"hinabi" poems - Hello Poetry

bayan kong mahal sayo'y ibibigay ang aking buhay ipaglalaban ang aking katwiran at karapatan ipagsisigawan ang salitang pagkakaisa at kapayapaan ngunit bakit sa lahat ang may hadlang? tuluyan na bang nabaon sa nakaraan ang kapatiran? mas nanaisin ng karamihan ang kaginhawaan para sa sariling kapakanan ang paggiging makabayan ay bibitawan nalang kapalit ay maging sa sariling alipin sa bayan magbibingi bingihan na lamang sa mga maling nasaksihan sa mga taong naka upo sa mataas na upuan ang mali ang nagiging tama ang tama ay mailap ng makita anung silbi ng mga pinaglalaban kung ang lahat ayaw makipag laban? sakim sa sarili at sarili lang ang mahalaga wala na ang mga bayani patay na! kailan may walang tunay na kalayaan sa ating bayan dahil ang lahat ay ang nais lang ang sariling interes at kapakanan nasayang lang ang watawat na hinabi ng ating mga bayani hindi pagkakaisa ang nasa ang nasa isipan kundi paano maka isa sa lahat bayani ba ay isang nalang alamat? wala na bang mag aangat at magsasabing dapat ipaglaban ang karapatan? nagiging mahirap ang mahirap at sa pera silay salat ang mayaman ay nagtataas ng bakuran upang di makita ang tunay na kalagayan iiyak na lamang ang mga tunay na nagmamahal sa bayan wala na nga ang tunay na kahulugan ng kapatiran di na isa ang bawat kulay ng watawat kundi ito'y kulay kung saan ka dapat mabilang naging pangkat ang kulay, naging simbolo na ng watak watak na paniniwala di na siguro magiging buo ang kulay ng watawat ang kapayapaan ay di magiging sapat wala na! hindi na magiging isa ang mga pulo ng bayan nagiging paligsahan na lang kung sino ang magiging una at tatawanan ang talunan sa inaakalang laban ng pinaka magaling, di man lang maiisip na pagkakaisa sana bayan kung magiliw paanu na? di na ba magkakaisa? o sadyang mailap na talaga ang tinatawag na pagkakaisa.

0

Mar 5, 2018

Mar 5, 2018 at 11:31 PM UTC

NAD2

MAKATA

bayan kong mahal sayo'y ibibigay ang aking buhay ipaglalaban ang aking katwiran at karapatan ipagsisigawan ang salitang pagkakaisa at kapayapaan ngunit bakit sa lahat ang may hadlang? tuluyan na bang nabaon sa nakaraan ang kapatiran? mas nanaisin ng karamihan ang kaginhawaan para sa sariling kapakanan ang paggiging makabayan ay bibitawan nalang kapalit ay maging sa sariling alipin sa bayan magbibingi bingihan na lamang sa mga maling nasaksihan sa mga taong naka upo sa mataas na upuan ang mali ang nagiging tama ang tama ay mailap ng makita anung silbi ng mga pinaglalaban kung ang lahat ayaw makipag laban? sakim sa sarili at sarili lang ang mahalaga wala na ang mga bayani patay na! kailan may walang tunay na kalayaan sa ating bayan dahil ang lahat ay ang nais lang ang sariling interes at kapakanan nasayang lang ang watawat na hinabi ng ating mga bayani hindi pagkakaisa ang nasa ang nasa isipan kundi paano maka isa sa lahat bayani ba ay isang nalang alamat? wala na bang mag aangat at magsasabing dapat ipaglaban ang karapatan? nagiging mahirap ang mahirap at sa pera silay salat ang mayaman ay nagtataas ng bakuran upang di makita ang tunay na kalagayan iiyak na lamang ang mga tunay na nagmamahal sa bayan wala na nga ang tunay na kahulugan ng kapatiran di na isa ang bawat kulay ng watawat kundi ito'y kulay kung saan ka dapat mabilang naging pangkat ang kulay, naging simbolo na ng watak watak na paniniwala di na siguro magiging buo ang kulay ng watawat ang kapayapaan ay di magiging sapat wala na! hindi na magiging isa ang mga pulo ng bayan nagiging paligsahan na lang kung sino ang magiging una at tatawanan ang talunan sa inaakalang laban ng pinaka magaling, di man lang maiisip na pagkakaisa sana bayan kung magiliw paanu na? di na ba magkakaisa? o sadyang mailap na talaga ang tinatawag na pagkakaisa.

