Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"lumalala" poems
Malapit na ang aking kaarawan , Subalit puno parin nang lungkot ang aking sistema, Ako nga ba ay nababahala sa nangyayari sa eksena , o sadyang di ko lang mapigilan ang naririnig sa aking mga tainga, Nakarinig ako ng isang malungkot na kanta , tugmang-tugma sa tema, Dala ang lungkot at sakit sa aking mga nadarama, titigil pa kaya ang pagiisip na patuloy lumalala , o magkukunwari nalang sa bawat araw na gusto ko nalang matapos na . Magpapasaya parin ba ako ng maraming tao , para lang itago itong nararamdaman ko , o ilalabas ko ito kahit napakahirap at baka pagtawanan nyo pa ko. Sa bawat ngiti ko na naipamamalas ay isang puntos o paraan para lumigaya ako kahit kaunti , Sa pagtahimik ko nagmamasid lang ako sa paligid , dahil takot akong magbigay opinyon , at baka ako'y paulananan ng masasakit na Salita na uukit sa aking kaluluwa hindi lang sa balat , hanggang sa tuluyan na nga akong dalhin ng aking isip , Kung saan ang dulo at solusyon ay kamatayan.
0
Nov 30, 2017
Nov 30, 2017 at 11:41 AM UTC
Tag-Ngiti
May nag-aalab na damdamin sa loob ng aking dibdib. Isang galit na hindi humuhupa parang sugat na lumalala. May tanong na hanggang ngayon ay hindi mahanapan ng sagot. Napapagod ang diwa ko pero walang makitang kapahingahan. Nauuhaw ako subalit tila hindi sasapat ang tubig. (mabuti na lang at may serbesa at alak na masasandalan) May sapot sa isipan ko kaya hindi makita ang hantungan. Wala akong magawa kundi harapin kung ano ang meron ako, Hindi naging mabait ang kapalaran at naging maramot ang buhay. Ang kaligayahan ay parang mailap na ibon , mahirap mahuli at hindi madaling mahawakan. Lungko’t at pagdurusa ang matalik ko’ng kaibigan. May mga magdamag na ayaw ko nang magwakas, Mga pagkahimbing na ayaw ko nang magising, Mga umagang ayaw ko nang tanawin. Ito ang palad kong hatid na kailangan ko’ng harapin. Haharapin kahit may hinanakit at panghihinayang, Haharapin dahil kailangang gawin, Tulad ng ginawa ni Sisyphu ang lahat ng lungkot at hirap ay aking haharapin.
0
Dec 7, 2017
Dec 7, 2017 at 10:14 PM UTC
HUGOT
Ang aking nadarama ay lumalala O, sinta, bakit ganito na lang bigla Puso ko tuloy ay tila nagwawala Bumibilis lahat 'pag lumalapit ka Sabi ng iba ay hindi tayo bagay Ngunit sabi mo tayo ay hanggang dulo Malagot man ang hininga at mamatay Ikaw lang ang pinaniniwalaan ko Maghihintay, hindi ka paaasahin Lahat ng pagsubok ay handang tahakin Para sa iyo hindi ako susuko Pinanghahawakan kong mahal mo ako
0
Nov 8, 2015
Nov 8, 2015 at 7:53 AM UTC
Paninindigan
Nakakaiyak nga pala ang pag ibig Yung tipong hirap ka ng ipahiwatig Yung kahit ilang beses **** sinabi na suko na Sasabihin parin nya sayo na laban pa Gusto kong umiyak, gusto kong magwala Gusto kong iparamdam sayo kung anong pakiramdam ng binabalewala At habang tumatagal lalo itong lumalala Lumalala ang sugat sa puso ko kagagawan ng iyong bala Kasabay ng mga manininging na bituin Ay ang hangarin na ako'y iyong palayain At kung ang ating landas ay muling pagtatagpuin Ang tanging hiling ay sana'y walang hadlang satin
0
Apr 14, 2018
Apr 14, 2018 at 7:58 PM UTC
Ang Tula ng Pag-ibig
Bakit? Bakit nga ba laging sa tula? Bakit sa lahat ng pagkakataon, ito'y ginagawa? Bakit emosyon at damdami'y, dito napunta? Bakit hindi maibigkas, at sayo'y maipakita? ----------------------------------------------------------------- Bakit sa bawat pagsulyap, sakit ang nadarama? Bakit sa tuwing lalapitan, pagka-ilang ay nangunguna? Bakit 'pag nakakasama, wala manlang saya? Bakit 'pag nakakausap, may patlang na 'di mapuna? ----------------------------------------------------------------- Bakit ganon, hindi saya ang nadarama? Bakit ganon, walang ngiti na maipakita? Bakit ganon, bawat kirot lumalala? Bakit ganon, parang wala lang talaga? ----------------------------------------------------------------- Bakit nga ba? Bakit laging ganito? Bakit laging may hapdi, ang nararamdaman ko? Bakit? Ako naman ay totoo? Kaya pala, ako nga pala ay minsan ng naloko, at nabigo.
0
May 30, 2018
May 30, 2018 at 5:22 AM UTC
Bakit?
