"awiting" poems - Hello Poetry

Mayroong isang awiting nais kong marinig Isang mapagpala at malamyos na tinig Mayroong isang pangarap na nais kong matupad Dito sa puso ko'y isa lang ang aking hangad Mayroong isang halamang nais kong mahagkan Nag-iisang bulaklak na may angking kariktan Mayroong isang pangakong iaalay ko sa iyo Sa buhay kong ito'y tanging ikaw aking mundo Koro: Paglisan ko'y walang iiwanang luha Paglisan ko'y hindi wakas kundi isang simula Iiwanan kong bakas ay kahapong walang sigla Haharapin ko ang ngayon at ang bukas na masaya Paglisan ko'y hindi wakas, paglisan ko'y pagdating Sa isang buhay na may pangakong lakas, Pag-asa at pag-ibig na wagas Paglisan sa kahapon Pagdating sa 'king magiging bukas Mayroong isang damdaming sinikap itago Pagtahak sa isang landas na di nais mabago Pagyakap sa liwanag, paghalik sa pag-asa Maaari nang ipagsigawan, maari nang magsaya >Koro<

0

Oct 22, 2015

Oct 22, 2015 at 12:32 AM UTC

Marguerite

Paglisan ay Pagdating

Mayroong isang awiting nais kong marinig Isang mapagpala at malamyos na tinig Mayroong isang pangarap na nais kong matupad Dito sa puso ko'y isa lang ang aking hangad Mayroong isang halamang nais kong mahagkan Nag-iisang bulaklak na may angking kariktan Mayroong isang pangakong iaalay ko sa iyo Sa buhay kong ito'y tanging ikaw aking mundo Koro: Paglisan ko'y walang iiwanang luha Paglisan ko'y hindi wakas kundi isang simula Iiwanan kong bakas ay kahapong walang sigla Haharapin ko ang ngayon at ang bukas na masaya Paglisan ko'y hindi wakas, paglisan ko'y pagdating Sa isang buhay na may pangakong lakas, Pag-asa at pag-ibig na wagas Paglisan sa kahapon Pagdating sa 'king magiging bukas Mayroong isang damdaming sinikap itago Pagtahak sa isang landas na di nais mabago Pagyakap sa liwanag, paghalik sa pag-asa Maaari nang ipagsigawan, maari nang magsaya >Koro<

23

i. Init ng araw sa iyo'y nakatapat Init ng pakiramdam'y akala mo Sa araw na ito nanggagaling Ito pala'y sa awiting pinapakinggan Kabagabagabag. ii. Lumamig na kape Ng dahil sa erkon Lumamig na damdamin Nag iba na ang hangin iii. Pagsasayang ng oras Akala ay magsasama na Tayong ligaw ngunit Parehas ang daan Ngunit maghihiwalay rin sa huli Kinabukasa'y maghihintay muli iv. Salamat sa halos anim na buwan Masyado akong nasaktan Sa mga nasambit **** mga salita Ng iyong bibig Na hindi nagsisinungaling. v. Isang gabing puno ng musika Isang gabi ng hiyawan Kantahan At hiyawan ulit Palakpakan Kantahan Di makakalimutan Ang sandali Sa uulitin vi. Mga malulungkot na kanta Nakapagpapaligaya sa aking tenga Malulungkot na kanta Masasayang nota Pinagsama Akala mo parang tanga Hindi, hindi. vii. Kung gustong magpatuloy Burahin ang nararamdaman Kung gustong mabuhay Burahin siya sa iyong isipan

0

Oct 7, 2015

Oct 7, 2015 at 5:33 AM UTC

mymelodyisyou

Mula Lunes Hanggang Linggo

i. Init ng araw sa iyo'y nakatapat Init ng pakiramdam'y akala mo Sa araw na ito nanggagaling Ito pala'y sa awiting pinapakinggan Kabagabagabag. ii. Lumamig na kape Ng dahil sa erkon Lumamig na damdamin Nag iba na ang hangin iii. Pagsasayang ng oras Akala ay magsasama na Tayong ligaw ngunit Parehas ang daan Ngunit maghihiwalay rin sa huli Kinabukasa'y maghihintay muli iv. Salamat sa halos anim na buwan Masyado akong nasaktan Sa mga nasambit **** mga salita Ng iyong bibig Na hindi nagsisinungaling. v. Isang gabing puno ng musika Isang gabi ng hiyawan Kantahan At hiyawan ulit Palakpakan Kantahan Di makakalimutan Ang sandali Sa uulitin vi. Mga malulungkot na kanta Nakapagpapaligaya sa aking tenga Malulungkot na kanta Masasayang nota Pinagsama Akala mo parang tanga Hindi, hindi. vii. Kung gustong magpatuloy Burahin ang nararamdaman Kung gustong mabuhay Burahin siya sa iyong isipan