30

Preso ang Ikinukulong, Hindi Salita Huwag mo kong ikulong sa mga salitang nais **** makitang taglay ko Huwag mo kong sikilin ng kalayaan kong ipahayag ang nais ko O bilangin ang metrong sumasaklaw sa mga katha ko O mga tugmang umaabot na gayon na lamang ang paglantad na siya nga ay isang presong Minsang kinulong sa iyong isipan at binigyan mo ng huwad na kalayaan Huwag mo akong pigilan tulad ng mga letrang iyong binitiwan kung sa'n ubos na ang oras na siyang dahilan Upang matigilan ang mga salitang dumadaloy sa ugat na tila nagpipilahan Sa isang lugar na napigilan ng kaguluhan at ingay ang malalayang sugnay Ngayon ay dumadaloy na parang isang rumagasang ilog Sa dulo ng dila ko ay laging naririyan Isa akong salitang walang kahulugan ni patutunguhan Salita ako ngunit hindi sinasalita Ako ay kamatayan sa iilan At buhay sa karamihan Kaya't huwag mo akong pigilan ng mga pinili **** letrang dapat ako, dapat ay tagalayin ko Dahil ang tula ay tula at ito ay malaya Parang ako Ang tula ay malayang di tulad ng tao dahil dito Walang batas na maaring pumuna at saglit na mawaglit sa tunay na eksistensya dahil ang tula ay tula na wala kang karapatang Yurakan o ismiran o saktan man Ang tula ay tula na mga anak ng manunula Hinabi ng emosyon ng puso ng pawis na nararamdaman ang bawat patak bawat tibok at bawat sigaw Dahil ang tula ay tula at ito ay malaya Ako ang pag-ibig ako ang tula Ang tula ng pag-ibig Ang pag-ibig na mapagpalaya Akong pag-ibig na hindi malaya Kaya 'wag mo kong siilin ng mga salita na nais **** makita na nasasa aking tula Dahil ng tula ay tula Ang tula ay malaya Ang mundo ng tula kung sa'n malaya Mundong nais ko sana Isang mundong di ko kailanman matatamasa Sa isang mundong kaaya-aya

