"yumakap" poems - Hello Poetry

Jebs na jebs na ako. Dumudungaw na siya na parang isang taong kagigising lang umaga, gustong buksan ang mga bintana, para lumanghap ng hanging bukang liwayway Malapit na siyang lumabas, unti uting tumitigas sa paglipas, Ng bawat, segundo, menuto, kung babae ako, dysmenorrhea na ito. Pero sabi ng mga kaibigan ko, wag ko daw pilitin ito, baka naman daw kase na imbis na ito ay tae, mauwi lang sa utot. At pinagmukha ko lang ang sarili kong tanga. Umasa, nasapag upo ko sa inidoro na lahat ng pagtiis ko, ang piling ko ay giginhawa. Pero wala. Para lang siyang damdamin ko, ang tagal kong kinimkim, ng taimtim sa pag-asang pag ito ay pinakawalan ko, na sasabihin mo na ikaw rin. Na ang nararamdaman mo ay pareho din sa akin. Lahat naman tayo dito nag huhugas ng pwet gamit ang tabo at tubig hindi ba? Pwera nalang kung galing ka sa mataas na estado ng pamumuhay. Ikay gumagamet ng tissue paper o bidet. Pero ako hinuhugasan ko ang puwet ko, kase ito ang turo saakin ng nanay ko. Pero. Bago ko natutunan ito, ang nanay ko ang nag hugas ng pwet ko. Para saatin, wala namang espesyal dito, Pero ngayon ko lang napagtanto, na ang pag hugas ng puwet ko ng nanay ko, ay puno ng pagmamal. Sino ba naman ang gustong mag hugas ng labas ng butas kung saan lumalabas ang pinagtunawan pagkain. Kaya kung sasabihin **** hindi ka mahal ng nanay mo, tignan mo lang ang sarili na nakatalikod sa salamin. At sariwain ang mga alala ng mga sandaling hindi mo kayang linisin. Pero bago iyon, kung sa tingin mo na ang tula na ito, ay hugot lang, nag kakamali ka... Well actually, medjo lang. Puwera biro. Kung tutuusin, di' malayo ang pinag kaiba natin sa Jebs. Kung iisipin, ang mga ginagawa natin araw araw ay mas masahol pa sa jebs. Kung ipipinta ko ang isang imahe, makikita mo na ang jebs ay nakapahid ang tae sa buong kasuluksulukan, at kasingitsingitan ng katawan natin. Pero may Isang tao na gusto padin yumakap at humalik sa pisngi natin. Sino siya? Siya ay ang Pagibig. Araw araw lang siyang nagihintay, na ikay' lumapit sa kanya, magpalinis. Ang gamit niya, na pang hugas ay mga kamay at dugo, dugo na ang tanging nakakapag linis ng katawan at ng kaluluwa mo. Mula ulo hangang hangang sa talampakan ng iyong mga paa. At sa kabila ng lahat gusto niya pa din tawagin mo siyang Ama. At sa imbis na pangdidiri ang kaniyan nadarama, Pag mamahal ang kaniya sayo ay pinadama. Siya ay pinako sa mga kamay na ginagamit sa pag linis saiyo. Sa mga dumi na mas madumi pa sa jebs. Ang iyong mga kasalanan. Siya ay isinakripesiyo para ay ikay manatiling malinis, at iligtas ka sa lugar kung saan umaapaw ang jebs. At dalhin kung saan ang kalsada ay gawa sa ginto, at makasama ka magpakaylanman.

0

Jul 12, 2015

Jul 12, 2015 at 1:59 PM UTC

marlo-cabrera

Jebs.

