"lumalala" poems
Malapit na ang aking kaarawan , Subalit puno parin nang lungkot ang aking sistema,
Ako nga ba ay nababahala sa nangyayari sa eksena , o sadyang di ko lang mapigilan ang naririnig sa aking mga tainga,
Nakarinig ako ng isang malungkot na kanta , tugmang-tugma sa tema,
Dala ang lungkot at sakit sa aking mga nadarama, titigil pa kaya ang pagiisip na patuloy lumalala , o magkukunwari nalang sa bawat araw na gusto ko nalang matapos na .
Magpapasaya parin ba ako ng maraming tao , para lang itago itong nararamdaman ko , o ilalabas ko ito kahit napakahirap at baka pagtawanan nyo pa ko.
Sa bawat ngiti ko na naipamamalas ay isang puntos o paraan para lumigaya ako kahit kaunti ,
Sa pagtahimik ko nagmamasid lang ako sa paligid , dahil takot akong magbigay opinyon , at baka ako'y paulananan ng masasakit na Salita na uukit sa aking kaluluwa hindi lang sa balat , hanggang sa tuluyan na nga akong dalhin ng aking isip ,
Kung saan ang dulo at solusyon ay kamatayan.
Nov 30, 2017
Nov 30, 2017 at 11:41 AM UTC
May nag-aalab na damdamin sa loob ng aking dibdib.
Isang galit na hindi humuhupa parang sugat na lumalala.
May tanong na hanggang ngayon ay hindi mahanapan ng sagot.
Napapagod ang diwa ko pero walang makitang kapahingahan.
Nauuhaw ako subalit tila hindi sasapat ang tubig.
(mabuti na lang at may serbesa at alak na masasandalan)
May sapot sa isipan ko kaya hindi makita ang hantungan.
Wala akong magawa kundi harapin kung ano ang meron ako,
Hindi naging mabait ang kapalaran at naging maramot ang buhay.
Ang kaligayahan ay parang mailap na ibon ,
mahirap mahuli at hindi madaling mahawakan.
Lungko’t at pagdurusa ang matalik ko’ng kaibigan.
May mga magdamag na ayaw ko nang magwakas,
Mga pagkahimbing na ayaw ko nang magising,
Mga umagang ayaw ko nang tanawin.
Ito ang palad kong hatid na kailangan ko’ng harapin.
Haharapin kahit may hinanakit at panghihinayang,
Haharapin dahil kailangang gawin,
Tulad ng ginawa ni Sisyphu ang lahat ng lungkot at hirap ay aking haharapin.
Dec 7, 2017
Dec 7, 2017 at 10:14 PM UTC
Ang aking nadarama ay lumalala
O, sinta, bakit ganito na lang bigla
Puso ko tuloy ay tila nagwawala
Bumibilis lahat 'pag lumalapit ka
Sabi ng iba ay hindi tayo bagay
Ngunit sabi mo tayo ay hanggang dulo
Malagot man ang hininga at mamatay
Ikaw lang ang pinaniniwalaan ko
Maghihintay, hindi ka paaasahin
Lahat ng pagsubok ay handang tahakin
Para sa iyo hindi ako susuko
Pinanghahawakan kong mahal mo ako
Nov 8, 2015
Nov 8, 2015 at 7:53 AM UTC
Nakakaiyak nga pala ang pag ibig
Yung tipong hirap ka ng ipahiwatig
Yung kahit ilang beses **** sinabi na suko na
Sasabihin parin nya sayo na laban pa
Gusto kong umiyak, gusto kong magwala
Gusto kong iparamdam sayo kung anong pakiramdam ng binabalewala
At habang tumatagal lalo itong lumalala
Lumalala ang sugat sa puso ko kagagawan ng iyong bala
Kasabay ng mga manininging na bituin
Ay ang hangarin na ako'y iyong palayain
At kung ang ating landas ay muling pagtatagpuin
Ang tanging hiling ay sana'y walang hadlang satin
Apr 14, 2018
Apr 14, 2018 at 7:58 PM UTC
Bakit? Bakit nga ba laging sa tula?
Bakit sa lahat ng pagkakataon, ito'y ginagawa?
Bakit emosyon at damdami'y, dito napunta?
Bakit hindi maibigkas, at sayo'y maipakita?
-----------------------------------------------------------------
Bakit sa bawat pagsulyap, sakit ang nadarama?
Bakit sa tuwing lalapitan, pagka-ilang ay nangunguna?
Bakit 'pag nakakasama, wala manlang saya?
Bakit 'pag nakakausap, may patlang na 'di mapuna?
-----------------------------------------------------------------
Bakit ganon, hindi saya ang nadarama?
Bakit ganon, walang ngiti na maipakita?
Bakit ganon, bawat kirot lumalala?
Bakit ganon, parang wala lang talaga?
-----------------------------------------------------------------
Bakit nga ba? Bakit laging ganito?
Bakit laging may hapdi, ang nararamdaman ko?
Bakit? Ako naman ay totoo?
Kaya pala, ako nga pala ay minsan ng naloko, at nabigo.
May 30, 2018
May 30, 2018 at 5:22 AM UTC
Lumalala nanaman ang aking isip , kakaisip,
Kailan ba ako matututong makisalamuha sa mga tao?