47

Binibini, saakin Iyong sabihin Wag ma windang sambitin, Mga luha sa 'yong mukha Ito'y papawiin, Binibini, wag ka nang umiyak, Kakantahan nalang kita Nang mga awiting Sayo'y mag papangiti. Binibini wag ka nang umiyak, Mga luha sa iyong mukha, Ito'y papawiin Wag ka nang umiyak, wag ka nang umiyak, Wag ka nang umiyak..

0

Oct 7, 2016

Oct 7, 2016 at 5:09 AM UTC

josephfloreta

Binibini

Binibini, saakin Iyong sabihin Wag ma windang sambitin, Mga luha sa 'yong mukha Ito'y papawiin, Binibini, wag ka nang umiyak, Kakantahan nalang kita Nang mga awiting Sayo'y mag papangiti. Binibini wag ka nang umiyak, Mga luha sa iyong mukha, Ito'y papawiin Wag ka nang umiyak, wag ka nang umiyak, Wag ka nang umiyak..

15

Lumaki ako na kinukwentuhan ng aking inay bago ako tumungo sa panaginip ko tuwing gabi. Kinakantahan niya ako ng mga oyayi’t hele. Hinding hindi ko malilimutan ang mga gabing iyon. Hindi lang ang tugtog ng awitin ng kanta niya ang pinakinggan ko, pati na rin ang pintig. Pintig ng tibok ng puso naming mag ina na onti onting nagtutugma sa tugtog ng kanta na inawit naming dalawa. At tuwing magsisimula ang awit, ako’y sumasabay… A-Ba-Ka-Da… Ngunit hanggang ngayon, hanggang Da lang ang aking natandaan. Ang aking inay ay may katawa-tawang paraan ng pagkanta ng awiting ito. Matatapos siya sa Da, ipagpapatuloy sa Du at magsisimula ulit sa A at sasabihing “aking anak hindi kita sinukuan.” “A-Ba-Ka-Da-Du-A-Ba-… aking anak hindi kita sinukuan.” Hindi ko naunawaan ang kantahing ito at hindi ko inisip na unawain. Isang gabi, kumuha siya ng pluma at papel. Sumulat siya ngunit hindi ko ito nabasa. Ibinilin niya saakin na basahin ito sa tamang panahon. Hindi ko ito naintindihan pero talagang naghintay ako para sa sinasabi niyang panahon. Ilang taon ang lumipas, ngayon, ako’y nakaharap sa kanya(sa puntod niya), hawak ang papel na sinulatan niya noong ako’y munting musmos pa. Nakatingin ako sakanya, hinihiling kay Bathala na maibabalik ko ang mga taon na lumipas. Isa. Dalawa. Tatlo. Onti-onting tumulo ang aking mga luha. Umawit ako ng mahinhin… A… Ba… Ka… Da…Du… A… Ba… Aking inay, kailanma’y di kita sinukuan… Ito na siguro ang tamang panahong ihinahayag ng aking mahal na ina. Binuksan ko ang papel na kanyang sinulatan. At saaking pagbuklat, ako’y nagulat at natulala. Mayroong labing apat lamang na salitang nakasulat dito. “Ang BAlakid ay KAkalat at DAdating. DUmating Ang BAlakid, aking anak hindi kita sinukuan.” Ngayon ay naunawaan ko na ang ipinararating ng aking inay. Gusto ko siyang kausapin sa huling pagkakataon para sabihin na salamat. Salamat sakanya kasi kahit na DUmating ang mga balakid ay tinuruan niya akong lumaban. Kaya ngayon, handa na ako sa mga DAdating na pagsubok dahil alam kong nasa tabi ko lamang siya.

