sinusulat ko ito para aking matandaan Ang sakit na dinulot mo sa akin Mas masakit pa kesa sa paluhudin sa bilao ng asin At kalian man umasa na ikaw ay mapapa sakin. Pangako, salitang palaging napapako. Katulad ng tulang ito, parang pangako. Paulit-ulit sinasabi, ngunit nalilito at napupunta sa daan na bako bako Pero aking tutuparin, ang pangako na ito hangga’t sa kakayanin. Pero hindi kita tutularin, na ginawa ang pangako na parang bang kasing nipis ng asin.

0

Dec 3, 2015

Dec 3, 2015 at 5:44 AM UTC

agdrft

Pangako

Sinusulat ko ito para aking matandaan Ang pangako na minsang sinundan Ng sakit at tampo ng nakaraan Pero hindi ito susundan ng sakit at kahihinatnan. Minsan aking pinangako na magiging okay lang ako Na lahat ng ito ay malalagpasan at makakalimutan rin Pero lahat pala ito’y napako, At napadaan lang sa daan na bako-bako. Daan na bako-bako, parang tayo. Di malaman kung san liliko, palagi nalang nakakalimutan at nahihilo, Kung ang damdamin ay pareho. Umasa ang isa at nagpaka-tanga, Sa pangako at pag-ibig kung san lahat ay nalito. Pangako. Sinusulat ko ito para aking matandaan Ang sakit na dinulot mo sa akin Mas masakit pa kesa sa paluhudin sa bilao ng asin At kalian man umasa na ikaw ay mapapa sakin. Pangako, salitang palaging napapako. Katulad ng tulang ito, parang pangako. Paulit-ulit sinasabi, ngunit nalilito at napupunta sa daan na bako bako Pero aking tutuparin, ang pangako na ito hangga’t sa kakayanin. Pero hindi kita tutularin, na ginawa ang pangako na parang bang kasing nipis ng asin.

21

Nakapag sulat na ako ng maraming tula, Tulang para sa iba ngunit para sakanya’y wala, Ang taong ini-alay ang buhay para lang sakin, Na minsa’y dinadaanan ko lang na parang hangin. Nakakalimutan na siya ang dahilan kaya ako’y buhay, Buong buhay niya ang kanyang ibinigay, Mga panahong ako’y nagpapakasaya, Habang siya’y nasa bahay nag-aalala. Ang oras at panahon ay napupunta sa iba, Ngunit sakanya ang mga ito ay para lang sa mga anak niya, Hindi mapakali dahil iniisip ang susunod na alis, Hindi ko namamalayan na sa aking pag-alis may isang taong nangungulila sakin ng labis. Inaantay ang aking pag balik mula sa eskwela, Ngunit sa aking pag dating hindi ko manlang siya makamusta, May mga oras na hindi nagkakaintindihan, Subalit sa huli ikaw ay kanyang pinapatahan. Mahal kong ina gusto ko iyong madama, Ang tulang ito ang magsisilbing paalala, Madami mang problema at tampuhan, Sa huli ikaw parin ang mahal kong ilaw ng tahanan

0

May 14, 2017

May 14, 2017 at 12:31 AM UTC

TheLostSoul

ILAW NG TAHANAN

Nakapag sulat na ako ng maraming tula, Tulang para sa iba ngunit para sakanya’y wala, Ang taong ini-alay ang buhay para lang sakin, Na minsa’y dinadaanan ko lang na parang hangin. Nakakalimutan na siya ang dahilan kaya ako’y buhay, Buong buhay niya ang kanyang ibinigay, Mga panahong ako’y nagpapakasaya, Habang siya’y nasa bahay nag-aalala. Ang oras at panahon ay napupunta sa iba, Ngunit sakanya ang mga ito ay para lang sa mga anak niya, Hindi mapakali dahil iniisip ang susunod na alis, Hindi ko namamalayan na sa aking pag-alis may isang taong nangungulila sakin ng labis. Inaantay ang aking pag balik mula sa eskwela, Ngunit sa aking pag dating hindi ko manlang siya makamusta, May mga oras na hindi nagkakaintindihan, Subalit sa huli ikaw ay kanyang pinapatahan. Mahal kong ina gusto ko iyong madama, Ang tulang ito ang magsisilbing paalala, Madami mang problema at tampuhan, Sa huli ikaw parin ang mahal kong ilaw ng tahanan