Jebs na jebs na ako. Dumudungaw na siya na parang isang taong kagigising lang umaga, gustong buksan ang mga bintana, para lumanghap ng hanging bukang liwayway Malapit na siyang lumabas, unti uting tumitigas sa paglipas, Ng bawat, segundo, menuto, kung babae ako, dysmenorrhea na ito. Pero sabi ng mga kaibigan ko, wag ko daw pilitin ito, baka naman daw kase na imbis na ito ay tae, mauwi lang sa utot. At pinagmukha ko lang ang sarili kong tanga. Umasa, nasapag upo ko sa inidoro na lahat ng pagtiis ko, ang piling ko ay giginhawa. Pero wala. Para lang siyang damdamin ko, ang tagal kong kinimkim, ng taimtim sa pag-asang pag ito ay pinakawalan ko, na sasabihin mo na ikaw rin. Na ang nararamdaman mo ay pareho din sa akin. Lahat naman tayo dito nag huhugas ng pwet gamit ang tabo at tubig hindi ba? Pwera nalang kung galing ka sa mataas na estado ng pamumuhay. Ikay gumagamet ng tissue paper o bidet. Pero ako hinuhugasan ko ang puwet ko, kase ito ang turo saakin ng nanay ko. Pero. Bago ko natutunan ito, ang nanay ko ang nag hugas ng pwet ko. Para saatin, wala namang espesyal dito, Pero ngayon ko lang napagtanto, na ang pag hugas ng puwet ko ng nanay ko, ay puno ng pagmamal. Sino ba naman ang gustong mag hugas ng labas ng butas kung saan lumalabas ang pinagtunawan pagkain. Kaya kung sasabihin **** hindi ka mahal ng nanay mo, tignan mo lang ang sarili na nakatalikod sa salamin. At sariwain ang mga alala ng mga sandaling hindi mo kayang linisin. Pero bago iyon, kung sa tingin mo na ang tula na ito, ay hugot lang, nag kakamali ka... Well actually, medjo lang. Puwera biro. Kung tutuusin, di' malayo ang pinag kaiba natin sa Jebs. Kung iisipin, ang mga ginagawa natin araw araw ay mas masahol pa sa jebs. Kung ipipinta ko ang isang imahe, makikita mo na ang jebs ay nakapahid ang tae sa buong kasuluksulukan, at kasingitsingitan ng katawan natin. Pero may Isang tao na gusto padin yumakap at humalik sa pisngi natin. Sino siya? Siya ay ang Pagibig. Araw araw lang siyang nagihintay, na ikay' lumapit sa kanya, magpalinis. Ang gamit niya, na pang hugas ay mga kamay at dugo, dugo na ang tanging nakakapag linis ng katawan at ng kaluluwa mo. Mula ulo hangang hangang sa talampakan ng iyong mga paa. At sa kabila ng lahat gusto niya pa din tawagin mo siyang Ama. At sa imbis na pangdidiri ang kaniyan nadarama, Pag mamahal ang kaniya sayo ay pinadama. Siya ay pinako sa mga kamay na ginagamit sa pag linis saiyo. Sa mga dumi na mas madumi pa sa jebs. Ang iyong mga kasalanan. Siya ay isinakripesiyo para ay ikay manatiling malinis, at iligtas ka sa lugar kung saan umaapaw ang jebs. At dalhin kung saan ang kalsada ay gawa sa ginto, at makasama ka magpakaylanman.

44

Maraming beses nang ako'y naging alipin ng damdaming masidhi't napakahirap supilin; Mga aliw ng sandaling tila salamisim, mga sugat ng kahapong wari'y basag na salamin. Kahit anong gawi'y hindi siya maikubli, 'pag yumakap sa puso'y parang nakatali; Pumiglas-piglas ka ma'y wala ring magagawa, Pagka't puso'y gapos na sa pag-ibig na dala. Ang taglay na karikta'y sadyang mapang-akit, Ikaw ma'y nakapikit larawan niya'y nakaukit; At mistula iisa ang 'yong mundo't sinisinta, Kaya't bulag sa biyaya 'pag nawala na siya. Oh, linlang na pag-ibig bakit ba mandaraya? Ang mahina kong puso'y hindi na pinalaya; Sa ligaw **** pangako ng pag-ibig na totoo, Kaylan ba matatanto ang wagas na pagsuyo?

