"uwian" poems - Hello Poetry

Oras na naman ng uwian Nariyan na naman si kalungkutan Bigla bigla na lang mararamdaman Ni hindi alam kung ano ang dahilan Para kang naghihintay sa hindi naman darating Naghahanap ng isang bagay sa lugar na madilim Naliligaw pero wala namang pupuntahan Napapagod pero wala namang pinagkakaabalahan Tila kailangan ng makakausap Gising ka pa ba? Maaari ba kitang istorbohin? Wag na lang pala Hihintayin ko na lang ito mawala

0

Apr 18, 2017

Apr 18, 2017 at 1:13 AM UTC

inggo

Kalungkutan

Oras na naman ng uwian Nariyan na naman si kalungkutan Bigla bigla na lang mararamdaman Ni hindi alam kung ano ang dahilan Para kang naghihintay sa hindi naman darating Naghahanap ng isang bagay sa lugar na madilim Naliligaw pero wala namang pupuntahan Napapagod pero wala namang pinagkakaabalahan Tila kailangan ng makakausap Gising ka pa ba? Maaari ba kitang istorbohin? Wag na lang pala Hihintayin ko na lang ito mawala

13

Nakaupo sa isang tabi Habang ang hangin ay umiihip Lumalalim na ang gabi Ikaw pa rin ang iniisip Dumating ang kinaumagahan Usok ng kape ang pinagmamasdan Luhang hindi mo inaasahan Umaasang may taong pupunas nyan Sa hapon ika'y magsasaya Kasama ang mga kaibigan o kabarkada Ngunit darating ang oras na uwian na Di na namalayan na ika'y nag iisa

0

Jun 7, 2015

Jun 7, 2015 at 10:55 AM UTC

inggo

Gabi, Umaga, Hapon

Nakaupo sa isang tabi Habang ang hangin ay umiihip Lumalalim na ang gabi Ikaw pa rin ang iniisip Dumating ang kinaumagahan Usok ng kape ang pinagmamasdan Luhang hindi mo inaasahan Umaasang may taong pupunas nyan Sa hapon ika'y magsasaya Kasama ang mga kaibigan o kabarkada Ngunit darating ang oras na uwian na Di na namalayan na ika'y nag iisa

12

Bilang na ang aking maliligayang araw. dalawa na lang. Kung isasama yung pangakong panlilibre ng lomi ng mga kasamahan sa pabrika sa unang restday matapos ang endo- tatlo. At ganito pala ang feeling ng may taning. Para kang nasa nilulumot na aquarium na walang oxygen at goldfish kang kasama ng dalawang golden arowana. Hindi ka makahinga. Sa a kinse, matuloy man o hindi ang balitang super-bagyo Tapos na ang limang buwang kontrata. Matatapos na rin ba ang hindi naumpisahang pagsinta? Tulad ng paghahanap ng mga skater sa kanilang skate park, matatagpuan ko rin ba ang lakas loob at habambuhay na hindi na? Kaya naman kaninang tanghalian, wala akong kwentong maihain sa iyo. Parang habambuhay ko ngang uubusin yung inorder kong BBQ kanin at RC. Paano ko ba sasabihing baka isa na ito sa huling dalawang tanghalian na sabay tayong kakain? Paano ko ba sasabihin na sa maraming pagkakataon na sabay tayong kumakain, nagtitipid ako at hindi naman talaga ako nagugutom. Gusto lang kita makasama kasi parang gusto na kita. Pero tulad ng inililihim kong pagtatapos ng aking kontrata Hindi mo alam. Hindi mo alam na ikaw ang dahilan kung bakit masarap ang simoy ng hangin sa loob ng pabrika kahit wala naman talagang bintana at inuubong industrial fan lang ang meron tayo. Hindi mo alam kung anong kapanatagang nararamdaman ko tuwing sinasabihan mo akong mag-iingat ako tuwing uwian kahit ang totoo, hindi natin kakilala ang kaligtasan at kapanatagan sa pabrikang walang fire exit at benefits. Yun talaga yun, hindi mo alam. Pero alam mo naman sigurong salot talaga ang kontraktwalisasyon? At maramot talaga sa mga lovestory nating mga below-minimum-wage-earners at contractual workers ang sistema ng paggawa sa Pilipinas. Sa mga susunod na bukas, ikaw naman ang mag-e-endo. Baka mapunta ka sa Savemore na tadtad din ng kontraktwal. At masnatch ang numero mo at hindi na kita matatawagan. At ako, baka sa hirap humanap ng trabaho maisangla ko ang aking telepono. At isang monumentong singlaki ng Mall of Asia ang itatayo sa pagitan nating dalawa. Kasalanan ito ni Ernesto Hererra.