20

Nandito nanaman ako sa isang silid, malungkot , nagiisip kung anong mangyayari sa paligid Bukas ba ay payapa muli ang isip o bibilis nanaman ang tibok ng dibdib Sa bawat nangyayaring karanasan sa buhay ko may mga bagay akong naiisip na lumalait sa sarili kong pagkatao, sa pagkatao kong , pagiging mahina , na puro salita walang gawa, sa pagkatao kong kulang sa tiyaga umaasa sa kasiyahan na napupunta sa wala...At Paglipas nang taon sa kolehiyo , nanatili parin akong talo sa pag angat , pinili ang kurso na hindi naman kasing bigat ng abogado, Oo inaamin ko naiwan ako sa larangan ng akademika , alam ko naman na ginawa ko tong landas na to para sumaya pero, Dati yon iba na ang nasa isip ko ngayon, sana pala pinagbutihan ko nung mga araw na nakakahabol pa ko Pero ngayon ,ito natupad nga ang mga pangarap ko sa sarili ko , Pero di ko naman naisip ang kapalaran na darating sa kinabukasan ko Ano nga ba ang magiging kinabukasan ko ? Kung sariling kaligayan nalang palagi nag nasa isip ko Palagi nalang bang ganto ang buhay ko o isang araw , babagsak ang katawan ko katulad ng pagbagsak ng utak ko Tuwing naiisip ang mga malalagim na nakaraan sa buhay ko Mula sa palangiting tao na nakikita nyo , Maganda lang tignan parang takip ng libro, Pero ang totoo ay iba ang nilalaman nito, Magulo ang takbo ng buhay ko , Pero salamat narin may mga tao na nagbibigay ng halaga at pagmamahal Upang magpursigi pa akong mabuhay dito sa mundo... Salamat Ina,Itay,Lolo,Lola, Kaibigan,Katunggali Salamat sa walang hupay na pag intindi sakin sa lahat ng galit , panunukso Pagmamahal , pakikisama at sa mga bagay na nakalagay dito sa memorya ko, Isa kayong tagapagligtas dahil kung wala kayo Wala rin saysay ang pagkatao ko...

0

Nov 14, 2017

Nov 14, 2017 at 2:02 AM UTC

Johnad

Malungkot ang Kwento sa Silid

Nandito nanaman ako sa isang silid, malungkot , nagiisip kung anong mangyayari sa paligid Bukas ba ay payapa muli ang isip o bibilis nanaman ang tibok ng dibdib Sa bawat nangyayaring karanasan sa buhay ko may mga bagay akong naiisip na lumalait sa sarili kong pagkatao, sa pagkatao kong , pagiging mahina , na puro salita walang gawa, sa pagkatao kong kulang sa tiyaga umaasa sa kasiyahan na napupunta sa wala...At Paglipas nang taon sa kolehiyo , nanatili parin akong talo sa pag angat , pinili ang kurso na hindi naman kasing bigat ng abogado, Oo inaamin ko naiwan ako sa larangan ng akademika , alam ko naman na ginawa ko tong landas na to para sumaya pero, Dati yon iba na ang nasa isip ko ngayon, sana pala pinagbutihan ko nung mga araw na nakakahabol pa ko Pero ngayon ,ito natupad nga ang mga pangarap ko sa sarili ko , Pero di ko naman naisip ang kapalaran na darating sa kinabukasan ko Ano nga ba ang magiging kinabukasan ko ? Kung sariling kaligayan nalang palagi nag nasa isip ko Palagi nalang bang ganto ang buhay ko o isang araw , babagsak ang katawan ko katulad ng pagbagsak ng utak ko Tuwing naiisip ang mga malalagim na nakaraan sa buhay ko Mula sa palangiting tao na nakikita nyo , Maganda lang tignan parang takip ng libro, Pero ang totoo ay iba ang nilalaman nito, Magulo ang takbo ng buhay ko , Pero salamat narin may mga tao na nagbibigay ng halaga at pagmamahal Upang magpursigi pa akong mabuhay dito sa mundo... Salamat Ina,Itay,Lolo,Lola, Kaibigan,Katunggali Salamat sa walang hupay na pag intindi sakin sa lahat ng galit , panunukso Pagmamahal , pakikisama at sa mga bagay na nakalagay dito sa memorya ko, Isa kayong tagapagligtas dahil kung wala kayo Wala rin saysay ang pagkatao ko...