0

Jun 15, 2015

Jun 15, 2015 at 12:33 AM UTC

dalampasigan08

ALIPIN

Maraming beses nang ako'y naging alipin ng damdaming masidhi't napakahirap supilin; Mga aliw ng sandaling tila salamisim, mga sugat ng kahapong wari'y basag na salamin. Kahit anong gawi'y hindi siya maikubli, 'pag yumakap sa puso'y parang nakatali; Pumiglas-piglas ka ma'y wala ring magagawa, Pagka't puso'y gapos na sa pag-ibig na dala. Ang taglay na karikta'y sadyang mapang-akit, Ikaw ma'y nakapikit larawan niya'y nakaukit; At mistula iisa ang 'yong mundo't sinisinta, Kaya't bulag sa biyaya 'pag nawala na siya. Oh, linlang na pag-ibig bakit ba mandaraya? Ang mahina kong puso'y hindi na pinalaya; Sa ligaw **** pangako ng pag-ibig na totoo, Kaylan ba matatanto ang wagas na pagsuyo?

16

Blankong papel Ano na naman ba ang isusulat? Eto na naman tayo sa walang kamatayang drama Pasensya kana Ikaw na nanahimik ay ginagambala Ng pagtangis ko buhat sayong pagkawasak. Sinisigawan na ako ng utak ko Na kesyo tama na Suko na Di na yan babalik Tumigil kana Nililinlang mo lang ang 'yong sarili Sa patuloy na paghahangap Sa taong alam mo namang Matagal ng namaalam. Sana kaya kong itigil Ang paglathala ng kalungkutan kong di matapos tapos Sana kaya kong lipulin itong sakit na nararamdaman ko na di maubos ubos Sana pala'y sinama ko na sa hukay ang lahat ng sentimiyentong ito Nang sa gayon ay di ako nalulunod sa luha bungad ng pagkawala mo. Blankong papel ano naman ang saiyo'y isusulat, Hayaan sanang dugo ko naman ang tumulo sayo at yumakap.

0

Apr 16, 2016

Apr 16, 2016 at 4:38 AM UTC

ArisTheUnknown

Blankong Papel

Blankong papel Ano na naman ba ang isusulat? Eto na naman tayo sa walang kamatayang drama Pasensya kana Ikaw na nanahimik ay ginagambala Ng pagtangis ko buhat sayong pagkawasak. Sinisigawan na ako ng utak ko Na kesyo tama na Suko na Di na yan babalik Tumigil kana Nililinlang mo lang ang 'yong sarili Sa patuloy na paghahangap Sa taong alam mo namang Matagal ng namaalam. Sana kaya kong itigil Ang paglathala ng kalungkutan kong di matapos tapos Sana kaya kong lipulin itong sakit na nararamdaman ko na di maubos ubos Sana pala'y sinama ko na sa hukay ang lahat ng sentimiyentong ito Nang sa gayon ay di ako nalulunod sa luha bungad ng pagkawala mo. Blankong papel ano naman ang saiyo'y isusulat, Hayaan sanang dugo ko naman ang tumulo sayo at yumakap.

22

Para sa pag-ibig na hinintay at pinagdasal Sana alalahanin na hindi magsasawa kahit gaano pa katagal Para sa pag-ibig na kayang sulatan ng tula Alam kong hindi na ito mawawala Para sa pag-ibig Na patuloy pa ring nabubuhay sa'ting dalawa Pinapangako kong hindi na ako makakahanap ng tulad nito sa iba Kaya habang nandito pa tayo Habang kaya pa natin hawakan ang kamay ng isa't-isa, Habang kaya pa natin yumakap, humalik, at sabay na mag-dasal, Gawin natin Para sa pag-ibig

0

Aug 7, 2018

Aug 7, 2018 at 9:21 AM UTC

jramos

Untitled

Para sa pag-ibig na hinintay at pinagdasal Sana alalahanin na hindi magsasawa kahit gaano pa katagal Para sa pag-ibig na kayang sulatan ng tula Alam kong hindi na ito mawawala Para sa pag-ibig Na patuloy pa ring nabubuhay sa'ting dalawa Pinapangako kong hindi na ako makakahanap ng tulad nito sa iba Kaya habang nandito pa tayo Habang kaya pa natin hawakan ang kamay ng isa't-isa, Habang kaya pa natin yumakap, humalik, at sabay na mag-dasal, Gawin natin Para sa pag-ibig