0

Aug 2, 2015

Aug 2, 2015 at 12:53 PM UTC

stum-casia

ENDO

Bilang na ang aking maliligayang araw. dalawa na lang. Kung isasama yung pangakong panlilibre ng lomi ng mga kasamahan sa pabrika sa unang restday matapos ang endo- tatlo. At ganito pala ang feeling ng may taning. Para kang nasa nilulumot na aquarium na walang oxygen at goldfish kang kasama ng dalawang golden arowana. Hindi ka makahinga. Sa a kinse, matuloy man o hindi ang balitang super-bagyo Tapos na ang limang buwang kontrata. Matatapos na rin ba ang hindi naumpisahang pagsinta? Tulad ng paghahanap ng mga skater sa kanilang skate park, matatagpuan ko rin ba ang lakas loob at habambuhay na hindi na? Kaya naman kaninang tanghalian, wala akong kwentong maihain sa iyo. Parang habambuhay ko ngang uubusin yung inorder kong BBQ kanin at RC. Paano ko ba sasabihing baka isa na ito sa huling dalawang tanghalian na sabay tayong kakain? Paano ko ba sasabihin na sa maraming pagkakataon na sabay tayong kumakain, nagtitipid ako at hindi naman talaga ako nagugutom. Gusto lang kita makasama kasi parang gusto na kita. Pero tulad ng inililihim kong pagtatapos ng aking kontrata Hindi mo alam. Hindi mo alam na ikaw ang dahilan kung bakit masarap ang simoy ng hangin sa loob ng pabrika kahit wala naman talagang bintana at inuubong industrial fan lang ang meron tayo. Hindi mo alam kung anong kapanatagang nararamdaman ko tuwing sinasabihan mo akong mag-iingat ako tuwing uwian kahit ang totoo, hindi natin kakilala ang kaligtasan at kapanatagan sa pabrikang walang fire exit at benefits. Yun talaga yun, hindi mo alam. Pero alam mo naman sigurong salot talaga ang kontraktwalisasyon? At maramot talaga sa mga lovestory nating mga below-minimum-wage-earners at contractual workers ang sistema ng paggawa sa Pilipinas. Sa mga susunod na bukas, ikaw naman ang mag-e-endo. Baka mapunta ka sa Savemore na tadtad din ng kontraktwal. At masnatch ang numero mo at hindi na kita matatawagan. At ako, baka sa hirap humanap ng trabaho maisangla ko ang aking telepono. At isang monumentong singlaki ng Mall of Asia ang itatayo sa pagitan nating dalawa. Kasalanan ito ni Ernesto Hererra.

38

Ikaw na laging nandiyan kapag madilim ang daan Ikaw, ikaw ang laging tagapunas ng luha ko kapag ako'y nasasaktan Ikaw, ikaw ang nagpatibok sa puso ko Ikaw ang nagbago ng mundo kong paulitulit lang na sawang sawa na sa buhay na nakatunganga lang pumasok ako sa mundong ginagalawan mo ngayon nagsisimula ang araw ko na didilat sa umaga ikaw ang unang gusto makita yayakap sayo ng mahigpit at hindi naghihintay na ibalik ang yakap na ginawa ko sayo babangon tayo ng sabay mula sa higaang matamlay kakain ng agahan para malamnan ang kumakalam na tiyan kumpleto na ang araw ko kahit ikaw lang ang kasama ko komportable ako basta ikaw ang katabi ko napapanatag ang loob ko kapag tumitingin ka sa mga mata ko kahit wala kang sinasabi parang nangungusap yung mata mo matatapos ang agahan at papasok ang tanghalian hindi na kita kasama sa aking pagkain. matatapos ang maraming oras at ako ay naghihintay ng uwian para muling masilayan ang mala-anghel **** mukha mahagkan ka ng mahigpit na mahigpit at ikay mahalikan sa mukha. Oo, matatapos na ang kwento, matatapos na ang hapunan na kasama mo ako. matatapos na ang minsa’y malamig at minsa’y mainit na gabi. ikaw ay muling makakatabi, sa isang silid na kung saan ikaw lang at ako ang magkayakap hanggang matapos ang gabi Maghihintay nanaman ng panibagong bukas panibagong bukas ng pakiki-pagsapalaran sa magulong mundo na ikaw lang at ako. sana tayo, hanggang sa dulo.