31

032017 Isa, Dalawa, tatlo, apat, lima, Anim, Pito? Tama ba? Pasensya kana, Hindi ko na kasi mabilang ang ating mga away at tampuhan. Nahihiya na nga ako sayo eh, Kasi hindi dapat ito yung iyong nararanasan. Alam ko sobra-sobra na yung mga sakit na naidulot ko sayo Wala na yung mga pangako na sinabing tutuparin ko Yung mga ***** tayo jan, ***** tayo dito" Yung "Susulitin natin ang oras pag balik mo sa piling ko" Dapat pala sinulit ko na ang oras habang nandito kapa sa piling ko. Naalala ko pa yung araw na paalis kana para tuparin yung pangarap mo Kahit masakit sakin na lumisan ka ikaw ay aking suportado Kahit na alam kong matagal yun pilit nating sinasabi na saglit ka lang, Na kayang kaya natin Hanggang sa dumating na tayo sa hindi natin kaya. Ang "sakit" Salitang nanggaling na parehas sa ating dalawa Yung tipong mahal na mahal pa natin yung isat isa pero parang hindi na Yung kahit hindi ikaw yung problema sayo na napupunta Hindi ko alam kung dapat bang wakasan na Pero nagdesisyon tayo na kayanin pa. Lumipas ang ilang araw bumabalik na tayo sa dati Nag-iintindihan na ulit minsan pa nga nag bobolahan Sabi ko pa sa sarili ko nun… YES!!! Wala na tong katapusan Ngunit NAUDLOT ang ating walang katapusan. Bumabalik na naman si justine sa kanyang dating ugali Magdodota tapos hating gabi na naman uuwi Tatawag ka sa aking telepono pero hindi ko nasasagot Hanggang sa tumagal tagal na, Hindi ko na sinasagot. Ang hirap lang kasi maging masaya nang wala ka pisikal Ang hirap magtiis na yung yakap ay babasahin ko na lang at hindi na literal Kaya nililibang ang sarili kahit na mali na ang paraan Kahit na alam kong mali yun na dahilan Hindi ko pa rin tinigilan. Sabi ko sa sarili ko maayos din lahat ng ito pag nakauwi kana Nagkakaganito lang tayo dahil hindi tayo magkasama Nag-aalala pagkat hindi sigurado sa ginagawa ng isa Kahit iilang araw nalang tiisin pa natin, pakiusap ko sayo Maliliwanagan din naman kapag nagtagpo na and dalawang puso. May isa lang akong hiling na sana ay tuparin mo Sa laban na ito, Wag ka sanang matuto na sumuko.

0

Mar 19, 2017

Mar 19, 2017 at 11:41 PM UTC

psalmiseta

Wag Ka Sanang Matuto

032017 Isa, Dalawa, tatlo, apat, lima, Anim, Pito? Tama ba? Pasensya kana, Hindi ko na kasi mabilang ang ating mga away at tampuhan. Nahihiya na nga ako sayo eh, Kasi hindi dapat ito yung iyong nararanasan. Alam ko sobra-sobra na yung mga sakit na naidulot ko sayo Wala na yung mga pangako na sinabing tutuparin ko Yung mga ***** tayo jan, ***** tayo dito" Yung "Susulitin natin ang oras pag balik mo sa piling ko" Dapat pala sinulit ko na ang oras habang nandito kapa sa piling ko. Naalala ko pa yung araw na paalis kana para tuparin yung pangarap mo Kahit masakit sakin na lumisan ka ikaw ay aking suportado Kahit na alam kong matagal yun pilit nating sinasabi na saglit ka lang, Na kayang kaya natin Hanggang sa dumating na tayo sa hindi natin kaya. Ang "sakit" Salitang nanggaling na parehas sa ating dalawa Yung tipong mahal na mahal pa natin yung isat isa pero parang hindi na Yung kahit hindi ikaw yung problema sayo na napupunta Hindi ko alam kung dapat bang wakasan na Pero nagdesisyon tayo na kayanin pa. Lumipas ang ilang araw bumabalik na tayo sa dati Nag-iintindihan na ulit minsan pa nga nag bobolahan Sabi ko pa sa sarili ko nun… YES!!! Wala na tong katapusan Ngunit NAUDLOT ang ating walang katapusan. Bumabalik na naman si justine sa kanyang dating ugali Magdodota tapos hating gabi na naman uuwi Tatawag ka sa aking telepono pero hindi ko nasasagot Hanggang sa tumagal tagal na, Hindi ko na sinasagot. Ang hirap lang kasi maging masaya nang wala ka pisikal Ang hirap magtiis na yung yakap ay babasahin ko na lang at hindi na literal Kaya nililibang ang sarili kahit na mali na ang paraan Kahit na alam kong mali yun na dahilan Hindi ko pa rin tinigilan. Sabi ko sa sarili ko maayos din lahat ng ito pag nakauwi kana Nagkakaganito lang tayo dahil hindi tayo magkasama Nag-aalala pagkat hindi sigurado sa ginagawa ng isa Kahit iilang araw nalang tiisin pa natin, pakiusap ko sayo Maliliwanagan din naman kapag nagtagpo na and dalawang puso. May isa lang akong hiling na sana ay tuparin mo Sa laban na ito, Wag ka sanang matuto na sumuko.

