"twing" poems - Hello Poetry

Hindi na ikaw ang gusto ko Yan ang lagi kong paalala sa sarili ko Sa twing nakatingin ako sa sayo. Ayaw ko na ng mga mata mo. Ayaw ko na ng mga ngiti mo. Ayaw ko na ng lahat sayo. Pinili kong maging pusong bato At hindi pansisinin ang nararamdaman ko. Parang normal lang Gaya nung wala pang ikaw. Kaya ko nung wala pang ikaw Nagkandaletche letche lang nman ako nung may ikaw Kasi nung may ikaw Para akong baliw na laging nakangiti Nakatingin sa langit Iniisip ka palagi At Ayaw ko na non. Kaya araw araw akong magiging bato Sasanayin ang sarili magmukha lang na malakas ako. Kahit nakatingin ako sayo ngayon. Ngayon. Ngayon parang kinakain ko ang lahat ng pinagsasabi ko Bakit ikaw parin ang gusto ko Sa pagising sa umaga excited pa akong pumasok kasi ikaw ang makikita ko kuntento sa sandali HINDI kuntento sa isang oras na pasulyap sulyap sayo “pasulyap sulyap” Ibig sabihin Segundo Pero sa bawat segundo ng isang oras na gunugugol ko Ang gusto ay ang tumitig lang sayo Sa mga mata mo, sa ngiti mo Kahit sa lahat ng kaabnormalan ng katawan at isip mo Tanggap ko. Kasi ikaw parin ang gusto ko Ikaw ang gusto ko Sabi pa nila tumingin na raw ako sa iba Kaya sinunod ko sila Pero sa twing ikaw ay makikita Parang madilim na kwarto na ikaw lang Ang tanging ilaw na bukas Sa sandaling yun Walang ibang gamit Kundi isang ilaw na naiiba sa lahat. susubok akong magsalita pero lalayo kana tinatawag ka ng kaibigan mo kasi ang isang oras ay tapos na. “SANDALI” sabi ng prof. muling napinta ang ngiti sa labi dahil sa huling sandali sumulyap muli sayo. Patapos na ang sandali At tinawag kana muli ng mga kaibigan mo. habang hinihiling ko, Na sana ay muling magsalita ang prof ng kung ano, Pero sa oras na yon unang lumabas ng silid ang propesor. dahil tapos na ang sandali Tapos na. Ang isang oras.

0

Oct 14, 2016

Oct 14, 2016 at 9:59 PM UTC

john-michael-andres

Isang Oras

Hindi na ikaw ang gusto ko Yan ang lagi kong paalala sa sarili ko Sa twing nakatingin ako sa sayo. Ayaw ko na ng mga mata mo. Ayaw ko na ng mga ngiti mo. Ayaw ko na ng lahat sayo. Pinili kong maging pusong bato At hindi pansisinin ang nararamdaman ko. Parang normal lang Gaya nung wala pang ikaw. Kaya ko nung wala pang ikaw Nagkandaletche letche lang nman ako nung may ikaw Kasi nung may ikaw Para akong baliw na laging nakangiti Nakatingin sa langit Iniisip ka palagi At Ayaw ko na non. Kaya araw araw akong magiging bato Sasanayin ang sarili magmukha lang na malakas ako. Kahit nakatingin ako sayo ngayon. Ngayon. Ngayon parang kinakain ko ang lahat ng pinagsasabi ko Bakit ikaw parin ang gusto ko Sa pagising sa umaga excited pa akong pumasok kasi ikaw ang makikita ko kuntento sa sandali HINDI kuntento sa isang oras na pasulyap sulyap sayo “pasulyap sulyap” Ibig sabihin Segundo Pero sa bawat segundo ng isang oras na gunugugol ko Ang gusto ay ang tumitig lang sayo Sa mga mata mo, sa ngiti mo Kahit sa lahat ng kaabnormalan ng katawan at isip mo Tanggap ko. Kasi ikaw parin ang gusto ko Ikaw ang gusto ko Sabi pa nila tumingin na raw ako sa iba Kaya sinunod ko sila Pero sa twing ikaw ay makikita Parang madilim na kwarto na ikaw lang Ang tanging ilaw na bukas Sa sandaling yun Walang ibang gamit Kundi isang ilaw na naiiba sa lahat. susubok akong magsalita pero lalayo kana tinatawag ka ng kaibigan mo kasi ang isang oras ay tapos na. “SANDALI” sabi ng prof. muling napinta ang ngiti sa labi dahil sa huling sandali sumulyap muli sayo. Patapos na ang sandali At tinawag kana muli ng mga kaibigan mo. habang hinihiling ko, Na sana ay muling magsalita ang prof ng kung ano, Pero sa oras na yon unang lumabas ng silid ang propesor. dahil tapos na ang sandali Tapos na. Ang isang oras.