Palagi ko nalang sinisilip ,
Ang bawat laman ng kanilang mensahe habang humihigop sa isang baso
Ng kape na mainit,dagdag kaba sa sarili kong hindi ko maipinta
Sa sarili kong nagpapagaling pa,
Wala akong lagnat , Hindi nga lang marunong kumalma
Ang utak ko'y pagod na pagod na sa mga ideyang kakaiba at di ko alam kung san papunta
Ang isip ko na di ko mapakalma,
Nararamdaman ba nila , o patuloy paring humahalakhak
Sa kalagayan kong patay na patay na,
Kaya minsan ayaw ko ng kasama, di ko kasi maipaliwanag sa kanila na
Ako'y biktima lamang ng kalungkutan ,
Biktima ng nakaraan at kasalukuyan
May mga bagay lang talaga na madalas kong makalimutan,
madalas ding matandaan , (ako'y nagpapagaling pa at dahang-dahang nagpapakalma)
Jun 8, 2018
Jun 8, 2018 at 11:11 AM UTC
Sa pagbuka ng liwayway
Kasabay ng sikat ng araw
Na dumadampi sa aking
Mga panaginip na ligaw
Minsan, sa aking pagbangon
Kasabay ng pagbawi ng unos
At paglubog ng ngiti
Ay mga luhang kusang umaagos
Minsan, sa kabila ng aking
Pagtingin at pagtalikod
Ay nawawasak ang aking
Mga matatatag na bakod
Paminsan minsan,
Naalala kita... tayo,
Naalala ko ang bawat lambing
Ng mga binitawang pangako
Minsan, bumubukas ang mga sugat
Minsan, lumalala ang bigat
Minsan, bunabalik ang nakaraan
Minsan, bumabaliko ang daan
Paminsan minsan, nakikita kita
Sa bawat sulok ng aking ala ala.
Aug 1, 2018
Aug 1, 2018 at 8:13 PM UTC
Bakit ganito ang aking nararamdaman?
Tila sa puso ko ay may napakalaking puwang
Hindi ko maipaliwanag, ni hindi rin kayang matiyak,
Bakit ang mga luha ko'y patuloy sa pagpatak?
Hindi nakilala, hindi rin nakasama
ngunit bakit sa'yo ay labis na nangungulila?
Sa bawat paglingon mapa-kanan o kaliwa,
Bakit nasa isip kita? Bakit ka nasa alaala?
Sa bawat umagang idinidilat ko ang aking mga mata,
nararamdaman ko para sa'yo ay sadyang lumalala.
Madalas gusto kong isipin na sa tamang katinua'y nawawala,
Sino ka nga ba? Bakit hindi na lang tayo pagtagpuin ng tadhana?
Bakit kinakailangang maghirap ako ng ganito?
Ako ba ay sumisinta? Hindi ko mapagtanto!
Kapag mukha mo'y naiisip, iba ang pagtibok ng aking puso.
Nakilala na nga ba kita? Ano nga ba talaga tayo?
Mar 26, 2020
Mar 26, 2020 at 12:28 AM UTC
Puno ng ngiti,
Puno ng sigla,
Itong mga labi,
Na muling sumaya.
Sa bawat pag-uusap,
Di maipagkakaila ang sabik,
Tinig mo ang hinahanap,
Na sa mga tainga ko'y humalik.
Lumbay ay lumalala,
Dahil walang magawa,
Ngunit dahil sa'yo,
Nabubuo araw ko.
Sana ganito nalang araw-araw,
Ilang beses man lumubog ang araw,
Kahit ang buwan makailang ulit lumitaw,
Gusto kong saya muna ang mangibabaw.
Subalit di ko naman hawak ang lahat,
Kaya dito ako't nagpupuyat,
Isisiwalat ang mga gusto,
Na sana parating ganito.
May 29, 2017
May 29, 2017 at 8:51 PM UTC
Nahihirapan na ako makisalamuha sa ibang tao
Kinakain na ng Duda ang sensitibong utak ko
Bawat kilos, iniingatan ko !
Malaya ako ! (pero nakakulong naman ang tunay na mga paa ko sa loob ng kaluluwa ko!)
Nais kong takasan ang mundong ito!
May tahanan naman ako , bakit ako lilisan dito sa mundo?
Duwag na ba ako? dahil di ko malutas ang problema
Mahina na ba ako? dahil di ko na kayang lumaban sa gera
Lumalala , lumuluha , kala ko tapos na
Pansamantala lang pala ang sigla
Mapang-akit ang kalungkutan
"Pinagmukha ka lang malaya , maluwag ang selda"
Mas nakakaawa pa nga ako , nasilayan ko ang awa sa mukha ninyo
Sa sobrang maawain ko , kinunsumo ko lahat ng lungkot para mawala ang awa sa mukha nyo.
Naglalaban na ang dalawang grupo sa utak ko , hilahan ng lubid , palarong lahi ang tema
Palakasan nalang ng pwersa kung mapipigtal , aba mukhang balanse pa
Apr 21, 2020
Apr 21, 2020 at 10:53 AM UTC
Alas dose
Nagsisimula ang mga hirit sa pagsibol ng liwanag ng nagiisang buwan
Dalawang anino ng mga pusong pinagkaitan ng panahon at pagkakataon
Mga diwang hirap makatulog sa kabila ng pilit ng dalawang pares ng mata para pumikit
Ala una
Nagising sa biglaang pagtawag
Sa kabilang linya, ang boses ng nagiisang tangi
Mga matang pilit na dumidilat ngunit singkit pa din
Alas dos
Nagsisimula pa lang ang gabi
Mga palitan ng salita at biro
Oras na para matulog para sa isa, may pasok pa kinaumagahan
Alas tres
Ang oras ng kadiliman
Na nagsilbing liwanag para sa dalawa
Mga tawa nilang mas lumalakas
At damdaming mas lalong lumalala
Sa kabila ng lahat, hindi man tama
Pagsapit ng alas kwatro
Natulog siyang may ngiti
At panalangin
Na sana’y ganito sila palagi
Ng kanyang natatangi
Jun 10, 2021
Jun 10, 2021 at 3:44 PM UTC