53

magkaibang panig ng iisang daan nagsalubong sa iisang punto ang punto ng alanganin nating dalawa lilisan pa ba o mananatili na lamang sa bawat saglit ng sandali pinili ang dalawang bagay para sa iisang katauhan tila ba ang sakit at saya ay iniinda walang katapusang posibilidad 'oo' at 'hindi' ang dapat na makatapat ngunit bakit napupunta sa iba't ibang panig hindi na alam ang nararapat piliin sa huli, tayo ang may pananagutan sakit, tuwa, poot at galit aanhin at dadamhin ng ating kaluluwa pagod na pagod sa pag-ikot ng mundo

0

Apr 2, 2018

Apr 2, 2018 at 11:13 PM UTC

fatimugh

nasa pagitan

magkaibang panig ng iisang daan nagsalubong sa iisang punto ang punto ng alanganin nating dalawa lilisan pa ba o mananatili na lamang sa bawat saglit ng sandali pinili ang dalawang bagay para sa iisang katauhan tila ba ang sakit at saya ay iniinda walang katapusang posibilidad 'oo' at 'hindi' ang dapat na makatapat ngunit bakit napupunta sa iba't ibang panig hindi na alam ang nararapat piliin sa huli, tayo ang may pananagutan sakit, tuwa, poot at galit aanhin at dadamhin ng ating kaluluwa pagod na pagod sa pag-ikot ng mundo

16

Ngayon alam ko na ang tadhana, ang dahilan ng paghanga, ang dahilan ng paniniwala, at ang dahilan kong bakit 'yung tayo nawala. Tinadhana tayong magtagpo, tinadhana ang salitang "tayo" para sa ikaw at ako. Tinadhana tayong magbago. Tinadhana rin tayo para sumuko. Ganyan kagaling ang tadhana, hindi mo alam kong mali ba o tama, pasasayahin ka pero kaakibat ay luha. Masakit man pero dapat paghirapan, dahil di lahat ng relasyon napupunta sa kasiyahan, 'yong iba'y walang sawang kalungkutan. Tanggapin na natin ang katotohanan na magmamahal ka pero masasaktan ka, magpapahalaga ka pero iiwanan ka rin niya, pasasasayahin ka pero paaasahin ka. Tanggapin na natin, na wala talagang tamang relasyon sa inyong dalawa, na magmumukha ka lang kawawa pag iniwan ka niya, na magluluksa kana naman sa kaniyang pagkawala. Tanggapin na natin, ay oo nga pala di mo pa pala kayang tanggapin, na 'yong dati niyong relasyo'y naging hangin, kasabay nang pagguho ng inyong mga hangarin. Hindi mo pa pala, kayang tanggapin na matagal ka nang pinaglaruan, at di naman talaga pagmamahal ang kaniyang naramdaman.