0

Jul 8, 2016

Jul 8, 2016 at 11:10 AM UTC

AndieBonifacio

Preso ang Ikinukulong, Hindi Salita

Preso ang Ikinukulong, Hindi Salita Huwag mo kong ikulong sa mga salitang nais **** makitang taglay ko Huwag mo kong sikilin ng kalayaan kong ipahayag ang nais ko O bilangin ang metrong sumasaklaw sa mga katha ko O mga tugmang umaabot na gayon na lamang ang paglantad na siya nga ay isang presong Minsang kinulong sa iyong isipan at binigyan mo ng huwad na kalayaan Huwag mo akong pigilan tulad ng mga letrang iyong binitiwan kung sa'n ubos na ang oras na siyang dahilan Upang matigilan ang mga salitang dumadaloy sa ugat na tila nagpipilahan Sa isang lugar na napigilan ng kaguluhan at ingay ang malalayang sugnay Ngayon ay dumadaloy na parang isang rumagasang ilog Sa dulo ng dila ko ay laging naririyan Isa akong salitang walang kahulugan ni patutunguhan Salita ako ngunit hindi sinasalita Ako ay kamatayan sa iilan At buhay sa karamihan Kaya't huwag mo akong pigilan ng mga pinili **** letrang dapat ako, dapat ay tagalayin ko Dahil ang tula ay tula at ito ay malaya Parang ako Ang tula ay malayang di tulad ng tao dahil dito Walang batas na maaring pumuna at saglit na mawaglit sa tunay na eksistensya dahil ang tula ay tula na wala kang karapatang Yurakan o ismiran o saktan man Ang tula ay tula na mga anak ng manunula Hinabi ng emosyon ng puso ng pawis na nararamdaman ang bawat patak bawat tibok at bawat sigaw Dahil ang tula ay tula at ito ay malaya Ako ang pag-ibig ako ang tula Ang tula ng pag-ibig Ang pag-ibig na mapagpalaya Akong pag-ibig na hindi malaya Kaya 'wag mo kong siilin ng mga salita na nais **** makita na nasasa aking tula Dahil ng tula ay tula Ang tula ay malaya Ang mundo ng tula kung sa'n malaya Mundong nais ko sana Isang mundong di ko kailanman matatamasa Sa isang mundong kaaya-aya

42

#040816 Tulang nakatulala, Tulang lutang sa mga salita. Tulang may pag-aalinlangan, Tulang tumatawid sa kawalan. Sinubukan kong maghimay ng mga letra, Pero lahat sila'y mawawalan ng saysay. Hinabi ko ang bawat parirala, Pero may mga saknong na puno ng mga tanong. Umaatras abante ang mga kuwit at tuldok, Mga damdaming may padamdam, Mga nagugulat na pananda, Tila nakasalamin buhat sa panahon ng pagkatanda. Iluluto ko ang mga salitang walang tugma, Sa kalan at kawali nang walang sandok ng damdamin. Titikman ko ang sabaw na pag-ibig Na siya palang papaso sa dilang malambing. Poot kanyang madarama Sa mapait na tadhanang may konting kaanghangan. Isasantabi ko ang hinain, Saka na lang, pag malamig na ito Saka ko na lamang titikman. Nakakapaso kasi, hindi ko malasahan. Tulang kulang sa rekado, Tulang mangmang at kabado. Tulang maraming halo, Tulang sana'y hindi talo.

0

Apr 10, 2016

Apr 10, 2016 at 10:16 AM UTC

psalmiseta

Tumula Nga Tayo

#040816 Tulang nakatulala, Tulang lutang sa mga salita. Tulang may pag-aalinlangan, Tulang tumatawid sa kawalan. Sinubukan kong maghimay ng mga letra, Pero lahat sila'y mawawalan ng saysay. Hinabi ko ang bawat parirala, Pero may mga saknong na puno ng mga tanong. Umaatras abante ang mga kuwit at tuldok, Mga damdaming may padamdam, Mga nagugulat na pananda, Tila nakasalamin buhat sa panahon ng pagkatanda. Iluluto ko ang mga salitang walang tugma, Sa kalan at kawali nang walang sandok ng damdamin. Titikman ko ang sabaw na pag-ibig Na siya palang papaso sa dilang malambing. Poot kanyang madarama Sa mapait na tadhanang may konting kaanghangan. Isasantabi ko ang hinain, Saka na lang, pag malamig na ito Saka ko na lamang titikman. Nakakapaso kasi, hindi ko malasahan. Tulang kulang sa rekado, Tulang mangmang at kabado. Tulang maraming halo, Tulang sana'y hindi talo.