65

Lola una kong nasilayang maging tunay na nanay. Pagmamahal sayo'y tunay na naramdaman. Mabuting Pangaral ay sayo unang natutunan. Minsan mo mang napapagalitan at napapalo ito'y sa ikabubuti ko naman. Katuwaan ay nakakamtan pag ikaw ay nasisilayan lalo't makita sa mga mata at labi ang iyong kasiyahan sa twing kami sayo ay dumadalaw. Mga anak mo at apo ay nakukompleto para pangungulila mo ay maibsan. Sa twing pasko ay paparating pananabik sa puso ay walang mapaglagyan dahil sa ikaw at ibang pamilya ay makakasalo. Lola ikaw ang una kong naging tunay at tapat na kaibigan.sa tuwing ang puso ay may dinaramdam ikaw ang unang sinasabihan.mga pangaral na ibinibigay mo ay malugod kong pinapakingan. Ngunit isang araw kami ay nagimbal ikaw daw ay may karamdaman,pilit ang oras ay hinahabol upang ikaw ay masilayan at makausap man lang. Ngunit tadhana ikaw ay ipinagkait at damdamin ay sinaktan,nang malaman na ikaw ay tuluyan ng namaalam. Masakit ang yong paglisan,kirot sa puso hangang ngayon ay nararamdaman. Pasko ay paparating na ngunit ikaw ay wala na Sabi nila tangapin na lang ang yung paglisan,ngunit paano tatangapin kung ang puso ay hindi pa handa sayong pamamaalam. Puso ay hindi parin matangap na kami ay tuluyan mo ng nilisan. Pangungulila sa puso sana ay iyong maibsan,sa panaginip ko sana ikaw ay dumalaw.

0

Dec 12, 2020

Dec 12, 2020 at 11:05 PM UTC

Memo

LOLA

Lola una kong nasilayang maging tunay na nanay. Pagmamahal sayo'y tunay na naramdaman. Mabuting Pangaral ay sayo unang natutunan. Minsan mo mang napapagalitan at napapalo ito'y sa ikabubuti ko naman. Katuwaan ay nakakamtan pag ikaw ay nasisilayan lalo't makita sa mga mata at labi ang iyong kasiyahan sa twing kami sayo ay dumadalaw. Mga anak mo at apo ay nakukompleto para pangungulila mo ay maibsan. Sa twing pasko ay paparating pananabik sa puso ay walang mapaglagyan dahil sa ikaw at ibang pamilya ay makakasalo. Lola ikaw ang una kong naging tunay at tapat na kaibigan.sa tuwing ang puso ay may dinaramdam ikaw ang unang sinasabihan.mga pangaral na ibinibigay mo ay malugod kong pinapakingan. Ngunit isang araw kami ay nagimbal ikaw daw ay may karamdaman,pilit ang oras ay hinahabol upang ikaw ay masilayan at makausap man lang. Ngunit tadhana ikaw ay ipinagkait at damdamin ay sinaktan,nang malaman na ikaw ay tuluyan ng namaalam. Masakit ang yong paglisan,kirot sa puso hangang ngayon ay nararamdaman. Pasko ay paparating na ngunit ikaw ay wala na Sabi nila tangapin na lang ang yung paglisan,ngunit paano tatangapin kung ang puso ay hindi pa handa sayong pamamaalam. Puso ay hindi parin matangap na kami ay tuluyan mo ng nilisan. Pangungulila sa puso sana ay iyong maibsan,sa panaginip ko sana ikaw ay dumalaw.