0

Apr 3, 2020

Apr 3, 2020 at 7:53 AM UTC

ClarVernadine

"Masakit ang Katotohanan"

Ngayon alam ko na ang tadhana, ang dahilan ng paghanga, ang dahilan ng paniniwala, at ang dahilan kong bakit 'yung tayo nawala. Tinadhana tayong magtagpo, tinadhana ang salitang "tayo" para sa ikaw at ako. Tinadhana tayong magbago. Tinadhana rin tayo para sumuko. Ganyan kagaling ang tadhana, hindi mo alam kong mali ba o tama, pasasayahin ka pero kaakibat ay luha. Masakit man pero dapat paghirapan, dahil di lahat ng relasyon napupunta sa kasiyahan, 'yong iba'y walang sawang kalungkutan. Tanggapin na natin ang katotohanan na magmamahal ka pero masasaktan ka, magpapahalaga ka pero iiwanan ka rin niya, pasasasayahin ka pero paaasahin ka. Tanggapin na natin, na wala talagang tamang relasyon sa inyong dalawa, na magmumukha ka lang kawawa pag iniwan ka niya, na magluluksa kana naman sa kaniyang pagkawala. Tanggapin na natin, ay oo nga pala di mo pa pala kayang tanggapin, na 'yong dati niyong relasyo'y naging hangin, kasabay nang pagguho ng inyong mga hangarin. Hindi mo pa pala, kayang tanggapin na matagal ka nang pinaglaruan, at di naman talaga pagmamahal ang kaniyang naramdaman.

29

Kinamumuhian kita. Hindi dahil nagsisisi ako, dahil sa mga alaalang binuo mo. Kasalanan ko din naman ako yung sumuko. Kinabukasang walang itutungo. Ba’t ba napakaperpekto mo? Sa aking buhay tila ikaw ang bubuo. Pero anong ginawa ko? Sinayang ko. Mga luhang sayang ang pagtulo. Masaya ka naman ba? Meron na bang iba? Ako, ito, naghahanap. Pero sa huli nag-iisa. Mga oras na napupunta sa ‘di ko kilala. Kinaiinisan kita. Mga sekreto **** di ko nasagot, naaalala sa oras na ako’y nababagot. Bakit ba napakadami **** lihim? Mga bagay na iyong kinikimkim. Nakakamangha kasi pinipilit kitang magtiwala. Pero sa tanong ko’y sagot mo’y “Wala”. Mahal mo ko pero ba’t tiwala mo hindi buo? Mga sagot mo tila may lihim, hindi totoo. Nakakabadtrip ka. Gustong gusto ko malaman nasa isip mo. Sana nagtiwala ka ng buo. Ito na sana ang huling liham ko sayo. Lumigaya ka sana at matupad mga pangarap mo. Mga planong napako ‘di na magbabago. Mga buhay nating nagkasalubong pero magkaiba ang dulo. Salamat, patawad. Ngayon malaya ka nang lumipad. Tahanan.

0

Aug 26, 2020

Aug 26, 2020 at 9:33 AM UTC

vrgl21

Kinamumuhian kita

Kinamumuhian kita. Hindi dahil nagsisisi ako, dahil sa mga alaalang binuo mo. Kasalanan ko din naman ako yung sumuko. Kinabukasang walang itutungo. Ba’t ba napakaperpekto mo? Sa aking buhay tila ikaw ang bubuo. Pero anong ginawa ko? Sinayang ko. Mga luhang sayang ang pagtulo. Masaya ka naman ba? Meron na bang iba? Ako, ito, naghahanap. Pero sa huli nag-iisa. Mga oras na napupunta sa ‘di ko kilala. Kinaiinisan kita. Mga sekreto **** di ko nasagot, naaalala sa oras na ako’y nababagot. Bakit ba napakadami **** lihim? Mga bagay na iyong kinikimkim. Nakakamangha kasi pinipilit kitang magtiwala. Pero sa tanong ko’y sagot mo’y “Wala”. Mahal mo ko pero ba’t tiwala mo hindi buo? Mga sagot mo tila may lihim, hindi totoo. Nakakabadtrip ka. Gustong gusto ko malaman nasa isip mo. Sana nagtiwala ka ng buo. Ito na sana ang huling liham ko sayo. Lumigaya ka sana at matupad mga pangarap mo. Mga planong napako ‘di na magbabago. Mga buhay nating nagkasalubong pero magkaiba ang dulo. Salamat, patawad. Ngayon malaya ka nang lumipad. Tahanan.

18