27

Saglit lang ang ligawang nangyari. Wala ngang isang buwan nang puso ko ay nadali. Magkagayunpaman, nakaramdam ako ng sigla kahit na sandali, Pintig nitong aking puso ay hindi kailanman nagkamali. Dama ko ang bawat silakbo at mga pighating iyong hinabi, Nang magkuwento ka kahit pa umabot tayo ng hatinggabi. Tuwang tuwa ako dahil tiyan ko ay napuno yata ng tutubi, Para kang mahalimuyak na nektar na sa akin ay kumikiliti. Pagmamahal ko sa iyo ay tumindi nang tumindi, Para kang apoy na kapag sinindihan ay lumalaki, Kagandahan at talino mo ay labis kong ipinagmamalaki, Katulad mo para sa akin ay karespe-respeto, aking Binibini. Mahigit isang taon din akong iyong napapangiti, Pero bakit ngayon ang puso ko ay nagdadalamhati? Wala bang saysay ang lahat ng aking mga sinabi, Na higit kailanman ay minahal kita kahit may gatas ka pa sa labi. Kahit labis akong nagdamdam at nasaktan ay nagagawa ko pa ring ngumiti. Kahit hindi mo na ako pinapansin, pilit pa rin kitang iniintindi. Kahit ang layo ng agwat natin sa isa't isa, ikaw pa rin ang aking pinili. Kahit ramdam kong ang pagmamahal mo sa akin ay umiiksi, tiniis ko ang pighati. Kaya, ako na ang magtatapos sa pag-ibig nating hindi na puputi. Ibabaon ko na lamang sa limot ang lahat ng alaalang namutawi, Kahit madurog pa ang puso at isipan ko sa kakahikbi, Hindi na maibabalik pa ang tamis ng kahapong tayong dalawa ang humabi.

0

Aug 24, 2017

Aug 24, 2017 at 4:49 PM UTC

eugene

Tamis ng Kahapong Pag-ibig

Saglit lang ang ligawang nangyari. Wala ngang isang buwan nang puso ko ay nadali. Magkagayunpaman, nakaramdam ako ng sigla kahit na sandali, Pintig nitong aking puso ay hindi kailanman nagkamali. Dama ko ang bawat silakbo at mga pighating iyong hinabi, Nang magkuwento ka kahit pa umabot tayo ng hatinggabi. Tuwang tuwa ako dahil tiyan ko ay napuno yata ng tutubi, Para kang mahalimuyak na nektar na sa akin ay kumikiliti. Pagmamahal ko sa iyo ay tumindi nang tumindi, Para kang apoy na kapag sinindihan ay lumalaki, Kagandahan at talino mo ay labis kong ipinagmamalaki, Katulad mo para sa akin ay karespe-respeto, aking Binibini. Mahigit isang taon din akong iyong napapangiti, Pero bakit ngayon ang puso ko ay nagdadalamhati? Wala bang saysay ang lahat ng aking mga sinabi, Na higit kailanman ay minahal kita kahit may gatas ka pa sa labi. Kahit labis akong nagdamdam at nasaktan ay nagagawa ko pa ring ngumiti. Kahit hindi mo na ako pinapansin, pilit pa rin kitang iniintindi. Kahit ang layo ng agwat natin sa isa't isa, ikaw pa rin ang aking pinili. Kahit ramdam kong ang pagmamahal mo sa akin ay umiiksi, tiniis ko ang pighati. Kaya, ako na ang magtatapos sa pag-ibig nating hindi na puputi. Ibabaon ko na lamang sa limot ang lahat ng alaalang namutawi, Kahit madurog pa ang puso at isipan ko sa kakahikbi, Hindi na maibabalik pa ang tamis ng kahapong tayong dalawa ang humabi.