12

Sa lumbay at lungkot, Sa mga panahong nababalot ng poot, Sa mga panahong tahimik ang 'king mundo, Sa mga panahong malalim ang iniisip ko. Hinahanap-hanap ka, Sa iyong mga piyesa, Ngunit hindi ko na mahagilap, Mga tulang sa akin unang yumakap. Yakap na kay sarap, Yakap na hinahanap-hanap, Yakap na puno ng kalinga, Yakap na sa aki'y nagpadama. Bakit, bakit nawala? Sa isang iglap, bigla-bigla, Anong nangyari? Sa manunulat na sa aki'y natatangi. Sanay maabot ng aking mga salita, Maging tulay ang aking mga tula, At sa iyong lumbay, madama sana ang kalinga ko, Dahil ako naman ang yayakap sa'yo.

0

Jun 6, 2018

Jun 6, 2018 at 1:50 PM UTC

taltoy

Yakap

Sa lumbay at lungkot, Sa mga panahong nababalot ng poot, Sa mga panahong tahimik ang 'king mundo, Sa mga panahong malalim ang iniisip ko. Hinahanap-hanap ka, Sa iyong mga piyesa, Ngunit hindi ko na mahagilap, Mga tulang sa akin unang yumakap. Yakap na kay sarap, Yakap na hinahanap-hanap, Yakap na puno ng kalinga, Yakap na sa aki'y nagpadama. Bakit, bakit nawala? Sa isang iglap, bigla-bigla, Anong nangyari? Sa manunulat na sa aki'y natatangi. Sanay maabot ng aking mga salita, Maging tulay ang aking mga tula, At sa iyong lumbay, madama sana ang kalinga ko, Dahil ako naman ang yayakap sa'yo.

20

Sa totoo lang, kayayari ko lang nitong tulang ito kanina Dahil fresh na fresh pa ang lahat. Fresh pa rin ang sugat. Ewan ko, basta lang ang alam ko malinaw lahat sa akin ang bawat letrang pinili ko sa tulang ito. Dahil ito ang nararamdaman ko Dahil nga kasi ito talaga ang naaalala ko At dahil nga kasi ito talaga ang totoo. "Yung Feeling na Kayo, Pero hindi" Siguro nga Feeling lang ito, siguro nga yung "Feeling" na to ay simbolo ng pagiging assuming ko. Kasi hanggang ngayon Iniisip ko pa rin kung bakit Walang "Tayo" Pero sige babalikan ko ang lahat ng nangyari sa nakaraan Hayaan **** balikan ko ang mga nangyari at ipaalala sayo ang lahat Lahat ng mga matatamis at mapapakla na alaala Sana maalala mo kung paano ako umasa ng mayroong tayo. Naalala ko pa nung una kitang nakita. Yung una kitang nakilala. Nung nagtanungan tayo ng ating mga pangalan Yung panahong inaalam kung saan ang ating tinitirhan. Oo tandang tanda ko pa, yung mga panahong una kang nagpaalam na uuwi ka na. Unang beses kang nagpaalam. Pagkatapos nun, natatandaan ko pa noong muli tayong nagkita. Nagkamustahan pa nga tayong dalawa. Nag-apir pa tayong dalawa. Para na tayong close nun. Nagtagal ang mga araw, lumipas ang mga linggo. Nagkakilala tayo ng lubusan. Nalaman ko lahat ng mga paborito mo. Nalaman ko lahat ng mga ginagawa mo Nalaman ko lahat ng mga sikreto mo. Ang hindi ko lang nalaman ay kung totoo ba ang nararamdaman mo. Dahil pagkatapos ng ilang buwan pinadama mo sa akin na sa tuwing nagkikita tayong dalawa Walang mintis ang pagyakap mo sa akin. Walang mintis ang bawat pagngiti mo sa akin Walang mintis ang lahat ng ipinadama mo sa akin. Kaya Feeling ko, totoo na iyong lahat. Muli ko pang naalala lahat ng pinagsamahan nating dalawa At naaalala ko pa yung mga panahong nahihiya pa tayong tumingin sa isa't-isa Pero ba't mas naaalala ko yung unti-unting paglihis palayo ng iyong mga mata? Naaalala ko rin ang bawat haplos mo sa kamay ko, naalala ko yung pagsalit-salit ng daliri natin sa ilalim ng araw. Pero ba't mas naaalala ko ang mga panahon ng iyong pagbitaw. At tandang tanda ko pa nung yumakap ka sa akin at ang pagyakap ko sayo. Ngunit ang naaalala ko ay ang pagkawala mo sa mga bisig ko. Mula noon. Ilang beses kong tinanong ang sarili ko kung totoo ba Ang mga salitang binitawan mo Noong sinabi mo na ako rin ay mahal mo. Masakit. Masakit na sinabihan mo akong mahal mo ko pero di mo kayang iparadam sa akin iyan ng totoo. Kaya ngayon. Kung babalik ka man. At ipapadama sa akin ang nakaraan. Paki-usap. Wag na. Dahil malapit nang maubos ang betadine na gamot sa sugat na iniwan mo. Sa madaling salita Malapit nang maubos ang lahat ng meron ako, kaya kung babalik ka man paki-usap muli wag na. mahal, ayoko nang masaktan sa parehong paraan.