0

Feb 8, 2018

Feb 8, 2018 at 8:12 AM UTC

Siatam

Ikaw

Ikaw na laging nandiyan kapag madilim ang daan Ikaw, ikaw ang laging tagapunas ng luha ko kapag ako'y nasasaktan Ikaw, ikaw ang nagpatibok sa puso ko Ikaw ang nagbago ng mundo kong paulitulit lang na sawang sawa na sa buhay na nakatunganga lang pumasok ako sa mundong ginagalawan mo ngayon nagsisimula ang araw ko na didilat sa umaga ikaw ang unang gusto makita yayakap sayo ng mahigpit at hindi naghihintay na ibalik ang yakap na ginawa ko sayo babangon tayo ng sabay mula sa higaang matamlay kakain ng agahan para malamnan ang kumakalam na tiyan kumpleto na ang araw ko kahit ikaw lang ang kasama ko komportable ako basta ikaw ang katabi ko napapanatag ang loob ko kapag tumitingin ka sa mga mata ko kahit wala kang sinasabi parang nangungusap yung mata mo matatapos ang agahan at papasok ang tanghalian hindi na kita kasama sa aking pagkain. matatapos ang maraming oras at ako ay naghihintay ng uwian para muling masilayan ang mala-anghel **** mukha mahagkan ka ng mahigpit na mahigpit at ikay mahalikan sa mukha. Oo, matatapos na ang kwento, matatapos na ang hapunan na kasama mo ako. matatapos na ang minsa’y malamig at minsa’y mainit na gabi. ikaw ay muling makakatabi, sa isang silid na kung saan ikaw lang at ako ang magkayakap hanggang matapos ang gabi Maghihintay nanaman ng panibagong bukas panibagong bukas ng pakiki-pagsapalaran sa magulong mundo na ikaw lang at ako. sana tayo, hanggang sa dulo.

31

UWIAN: Unang hakbang pagpasok sa tarangkahan. Pangalawa, at tumingin sa daan. Pangatlo, at tumingala sa kalawakan. Saka naglakad pa ng isang daan at tatlumpung hakbang, Sa apat, hanggang lima narinig ko ang andar ng jeep ni Ama Sa anim hanggang pito narinig ko ang pagkukwenta ni Ana. Sa walo hanggang siyam nakita ko ang tongitsan ni Manang. Sa sampu hanggang labing-isa umiwas sa konstrukyon ni Saavedra. Sa labing-dalawa at hanggang labing- tatlo ay narinig ang sigawan nina Agnes at Cito. Sa bawat bahay, at taong nadadaanan Tanging pagkaway at ngiti lang ang nadadatnan. At ilan lang ito sa mga bagay na inuuwian. Nagpatuloy sa paglalakad hanggang umabot sa abandonadong bahay, Madilim man, at magulo sa loob. Ngunit amoy na amoy pa rin Ang buhay na puno ng sampaguita. Pumitas ako, inamoy pa ito, at nagbaon ng ilan nito. Ipinikit ang mata ko, at saka linanghap ang mabangong amoy nito. Saka naglakad pa at pumapasok sa aking tahanan.

0

May 22, 2015

May 22, 2015 at 4:14 AM UTC

lovestargirl

UWIAN

UWIAN: Unang hakbang pagpasok sa tarangkahan. Pangalawa, at tumingin sa daan. Pangatlo, at tumingala sa kalawakan. Saka naglakad pa ng isang daan at tatlumpung hakbang, Sa apat, hanggang lima narinig ko ang andar ng jeep ni Ama Sa anim hanggang pito narinig ko ang pagkukwenta ni Ana. Sa walo hanggang siyam nakita ko ang tongitsan ni Manang. Sa sampu hanggang labing-isa umiwas sa konstrukyon ni Saavedra. Sa labing-dalawa at hanggang labing- tatlo ay narinig ang sigawan nina Agnes at Cito. Sa bawat bahay, at taong nadadaanan Tanging pagkaway at ngiti lang ang nadadatnan. At ilan lang ito sa mga bagay na inuuwian. Nagpatuloy sa paglalakad hanggang umabot sa abandonadong bahay, Madilim man, at magulo sa loob. Ngunit amoy na amoy pa rin Ang buhay na puno ng sampaguita. Pumitas ako, inamoy pa ito, at nagbaon ng ilan nito. Ipinikit ang mata ko, at saka linanghap ang mabangong amoy nito. Saka naglakad pa at pumapasok sa aking tahanan.