15

“The purpose of life is to live it, to taste experience to the utmost, to reach out eagerly and without fear for newer and richer experience.” ― Eleanor Roosevelt May mga gabi na puno ng lumbay kung saan mapapait at puno ng lungkot ang mga ala-alang hatid nito. Madalas na hindi ka nito pinapatulog. May mga umaga naman na nagpapagunita sa mga dalita at mabibigat na salita. Minsan kahit sa init ng katanghalian ay nararamdaman mo ang matinding lamig – ang panlalamig na dulot ng takot, takot na harapin ang kawalang katiyakan ng bukas na darating. Malaya kaba’ng talaga o baka naman nakatago lang ang iyong mga tanikala? Bumabangon sa umaga’t naghahanda para pumasok sa opisina na isa ring selda. Kumakain pero walang nalalasahan, tumatawa nga pero ang totoo ay nalulungkot, nabubuhay pero talo pa ang isang bangkay pagkat walang kabuhay-buhay. Nakikipagtalik ang katawan na hindi marunong tumangkilik. Paano nga ba ang mabuhay nang wasto at hustong-husto? Yung puno ng pag-ibig at walang ligalig na sadyang matatag katulad sa isang kamalig. Nadidinig mo pa ba ang huni ng kuliglig sa ‘twing sasapit ang hapon? Ang buhay ng tao ay sadyang maligalig. Ang panaghoy ng mga walang kayang lumaban sa dagok ng malupit na kapalaran ay laging naririnig sa ‘twing kumakagat ang dilim. Hindi lang minamasdan ang mga bulaklak, kailangan mo rin itong samyuin para mo mapahalagahan. Paano mo malalaman ang lalim ng dagat kung hindi mo ito sisisirin at ano’ng saysay ng taas ng bundok kung hindi mo ito aakyatin? Hindi sapat na sabihin na s’ya ay iyong iniibig, kailangan mo rin s’yang yakapin at halikan. Ganito mo dapat na ipagdiwang ang buhay. Pero hindi ito magawa ng isang tulad mo na alipin ng takot at sama ng loob. Kailangan kumawala ka sa anino ng nakaraan at ‘wag mabuhay sa hinaharap. ‘Hwag kang makipagtalik sa multo ng nakaraan dahil hindi ka lalabasan, puro luha lang ang tiyak na papatak sa iyong mga mata. Maging makasaysayan at makabuluhan ito ang dapat na maging layunin. Kalimutan ang kabiguan at maging masigasig, yakapin sa’yong bisig ang ngayon. Hawiin ang lambong ng gabing tumatakip sa paningin sapagkat ito’y nakakabulag.

0

Nov 12, 2017

Nov 12, 2017 at 9:54 PM UTC

makabagongmakata69

HAWIIN ANG LAMBONG

“The purpose of life is to live it, to taste experience to the utmost, to reach out eagerly and without fear for newer and richer experience.” ― Eleanor Roosevelt May mga gabi na puno ng lumbay kung saan mapapait at puno ng lungkot ang mga ala-alang hatid nito. Madalas na hindi ka nito pinapatulog. May mga umaga naman na nagpapagunita sa mga dalita at mabibigat na salita. Minsan kahit sa init ng katanghalian ay nararamdaman mo ang matinding lamig – ang panlalamig na dulot ng takot, takot na harapin ang kawalang katiyakan ng bukas na darating. Malaya kaba’ng talaga o baka naman nakatago lang ang iyong mga tanikala? Bumabangon sa umaga’t naghahanda para pumasok sa opisina na isa ring selda. Kumakain pero walang nalalasahan, tumatawa nga pero ang totoo ay nalulungkot, nabubuhay pero talo pa ang isang bangkay pagkat walang kabuhay-buhay. Nakikipagtalik ang katawan na hindi marunong tumangkilik. Paano nga ba ang mabuhay nang wasto at hustong-husto? Yung puno ng pag-ibig at walang ligalig na sadyang matatag katulad sa isang kamalig. Nadidinig mo pa ba ang huni ng kuliglig sa ‘twing sasapit ang hapon? Ang buhay ng tao ay sadyang maligalig. Ang panaghoy ng mga walang kayang lumaban sa dagok ng malupit na kapalaran ay laging naririnig sa ‘twing kumakagat ang dilim. Hindi lang minamasdan ang mga bulaklak, kailangan mo rin itong samyuin para mo mapahalagahan. Paano mo malalaman ang lalim ng dagat kung hindi mo ito sisisirin at ano’ng saysay ng taas ng bundok kung hindi mo ito aakyatin? Hindi sapat na sabihin na s’ya ay iyong iniibig, kailangan mo rin s’yang yakapin at halikan. Ganito mo dapat na ipagdiwang ang buhay. Pero hindi ito magawa ng isang tulad mo na alipin ng takot at sama ng loob. Kailangan kumawala ka sa anino ng nakaraan at ‘wag mabuhay sa hinaharap. ‘Hwag kang makipagtalik sa multo ng nakaraan dahil hindi ka lalabasan, puro luha lang ang tiyak na papatak sa iyong mga mata. Maging makasaysayan at makabuluhan ito ang dapat na maging layunin. Kalimutan ang kabiguan at maging masigasig, yakapin sa’yong bisig ang ngayon. Hawiin ang lambong ng gabing tumatakip sa paningin sapagkat ito’y nakakabulag.