0

Aug 29, 2017

Aug 29, 2017 at 11:05 AM UTC

BryantArinos

Feeling "Kayo" pero "Hindi"

Sa totoo lang, kayayari ko lang nitong tulang ito kanina Dahil fresh na fresh pa ang lahat. Fresh pa rin ang sugat. Ewan ko, basta lang ang alam ko malinaw lahat sa akin ang bawat letrang pinili ko sa tulang ito. Dahil ito ang nararamdaman ko Dahil nga kasi ito talaga ang naaalala ko At dahil nga kasi ito talaga ang totoo. "Yung Feeling na Kayo, Pero hindi" Siguro nga Feeling lang ito, siguro nga yung "Feeling" na to ay simbolo ng pagiging assuming ko. Kasi hanggang ngayon Iniisip ko pa rin kung bakit Walang "Tayo" Pero sige babalikan ko ang lahat ng nangyari sa nakaraan Hayaan **** balikan ko ang mga nangyari at ipaalala sayo ang lahat Lahat ng mga matatamis at mapapakla na alaala Sana maalala mo kung paano ako umasa ng mayroong tayo. Naalala ko pa nung una kitang nakita. Yung una kitang nakilala. Nung nagtanungan tayo ng ating mga pangalan Yung panahong inaalam kung saan ang ating tinitirhan. Oo tandang tanda ko pa, yung mga panahong una kang nagpaalam na uuwi ka na. Unang beses kang nagpaalam. Pagkatapos nun, natatandaan ko pa noong muli tayong nagkita. Nagkamustahan pa nga tayong dalawa. Nag-apir pa tayong dalawa. Para na tayong close nun. Nagtagal ang mga araw, lumipas ang mga linggo. Nagkakilala tayo ng lubusan. Nalaman ko lahat ng mga paborito mo. Nalaman ko lahat ng mga ginagawa mo Nalaman ko lahat ng mga sikreto mo. Ang hindi ko lang nalaman ay kung totoo ba ang nararamdaman mo. Dahil pagkatapos ng ilang buwan pinadama mo sa akin na sa tuwing nagkikita tayong dalawa Walang mintis ang pagyakap mo sa akin. Walang mintis ang bawat pagngiti mo sa akin Walang mintis ang lahat ng ipinadama mo sa akin. Kaya Feeling ko, totoo na iyong lahat. Muli ko pang naalala lahat ng pinagsamahan nating dalawa At naaalala ko pa yung mga panahong nahihiya pa tayong tumingin sa isa't-isa Pero ba't mas naaalala ko yung unti-unting paglihis palayo ng iyong mga mata? Naaalala ko rin ang bawat haplos mo sa kamay ko, naalala ko yung pagsalit-salit ng daliri natin sa ilalim ng araw. Pero ba't mas naaalala ko ang mga panahon ng iyong pagbitaw. At tandang tanda ko pa nung yumakap ka sa akin at ang pagyakap ko sayo. Ngunit ang naaalala ko ay ang pagkawala mo sa mga bisig ko. Mula noon. Ilang beses kong tinanong ang sarili ko kung totoo ba Ang mga salitang binitawan mo Noong sinabi mo na ako rin ay mahal mo. Masakit. Masakit na sinabihan mo akong mahal mo ko pero di mo kayang iparadam sa akin iyan ng totoo. Kaya ngayon. Kung babalik ka man. At ipapadama sa akin ang nakaraan. Paki-usap. Wag na. Dahil malapit nang maubos ang betadine na gamot sa sugat na iniwan mo. Sa madaling salita Malapit nang maubos ang lahat ng meron ako, kaya kung babalik ka man paki-usap muli wag na. mahal, ayoko nang masaktan sa parehong paraan.