24

032317 Sinubukan kong intindihin ang bawat salitang sinasabi mo Hinabi gamit ang iba't ibang lenggwaheng Bago lang sa paningin at pandinig ko. Natakot ako pagkat hindi ko maintindihan At dumating na nga sa puntong hindi na rin kita maintindihan. Kaya sumubok akong humanap ng ibang kahulugan Nagbaka sakaling sa "doon" ay may mapupuntahan. Pero mali pala yung takot na namuo saking pagkatao. Lahat ng sabi kong iintindihin ko'y bigla na ring naglaho. Lumapit ako sayo pagkat kinakain ako ng emosyon ko, Ng takot, duda at kakulangan sa tiwala sayo. Sinambit mo sa aking tumigil na ako -- Sa pag-aalala sa mga bagay na ikaw mismo ang aareglo. Dagdag mo pa'y ikaw ang aakay sa mga walang katapusang kahinaan ko At doon ako natutong: wag ka nang ipilit ang kakayahan ko. Nilinis mo ako at ginawa mo pa ring bago At sabi mo pa nga'y aabahin mo ako Hanggang sa makarating tayo sa simulang dulo. Ama, sa aking pagpapasakop, Pwede bang yung buong ako Yung yakapin **** may pagkalinga? Napagod na kasi akong mag-isa Gusto ko nang sumilong -- Sumilong sa tangi **** presensya.

0

Mar 22, 2017

Mar 22, 2017 at 11:45 PM UTC

psalmiseta

Silong

032317 Sinubukan kong intindihin ang bawat salitang sinasabi mo Hinabi gamit ang iba't ibang lenggwaheng Bago lang sa paningin at pandinig ko. Natakot ako pagkat hindi ko maintindihan At dumating na nga sa puntong hindi na rin kita maintindihan. Kaya sumubok akong humanap ng ibang kahulugan Nagbaka sakaling sa "doon" ay may mapupuntahan. Pero mali pala yung takot na namuo saking pagkatao. Lahat ng sabi kong iintindihin ko'y bigla na ring naglaho. Lumapit ako sayo pagkat kinakain ako ng emosyon ko, Ng takot, duda at kakulangan sa tiwala sayo. Sinambit mo sa aking tumigil na ako -- Sa pag-aalala sa mga bagay na ikaw mismo ang aareglo. Dagdag mo pa'y ikaw ang aakay sa mga walang katapusang kahinaan ko At doon ako natutong: wag ka nang ipilit ang kakayahan ko. Nilinis mo ako at ginawa mo pa ring bago At sabi mo pa nga'y aabahin mo ako Hanggang sa makarating tayo sa simulang dulo. Ama, sa aking pagpapasakop, Pwede bang yung buong ako Yung yakapin **** may pagkalinga? Napagod na kasi akong mag-isa Gusto ko nang sumilong -- Sumilong sa tangi **** presensya.

34

#06092021 Ang damdamin ng poot at lambing Ay mga mekanismong humahalo sa saya Ng pusong gustong kumawala Sa diktador na sumara ng lagusan patungo sa liwanag. Hindi maipinta ang mga sandaling naging hayag Sa kung papaanong paraan ba hinabi ang sarili Sa banig ng karamdamang tumupok sa pangarap -- Sa pangarap na masilayan ang araw At madampian ng liwanag ang buo nyang pagkatao. Sa mga nanlilisik na matang mapanghusga, Tila ba ang pagkutya ay naging agahan sa malamig na umaga, At ang kapeng mainit ay binuhusan ng malamig na tubig Sa gabing walang pasabi kung lumisan na ba ang araw O nanatili itong nakatirik sa tanghaling tapat ngunit mapag-usig. Ang bawat pagtulog nang patagilid At paulit-ulit na pagbangon ay sadyang nakakasawa. Samantalang sa kanyang pagpihit sa debateryang may impormasyon, Ay naghalo ang sining ng iba't ibang kwentong Sana nga'y kanyang hayag na natatamasa. Ang mga butil buhat sa sisidlan ng kanyang liwanag Ay tila ba wala nang lalagyan pang sasalo Sa mga binasag na oras ng mapanghinang delubyo. Tila ba nagbibilang na lamang sya Ng mga yapak na walang mukha, At mga katok na nanatiling multo sa apat na sulok ng kanyang paghinga. Maging ang bawat larawan ay nagsilbing alaala na lamang Na hindi na mauulit pa kung bumukas man ang liwanag At mag-alok ito ng pagsakay Sa hamong hindi nya na maaabutan pa. Tila ba nahuli na ang pintig ng bawat kalabit sa kanyang damdamin, Tila ba ang nakikinig ay nawalan na rin ng boses sa paligid. At ang kahon na kanyang tirahan Ay pansamantalang naging palamuting Binudburan ng mga nagsasayawang bulaklak At naglalagasang mga dahong walang nagwawalis.