7

Hindi ko alam kung paano ko sisimulan, Siguro'y dito na lang ako magpapaalam. Hindi ko alam kung kayang bumalik pa, Pero sana'y 'wag **** kalimutang minahal kita. Ang nais ko lamang ay 'wag kang saktan. Ngunit bakit hindi mo maintindihan? Hindi pa ba sapat 'yong ika'y gustong protektahan mula sa nagkukumawalang mala-Incredible Hulk kong nararamdaman? Ngayong ika'y nasa malayo na 'Wag mo sanang isiping ako'y nagpapakasaya Sapagkat sa 'twing naaalala kita, Parang ako ay dinadaganan ng sampung toneladang tela.

0

Aug 9, 2015

Aug 9, 2015 at 2:32 PM UTC

buggoals

Tela

Hindi ko alam kung paano ko sisimulan, Siguro'y dito na lang ako magpapaalam. Hindi ko alam kung kayang bumalik pa, Pero sana'y 'wag **** kalimutang minahal kita. Ang nais ko lamang ay 'wag kang saktan. Ngunit bakit hindi mo maintindihan? Hindi pa ba sapat 'yong ika'y gustong protektahan mula sa nagkukumawalang mala-Incredible Hulk kong nararamdaman? Ngayong ika'y nasa malayo na 'Wag mo sanang isiping ako'y nagpapakasaya Sapagkat sa 'twing naaalala kita, Parang ako ay dinadaganan ng sampung toneladang tela.

11

sa twing dumarating aking napapansin pasulyap **** tingin habang paparating hindi ko na malaman ang aking gagawin baka himatayin sa bigla **** pagtingin ikay magdahan dahan baka di na mapigilan puso'y nilalabanan upang di mo to malaman pintig ng pulso ko isandaan bawat segundo gnyan kadeds sayo o diba ang gwpo mo? di ko rin tlga malaman bakit ka natipuhan kahit sinasabihan marami jan, wag na yan kung itoy malaman wag mo sanang iiwasan ikaw ang kaligayahan wag mo sanang tuldukan

0

Mar 8, 2011

Mar 8, 2011 at 2:49 AM UTC

maps

KRAS

sa twing dumarating aking napapansin pasulyap **** tingin habang paparating hindi ko na malaman ang aking gagawin baka himatayin sa bigla **** pagtingin ikay magdahan dahan baka di na mapigilan puso'y nilalabanan upang di mo to malaman pintig ng pulso ko isandaan bawat segundo gnyan kadeds sayo o diba ang gwpo mo? di ko rin tlga malaman bakit ka natipuhan kahit sinasabihan marami jan, wag na yan kung itoy malaman wag mo sanang iiwasan ikaw ang kaligayahan wag mo sanang tuldukan

24

tuluyan ka nang naupos tulad sa kandila. unti-unting natunaw ang buhay mo. dahan-dahan itong kinain nang imbing kamatayan. isang pahingalay sa tulad mo'ng nagtiis ng malubhang karamdaman. buto't balat ka na lang at laging dumadaing, buhay na patay kung ika'y pinagmamasdan. sa wakas hindi kana maghihirap. wala na ang kirot na saksakan ng lupit. wala na ang sugat na bumubulok sa'yong likuran. hindi kana mapapagod sa paghabol ng iyong hininga. hindi kana pagpipistahan ng mga lamgam. wala na ang diaper na kailangan palitan. alam namin na pagod kana, kailangan mo nang magpahinga. paalam na sa mga tusok ng karayom na hindi makita ang tamang ugat saiyong katawan. paalam sa mabaho at mainit na ospital. hindi na lilipas ang maghapon na puno ng bagut. wala na ang mapapait na daing 'twing madaling-araw. dumating na ang mga sundo, kukunin ka nila at di na muling ibabalik. tinatawag ka na ng hangin papalayo sa amin, inagaw ka ng liwanag sa kalaliman ng gabi. sa huling hantungan mo ay tatanawin kita. aalalahanin ko ang kabataan ko na kasama kita. babalikan ko ang lumipas na may lungkot at saya. may mga umaga na hindi na darating, pero may mga kahapon na 'pwede pang balikan. walumpot-limang taon sa mundong ibabaw, at marami-rami ka na ring narating. siguro nga wala ka nang hahanapin pa, sapat na marahil ang layo ng iyong nalakbay. kaming mga naiwan mo hindi maglalaon ay tutugpa din na gaya mo. ang hindi lang namin alam ay kung kailan, paano at saan. paalam po at salamat sa mga ala-ala.