19

Unang araw ng klase nakita ko tong magandang babae. Unang **** ang sumulpot, Napansin ang iyong ganda. Sino ba naman daw hindi maaakit sa iyong itsura? Hinintay na magpakilala ka sa harapan nais ko na kasing makuha ang iyong pangalan. Unang break time ng klase, may lumapit sayong matipunong lalake. Napansin ko ang 'yong mukha para bang hindi ka komportable. Pangalawang **** siya'y nagtanong sayo. Kung sino bang natitipuhan mo sa klase. Tumayo ang balahibo ko nung tinuro mo'ko at sinabi **** pwede ba kong tumabi? Nagulat ang ating mga kaklase, ganon na rin ang **** Sa dinami daming lalaki ba't ako pa ang napili mo? Ang tanging sagot mo na nagpakabog ng puso ko. Yun ay, ikaw lang yung nakita kong lalaking deretsyong nakatingin sa mga mata ko. UWIAN NA!

0

Jun 9, 2018

Jun 9, 2018 at 10:37 AM UTC

Hunyo

Unang araw ng klase

Unang araw ng klase nakita ko tong magandang babae. Unang **** ang sumulpot, Napansin ang iyong ganda. Sino ba naman daw hindi maaakit sa iyong itsura? Hinintay na magpakilala ka sa harapan nais ko na kasing makuha ang iyong pangalan. Unang break time ng klase, may lumapit sayong matipunong lalake. Napansin ko ang 'yong mukha para bang hindi ka komportable. Pangalawang **** siya'y nagtanong sayo. Kung sino bang natitipuhan mo sa klase. Tumayo ang balahibo ko nung tinuro mo'ko at sinabi **** pwede ba kong tumabi? Nagulat ang ating mga kaklase, ganon na rin ang **** Sa dinami daming lalaki ba't ako pa ang napili mo? Ang tanging sagot mo na nagpakabog ng puso ko. Yun ay, ikaw lang yung nakita kong lalaking deretsyong nakatingin sa mga mata ko. UWIAN NA!

22

umagang umaga ikaw sa akin ay nagbibigay kaba mukhang ikaw yata ang babaeng sa akin ay itinalaga naririnig ko na ang bawat yapak ng iyong mga paa at unti unting bumibilis ang aking paghinga diko maigalaw ang aking mga kamay at paa parang ako ay napaparalesa nandyan na ang **** at nagsimula ng sa pagturo pero diko parin maalis alis paningin ko sayo ikaw na yata ang magiging subject ko boung klase tayo ay magkatabi hindi mo alam palihim akong kinikilig at ngumingiti pagkat minsan lang to mangyari kung pede nga lang e extend ang klase hanggang hating gabi oras na ng uwian gusto ko sanang ikay sabayan papunta sa inyong tahanan kaso ikay dina abutan kaya dali daling nagtanong sa iyong mga kaibigan kung saan ka dumaan para ikay aking masundan nang ikay naabutan diko inaasahan sa aking nadatnan may nagmamay ari na pala ng iyong kagandahan akoy biglang napatulala napatingin sa mga tala diko namalayan tumula na pala itong mga luha kaya aking napagtanto itatawa ko nalang ang lahat ng ito at kakalimutan ang isang tulad mo ...

0

Jun 30, 2018

Jun 30, 2018 at 5:09 AM UTC

renielmayang

crush na kaklase

umagang umaga ikaw sa akin ay nagbibigay kaba mukhang ikaw yata ang babaeng sa akin ay itinalaga naririnig ko na ang bawat yapak ng iyong mga paa at unti unting bumibilis ang aking paghinga diko maigalaw ang aking mga kamay at paa parang ako ay napaparalesa nandyan na ang **** at nagsimula ng sa pagturo pero diko parin maalis alis paningin ko sayo ikaw na yata ang magiging subject ko boung klase tayo ay magkatabi hindi mo alam palihim akong kinikilig at ngumingiti pagkat minsan lang to mangyari kung pede nga lang e extend ang klase hanggang hating gabi oras na ng uwian gusto ko sanang ikay sabayan papunta sa inyong tahanan kaso ikay dina abutan kaya dali daling nagtanong sa iyong mga kaibigan kung saan ka dumaan para ikay aking masundan nang ikay naabutan diko inaasahan sa aking nadatnan may nagmamay ari na pala ng iyong kagandahan akoy biglang napatulala napatingin sa mga tala diko namalayan tumula na pala itong mga luha kaya aking napagtanto itatawa ko nalang ang lahat ng ito at kakalimutan ang isang tulad mo ...