0

Jun 8, 2021

Jun 8, 2021 at 10:36 PM UTC

psalmiseta

TIWALAg (Departure)

#06092021 Ang damdamin ng poot at lambing Ay mga mekanismong humahalo sa saya Ng pusong gustong kumawala Sa diktador na sumara ng lagusan patungo sa liwanag. Hindi maipinta ang mga sandaling naging hayag Sa kung papaanong paraan ba hinabi ang sarili Sa banig ng karamdamang tumupok sa pangarap -- Sa pangarap na masilayan ang araw At madampian ng liwanag ang buo nyang pagkatao. Sa mga nanlilisik na matang mapanghusga, Tila ba ang pagkutya ay naging agahan sa malamig na umaga, At ang kapeng mainit ay binuhusan ng malamig na tubig Sa gabing walang pasabi kung lumisan na ba ang araw O nanatili itong nakatirik sa tanghaling tapat ngunit mapag-usig. Ang bawat pagtulog nang patagilid At paulit-ulit na pagbangon ay sadyang nakakasawa. Samantalang sa kanyang pagpihit sa debateryang may impormasyon, Ay naghalo ang sining ng iba't ibang kwentong Sana nga'y kanyang hayag na natatamasa. Ang mga butil buhat sa sisidlan ng kanyang liwanag Ay tila ba wala nang lalagyan pang sasalo Sa mga binasag na oras ng mapanghinang delubyo. Tila ba nagbibilang na lamang sya Ng mga yapak na walang mukha, At mga katok na nanatiling multo sa apat na sulok ng kanyang paghinga. Maging ang bawat larawan ay nagsilbing alaala na lamang Na hindi na mauulit pa kung bumukas man ang liwanag At mag-alok ito ng pagsakay Sa hamong hindi nya na maaabutan pa. Tila ba nahuli na ang pintig ng bawat kalabit sa kanyang damdamin, Tila ba ang nakikinig ay nawalan na rin ng boses sa paligid. At ang kahon na kanyang tirahan Ay pansamantalang naging palamuting Binudburan ng mga nagsasayawang bulaklak At naglalagasang mga dahong walang nagwawalis.

36

May mga bagay na ating hinango mula sa makikinis na tela, Nilagyan ng mga sariwa't kakaibang mga pabango, Pinuno ng ginintuang mga pilak at diyamante. Tapos hinabi mula sa sapot ng nakalalasong gagamba, Habang dinidikitan ng mga perlas na mutya Ngunit maniwala ka sa aking sasabihin Na bawat telang makinis ay gagaspang rin. Ang iyong mga pabango't ginto ay nanakawin. Ang iyong hinabi ay maluluma rin, Kasama ng mga perlas na kailanman ay magniningning. Ito'y kung wala kang gagawin...

0

Feb 26, 2017

Feb 26, 2017 at 4:15 PM UTC

chickenspaghetti

Kayamanan

May mga bagay na ating hinango mula sa makikinis na tela, Nilagyan ng mga sariwa't kakaibang mga pabango, Pinuno ng ginintuang mga pilak at diyamante. Tapos hinabi mula sa sapot ng nakalalasong gagamba, Habang dinidikitan ng mga perlas na mutya Ngunit maniwala ka sa aking sasabihin Na bawat telang makinis ay gagaspang rin. Ang iyong mga pabango't ginto ay nanakawin. Ang iyong hinabi ay maluluma rin, Kasama ng mga perlas na kailanman ay magniningning. Ito'y kung wala kang gagawin...