0

Dec 3, 2017

Dec 3, 2017 at 6:23 PM UTC

makabagongmakata69

NAUPOS NA ANG KANDILA

tuluyan ka nang naupos tulad sa kandila. unti-unting natunaw ang buhay mo. dahan-dahan itong kinain nang imbing kamatayan. isang pahingalay sa tulad mo'ng nagtiis ng malubhang karamdaman. buto't balat ka na lang at laging dumadaing, buhay na patay kung ika'y pinagmamasdan. sa wakas hindi kana maghihirap. wala na ang kirot na saksakan ng lupit. wala na ang sugat na bumubulok sa'yong likuran. hindi kana mapapagod sa paghabol ng iyong hininga. hindi kana pagpipistahan ng mga lamgam. wala na ang diaper na kailangan palitan. alam namin na pagod kana, kailangan mo nang magpahinga. paalam na sa mga tusok ng karayom na hindi makita ang tamang ugat saiyong katawan. paalam sa mabaho at mainit na ospital. hindi na lilipas ang maghapon na puno ng bagut. wala na ang mapapait na daing 'twing madaling-araw. dumating na ang mga sundo, kukunin ka nila at di na muling ibabalik. tinatawag ka na ng hangin papalayo sa amin, inagaw ka ng liwanag sa kalaliman ng gabi. sa huling hantungan mo ay tatanawin kita. aalalahanin ko ang kabataan ko na kasama kita. babalikan ko ang lumipas na may lungkot at saya. may mga umaga na hindi na darating, pero may mga kahapon na 'pwede pang balikan. walumpot-limang taon sa mundong ibabaw, at marami-rami ka na ring narating. siguro nga wala ka nang hahanapin pa, sapat na marahil ang layo ng iyong nalakbay. kaming mga naiwan mo hindi maglalaon ay tutugpa din na gaya mo. ang hindi lang namin alam ay kung kailan, paano at saan. paalam po at salamat sa mga ala-ala.

37

Kasi kahit anong gusto kong lagpasan ka, kailangan pa rin kita daanan. Ang hirap kasi, andami kong oras na nasasayang. Pero kung wala ka, bakit pa ko gigising ng maaga? lagi kitang pinaghahandaan, ikaw lang ang nandyan sa 'twing mahuhuli ako ng lakad. Isa kang paalala na kailangan kong maghintay, kailangan kong magtiyaga. Di ako lilihis ng daan, para iwasan ka lang. Kasi mas nakita ko yung mga lugar na dinadaanan ko pala araw araw. Kesa noon, ang nakikita ko lang yung patutunguhan. Ngayon, parang ayaw ko na makarating sa paroroonan. Pero sana wala ka nalang. Para di ako laging kinakabahan na, "Huli na ko".

0

Dec 30, 2016

Dec 30, 2016 at 9:06 PM UTC

theblindseeker12

Traffic ka ba?

Kasi kahit anong gusto kong lagpasan ka, kailangan pa rin kita daanan. Ang hirap kasi, andami kong oras na nasasayang. Pero kung wala ka, bakit pa ko gigising ng maaga? lagi kitang pinaghahandaan, ikaw lang ang nandyan sa 'twing mahuhuli ako ng lakad. Isa kang paalala na kailangan kong maghintay, kailangan kong magtiyaga. Di ako lilihis ng daan, para iwasan ka lang. Kasi mas nakita ko yung mga lugar na dinadaanan ko pala araw araw. Kesa noon, ang nakikita ko lang yung patutunguhan. Ngayon, parang ayaw ko na makarating sa paroroonan. Pero sana wala ka nalang. Para di ako laging kinakabahan na, "Huli na ko".