37

Dear Wifey, I have found a place for us. A place where we can settle down for good. I have yet to know who you are but I’ve already found a place afar. A place where even Yolanda has no match. A place where a lot of fish is there to catch, people are so nice that you can leave your things outside and no one will make a move to sn@tch, widened roads for y-o-l-o drive just for you to beat our 6th gear and clutch. We will be wearing our long sleeves not because we’re going to attend some party, but because we’re going to plant some crops for us to eat, my dear Honey. You’ve got nothing to worry when it comes to the bill for water and electricity cuz they have clean rivers and fresh cool air so there’ll be no need for efan, phone, or tv but in any case, you deem it necessary, I guess we could get a set, anyway 100-wampipti for a bill monthly is more than enough as what my auntie told me. There’ll be no need for us to avail the internet, we’re just going to share stories with each other to k i l l time. As we all know, ISPs here in the country s u c k s, will simply leech us and make us lose our dime. Anyway, I don’t want to stress myself out, go to their HQ, launch an arson attack, and commit other crimes. Probably I’ll just write a rant or poem about it that will surely chime. As you can see, I am so in love with the place, can’t think of any problem to face. Ah yeah, wait, maybe dengue cuz at night there are mosquitoes here that are well-fed and raised. Don’t you worry cuz I’m already saving money honey, I must admit that sometimes there’ll be a need for us to go to the city and Mercury cuz I don’t trust The Generic Pharmacy. That just love won’t be enough, and there are things that we need to shop. Sooner or later, whether we like it or not, we’ll realize that there are things that these hands can’t make or provide, for example, your gown—like, wth? I want you to be the most beautiful bride. I don’t want you to wear a torn dress as we face our fam and magsisi-uwian na pagka-kain na mga guest! While writing this line, I’m giving my cold stare to a white butterfly, so I stopped the ink and think, will I be able to make you feel that you have found the right guy?

0

Dec 27, 2019

Dec 27, 2019 at 11:50 PM UTC

meph1stocles

To my future wife

Dear Wifey, I have found a place for us. A place where we can settle down for good. I have yet to know who you are but I’ve already found a place afar. A place where even Yolanda has no match. A place where a lot of fish is there to catch, people are so nice that you can leave your things outside and no one will make a move to sn@tch, widened roads for y-o-l-o drive just for you to beat our 6th gear and clutch. We will be wearing our long sleeves not because we’re going to attend some party, but because we’re going to plant some crops for us to eat, my dear Honey. You’ve got nothing to worry when it comes to the bill for water and electricity cuz they have clean rivers and fresh cool air so there’ll be no need for efan, phone, or tv but in any case, you deem it necessary, I guess we could get a set, anyway 100-wampipti for a bill monthly is more than enough as what my auntie told me. There’ll be no need for us to avail the internet, we’re just going to share stories with each other to k i l l time. As we all know, ISPs here in the country s u c k s, will simply leech us and make us lose our dime. Anyway, I don’t want to stress myself out, go to their HQ, launch an arson attack, and commit other crimes. Probably I’ll just write a rant or poem about it that will surely chime. As you can see, I am so in love with the place, can’t think of any problem to face. Ah yeah, wait, maybe dengue cuz at night there are mosquitoes here that are well-fed and raised. Don’t you worry cuz I’m already saving money honey, I must admit that sometimes there’ll be a need for us to go to the city and Mercury cuz I don’t trust The Generic Pharmacy. That just love won’t be enough, and there are things that we need to shop. Sooner or later, whether we like it or not, we’ll realize that there are things that these hands can’t make or provide, for example, your gown—like, wth? I want you to be the most beautiful bride. I don’t want you to wear a torn dress as we face our fam and magsisi-uwian na pagka-kain na mga guest! While writing this line, I’m giving my cold stare to a white butterfly, so I stopped the ink and think, will I be able to make you feel that you have found the right guy?

5