0

Oct 3, 2016

Oct 3, 2016 at 11:16 AM UTC

kurt-christian-b-tubera

DuDa(a dagli)

Lumaki ako na kinukwentuhan ng aking inay bago ako tumungo sa panaginip ko tuwing gabi. Kinakantahan niya ako ng mga oyayi’t hele. Hinding hindi ko malilimutan ang mga gabing iyon. Hindi lang ang tugtog ng awitin ng kanta niya ang pinakinggan ko, pati na rin ang pintig. Pintig ng tibok ng puso naming mag ina na onti onting nagtutugma sa tugtog ng kanta na inawit naming dalawa. At tuwing magsisimula ang awit, ako’y sumasabay… A-Ba-Ka-Da… Ngunit hanggang ngayon, hanggang Da lang ang aking natandaan. Ang aking inay ay may katawa-tawang paraan ng pagkanta ng awiting ito. Matatapos siya sa Da, ipagpapatuloy sa Du at magsisimula ulit sa A at sasabihing “aking anak hindi kita sinukuan.” “A-Ba-Ka-Da-Du-A-Ba-… aking anak hindi kita sinukuan.” Hindi ko naunawaan ang kantahing ito at hindi ko inisip na unawain. Isang gabi, kumuha siya ng pluma at papel. Sumulat siya ngunit hindi ko ito nabasa. Ibinilin niya saakin na basahin ito sa tamang panahon. Hindi ko ito naintindihan pero talagang naghintay ako para sa sinasabi niyang panahon. Ilang taon ang lumipas, ngayon, ako’y nakaharap sa kanya(sa puntod niya), hawak ang papel na sinulatan niya noong ako’y munting musmos pa. Nakatingin ako sakanya, hinihiling kay Bathala na maibabalik ko ang mga taon na lumipas. Isa. Dalawa. Tatlo. Onti-onting tumulo ang aking mga luha. Umawit ako ng mahinhin… A… Ba… Ka… Da…Du… A… Ba… Aking inay, kailanma’y di kita sinukuan… Ito na siguro ang tamang panahong ihinahayag ng aking mahal na ina. Binuksan ko ang papel na kanyang sinulatan. At saaking pagbuklat, ako’y nagulat at natulala. Mayroong labing apat lamang na salitang nakasulat dito. “Ang BAlakid ay KAkalat at DAdating. DUmating Ang BAlakid, aking anak hindi kita sinukuan.” Ngayon ay naunawaan ko na ang ipinararating ng aking inay. Gusto ko siyang kausapin sa huling pagkakataon para sabihin na salamat. Salamat sakanya kasi kahit na DUmating ang mga balakid ay tinuruan niya akong lumaban. Kaya ngayon, handa na ako sa mga DAdating na pagsubok dahil alam kong nasa tabi ko lamang siya.

9

Kumpas ng hangin ay utos na supremo Sundan ang panuto Tumingala sa nag-aansikot na mga kerubin sindami ng nagsisilipiran na gamu-gamo Hindi alam ang inaapakan nang naligaw sa sariling lugar Paese-ese kung lumakad ang sawi Galaw na parang binitawang hibla umiindak nang nagpatihulog Itulak sa bangin nang mahulog ang walang esensiyang kordero Nadadamay ang nagsisilapit Nagiging mababa ang atmospera, pumapailalim ang usok Ang nanlilibak sa pulubi sa kalsada Siya ay magiging sinuman sa kapanahunan Ituring paghaharap sa kawangis na katauhan Siya rin ang dukha Saan aabot ang bulyaw? Hipo ng sinag sa aplaya sa kalumbayan Pangangatal ng panga Namaos na awiting pambata

0

Dec 20, 2018

Dec 20, 2018 at 3:17 AM UTC

haringibon

Ang Buhay sa Takipsilim #19

Kumpas ng hangin ay utos na supremo Sundan ang panuto Tumingala sa nag-aansikot na mga kerubin sindami ng nagsisilipiran na gamu-gamo Hindi alam ang inaapakan nang naligaw sa sariling lugar Paese-ese kung lumakad ang sawi Galaw na parang binitawang hibla umiindak nang nagpatihulog Itulak sa bangin nang mahulog ang walang esensiyang kordero Nadadamay ang nagsisilapit Nagiging mababa ang atmospera, pumapailalim ang usok Ang nanlilibak sa pulubi sa kalsada Siya ay magiging sinuman sa kapanahunan Ituring paghaharap sa kawangis na katauhan Siya rin ang dukha Saan aabot ang bulyaw? Hipo ng sinag sa aplaya sa kalumbayan Pangangatal ng panga Namaos na awiting pambata