6

Kay gandang tanawin ng iyong ganda. Kay sarap pagmasdan, ngiti ng yong mga mata. At sa bawat sulyap mo, mundo ko'y humihinto. Sabay ng pag bilis, pintig nitong aking puso. Ako may kinakabahan sa twing' nakikita ka. Hindi naman nito napapawi, tuwang aking naipipinta. Huwag lang sana umiwas sa akin o sinta, Tiyak namang pag-ibig, itong aking nadarama. Ipagpatawad mo minahal kita agad sabi ng kanta. Ngunit syang tunay, ito ang batid ko sa twina. Malabis man na kabilisan, itong aking pagsinta. Pangako ika'y iingatan, saksi man ang mga tala. Sa bawat taludturan ng tula kung ito. Ipinababatid ko, ang pag giliw ko sayo. Ngunit kailan ma'y, hindi aasang susuklian mo, Mabasa mo lang ito'y, lubusang ikasisiya ko.

0

Apr 21, 2020

Apr 21, 2020 at 4:01 PM UTC

nofeara

Paraluman

Kay gandang tanawin ng iyong ganda. Kay sarap pagmasdan, ngiti ng yong mga mata. At sa bawat sulyap mo, mundo ko'y humihinto. Sabay ng pag bilis, pintig nitong aking puso. Ako may kinakabahan sa twing' nakikita ka. Hindi naman nito napapawi, tuwang aking naipipinta. Huwag lang sana umiwas sa akin o sinta, Tiyak namang pag-ibig, itong aking nadarama. Ipagpatawad mo minahal kita agad sabi ng kanta. Ngunit syang tunay, ito ang batid ko sa twina. Malabis man na kabilisan, itong aking pagsinta. Pangako ika'y iingatan, saksi man ang mga tala. Sa bawat taludturan ng tula kung ito. Ipinababatid ko, ang pag giliw ko sayo. Ngunit kailan ma'y, hindi aasang susuklian mo, Mabasa mo lang ito'y, lubusang ikasisiya ko.

27

Naaalala mo ba Sa twing umuulan Minsan mo akong pinayungan At hinatid sa sakayan? Naaalala mo ba Sa twing mag aalas singko Minsan mo rin akong nilibre At pinakain sa McDo? Naaalala mo ba Sa twing pupunta ka sa opisina Andon ako, nag aantay Habang tumutugtog ng gitara? Naaalala mo ba Ang mga ngiting aking ipinipinta Sa aking labi sa twing Ikay nakikita? Tanong ko lang Naaalala mo kaya ako? Dahil ni minsan Di ka pa kasi umaalis sa isip ko.

0

Jan 6, 2018

Jan 6, 2018 at 3:13 AM UTC

kaede

Tanong ko lang

Naaalala mo ba Sa twing umuulan Minsan mo akong pinayungan At hinatid sa sakayan? Naaalala mo ba Sa twing mag aalas singko Minsan mo rin akong nilibre At pinakain sa McDo? Naaalala mo ba Sa twing pupunta ka sa opisina Andon ako, nag aantay Habang tumutugtog ng gitara? Naaalala mo ba Ang mga ngiting aking ipinipinta Sa aking labi sa twing Ikay nakikita? Tanong ko lang Naaalala mo kaya ako? Dahil ni minsan Di ka pa kasi umaalis sa isip ko.

20

may pagkasabik akong nararamdaman, paghahangad na hindi ko mabigyan ng ngalan isang pagtataka na 'di ko matukoy ang dahilan. isang pagkasabik na walang paghupa, isang pagkauhaw na hindi matighaw, isang pagkagutom na tila walang kabusugan. ewan ko ba kung bakit ganito ang aking nadarama. ito ang aking nararamdaman sa 'twing nakikita kita, ganito ako kapag katabi kita, ganito ako kapag naaamoy kita, sa madaling salita nakakagutom ka. gusto kitang kainin mula ulo hanggang paa, halikan, dilaan at amuyin nang paulit-ulit, pagkain ka na hindi ko pagsasawaan tikman, ganito kita gustong angkinin.

0

Dec 11, 2017

Dec 11, 2017 at 2:16 AM UTC

makabagongmakata69

DELECTABLE

may pagkasabik akong nararamdaman, paghahangad na hindi ko mabigyan ng ngalan isang pagtataka na 'di ko matukoy ang dahilan. isang pagkasabik na walang paghupa, isang pagkauhaw na hindi matighaw, isang pagkagutom na tila walang kabusugan. ewan ko ba kung bakit ganito ang aking nadarama. ito ang aking nararamdaman sa 'twing nakikita kita, ganito ako kapag katabi kita, ganito ako kapag naaamoy kita, sa madaling salita nakakagutom ka. gusto kitang kainin mula ulo hanggang paa, halikan, dilaan at amuyin nang paulit-ulit, pagkain ka na hindi ko pagsasawaan tikman, ganito kita gustong angkinin.