59

113024 Kalakip ng bawat salita Ang mga balang ligaw na tumatagos sa katauhan. Nakapiring at nakatali sa mabibigat na kadena, Na para bang imposible na ngang kumawala. Sa aking kadilima’y umaasa pa rin akong Darating ang Liwanag Na siyang magbubukas ng aking mga mata At tutunaw sa bakal na kaytagal ko nang pasan. Nauuhaw — Nauuuaw ako sa Kalinga at Pag-ibig. Napapagod — Napapagod sa bawat kirot At bakit hindi nyo pa ito itigil? Ahhh! Ayoko naaa!!!! Bagkus may boses sa loob kong Tumatawag sa aking ngalan Na minsan na nilang pinatikim ng alikabok At binaon sa Hukay Ang natitirang halaga nito. Dumaan ang mabangis na mga kulog at kidlat At ang hangin ay naging payapa sa aking pandinig At heto na nga marahil ang simula Ng aking pinakahihintay — Kung saan ang Liwanag Mo naman Ang aking masaksihan. Walang ibang yumakap sa akin nang ganito — Binalikan Mo nga talaga ako. At ang mga pangako Mo’y hindi napako, Hindi nalusaw ng anumang unos at bagyo, Ng anumang kadilimang ipiniring nila. At ang tagal ko ngang naghintay Ngunit ibang saya pala talaga Ang makapiling ang tunay na nagmamahal, Ang tunay na makapangyarihan sa lahat. At hindi na nga mahalaga ang anumang nakaraan Pagkat ang lahat ay bago na nga talaga. Dumating ka na nga — At handa na ako.

0

Jan 5, 2025

Jan 5, 2025 at 4:52 PM UTC

psalmiseta

Handa na Ako

113024 Kalakip ng bawat salita Ang mga balang ligaw na tumatagos sa katauhan. Nakapiring at nakatali sa mabibigat na kadena, Na para bang imposible na ngang kumawala. Sa aking kadilima’y umaasa pa rin akong Darating ang Liwanag Na siyang magbubukas ng aking mga mata At tutunaw sa bakal na kaytagal ko nang pasan. Nauuhaw — Nauuuaw ako sa Kalinga at Pag-ibig. Napapagod — Napapagod sa bawat kirot At bakit hindi nyo pa ito itigil? Ahhh! Ayoko naaa!!!! Bagkus may boses sa loob kong Tumatawag sa aking ngalan Na minsan na nilang pinatikim ng alikabok At binaon sa Hukay Ang natitirang halaga nito. Dumaan ang mabangis na mga kulog at kidlat At ang hangin ay naging payapa sa aking pandinig At heto na nga marahil ang simula Ng aking pinakahihintay — Kung saan ang Liwanag Mo naman Ang aking masaksihan. Walang ibang yumakap sa akin nang ganito — Binalikan Mo nga talaga ako. At ang mga pangako Mo’y hindi napako, Hindi nalusaw ng anumang unos at bagyo, Ng anumang kadilimang ipiniring nila. At ang tagal ko ngang naghintay Ngunit ibang saya pala talaga Ang makapiling ang tunay na nagmamahal, Ang tunay na makapangyarihan sa lahat. At hindi na nga mahalaga ang anumang nakaraan Pagkat ang lahat ay bago na nga talaga. Dumating ka na nga — At handa na ako.