20

Ito na ang aking huling awitin, Awiting sa iyo'y kakantahin, Sa tono ng mga alaalang kinalimutan, Kandirit ng mga luhang pinakawalan, Sa langit, sa lupa, sa ilog, sa sapa, Sa araw araw na ako'y naghahanda, Sa bawat gabing aking inaalay, Sa bawat umagang ika'y hinihintay, Pasan ko sa bawat yapak, Ilang galon ng alak na nilaklak, Upang limutin ang ligaya't galak, Ang babaeng ibang landas ang piniling itahak, Na kahit saan pumunta'y di na mahanap, Lumingon man kaliwa't kanan di mahagilap, Tuwing pipikit naaalala mata **** kumikislap, Ngunit wala ka rin, sayang lahat ng pagsisikap... Sa ganda ba naman ng ating simula, Sino ba naman ang mag aakala? Na sa ilalim ng punong aratilis kung san tayo unang nagkita, Dito ngayon ako nama'y pasintonadong tumutula? Sa dami ng mga nangyari mula nang tayo'y nagkakilala: Saya, Lungkot, Ligaya... Hanggang sa ika'y nagsimulang humarot, Pagdududa, T4ng*, di na dapat pa akong sumagot! Nag-kaaway-- Upang magkabati lahat inialay, Ngunit muli nanamang nagpasaway, Hanggang nagdesisyon kang tuluyan nang maghiwalay... ... Kamusta ka na? Pasensya kung nasaktan kita, Patawad sa mga galos at pasa, Ngunit ang kaya ko lang gawin ay awitan ka, Sana marinig mo huli kong mga nota, Kahit sintonado kong kinakanta-- Kung maglaho na ako, babalik ka ba? Maaari bang sa takipsilim na lang tayo magkita? Di ko naman sinasadya... Na ika'y bigla na lang mawala. Tulad mo rin ba akong nababalisa? Wag kang mag alala, makakasama mo uli ako mamaya--

0

Apr 19, 2018

Apr 19, 2018 at 6:50 AM UTC

fake_ian--G1100

Habulan

Ito na ang aking huling awitin, Awiting sa iyo'y kakantahin, Sa tono ng mga alaalang kinalimutan, Kandirit ng mga luhang pinakawalan, Sa langit, sa lupa, sa ilog, sa sapa, Sa araw araw na ako'y naghahanda, Sa bawat gabing aking inaalay, Sa bawat umagang ika'y hinihintay, Pasan ko sa bawat yapak, Ilang galon ng alak na nilaklak, Upang limutin ang ligaya't galak, Ang babaeng ibang landas ang piniling itahak, Na kahit saan pumunta'y di na mahanap, Lumingon man kaliwa't kanan di mahagilap, Tuwing pipikit naaalala mata **** kumikislap, Ngunit wala ka rin, sayang lahat ng pagsisikap... Sa ganda ba naman ng ating simula, Sino ba naman ang mag aakala? Na sa ilalim ng punong aratilis kung san tayo unang nagkita, Dito ngayon ako nama'y pasintonadong tumutula? Sa dami ng mga nangyari mula nang tayo'y nagkakilala: Saya, Lungkot, Ligaya... Hanggang sa ika'y nagsimulang humarot, Pagdududa, T4ng*, di na dapat pa akong sumagot! Nag-kaaway-- Upang magkabati lahat inialay, Ngunit muli nanamang nagpasaway, Hanggang nagdesisyon kang tuluyan nang maghiwalay... ... Kamusta ka na? Pasensya kung nasaktan kita, Patawad sa mga galos at pasa, Ngunit ang kaya ko lang gawin ay awitan ka, Sana marinig mo huli kong mga nota, Kahit sintonado kong kinakanta-- Kung maglaho na ako, babalik ka ba? Maaari bang sa takipsilim na lang tayo magkita? Di ko naman sinasadya... Na ika'y bigla na lang mawala. Tulad mo rin ba akong nababalisa? Wag kang mag alala, makakasama mo uli ako mamaya--

44

Sa pagitan ng mga panahong hawak mo ang aking kamay at inialay mo ang iyong bisig upang maging tahanan ko, minahal kita. Nang ilapat mo ang pangalan ko sa lirico ng isang awitin at ginawa itong atin, minahal kita. Noong tinupad mo ang pangakong samahan akong panoorin ang paborito kong palabas sa sine, minahal kita. Noong binago mo ang kulay ng pag-ibig at gawin itong bughaw, minahal kita. Nang maging laman ako ng mga isinulat **** awitin, minahal kita. At maging hanggang sa mga oras na tapos ka nang umibig, minahal pa rin kita. - Sa pagitan ng awang ng aking mga daliri, ramdam ko pa rin ang init ng kamay mo. Tumitigil pa rin ako sa tuwing sumusulpot sa radyo ang awiting minarkahan na ng pagmamahal mo. Nasa dulong bulsa ng pitaka ko ang tiketa ng bawat palabas na pinanood natin nang magkasama At kahit pagkatapos ng lahat ng tula at kantang naging supling ng parehong pagmamahal at pighating dulot mo, bughaw pa rin ang kulay na idinikit ko sa pag-ibig. Marahil hindi tagumpay ang sumalubong sa atin nang lumubog ang araw at mag-isa kong hinarap ang umaga, sapat na siguro ang mga naisulat na tula’t awitin upang maging pananda ng hindi natin pagsuko At nais kong paniwalaan na sa pagitan ng mga linya at lirikong ito, minsang nanahan ang pag-ibig. Buong pagkatao kong tinatanggap na ang pagmamahal ko na minsang naging rason mo ng pananatili ang mismong nagtulak sa’yong bumitaw. Marahan mo sanang isara ang pinto sa’yong paglisan. sa tangis at ligaya, -P