Lumalala nanaman ang aking isip , kakaisip, Kailan ba ako matututong makisalamuha sa mga tao? Palagi ko nalang sinisilip , Ang bawat laman ng kanilang mensahe habang humihigop sa isang baso Ng kape na mainit,dagdag kaba sa sarili kong hindi ko maipinta Sa sarili kong nagpapagaling pa, Wala akong lagnat , Hindi nga lang marunong kumalma Ang utak ko'y pagod na pagod na sa mga ideyang kakaiba at di ko alam kung san papunta Ang isip ko na di ko mapakalma, Nararamdaman ba nila , o patuloy paring humahalakhak Sa kalagayan kong patay na patay na, Kaya minsan ayaw ko ng kasama, di ko kasi maipaliwanag sa kanila na Ako'y biktima lamang ng kalungkutan , Biktima ng nakaraan at kasalukuyan May mga bagay lang talaga na madalas kong makalimutan, madalas ding matandaan , (ako'y nagpapagaling pa at dahang-dahang nagpapakalma)
0
Jun 8, 2018
Jun 8, 2018 at 11:11 AM UTC
6/8/18 11:07
Sa pagbuka ng liwayway Kasabay ng sikat ng araw Na dumadampi sa aking Mga panaginip na ligaw Minsan, sa aking pagbangon Kasabay ng pagbawi ng unos At paglubog ng ngiti Ay mga luhang kusang umaagos Minsan, sa kabila ng aking Pagtingin at pagtalikod Ay nawawasak ang aking Mga matatatag na bakod Paminsan minsan, Naalala kita... tayo, Naalala ko ang bawat lambing Ng mga binitawang pangako Minsan, bumubukas ang mga sugat Minsan, lumalala ang bigat Minsan, bunabalik ang nakaraan Minsan, bumabaliko ang daan Paminsan minsan, nakikita kita Sa bawat sulok ng aking ala ala.
0
Aug 1, 2018
Aug 1, 2018 at 8:13 PM UTC
Paminsan minsan
Bakit ganito ang aking nararamdaman? Tila sa puso ko ay may napakalaking puwang Hindi ko maipaliwanag, ni hindi rin kayang matiyak, Bakit ang mga luha ko'y patuloy sa pagpatak? Hindi nakilala, hindi rin nakasama ngunit bakit sa'yo ay labis na nangungulila? Sa bawat paglingon mapa-kanan o kaliwa, Bakit nasa isip kita? Bakit ka nasa alaala? Sa bawat umagang idinidilat ko ang aking mga mata, nararamdaman ko para sa'yo ay sadyang lumalala. Madalas gusto kong isipin na sa tamang katinua'y nawawala, Sino ka nga ba? Bakit hindi na lang tayo pagtagpuin ng tadhana? Bakit kinakailangang maghirap ako ng ganito? Ako ba ay sumisinta? Hindi ko mapagtanto! Kapag mukha mo'y naiisip, iba ang pagtibok ng aking puso. Nakilala na nga ba kita? Ano nga ba talaga tayo?
0
Mar 26, 2020
Mar 26, 2020 at 12:28 AM UTC
Sino Ka Nga Ba?
Puno ng ngiti, Puno ng sigla, Itong mga labi, Na muling sumaya. Sa bawat pag-uusap, Di maipagkakaila ang sabik, Tinig mo ang hinahanap, Na sa mga tainga ko'y humalik. Lumbay ay lumalala, Dahil walang magawa, Ngunit dahil sa'yo, Nabubuo araw ko. Sana ganito nalang araw-araw, Ilang beses man lumubog ang araw, Kahit ang buwan makailang ulit lumitaw, Gusto kong saya muna ang mangibabaw. Subalit di ko naman hawak ang lahat, Kaya dito ako't nagpupuyat, Isisiwalat ang mga gusto, Na sana parating ganito.
0
May 29, 2017
May 29, 2017 at 8:51 PM UTC
Parati
Nahihirapan na ako makisalamuha sa ibang tao Kinakain na ng Duda ang sensitibong utak ko Bawat kilos, iniingatan ko ! Malaya ako ! (pero nakakulong naman ang tunay na mga paa ko sa loob ng kaluluwa ko!) Nais kong takasan ang mundong ito! May tahanan naman ako , bakit ako lilisan dito sa mundo? Duwag na ba ako? dahil di ko malutas ang problema Mahina na ba ako? dahil di ko na kayang lumaban sa gera Lumalala , lumuluha , kala ko tapos na Pansamantala lang pala ang sigla Mapang-akit ang kalungkutan "Pinagmukha ka lang malaya , maluwag ang selda" Mas nakakaawa pa nga ako , nasilayan ko ang awa sa mukha ninyo Sa sobrang maawain ko , kinunsumo ko lahat ng lungkot para mawala ang awa sa mukha nyo. Naglalaban na ang dalawang grupo sa utak ko , hilahan ng lubid , palarong lahi ang tema Palakasan nalang ng pwersa kung mapipigtal , aba mukhang balanse pa
0
Apr 21, 2020
Apr 21, 2020 at 10:53 AM UTC
Maduming Isip
Alas dose Nagsisimula ang mga hirit sa pagsibol ng liwanag ng nagiisang buwan Dalawang anino ng mga pusong pinagkaitan ng panahon at pagkakataon Mga diwang hirap makatulog sa kabila ng pilit ng dalawang pares ng mata para pumikit Ala una Nagising sa biglaang pagtawag Sa kabilang linya, ang boses ng nagiisang tangi Mga matang pilit na dumidilat ngunit singkit pa din Alas dos Nagsisimula pa lang ang gabi Mga palitan ng salita at biro Oras na para matulog para sa isa, may pasok pa kinaumagahan Alas tres Ang oras ng kadiliman Na nagsilbing liwanag para sa dalawa Mga tawa nilang mas lumalakas At damdaming mas lalong lumalala Sa kabila ng lahat, hindi man tama Pagsapit ng alas kwatro Natulog siyang may ngiti At panalangin Na sana’y ganito sila palagi Ng kanyang natatangi
0
Jun 10, 2021
Jun 10, 2021 at 3:44 PM UTC
Alas tres