11

tangan ang papel nagsusumigaw ang pluma sumisilab na damdamin nais kumawala magdamag na nilimi ideyang ibinubulong hinabi ng karunungan sagisag ng regalo ng Maykapal

0

Jul 30, 2016

Jul 30, 2016 at 1:31 AM UTC

NRPim

Tula (Poem)

tangan ang papel nagsusumigaw ang pluma sumisilab na damdamin nais kumawala magdamag na nilimi ideyang ibinubulong hinabi ng karunungan sagisag ng regalo ng Maykapal

8

Kuntento na akong hanggang sa mga text na lamang ko maipaparamdam na mahalin ka kahit alam kong kabundukan at karagatan ang sa atin ay namamagitan. Kuntento na ako na kahit hindi tayo nagkikita nang personal, alam ko sa sarili kong minahal kita kahit distansiya ang naging malaking hadlang. Ngunit... Bakit tila ba ang pagiging kuntento ko ay may kaakibat na kaba sa aking kaibuturan? Nagsasabi ka ba ng katotohanan o ang mga hinabi **** salita ay pawang walang katotohanan? Bakit ang bilis ng pintig ng puso ko sa tuwing ikaw ay nag-aalinlangan sa mga tanong kong naghihintay lamang ng iyong mga kasagutan? Bakit hindi mo sabihin na lamang na ikaw at ako ay hanggang dito na lang? Bakit hindi mo sabihin ang mga katagang wala namang tayo kahit noon pa man? Bakit hindi mo sabihin sa akin na ako ay bahagi na lamang ng iyong nakaraan at pinuputol mo na ang ano mang sa atin ay namagitan?

0

Sep 29, 2018

Sep 29, 2018 at 2:49 AM UTC

eugene

Hinala

Kuntento na akong hanggang sa mga text na lamang ko maipaparamdam na mahalin ka kahit alam kong kabundukan at karagatan ang sa atin ay namamagitan. Kuntento na ako na kahit hindi tayo nagkikita nang personal, alam ko sa sarili kong minahal kita kahit distansiya ang naging malaking hadlang. Ngunit... Bakit tila ba ang pagiging kuntento ko ay may kaakibat na kaba sa aking kaibuturan? Nagsasabi ka ba ng katotohanan o ang mga hinabi **** salita ay pawang walang katotohanan? Bakit ang bilis ng pintig ng puso ko sa tuwing ikaw ay nag-aalinlangan sa mga tanong kong naghihintay lamang ng iyong mga kasagutan? Bakit hindi mo sabihin na lamang na ikaw at ako ay hanggang dito na lang? Bakit hindi mo sabihin ang mga katagang wala namang tayo kahit noon pa man? Bakit hindi mo sabihin sa akin na ako ay bahagi na lamang ng iyong nakaraan at pinuputol mo na ang ano mang sa atin ay namagitan?

13

Minsa'y gumawa ng himig ang langit, Mga notang hinabi ng pulang sinulid, Sa kumpas ng hangin at sayaw ng tubig, Lumipad, lumaya ang awit ng pag-ibig. Ngunit may sariling ritmo ang tadhana, Banayad na himig sandaling nag-iba, Umakyat, bumaba, bumilis at humina, Makulay, mabigat ang awit ay kumawala At unti-unting narinig mga lirikong nakatakda.

0

Mar 9, 2021

Mar 9, 2021 at 9:41 AM UTC

lucyrodeo29

Himig ng Pag-Ibig

Minsa'y gumawa ng himig ang langit, Mga notang hinabi ng pulang sinulid, Sa kumpas ng hangin at sayaw ng tubig, Lumipad, lumaya ang awit ng pag-ibig. Ngunit may sariling ritmo ang tadhana, Banayad na himig sandaling nag-iba, Umakyat, bumaba, bumilis at humina, Makulay, mabigat ang awit ay kumawala At unti-unting narinig mga lirikong nakatakda.

9