38

Sa dinami daming posibleng dahilan kung bakit kelangan nyong mag iwanan, pagmamahal sa isat isa ang nagtulak sa inyo sa kawalan iniwan kita dahil mahal kita iniwan mo ako dahil mahal mo ako malabo mang isipin na ang pusong di nagpapapigil magmahal ang dahilan kung bakit naging malinaw ang lahat anong tama sa maling nagawa? anong mali sa tamang nagawa? tumalikod, lumakad, tumigil, lumingon, tumingin at hindi napigil. lumapit, yumakap ng mahigpit, bumitaw, lumayo sa isat isa nagpupunas ng luha habang lumalakad palapit sa kawalan palayo sa pinakamamahal

0

Oct 22, 2019

Oct 22, 2019 at 8:30 AM UTC

joshwrotelife

Huling yakap

Sa dinami daming posibleng dahilan kung bakit kelangan nyong mag iwanan, pagmamahal sa isat isa ang nagtulak sa inyo sa kawalan iniwan kita dahil mahal kita iniwan mo ako dahil mahal mo ako malabo mang isipin na ang pusong di nagpapapigil magmahal ang dahilan kung bakit naging malinaw ang lahat anong tama sa maling nagawa? anong mali sa tamang nagawa? tumalikod, lumakad, tumigil, lumingon, tumingin at hindi napigil. lumapit, yumakap ng mahigpit, bumitaw, lumayo sa isat isa nagpupunas ng luha habang lumalakad palapit sa kawalan palayo sa pinakamamahal

18

Minsan, parang ang haba ng araw kapag inaantay mo itong lumipas nang wala ng kirot. Isang linggong haba. Nakakapagod pala talaga. Nakakapagod mag-umpisa. 'Yung hahakbang ka nalang paharap, ang tinig, yapos, at bawat pagsulyap pa rin ang makapagpapahakbang sa'yo pabalik. Kahit wala na. Tapos susubok na humakbang muli. Paharap. Kahit bawat yapak, pumapatak ang luha sa paanan **** pagód na't namimitig. Babalik. At masusugatan nang minsan pa. Bitaw ka na. Ibigay mo sa Kanya. Ang mga bubog sa pagód **** puso na sumusugat sa bawat pagyapak ay dadamputin Niya nang walang pag-a-alinlangan, dahil una na Siyang nasugatan. Bitaw ka na. May paghilom sa paglaya. At sa paglaya ka papayapa. Tahan na. Lalaya ka. Lalaya ka dahil pinalaya ka na. Isang hakbang pa ulit. Sa Kanya lang ang tingin. Hindi ka pa man lumalapit, handa na Siyang yumakap. Takbo ka papalapit. Hayaan **** buuin ka Niyang muli.

0

Feb 4, 2024

Feb 4, 2024 at 12:07 AM UTC

rhythmsofraine

Kumusta ka?

Minsan, parang ang haba ng araw kapag inaantay mo itong lumipas nang wala ng kirot. Isang linggong haba. Nakakapagod pala talaga. Nakakapagod mag-umpisa. 'Yung hahakbang ka nalang paharap, ang tinig, yapos, at bawat pagsulyap pa rin ang makapagpapahakbang sa'yo pabalik. Kahit wala na. Tapos susubok na humakbang muli. Paharap. Kahit bawat yapak, pumapatak ang luha sa paanan **** pagód na't namimitig. Babalik. At masusugatan nang minsan pa. Bitaw ka na. Ibigay mo sa Kanya. Ang mga bubog sa pagód **** puso na sumusugat sa bawat pagyapak ay dadamputin Niya nang walang pag-a-alinlangan, dahil una na Siyang nasugatan. Bitaw ka na. May paghilom sa paglaya. At sa paglaya ka papayapa. Tahan na. Lalaya ka. Lalaya ka dahil pinalaya ka na. Isang hakbang pa ulit. Sa Kanya lang ang tingin. Hindi ka pa man lumalapit, handa na Siyang yumakap. Takbo ka papalapit. Hayaan **** buuin ka Niyang muli.

11