15

Hindi na ikaw ang gusto ko Yan ang lagi kong paalala sa sarili ko Sa twing nakatingin ako sa sayo. Ayaw ko na ng mga mata mo. Ayaw ko na ng mga ngiti mo. Ayaw ko na ng lahat sayo. kibit balikat nalang ako At hindi papansinin ang nararamdaman ko. Parang normal lang. Gaya nung wala pang ikaw. Kaya ko nung wala pang ikaw Nagulo lang nman ako nung may ikaw. Kasi nung may ikaw Para akong baliw. Baliw na laging nakangiti Nakatingin sa langit Iniisip ka palagi Ayaw ko na non. Kaya aaraw arawin ko na to. wala ng atrasan to. kakayanin ko kase malakas ako. Kahit nakatingin ako sayo ngayon. Ngayon. Ngayon parang kinakain ko ang lahat ng pinagsasabi ko Bakit ikaw parin ang gusto ko. ultimo Sa pagising sa umaga pag papasok excited pa kasi ikaw ang bungad sa mata ko. tapos makukunteto sa sandali. kuntento sa sandali? HINDI kuntento sa isang oras na pasulyap sulyap sayo “pasulyap sulyap” Ibig sabihin Segundo Pero sa bawat segundo ng isang oras na ginugol ko Ang gusto ko tumitig lang sayo Sa mga mata mo, sa ngiti mo Kahit sa lahat ng kaabnormalan ng katawan at isip mo Tanggap ko. Kasi ikaw parin ang gusto ko Ikaw ang gusto ko. Sabi pa nila tumingin na raw ako sa iba Kaya sinunod ko sila Pero sa twing ikaw ay makikita ko Para akong nasa madilim na kwarto na tanging ilaw mo lang ang hindi sarado. Sa mga sandaling yun Walang ibang gamit Kundi isang ilaw na naiiba sa lahat. susubok na kong magsalita pero lumalayo kana tinawag ka ng kaibigan mo, dahil ang oras ay nalalapit na. Patapos na ang sandali at biglang may nagkamali pagkakataon ko na muli hakbang tatahakin na ang daan palapit sayo pero tinawag kana muli ng mga kaibigan mo. habang humihiling ako madagdagan lang kahit limang segundo. Pero sa oras na yun ikaw ang unang lumabas ng silid Wala ng sandali hindi dininig ang hiling ko Tapos na. Ang huling isang oras ko sayo.

0

Mar 24, 2023

Mar 24, 2023 at 10:32 AM UTC

john-michael-andres

Isang Oras

Hindi na ikaw ang gusto ko Yan ang lagi kong paalala sa sarili ko Sa twing nakatingin ako sa sayo. Ayaw ko na ng mga mata mo. Ayaw ko na ng mga ngiti mo. Ayaw ko na ng lahat sayo. kibit balikat nalang ako At hindi papansinin ang nararamdaman ko. Parang normal lang. Gaya nung wala pang ikaw. Kaya ko nung wala pang ikaw Nagulo lang nman ako nung may ikaw. Kasi nung may ikaw Para akong baliw. Baliw na laging nakangiti Nakatingin sa langit Iniisip ka palagi Ayaw ko na non. Kaya aaraw arawin ko na to. wala ng atrasan to. kakayanin ko kase malakas ako. Kahit nakatingin ako sayo ngayon. Ngayon. Ngayon parang kinakain ko ang lahat ng pinagsasabi ko Bakit ikaw parin ang gusto ko. ultimo Sa pagising sa umaga pag papasok excited pa kasi ikaw ang bungad sa mata ko. tapos makukunteto sa sandali. kuntento sa sandali? HINDI kuntento sa isang oras na pasulyap sulyap sayo “pasulyap sulyap” Ibig sabihin Segundo Pero sa bawat segundo ng isang oras na ginugol ko Ang gusto ko tumitig lang sayo Sa mga mata mo, sa ngiti mo Kahit sa lahat ng kaabnormalan ng katawan at isip mo Tanggap ko. Kasi ikaw parin ang gusto ko Ikaw ang gusto ko. Sabi pa nila tumingin na raw ako sa iba Kaya sinunod ko sila Pero sa twing ikaw ay makikita ko Para akong nasa madilim na kwarto na tanging ilaw mo lang ang hindi sarado. Sa mga sandaling yun Walang ibang gamit Kundi isang ilaw na naiiba sa lahat. susubok na kong magsalita pero lumalayo kana tinawag ka ng kaibigan mo, dahil ang oras ay nalalapit na. Patapos na ang sandali at biglang may nagkamali pagkakataon ko na muli hakbang tatahakin na ang daan palapit sayo pero tinawag kana muli ng mga kaibigan mo. habang humihiling ako madagdagan lang kahit limang segundo. Pero sa oras na yun ikaw ang unang lumabas ng silid Wala ng sandali hindi dininig ang hiling ko Tapos na. Ang huling isang oras ko sayo.