0

Mar 23, 2020

Mar 23, 2020 at 12:54 PM UTC

patso

para sa minsang naging tahanan ko

Sa pagitan ng mga panahong hawak mo ang aking kamay at inialay mo ang iyong bisig upang maging tahanan ko, minahal kita. Nang ilapat mo ang pangalan ko sa lirico ng isang awitin at ginawa itong atin, minahal kita. Noong tinupad mo ang pangakong samahan akong panoorin ang paborito kong palabas sa sine, minahal kita. Noong binago mo ang kulay ng pag-ibig at gawin itong bughaw, minahal kita. Nang maging laman ako ng mga isinulat **** awitin, minahal kita. At maging hanggang sa mga oras na tapos ka nang umibig, minahal pa rin kita. - Sa pagitan ng awang ng aking mga daliri, ramdam ko pa rin ang init ng kamay mo. Tumitigil pa rin ako sa tuwing sumusulpot sa radyo ang awiting minarkahan na ng pagmamahal mo. Nasa dulong bulsa ng pitaka ko ang tiketa ng bawat palabas na pinanood natin nang magkasama At kahit pagkatapos ng lahat ng tula at kantang naging supling ng parehong pagmamahal at pighating dulot mo, bughaw pa rin ang kulay na idinikit ko sa pag-ibig. Marahil hindi tagumpay ang sumalubong sa atin nang lumubog ang araw at mag-isa kong hinarap ang umaga, sapat na siguro ang mga naisulat na tula’t awitin upang maging pananda ng hindi natin pagsuko At nais kong paniwalaan na sa pagitan ng mga linya at lirikong ito, minsang nanahan ang pag-ibig. Buong pagkatao kong tinatanggap na ang pagmamahal ko na minsang naging rason mo ng pananatili ang mismong nagtulak sa’yong bumitaw. Marahan mo sanang isara ang pinto sa’yong paglisan. sa tangis at ligaya, -P

17

Hindi makita, Hindi maalala, Ang tanging pag-asa, Tuluyang nawala. Hindi na alam kung saan pupunta, Hindi mapakali, natataranta, Hindi na mapigilan, Ang damdaming kinakatakutan. Sa bangin ng kawalan, Nahulog ng biglaan, Walang kasama ni kaagapay, Sa lugar ng pagkakahimlay. Ngunit bakit nga ba ako narito? Paano nga ba ako napadpad sa pook na ito? Hindi ko maalala ang bawat detalye, Basta may hinahanap akong importante. Pinipilit kong alalahanin kung ano, Ngunit baka hindi ano, baka sino, Kung sino, sino nga ba? Ang paglalaanan ko ng panahon upang makita. Ang mga katagang ito ay galing sa isang awitin, Awiting umantig sa aking damdamin, Dahil ang sagot ay "ikaw", Ikaw, ang hinahanap ng puso kong ligaw.

0

Jun 6, 2017

Jun 6, 2017 at 9:47 PM UTC

taltoy

ligaw

Hindi makita, Hindi maalala, Ang tanging pag-asa, Tuluyang nawala. Hindi na alam kung saan pupunta, Hindi mapakali, natataranta, Hindi na mapigilan, Ang damdaming kinakatakutan. Sa bangin ng kawalan, Nahulog ng biglaan, Walang kasama ni kaagapay, Sa lugar ng pagkakahimlay. Ngunit bakit nga ba ako narito? Paano nga ba ako napadpad sa pook na ito? Hindi ko maalala ang bawat detalye, Basta may hinahanap akong importante. Pinipilit kong alalahanin kung ano, Ngunit baka hindi ano, baka sino, Kung sino, sino nga ba? Ang paglalaanan ko ng panahon upang makita. Ang mga katagang ito ay galing sa isang awitin, Awiting umantig sa aking damdamin, Dahil ang sagot ay "ikaw", Ikaw, ang hinahanap ng puso kong ligaw.

24

Pinagmasdan sa di kalayuan Lungkot sayong mga mata'y nasaksihan Kahit nananaig sa paligid ang tawanan. Isinulat sa papel lirikong pinagtagpi. Sa awiting ito damdami'y ikinubli. Durog na puso'y isinabay sa pag uwi. Kinabukasan aking pinagmasdan Saya sayong mukha at kaaliwalasan. Kamay nya sayong bisig aking nadatnan.

0

Dec 8, 2018

Dec 8, 2018 at 8:31 AM UTC

martee-joanne

Kaibigan Lang

Pinagmasdan sa di kalayuan Lungkot sayong mga mata'y nasaksihan Kahit nananaig sa paligid ang tawanan. Isinulat sa papel lirikong pinagtagpi. Sa awiting ito damdami'y ikinubli. Durog na puso'y isinabay sa pag uwi. Kinabukasan aking pinagmasdan Saya sayong mukha at kaaliwalasan. Kamay nya sayong bisig aking nadatnan.

9

Pakiramdam ko ay langit Sa piling mo, anong aking ligaya. Pakiramdam ko ay idinuyan mo ako Habang kinakantahan ng awiting iyong paborito, Pakiramdam ko ang saya-saya ko Sa pagmamahal mo ako'y iyong napaamo, Ikaw ang nagsisilbing liwanag sa kadiliman ng aking daan, Kung ikaw ay mawala, kalahati ng puso ko ay iyong dala-dala.

0

Jul 9, 2019

Jul 9, 2019 at 1:41 AM UTC

wizmorrison

AKING INA

Pakiramdam ko ay langit Sa piling mo, anong aking ligaya. Pakiramdam ko ay idinuyan mo ako Habang kinakantahan ng awiting iyong paborito, Pakiramdam ko ang saya-saya ko Sa pagmamahal mo ako'y iyong napaamo, Ikaw ang nagsisilbing liwanag sa kadiliman ng aking daan, Kung ikaw ay mawala, kalahati ng puso ko ay iyong dala-dala.

8

As i look in the mior at my self i see two sides of me one bright and beautiful and the other a mistory awiting to be discovered. My mind is where i spend most of my time thinking long thoughts. Pondering on what is going on. My friend is my own creativity a poet esacpinv my reality i live is hell i cant escape. My mind is full of things i cant explain. Ideas creative exiting but road lesss traveled. Bc beyong every bend is a mistake i make every time i open a new door to my own hell. Where god or satan has no control over. I am a walking hell setting wild fires with nothing left bright or beautiful. In my life there is no sun just a world of hell. If i let you see what i see you might lose your mind and go psychoticly crazy just to escape the pits of fire i walk threw. Wind chimes blow giving a chill to the air leaving me with chills of fear down my spine. My bipolar is like a roaler coster a speeding car that crashes into another cras sometimes. Most of the time i spend my time in my head thinking long thoughts pondering on the possibilitys of what is true and what is false. Week after week im stuck in my head just with all my thoughts that never seem to end it never tires me at all. My friend dont follow mw unless you wish to walk in hell like me

0

Jul 8, 2018

Jul 8, 2018 at 4:27 PM UTC

vladimir-s-krebs

My bipolar and me

As i look in the mior at my self i see two sides of me one bright and beautiful and the other a mistory awiting to be discovered. My mind is where i spend most of my time thinking long thoughts. Pondering on what is going on. My friend is my own creativity a poet esacpinv my reality i live is hell i cant escape. My mind is full of things i cant explain. Ideas creative exiting but road lesss traveled. Bc beyong every bend is a mistake i make every time i open a new door to my own hell. Where god or satan has no control over. I am a walking hell setting wild fires with nothing left bright or beautiful. In my life there is no sun just a world of hell. If i let you see what i see you might lose your mind and go psychoticly crazy just to escape the pits of fire i walk threw. Wind chimes blow giving a chill to the air leaving me with chills of fear down my spine. My bipolar is like a roaler coster a speeding car that crashes into another cras sometimes. Most of the time i spend my time in my head thinking long thoughts pondering on the possibilitys of what is true and what is false. Week after week im stuck in my head just with all my thoughts that never seem to end it never tires me at all. My friend dont follow mw unless you wish to walk in hell like me

1