71

Himig kalungkutan, mga himig na hindi mawari Mga dapat na pinapakinggan mo twing ika'y wala sa sarili, Nang mapagtantong **** mas nawawala ka pa sa iyong sarili Pero mas pinanghahawakan kong ikaw ay manatili Sana, sana nga, hanggang huli Hanggang HULI.

0

Dec 5, 2018

Dec 5, 2018 at 4:45 AM UTC

nielism

Delubyo

Himig kalungkutan, mga himig na hindi mawari Mga dapat na pinapakinggan mo twing ika'y wala sa sarili, Nang mapagtantong **** mas nawawala ka pa sa iyong sarili Pero mas pinanghahawakan kong ikaw ay manatili Sana, sana nga, hanggang huli Hanggang HULI.

7

"sabi mo gawan kita ng tula. bakit nga kaya hindi? pero sa twing ilalapat ko ang tinta ng aking panulat sa papel at isusulat ang mga salita na para sa'yo. hindi ko maiwasan ang malungkot maluha at matakot, na baka hindi na muling dumating ang pagkakataong ito, ang magpagawa ka uli sakin ng tula."

0

Jun 21, 2020

Jun 21, 2020 at 3:47 AM UTC

Chitlumibao

Tula para sa'yo

"sabi mo gawan kita ng tula. bakit nga kaya hindi? pero sa twing ilalapat ko ang tinta ng aking panulat sa papel at isusulat ang mga salita na para sa'yo. hindi ko maiwasan ang malungkot maluha at matakot, na baka hindi na muling dumating ang pagkakataong ito, ang magpagawa ka uli sakin ng tula."

11

Some stories come with songs, some waltz in a lone, strange peace, with surface tension signaling something jes'wentwright, mmhmm wrought by god, twang taut copper wire whisting twing crash shards of ceramic insulation, change of situation - we were running stone to stone suddenly, the girl, it was a girl, kicked a stone she oughta stepped on and moved on, but she stepped out of line, so now, she limps, no need for me to tell her, once more, there is always a place to put your foot, - too long the blame, how long the shame? a messenger on the barefoot road knows, some songs are for the journey joy, some are for home come joy, some are for always joy. some are for once. For me. It ain't easy. But there's plants. Listen. Listen, as a mortal message, Hear this, does not remove the power in the word, read. gulpunctuated inequilibrium'n al alaq don't choke this is no joke… Had the most famous hearer of that message, "READ" obeyed, what a wonderfilled world might this be, eh, Satchmo? watchawatcha wa wah shooobeepshaboom shake it all shake it all whata wonder full world we see…. see the shelter fade… words as ash remain, to remind me of the wrightminder just burned on this point. For a story that wished to be poetry, just once more.

0

Aug 6, 2021

Aug 6, 2021 at 9:30 PM UTC

kenpepiton

For a story that wished to be poetry

Some stories come with songs, some waltz in a lone, strange peace, with surface tension signaling something jes'wentwright, mmhmm wrought by god, twang taut copper wire whisting twing crash shards of ceramic insulation, change of situation - we were running stone to stone suddenly, the girl, it was a girl, kicked a stone she oughta stepped on and moved on, but she stepped out of line, so now, she limps, no need for me to tell her, once more, there is always a place to put your foot, - too long the blame, how long the shame? a messenger on the barefoot road knows, some songs are for the journey joy, some are for home come joy, some are for always joy. some are for once. For me. It ain't easy. But there's plants. Listen. Listen, as a mortal message, Hear this, does not remove the power in the word, read. gulpunctuated inequilibrium'n al alaq don't choke this is no joke… Had the most famous hearer of that message, "READ" obeyed, what a wonderfilled world might this be, eh, Satchmo? watchawatcha wa wah shooobeepshaboom shake it all shake it all whata wonder full world we see…. see the shelter fade… words as ash remain, to remind me of the wrightminder just burned on this point. For a story that wished to be poetry, just once more.

46